Wkrótce odprawa
pasażerów lotu LLT154 Lusit Airways do Marrakeszu.
Zapraszamy pasażerów z małymi dziećmi...
Gdzie ty jesteś?
Proszę przygotować karty pokładowe i dokumenty.
- Za ile? - Niecała minuta.
- Doszło do przekazania? - Nie.
Widzę Wewnętrznych.
Jest w hali odlotów? Dane mówiły, że przylatuje.
Jest kontakt wzrokowy.
Ponownie potwierdzić.
Wicedyrektorka każe potwierdzić.
Śniady mężczyzna, ok. 20 lat, plecak, niebieska koszula, biały T-shirt.
Potwierdzam. Psy z wewnętrznego w pogotowiu.
Cholera.
Nie widzę celu. Możliwe przekazanie.
Jak to?
- Sprecyzuj. - Jak monitoring?
Nic. Po to tam jesteś. Powtarzam, sprecyzuj.
Widział przekazanie czy nie?
Straciłem kontakt wzrokowy.
Powtarzam, możliwe przekazanie.
- Nie zasłaniaj. - Sprzątaczka zasłania.
Lusit Airways zaczyna odprawę
pasażerów lotu LLT154 do Marrakeszu.
Zapraszamy rodziny i osoby potrzebujące pomocy
- do odprawy jako pierwsze. - Rusz się.
Prosimy o paszporty i karty pokładowe.
Dobra, znów widzę cel,
ale zmieniła się zawartość plecaka.
Niech czeka.
Utrzymaj pozycję. Nie zatrzymuj.
Dziękujemy...
- Cel w ruchu. - Widzimy. Czekaj.
Proszę pani?
Utrzymaj pozycję, Cartwright. Analizujemy sytuację.
Cel staje w kolejce do odprawy.
Zwolnij częstotliwość.
No już.
Rozkaz: „Nie zatrzymywać”.
No dawaj.
- Naciśnij przycisk. - Psy czekają.
Przynajmniej zjeżdża. Tu jest z 300 osób.
Tak, ale wsiada do samolotu.
Pierwsi pasażerowie na płycie.
- Zezwalam. - Zatrzymać.
Psy, naprzód.
Z drogi!
- Z drogi! - Ruchy!
- Na ziemię! - Co, kurwa?
Puszczajcie, kurwa!
Proszę zachować spokój.
- Cofnąć się! - Puszczajcie!
- Co jest? - Spokój!
- Co? - Brak ładunku.
- To nękanie! - Brak przewodów.
- Czysty. - Plecak.
- Puszczajcie! - Odbiór.
Niech ktoś to nagra! Kurwa!
- Puszczajcie! - Nie ruszaj się!
Czysty.
Powtórz!
Czysty. Brak ładunku i broni.
- Proszę pani? - To nie on.
Albo mamy złe informacje, ale to niemożliwe.
- Potwierdził. - Potwierdź ponownie.
Potwierdź opis podejrzanego.
Śniady mężczyzna, ok. 20 lat, plecak, niebieska koszula, biały T-shirt.
Mówiłem: „Biała koszula, niebieski T-shirt”.
Ty...
Nie, mówiłeś... „Niebieska koszula, biały T-shirt”.
Webb.
Cholera. Daj na główny ekran.
Biała koszula, niebieski T-shirt. Przyloty.
Zmierza do kontroli w terminalu głównym.
Wycofać Cartwrighta.
Wicedyrektorka każe cię wycofać.
O cholera.
- Wycofaj go. - Co robisz?
Pomyliłeś podejrzanego. Wycofano cię.
Monitoring ze schodów, już.
- Zatrzymać go na kontroli? - Nie z bombą w plecaku.
- Kontrterroryści w pogotowiu. - Tak jest.
Czekać.
- Dwie minuty. - Duffy, gdzie Psy?
Z podejrzanym Cartwrighta.
Chryste! Jeśli nie zdążą,
ściągnijcie kontrterrorystów.
Mamy coś za paszportową?
Przepraszam.
Czekaj! Hej!
- Ile? - Trzy minuty.
Przeszedł.
Idzie po bagaż.
Pilnować go. Chcę mieć obraz z końca hali.
- Idzie tam. - Do taśm.
Idzie po bagaż.
Kamery na końcu taśm bagażowych.
Chcę widzieć to miejsce.
Nie ma tam ani jednego Psa.
Duffy, to twoi?
Nie. Są w drodze.
Na pewno mamy policję transportową.
Kierują się tam, dwie minuty.
Dziękuję!
Nie czeka na bagaż.
Co? Kieruje się prosto do wyjścia.
Z drogi! Ruszać się!
Z drogi!
Przepraszam.
Służby.
Służby! Z drogi!
TOALETY
- Obraz. Czemu jest ciemno? - Nie ma tam kamer.
- Chcę podgląd! - Potwierdzić ze Stansted.
Psy, zatrzymać. Gdzie jesteście?
- Tu. - Inny plecak.
To przekazanie.
Włączyć alarm.
Sytuacja awaryjna. Ewakuacja.
Prosimy o opuszczenie terminalu!
Ewakuować terminal...
- ...wyjście. - Określić bezpieczne części.
Zabezpieczyć. Nie puszczać.
Tędy, proszę. Panie i panowie. Tędy, szybko.
Z drogi!
Z drogi! Na bok!
Z drogi! Już!
Kieruje się na Stansted Express.
Z drogi!
Ruszcie się! Na bok.
No już!
Pełna ewakuacja.
Ewakuować stację.
Zatrzymać pociągi do Stansted.
Informować o planowanych pociągach.
Z drogi!
- Z drogi! - Tędy!
Naprzód. Szybko.
Stacja zamknięta! Stać!
Co robisz?
Stój! Nie! Cofnij się! Nie rób tego!
OPARTE NA KSIĄŻCE MICKA HERRONA
Kulawe konie
TECZKA NIE MOŻE OPUŚCIĆ BUDYNKU
TYLKO DO WIADOMOŚCI MI5
Nie?
Tak? Świetnie!
Standish.
- Wszyscy są? - Poza Riverem i Sid.
Ostatni w biurze sprząta mój kibel.
Myślałem, że szpiedzy są dyskretni.
MI-Pierdoleni Bezużyteczni zaczynają kolejny dzień.
Witaj, Max.
To co zwykle, panie Hobden?
Tak, Max. To co zwykle.
Nie ma na imię Max.
Na witrynie jest napis „Max”.
Tak, ale obsługa mówiła do niego Theo, od Theodosios.
Zostanę przy „Maxie”. Krócej.
Proszę.
Dziękuję, Max.
MARZENIA ALBIONU
Czego szukasz?
Powodu, by nie strzelić sobie w łeb.
Nie powiedział, czego szukam.
Wysypałeś śmieci po tej stronie.
Myślisz, że Sid też uzna to za zabawne?
- Hej. - Cześć.
Dzień dobry.
Wnioski o prawo jazdy z Bradford,
adresy, dokumentacja podatkowa. Porównaj.
Te są z 2005 roku.
Wypożyczenia z bibliotek w Luton w zeszłym roku.
Przynajmniej w temacie.
Zaznacz te wskazujące na pranie pieniędzy.
Serio? Ktoś, kto sprawdza to w bibliotece
raczej nie ma dużo do wyprania.
Mandaty z okolic Euston.
Z lat 90.?
Zajrzymy pod każdy kamień, co?
Catherine!
Tych dwoje sztywniaków pokazało kciuk w dół
mojemu tematowi pubowego quizu.
Ja pokazałam środkowy palec.
Dajcie spokój! A duch zespołowy? Catherine?
Nie.
- „Nie” jak „Zapytaj później” czy... - Nie.
Twardy orzech do zgryzienia, ale uda mi się.
- Zapomnij. Nie rozchmurza się. - Ty byś się rozchmurzał?
Gdybym był sługusem Lamba? Nie.
Mówię o tym, co stało się, zanim tu przyszła.
Chciałbym, żeby tak było z Lambem.
Dasz mi wreszcie jakiekolwiek wyzwanie?
Zapytania o loty do Syrii z poprzedniej dekady.
Nie, nie dasz.
Stworzę do tego algorytm,
a pozostałych dziewięć godzin uznam za czas prywatny.
Jed? Policja transportowa pyta,
czy przestaniesz płoszyć ludzi z tego przystanku.
- Mogą nas obserwować. - Albo czekać na autobus.
Lamb mówił, że zatrudnili kogoś nowego
- u Chińczyka na... - Ja pierdolę!
- Chciałby... - Wiem.
Rozmowa, weryfikacja.
Jeśli nie ma dokumentów, pięć darmowych dań za milczenie.
O rany.
Obserwuję powierzchnię wody.
Wypatruję płetwy,
ale musicie mi zagwarantować 2000 słów, kiedy to zostanie ujawnione.
JUDD NIE WESPRZE PREMIERA
To jest jak wasze Watergate.
Nie mogę powiedzieć teraz, bo...
Przepraszam. Wtrąciłam się wcześniej,
bo przez rok studiowałam w Grecji i to imię zwróciło moją uwagę.
Świetny kraj. Parę tysięcy lat temu.
Tak.
Miałam nadzieję, że mogłabym pożyczyć egzemplarz Timesa.
- Proszę. - Dziękuję.
Co...
- Boże. Jestem... - Cholera.
- Bardzo przepraszam. - Cholera.
Mogę prosić o jakieś ręczniki albo serwetki?
Potrzebuję więcej serwetek.
- Boże, jestem taka... - Proszę.
Możemy dostać więcej?
Dzięki.
Max, to za mało. Czy masz więcej serwetek?
- Max, daj. - Proszę wziąć to.
- Proszę zostawić. - Niezdara ze mnie.
- Zostawi to pani? - Tak mi głupio. Laptop jest cały?
W porządku. Ja posprzątam.
Kurwa!
Kurewskie...
Dudniłeś?
Znalazłeś coś?
Nie wiem, czego szukam.
Pozostałości po niegdyś obiecującej karierze.
Opieramy się na jakichś informacjach, czy po prostu strzelamy?
Straciłeś prawo do zadawania pytań.
Mogą to robić szpiedzy, którzy nie nasrali do łóżka.
To co znalazłeś? Jakieś stare notesy?
Kartonową okładkę jednego, bez kartek.
Ślady zażywania narkotyków?
Puste opakowanie po paracetamolu.
Puste butelki po wódzie?
Pewnie w koszu do recyklingu.
O Chryste.
Czy mi się wydaje, czy zabawa skończyła się gdzieś w 1979 roku?
Szukamy czegoś,
czy ma po prostu wiedzieć, że go sprawdzamy?
Co to za „my”? Nie ma żadnego „my”.
Jestem tylko ja i mówię ci, co masz robić.
Dobra. Chcesz powiedzieć, że mam go śledzić?
Kogo?
Hobdena.
I ty miałbyś go śledzić?
Tak.
- Ty? - Tak.
Cóż...
To... Ciekawa propozycja, zważywszy na to,
że kiedy ostatnio powierzono ci odpowiedzialne zadanie,
niewinnych ludzi rozerwało na kawałki.
No i znowu.
Przykro mi, że tak cię to męczy, Cartwright,
ale wbrew temu, co sądzisz, nie chodzi o małe faux pas.
Nie pierdnąłeś w czasie czyjejś przysięgi małżeńskiej.
Jak to było? Chyba 149 zabitych, 212 rannych,
szkody na trzy miliony, pół miliarda straconych przychodów...
To były ćwiczenia.
Kiedy pilot rozbija się w symulatorze, nie tłumaczy:
„Przepraszam. To były jebane ćwiczenia”.
I nie oczekuje, że siądzie za sterami Boeinga 747.
- To nie to samo. - Nie, to gorsze, tumanie.
- Będziesz to robił codziennie? - Gdybym mógł na ciebie patrzeć,
robiłbym to też u ciebie w weekendy.
W tym budynku otaczają mnie przegrywy,
ale ty jesteś królem przegrywów.
Nawet nie powinno cię tu być.
Powinieneś opuścić czyściec i trafić prosto do piekła.
Przerobiliby cię na klej.
Upiekło ci się, bo nosisz nazwisko Cartwright.
Więc gdy zastanawiasz się, czemu każę ci grzebać w śmieciach
skompromitowanego prawicowego gryzipiórka, nie zastanawiaj się dłużej.
To dlatego, że cię nie lubię.
I chcę, żebyś odszedł.
W takim razie wrócę do odruchów wymiotnych.
Dobra robota, Sid.
Standish! Flashbox.
- To laptop Hobdena? - Mój.
Ma USB przy kluczach.
Odwróciłam jego uwagę i skopiowałam zawartość.
Zorientował się?
Nie patrzył na klucze ani na laptopa.
Widzisz, Cartwright. To dobra agentka.
Dlatego wyznaczyłem Sid do śledzenia, a nie ciebie.
I tak mam skatalogować mu śmieci, co?
To? Tak. A kiedy skończysz,
Oszczędź mi roboty i wyrzuć to.
Co było na pendrivie?
Nie mam tego w obowiązkach.
Jak to... Powiedz, co tam było.
Hej, muszę zadzwonić,
więc jeśli możecie, spierdalajcie stąd.
Wykręć mi do Lady Di.
- Czemu przydzielił nas oboje do Hobdena? - Nie do końca tym się zajmowałeś.
Dwoje agentów i skompromitowany dziennikarz.
To chyba przesada.
Slough House nie prowadzi operacji.
Najwyraźniej prowadzi, River. Ja prowadzę.
- Nie mówisz do mnie „River”. - Do nikogo tak nie mówię.
Moja matka miała hipisowską fazę.
Mam to, czego chciałaś.
Wszystko?
W śmieciach nic nie było, ale mamy pliki z jego laptopa.
Przyślesz kuriera?
Nie poświęcę moich dorosłych szpiegów.
Przyślij jakiegoś muła.
Dobra. Nie gwarantuję, że to dostaniesz.
Przyślij Baker. Jest najzdolniejsza.
To znaczy najmniej gówniana?
I żeby było jasne, Diano. Jesteś moją dłużniczką.
Jak chcesz, Jackson.
Do kogo to wysłać?
Sprzątniesz te śmieci?
Nie... Pomyślałem, że je tu zostawię.
Tak. Oczywiście, że je sprzątnę.
Kiedy?
Kiedy dasz mi szansę. Dopiero usiadłem.
Dobra, to daję ci szansę. Idę po kawę.
Piłaś już kawę.
Jestem dużą dziewczynką i piję, ile chcę.
Pasują ci te rękawiczki.
- Nabijasz się, co? - Nie wiedziałabym, od czego zacząć.
Pa.
Dudniłem do Sid.
Sid poszła na kawę.
Piła już kawę. Chciała uciec przed tobą.
Porażka jest zaraźliwa.
Dostarcz to.
Gdzie?
Regent's Park.
To z Hobdenem zleciło Regent's Park?
Do cholery, to chyba jasne. Slough House nie prowadzi operacji.
Czemu nam to zlecili?
Czemu chcą, bym to dostarczył?
Nie chcą. Chcą Sid, ale jej nie ma, więc wysyłam ciebie.
Komu to dać?
Webbowi.
To nie jest twój stary kumpel?
Nie zgub tego w autobusie.
Kurwa!
HOBDEN BRAK NAZWY
Prosto. I w prawo.
River Cartwright, mam przesyłkę dla Jamesa Webba.
Jest pan z...
Z MI5. Tak jak pani.
Nie widzę pana.
Pracuję przy Aldersgate.
Aldersgate?
Slough House.
Potrzebuje pan przepustki. Proszę tutaj.
GOŚĆ – WYMAGANA ESKORTA
Dziękuję.
Może pan tam usiąść? Musi pan zaczekać na eskortę.
Tędy.
Proszę.
Nie wiedziałem, że to będziesz ty.
Nie róbmy dziwnej atmosfery.
Ktoś narzygał ci na krawat?
Dobra, robi się nieswojo. To Karl Unger, wieśniaku.
Zaciąłeś się przy goleniu.
To właściwie nie byłem ja.
Golę się zwykle u Truefitt & Hill.
Truefitt & Hill.
Masz tu dużo wydruków, co?
To nie powinno cię interesować.
- Boże. Robisz w HR. - To nie HR. To weryfikacja.
Nazwij to, jak chcesz. Nie jesteś agentem.
Laptop.
Bez flashboxa?
Nie. Słyszałem o nich, ale to Slough House.
Dziwne, że mamy koperty.
Chcesz kopertę?
Przyznasz, że to twój błąd?
- Ty dalej swoje. - Tak.
„Niebieska koszula, biały T-shirt”. Tak mówiłeś.
Spierdoliłeś. Tak. Nie ja, tylko ty.
Pozwoliłeś mi za to beknąć.
Przyznaj się do błędów. Stansted to twoja porażka.
Rozumiem to. Byłem ulubieńcem Taverner.
- Serio? - To cię denerwowało.
Działało ci na nerwy, co?
Zatuszowałeś własne fiasko i pozbyłeś się mnie.
Wiecznie chodzi o ciebie, co?
A ci, którzy zginęli i stracili kończyny?
- To nie było naprawdę. - A to?
To nowy moduł szkoleniowy „Jak uniknąć jebanego fiaska”.
To... Spierdalaj. To nie było...
On nie żyje. Ona nie żyje. Ranny. Martwa.
- Okaleczona. - Nie. Aktorka.
- Śmiertelnie ranny. Okaleczony. Umiera. - Aktor.
To były ćwiczenia.
Tak. Ale gdyby to się działo naprawdę, wszyscy by zginęli.
Zjebałeś to. Koncertowo. Kurewsko niewybaczalnie.
Niektórych naprawdę uszkodziłeś. Gdzie to jest?
Uwielbiam ten fragment. Mój ulubiony.
Zaraz będzie. To bolało.
Już nie potańczy.
Tu w dziale HR nie masz w rękach życia ludzkiego, co?
A co ty masz w rękach w Slough House oprócz własnego fiuta?
Odeskortować.
Wiesz, skąd nazwa Slough House?
Tak. Ale pewnie mi powiesz. Czemu nie?
Choć dzieli nas tylko pięć kilometrów,
to miejsce jest tak daleko od bijącego serca służb,
że mogłoby być na wypizdowie.
Jeśli tłumaczysz żart, to znaczy, że jest kiepski.
Podobno twój dziadek...
pociągnął za resztki sznurków, do których miał dostęp,
żeby cię nie wywalili.
To musiało go zaboleć. Żebrać tak o własnego wnuka.
Pierdol się, Spider.
- Jestem profesjonalny. - Jasne.
Nie używam tej ksywy.
Dobra. Dzięki, Spider.
- Wyprowadź go. - Dzięki, Spider.
Uwielbia tę ksywę. Spider.
Nigdy jej nie używaj.
Przepraszam! Przepustka.
To wszystko z dzisiaj.
Na co zmarła twoja ostatnia służąca?
Na co zmarł twój ostatni szef?
- Dobranoc. - Tak.
Jebane piekło.
Ktoś ma ochotę na szybkiego drinka? Albo dłuższe piwko?
Wpada do mnie koleżanka. Dziś nie mogę.
Ja powinienem wracać do rodziny.
Co z tego? Napisz, że jesteś zajęty ratowaniem narodu.
Lubię być w domu, kiedy dzieci się kładą. Innym razem.
Zawsze tak mówisz.
- Może jutro. - To jutro.
- Louisa, jutro? - Tak. Może jutro.
Jesteśmy umówieni. Narka.
Zwieszamy głowy, a powinniśmy unosić je wysoko.
Pokazaliśmy środkowy palec Luftwaffe,
a nie potrafimy zatrzymać tych ludzi, przekraczających Kanał Angielski
na gumowych pontonikach.
Wezwijcie marynarkę. Królewską Marynarkę Wojenną.
Zróbmy wszystko, żeby Wielka Brytania pozostała brytyjska.
- Kurwa. - Od dawna tu siedzisz?
- Co? - Zachowujesz się jak wtyka.
Wtyka?
Jesteś ukrytym nacjonalistą?
- Znalazłem to u Hobdena. - River.
Tak. Wiem. Muszę wywalić te śmieci.
Po prostu wylądowałem w dość ciemnej króliczej norze.
Wszystkie są ciemne. Są pod ziemią.
- Dzięki. - Co to?
Greg Simmonds. Znasz go?
Śliski biznesmen, nie może zapomnieć,
że wygraliśmy wojnę 70 lat temu.
Myśli, że to była wojna z mniejszościami etnicznymi
i poprawnością polityczną, a nie z nazistami.
Tak.
Słuchałaś kiedyś jego przemówień?
Ci imigranci mówią, że nie lubią naszej religii.
Nie podoba im się nasz styl życia.
Ale to nas aresztuje nasza własna policja,
bo mówimy nie to, co trzeba. I opowiadamy dowcipy.
To jest wojna...
Więcej nie dam rady.
MI5 przypuszcza, że finansuje wiele grup szerzących nienawiść.
Obraca się wśród polityków,
gdy imigrantom podpala się domy.
Nie wiem, czy to dobry sposób na spędzanie czasu wolnego.
Widziałaś moją pracę. Na ziemi.
Popłacz sobie, River. Serio, jako twoja przyjaciółka...
Jako przyjaciółka? Przyjaźnimy się?
Nie wiem, czy jestem gotów na takie deklaracje.
To nie służy twojemu profilowi randkowemu.
Jesteś moim coachem?
O nie. To by była praca na pełen etat.
Dobra. Też jesteś tu po godzinach. Jaką masz wymówkę?
Zostawiłam ładowarkę.
Wracałaś tylko po ładowarkę?
- Byłam obok na drinku. - Dzięki za zaproszenie.
Raz mnie spławiłeś.
- Co? - Sparzyłam się...
- Nie zapraszałaś. - Owszem.
Nie. To...
Ja pierdolę.
Jeśli ludzie dobrowolnie siedzą w tym budynku po 17.00,
to robię coś źle.
Zostawiłam ładowarkę.
Chciałem posprzątać. Przepraszam.
Spierdalajcie.
W sensie, że mamy iść do domu, czy że nam nie wierzysz?
Po godzinach pracy wasz żałosny, nędzny czas należy do was.
Ale jeśli dowiem się, że oddajecie się zajęciom dodatkowym,
które mogłyby zachwiać równowagą tego świętego miejsca,
zadbam o to, żebyście marzyli o gułagu na Syberii.
Dwa razy jednego dnia.
Ta dziewczyna, która rozlała moją kawę.
Wyszła niedługo po mnie?
Nie pamiętam. Chyba tak.
Bywała tu już wcześniej?
Ostatnio kilka razy.
No tak. Gdyby znów przyszła...
Zadzwoń do mnie.
- Dobrze? - Jasne.
Stary zbok.
NA LEWO, W PRAWO, W DÓŁ: UPADEK ROBERTA HOBDENA
HOBDEN TWIERDZI, ŻE PADŁ OFIARĄ PRZECIEKU SŁUŻB
Z perspektywy czasu widzę, że miałam problem z alkoholem.
Po śmierci taty bardzo się zagubiłam.
Miał 56 lat. Tętniak. Nagła śmierć.
Wszystko się załamało.
Zaczęłam tracić przytomność.
Charles.
Dzień dobry, Charles.
...nie może być ze mną, póki nie przestanę pić. Tak zrobiłam.
Ale bardziej dla taty.
Charles?
Charles.
Dziękuję, Kirsty.
Catherine.
Nie odzywałaś się.
Mam na imię Catherine. Jestem alkoholiczką.
Witaj, Catherine.
Dziś tylko posłucham.
Nie zamknąłeś drzwi.
Widziałem cię z góry.
Na pewno nie zapomniałeś zamknąć?
Przygotowałem drugi kawałek.
Ty gotujesz.
Twoja matka się odzywała?
Tak. Przysłała pocztówkę. I to ze Stambułu.
Otwiera tam pensjonat ze swoim obecnym chłopakiem.
Skończyły się cytryny.
Ten plan na pewno zmienił się od czasu, gdy wysłała pocztówkę.
Tak. Chłopak pewnie też.
Zawsze myślałem, że zjawi się tu
ze szpiegiem z KGB.
To byłaby ostateczna forma buntu.
Jest... Twarda jak kamień.
Lepiej trzymać je w lodówce.
Myślałem, że cytryna może leżeć tyle,
ile trwały rejsy w XVIII wieku.
Jest XXI wiek.
Korzystajmy ze współczesnych metod przechowywania żywności.
Tak. Kurczak się przypala.
Cholera.
Nie przypala się. Obsmażam go. O to mi chodziło.
Kojarzysz Roberta Hobdena?
Czyli nie odwiedziłeś mnie tylko po to, żeby pouczać mnie
w sprawie bezpieczeństwa i higieny żywności.
- Chciałem cię też zobaczyć. - Ostatnio się nie pojawiałeś.
Niewiele miałem do opowiedzenia. Ze Slough House.
Nie będą cię tam wiecznie trzymali.
Sugerowano mi, że raczej będą.
O to chodzi.
Gdybyś wiedział, że to potrwa pół roku, nie cierpiałbyś.
Jasne. Minęło osiem miesięcy.
Musisz odsiedzieć swoje. Nieważne, jaką brudną robotę da ci Jackson Lamb.
Potem wrócisz do Regent's Park. Odpuszczą ci grzechy.
Lamb siedzi tam trzy lata. Nie odpuścili mu.
Facet tam mieszka.
Był kiedykolwiek dobry? Nie umiem sobie tego wyobrazić.
Nakryję do stołu.
Nie słuchasz mnie, Jack. Dojdzie do ataku.
Ludziom stanie się krzywda.
Nie mogę więcej mówić, bo bym się naraził.
Nie. Zapomnij o jebanej lojalności wobec mnie.
Zrób to dla swojego kraju.
Dobra. Ale pamiętaj. Będziesz miał krew na rękach.
Idziesz dziś na imprezę?
Jasne.
To dobrze. Mogę potrzebować wsparcia.
Znów się ciebie czepiają?
Ludzie piszą do klubu, żeby mnie nie zapraszali.
Co?
W tych czasach nie można użyć słowa „religia”,
żeby kogoś nie urazić.
- No. - Materiał nie jest kontrowersyjny.
Kontrowersyjne części napisałeś ty.
Tak.
Nie chcesz wejść na scenę?
Posiedzę na widowni i będę mieszał ludziom w głowach,
głośno się śmiejąc, ilekroć wspomnisz o muzułmanach.
Proszę.
Dziękuję.
Co ci się stało w rękę?
Nic. Oparzyłem się o grill.
W tym grillu był flashbox?
Tak. Próbowałem otworzyć flashbox bez kodu.
Głupi pomysł. Ktoś to obejrzał?
Wszystko w porządku. Nie martw się.
Co było w pudełku?
Laptop. Z danymi przejętymi od Roberta Hobdena.
Ktoś wie, co wykręciłeś?
- Nie. - Dobrze. Niech tak zostanie.
Tak.
To dziwne. Po prostu...
To nie są te brednie, które zlecają nam w Slough House.
Regent's Park się tym zajmuje. Obserwują Hobdena.
- Czemu? - Nie wiem.
To próbowałem ustalić.
Miałem nadzieję, że mi powiesz.
Tak, cóż...
Hobden już się stykał z MI5.
W młodości był komunistą.
Przeszedł na drugą stronę. Konserwatysta jednego narodu. Szanowany felietonista.
A potem ohydny zwrot ku ultraprawicy.
Jego kariera dobiegła końca, gdy pojawił się
na tajnej liście darczyńców Brytyjskiej Partii Narodowej.
Hobden zawsze twierdził, że za tym przeciekiem stała MI5.
Nie wiem, ale jeśli tego nie zrobiliśmy, to powinniśmy.
Faszyści nie mogą ukrywać się na widoku.
Ale on jest nikim. Facet jest skończony.
Nie wiem, czemu się nim zajmują.
Powiedziałem ci, co wiem. Trzymaj się od tego z daleka.
Jeśli Regent's Park go obserwuje, muszą mieć powód.
Jeśli wykorzystują Slough House,
to znaczy, że nie chcą oberwać rykoszetem.
A to oznacza ryzyko dla ciebie.
Rozumiesz?
I pamiętaj...
Moskiewskie zasady, bądź czujny. Londyńskie zasady, chroń swój tyłek.
- Tak. - Dobrze.
Czemu Jezus wygląda na każdym obrazku
jak millenials, który zrobił sobie rok przerwy?
Ma wszystko, nie?
Hipsterskie długie włosy, brodę, sandały.
Wygląda jak 35-letni facet,
który wciąż wierzy, że jego kapela odniesie sukces.
A więc... Jezus, Budda i Allah wchodzą do pubu.
Atmosfera się zważyła.
Tak jak tutaj.
Podchodzą do baru. Zamawiają drinki.
Jezus bierze kranówkę, bo wiecie, może ją za darmo zmienić w wino.
Budda Colę Light, bo uważa na dietę.
A Allah zamawia piwo bezalkoholowe.
- Mam tego dość. - Serio?
Nie przejmujcie się nimi. Traktujcie je jak chorobę weneryczną.
Jeśli je zignorujecie, pewnie znikną.
Powiem wam, że w tym pubie świetnie się bawili.
Naprawdę. Spędzili tam całą noc.
Jezus został ukrzyżowany i zniknął na trzy dni.
Nie wiem, czemu się martwiliście.
Wymiatałeś dziś. To twój najlepszy występ.
Hej, byłeś świetny.
Dziękuję.
Hej, byłeś świetny.
I byłeś taki wyluzowany.
Ale najlepszy jest twój „Jezus, Budda i Allah wchodzą do pubu”.
Musisz wejść na scenę.
Przyjdziesz jutro na dziewiątą?
Będziesz?
Dziewiąta. Nie.
- Nie dam rady. - Dobra.
Widzimy się w tygodniu.
Trzymaj się. Wielkie dzięki.
- Rozwaliłeś system. - Świetny materiał.
Chwila! Ej!
Nie!
Pomocy!
Roddy, czy możesz... coś mi sprawdzić?
Jeszcze nie pracuję. Zapłacisz stawkę za czas prywatny.
Dobra.
Powiedz, co to jest.
- Nie dotykaj tego! - Dobra.
To pi.
- Szyfr? - Nie. Pi.
Nieskończona ilość miejsc po przecinku.
Coś tam jeszcze jest? Jakieś inne pliki?
Nie. Skąd to masz?
Od Hobdena.
Skopiowałeś pliki.
Wiesz to, bo sama sprawdziłaś.
Nie potrzebowałam Ho, by rozpoznać pi.
Wszyscy mnie potrzebują. Tylko o tym nie wiedzą.
Użył przynęty.
Spodziewał się ataku. Cwany.
Dzięki, Roddy. Bardzo mi pomogłeś.
Czemu miałby się spodziewać ataku?
Nie wiem.
Co zrobią, kiedy dowiedzą się, że otworzyłeś flashbox?
Nie dowiedzą się, prawda?
Bolało?
Nie. Może trochę.
Kurwa! Chryste, Sid.
Wiem, że miałeś problemy...
- Wciąż za to płacę. - Jeśli chcesz się przydać,
wyrzuć cuchnące śmieci z gabinetu.
Chcę się naprawdę przydać, Sid. Ty nie?
Zrobić coś. Nie mógłbym bardziej się nudzić, nawet gdybym chciał.
A naprawdę próbowałem.
Jeśli Park obserwuje Hobdena,
to znaczy, że coś się tu wreszcie dzieje.
Dokładnie. To sprawa Park, nie nasza.
Cartwright, chodź zobacz!
- Z ostatniej chwili... - Zakładnik.
To jest na żywo?
Pojawiło się na czacie parę godzin temu.
Media właśnie to znalazły.
Trzyma dzisiejszy Express.
Cholera. Przetrzymują go.
Prawdopodobnie w sercu Wielkiej Brytanii.
...nagranie pojawiło się w mediach społecznościowych...
Potrzebujemy mocnego przywództwa.
POSEŁ PETER JUDD
Kto ma listy aktywnych w ostatnim czasie grup?
Ja, proszę pani.
Prosiłam o podsumowanie 30 minut temu.
- Tak jest. - MSW, proszę pani.
...obsesja na punkcie wielokulturowości.
Nie bronimy swoich wartości,
a to prowadzi do takich strasznych sytuacji,
w których muzułmańscy fundamentaliści sieją postrach na naszych ulicach
i grożą zamordowaniem naszych obywateli.
Nie powinniśmy tego oglądać.
Czemu? Reszta kraju ogląda.
Ktoś wziął już odpowiedzialność?
- Nie, nikt. - To ISIS, nie?
Albo jedna z grup ich fanów.
Co to ma z wami, kurwa, wspólnego?
Zajmą się tym prawdziwi agenci, a nie taka banda przegrywów jak wy.
Co to jest?
- Wygląda jak laska. - Może porwała go
ekipa z domu starców.
To siekiera.
- Nie jest biały. - Dlatego miał rękawiczki.
- Kurwa. - To kto go porwał?
To mogą być islamiści. Może to niewierny.
- Może to żołnierz. - Nie wygląda.
Wygląda na Pakistańczyka, dla nich to muzułmanin.
- Dla kogo? - Ale jesteście powolni.
Wprowadzanie was w sytuację jest jak tłumaczenie Norwegii psu.
To muszą być prawicowi nacjonaliści. To oni go porwali.
Synowie Albionu wzięli za to odpowiedzialność.
- Jezu, nie znoszę mieć racji. - To co robimy?
To, co zwykle. Absolutnie nic.
No już. Wracajcie do biurek. Wynocha!
- Hobden. - Co?
Trzymał się z Brytyjską Partią Narodową.
Rozpadli się na mniejsze odłamy.
Któryś z nich może mieć z tym związek. On też.
- Odpuść. - Z ostatniej chwili!
Chcecie to zobaczyć.
Kontynuujemy relację.
Mówią, że jutro o świcie odetną mu głowę.
Wymierzą cios w imieniu Wielkiej Brytanii.
To nic nie zmienia. No już. Wychodźcie!
Macie papierkową robotę, co tu jeszcze robicie?
Nie, chwila, przepraszam. Odpowiedzcie na proste pytanie.
Gdzie jest, kurwa, River Cartwright?
PAMIĘCI KALA BIGGINSA, DROGIEGO PRZYJACIELA I WSPÓŁPRACOWNIKA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK