Nareszcie!
Nie mogłem pogodzić się z myślą o czarnej herbacie.
To zbrodnia. Absolutna zbrodnia.
Stary, pić mi się chce.
Nie. Czekaj. Nie do tych. Kompletnie wystygły.
Czemu je tak zostawiłeś?
Myślałem, że szybciej ci pójdzie.
Musiałem iść na główną ulicę.
W drugą stronę jest sklepik osiedlowy, ty tępa cipo.
Markowi by się to nie spodobało.
Kim jest Marek?
Elektryk, z którym pracowaliśmy. Polak.
Najpierw mleko, potem herbata. Czemu tego nie rozumiecie?
To bez znaczenia, ale go to wkurwiało.
Jasne, że to ma znaczenie, jebany frajerze.
Torebka, woda, mleko. W tej, kurwa, kolejności. Jasne?
Macie dużo Polaków na budowach?
Polacy, Bułgarzy, brudni mali Rumuni, takie towarzystwo.
- Całe chmary. - Jebany obóz dla uchodźców.
Czekaj. Ty nie chcesz, tak?
Nie. Muszę walnąć klina.
Musisz naprawdę nienawidzić swoich nerek.
Jest i on. Śpiąca królewna.
Dzień dobry. Sorry, padłem.
- Woda zagotowana, jak chcesz. - I mamy mleko.
- Wychodziłeś? - Nie, ma laktację.
Jebana telewizja.
Mogliśmy zabrać plejaka czy coś.
Stary, powiem ci, że wymiatam w FIFĘ.
- Nieprawda. - Nie.
Call of Duty, to jest to. Rozwaliłbym was.
To nie wieczór kawalerski.
Mówisz tak, bo boisz się, że by cię rozwalił.
Myślisz, że boję się gościa, który walczy w fotelu?
Ja walczyłem naprawdę.
Służyłem ojczyźnie.
Ilu ludzi zabiłeś?
To znaczy w grze?
Pierdolić grę. Co za różnica?
Co to ma za znaczenie?
Ilu ludzi zabiłeś?
A ty ilu zabiłeś?
Na pewno pięciu. Byli blisko.
Patrzyłem, jak życie gaśnie w ich oczach.
Może jeszcze z ośmiu, dziewięciu.
Czasem nawet nie liczysz.
Milion odsłon.
- Tak. - Tak.
Zajebiście. Główne wydarzenie obejrzy pewnie z pięć.
Ktoś sprawdzał, co z nim?
A co?
Po prostu nic nie słyszę.
Nie może mówić, nie? Co się tak przejmujesz?
Nie chcesz chyba, żeby miał zawał, nie?
To by skomplikowało sprawy.
Dobra, ja pójdę.
Przekazać listy miłosne?
Spierdalaj.
Nie bądź frajerem.
Możliwe.
Zdejmę ci taśmę z ust.
Ale słyszymy wszystko na górze.
Jakbyś czegoś potrzebował, proś cicho.
Wołaj o pomoc, a światełka zapalą się na czerwono.
Wtedy zejdę i skopię ci jaja. Jasne?
Proszę, wypuść mnie.
Nie mogę. Jesteś niebezpieczny.
Widziałem, do czego jesteście zdolni.
Przez was straciłem w Afganistanie przyjaciół.
Więc jutro rano,
o świcie,
uklękniesz tu na podłodze.
Będziemy mieli ze sobą kamerę.
I wtedy... W sumie to wy jesteście ekspertami, nie?
Odetniemy ci łeb.
OPARTE NA KSIĄŻCE MICKA HERRONA
Kulawe konie
Czy coś wskazuje, że dojdzie do kolejnych ataków,
czy uważa się to raczej za odosobniony przypadek?
Wczorajsze nagranie, w którym grozili...
Minuta. Dziękuję.
...organy ścigania o tym wiedzą, ale postanowiliśmy nie transmitować.
- Dzień dobry. - Dzień dobry, Diano.
Sytuacja jest dynamiczna, więc przekażę wam to, co wiem.
Nie poczekamy na Tearney?
Bez urazy, Diano, ale gdy przekażę to Ministrowi Spraw Wewnętrznych...
Myślałem, że wiesz, że dyrektorka MI5 jest w tym tygodniu w Waszyngtonie.
- Nie wiedziałem. - Ingrid jest bardzo zajęta.
Ty też. Naprawdę chcesz omawiać szczegóły jej grafiku?
Wszyscy wiemy, jak dobrą wicedyrektorką jest Diana.
Dziękuję, Leonardzie.
Zakładnik to Hassan Ahmed. Urodzony w Birmingham.
Jego dziadkowie przyjechali tu na początku lat 70.
Najmłodszy z czwórki dzieci.
Studiuje na Uniwersytecie w Leeds,
drugi rok zarządzania.
Dzieli mieszkanie z trójką studentów.
Nie wiadomo o dziewczynie czy chłopaku.
Gra w krykieta. Ma muzułmańską rodzinę.
Zanim zaczął studia, modlił się w lokalnym meczecie,
którego nie obserwujemy.
Chyba już go nie odwiedza, ale jego rodzina wciąż tam chodzi.
Jednym słowem jest dokładnie tym, na kogo wygląda.
Praworządnym brytyjskim studentem z azjatyckimi korzeniami.
Porywacze nazywają siebie Synami Albionu.
Mieliśmy na nich oko od roku
i krążyły pogłoski o tym, że coś takiego jest na horyzoncie.
W kwestii formalnej. Pogłoski i horyzont to hasła tak mętne, że niezbyt pomocne.
Źródła i metody, Roger.
To jest poza obszarem zainteresowania tej komisji. Wiesz o tym.
- Monitorujemy wyniki, nie sam proces. - Macie źródło w tej grupie?
To zalicza się do kategorii procesu.
Mogę powiedzieć, że 17 takich prawicowych grup
jest obecnie pod naszą obserwacją.
Od dawna powtarzamy, że gdyby mieć więcej środków,
moglibyśmy ich porządnie kontrolować
i powstrzymać takie zdarzenia.
Ministerstwo was wesprze.
Ale Ministerstwo Finansów doda, że znacznie zwiększono wam już fundusze,
ale nieznacznie wpłynęło to na wyniki.
Podwyższono fundusze na monitorowanie dżihadystów.
Niestety patrzyliśmy w jedną stronę, a powinniśmy w obie.
Wylądował.
Muszę was zostawić. Mam nadzieję, że zrozumiecie.
Zaraz po tym muszę skontaktować się z ambasadorem Pakistanu.
To jednak nie było przypadkowe porwanie.
Cartwright zniknął bez śladu i nie odbiera telefonu.
Co się stało?
Choćby to, że wciąż tu stoisz i do mnie mówisz.
Już prawie południe, a ty jeszcze nie piłeś.
W dawnych czasach byłbyś już po trzecim płukaniu żołądka.
Pierwsza kpina tego ranka. Słabiutko.
Coś się niewątpliwie dzieje.
Trochę późno na wyłapywanie nastrojów szefa.
Tego nie powinno tu być.
Kiedy wróci Cartwright, przywiąż go za jaja do biurka.
Chcę, żeby moi ludzie byli tutaj i nic nie robili.
Jezu.
Chryste.
Robisz ten numer z wypalaniem włosów w uszach?
Bo na tym bym się skupił w dalszej kolejności.
Robota na dwa tygodnie.
Zazdrość.
Nie stać cię na takie miejsca z pensji w Slough House, co, River?
Tak. Ale też nie muszę odwiedzać takich miejsc.
- Sam umiem się golić. - Nie musisz tu być.
Muszę, bo chcę wiedzieć, co było na pendrivie Hobdena.
- Gino, daj mi chwilę. - Oczywiście.
Dzięki.
W co ty, kurwa, grasz? To tajne.
To ma związek z porwaniem?
Odsyłam do poprzedniej odpowiedzi.
Słuchaj, rozumiem. Jesteśmy tylko kulawymi końmi. Trepami.
Miło dostać feedback, kiedy wykonało się dobrą robotę.
Nie wykonaliście. Jesteście, kurwa, kulawymi końmi.
Dziękuję.
Za co?
Za to, że powiedziałeś mi, że na pendrivie nie ma nic cennego.
- Nie, ja nie... - O tak. Powiedziałeś.
Poza tym dla mnie wyglądało to jak pi do miliona miejsc po przecinku.
Ty pizdo! Sprawdzałeś go!
Baw się dobrze ze Sweeney Toddem.
Charles?
Dzień dobry, Charles.
Charles.
Charles?
Kąpie się.
Kim pan jest?
Lamb.
Witaj, Catherine. Wydawało mi się, że wołasz na śniadanie.
Jackson.
Myślałem, że jesteś w Berlinie.
Berlin jest spalony.
Porywacze nie wydali kolejnych oświadczeń
od czasu początkowych gróźb.
Czy uda się niedługo zidentyfikować zakładnika?
Służby bezpieczeństwa potwierdziły jego tożsamość,
ale nie ujawniają jej mediom.
Catherine, jak leci?
Jakoś leci.
Może chcesz wziąć udział w akcji charytatywnej. Losy na loterię.
W słusznej sprawie. To ze szkoły mojej córki.
Mam torebkę na górze.
Ufam ci. Za pięć funtów są cztery, za to za dziesięć dostajesz aż dziesięć.
- Tylko cztery. - Lepiej dziesięć.
Pierwsza nagroda to dzień w spa.
- Nie chciałabyś tego przegapić. - Cztery.
- Sprawdź mi coś. - W godzinach pracy?
River.
Catherine.
Gdzie byłeś?
Musiałem się przewietrzyć.
Mamy tu powietrze.
Dość cuchnące.
Lamb chce, żeby wszyscy siedzieli przy biurkach.
Jasne. Ja tylko... Mam mały problem informatyczny.
Roddy mi pomaga. Nie działa synchronizacja poczty.
Wróć na stanowisko, kiedy skończycie.
Gdzie Moody?
- Nie jestem jego... - Dziwką. Tak, zrozumiałam.
To możesz dostać się do maili Hobdena?
Jasne. Pytanie po co?
Możesz pomóc uratować tego chłopaka.
Nie znam tego chłopaka.
Regent's Park nie da nam premii ani medalu za pomoc. Więc...
Och, Roddy.
Przypomnij mi, czemu dołączyłeś do służby?
Bo służba wolała, żebym sikał ze środka namiotu.
To więcej niż sprawdzenie pendrive'a. Kasa nie wystarczy.
Dobra.
Zrób to dlatego, że mam coś, czego chcesz.
Wiem, czemu jesteś w Slough House.
Nie wiesz.
Wiem.
Niemożliwe.
Rozwiązanie tej zagadki umyka najtęższemu umysłowi w MI5.
I ty jesteś tym najtęższym umysłem?
- Jasne. Pewnie. - Tak.
A skoro ja nie mogę tego rozgryźć, to jak mógłbyś to zrobić ty?
Bo nie masz dziadka, który był na wysokim stanowisku w służbie.
Obyś nie blefował.
Jasne. Bo próbowałbym cię wykiwać.
Jesteś Roddy, McRodster, Hot Rod.
- Zniszczyłbyś mnie w sieci. - I to tak,
- że nikt by cię nie poskładał. - Wiem.
Przeraża mnie to.
To zajmie parę sekund.
Dobra, stary.
Moje palce to broń. Mam kciuk potężniejszy od Nerona.
Miał mocny kciuk?
Kciuk w górę albo w dół określał, czy żyjesz, czy giniesz na arenie.
- No tak. Nie wiedziałem. - Na arenie sieci
jestem gdzieś pomiędzy imperatorem a bogiem.
Tak, nie dam rady.
BRAK WYNIKÓW
Mówiłeś, że jesteś bogiem.
Nawet bogowie mają martwe punkty.
Co to za martwy punkt?
Ma poduszkę powietrzną.
Co to znaczy?
Nie ma go w sieci.
Musi być w sieci, żebyś zhakował jego maile?
Nie używa maili. W ogóle nie istnieje online.
Nie ma nic w chmurze ani w mediach społecznościowych.
Staroświecki. Jest analogowy.
Jest sobą.
Wiem na pewno, że ma komputer.
Może i ma, ale nie wysyła maili i nie przechowuje cyfrowych kopii.
Czyli zawartość jego laptopa można poznać, tylko jeśli zabierze mu się laptopa.
- Tak. - Świetnie.
Ale musiałbyś być szybki.
Gość tak dbający o bezpieczeństwo używa pewnie garnka termitu.
Dobra, a co to?
Garnek pełen termitu.
Tyle zrozumiałem.
Termit to mieszanka aluminium, tlenku żelaza i cienkiego paska magnezu.
Wsadzasz to do glinianego naczynia, stawiasz na laptopie czy biurku,
psy wyważają drzwi, ty podpalasz pasek
i mieszanka przepala dysk twardy.
Wiesz, że właściwie jesteśmy psami.
Jestem z ulicy. Czasem używam ulicznej gadki.
- Dobra. Dzięki, Roddy. - Hej!
Miałeś mi powiedzieć, czemu tu jestem.
Miałeś dać mi maile Hobdena. Nie zrobiłeś tego.
Więc następnym razem.
Fair play.
River wrócił.
Gdzie był?
Mówił, że poszedł się przewietrzyć. Nie naciskałam.
Reszta na miejscach, poza Moodym.
Nie martwisz się o Rivera, prawda?
Myślisz, że to przypadek, że Diana Taverner
prowadziła operację przeciwko prawicowemu wyrzutkowi,
dokładnie wtedy, gdy nacjonalistyczne kutasy
porwały śniadego chłopaka?
- Cóż... - To było pytanie retoryczne.
Działania licznych organów ścigania
są koordynowane przez...
Porywacze grozili egzekucją,
a służby wciąż nie ustaliły, gdzie zakładnik jest przetrzymywany.
Liczba odsłon tego nagrania przekroczyła już milion
i szybko rośnie.
Wkrótce przemówi rzecznik...
CIOCIA ZADIE NIE MOGĘ TERAZ, PRACA.
...jednostki antyterrorystycznej londyńskiej policji.
Odniesie się do nagrania.
Ciągle sprawdzam wiadomości, ale nie ma nic nowego.
Regent's Park wprowadziło blokadę informacji.
Tak, wiem.
Sortujesz to do recyklingu czy...
Gdzie wcześniej byłeś?
Ustalałem, czy tego, co ściągnęłaś z pendrive'a Hobdena
szukało Regent's Park.
Ale to nie to.
Myślisz, że znajdziesz tu to, czego szukają?
Nie chcesz wiedzieć, co robię.
Pewnie by mnie na dobre wylali.
River, to jest tego warte?
Nie mogę siedzieć bezczynnie, Sid.
Mam jedną poszlakę. Tak, to może być bzdura.
Ale muszę to sprawdzić. Bo inaczej jaki ze mnie pożytek?
Posprzątam to. Obiecuję. Niech nikt tego nie dotyka.
Dzień dobry.
Pan Moody. Proszę siadać. Widział pan wiadomości. Spieszę się.
Zawracał pan wieczorem głowę mojemu szefowi ochrony.
To stary przyjaciel.
Zapewne.
Mówił pan, że Jackson Lamb prowadzi operację.
Duffy mówił, że o niej wie.
Wiedziałem, że blefuje. Nie wiedział, że Sid Baker to dziewczyna.
To kobieta i dwa razy lepsza agentka od pana.
Przez sześć lat pracowałem w wewnętrznym.
Na litość boską, proszę się zamknąć.
Chcę wiedzieć, skąd pan o tym wie.
O czym?
Niesłusznie myśli pan, że to rozmowa.
Kiedy proszę o informację, podaje mi ją pan.
Proszę nie udawać głupka.
I nie kłamać. Jasne?
Wydałam Lambowi instrukcje. Skąd pan wiedział?
Nie szanuje pana. Nie zwierzałby się panu.
Pamięta pan o nie kłamaniu?
Jest podsłuch.
Naprawdę podłożył pan podsłuch w gabinecie Jacksona Lamba?
- Nigdy nie ufałem temu leniwemu gnojowi. - Chryste.
- To nie było osobiste. - Czemu go nie znaleźli?
Proszę mi nie mówić, że to pan za to odpowiada.
Co jeszcze porabiacie w tym swoim przedszkolu?
Siła przyzwyczajenia. Pracowałem w wewnętrznym.
Serio? Nie wspominał pan.
Nie daje mi żadnej roboty. A przynajmniej niczego ważnego.
Jaja sobie robi.
Chciałem coś na niego znaleźć. I znalazłem.
Wypalona pizda.
Jeśli będzie chciał zniknąć, wiem, jak to zrobi.
Wiem, dokąd pojedzie i pod jakim nazwiskiem.
Zrobimy tak.
Wyświadczy mi pan kilka przysług.
Nieoficjalnie, co oznacza, że jeśli coś pójdzie nie tak,
będę udawać, że pana nie znam.
Jasne?
Tylko przychodzące. I proszę usunąć podsłuch.
Slough House to ślepa uliczka, ale wciąż część MI5.
Jeśli się wyda, że byli podsłuchiwani,
dawni kumple z wewnętrznego rozerwą pana na strzępy.
Moody, małe ostrzeżenie. Lamb jest wypalony nie bez powodu.
Działając w terenie, miał większe problemy niż takie gnojki jak pan.
Ryzykował, że go złapią, poddadzą torturom i zastrzelą, ale przeżył.
Proszę o tym pamiętać.
Dołączył do mnie korespondent ds. bezpieczeństwa Derek Rothery.
ZAKŁADNIK HASSAN AHMED
Co może pan powiedzieć o śledztwie?
Policja z West Yorkshire potwierdziła, że uczestniczy w śledztwie.
- Nawiązano kontakt... - Ścisz.
...z rodziną Hassana Ahmeda.
W kółko to samo gówno.
To nasza wielka chwila. Cały świat na nas patrzy.
Czy wiadomo, dlaczego pan Ahmed został porwany?
- Kurwa... - Nie. Na razie...
Wiesz, że nie możecie po wszystkim pisnąć słowa?
Nie znamy się. Nigdy nas tu nie było.
Tak.
- Proszę. - Jestem dumny, z tego co robimy
- dla ojczyzny. - Muszę do toalety.
- Ale nic nie powiem. - O nie.
Bo jak powiesz, to cię, kurwa, znajdę.
Naprawdę muszę iść.
Niech się posra.
- Coś wam powiem. - Halo?
Rano na pewno się posra.
- Proszę. - Zabiorę go do kibla.
Jarałeś się, że chcą wiedzieć,
- kim jesteśmy. - Muszę...
Mają też wiedzieć, że rwiesz się do podcierania muzułmanina?
Nie rwę się.
Znajdź wiadro czy coś.
Nie użyje naszego kibla.
No idź.
No i gdzie to jest?
Nie znalazłem wiadra.
Chyba jest na tyłach, w ogrodzie.
Nie wiemy, czy ta osoba
była znana policji albo ochronie.
- To ja to zrobię. - To normalne,
że przy aktach terroryzmu organy ścigania
nie ujawniają informacji, które mogłyby ich zdaniem narazić...
Ale w całej okolicy są dziś wzmożone patrole policji...
Co z nim?
Jeśli chodzi o pana Moody'ego, to sprawa między nim a mną.
Ambasador Pakistanu nie był zachwycony.
Ponoć doszło do przełomu.
Nie do końca, ale sądzimy, że jest przetrzymywany w Londynie.
- Bo? - W piwnicy jest londyńska cegła.
Zakładamy, że to piwnica. Brak światła, nagie ściany.
- Z londyńską cegłą? - Tak.
Zawęziliście pole do jednego z trzech i pół miliona domów.
Nie. Jest tego mniej.
Wiek i typ zaprawy pozwala ograniczyć to, do pewnych obszarów.
Budynek wiktoriański, sprzed rozbudowy.
Szukajcie dalej. Chcę adresu, nie spisu ludności.
Coś nowego w transmisji?
Przy pierwotnym przesyle zastosowali dość złożone przekierowanie.
Teraz transmisja na żywo została zdjęta.
Kiedy wrócą online, dokonają egzekucji.
Więc ustalcie, skąd nadają.
Muszę poinformować MSZ.
Musisz opracować opcje uwolnienia.
- Tak jest. - Nikt nie idzie do domu
i wszyscy na urlopach mają wrócić.
Możesz użyć tego.
- O nie. - Wyluzuj.
Rąbanko dopiero rano.
- Zawalczymy o naszą ojczyznę. - Jestem Brytyjczykiem.
Bo zdałeś test na obywatelstwo?
Nie. Urodziłem się tu, tak jak wy.
- Moja rodzina przeprowadziła się... - To nie to samo.
Jezus urodził się w stajence. To nie robi z niego jebanego osła. Wstań.
Złącz ręce.
Posłuchaj, proszę.
Nogi razem.
Nie ruszaj się, kurwa!
Proszę.
Używaj kibla do woli.
Myślisz, że Churchill byłby dumny z tego, co robicie?
Co powiedziałeś?
Utniesz mi głowę z zimną krwią.
Jesteś tchórzem.
Chcesz gadać o tchórzostwie?
Nie potrafisz nawet stanąć na scenie w pubie.
O tym marzyłeś?
Na to już za późno.
Do kurwy nędzy.
Tu Robert Hobden do Nicka Drew.
Kiedy wyszedł? Nie, nieważne.
Proszę przełączyć mnie do kogoś z redakcji.
Przykro mi, nie mogę podać numeru.
Zadzwonię później.
Tu jeszcze raz Robert Hobden.
Czy Kate Draper wróciła ze spotkania?
Cholernie długie spotkanie.
To inne spotkanie, tak?
Robert Hobden. Dzwonię do Petera Judda.
Zadzwonię jeszcze raz. I jeszcze raz.
Hej, pańska reszta.
Przez pięć lat nie zostawił napiwku.
To twój szczęśliwy dzień.
Standish!
Nie wchodziłbym tu na twoim miejscu. Boże.
Puściłem strasznego bąka.
Zabójczy.
Połącz mnie z Taverner.
Catherine, mówiłaś, że później. A później jest teraz.
Daj mi chwilę.
Szefie?
Spadaj.
Tak zrobię. Niebawem.
Kiedy ściągnę podatek z pani Standish.
Łączę.
Mam telefon, palancie.
Diana?
Kto? Kim ty, kurwa, jesteś?
Skoro nie może podejść, zanieś jej jebany telefon.
- Więc jednak dziesięć. - Tak.
Wiadomość brzmi:
„Proszę pilnie oddzwonić. Mam wyniki pani badań”.
To rekompensata za to, że River wyszedł wcześniej i nic nie kupił.
Niech do mnie, kurwa, zadzwoni.
Kiedy dokładnie wyszedł Cartwright?
Nie wiem. Ze dwie godziny temu?
Tuż przed Sid.
Dobra. To spierdalaj.
ZAKŁADNIK – ZBLIŻA SIĘ DEADLINE
Jezu, jutro rano.
Tak, znów tu będziemy.
To samo gówno, inny... Tobie chodzi o zakładnika.
Jasne. Ale zdążą go znaleźć, prawda?
Muszą.
Miejmy nadzieję.
Robisz coś dziś wieczorem?
Modlę się o wygraną na loterii.
Ale mogę to robić w dowolnym miejscu.
Mogę robić to w międzyczasie.
Hej, nieogary. Zapomnieliście, że mamy dziś randkę?
Cholera. Przepraszam, Struan, jestem umówiona.
Spotykam się z koleżanką. Wybacz.
Wczoraj też spotkałaś się z koleżanką. Fajnie być popularnym. Min?
Pisała Clare. Jej siostra ma problemy.
Rozstaje się z chłopakiem.
Więc mam dziś obowiązki ojcowskie.
Dobra. Ostatnio tak dobrze bawiliśmy się na drinkach.
Musimy to w końcu powtórzyć.
Absolutnie.
Pójdźmy na świąteczne drinki.
Jest luty.
Co tu, do cholery, robisz?
Mogłabym zapytać o to samo.
Pomyślałam, że napijesz się kawy.
Nie piłeś w kawiarni.
Śledziłaś mnie?
Oby nie.
To by znaczyło, że jadę za tobą przez pół Londynu, a ty nie zauważyłeś.
- Chryste. - Myślałam, że jesteś w tym dobry.
Może historia o tym, jak śledziłeś Taverner, to bajka.
To... To nie bajka. To się naprawdę wydarzyło.
Miałem w ramach ćwiczeń śledzić ministra edukacji z gabinetu cieni.
Ale miał zawał dzień wcześniej.
Więc zamiast tego śledziłem Taverner.
Widziałem każdy szczegół.
Siłownia, śniadanie, biuro, znów siłownia w porze lunchu.
Zbliżyłem się na parę metrów i się nie zorientowała.
Zorientowała się nazajutrz, kiedy pokazałem jej zdjęcia.
A kawałek o tym, że biła ci brawo?
Ludzie za bardzo to rozdmuchali. Trzy klaśnięcia.
Ty powinieneś bić mi brawo. Pilnowałam Hobdena, gdy poszedłeś do auta.
Powinienem...
Zwracałbym na siebie uwagę na ulicy.
Ja nie zwróciłam.
Ale jak już ustaliliśmy, śledzę lepiej od ciebie.
To tylko... Zależy, jak na to spojrzeć.
No weź.
Niewiarygodne.
Uwielbiasz, kiedy po tobie jadę.
Co znalazłeś w śmieciach Hobdena, że zmieniłeś się w szpiega?
Ho przypuszczał, że Hobden stosuje tzw. „garnek termitu”.
To geekowska metoda, która pozwala paranoikom
spalić komputer na popiół.
W jego śmieciach znalazłem wełnę stalową i przerdzewiałe filtry do kawy.
Wytwarzał tlenek żelaza. To jeden ze składników termitu.
Czyli ma coś na dysku twardym
Obrzydliwe.
To pewnie przez arszenik.
Jak skłoniłeś Ho do pomocy?
Obiecałem, że mu powiem, co robi w Slough House.
- Wiesz? - Tak. A ty?
Nie mógł zrobić tego, o co prosiłem,
czyli zhakować poczty Hobdena, więc nie musiałem mu mówić.
Powiedziałbyś mu?
Tak, chce wiedzieć.
- Jak byś to zrobił? - Nie wiem. Słowami.
Dobra. Udawaj, że jestem Roddym Ho i wyjaśnij mi,
że wysłano mnie do Slough House, bo jestem nieznośnym kutasem.
- Przenoszono mnie... - Ująłbym to łagodniej.
...z każdego wydziału w MI5 i zostało tylko Slough House.
Gdyby załatwił mi maile Hobdena,
to by się chyba przydało, nie?
Dopisał do rejestru przestępców seksualnych kogoś,
kto zajął mu miejsce w autobusie.
Nie musiałem mu mówić.
- Wyobraź sobie, co by ci zrobił. - Po co się o to kłócimy?
Myślisz, że Roddy zdołałby ustalić, czemu Lamb jest w Slough House?
Nie. Inaczej już by to zrobił.
CIOCIA ZADIE
Co ty tu robisz, Sid? Nie w aucie, w Slough House.
Myślałam, że to miejsce jest jak więzienie.
Nie wolno pytać, za co się siedzi.
Wiesz, za co ja siedzę.
Wszyscy to wiedzą.
Chciałem dać ci komplement, ale wsadź go sobie.
Jak chcesz. Wystarczy, że Lamb mnie chwali.
O to mi chodzi.
Widzi, że nie jesteś taka jak inni.
Bo nie jesteś.
No wiesz, Min,
Struan,
Roddy,
może nie Louisa, ale zdecydowanie Moody... Porażka była im pisana.
Są beznadziejni, ale ty...
To po prostu nie ma sensu.
Niezależnie od powodu, dla którego trafiłaś do Slough House,
to musiało cię zaskoczyć, co?
Tak.
Owszem. To po prostu...
Nie twoja sprawa.
Dobra.
- Jak długo będziesz tu siedział? - Póki Hobden nie pójdzie spać.
Wtedy wejdę tam i ustalę,
co jest w laptopie, który nosił cały dzień.
- Cześć. - W porządku?
- Tak. Mogę prosić o wódkę z wodą sodową? - Lód i cytryna?
Poproszę.
Będę tam.
Dobrze.
Miałeś zajmować się dzieckiem.
Miałaś być z koleżanką.
Biedny Struan.
Gdyby nas zobaczył, chyba by się popłakał.
Nie wracasz do domu?
Nie. Chciałem się najpierw trochę odprężyć.
Jasne. Rozumiem.
Ciężki dzień na froncie obrony narodu.
Wyobraź sobie, co by było, gdybym nie przyszedł do pracy.
Dzięki.
Zostałabym sama ze Struanem. Więc proszę, przychodź dalej.
Powinni dawać za to premię.
Więc wczoraj pewnie też nie spotkałaś się z koleżanką?
Wiesz, właściwie nie mam przyjaciół.
Nie, to znaczy...
Mam znajomych,
ale nikogo, z kim mogłabym pogadać.
W każdym razie nie o pracy.
Nie masz kontaktu ze znajomymi z Regent's Park?
Nie, odcięli się ode mnie.
Ode mnie nie tylko się odcięli.
Wszyscy ze mnie kpili
po tym jak... wiesz.
Zostawiłeś w pociągu ściśle tajne dokumenty.
Tak.
Właśnie to.
Goliłem się w łazience, słuchałem radia,
kiedy w mediach zrobiło się głośno...
O tym, że cywil znalazł dokumenty.
Clare powiedziała: „Co za idiota to zrobił?”.
A ja zacząłem płakać.
Myślałem, że może mnie przytuli.
Ale nie zrobiła tego.
Powiedziała tylko: „Min, ty pieprzony idioto”.
O rany. To...
- A czy teraz wam się układa? - Boże, tak. Rozwodzę się.
Od tamtej pory inaczej na mnie patrzyła.
Wmówiłeś nam, że masz życie rodzinne.
Utrzymuję tę fikcję po części dlatego, że nie chcę się z tym pogodzić.
I dlatego, że nie chcę dokładać Lambowi amunicji.
I, co może najważniejsze,
dzięki temu nie muszę chodzić ze Struanem do pubu.
O Boże.
- Przez niego tęsknię za Alanem Blackiem. - Tak.
Black był jak Struan z depresją, ale przynajmniej nie chciał
gadać dalej po pracy.
Jest tak cholernie natrętny...
- Tak. - „Chodźmy co miesiąc na kolację”.
„Chodźmy na paintball”...
Porywaczom powiedzielibyśmy...
Proszę, nic wam nie zrobił. Wypuśćcie go.
RODZICE PORWANEGO PROSZĄ O WYPUSZCZENIE GO
Policja twierdzi,
że studentowi Uniwersytetu w Leeds, Hassanowi...
Zawołaj tu Ho.
Chyba już wyszedł.
To niech wróci.
Do kogo dzwonił Hobden?
Do prawicowych redaktorów i dziennikarzy,
ale nikt nie odbierał jego telefonów.
Dzwonił do Petera Judda siedem razy.
Judd jest najgorszy.
Tak.
CIOCIA ZADIE
Halo?
Nie mogę teraz rozmawiać.
- Obserwuję go teraz. - Daj potem znać.
Tak, ale muszę kończyć.
Okej.
Kim jest ciocia Zadie?
Nie ma cioci Zadie.
Zapisałam to tak, żeby ktoś, kto dorwie mój telefon,
nie wiedział, z kim rozmawiam.
To z kim rozmawiałaś?
Z kimś, kto wie, że obserwujesz Roberta Hobdena?
Nie to powiedziałam.
Owszem. Powiedziałaś: „Obserwuję go teraz”.
Nie bez powodu nie mówiłam ci, co robię w Slough House.
Nie, Sid. Serio, nie musisz mi mówić.
Nie chodzi o coś, co zrobiłaś w terenie, bo jesteś świetną agentką.
W miarę świetną.
Więc ma to związek z twoim życiem osobistym,
- a to nie moja sprawa. - Nie. River, to twoja sprawa. Ja...
Nie śledziłam cię tak po prostu.
To była Taverner.
Nie mówiłam, że obserwuję Hobdena.
Mówiłam, że obserwuję ciebie.
Mówisz poważnie?
Taverner kazała ci mnie obserwować?
Co...
Czemu?
Nie wiem. Ale po to wysłali mnie do Slough House.
Żebym miała na ciebie oko.
Żartujesz, prawda?
Nie.
Nie żartuję. Ja...
Cholera.
Cholera. Spójrz.
Wejdę od frontu.
Przestań!
Proszę.
Niech mnie puści!
Słuchaj.
Puść go i odłóż broń. Funkcjonariusze będą za dwie minuty.
Jeśli zobaczą cię z bronią, zabiją cię.
- Słyszysz? - Czego chcesz?
Odłóż broń.
Sid.
Sid, jesteś ranna?
Sid? Cholera.
Dobra. Okej.
Sid, zostań ze mną.
Potrzebuję karetki.
Maythorpe Road, Londyn.
Tak, rana postrzałowa głowy.
Tak. Znajdziecie mnie.
Pospieszcie się. Dobrze.
Sid?
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK