GWIEZDNE WOJNY: WIZJE
No nie, znowu.
Stój! Nie atakuj swoich wybawców.
Wreszcie się ocknąłeś, Tsubaki.
Misa?
Wy się znacie?
Kiedy dowiedziałem się o twoim ojcu, musiałem przybyć.
Kto by pomyślał, że wśród rodziny królewskiej czai się Sith.
Dlaczego księżniczka ma ze sobą łuk? Chyba nie planujesz walczyć?
Dlaczego wróciłeś, Tsubaki?
Masago to lord Sithów. Nie sposób samotnie ją pokonać.
Pozwól mi dołączyć.
Nie mam pewności. Jedźmy może tędy.
Pani Miso, kim jest pani dziwaczny kompan?
To rycerz Jedi.
Pomógł nam pięć lat temu podczas ataku Orochi.
Jedi przybył sam aż tutaj?
Podejrzane to jakieś.
Ich obecność jest konieczna, Miso?
Że co, proszę?
Nie wyglądacie mi na mocnych w walce.
Ach tak? Jedi oceniają po pozorach, co?
No dobrze, żadni z nas wojownicy.
Nawet dzikich kotów tooka nie odpędzimy!
Po co nam przewodnicy w drodze do pałacu?
Zmieniło się tutaj. Wszędzie są posterunki.
Jestem na wygnaniu, nie mogę się zbliżyć do pałacu.
Kamahachi zna boczne drogi na pamięć,
a Senshuu ma wszędzie kontakty.
Są nam niezbędni.
Poszukiwania już trwają.
Rozumiem, ale niech mi nie wchodzą w drogę.
Nocą nue wrzask wciąż brzmi…
Cicho! Usłyszą was!
Nie boisz się chyba, co, Jedi?
Ta pieśń odstrasza złe duchy.
Nocą nue…
Dość śpiewania!
Cicho!
Jesteśmy otoczeni. Nie ma dalej żadnej drogi.
Hej. Tutaj.
- Szlakiem przez górę. - Nie! Nie możemy!
Nie bez powodu nazywają ten teren „miejscem bogów”.
Nikt stamtąd nie powraca.
Nie… Nie wolno nam.
Nie mamy wyjścia. No dalej.
Stój!
Będziesz przeklęty! Ja nie idę!
Dorzucam 300 kredytów.
To niczego nie… 500!
Zgoda.
Kamahachi? Musimy zawrócić!
Nie! Ciebie też stracimy, pani.
Puszczaj!
To na nic.
Śmierć jest mu pisana.
To kara boska.
Bzdury.
Nic nie jest z góry ustalone!
- Idźcie. Znajdę was. - Tsubaki!
Przestańcie! Nie mam już więcej pieniędzy.
Nie, pani Miso.
Nocą nue wrzask wciąż brzmi
…wrzask wciąż brzmi
Kamahachi!
Ty żyjesz.
Wedle obietnicy.
Proszę na siebie uważać, pani.
Tsubaki?
Nic ci nie jest?
Nie.
Twój ojciec wychodzi z siebie, bo jego księżniczka zaginęła.
Dramatyzuje.
Powinieneś odpocząć.
Chciałbym, ale nadal pracuję.
Masz na myśli obowiązki Jedi?
Niestety.
Co tu tak naprawdę robisz?
Rozmyślam… o pokoju i stabilizacji na tym świecie.
O tym, jak do tego doprowadzić.
Też o tym myślałem.
Zastanawiałem się, co mogę zrobić.
I czego nie mogę.
I jakie wnioski?
No, no, księżniczko.
Myślałaś, że przyprowadzając Jedi,
pomścisz swojego żałosnego ojca?
Jesteś siostrą króla. Jak mogłaś?
Nadszedł właściwy czas. Czekałam na idealną sposobność.
Masago, opuść tę planetę i nigdy tu nie wracaj.
To próbka wielkoduszności Jedi?
Masz talent, ale niedoskonałą technikę.
Musiał umrzeć, bo to było mu pisane.
Nic nie wymyka się przeznaczeniu.
Puszczajcie!
Tsubaki!
Spokojnie, Tsubaki.
Rozważ swe położenie.
Co mogłeś zrobić, by ocalić przyjaciół?
Teraz wreszcie dostrzegasz ograniczenia mocy Jedi.
Nie wzbraniaj się,
a ciemna strona przebudzi twój prawdziwy potencjał.
Dołączysz do mnie. Takie jest twoje przeznaczenie.
Muszę tam wrócić.
Masz ostatnio koszmary.
Co ci się śni?
Nie mam pewności.
To zapętlona wizja czyjegoś zabójstwa.
Ktoś powinien iść zamiast ciebie.
Jeśli ty pójdziesz, pokusa przesłoni ci rozsądek.
Takie jest przeznaczenie.
Nieprawda!
Bez potęgi nie zmienisz nic.
Ale możesz ją zyskać jako moja prawa ręka.
Razem zaprowadzimy nasze rządy
i porządek w galaktyce.
Ochronimy planetę.
I twoją najdroższą Misę.
Ochronimy?
Ona nie żyje!
Jesteś pewien?
Spróbujmy wspólnie ją uratować.
Proszę, moja mistrzyni, pomóż mi ją ocalić.
Co ty zrobiłeś, Tsubaki?
To, co należało.
Idziemy, mój uczniu?
Napisy: Kamil Rogula