Sorki, Duży i Żabku.
Lecę na pomoc przyjaciołom!
Nie ma sprawy, Sonic.
Mówią, że dom jest tam, gdzie przyjaciele.
Oto Zielone Wzgórza
słynące nie tylko z pięknych plaż, palm i pysznych chili dogów.
Ciągle ratujemy to miasto przed tym oto łotrem.
Jest jeszcze Shadow.
To skomplikowane. O nim później.
Ale nigdy nie przegrywamy!
Bo gdy masz taką załogę, nic cię nie powstrzyma.
Hejka! Dotarłem!
Spóźniłeś się!
Sonic.
Eggman.
Patrz, jak przejmuję Pryzmat Paradoksu
i przemieniam twój ohydny zielony świat w coś bardziej na moją modłę.
Nuuuda.
Tak, przynudzasz, Jajuniu.
Zniszczyć ich!
Sonic!
Hejka, Tails!
Knuckles, wszystko gra?
Nic mnie nie wkurza, Sonic.
Prócz twoich spóźnień.
- Dzięki, Rouge! - Żaden problem. Serio.
- Amy! - Gdzie się podziewałeś?
Coś mnie rozproszyło.
Wyciągnijcie ten kamień z ziemi!
Zawsze sam muszę wszystko robić!
Nie znamy potencjału Pryzmatu.
- Ostrożnie. - Skoro Eggman go chce, to jest źle!
Rozumiem.
Zostaw ją, Jajogłowy!
Nie tym razem, głupcze!
Sonic, czekaj!
Sonic, nie!
Kiedyś zniszczę tego jeża,
a świat będzie jaśniejszy, bo oświetlany neonem.
Zawsze będę twoim kompanem!
Las to najładniejsze miejsce na Ziemi.
Bez szczegółów. Mów, kogo mam rozwalić.
Może to się wam nie podoba, ale jestem skuteczna.
Może i spajam całą grupę,
ale oni pójdą do boju tylko za pewnym jeżem.
Po co mi armia, skoro jesteś moim przyjacielem?
Będę rządził światem i żadne gryzonie mnie nie powstrzymają!
Wszędzie za tobą pójdziemy!
Nic nie zniszczy naszej przyjaźni.
Cóż za okropny ból głowy.
Gdzie ja jestem? Hę?
Było blisko.
Auć!
Czemu nic nie pamiętam?
Myśl, Sonic.
Co się dzieje z moimi butami?
Raz miałem coś podobnego po nieświeżych chili dogach.
Tails? Amy?
Przydałby się choć Knuckles.
Przepraszam, co to za miejsce?
Ignorujesz mnie? Chyba tak.
Czemu wszyscy traktują mnie jak powietrze?
Czy ktoś udzieli mi odpowiedzi?
Jesteś zajęty gapieniem się w pustkę?
Co jest?
„Witamy w Nowym Szrocie”.
Pierwsze słyszę. To musi być daleko.
Gdzie są góry? Plaże? Palmy?
Duży! Żabek!
Ojej!
Miło widzieć znajome twarze.
Myślałem, że zaczyna mi odbijać.
Co tu się dzieje? Masz na sobie spodnie?
Nieznany obywatel.
Alarm!
Duży, nie odchodź!
Naruszasz miejskie zarządzenie 27 B/6.
Wybacz, nie mówię po robocku.
Z rozkazu Rady Chaosu poddaj się albo cię rozmontujemy.
Rada Chaosu? Brzmi poważnie.
To jakaś wskazówka. Ruszam.
Co jest z moimi butami?
Mam dość tych ścian. I gdzie moje pierścienie?
Roboty bez błękitników? To nowość.
Rany!
Nie!
To się nie sprawdza. Muszę się unieść.
Rany!
Smog, beton, złe roboty.
Jest tu wszystko, czego nienawidzę.
Gdzie ja jestem?
O nie.
Obym się mylił.
Pętla!
Jeżowa przełęcz.
A to laboratorium Tailsa!
Och, Tails. Co się stało?
PRZED ROZBICIEM PRYZMATU
Pokaż, na co cię stać, Jajogłowy!
Brawo, gryzoniu!
Oklaski dla przegranego!
I kto to mówi?
Czemu czuję, że Eggman trzyma nas na dystans?
Rzucił na nas Badniki, żeby mieć Sonica dla siebie.
Zepsujmy mu imprezkę!
Kto zamawiał jajecznicę?
Nie podoba mi się to.
Eggman jest zbyt sprytny, żeby władować się w coś takiego.
Jakby wcale go tam…
Tam go nie ma!
Trzęsiesz się na widok mojego zgniatacza?
To zrozumiałe. Wprawiam w osłupienie.
Zapomnij! Rozwalę, co na mnie rzucisz!
W tej grze jestem niepokonanym numero uno!
Więcej czynów, mniej gadki. Chyba że się boisz?
To pułapka, Sonic!
To pułapka!
Nie widzę.
Choć pułapki zwykle są niewidoczne.
Co cię tak śmieszy?
Ty!
Bawi mnie widok ciebie silącego się na myślenie!
Sonic, posłuchaj! To pułapka!
Twoja głupota równa się brzydocie twojego zmutowanego lisiego kompana!
Sam się o to prosisz!
Owszem!
Mnie możesz obrażać, ale przyjaciela nie pozwolę!
Sonic, nie!
Nie wiedziałem, że mam taką moc.
Nigdy więcej nie obrażaj moich kumpli!
Hę?
Gdzie Eggman?
Katapultował się?
Chyba znów wygraliśmy.
Tails, jego tu nie ma!
Ale tchórz, co?
Spietrał się na całego!
Nieważne. Dzięki za pomoc!
Hmm.
Tails chyba się wpienił.
A on nigdy się nie wpienia.
Udało się.
Bez mocy tego jeża musielibyśmy kopać miesiącami.
Dzięki za trzęsienie ziemi, Sonic.
I dziękuję samemu sobie za plan, który idealnie wypalił.
I zadziałał!
Przecież właśnie to powiedziałem!
Idziemy! Tatuś chce swój Pryzmat.
Jak się ma mój genialny kumpel?
Cześć, Sonic.
Przyniosłem ci komiksy.
Dzięki. Połóż je tam.
Zrobisz sobie przerwę od kompa?
Nie mogę. Coś jest nie tak.
Sprawdzam, co knuje Eggman.
Wybacz, nie chciałem cię zdenerwować.
Pierwszy raz widziałem cię takiego.
Trochę się zagalopowałem i…
Sonic, w porządku. Serio.
Ale dzięki. Doceniam to.
Czemu Eggmana nie było w zgniataczu?
Nie wiem.
Widocznie stchórzył.
Ale w środku na jego fotelu leżało jakieś ustrojstwo.
Ustrojstwo, co? Może to część pułapki?
Wrzuciłeś to do złomu z Badników?
Cóż…
Szybka dostawa od JeżExu!
To nie była pułapka, tylko podstęp!
Pierwszy raz wywołałeś tak wielki wybuch.
To musi być wzmacniacz prędkości.
Eggman wykorzystał twoją moc przeciwko tobie.
- Lis dobrze myśli. - Co?
Rouge?
- Jak się tu dostałaś? - Zrobił cię w jajo.
Daj spokój.
Po co mu ta wielka eksplozja?
Mam przeczucie.
Od wielu lat szukam
rzadkiego klejnotu zwanego Pryzmatem Paradoksu.
Pryzmatem?
Podobno ma on ogromną moc i tkwi głęboko w tutejszych skałach.
Pewnie użył twojej mocy, żeby odnaleźć Pryzmat.
Fascynujące.
Ale nadal ciekawi mnie, jak się tu znalazłaś.
Nie zamknąłeś drzwi.
Zbierz ekipę i spotkamy się na pętli.
Dowiedzmy się, co knuje Eggman.
Nareszcie.
Pryzmat Paradoksu jest tak blisko!
Przez lata istniał tylko jako legenda,
a teraz jest w moim zasięgu!
Tyle razy próbowałem unowocześnić ten kawałek Ziemi,
ale zawsze w drogę wchodził mi ten prostak Sonic!
Ale teraz w końcu to się stanie.
Nie mogło być lepiej,
bo tę nagrodę wręczył mi ten niebieski bufon.
Nawet o tym nie wiedząc.
Dziękuję, Sonic.
Stoję teraz na szczycie…
Góry?
Nowej epoki. Epoki…
Światełek?
Epoki Imperium Eggmanów!
Ooo! Chwytliwe!
To wielki krok…
Czemu nie mówiliście, że robię za duży krok?
Wybacz, szefie.
Gdzie on jest?
Wiem, że gdzieś tu jesteś.
Rouge ma rację. Eggman wybrał to miejsce nie bez powodu.
Dlatego ukrył w zgniataczu wzmacniacz mocy.
Zacznijmy od miejsca zbrodni.
Właśnie.
Sprawdźmy, czy coś może doprowadzić nas
do tego całego Pryzmatu Paradoksu.
No tak, Pryzmat Paradoksu. To jego szukał Eggman.
Jak…?
TERAZ
Nie, nie opuściłem Zielonego Wzgórza.
To jest Zielone Wzgórze!
On to zrobił?
Nie wiem jak, ale mu się udało.
Eggman wygrał.
To by oznaczało…
Badniki.
Poszukam Tailsa.
Badniki. Poszukam Tailsa.
Coś ty za jeden?
Kolejni niewdzięczni buntownicy?
To coś nowego. Nie mam go w bazie.
Jego profil energetyczny jest… intrygujący.
Nieokreślony organizm uciekł jajobotom
i zmierza do dzielnicy Bąbla.
Szybko znalazłbym Tailsa,
gdyby, jak dawniej, była tu trawa i palmy.
Rany!
Eggman, nareszcie!
Nie wiem, jak to zrobiłeś, ale skopię ci ten robotyłek!
To dziecięca grzechotka? Mało przerażająca.
No dalej, buty!
Auć!
Dobra, Jajcarzu! Mów, co zrobiłeś i jak to naprawić!
Naprawdę jesteś dzieckiem!
Co tu się, do licha, wyprawia?
Wybacz, mały. Nie biję dzieci.
Zmień pampersa i nastawienie.
I powiedz Eggmanowi, że go dorwę.
Ale teraz muszę znaleźć kumpla.
Jest szybki, silny i nienawidzi jajek.
Musimy go śledzić.
Sam nie wiem.
A jeśli przez to wpadniemy w łapy Rady Chaosu?
To chyba pułapka.
Czy kiedykolwiek się myliłam?
Nie odpowiadaj.
Transport ze Stacji Obwodowej wjeżdża do Strachoportu.
Przydałaby mi się teraz jakaś znajoma twarz.
Tails?
Kolego?
Tails!
Co jest?
Wiedziałem, że gdzieś tu jesteś.
Oby był taki sam.
Tails, cwany lisie.
W końcu coś tu ma sens.
Dziwne.
To nie przypomina warsztatu Tailsa.
Tak jest! Mój dwuogonowy kumpel-geniusz!
Niespodzianka!
Tails, to ja. Twój najlepszy…
Jak mnie nazwałeś?
Tails?
Nazywam się… Nine!
Czego chcesz?
Kto cię wysłał?
Ile ty masz ogonów?!
Dziewięć!
Zaczekaj! Jesteśmy kumplami!
Ziomalami!
Przyjaciółmi!
Nie mam przyjaciół!
Jak to? Masz wspaniałych przyjaciół!
Cel namierzony w Strachoporcie.
Zrozumiałam. Już jedziemy.
Chodzisz na siłkę?
Z kim trenujesz?
Wytrenowała mnie nędza życia w tym bezdusznym mieście!
Otrząśnij się. My się znamy!
Mam z tobą świetne wspomnienia i nigdy mnie nie biłeś!
Nie chcesz wrócić do domu?
Do bezchmurnego nieba, plaż, palm?
Nie nabiorę się na twoje gierki!
Uratowałeś mnie?
Mówię ci, że się przyjaźnimy!
To bajki! Spiorę cię na kwaśne jabłko, intruzie!
Przestań! Po prostu… przestań.
Jesteśmy najlepszymi kumplami.
Musisz sobie przypomnieć.
Kiedy się poznaliśmy, byłeś szczęśliwym, mądrym lisem,
robiącym radosne, lisie rzeczy.
Jakieś głupki dokuczały ci przez to, że masz dodatkowy ogon.
Ale ich rozjechałem i odechciało im się głupot.
Skąd o tym wiesz?
To nie było tak.
I ciebie tam nie było.
Byłem pogrążony w myślach i nie zauważyłem, gdzie jestem.
Jakieś łotry zaczęły drwić z mojego drugiego ogona.
Oberwałem. Przez lata było tak samo.
Dopóki nie użyłem swojego lisiego sprytu, żeby stawić prawdziwy opór.
Sam o siebie się troszczę i nikogo nie potrzebuję.
Tutaj nikt nie ma przyjaciół!
Niby czemu tu mieszkam?
Żeby wszystkich unikać!
Łącznie z tobą.
To bez sensu.
Jesteś Tailsem, a zarazem nim nie jesteś.
Jesteś tu, ale… cię nie ma.
To… co jeszcze robiliśmy?
Po pierwsze, masz najfajniejszy samolot.
Tak?
Nazywa się „Tornado”.
Razem skopaliśmy zadek Eggmanowi tyle razy, że aż trudno policzyć.
Mówisz o Radzie Chaosu?
Nie, o Eggmanie.
O panu doktorze Eggmanie?
Niech ci będzie.
Posłuchaj.
Mieliśmy wzloty i upadki, ale gdy trzymamy się razem,
to nie przegrywamy.
A po wygranej walce
mój najlepszy kumpel i ja wcinamy pyszne chili dogi.
To tylko jedna z super rzeczy.
Mamy mnóstwo wspólnych wspomnień.
Twoje buty chyba się palą.
No jasne.
Co jeszcze może pójść tu nie tak?
Bardziej niż intruzów nie cierpię tylko marud.
Myślałem, że zaczynamy się dogadywać!
Nie ruszaj się.
Ciekawe.
W całym ciele masz mało energii.
Ale gdyby to wyregulować…
Chodź.
Poza tym lubię je.
Te stare trampki? Oczywiście.
Nie, nie.
Podobały mi się twoje dwa ogony, ale te metalowe są niesamowite!
Jasne, jasne. Już kończę.
Załóż je.
Może uregulują nadmiar energii w twoim sprzęcie.
Może?
Ta energia to nadal zagadka.
Rany! Co to ma być?
Nie tracę już energii i na dodatek świetnie wyglądam!
Ciekawe.
Sprzęt dostroił się do twojej energii, zamiast się jej opierać.
Ciekawe dlaczego.
Te buty są super! Koniec z dymem i poślizgami!
Dzięki, Tails… znaczy Nine.
- Przetestuję je! - Nie!
Zaczekaj! To niebezpieczne!
Jeśli nie wypali ci kariera naukowca,
powinieneś zająć się modą.
Stylówa!
Nie rzucajmy się w oczy.
Rada wszystko widzi.
Jak odzyskasz pamięć,
dowiesz się, że lubię rzucać się w oczy.
- Wejdziemy na ścianę? - Co? Nie!
- Znowu ta dzidzia. - Kazałem ci nie rzucać się w oczy!
- Nieprawda. - Prawda!
- Nie. - Tak!
Nie.
Na pewno się przyjaźniliśmy?
Niebieski ma przyjaciela?
Nie wyglądał przyjaźnie, ale teraz też w tym siedzi.
Kto to?
Halo? Jest tam kto?
Mogliście mnie ostrzec!
Ale razi!
Mogę prosić o chusteczkę?
Nie wysilaj się.
Nine? To ty?
Jesteś tą małą czy średnią plamą?
A może dużą…?
Amy?
Amy!
To rozumiem! Masz klucz?
Mylisz się. Nazywam się Rusty Rose.
Robot.
Nie, cyborg. Żeby przeżyć, trzeba było się dostosować.
- Wkrótce się przekonasz. - Och, Amy.
Rusty Rose. I zamilcz.
Jeśli chcesz przeżyć, musisz mieć dużo sił.
Kolejne postaci? Kto wam robi oświetlenie?
Rada Chaosu.
Doktor Ramol.
Nie śpię. Kontynuuj. Co mówiłaś?
Doktor Głębiel.
Filozoficzne konsekwencje tego odkrycia wstrząsają mną do głębi.
Doktor Olew.
Mam to gdzieś.
I ktoś, kogo już poznałeś: Doktor Bąbel.
Strasznie nerwowy dzieciak.
I na koniec pan doktor Eggman.
A więc to o nim mówiłaś.
Z twojej ogłupiałej miny wnioskuję,
że zrozumiałeś powagę tej sytuacji.
Rada? To wygląda jak zjazd rodzinny Eggmanów.
Kiedy wezwałeś posiłki, Jajuniu?
Nie jesteśmy rodziną!
Jesteśmy Radą.
Jeden za pięciu, pięciu za jednego.
Tylu Eggmanów nasuwa tyle pytań.
Ma tu ktoś aspirynę?
Jak mogłeś nie wiedzieć?!
Jesteśmy sławni.
Jesteśmy tym, czym jesteśmy. Zawsze istnieliśmy i istnieć będziemy.
To coś narobiło tyle zamętu?
Wygląda mi na wielkie nic.
Hej, szanuję antyki,
ale dotknij mnie ponownie, a wylądujesz na szrocie!
Mówiłem ci! To chyba wie, kim my jesteśmy.
Za to my o nim nic nie wiemy.
To? Serio?
Jakby pojawiło się znikąd.
Co? Byłem tu cały czas, koleś!
Odpowiedź może się kryć w znaku energetycznym tej istoty.
Proponuję serię wyczerpujących i zagrażających życiu testów.
Amy, wiesz, że źle wychodzę na testach.
Kto jest za przetestowaniem tego niebieskiego królika?
Ja!
Hej!
Rusty, zrób mu maraton.
Zobaczmy, jaki jest potężny.
Nie opieraj się, bo to źle się skończy.
Dla niego.
Nine!
Dobra, zacznijmy test.
Miejmy to za sobą i spadajmy.
Lasery. Nienawidzę ich.
Nieźle!
Kula dla chomików? Co wam odbiło?
Testy nie są jednoznaczne. Jego granice pozostają nieznane.
Niech niebieski borsuk pobiega.
Daj spokój. Odrobinę litości dla przyjaciela!
Nagle stałaś się tak bezduszna?
Ptaszek byłby innego zdania.
To strasznie porąbane.
Sonic!
Lubicie testy?
Pytanie: wiecie, jak wkurzyć jeża?
Odpowiedź: krzywdząc jego przyjaciół!
Zaklepuję sobie jego kolce.
Wiedziałem.
Ma tyle samo energii, co miasto!
Pole energetyczne ładuje nasze systemy.
Niebieski opos ma w sobie nieco mocy!
Sonic! Wszystko się popsuło!
Shadow?
O nie. Zaczynam mieć halucynacje!
Trzymajmy się razem i…
Idealnie. To na razie!
Sonic!
Nie usłyszał o „trzymaniu się razem”.
- Często tak ma? - Tak.
Ale kiedy trzeba, nigdy nas nie zawodzi.
Taki już jest. W końcu załapuje.
Rany.
Widzicie to?
Spójrzcie na uskok! Ciągnie się aż do góry!
A zauważyliście to?
Ta chmura w ogóle się nie rusza.
Coś tu jest nie tak.
Tails?
Zajmę się tym!
Rany!
Czyżby Sonic tam był?
Mimo stojących tam Badników?
Jeż nie jest zbyt dyskretny.
- Dotarliśmy tu przed nim? Jak? - Spróbuj wylądować.
Ustalimy, co jest grane.
Skończymy to przed kolacją.
Mniam, chili dogi.
Ale najpierw, na wszelki wypadek, pierścienie!
W ROZSYPCE
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz