Kurwa, Cartwright. Nie teraz.
Daj mi swój telefon.
Telefon!
- Daj. - Po co?
Po prostu daj telefon.
Gdzie Harper?
- Co jest, kurwa? Kto... - Telefon.
- Mój? - Twój!
Łączę się z niego przez FaceTime z dziećmi.
Łącz się nawet z papieżem przez DupaTime. Dawaj.
Służbowe telefony można namierzyć.
Musimy zniknąć.
Wasza trójka zgarnia Ho i Loya.
Pospieszcie się, bo Psy odgryzą wam fiuty.
Nie wiemy, gdzie oni mieszkają.
Middlesex Court 423, Hackney.
Mervan Road 16, Brixton.
Jebane kody sami ogarniecie.
- Co dalej? - Dobrze wiesz.
Co?
Grób Blake'a.
Dokąd?
Już go widziałem. Kojarzę go.
- Kogo? - Głowę.
To jest ktoś z naszych.
A raczej był.
OPARTE NA KSIĄŻCE MICKA HERRONA
Kulawe konie
Coś ty zrobił? Co tam się, kurwa, odjebało?
Był zdrajcą.
Szpiegiem.
Gadałem z Simmondsem.
Kiedy?
Miałem telefon na kartę. Nie do namierzenia.
Gdybym nie zajął się tym śmieciem, czekalibyśmy tam na gliny.
Albo na SAS.
Te gnoje strzelają, żeby zabić.
To była samoobrona.
Samoobrona? Był nieuzbrojony.
- Zrobiłby to samo. - Niby jak?
Wsadziłby nas do paki, tak!
Ile byśmy tam przetrwali?
Wykrwawialibyśmy się w kącie, zadźgani przez terrorystę.
- Nie zginę tak. - Nie, stary. To bez sensu.
On to wszystko zorganizował, nie?
Pamiętasz?
To on przyszedł do nas.
Poszliśmy z tym planem do Simmondsa.
Wrobił nas!
- Nie. - Był zbyt nakręcony.
Nie zrobiłby tego.
Nie mieliśmy tego zrobić.
Nikt nie miał zginąć.
- O to chodziło. - Co teraz?
On grał w karty, a ty mu odciąłeś jebaną głowę!
- Co my teraz, kurwa, zrobimy? - Wyluzuj!
Spokojnie. Słuchajcie...
Wypuścimy chłopaka.
- Zidentyfikuje nas. - Nie.
Miał na głowie kaptur.
Najwyżej na nas zerknął.
- Słyszał nasze głosy. Słucha cię teraz. - To co?
Nie zna naszych nazwisk.
Danny Campbell, Dunlop Terrace 14, Liverpool.
Hej!
W co ty, kurwa, grasz?
Hej, dzieciaku, słyszałeś to?
Dobrze ci się teraz przygląda.
Pierdol się.
Dzieciaku, słyszałeś to?
Jeśli nie słyszał, powtórzę głośniej.
Jesteś jebanym zdrajcą.
- Zamknij ryj... - Jebana...
...bo podam twoje nazwisko.
Tak.
Służby bezpieczeństwa
nie informowały,
że są bliskie ustalenia miejsca pobytu porwanego Hassana Ahmeda.
Wielu liczy na jego bezpieczny powrót,
ale miliony ludzi na świecie
wciąż udostępniają nagranie porywaczy.
Zajmiemy się tą...
- Tak? - Potwierdziliśmy. Ofiarą jest Alan Black.
A Hassan?
Zniknął.
Black zginął 20 minut temu.
Lamb?
Zniknął. Jest auto. Ściągniemy je.
Tylne drzwi wyważono, więc chyba nie był sam.
Sąsiad z naprzeciwka widział całą grupę.
Kulawe konie.
To może zaczekać.
Dyrektorka na bezpiecznej linii. To pilne.
Muszę kończyć.
Wyczyśćcie miejsce zbrodni.
Przyjedź jak najszybciej.
Ingrid.
Zapewniam, że nie musisz przerywać podróży.
Jestem na lotnisku. Wyszłam ze spotkania w Departamencie Stanu.
Kompletnie straciłaś kontrolę? Co się dzieje?
- Lamb zniknął. - Chryste.
Martwiłam się o niego, dlatego wysłałam tam Sid Baker.
Co Baker mówi o Alanie Blacku?
Ona jest w szpitalu.
Postrzelono ją, gdy wykonywała zadanie z Cartwrightem Jr.
No tak.
Ściągnijcie Lamba i jego wyrzutki na Regent's Park.
Muszę wiedzieć, na ile się odsłoniliśmy.
Gdzie chłopak?
Wszystkich ściągnęłam.
Antyterroryści i centrum dowodzenia w gotowości.
Posprzątaj, zanim wyląduję.
A jeśli stoją za tym Kulawe konie, zniszcz ich.
Kurwa.
Dwadzieścia za czapkę. Dzięki.
Min, nie da się tego wyłączyć?
Nie. Płyta utknęła,
nie wyłącza się.
Zmienisz chociaż piosenkę?
Płyta utknęła. Nie wyłącza się.
- O Boże. - Jebać to.
Co wiemy o Alanie Blacku?
Opuścił Slough House z rok temu, przed twoim pojawieniem.
Skąd go znasz?
To...
- Może z Regent's Park. - Wyrzucili go lata temu.
Przespał się z żoną ambasadora Wenezueli.
- Skąd Lamb wiedział o tym domu? - Na pewno od Taverner. Spotkali się.
- Co to ma być? Lamb i Taverner? - Ja pierdolę.
Lamb się nas pozbył.
Koperta, którą miał Moody, to jego fundusz ucieczkowy.
Gdyby chciał, mógłby zniknąć.
Kurwa, mamy przejebane.
Nie sądzę, żeby to zrobił.
Pomógł mi uciec Psom. Nie musiał.
Nie... To co innego.
Słuchajcie. Lamb będzie miał plan. Nie lubi przegrywać.
To co robimy?
To, co kazał Lamb?
Czy jedziemy do Regent's Park i oddajemy się w ich ręce?
- Trzymajmy się planu. - Poddajmy się.
Dobra. Okej.
Zbierzmy wszystkich,
jedźmy na grób Blake'a, a jeśli Lamb się nie zjawi,
będzie jasne, że nas wyruchał.
- Tak. - Trzymajmy się planu.
Cholera. Pamiętacie adresy Ho i Loya?
Tak. To było...
- „Crescent” w nazwie. - Middlesex Court 423, Hackney, E9.
Mervan Road 16, Brixton, SW2.
Boże, nawet kody.
- Nie zgarniam Ho. Zaklepuję. - Ani ja.
Kurwa. Dzięki.
Dobra. Zgarnijcie Struana. Ja biorę Ho.
KAFEJKA INTERNETOWA
- Proszę pani. - Gdzie chłopak?
Śledzimy liczne pojazdy.
„Liczne”? To znaczy?
Kamery zarejestrowały 35 aut
na Roupell Street 15 minut przed przyjazdem Lamba.
To nie moja sprawa, ale co się dzieje?
Racja. To nie twoja sprawa.
Czemu Lamb uciekł?
Black nie żył. Martwił się, jak to wygląda.
Wygląda, jak wygląda.
Szef Kulawych koni panikuje, bo ich operacja się posypała.
Lamb działa na własną rękę, mój agent nie żyje.
Chryste.
Kto o tym wie?
Ty, ja i dyrektorka. Niech tak pozostanie.
Centrala poszuka Hassana.
Psy zajmą się Kulawymi końmi.
Osobiście zgarnę Lamba.
To pseudonim, którego może użyć.
Jeśli się pojawi, weź wsparcie.
Duffy?
Jeśli komuś ma się coś stać, niech to będzie Lamb.
Twojego milczenia jestem pewna. Nim nie będę się martwić.
- Dokąd jedziemy? - Wyjeżdżamy z Londynu.
- Bocznymi uliczkami. Bez kamer. - I co dalej?
Czemu podałeś mu moje dane?
Żebyś się skupił.
Jest tylko jedna droga wyjścia.
- Łódź? - Co?
Łódź mojego kuzyna z Harwich.
- To był plan awaryjny. - Ta jebana łódź.
Dostaniemy się do Holandii czy Francji,
- co będzie bliżej... - Nie wsiądę do łodzi.
Mam córeczkę.
Nie widujesz się z nią.
Nie?
Tak powiedział Simmonds?
„Wsiądźcie na łódź”? Tak?
- Simmonds? - Tak?
Chciał, żebyśmy przerwali akcję.
- Co? - Co kurwa?
- Chryste. - Nie.
Jesteśmy sami, tak?
- Co? - Nie potrzebujemy go.
Simmonds mógł nam załatwić kasę.
Nowe dokumenty.
- Mógł nam pomóc! - Nie potrzebujemy go!
To ty to zrobiłeś.
- Ty! - Myślisz, że to ich obchodzi?
I tak kogoś porwałeś.
- Groziłeś śmiercią. - Tak.
- Słuchajcie. - To nie było serio.
- Nie było serio? - Nie!
- Mieliśmy go wypuścić. - Tak.
Ile byśmy posiedzieli?
Ze dwa lata.
Dałbym radę. Już to przerabiałem.
Słuchajcie, zatrzymajmy furgonetkę.
Wypuśćmy chłopaka.
I wynośmy się z kraju.
Właśnie podałeś mu plan.
Nie.
Zwiążemy go i zostawimy w lesie.
Ulotnimy się, zanim go znajdą.
Ulotnimy się.
Tak?
- Tak. - Tak.
Tak, dobra. Łódź.
Tak.
Czekaj.
Przytulcie tatę.
Dobra, małpki, puśćcie tatę. Ma ważne sprawy na głowie.
- W Regent's Park? - Tak. Tylko cii.
Prawda, agencie Pierce?
Zgadza się.
Idziemy, agencie Loy?
Całujmy się dalej, mogą zobaczyć nas w tylnym lusterku.
Daj mi prowadzić.
Gdzie ty jesteś?
GENEROWANIE OBRAZU...
PROFIL RANDKOWY GRACZ, LEGENDA, TAJEMNICA
- Co tam, stary? - Szukam Ho.
Nie ma tu żadnego Ho.
Co tu, kurwa, robisz?
Były skargi na twoją muzę. To gówno.
Chodź. Lecimy.
Dawaj!
Wypad!
To pana sklep?
Proszę monitoring sprzed 20 minut.
Chcesz pogadać o tym, co się stało?
Spóźniliśmy się. To się stało.
Nie... Chodziło mi o nas.
Powinniśmy pogadać o tym, jak uciekniemy MI5.
Uciekamy dzięki pocałunkom.
Nie będzie żadnego „my”, jeśli nas dorwą.
Ustalmy, co kombinował Black.
Jasne. Ale kiedy... to ogarniemy...
„My” wchodzi w grę?
Im częściej o tym mówisz, tym mniejsze szanse.
Hej, daj spokój.
Może pozwolą nam dzielić celę.
Boże. Naprawdę jesteśmy w dupie.
Tutaj.
Tak, to on.
Wypad.
Już. Trzy. Dwa.
OFERTY TYSIĘCY LINII LOTNICZYCH
POTWIERDZENIE REZERWACJI
Mamy to.
- Duffy. - Używa tej tożsamości.
Leci do Stambułu o 6.00.
- Na pewno? - Oglądam nagranie z monitoringu.
Twarz zasłonięta, ale to Lamb.
- Ruszamy na Gatwick. - Duffy!
Chwileczkę.
Spójrz.
Ty gnido.
Co?
Zarezerwował loty z Heathrow, Stansted, London City, Birmingham
i Manchesteru. Wie, że je sprawdzimy.
- Chce nas zająć. - I poleci na prom.
Nie. Wiem, dokąd się wybiera.
Kimkolwiek jesteś, cofnij się. Jestem uzbrojona.
- Nie jesteś. - Lamb?
Otwórz.
No już.
Jest środek nocy.
Nie możesz się tak nagle pojawiać.
Nie. Nie zapalaj.
Czego chcesz?
Znów popijamy?
To akurat butelka wody.
Pewnie nie wiesz, co to jest.
Ubierz się.
- Mieszkam tu. Nie możesz... - Ubierz się!
Dokąd idziemy?
- Co robisz? - Powiem ci po drodze.
Szybko. Tropią nas Psy.
Czego ode mnie chcą? Niczego nie zrobiłem.
Niczego, co zdołaliby namierzyć.
Musimy zmieniać samochody.
Nie odpalisz ich bez kluczyków. Musisz zhakować system alarmowy.
Pomogę za odpowiednią cenę.
Rany.
Zrobię to analogowo.
KAWIARNIA OTWARTE
Podwójny cheeseburger z bekonem...
- Tak? - ...frytki, puszka Fanty
i...
- Są tylko Kit Katy i Twixy? - Tylko to.
Słuchaj.
Jeśli masz kłopoty,
chcę, żebyś wiedział, że mam to w dupie.
I nie chcę być w to wciągany.
Już za późno.
Co...
Kurwa! Hej!
Kurwa!
Tak?
Loy jest na dole.
Zaraz zejdę.
Proszę pani.
Witaj.
Przepraszam na chwilę. Ja po prostu...
Na górze nie ma chwili spokoju.
- Wyobrażam sobie. - O nie, nie wyobrażasz.
Nikt sobie nie wyobraża.
Jak to jest, wrócić na Regent's Park?
To nie jest Regent's Park, jaki znałem.
Nigdy nie byłem tu na dole. Nie wiedziałem, że mamy takie pokoje.
Niewiele osób wie.
Dlatego go wybrałam.
Nikt nie może wiedzieć, że tu jesteś.
Żona wie, że tu jestem... W Regent's Park...
Nadal myśli, że tu pracujesz, co?
Czekałem na dobry moment.
Minął już rok.
Twój synek ma pewnie z sześć lat?
A Evie siedem?
Nie, osiem.
Pewnie są zachwyceni, że ich tata jest jak Bond.
Rozumiem, dlaczego nie chcesz, by poznali prawdę.
Chodzi o to, że okłamuję rodzinę?
Najpierw okłamałeś śledczych, prawda?
Spanikowałem.
Mówiłeś, że nie wysłałeś maila, choć użyto twojego loginu.
Chcesz przeczytać?
- Niespecjalnie. - Chyba powinieneś.
„Kogoś jeszcze zaskoczył strój Tearney?
elegancja à la ISIS”.
„Może działa pod przykrywką”.
Włożyła szal na konferencję prasową.
To... To wyglądało trochę jak...
Użyłeś służbowego maila,
by zasugerować, że dyrektorka MI5 pracuje pod przykrywką dla terrorystów.
To miał być żart.
To stały wzór zachowania, Struan.
Wygłupy.
Podważanie autorytetu przełożonych.
Kwestionowanie hierarchii. Niepoważne traktowanie pracy.
A to, co tu robimy, jest bardzo poważne.
Gdybyś miał wrócić do Regent's Park,
musiałabym wiedzieć, że coś zrozumiałeś.
Absolutnie!
Niczego nie obiecuję.
Pewnie wiesz, ile osób zdołało wrócić
ze Slough House do Regent's Park, prawda?
Ani jedna.
To nie jest niemożliwe.
Widziałeś w Slough House coś nietypowego, podejrzane działania?
Nie.
Nie wydaje mi się.
Jakiego typu działania?
Szkoda, że niczego nie zauważyłeś. Liczyłam na ciebie.
Mamy pewien problem.
Całkiem spory problem.
Chcesz stać się częścią rozwiązania?
Zwolnij! To nie Mario Kart!
Możesz sprawdzić przebieg służby Alana Blacka?
Nie marnuj mojego czasu na pytania retoryczne.
Proszę. To jest to magiczne słowo?
Magiczne słowo to: jak mnie znalazłeś?
Nie wydurniaj się. Zrób to.
To poważne naruszenie bezpieczeństwa,
sprawdzę protokoły, żeby się nie powtórzyło.
Przeoczyłeś słaby punkt w swojej obronie.
Niemożliwe.
Zhakowałem bazę danych pracowników.
Zmieniłem swój adres.
Telefon, Internet, rachunki, nawet konto bankowe
są powiązane z fałszywymi danymi, zmieniającymi się co 24 godziny.
Jestem tak bardzo poza zasięgiem, że aż się gubię.
Lamb cię śledził.
Kurwa, kiedy?
Nie wiem, ale wszystkim powiedział.
Black! Dawaj.
Pracowałeś z nim, co?
- Roddy! - Tak!
Co robił Black w tym domu z Hassanem Ahmedem?
Jakieś wskazówki? Coś mówił czy robił?
Jasne, ostatniego dnia powiedział:
„Jeb się. Porwę dzieciaka i odetnę mu łeb”.
Kurwa, Roddy. Dobra.
Jeździsz jak wariat.
- To on. - Patrz na drogę!
Przed siebie!
Na pewno go gdzieś widziałem.
Chyba odszedł ze Slough House, zanim trafiłem do Regent's Park.
To nie ma ze mną nic wspólnego.
Rozpoznajesz go?
Alan Black. Odszedł ze Slough House niedługo po moim przyjściu.
Widziałeś go później?
Na pewno?
Nie widziałeś go ostatnio w towarzystwie Lamba?
Nie po tym, jak odszedł.
Więc nie jesteś częścią rozwiązania?
Jesteś kolejnym problemem.
Co ty robisz? To nie jest grób Blake'a.
Muszę wiedzieć, że nic jej nie jest.
- Dobra? - Po co?
Teraz ci nie pomoże!
Agenci dotrą tu góra za 10 minut.
Wrócę za pięć. Nie wyłączaj silnika!
Kurwa.
Masz dwie nowe wiadomości.
Pierwsza.
Tu Diana Taverner. Musisz natychmiast przyjechać.
Jackson Lamb działa na własną rękę.
Druga wiadomość.
Jeszcze raz Diana Taverner. Musisz przyjechać na Regent's Park.
Lamb nie powiedział ci wszystkiego
o śmierci Charlesa Partnera.
Zadzwoń do mnie.
Dzień dobry.
Przyniosłam twój niebieski garnitur.
Możesz go dziś włożyć.
- Charles? - Co tak długo?
Wynoś się stąd.
Myślisz, że chcę cię zobaczyć w bieliźnie?
Pewnie tak.
Tak jak ja chciałabym zobaczyć cię w twoich nylonowych slipkach.
Chodź.
Już!
O czym mówiła Taverner? Czego nie wiem o śmierci Charlesa?
Ona... Mąci ci w głowie.
Możesz iść ze mną teraz albo z mniej przyjaznymi ludźmi później.
Twój wybór.
Nie... Zostaw telefon.
Dzień dobry, w którym pokoju jest Sidonie Baker?
Wstęp dla najbliższej rodziny.
- Jestem jej przyrodnim bratem. - Podpisze się pan?
Tak.
- Który pokój? - Intensywna terapia, pokój 4.
- Koniec korytarza po prawej. - Dziękuję.
Pierce?
Baker ma gościa.
Co on tam, kurwa, robi?
Kto dotrze tam najszybciej?
Cartwright wrócił do szpitala. Brać go.
Z przyjemnością.
Spierdalaj.
To River, prawda?
Zszedł na złą drogę i teraz za to płacimy?
Nie jesteś kompletnie w błędzie.
Baker jest ranna. Moody nie żyje.
Pewnie chcą nas wszystkich zatrzymać.
Jebańcy.
Jak mocno oberwała Sid?
Nie tak mocno jak martwy Moody. Wyłapałaś to?
Wiedziałam, że Jed Moody źle skończy, ale lubię Sid.
Pracowita noc?
Robisz nadgodziny, Nick?
- Gadasz z niewłaściwym facetem. - Muszę wiedzieć, czy macie broń.
Nie.
Muszę to sprawdzić.
Nick, ucisz tego dzieciaka. To żenujące. Jesteś profesjonalistą.
Widać po zagięciach materiału, że nie mam broni.
- Obawiam się, że nie masz wyboru... - Jeszcze krok,
a przeszuka mnie złamanymi nadgarstkami.
Dawaj.
Webb, możesz prowadzić.
Pani Standish z przodu.
Lamb, usiądziesz ze mną z tyłu.
No dawaj.
Poważnie?
Czas minął. Jebać to.
No weź.
Uwielbiasz, kiedy po tobie jadę.
A historia o tym, jak śledziłeś Taverner?
To bajka?
To nie bajka. To się naprawdę wydarzyło.
Kurwa.
Dzięki, Sid.
No tak, kur...
Czekaj!
- Drzwi się zamykają. - No dawaj.
- Kurwa... - Dzień dobry.
Rutynowa czy nagły wypadek?
Zmienia tylko oddziały.
Dziękuję.
Hej.
Hej!
Cholera.
Dobra. Ze 30 kilometrów pod Harwich,
przejeżdżamy przez prowincję.
Jest tu trochę lasów.
Zostawimy go tam?
Mnie to pasuje.
Dobra?
Jak chcecie.
Słyszałeś, dzieciaku?
Zostawimy cię gdzieś i ktoś cię znajdzie, okej?
Tak? Wszystko w porządku.
Trochę się zjebało. To wszystko.
To nie miało tak wyglądać. Chcieliśmy tylko obudzić ludzi.
Rozumiesz? Tak to wygląda.
Ja...
Przykro mi.
- Przykro ci? - Hej!
Ktoś zginął, rozumiesz? Szpieg czy nie, tak nie powinno być.
A im jest przykro?
Kiedy zabijają naszych ludzi i gwałcą nasze kobiety?
Nie.
Pierdolić to.
„Przykro mi”?
- Kurwa, co z tobą? - Co...
Dzieciak nie jest mordercą, jasne? Ja też nie jestem.
Za to ja jestem, nie?
I tak pójdę siedzieć za morderstwo, więc co mi zmieni drugie?
Jebać to.
- Zabijemy go. - Nikogo nie zabiję.
- Odpierdoliło ci! - Wyluzuj!
Zamknijcie się!
Pytanie, czy odważycie się mnie powstrzymać.
Tak?
- Tak? - Jestem w drodze. Mam Lamba i Standish.
Niech mnie przesłucha w pokoju z oknem.
Jadłem bhuna z jagnięciną. Na pewno da o sobie znać.
Co się dzieje?
Catherine Standish jest w drodze.
Na pewno przypomni sobie to, co zapomniałeś.
A co będzie ze mną?
Powiecie mojej żonie, że tu nie pracuję?
Tak. I że zostałeś zatrzymany
w związku ze śmiercią Alana Blacka.
Nie! Zaraz, nie. Proszę.
Już sobie przypominam.
Wyparłem to, bo wydawało mi się, że nie powinienem tego widzieć.
Pamiętam, że widziałem ich razem już po odejściu Blacka
ze Slough House.
Jeśli pomyślę, pewnie przypomnę sobie dokładną datę.
Mamy to na taśmie.
Zachowajmy ostrożność i miejmy to też na piśmie.
Siadaj.
Wsadzi nas do tych nowych cel w piwnicy?
Nie widziałem ich jeszcze.
Pracowałem w starym budynku.
Ale wiesz... Widziałem cele Stasi,
więc wszystko będzie luksusem.
I co dalej?
Lady Di napisze historię na nowo.
Obwini Slough House za tę jebaną katastrofę.
Nikt nie powie: „Na zdrowie”?
Nie?
Niegrzecznie.
Wolałaby, żeby chłopakowi odcięli głowę,
niż żeby musiała wziąć odpowiedzialność.
Wypala ziemię.
Zaciera ślady.
Zawsze wpada się właśnie przez zacieranie śladów.
Prawda, Nick?
Ona oczywiście o tym wie.
Myśli, że jest wyjątkiem.
Wszyscy tak myślą.
I wszyscy się mylą.
Słuchaj, w Regent's Park rządzi na razie Diana Taverner.
Dopóki to się nie zmieni, będę spełniał jej rozkazy.
Tak, ale to wszystko się rozleci.
Rozsądnie byłoby zapomnieć o londyńskich zasadach Lady Di
i skupić się na znalezieniu dzieciaka, zanim go zabiją.
O ile jeszcze tego nie zrobili.
Jezu! Trzymacie tu kota czy co?
Standish, masz chusteczkę?
Została mi tylko jedna.
Daj ją.
Najpierw chcę poznać odpowiedź na jedno pytanie.
Kurwa. Co znowu?
Chodzi o coś, co powiedziano
w wiadomości, którą dziś odsłuchałam.
Później ci powiem.
Obiecuję.
Chusteczka.
Wiemy, że cię nie zastrzelę, Webb.
Ale przestrzelę ci stopę, jeśli będzie trzeba.
Zatrzymaj się.
- Powiedziałam: zatrzymaj się. - Dobrze.
Wasz przystanek, chłopcy.
Dalej pójdziecie na piechotę.
Jesteś pełna niespodzianek, Standish. Wiesz o tym?
Skąd wiedziałaś, że mam nylonowe slipki?
Bo muszę ci je kupować.
Szybkoschnące.
Bardzo wydajne.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK