GWIEZDNE WOJNY: WIZJE
WIRUJĄCA AGENTKA
Pokażcie papiery.
Dokuskany.
No już, pospieszcie się.
Jedziemy.
WIRUJĄCA AGENTKA
- Pierwszy raz? - Tak.
- Mają najlepsze trunki. - Nie mogę się doczekać.
Rozejrzyj się, młody. Zaraz...
Z drogi, rupieciu!
Jak miło gościć w Rewii Loi'e tylu wojaków.
Tęskniliśmy.
To tak jak my.
A ciebie tu jeszcze nie widziałam.
Czeka cię gratka.
Najlepsze show w całej galaktyce!
- Nie wątpię! - Chodź, chodź.
Za mną! Nie wstydź się.
Ja chyba śnię.
Dla was to normalka, chłopaki?
Należy się nam.
To miejsce specjalnie dla was.
Wyśmienicie.
Najlepszy stolik. Stąd widać wszystko.
Więc patrz uważnie, nowy.
Na pewno będę!
Najbardziej nierozgarnięci siedzą z przodu, wedle polecenia.
Nie przejrzeli cię?
Daj spokój, mam już wprawę.
- Pomogę ci z... - Nie.
Znudziła mi się rola uroczej kelnerki.
- Stać mnie na więcej. - Nie jesteś gotowa.
Nie zakłócaj rewii.
Rewia niczemu nie służy. Jak możesz dogadzać tym najeźdźcom?
Hétis, nie zaczynaj. Rozmawiałyśmy o tym.
Chcę odegrać ważniejszą rolę w walce z Imperium.
Na razie masz się nie wychylać.
Nie jestem już dzieckiem.
To przestań się dąsać.
No, głowa do góry.
Co wieczór schodzą się impy
i co wieczór marnujemy okazję do walki.
Loi'e? Jesteś tam?
- Cześć, Jon. - Co tam porabiasz?
Odliczam dni, jak zawsze.
Już niedługo, Loi'e.
Tymczasem chrońmy się przed deszczem i tymi przeklętymi żołdakami.
Przesyłka dotarła?
- To ostatnie nadajniki. - Naprawdę?
Te dla odmiany działają?
Nie bój nic.
Pamiętaj,
będę mógł śledzić na monitorze każdy ich parszywy imperialny krok.
Loi'e, takie informacje są dla Rebelii bezcenne.
Pozostało dopracować naszą ucieczkę.
Naprawdę myślisz, że jest dla nas ucieczka?
Tak. Bez obaw. Znam się na maszynach.
Oj!
Tyle lat pomagania rebeliantom.
- I po co to wszystko? - Nie mów tak.
To, czego tu dokonujemy, zmieni losy całej galaktyki.
Nie mam tak ambitnych celów, Jon.
Chcę tylko to zakończyć.
Wytrzymaj, moja tancereczko.
Wkrótce będziemy wolni.
Napraw lepiej te swoje diabelne maszyny.
Muszę iść. Czas na pokaz.
Wszyscy gotowi?
Za tych, którzy odeszli.
No, wreszcie!
To do dzieła.
Niewiarygodne.
Loi'e!
Loi'e?
Nie!
O nie, nie.
Loi'e!
- Co się stało? Jesteś cała? - Wyprowadź wszystkich.
Co? Wyszło doskonale. Uznali to za część występu.
Wyjdźcie tunelem.
- Trzymaj się blisko Jona. - Ale dlaczego?
- Nie zauważyli, jak... - Idź, Hétis!
Loi'e, co się dzieje?
- Jesteś tam, Jon? - Wszystko w porządku?
- Idą do was Hétis i inni. - Co?
Odbierzcie ich z tunelu.
Co się dzieje?
A co z tobą? Coś poszło nie tak?
Mam coś jeszcze do zrobienia.
Nie narażaj misji! Ciężko nad tym pracowaliśmy.
Wiem, Jon. Ale tylko w ten sposób mogę być wolna.
Loi'e? Loi'e!
Nie podoba mi się to...
Kim jesteś?
Rebelianckie ścierwo!
Już dawno trzeba było zamknąć tę budę.
Dobra, działamy.
- Ruchy. - Zakładaj.
Ognia!
Co jest?
- Oddawaj to! - Nie!
Dam radę.
Uspokój się.
Mam cię.
Co?
Kim jesteś? Czego ode mnie chcesz?
Odpowiedzi.
Żyjesz?
Czemu nie walczysz?
Dwadzieścia lat temu Imperium najechało naszą wioskę.
Pod dowództwem człowieka w takim mundurze
i z taką samą laską.
Zniszczyli wszystko. Nie oszczędzili nikogo.
Mścisz się za to?
- Zabrali mi syna. - Co ja mam do tego?
Byłby teraz w twoim wieku.
Co Imperium z tobą zrobiło?
Jak śmiesz?
Imperium zaprowadza porządek w galaktyce.
Z dumą służę jako jego zbrojne ramię.
Jak mój ojciec przede mną!
Śmiesz nazywać go ojcem i władać jego laską?
Skrywając swą prawdziwą naturę?
Dość tych niedorzeczności!
Imperium skróci cię o głowę...
Ja już straciłam wszystko,
kiedy wyrwali mi cię z rąk.
Tam jest.
Nie dajcie jej uciec.
- Uwaga! - Chodźmy.
Loi'e! Skacz! Szybko!
Proszę cię, Pipi. Nie zawiedź mnie.
Ten występ zapamiętają na długo, co?
A co z tym oficerem? Kim on był?
To on.
Przez te wszystkie lata myślałam, że straciłam go na zawsze.
Teraz odnalazłam drogę do niego.
A on – drogę do mnie.
Napisy: Kamil Rogula