IN DE STERREN
Laat me gaan. Ik had hem bijna.
Nee, zus. Hij had jou bijna.
Je kan niet meer schilderen. We hebben dat water nodig.
Ik heb geen dorst.
Dat is alles wat we hebben en jij verspilt het.
Dit is belangrijk. Het is voor mama's steen.
Mama deed het altijd zo. - Weet ik.
Weet je dit ook, zus? - Jazeker.
Mama had een geweldige kracht.
Ze zei dat wij die ook hadden.
We waren gelukkig.
Tot zij kwamen.
Hun speren boorden diep in het hart van ons land.
Ze namen ons water.
Ze vergiftigden onze wereld.
Dat kon mama niet toestaan.
Ze verstopte ons om ons te beschermen.
Jij wilde niet dat ze wegging.
Ze had hier moeten blijven.
Ze moest het doen.
Mama was heel sterk.
Sterker dan zij.
Niemand is sterker dan zij.
Mama werd een ster.
Iedereen werd een ster. Behalve wij.
Nu is ze daarboven en kijkt ze vanuit de hemel op ons neer.
Als ze niet had gevochten, was ze er nog geweest.
Kijk.
Ze kan ons niet meer zien.
We zijn alleen. - Dat zijn we niet.
Wel waar.
Ik voel haar achter al die rook.
Ik moet blijven schilderen.
Zonder het sterrenlicht vervaagt de verf.
Maar ik ben hier, Tichina. En ik zorg dat jou niks overkomt.
Heb je echt geen dorst? Drink mijn deel maar.
We hebben geen schoon water meer. Ik ga meer halen.
Dat kan best, als ze me maar niet zien. Zoals altijd.
Ik ga mee. - Nee, jij blijft hier.
Zoals altijd.
Wacht.
Ik kan met ze vechten.
Ik ben nu sterk genoeg. Net als mama.
Geef mij de peddel. - Ik versla ze allemaal.
Ik weet dat je haar kracht voelt. - Hou op. Je weet niet wat je zegt.
Je moet je niet steeds inhouden. - Zo is mama gestorven.
We doen wat we altijd doen.
Ik haal genoeg water om te overleven en jij houdt je verborgen.
Stom kind.
Pak aan.
Waarom luister je nooit?
Halt.
Vuur.
Volg me.
Ik zei toch dat ik ze aankon. - Dat was puur geluk.
Volg ze.
Het was geen geluk...
...maar de kracht van mama.
Ophouden, zei ik toch?
Springen.
Ik dacht dat er geen meer over waren.
Snel. De poort gaat dicht.
Wegwezen.
We moeten terug.
Geloof me. We kunnen ze verslaan.
We hebben wat we nodig hebben.
Sorry, Koten.
Ik moet dit doen.
Wat was jij van plan? - Dit is ons land.
De middelen op deze planeet zijn van het Keizerrijk.
Gooi haar.
Genoeg.
Ik zei toch dat we ze aankonden.
Dat is waar.
Bedankt.
Kijk.
Daar zijn ze. Ze zijn er allemaal.
Mama. - Ik wist wel dat ze er was.
Ze ziet er zo blij en stralend uit.
Je had gelijk. We zullen nooit alleen zijn.
Vertaling: Edward Rekkers