GWIEZDNE WOJNY: WIZJE
OBLUBIENICA
Przyszłaś.
Wszędzie muszę być ostrożna.
Nie martw się. Wzrok Imperium cię tu nie dosięgnie.
Skończyłeś już badać planetę?
Jeszcze nie. Jest zbyt interesująca.
Znalazłem jednak coś, co chciałbym ci pokazać.
Nie pasuje ci ta maska.
Wygodnie tam z tyłu?
Wolałabym iść, ale jakoś wytrzymam.
Oblubienica nie może mieć brudnych stóp.
Idziemy przecież w uświęcone miejsce.
Szkoda, że…
Szkoda, że moi rodzice tego nie widzą.
Oboje będą na ciebie patrzeć.
- Są częścią naszej planety. - Tak. Tak jak i twoi.
Jesteśmy niebem. Jesteśmy lasem. Jesteśmy rzeką.
Jesteśmy jednością.
Powstań, Magino.
To jest…
Hej! Czekajcie! Chcę pomóc! Nie skończyliście jeszcze, co?
Co tak wolno, siostra?!
W ten sposób. Robimy trasę dla ryb.
Ten się nada?
- Spróbuj dać go tam. - Dobra.
To wspomnienia planety.
Ludzie wyrażają w obrzędach wielki szacunek dla natury.
W ten sposób żyją z nią w harmonii.
To chciałeś mi pokazać?
Tylko dlatego, że stąd wywodził się nasz dawny przyjaciel.
Mój mistrz.
- Jak pięknie. - To prawda.
Słońce wschodzi.
Wschodziło tu na długo przed naszymi narodzinami
i będzie zachodzić pewnie długo po tym, gdy nas już nie będzie.
Pewnie tak.
Wioska jest przed nami.
Ten świat straszliwie eksploatowano.
Separatyści ogołocili tych ludzi z zasobów.
To wszystko w imię wojny.
Ta wojna to jedynie marnotrawstwo.
Otoczyć go!
Czujnie! Atakujcie razem.
Uwaga!
Niech ktoś go zatrzyma!
Nie tak powinno to wyglądać.
Świętować należy w dużym gronie,
bo trzymanie się z boku przynosi pecha.
Raczcie się i wy, podróżnicy. Pijcie z nami.
Dziękujemy.
Widzisz?
Tobie też nalać?
Szkoda, że to musi tak wyglądać.
Prawda. To jest zbyt okrutne.
Po tym wszystkim…
To jutro, prawda? Zabiorą ją?
Gdy Separatyści odeszli,
wydawało się, że to już koniec,
ale nie…
Czekała już na was inna katastrofa.
Separatyści porzucili swoje droidy bojowe,
a najeźdźcy je znaleźli i wszystkie przeprogramowali.
Stworzyli w ten sposób własną armię.
Nie zdołalibyśmy ich powstrzymać.
Zabrali nasze ostatnie zasoby.
Mało tego, zażądali wydania im naszego wodza jako zakładnika.
Jego wnuczka jednak dobrowolnie zdecydowała, że go zastąpi,
i mają po nią przyjść rano.
Ten trunek jest nie dość mocny.
Wystarczy. Co ty sobie myślisz?
Wybaczcie. Mam nadzieję, że się nie naprzykrzał.
Nie. Rozumiem, że głęboki smutek opanował tę wioskę.
Wyobraź sobie trafić w ręce najeźdźców, by ocalić swojego dziadka.
Biedulka.
Niechaj Magina tych dwojga spaja ich byty aż po wieczność.
To nie w porządku!
Saku!
Naprawdę się na to godzisz, siostro?
Nie powinnaś sama dźwigać tego brzemienia.
Część z nas jest gotowa do walki!
Już o tym rozmawialiśmy.
Widać za krótko.
Nie wszyscy porzucili nadzieję jak ty, siostro.
Saku, musisz odpuścić.
Pokonamy ich.
Staniemy do walki z myślą o naszych rodzinach i o tej wiosce.
To daremne.
Ziemia nam pomoże!
Podjęłam już decyzję, siostro. Zrozum to, proszę.
Co to za wesele, tak pełne żałoby?
- Biedna Saku. - To prawda. I Haru.
Jej rodzice, a teraz siostra.
Wiesz co? Przypomina mi ciebie.
Wiem, co chcesz osiągnąć.
Cóż, nie dbam o ten twój kodeks.
Nie zamierzam udawać.
Ty też czujesz Maginę?
Maginę?
Jeśli ją czujesz, powinnaś zrozumieć.
Mam co do tego złe przeczucia.
Uważasz, że postępuję nierozważnie?
Co by się stało, gdybyśmy ukrócili ich rządy?
Nie wiem, ale to naraziłoby moją wioskę.
Jeśli pójdę, będę w stanie ją ochronić.
Nie będę sama.
Asu.
Jesteśmy w tym razem.
Już tu są.
Biedna Haru.
Odejdź od okna, kochanie.
Przychodzisz zastąpić wodza wioski?
Tak, pójdę z tobą.
Podoba mi się ta planeta.
Będziesz naszym zabezpieczeniem przed niepotrzebnym konfliktem.
Wybacz, ale zawsze wolę dmuchać na zimne.
Saku!
- Saku! - Siostro!
Znaleźliśmy to.
Wygląda na to, że moja ostrożność była uzasadniona.
Nie dopuszczę przecież do zasadzki.
Przepraszam, Haru.
To chyba ich przywódczyni.
Proszę, nie! Nikt nie będzie się już sprzeciwiał!
Niestety, nie ma wyjątków.
Co jest?
A to co? Kim jesteś?
Lordzie Izuma!
Nie zmienisz biegu rzeki, wrzucając do niej kamień,
ale żyjąc w harmonii z naturą, przejdziesz przemianę wraz z nią.
Tutejszy lud dobrze to wie.
Wiecie, że tchnienie życia staje się wiatrem i zawsze wam odpowie.
Powstań, Magino.
I niech Moc będzie z wami.
Co wy robicie? Strzelać! Zabić ich!
- Rozkaz, rozkaz. - Rozkaz.
- Skąd to? - Gdzie oni są?
- Tam… - Co…
Ognia! Ognia! Przecież jest sam. Zastrzelcie go!
- Nie ma amunicji. - Na niego!
- Coś nadlatuje. - Co to takiego?
Co to jest?
Alarm! Alarm! Alarm!
W nogi!
Wy tchórze!
- Jesteś cała? - Tak.
Uwaga! Haru!
Kto ty jesteś? Jakiś potwór?
Jestem Jedi.
Napisy: Kamil Rogula