Sen de diğerleri gibi yağmacısın.
-Artık gözlerimi açabilir miyim? -Hayır, henüz olmaz.
Amy, beni tekrar suya sokmasan iyi edersin.
Numara yok. Güven bana. Buna bayılacaksın.
Tamam, aç.
Sürpriz!
Bana bir palmiye almışsın. Yani bu bir numara.
Hayır Sonic, numara değil.
Ama zaten bir palmiyem var.
Şu, şu ve şuradakiler.
Hediye sadece ağaç değil.
O ağacın etrafında oluşturduğumuz tüm anılar.
Sen eve gidip dönene dek zirveye çıkamayacağıma bahse girmiştin.
Bana hâlâ borçlusun.
Birlikte Amy'ye Hindistan cevizi kremalı turta yapmıştık.
Turta aldığınızı görüp Amy'ye sizin yaptığınızı söylemiştim.
Bir kere o kadar çok gülmüştüm ki burnumdan acı biber fışkırmıştı.
Hâlâ koku alamıyorum.
Evet, çok güzel zamanlardı. Değil mi Sonic?
Hadi çocuklar.
Biraz fazla… Nasıl desem?
Duygusal davranmıyor musunuz?
Anlıyorum. Ağaç, dostluk, anılar.
Acılı sosisler!
Sanırım anlamıyorsun, değil mi Sonic?
BİR NETFLIX DİZİSİ
Evet. Tek hamlede ormanı canlandırma gücü.
Buna alışabilirim.
Sonunda hepsinin girmesini engelleyebilirim.
-Bir daha ormana zarar veremeyecekler. -Ne dedin?
Bakalım bu çekiç neler yapabilir!
Bu hiç iyi değil.
Dikenli, bekle! Kaç kere söyleyeceğim? Ben düşmanın değilim!
Hadi Dikenli. Bana güvenmelisin.
Güzel kristal şeyi ver.
Lütfen.
Bu kadar yaklaşmışken ormanın kalbini sana mı vereceğim?
Neye yaklaşmışken? Nereye gidiyorsun?
Green'i sonsuza dek korumak için gerekeni yapacağım.
Green'i korumak mı?
Yağmacılar.
Seni incitmek istemiyorum ama başkasını incitmene izin vermem.
O zaman bir seçeneğin yok.
Bir daha yoluma çıkarsan affetmem.
Dikenli, bekle!
Dikenli!
Tamam. Belki o kadar da kötü değildir. Yağmacılar daha önce icabına bakmışlar.
İyi olacaklar. Oturup ağaç kabuğu yemiyorlar sonuçta.
Kabuk iyiymiş.
Buradan çıkmalıyım.
Tabii ki çatı yok! Bunu daha önce düşünmeliydim.
Nasıl gidiyor?
Özgürüm! Hızlı gitmeliyim.
Yine mi sen?
Evet, yine ben.
Seni incitmek istemiyorum ama o çekici alacağım.
Alacağın tek şey güzel bir dayak.
Vay be!
Vay canına, çok iyi kavramışsın.
Bunu bütün gün yapabilirim.
Evet!
Dikkat et.
Hey!
Beni durdurmak için birkaç kıymıktan fazlası lazım.
Ne?
Gördün mü? Demiştim. Ağaçlar bizi almaya geliyor.
Hayır!
Bakın kim gelmiş.
Görüyoruz zaten.
Bu bir deyim.
Burada ne yapıyorsun?
Seni son gördüğümüzde canavarla birlikteydin, bize ihanet ettin.
Yanlış anlamışsın. Size ihanet etmedim.
Parçayı almaya gittim, sözde bana yardım edecektiniz.
-Kabuğumuzun peşinde değil misin? -Onu kim ister?
-Ne demek istiyorsun? -Buraya geliyor.
-Sorununuz neyse hemen çözmelisiniz. -O da ne demek?
Yani orta yolu bulmalısınız.
Orta yol mu? Ağaçlarda yaşıyoruz.
Paranoyak resmen.
Şaka mı bu?
Anlamıyorsun.
Orta yol yok. Artık bulamayız.
Eskiden arkadaştık.
Şimdi iyi anlaştığımız zamanları hatırlamıyorum bile.
Ormanın ganimetlerini paylaşıp yaşamak için ihtiyacımız olanı alırdık.
Sonra bir gün…
…ormanı bize tercih etti.
Bizi ağaçların tepesine sürdü, o zamandan beri oradayız.
Bir canavarla orta yol bulamazsın.
Buna inanamıyorum.
Amy orada bir yerde olmalı.
Dinleyin, Dikenli'yle barışmalısınız.
Hayır, onunla işimiz bitti.
Onunla arkadaş gibi konuşup
aklını başına getirmeye çalışacağız.
Benimle misiniz?
Beni dinlemeliydiniz.
Gidelim.
Seçeneğimiz var mı?
-Hayır. -Sonunda.
Tamam, plan şu. Yavaşça gireceğiz.
Saldır!
Belki bu sefer beni takip edersiniz.
-Evet diyorum. -Evet.
Tamam. Beni takip edin.
Karanlık.
Fazla karanlık.
Ya da öyle olduğunu düşünmemizi istiyor.
Hayır, kesinlikle karanlık.
Şuna bakın.
Kimler gelmiş.
Peki. Sakin olun. Doğal davranın.
Selam Dikenli.
Dostça bir sohbet etmek istiyoruz. Bunları hatırladın mı?
"Merhaba Dikenli. Bindiğin kuşa bayıldım."
"Sağ ol Kuralcı. Birdie türünün tek örneği. Ağaç eviniz harika."
"Sağ ol. İdare ediyor. Niye yine tartışıyoruz?"
"Bilmem. Sarılalım mı?"
"Sarılalım!"
Buradan başlayıp
sorunlarımız hakkında yapıcı konuşmalara geçeceğiz.
"Seni geberteceğim" gibi konuşmalar olmayacak.
Tamam bakın. Son birkaç… Ne kadar oldu bilmiyorum.
Ama öncesinde çok iyi dosttuk.
Değil mi? Bunu konuşalım.
Barışçıl bir anlaşmaya varalım. Kim bilir? Belki sonunda hepimiz güleriz.
Konuşacak ne var?
Gördün mü? Konuşuyoruz.
Amy hislerimiz hakkında konuşalım, derdi.
Hisler mi?
Bana tuzak gibi geldi.
Tamam. İlk ben konuşayım.
-Şunu hissediyorum… -Ne yaptığını bilmiyor gibi mi?
Çabalıyorum.
Sürekli sözümü kesmeseniz çok daha kolay olurdu.
Ve bu göründüğünden daha zormuş. Amy yapınca kolay görünüyordu.
-Sıra sende. -Bende mi?
Konuş. Unutma, yanlış his diye bir şey yok.
Dikkati dağıldı. Şimdi!
Beni takip edecektiniz, unuttunuz mu?
Kızgın
hissediyorum!
Anladım. Kızgınsın.
Ama savaşmama kısmına ne oldu?
Güvenilmez olduklarını kanıtladılar. Ve şimdi, sonunda bitecek!
Sen ne yaptın?
Yapmam gereken şeyi yaptım.
Bu, yağmacıları ait oldukları yerde tutacak.
Evlerini mahvettin. Açlıktan ölecekler.
Ormanı kurtarmak için gereken buysa
öyle olsun.
Hayır.
Neden anlamıyorsunuz?
Birlikte yaşamanın bir yolunu bulmalısınız.
Birliktelikten ne anlarsın sen?
Tamam, aç.
Sürpriz!
Ama zaten bir palmiyem var.
Hediye sadece ağaç değil.
O ağacın etrafında oluşturduğumuz tüm anılar.
Ağaç hepimizi bir arada tutuyor.
Dikenli, her şey bağlantılı. Sen, ben, Green, hatta yağmacılar.
Kendimizden daha büyük bir şeyin parçasıyız.
Duygusal zırvalamalar.
Ama bunu sen söyledin.
Fark etmez. Ormanın kalbiyle
Green'in bir daha asla incinmemesini sağlayacak güce sahibim.
-İncinmek mi? -Seninle işim bitti.
Benimle işin bitti mi? İyi. Great Green'le konuşacağım.
Great Green'den uzak dur!
Daha hızlı. Tüm gücünü kullan.
Birdie.
Üzgünüm ama devam etmelisin.
Muhtemelen Great Green'e varmıştır.
Pek ışık almıyorsun, değil mi?
O kadar karanlık ki Dikenli bile yolunu kaybetti.
Merak etme. Planım var, sen de dâhilsin.
Biliyorum, güven bana.
Ağacımdan uzak dur.
-Uzak tut da görelim. -Birdie!
Vay be! O şey uçabiliyor mu?
Kabul et. Haklıyım, biliyorsun.
Ne cüretle Great Green'e saygısızlık edersin?
İşte bu.
Merak etme ağaç. Bu iş bende.
Buradayım Dikenli. En iyi atışını yap.
Sanırım.
Göreceğiz.
Ben ne yaptım?
Bu nasıl oldu?
Tek istediğim Green'i korumaktı.
Ve onu mahvettim.
Eskiden arkadaştık.
Eskiden denge vardı.
Ama bir süre sonra gördüğüm tek şey sürekli almalarıydı.
Sonunda kaynaklarımızı tükettiklerini fark ettim.
Hiç geri vermeden hep aldılar.
Hiç rahat bırakmadılar, hiç saygı göstermediler.
Ormanı öldürüyorlardı.
Daha fazla dayanamadım. Çıldırdım ve bir canavara dönüştüm.
Durup bunu izleyemezdim.
Ama asla eski hâlime dönemem.
Bunu böyle görmemiştim.
Üzgünüm Dikenli.
Bilmiyordum. Ben…
Sürpriz!
Hadi, oraya çık.
Kanatlarını aç.
Git.
Sen de. Sadece kuyruklarını döndürmen lazım.
O kadar karardı ki kendimi kaybettim.
Sizi kovmaya çalışırken Birdie'nin uçmasını engellemek
bencilceydi.
Ormanı savunmakta haklıydın
ama bu orman doğal değil.
Parça, arkadaşlığınız da dâhil her şeyin dengesini bozdu.
Nasıl baştan başlayacağız?
Arkadaşım Amy "Birbirinizle konuşun" derdi.
Ama biraz klişedir.
Bilmiyorum. Harika biriymiş.
Evet. Öylesin.
Uyum içinde yaşayacaksak bu işteki rolümüzü kabul etmeliyiz.
Ben de.
Ben ağlamıyorum. Sen ağlıyorsun.
Eyvah! Parça.
Bu ikisi bulur.
Üzgünüm dostlar. Hemen gitmeliyim.
Küçük Birdie, parçanın yerini söyledi. Evet!
Ayakkabılar yalan söylemez.
-Sonic, boşlukta kayboldum. -Ne?
-Shadow? -Devam etmelisin.
Sen nasıl…
Yumurtanya'ya mı döndüm?
Buraya nasıl…
Daha iyi bir yarın için!
Kim benimle?
Olamaz!
AĞAÇ MESELESİ
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı