Mam, mag de muziek wat zachter?
Mam, zet de muziek zachter. - Waar kom jij ineens vandaan?
Wat doe je hier?
Ze hebben het water weer afgesloten. Ik wilde douchen voor 't optreden.
En je moet nieuwe crèmespoeling kopen.
Heb je Tokyo toevallig uitgelaten? - Nee, maar ik heb 'r wel gevoerd.
Mam, de hond mag geen pizza. - Hoezo niet? Ze vindt 't lekker.
Oké. Geen pizza. Niet boos worden. Ik ga nu.
Steve doet de soundcheck, dus daar moet ik even op toezien.
Momentje.
Je doet het ook nooit goed. Oké. - Jij bent vrolijk.
Ja, en raad eens? Vandaag verscheen m'n eerste artikel met naamsvermelding.
Wat houdt dat in? Een promotie?
Nog niet. Binnenkort misschien. Ik versla 'n rechtszaak.
Er is een rechter die steekpenningen aannam.
Daar schrijf ik 'n hele reeks over. - Top. Precies wat je wilde, toch?
Gefeliciteerd. - Bedankt, mam.
Kom straks langs, oké? Dan vieren we het.
Goed, wens me succes. - Succes.
Wil je spelen? Ga je je speeltje halen?
Apport.
Stilliggen, slet.
Daar lag ik toen, op de grond.
Ik zag alles. Het zand en de peuken.
Zo wilde ik niet eindigen, dus ik bleef in beweging.
Ik wilde niet sterven tussen het afval. En toen vond iemand me.
Zag iemand anders hem?
Nee. En ik weet niet hoe dat kan. Er waren zoveel mensen.
En toen ineens niet meer.
Dus hij was je gevolgd? - Nee. Hij kwam van voren.
Zo was 't gisteren ook.
Dus hij dreef je in het nauw en toen? Had hij 'n wapen, pakte hij je vast?
Nee. Hij raakte me niet aan. Hij was daar niet voor mij.
Ik moest tegen je zeggen dat als hij iets voelt, jij dat waarneemt.
Hoe laat was dat?
Rond 20.30 uur.
Je auto. Op dat moment veranderde die.
Hij zou terugkomen.
Je sleutelbos.
Hij pikte je oude en stopte die in een andere vrouw.
Wat betekent dat? Gaat hij me vermoorden?
Dat heeft-ie al gedaan. Maar nu nog niet.
NAAR DE ROMAN VAN LAUREN BEUKES
Goed, klaar?
Oké, toe maar.
Nee, niet zo. Wees gewoon jezelf. Zoals Teenie's.
'Teenie's.' Misschien heet ze Christina.
Misschien is ze gewoon klein. - Of heel lang, en is het ironisch bedoeld.
Misschien is Teenie's geen persoon, maar een plek. Haar werkplek. Een bar…
Die zou m'n vader wel kennen.
Goed, aan de slag. We moeten een adres voor Teenie's vinden.
Wil je Marcus even bellen? We zijn wel een paar uur weg.
Hij verslaat de Cubs-wedstrijd. Hij is op kantoor.
Daar lijk je blij om.
Moet ik dat niet zijn dan? - Weet ik niet.
Je zei dat je nooit met 'm getrouwd was en hem ineens thuis aantrof.
Dus hij is een vreemde. - Ik kende hem niet echt.
Maar, zoals jij al zei, misschien ligt hij voor mij in 't verschiet.
Misschien kies ik ooit voor hem.
Leg dat maar aan hem voor om te kijken hoe hij daarin staat.
Wat is er gisteren gebeurd?
De beveiliging vroeg of ik hier iemand had gezien.
En? - Niemand die we niet kennen.
Ze vroegen ook naar jou.
Wat zei je?
Dat er een grote presentatie voor de deur staat en je nogal nerveus bent.
Maar dat is logisch.
Er was een kerel op het dak toen ik gisteren naar boven ging.
Serieus? Wat is er gebeurd?
Heeft hij je wat aangedaan? Of…
Ik moet doorwerken. Het comprimeren zal wel lang duren.
Ga je mee lunchen?
Je grafieken zijn al geladen. Het is allemaal zo klaar.
Prima. Ik kom er zo aan.
Voor het eerst…
Hé, ik zat te denken, misschien moeten we de starlabs updaten.
Ik wil dat best regelen als je dat wil… - Ja, dat is goed.
Om ons heen zien we de sporen van kosmische evolutie.
Ons universum is een weids uitspansel van gas en stof.
Er zijn botsingen, het verandert van gedaante en dijt uit.
Het is de wieg van miljarden sterren.
Maar één ster kan de toekomst van een heel sterrenstelsel doen omslaan…
…miljarden jaren voordien.
Vergeet uw spullen niet en breng gauw weer een bezoek aan de sterren.
Titan Tower. Tower Hobbies.
Ik zie geen Teenie's.
Misschien is het failliet gegaan. - Ja, hier staat het ook niet tussen.
We kunnen naar het stadsarchief.
Het nummer ligt op m'n bureau. Bel jij ze?
Hoe ging de wedstrijd? - Goed.
Jij zou toch thuisblijven?
We hebben een vrouw gevonden die hem kent. We proberen haar op te sporen.
Geen adres? - We weten haar naam niet.
Hij kende haar ergens van. Teenie's.
Dat vleesverwerkingsbedrijf? - Misschien. Hoe weet jij dat?
De UFCW probeerde hun werknemers jaren geleden aan 't staken te krijgen.
Dat wilden ze niet. Ik heb foto's gemaakt. Dan schreef erover.
Lijkt me sterk. Hij kent 't niet. - Nee, hij is het gewoon vergeten.
Laat anderen eens helpen. Ik rijd je er wel naartoe.
Het lukt wel.
Kom eens.
Tot vorige week…
…kende ik je niet echt.
En die foto's die je me liet zien, kwamen me niet bekend voor.
Ik snap het niet. Heb je moeite je dingen te herinneren?
Nee. Ik ben er nooit bij geweest.
Die foto's… Dat ben ik niet.
Wie dan wel?
Ik ben het wel.
Maar het is een deel van m'n leven dat nog voor me ligt.
Serieus? Denk je dat?
Hoelang heb je dat gevoel al? - Sinds je verjaardag.
Kirby, je kunt je niet langer bezighouden met dit verhaal.
Dat loopt niet goed af.
Ik ken je niet…
…maar we zijn samen, omdat dat op een dag… zo zal zijn.
Wat probeert Dan je in godsnaam wijs te maken?
Ik zoek de manager wel.
De kantoren zijn die kant op. - Kijk.
Zo'n nauwkeurige snede. Hij heeft hier gewerkt.
Wat doen jullie daar? Kan ik jullie helpen?
Nee, u moet andere schoenen aan. Het staat hier vol met gevaarlijke apparatuur.
Ik ben Kirby. Dit is Dan. We werken voor de Sun-Times.
Jullie hadden een afspraak moeten maken.
Bent u de afdelingsmanager? - Nee, m'n broer is eigenaar.
We zijn op zoek naar 'n werknemer. Ene Klara.
Blond. In de 20. Niet zo lang. - Ze is danseres.
Ja, de danseres. Die ken ik wel. Dat arme meisje dat hier vermoord werd.
Kom maar mee.
Pas op waar je loopt.
Het is hier glad.
Sorry dat 't zo donker is. Een paar eikels hebben de lampen stukgeslagen.
Gebeurt wel vaker. Mensen willen op Klara's vindplaats rondneuzen.
Vooral stonede jongeren.
Hoelang is dit deel al buiten gebruik? - Zo'n tien jaar.
Toen kwamen de koelwagens.
Het leek ons wat hygiënischer om de varkens in Aurora te slachten.
Vroeger deden we dat hier. Met dat geval.
We hingen de varkens aan de kabel, lieten ze langs dat ding gaan…
…en daar bloedden ze dood in de tank.
Daar is Klara gevonden.
Ze was niet te missen. Ik hoorde dat ze behoorlijk oplichtte.
Hoe bedoelt u?
Door het radium.
Ze zat helemaal onder. Dat spul heeft een halfwaardetijd van 1600 jaar.
We gaan die tank wegdoen en hier een gekoelde opslag van maken.
Konden uw werknemers hier komen, nadat u alles had stilgelegd?
Je had hier niets te zoeken. - Behalve om een lijk te dumpen.
Dit deel was nog in bedrijf toen ze haar vonden.
Dit is toch al tien jaar buiten gebruik?
Dat is ook zo. Ze vonden haar in 1920.
Ik zei al: het was een tijd geleden.
Ze werkte hier als een van de eerste vrouwen.
Nou, ik moet weer aan de slag.
M'n broer is er. Hij kan wel meer vertellen.
Dat is te lang geleden. Het kan niet dezelfde vrouw zijn.
Wat? Wat is er?
Hij dumpte haar lichaam in deze tank bij het bloed en de uitwerpselen.
Hij wilde haar verbergen.
Hij wilde haar straffen.
Eén. Twee. Drie. Vier… - Ga door.
Vijf. Zes.
Juist. Zo is-ie goed. Nu kan je.
Onze telescoop op locatie wist dit beeld vast te leggen.
Boven u ziet u een sterrencluster in een baan om onze Melkweg.
Omega Centauri.
Ze zien eruit als doodgewone sterren, maar ze horen hier niet.
Miljarden jaren geleden kwamen we in botsing met een ander sterrenstelsel.
En deze sterren zijn het enige overblijfsel daarvan.
En nu stevent er een ander sterrenstelsel op ons af.
Andromeda.
Over vier miljard jaar zal er een onherroepelijke botsing plaatsvinden…
Hij doet 't niet meer.
Hé, Theo. M'n microfoon doet 't niet meer. Kunnen we nog een soundcheck doen?
Hij doet 't niet.
Hé, Theo?
Wat is dit nou?
Wat heb je opgezet?
O, mijn god. O, mijn god.
Sorry. Ik was even naar de wc en toen kon ik de cabine niet meer in.
Gaat het wel?
Wellicht zijn er personeelsdossiers, vakbondspassen. De UFCW was er…
…al die tijd al, dus…
Kirby?
Hé, gaat het wel?
Hé, je telefoon blijft maar gaan.
Iemand die Kirby heet. Ik zei dat je zou terugbellen, maar ze belt steeds weer.
Hoe ging de doorloop?
Hallo? - Jinny? Alles in orde? Was hij bij je?
M'n pa runde de boel, er kwamen elke dag bezoekers.
Men wilde zien wat we hier deden.
En hij was een zeer vakkundig slachter. Hij sneed een varken perfect uit.
Dat kostte ooit een hele dag en nu… - Blijf daar. Oké, doe ik. Dag.
Ook toen m'n kinderen klein waren… - Pardon.
Geen probleem. - Wat is er?
Ze denkt dat hij daar was. - Is ze in orde?
Ja, ik wilde dat ze naar huis ging, maar ze heeft 'n grote presentatie.
Alleen deze vakbondspassen hebben we nog.
Geef maar. - Misschien hebben ze er meer in de loods.
Ze zijn allemaal zo jong. - Zo ging dat vroeger.
Dan begonnen ze op hun elfde of twaalfde.
Er zijn een paar John Smiths. - Ze lijken allemaal wel minderjarig.
Er werd vast gesjoemeld, hè? - Tja.
Als je de contributie betaalde, mocht je aan de slag.
Dat is 'r. Dat is Klara.
Heeft u nog meer informatie? Een adres?
Misschien zijn er nog familieleden. - Meer dan dit hebben we niet.
Wat deden de jongere werknemers? - Het vee bijeenjagen.
Ze joegen de ossen de slachtvloer op. De laatsten die hen nog in leven zagen.
Zo begon ik tenminste.
Was je te breed, dan kwam je vast te zitten tussen de reling en de ossen.
Ik leerde om haast te maken. - Dan.
SLAGERSLEERLING
'Mijn naam is Kirby Mazrachi.
Ik werk bij de Chicago Sun-Times. Mijn bureau staat in de zuidoostelijke hoek.
Blauwe schaar. Susan zit links van me.'
Wat moet dit voorstellen?
Ik dacht dat ze zo haar gedachten ordende, maar…
…nu zegt ze dat ze zich niks herinnert. - Wat precies?
Wie ze is. Waar ze zit. Met wie ze praat. Alles wat daar staat.
Je maande haar om de waarheid op te diepen.
Je maande haar om haar verhaal in de krant te doen en die gast te vinden.
Dat wilde ze zelf.
En jullie moedigden haar aan. - Ja. Waarom jij niet?
Omdat ze haar eigen naam niet kan onthouden.
Praat met je vrouw. Want dit was niet voor mijn ogen bestemd.
Weet je, ik hoef niet zoveel foto's van mezelf.
Die heb ik niet nodig. Ik weet wie ik ben.
Ik hou m'n gemak. Ik lok geen ruzies uit. Ik ga vechtpartijen uit de weg.
Maar toen m'n vrouw me vertelde wat haar was overkomen…
…wilde ik hem afmaken.
Die razernij was compleet nieuw voor mij.
Ik werd erdoor verteerd.
Ik herkende mezelf niet meer.
En ik kan me niet voorstellen wat zij nu moet doormaken.
Ze weet echt niet meer wie ze is.
En ik zie wat het met haar doet.
Als jij het niet wil horen…
…weet ik niet wie ik het anders moet vertellen.
Wie moet ik 't vertellen?
Hij zou z'n zoon of kleinzoon kunnen zijn.
Mannen lijken op hun vaders. - Je hebt hem gezien. Dit is 'm.
Hoe moeten we dit brengen?
Misschien moeten we de foto publiceren en de rest weglaten?
Abby wil sowieso weten waar we hem vandaan hebben. Wat zeggen we?
Ze luistert niet naar mij, maar ze kent jou.
Ja, hoor.
Jullie waren toch zo hecht? - Dat is zo.
Dat was zo.
Ik had ooit een eigen rubriek.
En Abby… Ik mocht er zo lang over doen als ik wilde.
Maar die nam ze je af.
De politie plukte me van een bouwplaats bij Clybourn.
Ik had daar wekenlang rondgedwaald.
Ik weet het niet meer. Ik was zo high toen ze me arresteerden.
Ik weet nog dat ik tegen ze zei…
…dat ik voor de Sun-Times bezig was met een onderzoek…
Maar toen Abby m'n borg betaalde…
…wist ik niet eens meer waarover ik zou schrijven.
De mensen over wie ik schrijf, daar is wat misgegaan.
Ik leer ze kennen in moeilijke tijden. Ik maak die samen met hen door…
…ik sta naast ze aan de rand van de afgrond.
En mijn hersenen krijgen kortsluiting.
Ik vergeet alles.
Gaat dat nu gebeuren? Weet je straks niet meer dat we hier waren?
Pap.
Ik zou Freddie mee moeten nemen.
Pap.
Hé, Freddie. Kom mee. We moeten terug naar kantoor.
Je voert haar naam in. 'Klara Meiser.'
En kijk eens?
Hé, je contact bij de politie moet een moorddossier opsnorren.
Klara Meiser, vermoord in een slachterij…
…in 1920. - Prima, maar… Kirby…
Ik wil graag een kopie per fax. - Ja. Abby is naar je op zoek.
Wil je even gaan zitten?
Alles in orde?
Ik wil niks afdoen aan al je inspanningen voor de krant.
Gaat dit over 't politiedepot?
Ik heb wat lastige gesprekken moeten voeren.
Met wie? - Dit speelt allemaal intern.
Je moet met verlof.
Over een paar maanden hebben we 't over je aanstelling.
Ontsla je me nou?
Neem wat tijd voor jezelf.
Dan kijken we daarna waar er hier plek voor je is.
Wat is dit? - Dan, momentje.
Abby, wat is dit? - Ze ontslaat me.
Het is gewoon verlof. - En m'n verhaal dan?
Dat blijven we verslaan.
Maar zonder mij.
Oké, laten we het hier even over hebben.
Net gedaan. Onderteken wat papieren voor je laatste loon.
Nee. Oké, niet weggaan. Oké? Laat mij maar even.
Dit is idioot. Ze vertelt de waarheid.
Juist, maar het gaat niet goed met haar.
Ze heeft hem gevonden.
O ja?
Dit hebben we tot nu toe.
Deze komt uit 1916.
Ik heb twee ooggetuigen.
Hij zou nu 100 zijn. - Ja, maar dat is-ie niet.
Ik heb hem gezien.
Wat wil je nou zeggen?
Het is niemand anders, Abby, dit is hem. Ik kan 't niet uitleggen, maar dit is hem.
We moeten deze tekening publiceren en aan de nabestaanden laten zien.
Nee. Gaat niet gebeuren. - Dit is hem.
Dit is hem. Dit is hem. - Dat gaan we niet doen.
Ga naar huis. Breng tijd door met je kind.
Alles in orde?
Wat doe je met mijn spullen? - Kom, we gaan.
We hebben 't er thuis wel over.
Hoe kon je 't weten?
Je kon je mij niet meer herinneren.
Dat kan ik niet zomaar wegwuiven.
M'n ontslag was nodig?
Nee, wat tijd voor jezelf. Tijd om alles een plekje te geven.
Daar ben ik mee bezig. - Dat gaat niet echt goed, lijkt mij zo.
Kom, we gaan.
Waarheen?
Waar moet ik naartoe?
Alleen omdat ik hier niet meer werk…
…geef ik de zoektocht nog niet op.
Dus al het andere laat je links liggen?
We hebben een mooi leven. - Dat niet van mij is.
Ik kom wel langs om m'n spullen op te halen.
Geef me een paar uurtjes.
Neem de tijd.
Hé. Ik ben bijna klaar.
Ik sta fout geparkeerd. Wat moet ik pakken?
Wat je denkt dat van mij is.
Hier zitten spullen van Marcus bij.
Hij kan de pot op. Door hem ben je ontslagen. Pak wat je wil.
Rustig nou.
Wat is dit? Heb je hier geld voor betaald?
Blijkbaar. - Nou, dit blijft hier.
Deze spullen lijken me niks voor jou.
Kijk maar in de kast.
Dank hiervoor.
O, geen probleem. Niemand anders had het busje nodig.
Je bent wel flink van slag, hè?
Maak je maar geen zorgen.
Doe ik ook niet.
Ik weet dat alles goedkomt.
Het ging zo goed bij de Trib voor al die narigheid.
Je was bezig met dat verhaal over die rechter die steekpenningen aannam.
Je zou er helemaal in je eentje aan werken.
Wat zeg je nou?
Hoe heette die engerd nou? Je zou een hele reeks artikelen schrijven.
Die avond gebeurde 't.
De avond van m'n eerste naamsvermelding.
Ja.
Het ging je voor de wind. Komt wel weer.
Dat wist hij.
Dat wist hij gewoon.
Ik moet gaan.
Neem m'n spullen naar jouw huis. - Je weet me te vinden.
Ze slaapt vast.
Laten we langsgaan en onderweg wat te eten halen.
Ja, dat doen we.
Kirby had hierom gevraagd. Weet je waar ze is?
Wat is het? - Een politiedossier. Van lang geleden.
Klara Meiser. Geef maar. Bedankt.
De lijst met spullen.
'Een jutezak. Papiertje.
Een bontstola, kastanjebruin. Pareloorbellen.'
Ga eens terug. Het papiertje.
Staat er wat op?
Een adres.
4232 Clifton Street. En dan wat getallen. Ze wisten vast niet wat die betekenden.
Het is een datum. Zie je?
15 april 1981.
Het is 'n bonnetje.
Uit 1981?
Dat kan toch niet?
Dit is toch 'n oude zaak?
Oké. We gaan.
Kom op.
Leuk setje. Je ziet eruit als een Magelhaense Wolk.
Dat was precies de bedoeling.
Meng je onder de mensen.
Dit is allemaal voor jou. Geniet ervan.
Komt goed.
Oké. Goed, ik zie je zo.
We zijn de lul. De Ogden-liveverbinding komt maar niet tot stand.
Vanmiddag werkte het nog. - Nou, ik heb echt alles geprobeerd.
Jinny?
Hier ben ik. Alles in orde.
Waar is hij?
Is het hier? Misschien hebben ze wat te eten.
Ja, hier is dat bonnetje van.
Er zijn vast snoepautomaten. - Je mag hier niet naar binnen.
Ik ben zo terug. Oké?
Waarom is hij er niet? Zo ging het bij mij ook.
Dit was je grote droom. Hier had je zo hard voor gewerkt.
Dat wist hij. Hij had hier moeten zijn. Waar is hij? Waarom is hij er niet?
Boeit me niet. Ik ben al laat. Ik moet m'n notities hebben.
KLARA LE FEU SEPTEMBER TOT NOVEMBER 1920
Hoe heb je 'r gevonden?
Bedankt, man.
Sorry, u mag niet naar binnen. De lezing begint zo.
Niet zonder mij. Ik ben dr. Gwansun.
Oké. En ik ben Mike uit Lake View.
Ik geef de lezing. Kijk maar.
LEZING VAN DR. GARY HEGLAND
Wie heeft dat aangepast? Waarom staat die daar?
Mike? Wat is er aan de hand? We moeten beginnen.
Hé, we moeten beginnen, ga maar snel zitten.
Waar heb je het over? - Ik geef een lezing.
Hou op. Waarom doe je zo raar? - Sorry, wie bent u?
Mevrouw, dit is een besloten bijeenkomst. Kom een andere keer maar weer terug.
Hoort u mij? U moet nu gaan, oké?
Wat is er gebeurd?
Hé. Jij was bevriend met m'n pa, toch?
Hé, Freddie. Hoe gaat het?
Heb je m'n pa gezien? Wanneer komt-ie naar buiten?
O, nee. Ik heb hem niet gezien.
Hij was in de bar. Die daar. Daar kom je net vandaan.
Het is er behoorlijk groot. En lawaaierig, dus ik ben hem vast misgelopen.
Dat is zijn jasje. Waarom draag je dat?
Dat is van m'n pa. - Dacht het niet.
Hou je taai, Freddie.
Vertaling: Jenneke Takens