Je bent niets meer dan een Uitvreter.
Mag ik nu m'n ogen opendoen? -Nee, Sonic. Nog niet.
Amy, is dit weer zo'n truc van je?
Nee, vertrouw me maar. Dit vind je prachtig.
Je mag kijken.
Geef je me die palmboom?
Je houdt me dus voor de gek. -Nee, Sonic.
Maar ik heb al een palmboom. Die daar. En die ook. En daar.
Ik geef je niet alleen de boom. Het gaat om alle herinneringen die erbij horen.
Zoals toen je wedde dat je naar huis en terug kon rennen voor ik bij de top was.
Ik had gewonnen.
En de keer dat we samen die kokostaart maakten.
Of toen ik zag dat jullie die kokostaart hadden gekocht.
Of die keer dat ik zo hard lachte dat de chili uit m'n neus kwam.
Ik ruik nog steeds niks.
Mooie tijden.
Toch, Sonic? -Kom op, jongens.
Vinden jullie dit niet een beetje…
…ik weet het niet, sentimenteel?
Ik snap het. Boom, vriendschap, herinneringen.
Chilibroodjes.
Ik vrees toch dat je het niet snapt.
EEN NETFLIX-SERIE
Ja, de kracht om de jungle te herstellen met één klap.
Hier kan ik wel aan wennen.
Ik kan ze eindelijk buitensluiten. Allemaal.
Ze zullen de jungle nooit meer beschadigen.
Wat zei je?
Eens zien wat dit ding kan.
Niet best.
Wacht. Hoe vaak moet ik het nog zeggen? Ik ben je vijand niet.
Kom op, je moet me vertrouwen.
Geef me dat mooie kristallen dingetje. Alsjeblieft.
Je bent gek als je denkt dat ik je mijn wapen geef met mijn doel in zicht.
Wat bedoel je? Wat ben je van plan?
Ik ga doen wat ik moet doen om de Groene te beschermen.
De Groene beschermen?
De Uitvreters.
Ik wil je geen pijn doen, maar ik laat je dit niet doen.
Je hebt geen keuze.
De volgende keer ben ik minder lief.
Doorn, wacht.
Doorn.
Misschien valt het mee.
De Uitvreters kennen haar inmiddels.
Ze redden zich wel. Ze kunnen wel meer dan schors eten.
Lekker, zeg.
Ik moet hier weg.
Van boven is het open. Dat had ik eerder moeten bedenken.
Alles goed?
Ik ben vrij.
En nu moet ik snel zijn.
Jij weer. -Ja, ik ben er weer.
Ik wil je geen pijn doen, maar ik pak die hamer.
Jij krijgt alleen een pak slaag.
Zo, jij bent sterk.
Ik kan dit dagen volhouden.
Rustig aan.
Een paar splinters houden mij niet tegen.
Zei ik het niet? De bomen komen ons halen.
Kom je kattenkwaad uithalen?
Ik ben niet kwaad.
Het is een uitdrukking.
Wat doe jij hier?
De laatste keer dat we je zagen, verraadde je ons.
Ik heb jullie niet verraden.
Ik ging de Scherf halen.
Dus je wil onze schors niet? -Dat wil niemand.
Wat kom je dan doen? -Zeggen dat ze er aan komt.
Jullie moeten wat er speelt oplossen. -Gaan we spelen?
Jullie moeten door één deur kunnen.
We hebben geen deuren. We wonen in de bomen.
Hij is paranoïde. -Serieus?
Je begrijpt het niet. Dat is een gepasseerd station.
We waren ooit vrienden.
Maar dat kan ik me nu nog nauwelijks herinneren.
We deelden wat we vonden en pakten alleen wat we nodig hadden.
Op een dag…
…verkoos ze de jungle boven ons en joeg ze ons de boomtoppen in.
Je kunt niet door één deur met een monster.
Niet te geloven.
Ergens moet Amy er nog zijn.
Jullie moeten vrede sluiten met Doorn.
We zijn klaar met haar.
We praten met haar als vrienden en proberen haar te laten luisteren, oké?
Is dat geen goed idee?
Had maar geluisterd.
Kom mee.
Hebben we een keus?
Eindelijk. Dit is het plan. We gaan voorzichtig…
Aanvallen.
Willen jullie nu doen wat ik zeg?
Ik ben voor.
Oké, volg mij.
Het is donker.
Te donker.
Of ze laat ons denken dat 't te donker is. -Nee, het is echt gewoon donker.
Kijk eens aan. Komen jullie nu egeltjeskwaad uithalen?
Blijf rustig. Niet overdrijven.
Ha, die Doorn.
We willen gewoon gezellig kletsen. Dat kan je toch nog wel?
'Hoi, Doorn. Leuke vogel heb je.' 'Bedankt, Vleugel is heel speciaal.'
'Wat hebben jullie een mooi dorp.'
'Je moet ergens wonen. Waarom hadden we eigenlijk ruzie?'
'Geen flauw idee. Knuffel?' 'Knuffeltje.'
Dat lijkt me een goed startpunt waarna we verder kunnen praten over onze knelpunten.
Zonder de 'Ik krijg je wel'.
Afgezien van de afgelopen, hoe lang het ook was…
…zijn we goede vrienden, toch?
Toch? Zullen we even praten?
Dan komen we weer bij elkaar en wie weet lachen we er later kostelijk om.
Wat valt er te zeggen?
Zo zie ik het graag.
Amy zou nu zeggen dat we over onze gevoelens moeten praten.
Onze gevoelens?
Gevoelens? -Gevoelens?
Gevoelens? -Gevoelens? Dat klinkt als een val.
Goed, ik ga wel eerst.
Ik heb het gevoel dat… -Dat je niet weet wat je doet?
Ik doe m'n best.
Dit zou makkelijker zijn als je me niet steeds onderbrak.
Ik denk dat dit lastiger is dan het lijkt, al is het voor Amy tweede natuur.
Nu jij. -Ik?
Ga je gang. En gevoelens kunnen niet fout zijn…
Ze is afgeleid. Nu.
Jullie zouden je aan mijn plan houden.
Ik voel me…
…woest.
Ik snap het. Je bent boos. Maar kunnen we ook niet vechten?
Ik kan ze niet vertrouwen, dat is duidelijk. Nu ga ik het afmaken.
Wat heb je gedaan? -Ik heb gedaan wat ik moest doen.
Nu blijven de Uitvreters voorgoed in de boomtoppen.
Dit was hun thuis, zo verhongeren ze.
Als dat nodig is om de jungle te redden…
…dan moet dat maar.
Waarom snappen jullie niet dat jullie 'n manier moeten vinden om samen te leven?
Wat weet jij van samen zijn?
Je mag kijken.
Maar ik heb al een palmboom.
Ik geef je niet alleen de boom. Het gaat om alle herinneringen die erbij horen.
De boom verbindt ons met elkaar.
Alles is verbonden. Jij, ik, de Groene, zelfs de Uitvreters.
We zijn onderdeel van iets dat groter is dan wijzelf.
Wat een sentimentele onzin. -Dat heb je me zelf verteld.
Maakt niet uit. Met het Hart van de Jungle…
…kan ik ervoor zorgen dat de Groene nooit meer pijn hoeft te hebben.
Pijn? -Ik ben klaar met jou.
Klaar met mij? Prima. Dan ga ik met de Grote Groene praten.
Blijf daar uit de buurt.
Sneller, Vleugel. Zo hard als je kan.
O, Vleugeltje.
Sorry, maar je moet doorgaan. Hij is nu vast al bij de Grote Groene.
Je krijgt niet veel licht, hè?
Het is hier zo donker dat zelfs Doorn niet weet waar ze is.
Geen zorgen. Ik heb een plan en jij doet mee.
Je moet me vertrouwen.
Blijf uit de buurt van mijn boom.
Dwing me maar.
Vleugel.
Kan dat ding vliegen?
Geef toe. Je weet dat ik gelijk heb. -Hoe durf je de Grote Groene te minachten?
Daar is het. Geen zorgen, boom. Ik regel dit.
Ik ben hier. Probeer me maar te raken.
Lukt dit wel?
We zullen zien.
Wat heb ik gedaan?
Hoe is dit gebeurd?
Ik wilde alleen de Groene beschermen.
Nu heb ik het verpest.
Ooit waren we vrienden.
Er was een evenwicht.
Maar na een tijd zag ik alleen nog maar het nemen.
Ik besefte dat onze voedselbronnen opraakten.
Ze namen, maar gaven nooit iets terug.
Ze gaven het nooit rust of respect.
Ze maakten de jungle dood.
Ik kon het niet meer aan. Er knapte iets en ik werd een monster.
Ik kon het niet laten gebeuren.
Maar ik wist ook dat er geen weg terug was.
Dat heb ik niet doorgehad.
Het spijt me, Doorn. Ik wist het niet.
Toe maar.
Strek je vleugels.
Ga maar.
Draai eens flink met je twee staarten.
Het werd zo donker dat ik mezelf verloor.
Het was egoïstisch dat ik Vleugel niet liet vliegen…
…en dat ik jullie buitensloot.
Het was goed dat je de jungle beschermde, maar deze jungle is onnatuurlijk.
De Scherf heeft het evenwicht verstoord. En ook jullie vriendschap.
Hoe beginnen we opnieuw?
Door te praten, zou mijn vriendin Amy zeggen.
Maar zij is van de gevoelens.
Als ik het zo hoor, klinkt ze erg leuk.
Dat ben je ook.
We moeten ons aandeel hierin erkennen als we samen willen leven.
Ik ook.
Ik huil niet. Je huilt zelf.
Wacht eens, de Scherf.
Deze helpen me wel.
Sorry, ik moet nu snel zijn.
Ik zie een vogel die weet waar de Scherf is.
Hardlopers zijn doodlopers? Dus niet.
Ik ben verdwaald in de Leegte.
Shadow? -Je moet blijven bewegen.
Hoe weet je…
Ben ik weer in New Yoke City?
Hoe kan ik opeens…
Voor een betere toekomst.
Wie doet er mee?
OP HET VERKEERDE SPOOR
Ondertiteld door: Jasmijn de Korte