Lecieliśmy PO – prywatnym odrzutowcem.
Jestem dyrektorem operacyjnym. Najmłodszym w historii.
W sypialni też nieźle zarządzam.
To żart.
Ale też szczera prawda.
Mogę cię przeprosić na chwilę? Chyba muszę skorzystać z łazienki.
Chyba?
Mam parę uwag. - Co ty tu, kurwa, robisz?
Alan, od miesięcy słucham, jak przeraża cię wizja samotności.
Opisujesz kiepskie randki z powierzchownymi kobietami,
jakby to one były problemem. - Zostaw moje frytki.
W terapii zwodnicze jest to,
że czasami pacjent przekłamuje rzeczywistość.
Zastanawiałem się, czy nie łżesz jak z nut.
Teraz wiem. Łżesz jak z nut.
Idź stąd. - Nie.
To dobrze, bo do czegoś dochodzimy.
Facet, którego słuchałem, to nie byłeś ty.
Pozwól tej kobiecie dostrzec miłego, czarującego,
wrażliwego gościa, którego ja znam.
Wraca.
Bądź sobą.
Spieprzaj. - Bądź sobą.
Płakałem dziś cztery razy.
O Boże.
PASUJE CI DZIŚ O 15.00? -PAUL-
JASNE. NIE MUSISZ SIĘ PODPISYWAĆ.
Kurwadolę!
Kurwadolę? Patrz przed siebie.
Wybacz. Że jestem w domku gościnnym.
Słucham?
Mieszkasz w domku gościnnym, więc nie powinno cię być w mojej kuchni.
Normalny sarkazm wystarczy.
Te skomplikowane wygibasy możemy sobie darować.
Sprzątałem. Stary nawyk z woja.
Gdzie jest storczyk, który stał na blacie?
Ta doniczka z patykiem?
Wyrzuciłem go. Uznałem, że odszedł z tego świata.
Uznałeś, że odszedł?
Tak. To jakiś twój przyjaciel? Wyrazy współczucia.
Nie dotykaj nie swoich rzeczy.
Dobra.
Wyciągnę go z kubła. - Nie trzeba.
Chcesz, to masz. Storczyk zombi zaraz wróci.
Mogę w czymś pomóc? - Szukam zdechłego kwiatka.
To nie pańskie śmieci.
Dobra, zacznijmy od początku.
Mam na imię Sean, a pani to pewnie Karyna?
Pam. - To znajomy rodziny.
Wracaj do hejtowania w necie, jak to okolica schodzi na psy.
Jest naszym gościem.
Przyniosłaś babeczki na powitanie?
Koleś, który prawie kogoś zatłukł, mieszka w waszym domu?
Kompletnie cię już pospawało? - Alice nie ma nic przeciwko.
Mam. Ale zgadzam się, że Pam to rasistka.
Zamieszkam w domu weterana. - Nie musisz się jej tłumaczyć.
Ja jestem tą złą?
Liz i ja staramy się chronić to sąsiedztwo.
Nie ma żadnej „Liz i ja”.
Pomóc ci, skarbie? - Nie.
Dzięki Bogu.
Hej, Jimmy. - Hej, Derek.
Hej, Pam. - Hej.
Żadnego „hej, Pam”. Nie lubimy jej.
Jasne.
Ssij pałę, Pam.
Spoko gość.
TERAPIA BEZ TRZYMANKI
Chodziliśmy tu na spacery z Tią, Gaby i jej mężem.
Ale numer.
Daj znać, jak pikawa ci siądzie.
Zacznę rzygać.
Cześć. - Hej, Brian.
Zabrałem ze sobą tatę.
Wredzioch.
Skąd wszystkich znasz?
Mieszkam niedaleko, a do mnie nikt nie pomachał.
Jeb się.
To się prawie liczy.
Jakim cudem on ma znajomych?
To kawał gnoja.
Ale bić się potrafi. Silny jest.
Pójdziemy wieczorem na drinka?
Zaprosimy Gaby.
Rzadko ją widuję, odkąd mnie skreśliłeś za bycie zbyt miłym i wspierającym.
Ja też nie spędzam z nią zbyt wiele czasu.
Odkąd zabrakło Tii, ma nas za starych nudziarzy.
Co? Pokażemy jej, jak imprezowaliśmy na studiach.
Tylko że skończymy wcześniej, mniej wypijemy,
a ja nie będę się zarzekał, że jestem psem na baby.
Brakuje mi hetero Briana.
Rzucał tekstami w stylu: „Czy srom nie jest zachwycający?”.
A nie jest?
Nie jest zły.
Ale nie jest główną atrakcją.
No tak.
Krew wyszła dobrze.
Cholesterol nieznacznie podskoczył.
Pamiętasz, jak rozmawialiśmy o zdrowej diecie?
Tak. Zignorowałem to. - Wspaniale.
Trochę to zajęło, ale dobraliśmy odpowiednie leki.
Odruchy i motorykę masz w porządku.
A zdrowie emocjonalne?
Wiem, co mnie czeka, ale...
nie skupiam się na tym.
Jeśli tego potrzebuję, puszczam jakiś smutny kawałek
i pozwalam sobie rozpaczać przez 15 minut.
Ale kiedy zadzwoni alarm, otrząsam się i lecę dalej z tym koksem.
JASNE. NIE MUSISZ SIĘ PODPISYWAĆ.
ŚWIETNIE. -PAUL-
Ładna sukienka. Co to za okazja?
Pierwszy dzień z nowym autem. Musiałam się wypindrzyć.
Wciąż nie mam imienia. Myślałam o Cienistogrzywy,
bo wszyscy wiedzą, że tak nazywał się koń Gandalfa z Władcy Pierścieni.
Nikt tego nie wie. - Dlatego mi się podoba.
Może być też Deborah,
Mildred albo Barack.
Nie wiem.
Może cię odbiorę i podwiozę później na spotkanie?
Zobaczysz, jak Debbie się prowadzi.
O kurde, właśnie wybrałam.
Nie, dzięki.
Nie zdzierżę dziś twojej muzyki.
Spoko.
Miłego dnia.
To historia dziewczyny
Która wypłakała rzekę łez I zatopiła cały świat
I choć wygląda tak smutno na zdjęciach
Uwielbiam, kiedy, kurwa, co?
Się uśmiecha
Twoje ubrania nazajutrz Nie wyglądają tak dobrze
Twoje włosy nigdy Nie układają się tak samo
Zawsze masz coś do powiedzenia
Ma się nową teslę.
To historia dziewczyny
Która wypłakała rzekę łez I zalała cały świat
I choć wygląda tak smutno na zdjęciach
Uwielbiam ją, kiedy...
Jaja se, kurwa, robisz?
Jezus Maria!
To nowiuteńkie auto!
Gościu!
Nowe auto? Ładne. Wycofywałaś?
To nie moja wina.
To auto ma gigantyczny zderzak.
Czyli Debbie sama się o to prosiła?
Świetne imię, pasuje do niej.
Dziękuję.
Pogadaj z nim. - Nie chcę.
Wiem, ale musisz. - Nie każ mi.
Boidupa.
Myślisz, że to bezpieczne, żebyś prowadził?
No wiesz, mając parkinsona.
Niedawno pomyślnie przeszedłem badania sprawności motorycznej.
Po prostu źle jeżdżę.
Ale czy warto tak ryzykować? Mogę cię podwozić do pracy.
Nie masz po drodze. Mieszkam tuż obok, podjadę.
Z rana ciężko cię znieść.
Że, przepraszam, co?
Będę jeździł sam. - Nie wyrobię.
Lubię poranki z tobą.
Serio? Dziękuję.
To może następnym razem z łaski swojej się odezwiesz?
Przepraszam.
Odwożę auto do mechanika. Odbierasz mnie, trąbo.
Czemu pomyśleli, że to przez parkinsona?
Ta choroba może zakłócić twoją zdolność do oceny odległości.
Chujnia.
Wcale nie, bo to nie przez to.
W sensie, że w końcu będzie chujnia.
Dzięki za doprecyzowanie.
I jak tam? Zjadłaś z tatą kolację?
Jeśli teraz z nim zjem, to zachowa się jak kompletny idiota.
Możliwe. To u niego norma.
A może ja to spieprzę. Ostatnio ciężko ze mną wytrzymać.
Nie chciałem nic mówić.
Nawet mnie nie poczęstowałaś.
Wszystko mnie wkurza.
Nawet wyrzucenie kwiatka.
To nie był ulubiony kwiatek mamy, ale wyobrażałam sobie, że go podlewa.
Żałoba to podstępny skurwysyn.
Dopada znienacka.
Mogę ci coś doradzić.
Potrzebujesz tylko 15 minut.
Powiesz mi czy...
Zaschło mi w ustach.
Zwędziłem ci całe żarcie.
GABY: FAŁSZYWY ALARM. MAM PODWÓZKĘ. ALE DZIĘKI!
Wiesz co?
Wiem, że to twój czas i kochasz te treningi,
ale coś nie daje mi spokoju.
Możemy skończyć dziś wcześniej? - Mogę już iść, no.
Świeże? - Jimmy każe mi walczyć za kasę.
Wcale nie.
To była zwykła napaść za obopólną zgodą.
Musiało być fajnie.
Nie wiem, po co tu stoisz,
ale moja znajoma odjebała taki numer,
że muszę z nią pogadać i nie mam teraz czasu.
Nie, przyszłam tylko przeprosić za rano.
Nie będę się już wtrącać.
Dzięki, Liz.
Myślałam, że bardziej się ucieszysz.
Jak mówiłem, mam sprawy na głowie.
A ty nawet za milion lat nie przestaniesz się wtrącać.
Przysięgam na życie syna.
Którego? - Wybierz.
Connor. - Nie Connora, on wyszedł najlepiej.
Zobaczysz, że przestanę się wtrącać.
A poza tym,
to co odwaliła?
Masz problem.
Żartowałam. Dobrej nocy.
Jeśli się odwrócisz, to ci powiem.
To nie koniec.
Hej. - Cześć, Julie. Dzięki, że przyszłaś.
Co to za nagła sprawa? Byłam na randce.
Musiał ci się nie spodobać, skoro zostawiłaś go dla mnie.
Nie mylisz się.
Chcę ponownie zbadać możliwość prowadzenia.
Skąd ten pośpiech? - Miałem stłuczkę.
Proszę, zrób to dla mnie.
No dobrze.
Ludzie chyba stroją się na randki?
Sprzęt na pewno zadziała, skoro tak zwyczajnie się ubrałaś?
Przestań pitolić.
Nigdy w to nie grałem, ale sport mam we krwi, więc idę.
Jesteś kakaową dziewicą... - No raczej nie.
Muszę ci coś powiedzieć.
Kiedy trafisz do dziury, musisz krzyknąć „kakao” na cały głos.
Będzie wesoło. - Bardzo.
Kto cię dziś odebrał?
Skąd? - Z warsztatu.
Kto cię ostatecznie odebrał? - Nico podjechał.
Nico jest świetny.
No, jest. - Serio, serio.
Podwójne serio. Lepszych nie robią.
To wspaniałe stać się jednością z tak wspaniałym mężczyzną.
Lecisz na niego?
Widziałem, jak całujesz kogoś innego. - Dobra, Jimmy.
To nie zdrada. - Serio?
Wyglądało na zdradę. No weź, robiliście tak.
Przestań.
Schowaj język.
Co jest grane?
Od dawna chciałam ci powiedzieć,
że Nico i ja się rozwodzimy.
Kakao!
To moje dzieło.
Ja pierdolę.
W porównaniu z tobą to nic wielkiego. Rozstajemy się w przyjaźni.
I Nico jest wolny, jeśli wciąż masz na niego ochotę.
Jezu.
A jak mu idzie z trzeźwością?
Raz lepiej, raz gorzej – jak zawsze.
Ale w pewnym sensie ulżyło mi, że to już nie mój problem.
Przykro mi, Gab.
Przestań, robisz tę smutną minę.
Tak już mam. Wiecznie wyglądam, jakby zmarła mi żona.
Powiedz coś megaekscytującego.
Wygrałam w totolotka.
Dzięki Bogu.
Poradzę sobie. Ciesz się razem ze mną.
Kakao!
Przekonał cały bar.
Kakao!
Świetna gra.
Zostałem ich królem.
Powiedziałam Jimmy'emu, że się rozwodzę.
Och, Gaby. - Ją to cieszy.
No to gratki! Promieniejesz. - O rany, dziękuję.
Czeka cię tyle seksu. - No ba.
Widzisz? Tak to się robi.
No cześć.
Hej. - Wszystko dobrze?
Tak.
Przez 15 minut dziennie rozpaczam, żeby to wszystko z siebie wyrzucić.
Ja sikam przed snem, żeby w nocy nie wstawać.
Tak robią starzy ludzie.
Tak robią ludzie w każdym wieku.
No dobra. - Kocham cię.
Wytrzymaj! Szlag! Za każdym, kurwa, razem.
Szlag.
Parzy.
Podzielisz się?
Pewnie, siadaj.
Doceniam, że starasz się zachować luz.
Łatwo nie jest.
Przeginasz. - Wiem.
Nie wierzę, że trzeba czekać na miejsce w DW.
Nie przejmuj się tym.
Zostaniesz tutaj, póki czegoś nie ogarniemy.
Doceniam to, stary.
Ja doceniam, że odwieziesz auto.
Przyda mi się kardio.
Wyszedłem z formy i trochę sflaczałem.
Czy ty właśnie przytaknąłeś? - Nie.
Miałeś powiedzieć: „Nie, wyglądasz zajebiście”.
Nie, wyglądasz zajebiście.
Za późno. Omówimy to na następnej sesji.
Jezus Maria, Paul!
Lekarka klepnęła mi prawko.
Super. A ja się obsrałem.
A potrzeba zadowalania innych?
Przestałam robić coś tylko po to, żeby przypodobać się innym.
Co nie jest prawdą, bo mówię to, żeby przypodobać się tobie.
Przepraszam. Pewnie wyślę ci kartkę przeprosinową.
Daj sobie trochę luzu. Świetnie ci idzie.
Stawiasz granice. Jesteś niezależna.
Dbasz o własne zdrowie.
Vancouver wyzwoliło w tobie lwicę.
Przestań. Jestem wdzięczna, że kazałeś mi zostawić Donny'ego.
To ty go zostawiłaś, nie ja. Bądź z siebie dumna.
No dobra, jestem dumna.
Pracuj nad tym zadowalaniem.
Wypchaj się sianem! Żartuję. Nikogo nie zadowalam. Pa!
Rozłączyła się.
Wejdź już do gabinetu, a ja zaraz przyjdę.
Jim! Jim-Jam, co tam? - Hej.
Podpisałam papiery rozwodowe. To już oficjalne.
Świetnie.
Powiedziałam Brianowi, że się skompromituje jako gej,
jeśli znowu nie poszalejemy.
Spotykamy się dziś u mnie,
żeby świętować alko-galaretkami.
Wpadniesz?
Impreza rozwodowa? - No.
Najpierw wpadnę na melanż do kolegi, który opija raka mózgu.
Pojechałeś po bandzie, ale nie zepsujesz mi humoru.
Widzimy się. Pa. - Spoko.
Annie, hej.
Możemy pogadać? - Wyniki mam w normie.
Nie potrzebuję wykładu.
Chodzi o Gaby.
Szukałem powodu do kłótni.
Widać.
Jeśli zawalę przedmioty ścisłe, mama zabierze mi tabletki anty.
A najgorsze jest to, że wtedy wróci mi trądzik.
Który jest formą antykoncepcji.
Chłopaków w naszym wieku nie obchodzi, czy masz twarz.
Wiem.
Nie wchodź do domu. A w ogóle to czemu wróciłeś?
DW nie wypalił, więc jeszcze trochę tu zostanę.
Super.
A ja się cieszę, że zostajesz. Jestem Summer. A ty jak masz na imię?
Nie ma mowy.
Musiałam spróbować.
No co? Fajny jest. Ja bym go ugościła w swojej D albo W.
Że co?
Muszę strzelić nam fotkę.
Jezu, fuj! - Leż tak.
Jezu.
Gaby chce, żebym świętował jej rozwód.
No i? - Nie chcę, to ściema.
Zapewniam cię, że Gaby bierze rozwód.
Wkurza mnie to.
No tak, rozwód zawsze najciężej odbija się na współpracownikach.
Kompletnie to wypiera. Zachowuje się tak, jakby ją to cieszyło.
Wiem, co powiesz. - Nie wiesz.
Jestem zły, bo Gaby decyduje o zakończeniu związku,
a ja nie miałem takiego wyboru. - Dobra, wiedziałeś.
Nie możesz mówić innym, jak mają przeżywać żałobę.
Gaby udaje, że się trzyma. Komu to przeszkadza?
Ja muszę się powściekać, zanim spojrzę prawdzie w oczy,
ale potem przyjmuję ją jak bohater.
A ty? Kto wie, jak przeżywasz żałobę.
Jeszcze nie zacząłeś.
O czym ty mówisz? Od roku przeżywam pieprzoną żałobę.
Nie, ty ją uśmierzasz.
Używki, alkohol, kobiety.
Przecież już przestałem.
Ale zastąpiłeś to nadmiernym zaangażowaniem w życie pacjentów.
Nie dam rady spędzić tego wieczoru z uśmiechem na twarzy.
Nie ty się liczysz, tylko ona.
A ty przyjdziesz?
Nie zaprosiła mnie. Dzięki Bogu.
Ale wiem, co może ci pomóc.
Potrzebujesz tylko 15 minut.
Wybierz utwór, coś w cholerę smutnego, i pozwól sobie czuć.
Hej, Siri. Puść „I Know the End” Phoebe Bridgers.
Odtwarzam „I Know the End” Phoebe Bridgers.
Nie wierzysz, że to coś da.
Ale da, jeśli naprawdę się otworzysz
i przestaniesz być taką trzęsidupą.
Niech cię szlag, Phoebe Bridgers!
Niech cię szlag, Phoebe Bridgers.
Szlag!
O Jezu, przepraszam. Jakim cudem pan już tak płacze?
Nie, rozpłakałem się już wcześniej.
Słodziak. Wabi się jakoś?
Derek go nazwał: Gównoszczur.
Tak. Wygląda jak szczur i żre własne gówno.
Załapała. Zmienią mu imię po adopcji.
Albo nie. To pasuje idealnie. - Przyjdziesz na mecz?
No pewnie. - Fajnie.
Jesteś głodny, skarbie? Zjadłeś wystarczająco dużo kupy?
Ta sąsiadka zawsze się tu tak kręci?
No, przejęła rolę rodzica na jakiś czas, więc czasami robię jej przyjemność.
Patrz na to. Liz!
Zapomniałam ci powiedzieć, że dostałam szóstkę z testu.
Super! Wiedziałam, że dasz radę. - Nie było żadnego testu.
Sorry, że wciąż tu jestem. - Spoko.
Widzę, że nie jest spoko.
Nie chodzi o ciebie. Nie umiem sobie tego poukładać.
Było dobrze, a potem kumpela wrzuciła zdjęcie, na którym się śmieję,
i poczułam się winna, tak jakbym...
nie wiem, nie powinna się uśmiechać.
To zagmatwane.
Rozumiem.
Może nie wyrzucaj więcej kwiatków?
Przepraszam.
Ale on nie żył bardziej niż twoja mama.
Ale żeś dojebał!
Pojechałeś po bandzie.
Co to jest? Co masz na twarzy? Uśmiech?
To ty masz zęby?
„Panna Ponuraczka”.
Jestem Alice. Nie uśmiecham się. Tak wyglądasz.
Gaby! Dojechałem.
Kiedy ja mówię „Roz”, ty mówisz „Wód”. „Roz”...
„...wód”.
Nie musiałaś dla mnie udawać.
Nie udawałam.
Po prostu czuję się winna.
A jeśli Nico przez to znowu się załamie?
Jest na to prosta rada.
Zrezygnuj z własnego szczęścia i zostań z nim na zawsze.
Wygrałeś. Rozwiodę się.
Mam dobrą passę.
Wiesz, co jest w tym najgorsze?
Nie, powiedz.
Nieważne. - Nie rób tak, powiedz.
Po prostu...
brakuje mi Tii.
Chciałabym, żeby tu była.
Zamiast ciebie.
No wiesz? - Nie no.
Nie o to... Jesteś spoko. Ale ona była mi najbliższa.
Mówiłyśmy sobie wszystko.
Wiedziała, jak wygląda fiut Nico, a ja wiem, jak wygląda twój.
Kurewsko mi jej brakuje.
Nie mogę ci o tym mówić.
No coś ty. - Nie powinnam, nie.
Nie ma w tym nic złego.
Straciłaś najlepszą przyjaciółkę. A ja chcę cię wspierać.
Chodź tutaj.
Naprawdę wiesz, jak wygląda?
No.
No cześć! Jak tam rozwodowa imprezka?
Obejdzie się bez czapeczki.
Jak go opisała?
Taki.
Właściwie to taki. Na wschód.
To nie polepsza sprawy.
Dziękuję i zapraszam ponownie.
Dzięki. Miłego.
Dobry wieczór. Nie wiem, czy mnie pan pamięta.
Proszę przypomnieć.
Super Bowl u Jimmy'ego.
Sąsiadka. Jest pani dumna ze swoich ciastek.
Liz.
A ciastka robię pierwsza klasa. - Okej.
Alice opowiadała mi o waszych rozmowach,
jak jej pan pomaga i jak bardzo jest pan mądry.
Bo jestem.
Przywiązałam się do Alice, może nawet za bardzo. Nie wiem.
To nieistotne. Jest coś, co nie daje mi spokoju,
ale nie mogę z tym iść do Jimmy'ego, bo zdecydowanie za bardzo mu truję.
Nie może być.
Pewnie przesadzam, bo jest tam zaledwie od kilku dni.
Ale widziałam ich razem i wyglądało, że coś jest na rzeczy.
Potrzebuję tylko usłyszeć, że nie ma się czym martwić.
Nie ma się czym martwić. - Naprawdę? Super.
Ale nie mam pojęcia, o czym rozmawiamy.
O tym Seanie, który u nich pomieszkuje.
Nie wiedziałem o tym.
Kurwa mać!
Cześć, Paul. - Pacjent mieszka w twoim domu?
Gościnnym. - Pamiętasz, co mi obiecałeś?
À propos Alice, tak.
Miałeś nie pozwolić, żeby twoje durne wywrotowe metody
naraziły jej dobrostan.
To takie trudne postawić córkę na pierwszym miejscu?
Szczerze? Chyba postawię na tobie krzyżyk.
Jak to krzyżyk? Co to w ogóle znaczy?
Jeszcze nie wiem. Ale wiem, że z tobą nie gadam.
Pozwolisz mi się wytłumaczyć?
Halo?
Serio nie odpowiesz? Wiesz, jakie to dziecinne?
Niech sobie jest. Cześć.
Nie. Wiesz co? Poczekaj.
Wkurzasz się, że przeginam, jakbyś sam nie wtrącał się w moje sprawy.
Dobrze wiem, skąd Alice wzięła to całe 15 minut.
Rozmawiasz z nią za moimi plecami.
No i co z tego? Masz mi coś do powiedzenia?
Żebyś wiedział, że mam.
Dziękuję.
Dobre.
Hej, chcesz kawałek ciasta?
Liz dała mi je w nagrodę za szóstkę z wymyślonego testu.
ALAN: MIAŁEŚ RACJĘ. DO ZOBACZENIA W CZWARTEK.
Jasne!
Paul?
Ty tak na poważnie?
Powinnaś zamykać auto. Byle psychol może tu wejść.
Nie możesz szwendać się po mieście i wsiadać do tesli czarnych kobiet.
Mógłbym zabierać się z tobą do pracy?
Mogę normalnie prowadzić, ale chcę sam zdecydować, kiedy przestanę.
Jak pieprzony bohater.
Chcesz o tym pogadać? - Nie.
Cześć, Paul. Tu Jimmy. Odrzucasz moje telefony, co?
Rozumiem twoją złość, ale trochę przesadzasz.
Alice i Sean świetnie się dogadują.
Ja też zaczynam się lepiej czuć. Moi pacjenci rozkwitają.
Moje podejście się sprawdza.
Oddzwonię.
No chodź już.
Kurwa mać.
Napisy: Daria Okoniewska