GWIEZDNE WOJNY: WIZJE
WYPRAWA DO MROCZNEJ GŁOWY
Czas wreszcie nadszedł.
Musicie się przygotować.
Trzeba się spieszyć.
Co pokazuje kamień?
Starcie dwóch sylwetek.
Jest i trzeci kształt, ale trudno go rozpoznać.
To wizja przeszłości czy tego, co nadejdzie?
Wydaje mi się, że dotyczy to przyszłości.
Wydaje się bliskie i odległe zarazem.
Rozpłynęły się. Wizja zakończona.
Twoja wola nie jest jeszcze dość silna, by w pełni odebrać wizję.
Musisz nad tym pracować.
Czemu służy katalogowanie tego?
Trwa wojna, którą wygrywają Sithowie.
Jeśli nic nie zrobimy, sprowadzą zniszczenie na całą galaktykę.
A wszystkie te przekazy powinniśmy przedstawić Jedi.
Nie jesteśmy w świątyni Jedi.
Jeśli pozwolisz...
To miejsce nasiąknęło ogromnym bogactwem cennej wiedzy.
Nie sądzisz, że naszą rolą jest być kimś więcej?
Przekażmy im, co wiemy.
Wielu rzeczy nie rozumiesz.
Wojna to rzecz niezmienna.
Budowana na piaskach czasu
przesypujących się po kres wieczności.
Jej ślad pozostaje na tych kamieniach.
My go tylko odczytujemy
i odnotowujemy.
Nie.
Musi w tym być coś więcej.
Dlaczego nikomu nie wolno zbliżyć się do posągów?
A gdyby wszystko udało się zmienić, odcinając mroczną głowę?
Rado,
wychowałam się w ukrytej świątyni na Dolgarak, na Zewnętrznych Rubieżach.
Od wieków stoją tam dwa wielkie posągi sięgające chmur.
Jeden symbolizuje światło, a drugi – mrok.
Kiedy z chmur spada deszcz, rozlewa się po kamieniach,
tworząc prorocze obrazy.
Utrzymują się one przez krótką chwilę, nim wyparują, powracając do chmur.
Wierzę, że gdy tam dotrę i odetnę mroczną głowę,
zmienię losy wojny.
Jestem świadoma ryzyka.
Przygotowana.
I proszę o zgodę na zrealizowanie tego planu.
Mówisz więc, że rozbijając lustro,
możemy w istocie zmienić to, co się w nim odbija.
Nie jest to niedorzeczna koncepcja.
Co takiego? Chyba tego nie rozważamy.
Zawierzmy więc Mocy.
Chcemy jednakże, by w tej podróży towarzyszył ci rycerz Jedi.
To przeznaczenie Toula.
Wyczuwam to.
Jesteś zakałą, Bichan.
Poślę cię w niebyt!
Mistrzyni!
Zabiję cię.
Przysięgam, że to zrobię.
Taki gniew...
przystoi bardziej Sithowi niż Jedi.
Odnajdź mnie, gdy gotów będziesz przyjąć mrok.
Jedi upadną, a Sithowie zajmą ich miejsce.
Zresztą potrzebować będziesz nowego mistrza.
Toulu!
Musisz ćwiczyć opanowanie.
Jakie to ma znaczenie? Sithowie i tak wszystkich nas znajdą.
Toulu.
Rada cię wzywa.
Zlecono ci misję.
Martwię się o niego.
Przepełnia go gniew.
Nie gniew, lecz strach.
To ty masz mi towarzyszyć?
Dzieciaka do tego przydzielili?
Słyszę cię stąd.
Nie jestem dzieciakiem.
Lepsze to niż nic.
Tylko się pospiesz.
Nie mamy wiele czasu.
Zautomatyzowane sterowanie.
Czyli nie jesteś prawdziwą pilotką.
Może nie słyszałeś, ale trwa wojna.
Muszę ci więc wystarczyć.
Wciąż nie mam pojęcia,
jak przekonałaś Radę do zatwierdzenia tej misji.
Mówisz, że twoim zdaniem to błąd?
Wiesz, sam z siebie nie zgłosiłbym się
do ścinania głowy posągowi.
Nie?
Mnie też z tobą nie po drodze.
Do czego w ogóle potrzebny ci rycerz Jedi?
Do niczego. Bez ciebie byłoby nawet łatwiej.
Czarną robotą już sama się zajęłam.
I bez urazy, ale mógłbyś chociaż trochę zachowywać się jak Jedi.
Wygadana to ty jesteś.
Doskonały wybór. Masz dobry gust.
Niepotrzebne ci to. Masz rycerza Jedi.
Strata czasu i pieniędzy.
Mam tylko jedną szansę.
Nie zmarnuję jej.
No dobrze, ale po co ci bomba i spadochron?
Planujesz wysadzić w powietrze planetę?
To wyśmienicie.
Bo mam na zapleczu prawdziwe cacuszka.
Coś w sam raz dla was.
Gadżety niebywałe, jedyne takie.
Wyczuwam znajomą obecność.
To właśnie Dorgalak.
Za chmurami widać świątynię.
Coś nie tak?
Marnie wyglądasz.
To niemożliwe.
Kopę lat.
Ciekawe, co cię tu sprowadza.
Ciekawe, że tutaj się spotykamy.
Czekałeś na tę chwilę?
Wyobrażałeś ją sobie na milion sposobów?
Dość!
Toulu!
Śmigacz długo nie pociągnie.
Będę cię potrzebować.
Mogłaś mówić wcześniej.
Nareszcie jesteśmy.
Jedi cię opuścili.
Wiedząc, że cię szukam, kazali ci lecieć samemu.
Zamknij się i walcz!
Dawaj, ostatni wysiłek.
No to jazda!
Potrzebuję cię, Toulu!
Więc to wasz cel.
Udało się.
Póki co wszystko zgodnie z planem.
Są i głowy.
Widzę je.
Idź! Zatrzymam go.
Tyle zachodu, by sięgnąć proroczych posągów.
Na marne. Ale teraz dostrzegam, że związane są ze sobą jak my.
Chodź. Poddaj się ciemności.
Delektuj się tym.
Nie wybieraj ścieżki, która zmieni cię w kupkę popiołu.
Razem możemy podbić galaktykę.
Nie dołączę do ciebie!
Kryje się w tobie wielki mrok.
Ileż złości i lęku.
Nieprawda. Kłamiesz!
Proszę, niech to będzie ta mroczna strona.
Jakże to bezsensowne.
Przepraszam.
Błagam o przebaczenie.
Co?
Tak jak mówiłem, to bez sensu, widzisz?
Głowy. Mroczna i jasna energia przenikają się.
Nie masz już pola manewru. Wybieraj.
Mówiłem, że nasze losy są ze sobą związane.
Tylko jeden scenariusz cię ocali.
Przyłącz się.
Trzeci kształt.
To byłam ja.
Opór jedynie przedłuży...
Toulu!
Teraz rozumiem.
Wiem, czemu mistrzowie mnie wysłali.
Toulu! No dalej!
Ocknij się!
Przepraszam.
To była strata czasu.
Miałeś rację.
Żadne nasze starania nic tu nie zmienią.
Tej wojny nie można zatrzymać.
A nawet gdyby, to bez znaczenia,
bo wybuchłaby kolejna.
Nic nie istnieje na stałe.
Światło i mrok zawsze będą koegzystować.
A skoro nic nie jest przesądzone, zawsze pozostaje nadzieja.
Dryfujemy na morzu niepewności,
a każda fala niesie tyle nadziei, co zwątpienia.
Aro, ta misja była mi potrzebna.
I myślę, że tobie też.
Okazuje się, że niezły z nas zespół.
Nie przerywajmy więc walki.
Ale potrzebny będzie nowy statek,
bo poprzedni tak jakby zezłomowałaś, pilotko.
Żartujesz sobie?
To nie ja rozbiłam śmigacz.
Podziękuj sobie.
Jesteśmy kwita.
Poważnie? Porównujesz statek do śmigacza.
Jedno ci przyznam.
Rozwiałeś moje naiwne wyobrażenia o potężnych Jedi.
Napisy: Kamil Rogula