(เลควิว ชิคาโก) (ปี 1848)
ฮัลโหล
(เชิญตามสบาย)
ใจเย็น
แกมาจากไหนเนี่ย
เห็นรึเปล่า ไปเก็บมา
(สร้างจากนวนิยายโดย ลอเรน บูคัส)
เขาควรอยู่ตรงนี้
คุณได้ยินเสียงที่อัดไว้แล้ว ไม่งั้นจะเป็นเมื่อไหร่ไปได้
ฉันไม่รู้ ไม่รู้อีกแล้วว่าตัวเองได้ยินอะไร
แล้วจากนี้ฉันต้องทำอะไรต่อ
(จินซุค กวานซอน)
ที่อยู่ของคุณตอนนี้คือที่นี่
นั่นมันห้องที่อยู่สมัยเรียนต่อ
นี่คือที่ทำงานของคุณ
(ศูนย์ทดลองเครื่องเร่งอนุภาคแห่งชาติเฟอร์มิ)
ฉันเป็น "พนักงานฝ่ายช่างกล" เหรอ
คุณจะได้รู้แน่ตอนไปทำงานพรุ่งนี้
ฉันทำไม่ได้
ต้องทำ ถ้าคุณไม่กลับบ้านหรือไม่ไปทำงาน
ใครก็ตามที่รอคุณอยู่จะโทรเรียกตำรวจ
และเมื่อพยายามจะเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับคุณ
พวกนั้นจะไม่เชื่อ
พวกนั้นจะจับตัวคุณเข้าโรงพยาบาล
คุณเจอเรื่องแบบนั้นมาเหรอ
นี่คือตัวตนของคุณแล้ว
นี่คือสิ่งที่คุณต้องเป็น
คุณทำได้ ฉันทำมาแล้วหลายรอบ
- แล้วคุณจะไปไหน - ทุกอย่างจะเรียบร้อย
มีอะไรครับ
แดน เวลาซเกซอยู่รึเปล่า
ขอโทษนะ ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร
เขาอยู่ที่นี่
ตอนนี้ไม่ได้อยู่แล้ว เสียใจด้วย
คุณอยู่ที่นี่มานานแค่ไหน เดี๋ยวฉันกลับ แค่ตอบหน่อยว่านานแค่ไหน
สองสามปี
- คุณรับจดหมายรึเปล่า - รับสิ
ไม่ใช่ ของเจ้าของบ้านคนเก่าน่ะ จดหมาย ใบเรียกเก็บเงินอะไรแบบนั้น
ไม่ ผมไม่เก็บบิลของใครไม่รู้ไว้หรอก
พอใจหรือยัง
ค่ะ
ฮัลโหล
ค่ะ เอ่อ เรเชลอยู่ไหม
ใครนะ
อรุณสวัสดิ์ เคอร์บี้
โทษที ฉันทำงานดึกเลยนอนที่นี่
โอเค
ไม่ ผมไม่คิดว่า… อะไรนะ ใช่ ผม…
เคอร์บี้
ผมรู้ว่าใช้เวลานานมากกว่าจะ หาข่าวที่คุณให้ค้นได้ แต่ผมจัดไว้แล้ว
ผมหาแล้วจริงๆ การปล้นที่เบอร์วินอยู่นี่
(ซันไทมส์) (ชื่อนักข่าว - เคอร์บี้ มาซราชิ)
(หัวข้อข่าว - การปล้นที่เบอร์วิน)
อ้อ ขอบคุณ
ผมขอรถเข็นคืนนะ
ได้เลย
อรุณสวัสดิ์ เคอร์บี้
- นี่ แดนไปไหน - ใครนะ
คุณติดต่อไปที่ตำรวจชิคาโก เรื่องขอสำนวนคดีคลาร่า ไมเซอร์รึยัง
"ไมเซอร์" เหรอ จำไม่ได้นะ
เป็นข้อมูลสนับสนุนของคดีจูเลีย แมดริกัล
เดี๋ยว… "ไมเซอร์" ชื่อผู้ต้องสงสัยรึเปล่า
นึกว่าเป็นชื่ออื่น เนี่ย พาเวล แบนิค
อัยการเขตคิดว่าจะ ทำข้อตกลงรับผิดได้ในสัปดาห์นี้
นั่น… เขายอมรับผิดเหรอ
เขาได้ดีลดี ตำรวจก็แค่อยากจะปิดคดี
แล้วพวกผู้หญิงคนอื่นๆ ล่ะ
คุณได้ข่าวอะไรมาเพิ่มเหรอ
- แบนิคมีเหยื่อคนอื่นอีกเหรอ - ไม่ เขาไม่ใช่คนร้าย
หมายความว่าไง
มีศพผู้หญิงคนอื่นๆ อีก ทำไมเราถึงไม่ได้ทำข่าวพวกนั้น
แอ๊บบี้อยู่ในห้องประชุมแล้ว ทุกคน
ไม่ว่าคุณเจอเบาะแสอะไร น่าจะเอาไปพูดในนั้น
เคอร์บี้ เข้าประชุมมั้ย
เจฟฟ์ คุณไปเตรียมรายงานข่าว หลังแข่งจากสนามริกลีย์
ได้ อาจจะรายงานได้ทั้งสองเกม ขึ้นกับว่ารถติดไหม
โอเค นั่นยิ่งดี
แล้วคุณสองคน ตามข่าวน้ำท่วมต่อเนื่องไปถึงไหน
กำลังรอคำตอบจากบริษัทประกัน
ดูเหมือนพวกนั้นจะปฏิเสธไม่ให้เคลม
ผมมีรายชื่อคดีฆาตกรรมเมื่อคืน
โอเค ใครอยากทำอันไหนยกมือนะ
"เกรก ฮันแนม ความขัดแย้งในครอบครัว นอร์ธฮัลสเตด
อาร์เธอร์ มอร์ริส โดนยิงที่ แยกบูสเตอร์กับแฟร์แฟกซ์
น่าจะเกี่ยวกับแก๊งอันธพาล"
- อันนั้นผมทำ - โอเค ใครต่อ
"แดน เวลาซเกซ" เหรอ
แม่งไม่จริงอ่ะ แดนเหรอ
- อะไรนะคะ - เกิดอะไรขึ้น
- ใครกัน - แดนเคยทำงานที่นี่
ฉันชวนเขามาจากดิอ็อบเซิร์ฟเวอร์
พวกคุณส่วนใหญ่คงไม่ทันเขา
เอ่อ นั่นมันไม่ได้เลย
แอ๊บบี้ เกิดขึ้นที่ไหน
บาร์สักแห่ง ชื่อ "ซิดส์"
ไม่ ผิดละ
ผมเคยไปดูโชว์ที่นั่น อยู่ใกล้อัพทาวน์สแควร์
เคอร์บี้ คุณโอเครึเปล่า
คุณเคยรู้จักเขาเหรอ
เคอร์บี้
เป็นอะไรรึเปล่า
ไม่อย่างนั้น… เธอคงไม่
หนีฉันไปเสียไกล
ฮาร์เปอร์
ฉันเลือกวันดี แกจำฉันได้
หมายความว่าไง ฉันจำแกได้เสมอ
คืองี้…
แกต้องคุยกับฉันหน่อย
คุยชัดๆ ไม่ใช่เอาแต่ พูดไร้สาระเกี่ยวกับแสงอะไร
แต่แสงอยู่ตรงนั้นเสมอ แกก็คุยถึงแสงเหมือนกัน
แกเที่ยวไปบอกใครเรื่องคลาร่ารึเปล่า
ใครนะ
แกรู้นี่
รู้ว่าฉันพูดถึงใครอยู่
อ้อ
ใช่ แดนเซอร์จากเทปใช่ไหม
แล้วเรื่องเทปล่ะ
ฉัน…
ที่ทำให้แกคิดถึงปารีสมากไปน่ะเหรอ
อยู่ที่นี่รึเปล่า
แกเอาให้พวกมันไปเหรอ
- แกหาอะไรอยู่ - หาเทป
เทปที่แกขโมยมาจากฉัน เทปคลาร่า
ใครนะ
ไม่ๆ ไม่ต้องเริ่มเลย ฉันถึงเลือกมาวันนี้
วันนี้เป็นวันดี
ฉันรู้ว่าเป็นวันดี
แกต้องการอะไรจากฉัน เทปของแกไม่ได้อยู่กับฉัน
อยู่ อยู่สิ ต้องอยู่ ฉันรู้ว่าแกเอามา
และแกจะมอบให้ใครสักคน
นั่นคือวิธีที่พวกนั้นใช้หาตัวฉัน
เพราะงั้น… ฉันรู้ว่าเทปอยู่กับแก
ต่อให้อยู่ ฉันก็ไม่รู้ว่ามันอยู่ไหน
ระยำเอ๊ย
โอเคๆ ลีโอ
นี่ มองหน้าฉันก่อน
นี่
แกแค่ต้องนึกให้ออก แค่นั้นเอง นึกให้ออก
งั้นก็พาฉันกลับไปที่บ้านนั้น
ไปที่นั่นฉันจะอาการดีขึ้น
คือว่า…
อยู่ที่นี่แกก็ดีอยู่แล้ว
ดีจริงๆ
แกแค่ต้องคิดสักเดี๋ยว แค่แป๊บเดียว
มันอยู่ไหน เทปอยู่ไหน
ฮาร์เปอร์ มาเมื่อไหร่กันเนี่ย
เกิดอะไรขึ้น
แดนตายไปแล้ว
คุณถึงยังไม่ต้องตาย
เมื่อคืนฉันรื้อดูของทุกอย่างของฉัน
คุณไปตามที่อยู่ในบัตรเหรอ
เป็นที่เดิมที่ฉันอยู่ตอนเรียนป.โทกับเอก
แต่ตอนนี้กลายเป็นว่าฉันเรียนไม่จบ
ลาออกวันที่ 15 พฤษภาคม 1986 วันที่คุณโดนทำร้าย
คุณรู้ได้ยังไง
ฉันไล่ดูรูปถ่าย หนังสือ เสื้อผ้า
ทุกอย่างเหมือนเดิมจนกระทั่งถึงวันนั้น
คุณจำสิ่งที่ฉันพูดเกี่ยวกับอนุภาคได้ไหม
ที่ว่าบางครั้งมันจะเข้ามาผูกพันกัน
เหมือนกับมีเส้นใยบางๆ เชื่อมอนุภาคเข้าด้วยกันไว้
ตอนนี้ฉันคิดว่า เราสามคนอยู่บนเส้นนั้นด้วยกัน
แล้วเราจะทำยังไงให้หลุดจากกัน
ไม่แน่ ถ้าเอาอนุภาคใดอนุภาคหนึ่งออก
ที่เหลืออาจเป็นอิสระจากพันธะได้
จากนั้นจะเกิดอะไรขึ้น
เขาอาจเป็นคนที่เชื่อมเราสองคนไว้ด้วยกัน
ดังนั้นฉันไม่รู้ว่าตัดแล้วจะเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่อยากรู้สึกแบบนี้อีกต่อไปแล้ว
เพราะงั้นฉันไม่สนว่าจะเกิดอะไรต่อ
จำได้เหรอว่าจะต้องไปตรงไหน
ก็ฉันเดินตามแก
- งั้นทำไมถึงเดินนำหน้าฉัน - หมายความว่าไง
ใกล้หรือยัง
ใกล้มากแล้ว
ฉิบหายเอ๊ย
หายไปเลย
ให้ตายสิ ฮาร์ป
ไม่ต้องเห็นไอ้แสงนั่นแล้ว
เออ ดี ฉันจะได้ไม่ต้องทนฟังเรื่องนั้น
นี่แม่งอะไรกันเนี่ย แกไปเก็บขยะรกบ้านมาเพิ่มอีกเหรอ
- แกอยู่ที่นี่มานานแค่ไหนกัน - ก็ไม่แน่ใจ
เทปอยู่ไหน แกเอาไปทำอะไร
แกเคยย้อนกลับไปมั้ย
- ได้ไปดูทีมไวท์ซ็อกซ์แข่งรึเปล่า - แกเอาเทปไปซ่อนไว้ที่ไหน
แกเอาให้คนอื่นไปแล้วเหรอ
ฉันอยากไปแค่นั้นเอง
ย้อนกลับไปดูซิคอตต์ แจ็คสัน
- พวกนั้น - ลีโอ หุบปากไปเลย
เทปอยู่ไหน
แกรู้จักฉันดี
แกรู้นี่ว่าฉันไม่บอกใครหรอก เรื่องแก เรื่องบ้านหลังนี้
ฉันไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น
ฉันแค่อยากได้สิ่งที่เคยมี พาฉันกลับไป
ไม่มีทางเกิดขึ้นได้ แกรู้ดีอยู่
บ้านนี้ยังไม่ทำตามคำสั่งแกอยู่ดี
ไม่มีทางด้วย
งั้นแกก็ทำสิ เปิดประตูให้ฉัน
ทำไม่ได้
แม่งเปิดให้กูสิโว้ย!
- ฉันแค่อยากกลับบ้าน! - อย่ามาจับกู
ฉันแค่อยากกลับบ้าน อยากจะกลับบ้าน เปิดสิ!
- เปิดสิ! - ไม่งั้นจะทำไม
ฉันต่อยกลับได้ ฉันไม่ใช่คลาร่า
- ไอ้ระยำหมา - สถุล
ตอนเอาศพเธอไปทิ้ง
แกบอกว่าเธอคิดจะ เอาเรื่องบ้านนี้ไปป่าวประกาศ
ฉันรู้ว่าแกโกหก
แกเก็บไอ้เทปเวรนั่นไว้ คิดว่าฉันจะหาไม่เจอเหรอ
ฉันนึกว่าบ้านกลืนไป ของที่นี่บางทีหายไปเฉยๆ
- เออ หายเข้ากระเป๋าฉันไง ไอ้โง่ - ฉันต้องใช้จริงๆ ลีโอ
ขอที แกแค่อยากได้เพราะแกอยู่ในเทปนั้น
เสียงแก บ้านแก คลาร่า
มีคนใช้เทปม้วนนั้นหาแกเจอแล้ว คนอื่นๆ ก็อาจจะหาเจอได้เหมือนกัน
แต่ฉันไม่สนเรื่องไอ้เทปห่านั้น โอเคมะ อยากได้ก็เอาไป
เราจะย้อนกลับไปด้วยกัน กลับไปวันที่เราเจอบ้านหลังนี้
แล้วฉันจะบอกให้ว่าเทปอยู่ที่ไหน ฉันจะบอก
ฉันไม่จำเป็นต้องทำแบบนั้น
ฉันย้อนเวลากลับมาที่วันนี้
แล้วเราก็คุยกันแบบนี้ซ้ำอีก จะกี่ครั้งก็ได้ถ้าจำเป็น
แกลองวิธีนั้นกับคลาร่าแล้ว เธอมองสันดานแกออก ฉันก็จะมองออก
ฉันรู้ว่าทำไมแกไม่อยากกลับไป เพราะสมัยนั้นแกไม่มีอะไรเลย
ชีวิตในอดีตก็ไม่มีอะไร อนาคตก็ไม่มีอะไรให้ฝันถึง
เพราะงั้นแกถึงไม่เคยไปจากบ้านนี้ เพราะถ้าเป็นที่อื่นก็ไม่มีใครต้องการแก
กองสิงโตดำรบในสงครามเวียดนาม แต่อาจเคยรบสงครามก่อนหน้านั้น
แน่ใจเหรอว่าลายสักที่เห็น คือลายนั้นจริงๆ
โทรถามพวกชมรมทหารผ่านศึกต่างๆ ได้ไหม
ดูว่ามีสาขาแถวนี้ไหม จะได้ไป… อ้าว
เป็นอะไร
มีอะไร
ทุกคนไม่เหมือนเดิม
มันเกิดขึ้นอีกแล้ว
- เก็บรายงานไปให้เยอะที่สุดเท่าที่ทำได้ - โอเค
อ้าว เคอร์บี้ ว่าไง
ขอถามอะไรนอกเรื่องหน่อยได้มั้ย
ได้เสมอ
- คุณเคยเป็นทหารที่เวียดนามใช่มั้ย - ใช่แล้ว
กองที่ 28 รู้รึเปล่าว่าพวกนั้นเป็นใคร
รู้สิ พวกนั้นดังจะตาย
คนในนั้นจะเคยสู้ในสงครามก่อนๆ ไหม สงครามเกาหลีหรือแม้แต่สงครามโลกครั้งแรก
ก็เป็นได้ เป็นชื่อกองที่ตกทอดต่อกันมา
กรมทหารผ่านศึกจะมีชื่อ คนในท้องถิ่นที่เคยรบในสงครามพวกนั้นไหม
จากสงครามโลกครั้งที่หนึ่งไม่มีหรอก ทหารผ่านศึกเพิ่งตั้งเมื่อช่วงยุค 30
แต่ผมถามหาประวัติจากองค์กรทหารผ่านศึกได้
คงใช้เวลาสองสามวันกว่าจะได้คำตอบ ถามทำไม
ฉันรอนานขนาดนั้นไม่ได้หรอก
ภรรยาคุณเป็นยังไงบ้าง
วิคกี้เหรอ เธอเยี่ยมมาก
เธอเยี่ยมมาก
นั่นอะไร
คุณถ่ายรูปพวกนั้นไว้เมื่อไหร่
ผมไม่ได้ถ่าย คุณเป็นคนดึงฟิล์มมาให้
มาจากฟิล์มที่ใช้เป็นรูปเครดิตเขียนข่าว ของแดน เวลาซเกซ
ประกอบข่าวที่เขาถูกฆาตกรรมไง
ฉันเป็นคนทำข่าวรึเปล่า
เปล่าๆ คุณแค่ดึงภาพขึ้นมาจากคลัง
เพราะฉันทำงานที่คลังข้อมูล
ใช่
คลาเรนซ์ทำเรื่องนี้อยู่
เขาอาจอยากให้คุณช่วย หาข่าวที่แดนเคยเขียน
นี่ มีอะไรให้ช่วยมั้ยคะ
ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณ
เยี่ยม แต่คุณมานั่งทำอะไรที่โต๊ะฉัน
เคอร์บี้บอกให้ฉันรอตรงนี้ได้
เด็กคลังข้อมูลน่ะนะ นางบอกให้คุณนั่งตรงนี้ทำไม
เพราะว่า…
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะไปอยู่แล้ว
คุณเป็นใคร
ฉันเป็น… ช่างเทคนิค
ของตึกนี้เหรอ
นั่นข้อมูลประกอบ ข่าวแดน เวลาซเกซรึเปล่า
ใช่ ผมพยายามหาข่าวเด็ดๆ
แอ๊บบี้บอกว่าเขาทำงานดีที่สุดช่วงต้นยุค 80
แต่ยังย้อนไปไม่ถึงตรงนั้น
คุณจะเขียนข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นกับเขาด้วยไหม
คงเขียน แต่ไม่มีรายละเอียดให้เขียนเยอะ
แล้วแฟ้มคดีจากตำรวจล่ะ มีเบาะแสไหม
แฟ้มบางเฉียบ
อาจจะเป็นการลักขโมย หรือหักหลังเรื่องยา รายงานหมอชันสูตรยังไม่ออก
ตำรวจบอกไหมว่าใครปล้นเขา
ไม่ เขาเป็นฝ่ายขโมยของคนอื่น
ฮื่อ สภาพเขาไม่ไหวมาพักใหญ่
คนที่เขาไปปล้นบังเอิญพกมีด… แล้วก็จบแค่นั้น
ตำรวจบอกอย่างนั้นเหรอ
มีของของคนอื่นอยู่กับตัวแดน
เคอร์บี้จะให้คุณรอตรงนี้ทำไม
อย่างที่บอก ฉันจะไปแล้วค่ะ
นั่นขโมยไปจากโต๊ะฉันเหรอ
ไม่ใช่ นี่ของเคอร์บี้
- คุณต้องออกไปเดี๋ยวนี้ - เกิดอะไรขึ้น
- อย่ามาแตะฉันนะ - ระวังหน่อย มากับเราก่อนนะ
- พวกคุณมาตั้งแต่เมื่อไหร่ - ให้เราโทรตามใครได้ไหม
คนที่จะมารับคุณกลับบ้าน
- ฉันไม่รู้ - หมายความว่ายังไงที่ไม่รู้
- โอเค เราต้องไปแล้ว - ขอละ ขอ
- คุณครับ ไม่เป็นไรนะ - ฟังฉันก่อน ฉันแค่รอคน
- โอเค - เดี๋ยวเธอจะกลับมา
- ฉันรอเธออยู่ ขอร้อง - เดี๋ยวจะหาให้
โอเค ขอบคุณ
- เกิดอะไรขึ้น - มีผู้หญิงคนหนึ่งเพ่นพ่านมาจากริมถนน
ตำรวจต้องมาพาตัวออกไป
จินนี่เหรอ
ไม่รู้สิ คุณรู้จักเธอเหรอ
รู้จัก ฉันเป็นคนบอกเองว่ารอตรงนี้ได้
โอเค แล้วคุณเป็นใคร
ไอริส
อ้าว สวัสดีจ้ะ มีอะไรให้ช่วย ใครส่งมาล่ะ
ฉันมาถามเรื่องแดนค่ะ เคยทำงานกับเขาที่ซันไทมส์
สมัยอยู่ที่นั่นเขาก็ทำงานดีนะ แต่ไม่ได้ทำมาพักใหญ่แล้ว
ตอนนี้ฉันก็ไม่ได้ทำงานที่นั่นแล้วเหมือนกัน
งั้นคุณมาทำไม ปกติตรงนี้ไม่ใช่จุดที่คนจะมาเยี่ยมชม
ฉันอยากเห็นเขาค่ะ
ไม่อยากหรอก
ไม่ใช่ในสภาพนี้
แถมพวกนั้นหาคนมาระบุตัวเขาไม่ได้
โชคดีที่ฉันจำเขาได้เอง
เป็นประสบการณ์ใหม่ของฉันเลย
เขาโดนกรีดใช่ไหมคะ
กรีดอย่างนี้
คุณรู้เรื่องแบบนั้นได้ยังไง
เพราะฉันรู้ว่าใครฆ่าเขา
งั้นคุณก็ควรไปบอกตำรวจ
บอกแล้ว
พวกนั้นไม่ยอมรับฟัง
ตำรวจบอกว่าเขาขโมยของมา ฉันอยากรู้ว่าของนั้นคืออะไร
ก็ถ้าคุณเป็นผู้สื่อข่าว ฉันมั่นใจว่าคุณจะ
ได้อ่านรายงานของฉันทันทีที่ตำรวจปล่อยออกสื่อ
คิดเหรอคะว่าเขาจะขโมยอะไร ไอริส
นั่นคือสิ่งที่ตำรวจพูด
บอกว่าแดน… เป็นโจร
แต่เขาไม่เคยเก็บอะไรไว้กับตัวเองเลย
เขาเอาเรื่องคนอื่นมาเขียนนะ
ทุกอย่างที่รับมา เขาก็ส่งต่อทั้งหมด
และไม่ว่าของที่อยู่กับตัวเขาคืออะไร เขากำลังเอามาให้ฉัน
น้ำเสียงคุณฟังแล้วจริงใจมาก
ฉันจะไปชงกาแฟสักแก้ว คุณเอาด้วยไหม
- ไม่ค่ะ - งั้นก็ตามใจ
ระวังหน่อยนะ ไปดูทางนั้นน่ะ เดี๋ยวเจอกัน
(หลักฐาน)
(2925 เลควิวสตรีท ชิคาโก อิลลินอยส์)
- อ้าว ได้สิ่งที่ต้องการครบยัง - ได้แล้ว ขอบคุณค่ะ โฮเวิร์ด
ใช้เป็นเหรอ
เดี๋ยวก็เป็น
ไปขโมยมาจากไหน
จ่ายเงินซื้อมา ถ้ามีเงินก็ไม่ต้องขโมยแล้ว
โอเค ถ่ายเลย
ไม่สิๆ ไม่เอางั้น
เอาเหมือนทีนนีส์ เป็นตัวเอง
ไม่ต้องพูดฝรั่งเศส
ทำไม เห็นแล้วคิดถึงปารีสมากไปเหรอ
ก็ใช่ อาจเป็นได้
แกไม่เคยมีพลังตั้งแต่ต้น
พลังมาจากบ้านหลังนี้
เออสิ แล้วมันบ้านของกู
ขอบคุณค่ะ ชิคาโก ราตรีสวัสดิ์
เธอไม่ควรเข้ามาตรงนี้ ฮาร์เปอร์
แหม ไม่ทักทายกันสักนิดเลยนะ ไม่เจอกันตั้งสองปี
นึกว่าเธอจะดีใจที่ฉันยังไม่ตาย
เธอโกรธอะไรนักหนา
ฉันไม่ได้โกรธ ฉันไม่ได้คิดถึงเธอเลยต่างหาก
ต้องคิดสิ ไหนจะจดหมายที่ฉันเขียนถึง
ได้รับรึเปล่า
ไม่ ฉันไม่ได้รับจดหมายอะไรเลย
- คือ บอกก็ได้ว่าเขียนอะไร… - ฉันไม่สนหรอก
ฉันมีของมาให้
อะไร เดี๋ยวนี้ไม่ชอบได้ของขวัญแล้วเหรอ
- ฉันเอานี่กลับมาให้เธอ - ฉันเอานี่กลับมาให้เธอ
มันเกี่ยวมีดพกในกางเกงใช่ไหมล่ะ
เธอเลยต้องเย็บให้
เธอรู้ได้ยังไง
- มาจากปารีส - มาจากปารีส
เพียงแต่จริงๆ แล้วเธอไม่เคยไปที่นั่นใช่ไหมล่ะ
เธอทำแบบนี้ได้ยังไง
(2925 เลควิว สตรีท ชิคาโก อิลลินอยส์)
ทหารผ่านศึก บริจาคให้องค์กรทหารผ่านศึกหน่อย
- บริจาคให้องค์กรทหารผ่านศึกหน่อย - ไม่ละ ขอบคุณ
- หลังนี้เหรอ - น่าจะใช่
- ทำเป็นรึเปล่าเนี่ย - อ่าฮะ
อาจจะมีคนอยู่ก็ได้
ฝุ่นจับบานเกล็ดหนาเป็นนิ้ว
ไม่มีใครอยู่หรอก
ว่าแต่ที่นี่มันบ้านใครแน่
ที่นี่มีช้อนส้อมสามชุด ในนี้มีคนอยู่กี่คนกันแน่
ให้ตาย ฮาร์ป
ใจเย็นๆ ครับ คุณ
ไสหัวไป
- ลีโอ! - อย่าลุก
ได้โปรด
- ผมนึกว่าที่นี่ไม่มีใครอยู่ - แกไม่สนว่าจะมีใครอยู่
ไม่เลย สาบานว่าผมสน…
ผมไม่มีทางทำร้ายคุณแน่ ไม่ทำแน่
เพราะฉันคือคนที่ถือปืน และแกคือคนที่ทรุดอยู่กับพื้น
ถ้าคุณปล่อยผมไป ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้เลย
ผมจะเดินออกจากบ้านนี้ไป จะเดินออกไปเดี๋ยวนี้เลย ได้โปรด
แล้วจะไม่กลับมาอีกเหรอ
ไม่ ไม่กลับแน่ๆ
คุณจะไม่ต้องเห็นหน้าผมอีกเลยในชีวิต สาบาน
แกไม่มีทางจะไม่มีสันดานอย่างที่แกเป็น
ลูกคนที่สองของแม่ชาวเยอรมัน
ตอนแม่ตายก็ไม่มีใครต้องการแก
ขนาดพวกนางชียังไม่ต้องการ
ทั้งที่พวกนั้นรับเลี้ยงทุกคน
อย่างน้อยนั่นก็เป็นเรื่องที่แกบอกตัวเองในหัว
นั่นทำให้แกนึกว่า โลกทั้งใบต้องคอยชดใช้ให้แก
และแกจะเอาอะไรก็ต้องได้ เอาจากใครก็ต้องได้
แต่นี่คือของฉัน
นี่บ้านของฉัน
คุณทำแบบนี้ได้ยังไง
- ผมไม่รู้จักคุณ ผมไม่… - ไม่รู้
วันนี้แกไม่รู้จัก
แต่ฉันจะอยู่กับแกตลอดไป
ไสหัวไป ไม่งั้นฉันจะฆ่าแก
ฉันเคยฆ่ามาแล้ว
เจ็บมาเหรอ เกิดอะไรขึ้นน่ะ เกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่รู้
แกหายหัวไปไหนมาล่ะ
นี่ นี่ๆ
อย่า อย่าแตะ อย่าไปแตะ
ลีโอ เกิดอะไรขึ้น นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมฉันใส่ชุดนี้
อะไรล่ะ แกก็ใส่เสื้อผ้า
ไม่ๆ แต่เครื่องแบบฉัน ตอนแรกฉันใส่เครื่องแบบ
เครื่องแบบอะไร
หมายความว่าไง เครื่องแบบฉัน เครื่องแบบเรา
แบบเดียวกับที่แกใส่อยู่
- แกจะไปเอาเครื่องแบบมาจากไหน - พูดเรื่องอะไรของแก
ก็จากสมัยไปรบที่ฝรั่งเศสสิ
ก็แม่ง… เครื่องแบบเดียวกับที่แกใส่อยู่ ตอนที่เรารบด้วยกัน
- เราเริ่มคุยกันที่โบสถ์เซนต์อดัลเบิร์ตส์ - ไม่ใช่
แกไม่ได้ไปสงครามตั้งแต่ต้น
เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้วนะ
ฉันไปด้วย
เราไปกันทั้งคู่
เราสู้สงครามมาด้วยกัน
ไม่ได้สู้
เออๆ
อ้อ
งั้น นายได้อะไรมาจากในนั้นมั่ง
อะไร
ในบ้านน่ะ แกได้อะไรมา
ไม่รู้สิ มันแค่… ม้าอะไรไม่รู้
ไม่ใช่ม้า นั่นเพกาซัส ม้าที่ไหนจะมีปีก
ไม้แกะสลัก คงไม่มีค่าอะไรเท่าไหร่
ไงคะพ่อ ดีใจที่ได้เจอ
(การพุ่งชนระดับจักรวาล)
(บรรยายโดย ดร.จินซุค กวานซอน) (วันจันทร์ที่ 27 เมษายน 1992 20.00 น.)
เจ้าพวกนี้อาจดูเหมือนดาวทั่วไป
แต่ที่จริงแล้วมันไม่ควรมาอยู่ตรงนี้
เมื่อหลายพันล้านปีก่อน จักรวาลของเราเคยชนกับอีกจักรวาลหนึ่ง
และดาวไม่กี่ดวงเหล่านี้ คือสิ่งที่หลงเหลือจากเหตุการณ์นั้น
ตอนนี้ เราได้แต่ถามว่า แล้วจะเกิดอะไรต่อจากนี้อีก
ไงคะ
ไง
เป็นไงมั่ง
ถ้าจะพยายามให้ผมเลี้ยงเหล้าคุณ
คุณพลาดออเดอร์สุดท้ายไปแล้ว
โอเค
งั้นเอาแก้วของคุณมา
ถ้าฉันเดาถูกว่าในกระเป๋าคุณมีอะไร คุณต้องส่งเหล้าให้ฉัน
ผมไม่มีเงิน นาฬิกานี่ก็ของปลอม
ไม่เป็นไร แค่อยากได้เหล้าของคุณ
งั้นลองเดา
กระเป๋าในเสื้อสูท กระเป๋าใน มีสมุดจดอยู่หนึ่งเล่ม
ขนาดประมาณนี้
ผมเคยสัมภาษณ์คุณมาก่อนเหรอ
ไม่เคย
ในนี้เขียนอะไรไว้บ้าง
เรื่องที่คนบอกให้ผมฟัง
นั่นเป็นโน้ตข่าวของผม
ฉันจะรีบอ่าน
คุณพิลึกมาก
แน่ใจเหรอว่าผมไม่เคยสัมภาษณ์คุณ
คุณบอกเองสิ
ผมรู้จักคุณ
จากที่ไหน
ถ้าคุณนึกออกเมื่อไหร่ คุณรู้ว่าจะหาฉันได้ที่ไหน
เกรนเดล
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์