ΣΤΑ ΑΣΤΕΡΙΑ
Άσε με!
Σχεδόν το νίκησα.
Όχι, αδελφή. Αυτό παραλίγο να σε νικήσει.
Σταμάτα να ζωγραφίζεις. Χρειαζόμαστε το νερό για να επιβιώσουμε.
Δεν διψάω.
Είναι ό,τι μας απέμεινε κι εσύ το σπαταλάς.
Όχι! Είναι σημαντικό.
Είναι για το μνήμα της μαμάς.
Έτσι το έκανε η μαμά.
Το ξέρω.
Θυμάσαι ακόμα, αδελφή;
Ναι, θυμάμαι.
Η μαμά είχε μεγάλη δύναμη.
Πάντα έλεγε ότι την είχαμε κι εμείς.
Ήμασταν ευτυχισμένες τότε.
Μέχρι που ήρθαν εκείνοι.
Οι λόγχες τους καρφώθηκαν βαθιά στην καρδιά του τόπου μας.
Και πήραν το νερό μας.
Δηλητηρίασαν τον κόσμο μας.
Η μαμά δεν μπορούσε να το επιτρέψει.
Μας έκρυψε για να μας προστατεύσει.
Ξέρω πως δεν ήθελες να φύγει.
Έπρεπε να μείνει.
Αλλά αναγκάστηκε να φύγει.
Η μαμά ήταν πολύ δυνατή.
Δυνατότερη από εκείνους.
Κανείς δεν είναι δυνατότερος από εκείνους.
Η μαμά έγινε αστέρι.
Όλοι έγιναν αστέρια
εκτός από εμάς.
Τώρα είναι εκεί πάνω, μας βλέπει από τον ουρανό.
Αν δεν είχε αντισταθεί, θα ήταν ακόμα εδώ.
Κοίτα!
Δεν μπορεί να μας δει πια.
Είμαστε μόνες μας.
Όχι, δεν είμαστε μόνες μας!
Είμαστε.
Τη νιώθω πίσω από όλον αυτόν τον καπνό.
Πρέπει να συνεχίσω να ζωγραφίζω.
Ξέρεις ότι χωρίς το φως των αστεριών ο πίνακας θα ξεθωριάσει.
Αλλά εγώ είμαι εδώ, Τιτσίνα.
Και δεν θα επιτρέψω να σου συμβεί τίποτα.
Σίγουρα δεν διψάς;
Έλα. Πιες απ' το δικό μου.
Δεν έχουμε άλλο καθαρό νερό.
Θα φέρω κι άλλο.
Δεν θα είναι πρόβλημα, αρκεί να μη με δουν.
Όπως πάντα.
Έρχομαι κι εγώ.
Όχι. Εσύ να μείνεις εδώ.
Όπως πάντα.
Περίμενε.
Μπορώ να τους πολεμήσω.
Είμαι αρκετά δυνατή τώρα. Όπως η μαμά.
Δώσε μου το κουπί.
Όχι! Θα τους νικήσω όλους.
Ξέρω ότι νιώθεις τη δύναμή της.
Σταμάτα!
Δεν ξέρεις τι λες.
Συνεχώς διστάζεις.
Αυτό ακριβώς σκότωσε τη μητέρα.
Κάνουμε αυτό που κάνουμε πάντα.
Εγώ φέρνω νερό ώστε να επιβιώσουμε, εσύ μένεις κρυμμένη εδώ.
Ηλίθιο παιδί.
Ναι. Άρπα την!
Γιατί δεν κάνεις αυτό που σου λένε;
Σταματήστε αμέσως!
Ρίξτε τους!
Ακολούθησέ με.
Σου είπα ότι μπορώ να τους νικήσω.
Ήταν καθαρή τύχη.
Ακολουθήστε τες.
Δεν ήταν απλώς τύχη.
Ήταν η δύναμη της μαμάς.
Σου είπα να μην το λες αυτό.
Πήδα!
Νόμιζα πως δεν είχε μείνει κανένας τους.
Γρήγορα. Η πύλη κλείνει.
Πάμε να φύγουμε από δω.
Πρέπει να γυρίσουμε πίσω.
Πίστεψέ με. Μπορούμε να τους νικήσουμε.
Όχι! Πήραμε αυτό που θέλουμε.
Συγγνώμη, Κότεν.
Πρέπει να το κάνω.
Τιτσίνα!
Μην κινείσαι.
Τι νομίζεις ότι κάνεις;
Αυτός είναι ο τόπος μας!
Οι πόροι αυτού του πλανήτη ανήκουν στην Αυτοκρατορία!
Πετάξτε την.
Όχι!
Αρκετά!
Σ' το είπα ότι θα τους νικήσουμε.
Ναι.
Το είπες.
Σε ευχαριστώ, Τιτσίνα.
Κοίτα!
Αυτοί είναι.
Ήρθαν όλοι!
-Η μαμά! -Το ήξερα ότι είναι εκεί.
Δείχνει τόσο χαρούμενη και λαμπερή.
Είχες δίκιο.
Δεν θα είμαστε ποτέ μόνες.
Υποτιτλισμός: Κώστας Φαρμάκης