Είσαι άλλος ένας σαπροφάγος, σαν τους άλλους.
Να ανοίξω τα μάτια;
Όχι, Σόνικ. Όχι ακόμα.
Έιμι, ελπίζω να μη με ξεγελάς να μπω στο νερό.
Όχι, Σόνικ.
Πίστεψέ με. Θα σου αρέσει.
Εντάξει, άνοιξε.
Ιδού!
Μου πήρες τον φοίνικα.
Άρα είναι κόλπο.
Όχι, Σόνικ, δεν είναι κόλπο.
Μα ήδη έχω έναν φοίνικα.
Εκείνον κι εκείνον κι εκείνα εκεί.
Το δώρο δεν είναι μόνο το δέντρο, αλλά οι αναμνήσεις μας γύρω του.
Το στοίχημα ότι δεν μπορώ να πετάξω ως πάνω μέχρι να πας σπίτι; Μου χρωστάς.
Η συνεργασία μας στην πίτα καρύδας για την Έιμι.
Ή όταν είδα να αγοράζεις πίτα και να λες στην Έιμι ότι την έκανες εσύ.
Ή τότε που γέλασα τόσο πολύ που μου βγήκε τσίλι από τη μύτη.
Ακόμα δεν έχω όσφρηση.
Ναι, καλές εποχές.
Σωστά, Σόνικ;
Ελάτε, παιδιά.
Μήπως γίνεστε υπερβολικά…
Δεν ξέρω, συναισθηματικοί;
Κοιτάξτε, καταλαβαίνω. Δέντρο, φιλία, αναμνήσεις.
Χοτ ντογκ!
Μάλλον δεν το καταλαβαίνεις. Ε, Σόνικ;
Ναι. Η δύναμη αναγέννησης της ζούγκλας σε ένα κρούσμα μόνο.
Θα μπορούσα να το συνηθίσω αυτό.
Επιτέλους, μπορώ να τους αποκλείσω. Όλους.
Δεν θα ξαναβλάψουν τη ζούγκλα.
Τι είπες τώρα;
Ας δούμε τι κάνει το σφυρί!
Κακό αυτό.
Στάσου, Θορν. Πόσες φορές να το πω; Δεν είμαι εχθρός σου!
Έλα, Θορν. Εμπιστεύσου με.
Δώσε μου το κρυσταλλάκι. Σε παρακαλώ;
Σιγά μη σου έδινα την καρδιά της ζούγκλας, τώρα που κοντεύω.
Πού κοντεύεις; Πού πηγαίνεις;
Να κάνω ό,τι πρέπει για να προστατέψω το Πράσινο.
Να προστατέψεις το Πράσινο; Οι Σαπροφάγοι.
Λυπάμαι. Δεν θα σε αφήσω να πειράξεις κανέναν.
Τότε δεν έχεις επιλογή.
Την άλλη φορά δεν θα είμαι επιεικής.
Θορν, στάσου!
Θορν!
Εντάξει. Ίσως δεν είναι και τόσο άσχημα.
Οι σαπροφάγοι την ξέρουν.
Θα είναι μια χαρά. Δεν κάθονται να τρώνε φλοιό.
Καλός φλοιός.
Πρέπει να φύγω από δω.
Δεν υπάρχει στέγη, φυσικά! Έπρεπε να το σκεφτώ νωρίτερα.
Πώς πάει;
Είμαι ελεύθερος! Να είμαι γρήγορος!
Πάλι εσύ.
Ναι, πάλι εγώ.
Δεν θέλω να σου κάνω κακό, αλλά θέλω το σφυρί.
Θα πάρεις μόνο ένα χέρι ξύλο.
Γερή λαβή έχεις. Έχεις…
Μπορώ να το κάνω όλη μέρα.
Ναι!
Με το μαλακό.
Δεν αρκούν αυτά για να με σταματήσουν.
Πώς;
Σου το είπα. Τα δέντρα μάς επιτίθενται.
Όχι!
-Δείτε τι μας έφερε η γάτα. -Δεν τον έφερα εγώ.
Μια έκφραση είναι.
Τι κάνεις εδώ;
Πριν σε είδαμε με το τέρας. Μας πρόδωσες.
Λάθος καταλάβατε. Δεν σας πρόδωσα.
Πήγα για το Θραύσμα. Θα με βοηθούσατε να το πάρω.
-Δεν θες τον φλοιό μας; -Κανείς δεν τον θέλει!
Στο θέμα μας.
Θέλω να πω ότι έρχεται εδώ.
Πάψτε να τρώγεστε.
Είναι να φάμε κάτι;
Αυτό που λέω είναι ότι πρέπει να βρείτε κοινό έδαφος.
Κοινό έδαφος;
Ζούμε στα δέντρα. Είναι παρανοϊκός ο τύπος.
Με δουλεύεις;
Δεν καταλαβαίνεις.
Δεν υπάρχει κοινό έδαφος. Όχι πια.
Κάποτε ήμασταν φίλοι.
Τώρα, μετά βίας θυμάμαι πότε τα πηγαίναμε καλά.
Μοιραζόμασταν τη λεία της ζούγκλας, παίρναμε μόνο για να επιβιώσουμε.
Μα μια μέρα…
προτίμησε τη ζούγκλα από εμάς και μας έδιωξε ψηλά όπου ζούμε έκτοτε.
Δεν βρίσκεις κοινό έδαφος με ένα τέρας.
Δεν το πιστεύω αυτό.
Η Έιμι πρέπει να είναι κάπου εκεί.
Πρέπει να συμφιλιωθείτε με τη Θορν.
Έχει τελειώσει για εμάς.
Ας της μιλήσουμε ως φίλοι.
Ας την πείσουμε να λογικευτεί, έτσι;
Ναι. Είστε μαζί μου;
Έπρεπε να με ακούσετε.
Πάμε.
Έχουμε άλλη επιλογή;
-Όχι. -Επιτέλους.
Λοιπόν, να το σχέδιο. Πάμε με το μαλακό.
Επίθεση!
Να το κάνουμε τώρα όπως λέω εγώ;
-Ψηφίζω ναι. -Ναι.
Εντάξει. Ακολουθήστε με.
Είναι σκοτεινά.
Πολύ σκοτεινά.
-Ή θέλει να νομίζουμε ότι είναι σκοτεινά. -Ναι, όχι, σίγουρα είναι σκοτεινά.
Βρε, βρε, βρε.
Κοίτα τι έφερε ο σκαντζόχοιρος.
Εντάξει. Ήρεμα. Φερθείτε φυσιολογικά.
Γεια σου, Θορν.
Θέλουμε να μιλήσουμε ως φίλοι. Θυμάσαι πώς γίνεται;
"Γεια, Θορν. Λατρεύω το πουλί που καβαλάς".
"Ευχαριστώ, Πριμ. Είναι μοναδικό.
Χτίσατε υπέροχο χωριό επάνω".
"Ευχαριστώ. Μας κάνει. Γιατί μαλώνουμε;"
"Δεν έχω ιδέα. Αγκαλιά;"
"Αγκαλίτσες!"
Ξεκινάμε εκεί.
Μετά, συζητάμε εποικοδομητικά για τα θέματά μας.
Χωρίς το "Θα σε τσακίσω".
Λοιπόν, κοίτα. Παρά το τελευταίο, δεν ξέρω τι διάστημα,
είμαστε όλοι καλοί φίλοι εδώ, έτσι;
Σωστά; Ας συζητήσουμε. Ας τα βρούμε ειρηνικά, και ποιος ξέρει;
Ίσως στο τέλος να γελάμε όλοι.
Τι να συζητήσουμε;
Βλέπεις; Μιλάμε.
Η Έιμι θα έλεγε να μιλήσουμε για τα αισθήματά μας.
Τα αισθήματά μας;
Αισθήματα;
Αισθάνομαι ότι είναι παγίδα.
Εντάξει, ακούστε. Ξεκινώ εγώ.
-Νιώθω ότι… -Ότι δεν ξέρεις τι κάνεις;
Προσπαθώ.
Θα ήταν πιο εύκολο αν δεν με διέκοπτες συνέχεια.
Είναι πολύ δύσκολο, κι ας το κάνει η Έιμι να μοιάζει εύκολο.
-Πες εσύ τώρα. -Εγώ;
Αμέ. Μίλα. Δεν υπάρχει λάθος αίσθημα.
Αφαιρέθηκε. Τώρα!
Ψηφίσατε να κάνουμε ό,τι λέω!
Αισθάνομαι
θυμωμένη!
Καταλαβαίνω. Θύμωσες.
Αλλά δεν είπαμε να μην παλεύουμε;
Απέδειξαν ότι δεν αξίζουν εμπιστοσύνη. Τώρα επιτέλους θα τελειώσει!
Τι έκανες;
Έκανα ό,τι έπρεπε.
Έτσι, οι σαπροφάγοι θα μείνουν πάνω. Εκεί ανήκουν.
Ρήμαξες το σπίτι τους. Θα λιμοκτονήσουν.
Αν μ' αυτό θα σωθεί η ζούγκλα…
ας είναι.
Όχι.
Γιατί δεν καταλαβαίνετε; Βρείτε τρόπο να ζείτε. Όλοι μαζί.
Τι ξέρεις εσύ από συντροφικότητα;
Εντάξει, άνοιξε.
Ιδού!
Μα ήδη έχω έναν φοίνικα.
Το δώρο δεν είναι μόνο το δέντρο, αλλά οι αναμνήσεις μας γύρω του.
Το δέντρο μάς ενώνει όλους.
Θορν, όλα συνδέονται. Εσύ, εγώ, το Πράσινο, ακόμα και οι σαπροφάγοι.
Όλοι ανήκουμε σε κάτι μεγαλύτερο από εμάς.
Τι συναισθηματικές σαχλαμάρες!
Εσύ μου το είπες αυτό.
Αδιαφορώ. Με την καρδιά της ζούγκλας που έχω, το Πράσινο δεν θα ξαναπάθει κακό.
-Κακό; -Τελείωσα μαζί σου.
Τελείωσες μαζί μου; Ωραία. Θα μιλήσω στο Μεγάλο Πράσινο.
Μακριά από το Μεγάλο Πράσινο!
Πιο γρήγορα, Μπέρντι. Δώσ' τα όλα.
Μπέρντι.
Λυπάμαι, αλλά πρέπει να συνεχίσεις.
Θα έχει πάει ήδη στο Μεγάλο Πράσινο.
Δεν έχεις πολύ φως, ε;
Σκοτείνιασε τόσο που ως κι η Θορν έχασε τον δρόμο.
Μα μην ανησυχείς. Έχω σχέδιο, μαζί μ' εσένα.
Ξέρω. Εμπιστεύσου με.
Φύγε μακριά
από
το δέντρο μου.
Ανάγκασέ με.
Μπέρντι!
Μπορεί να πετάει;
Παραδέξου το ότι έχω δίκιο.
Πώς τολμάς να μη σέβεσαι το Μεγάλο Πράσινο;
Ορίστε. Μην ανησυχείς, δέντρο. Το έχω.
Εδώ είμαι, Θόρνι. Βάλε τα δυνατά σου.
Νομίζω.
Θα δούμε.
Τι έκανα;
Πώς συνέβη αυτό;
Ήθελα μόνο να προστατέψω το Πράσινο.
Τώρα το κατέστρεψα.
Κάποτε ήμασταν φίλοι.
Υπήρχε ισορροπία.
Αλλά μετά από λίγο, έβλεπα μόνο ότι συνέχεια έπαιρναν.
Τελικά συνειδητοποίησα ότι εξαντλούσαν τους πόρους μας.
Παίρνουν, αλλά ποτέ δεν δίνουν πίσω,
χωρίς σταματημό, χωρίς σεβασμό.
Σκότωναν τη ζούγκλα.
Δεν άντεχα άλλο. Τρελάθηκα και έγινα τέρας.
Αδυνατούσα να μένω άπραγη.
Αλλά δεν μπόρεσα να ξαναγίνω όπως ήμουν.
Δεν το είχα δει έτσι.
Λυπάμαι, Θορν.
Δεν το ήξερα. Εγώ…
Ιδού!
Ανέβα. Τέντωσε τα φτερά σου.
Εμπρός.
Κι εσύ. Κάνε μια βόλτα με τις ουρές σου.
Έχασα τον εαυτό μου στο σκοτάδι.
Ήταν εγωιστικό να μην πετά ο Μπέρντι, ενώ προσπαθούσα…
να σας αποκλείσω.
Καλώς υπερασπιζόσουν τη ζούγκλα, αλλά αυτή η ζούγκλα είναι αφύσικη.
Το Θραύσμα χάλασε την ισορροπία παντού,
μαζί και στη φιλία σας.
Πώς κάνουμε νέα αρχή;
Η φίλη μου η Έιμι θα έλεγε "Μιλήστε μεταξύ σας".
Αλλά είναι λίγο ρομαντική.
Δεν ξέρω, ακούγεται σπουδαία.
Ναι.
Είσαι σπουδαία.
Ας αναγνωρίσουμε τον ρόλο μας για να ζήσουμε αρμονικά.
Συμφωνώ.
Δεν κλαίω εγώ. Εσείς κλαίτε.
Να πάρει! Το Θραύσμα.
Αυτά θα το βρουν.
Συγγνώμη. Φεύγω. Να είμαι γρήγορος.
Ο Μπέρντι μού είπε πού είναι το Θραύσμα. Ναι!
Κάτι ξέρουν τα παπούτσια.
Σόνικ, χάθηκα στο Κενό.
-Σάντοου; -Πρέπει να συνεχίσεις.
Πώς μπόρεσες…
Γύρισα στη Νιου Γιοκ;
Πώς βρέθηκα ξανά στ…
Για ένα καλύτερο αύριο! Ποιος είναι μαζί μου;
Όχι.
ΛΑΘΟΣ ΔΕΝΤΡΟ
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα