หวัดดีฮะ
หวัดดี
(โกกิบาร์)
บอกที ฉันลืมกุญแจไว้ที่นี่ใช่มั้ย
อยู่ในโถ
หาไม่เจอ…
อยู่ในนั้นแหละ ผมเก็บไว้ให้เอง
อ้อ เจอแล้ว
แต่อยู่ไม่ครบนะ
จะไปรู้ได้ไง ตอนเก็บก็เจอแค่นั้นแหละ
- เฟรดดี้ - ผมไม่พอสเกมนะ
มาเปิดประตู
อาหารขยะพวกนี้กินได้แต่สุดสัปดาห์
- ก็เหลืออยู่แค่นั้น - ไม่ใช่เสียหน่อย
เร็วเข้า ไปได้ละ
- ไปโรงเรียนเหรอ - ถามได้ไง
เออสิ ลูกต้องไปโรงเรียน พ่อไปทำงาน ลูกไปโรงเรียน
นั่นหน้าที่เรา
แต่พ่อไม่ได้ทำงานนี่
พ่ออยู่ที่ทำงาน
- โทรหาลูกจากที่นั่น - เปล่า ไม่ได้โทร
ก็ได้
โอเค เฟรดดี้ อาจจะไม่ได้โทร ไม่รู้เหมือนกัน
แต่ยังไงลูกก็ต้องไปโรงเรียน ขอร้อง
ไปโรงเรียนได้แล้ว
พ่อจะไปส่ง
นี่
ทิ้งนี่ไว้ในรถเหรอ
ไม่ใช่ของผมนะ
(โลโคพัฟส์)
ได้ โอเค ได้ยินแล้ว
เดี๋ยว ต้องทำอาหารกลางวันไป
เดี๋ยวทำให้ อยากกินอะไร
(สร้างจากนวนิยายโดย ลอเรน บูคัส)
(พบศพในโบสถ์)
(เจอคดีเหมือนกันที่เดลีย์) (คนตายที่วอชิงตัน)
(สาวที่หายไปกลายเป็นศพ)
(ทันยา ชอล์ก)
(หญิงโดนแทงที่พอร์เทจพาร์ค)
(โดนแทง)
(ตำรวจหาตัวชายปริศนา ในคดีแทงด้วยมีดจนตาย)
คุณพอจะมีเวลา หาข้อมูลสัมภาษณ์จากที่ว่าการให้รึยัง
สำนักงานภาคขอให้พักเรื่องนั้นก่อน
จนกว่าจะกลับมาจากสปริงฟิลด์ค่ะ
อ้อ ฉันรอนานขนาดนั้นไม่ได้นะ
ใช่สิ
นี่ค่ะ
ข่าวแมดริกัลไปถึงไหนแล้ว
ฉันกำลังมองหาเหยื่อคนอื่นๆ
ดูข้อมูลคดีฆาตกรรมที่ยังจับไม่ได้ ผู้หญิงที่แจ้งความเรื่องโดนสตอล์ก
หาแบบกว้างๆ ไว้ก่อน ตัดพวกคดีเกี่ยวกับแก๊งอันธพาลออกไป
คดีความรุนแรงในครอบครัวด้วย ใช่ค่ะ ตอนนี้ได้มา 136 คดี
คุณทำงานกับเรามากี่ปีแล้วนะ
ตุลานี้จะครบสามปีค่ะ
คุณทำงานดีนะ
แต่แดนไม่ควรลากคุณมาทำงานนี้เลย
ฉันคือคนที่เก็บข่าวช่วงต้นๆ
ตอนที่แมดริกัลเพิ่งหายตัวไป
- ทำให้ใคร - ให้ตัวเองค่ะ
กว่าแดนจะเริ่มจับข่าวนี้ ฉันเก็บข้อมูลไว้เกือบหมดแล้ว
เขาสร่างเมารึยัง
คุณไม่ได้เพิ่งมาใหม่ คุณรู้ว่าเขาเคยต้องพักงานไป
คุณเห็นโอกาสเลยคว้าไว้ เรื่องนั้นใครว่าไม่ได้
ฉันเริ่มทำงานพร้อมกับแดน ที่ดิอ็อบเซิร์ฟเวอร์
ฉันคือคนที่ชวนเขามาทำที่นี่
แต่ฉันต้องให้ฝ่ายอาคาร มาติดล็อกหน้าประตูห้องทำงานเขา
เวลาเขาคุมตัวเองไม่ได้ นั่นเป็นที่จะกักเขาไว้ได้ปลอดภัยสุด
ไม่ว่า… อะไรก็ได้…
ข้อมูลอะไรที่จะระบุตัวเขาได้
ทุกคนเป็นผู้หญิง ทุกคนถูกฆ่า
นี่เยอะไป ตัดคดีที่ปิดได้แล้ว ฆ่าตัวตาย
ไม่รู้สิ ตัดให้น้อยลง
ฉันทำหมดแล้ว พวกนี้คือคดีจาก 25 ปีที่ผ่านมา
นี่ ยังอยู่ไหม
ฮัลโหล ครับ ผมจะให้คนเอาของไปส่ง
โอเค ขอบคุณครับ
ดูสิ โจแอนน์ เซลเลอร์ส ปี 1982
- แฮมิลตันพาร์ค โดนแทง - เคอร์บี้
- แองเจลา สตีเวนส์ ปี 1976… - โอเค นี่แค่เกร็ดข่าว
มีแต่ชื่อ ประวัติเล็กน้อย แทบไม่มีข้อมูลอื่น
เพราะงั้นฉันถึงยังตัดใครออกไม่ได้เลย
ฉันทำอะไรต่อไม่ได้ ถ้าไม่มีแฟ้มคดีจากตำรวจ
โอเค ทิ้งไว้ตรงนี้
เราได้เทปมาแล้ว ฉันยืนยันได้
เราใช้เทปไม่ได้ คุณขโมยมา
ตำรวจไม่มีทางชอบใจ
โอเค
สมมติว่ากล่อมจนตำรวจยอม
คุณไปที่สถานี บอกเขาว่าคุณจำเสียงได้
แล้วเขาจะทำอะไรได้
นั่นไม่ใช่การยืนยันตัวที่น่าเชื่อถือ
และคุณเป็นแหล่งข่าวที่ ทางนั้นมองว่าเชื่อถือไม่ได้อยู่แล้ว
ถ้างั้นคุณก็ต้องเขียนข่าวจากพวกนี้แหละ
พวกนี้เป็นคดีที่ยังไขไม่ได้กี่คดี
ทำไมคุณถึงต้องพักงาน
ผมอยากไปใช้เวลากับลูก
ไม่คิดจะซักต่อเหรอ
- คุณเชื่อผมเหรอ - ทำไมต้องไม่เชื่อล่ะ
ไม่รู้สิ
คุณได้ยินคนบอกอะไรมาแล้ว ไม่งั้นคุณไม่มาถามผมหรอก
ถ้าคุณไม่อยากบอกฉัน ยังไงก็ไม่บอก
ไปได้ยินอะไรมา
ไม่สำคัญ
- อย่าทำแบบนี้ คุณถามก่อน - ก็คุณไม่ได้ตอบ
แอ๊บบี้คอยจับตาดูผมเหรอ ถามเพราะงั้นใช่มั้ย
ใช่ แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่ฉันอยากรู้
งั้นถามทำไม
คุณถามอะไรฉัน ฉันก็ตอบหมด ฉันนึกว่าคุณจะทำเหมือนกัน
ไม่ว่าแอ๊บบี้บอกอะไรคุณ นั่นไม่ใช่ตัวผม
ผู้กองเฮย์เวิร์ธส่งแฟกซ์คำร้องมาแล้ว
คุณใช้เส้นอะไรเนี่ย
ผมจะเขียนบทความประวัติเขา
ให้เขาเอาไปแปะฝาตู้เย็น
อ้อ แต่แบบนั้นน่าจะช่วยแค่ ให้ได้ดูสำเนารายงาน
- ต้องการแค่นั้นเลย ขอบคุณมาก - โอเค
คุณ ทุกอย่างทางนั้นห้ามแตะต้องนะ
มีอะไรเหรอคะ
ทางนี้เป็นพวกคดีไขไม่ได้ ผ่านมาแล้วห้าปีหรือนานกว่านั้น
หลักฐานกายภาพทุกอย่างลงกองนั้นหมด
แต่ผมเก็บรายงานดีดีไฟฟ์ไว้ด้านหน้า
มาเร็ว ผมจะช่วยจัดที่ให้
ผมจะไปเอาที่เหลือมาให้
ขอบคุณมาก เชล
นี่ เริ่มจากพวกนี้ ชื่อ เลขคดี
ถ้าคิดว่าจะตัดอันไหนออกได้บอกมาเลย
(มาริลีน ฮอร์ตัน ปี 1979 ร็อดเจอร์สพาร์ค)
(เหยื่อลักพาตัว)
โคตรไร้สาระ
เอ้า เอาไป
ลิซ่า ใครนะ
ดูรูปสิ นั่นฉันเองชัดๆ ไอ้โง่
เอาไปเก็บเลย
รู้ใช่มั้ยว่าไม่มีใครแคร์
แบบ ที่นี่ไม่ใช่ไอดาโฮไรงั้นนะ
เดี๋ยวฉันไปซื้อร้านอื่นก็ได้
เชิญเลยตามสบาย
ขอโทษนะคะ คุณ
ช่วยอะไรฉันหน่อยได้มั้ย
ถ้าฉันให้คุณสิบเหรียญ ซื้อนี่ให้หน่อยได้มั้ย
ไอ้หมอนั่นทำตัวเฮงซวย ฉันแค่ลืมเอาบัตรมา
เขาไม่ได้เพิ่งคืนบัตรให้คุณเหรอ ลิซ่า
อยากได้เงินฉันมั้ยเนี่ย
ไม่ต้องใช้เงิน
ได้ งั้นก็ทำฟรีๆ สิ
หมดนั่นกินคนเดียวเหรอ
สนอะไรล่ะ
ขโมยไปเลย
- เดี๋ยวมันตรวจกระเป๋า - ไม่ อย่าให้เห็นว่าออกไปสิ
ประตูข้างทางนั้นเปิดไปถนนแอชแลนด์ ไปเลย
เขาก็เห็นว่าฉันเดินไปข้างหลัง
ตอนทำเหรียญหล่นกระจายไม่เห็นหรอก
เหรียญอะไร
ไปได้เลย
อ้าว
เล่นวางไว้เฉยๆ
ก็ ปกติเขาก็เก็บของกันอย่างนั้น
อ้อ ไม่ ผมไม่ดื่ม
คุณรู้เรื่องเหรียญหล่นได้ไง
ผมรู้เรื่องร้านนี้ทุกอย่างนั่นแหละ
รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแคชเชียร์คนนั้น ลูกค้าของเขา
แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ผมสังเกตเห็นคุณ
ฉันไปดีกว่า เพื่อนรออยู่
แหง
- ออกทางนั้นเนอะ - ตรงไปเลย
คุณจะทำอะไร
ผมก็ต้องออกทางนี้ ไม่งั้นเขาก็จะรู้ว่าผมมาตรงนี้ด้วย
- อ้อ - ใช่
- ประตูอยู่ไหน หาไม่เจอ - อุ๊ย
ผมก็นึกว่าตรงนี้จะมีอีกบาน คงไม่มีมั้ง
- ถอยไป ไม่งั้นฉันตะโกนเรียกเขานะ - ก็ให้เขาลงมา
คุณคือคนที่ขโมยเบียร์เขาใส่กระเป๋าไว้
เอ้า เอาไปสิ
ไม่ ผมบอกแล้วไงว่าไม่อยากได้เงินคุณ
งั้นต้องการอะไร
- ทำไมถึงปล่อยให้ผมตาม - ฉันไม่ได้ปล่อยให้คุณทำ…
คุณทำสิ ไม่งั้นเราก็ไม่มาอยู่ตรงนี้
ฉันไม่เข้าใจ
คุณเดินต่อมา
ก็ไม่ได้อยากเดิน แต่ก็เดินมาอยู่ดี
- ไม่งั้นจะให้ฉันไปทางไหน - ก็อย่ามาทางที่ผมบอกให้คุณเดิน
ต้องการอะไรจากฉันกันแน่
ไม่ต้องการอะไร
ปกติเราควรจะต้องใช้เวลา…
หลายปีกว่าจะมาถึงตรงนี้นะ
แล้วผมจะตามคุณต่อไปทำไม
จะหาประตูยังไม่เจอเลย
รีเบคก้า ไพเพอร์ เสพยาเกินขนาด
คุณล่ะ
แอนเดรีย จอห์นสัน
คนร้ายน่าจะเป็นแฟนเก่า แต่หลักฐานไม่พอจะเอาผิด
เหลืออีกกี่คนเนี่ย
อะไร
วิลลี่ โรส
พบศพที่โลเวอร์วาแบช หลังร้านโคลฟิลด์
แผลเหมือนฉันเลย
เขาทิ้งอะไรไว้ในร่างเธอรึเปล่า
เศษวัสดุ
รายงานจากแพทย์ชันสูตรน่าจะ มีรายละเอียดของที่พบ
พบแค่อย่างเดียว
เข็มกลัดทอง
คดีนี้เกิดมาแปดปีกว่าแล้ว เดือนมีนาปี 84
จะต้องมีอีก
(วิลลี่ โรส ปี 1984 สตรีทเตอร์วิล)
(เดโบราห์ โกรน ปี 1980)
(พาเมล่า ยัง ปี 1979)
(อีฟลีน คาร์ลสัน ปี 1972)
เคอร์บี้
แคทเธอรีน มัวร์
(เหยื่อ - แคทเธอรีน มัวร์)
มาร์โกต์ เซลล์
(มาร์โกต์ เซลล์ ปี 1981)
แดน
แคเรน โพลาเชค
(แคเรน โพลาเชค ปี 1974 ทรีเทย์เลอร์)
เจออีกคนแล้ว ซัมเมอร์ ฟรานซิส
(ซัมเมอร์ ฟรานซิส ปี 1972 ฮัมโบลดท์พาร์ค)
โอเค ผมต้องโทรหาลูก เช็คว่าถึงบ้านแล้ว
(ที่เกิดเหตุ - หาดนอร์ธอะเวนิว)
(เหยื่อ - ชารอน ลีดส์) (อาวุธ - ไม่พบ ทำร้ายร่างกาย)
เฟรดดี้ใช่มั้ย
นายเป็นลูกแดน เวลาซเกซเนอะ
ลุงเคยทำงานกับเขาที่ดิอ็อบเซิร์ฟเวอร์ เคยเห็นหนูอยู่กับเขา
สมัยนั้นตัวแค่นี้เอง ก็…
อ๋อ ครับ หวัดดี
พ่อเป็นไงบ้าง
- ก็โอเคมั้ง - เหรอ ซื้ออะไรน่ะ
ไม่เห็นมีขนมเลย ไม่มีน้ำอัดลมด้วย
- ของดีๆ ไปไหนหมด - นี่ซื้อให้พ่อ
โห ให้ลูกมาทำงานหนักแทนเหรอเนี่ย
ก็สมเป็นแดน
- โอเค - ฮื่อ แล้วเจอกัน
ไม่เห็นข่าวที่พ่อเขียนมานานแล้วนะ ตอนนี้ยังอยู่ซันไทมส์รึเปล่า
เจ้านายไม่ให้ทำข่าวเยอะสินะ
ผมไม่รู้ พ่อก็ทำงานอยู่
ทำเรื่องอะไรเป็นพิเศษมั้ย
ก็เป็นได้
เวลาพ่อทำงานแบบนี้ มีแต่เรื่องใหญ่ทั้งนั้นแหละ
เรื่องใหญ่ เช่นเรื่องอะไร
เขาไม่บอกใครทั้งนั้น
ไม่บอกก่อนจะสืบข่าวจนเสร็จ
พ่อคุยกับนายเรื่องจูเลียมั้ย สาวที่ตายน่ะ
ไม่คุย
แปลกใจนะที่เขาไม่บอกนาย
นึกว่าสนิทกันเสียอีก
พ่อไม่เอาเรื่องคนตายมาคุยกับผม
คิดสิว่ามีเรื่องอะไรอีกที่พ่อไม่ได้บอก
(คิทแคท)
ลุงให้
อย่าให้เขาใช้งานนายหนักไปล่ะ
ครับ บายๆ
เคอร์บี้
เข้ามาตรงนี้ไม่ได้นะ
ฉันไม่เคยเห็นหลักฐานพวกนี้เลย ตั้งแต่ออกจากโรงพยาบาล
โอเค เราควร…
วันนี้น่าจะพอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้เช้าค่อยมาต่อ
ฉันทำเสร็จแล้ว เจอผู้หญิงอีกคน
รวมจูเลีย เรามีกันทั้งหมดแปดคน
แน่ใจเหรอ
ทุกคนเหมือนฉันเลย ฉันแค่ได้มีชีวิตรอดออกมา
โอเค เอาแฟ้มคดีไปถ่ายเอกสารแล้วกลับกัน
ผมต้องกลับบ้านแล้วจริงๆ
โอเค
ไปทำงานต่อที่นั่นได้มั้ย
เก็บไว้ทำต่อพรุ่งนี้ดีกว่า
โอเค
ก็ได้
งั้นฉันจะเอากลับบ้าน ฉันเริ่มก่อนได้
โอเค งั้นเรา…
ก็ได้ ทำงานที่บ้านผมก็ได้ ไม่เป็นไร
ผมแค่ต้องกลับไปทำมื้อค่ำให้เฟรดดี้
คุณต้องเอาไปคืน
(บาร์บีแฮปปี้)
เขาทิ้งไว้ในตัวฉันนะ
มันของฉัน
มันเป็นหลักฐาน
เดี๋ยวต้องมีการพิจารณาคดี
คุณจะอยากให้เจ้านี่อยู่ในคดีด้วย
เขาถูกตัดสินเมื่อไหร่ คุณค่อยขอคืนได้
นี่ เราจะต้องหาเขาจนเจอ
'เค
ผมไม่ได้เล่นเกมนะ
อย่าโกหกพ่อ แตะแล้วยังร้อนฉ่าเลย
ก็ผมไม่ได้เล่น
แหงล่ะสิ
นี่
อย่าเสียมารยาทนะ
ทักทายเคอร์บี้หน่อย เป็นเพื่อนร่วมงานพ่อ
- หวัดดีครับ เคอร์บี้ - ดีจ้ะ เฟรดดี้
ก็ไม่ร้อนขนาดนั้น
โอเค เราเตรียมงานตรงนี้ได้
ไปเจอคนพิลึกที่เคยทำงานกับพ่อ เขาฝากหวัดดี
- ใครน่ะ - ไม่รู้
อย่าลืมถามชื่อ จดรายละเอียด ต้องทำไว้ให้เป็นนิสัยสิ
โอเค ผมมีกาแฟ ชา
คิดว่ามีกล้วย เบียร์
ขอชาค่ะ
ต้องโทรบอกมาร์คัสไหม
ควรบอกเขาหน่อยว่า คุณอยู่ที่นี่ไม่ใช่เหรอ
ใช่
นี่คุณแม่ของเฟรดดี้เหรอ
เอ่อ ใช่ นั่นจิน่า
ลูกหน้าเหมือนคุณมากกว่า
เอ่อ ข่าวร้าย ชาหมด
- เบียร์แทนได้มั้ย - ได้เลย
ขอบคุณค่ะ
เฟรดดี้เข้ากับแม่ได้รึเปล่า
เขารักแม่มาก แต่แม่เขาติดยา บวกกับมีปัญหาอื่นๆ
แสดงว่าไม่ค่อยได้เจอกัน
ไม่
เขาต้องอยู่ห่างๆ เลยล่ะ
คุณต้องการแบบนั้นรึเปล่า
ผม…
เวลาเราอยู่ด้วยกันมันจะไม่ค่อยดี
เราเลยไม่ได้อยู่
โทรศัพท์อยู่ทางโน้น
ไปโทรบอกสามีซะ โอเคนะ ทำแค่นั้นช่วยได้เยอะ
โอเค
มาร์โกต์ เซลล์ อายุ 27 ปี 1981
พบศพที่เลคฟรอนต์เทอร์มินัล
ท่าเรือนั้นบริหารโดยสหภาพลองชอร์เมน
ใครก็ตามที่พบศพน่าจะยังอยู่แถวนั้น
ไปถามต่อได้ ใครต่อ
แคเรน โพลาเชค 1974 ไม่มีพยาน พบศพในห้องทำความร้อน
ไม่มีครอบครัว เป็นพยาบาล มีน้องชายคนเดียว
ป่านนี้น่าจะอายุ 40 กว่า อยู่รัฐนี้ไหม
ไม่มีรายงานการสืบต่อ
มีคดีที่ใกล้ช่วงนี้กว่านั้นมั้ย ที่ช่วงปี 1985 นั่นใครนะ
นายหน้าขายบ้าน
พบศพข้างถังขยะแถบฟาร์เซาธ์ไซด์
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ที่อยู่คุณ ชื่อมาร์คัส อายุเขา สายรถเมล์กลับบ้าน
- ฉันก็จดโน้ตเหมือนคุณนั่นแหละ - ไม่ นี่ไม่ใช่โน้ต
แบบนี้ไม่ใช่โน้ตข่าว
นี่มัน…
มันเรื่องพื้นฐานที่คุณรู้อยู่แล้ว
ชื่อผมก็อยู่ในนี้
อะไรเนี่ย
คุณจดบทสนทนาทุกอย่างที่เราคุยกันเหรอ มันอะไร…
อะไรกัน ทำแบบนี้ทำไม จดไว้ให้ใคร
จดให้ฉันเอง
ทำไมถึงต้องทำแบบนี้
ตอนออกจากโรงพยาบาล ทุกอย่าง…
ทุกอย่างมันไม่เหมือนเดิม
ฉันต้องหาทางช่วยให้ตัวเองเดินต่อในชีวิต
ตอนนี้ยังรู้สึกเหมือนหลงทางอยู่เหรอ
ยิ่งสืบเรื่องนี้ไม่มีทางช่วยให้ชีวิตง่ายขึ้น
มันช่วยได้
ฉันคิดวนเวียนถึงเรื่องที่เกิดขึ้นตลอดเวลา
งานนี้ทำให้มีเหตุผลที่จะคิด
นายหน้าขายบ้านนั่นชื่ออะไรนะ
แอนน์ เลาเวอร์ ปี 1985
มีรายชื่อพนักงานเก็บขยะที่เจอตัว
โอเค ทุกคนมีแผลเหมือนกัน ทุกคนอายุใกล้เคียงกันหมด
- ไม่มีพยาน… - และเขาทิ้งของชิ้นหนึ่งไว้ในตัวเราทุกคน
แอนน์มีบัตรปวารณาตน แคเรนมีกระดุม
จูเลียมีแร่เรเดียม
แค่นั้นก็พอที่จะเชื่อมโยงได้แล้ว
ไม่พอจะตีพิมพ์ ยังไม่พอ
เราใช้หลักฐานสำคัญเป็นรายงานตำรวจ ที่เราไม่ควรเห็นตั้งแต่ต้นไม่ได้
ต้องไปยืนยันรายละเอียดจากแหล่งอื่น
ครอบครัวเหยื่อ พยาน ใครก็ตามที่ยังไม่ตาย
แน่นอน ถ้าเป็นเหยื่อช่วงไม่นานนี้ ก็จะง่ายกว่า แต่… นี่…
ตรงนี้ก็มีข้อมูลมากพอที่จะเริ่มสืบได้แล้ว
ผมอยากเอาข้อมูลนี้ไปให้แอ๊บบี้ดู พรุ่งนี้เช้า
โอเค
เขาทิ้งอะไรไว้ในตัวซัมเมอร์ ฟรานซิส
ดูไม่ออก
(เซนติพีด) (อาตาริ - สงวนลิขสิทธิ์ 1982)
ไงจ๊ะ
ไงฮะ
พ่อไปไหนล่ะ
พ่อบอกว่าต้องรีบไปดักแอ๊บบี้
ไม่เป็นไร ผมเคยเห็นโหดกว่านี้
ผมชงกาแฟไว้ให้คุณด้วย
เมื่อก่อนฉันก็เคยต้องชงกาแฟให้แม่
แม่จะยอมให้ดื่มด้วยเวลากลับถึงบ้าน
ผมอยากดื่มเมื่อไหร่ก็ดื่ม
นี่ครับ
- ศพที่พบย้อนไปไกลสุดคือปี 1972 - แผลเหมือนกันทั้งหมดเหรอ
ไม่มีผู้ต้องสงสัยในคดีพวกนี้เลยเหรอ
ต่อให้มีก็พิสูจน์ว่าไม่ผิดได้หมด
แล้วในเทปล่ะ มีอะไรที่เป็นประโยชน์ไหม
พรุ่งนี้ถึงจะรู้
เราต้องขอความเห็นจากตำรวจชิคาโก
นี่… จะทำให้ผู้ต้องสงสัย คดีจูเลีย แมดริกัลพ้นผิด
เขานัดไต่สวนกันอาทิตย์หน้า
เราควรแจ้งเขาก่อนจะถึงตอนนั้น จะได้มีเวลาเก็บเศษหน้า
ถ้าพวกนั้นช่วยผมตามหาครอบครัวเหยื่อได้ก็ดี
รายชื่อส่วนใหญ่ไม่เขียนไว้ในนี้
จำนวนผู้หญิงเยอะมากนะ
ทุกคนพลาดเรื่องนี้ไปได้ยังไง
เราพลาดไปได้ยังไง
เราต้องใช้พื้นที่ลงข่าว หรือลงเป็นซีรีส์ข่าววันอาทิตย์
คนไหนคือแหล่งข่าวคุณ ควรเปิดด้วยเรื่องของเธอ
ไม่เอาน่ะ แดน เธอเป็นใคร
เคอร์บี้
- แม่เด็กค้นข้อมูลเราเนี่ยนะ - เขาเคยเป็นนักข่าว กำลังจะได้เป็น
เพราะงั้นถึงได้ลากเธอไปไหนมาไหนสินะ
คุณจัดการทำให้เรื่องทุกอย่าง เละตุ้มเป๊ะไปหมดแบบนี้ได้ไง
เธอเป็นคนเอาเรื่องจูเลีย แมดริกัลมาบอกผม
- หลังจากที่ตำรวจ… - ทำไมถึงมาบอกคุณ
- มีอะไรกันรึเปล่า แดน - แอ๊บบี้ ไม่เอาน่ะ
คุณนอนกับเธอรึเปล่า
เธอเอาเรื่องจูเลีย แมดริกัลมาบอกผม หลังจากที่ตำรวจเรียกเธอเข้าไปคุย
- แค่นั้นเอง โอเคมั้ย - แล้วคิดจะบอกฉันเมื่อไหร่
เราจะไม่เขียนถึงเธอในข่าว
เพราะประสบการณ์ไม่ดีที่เธอเจอมาครั้งที่แล้ว
เธอต้องเปลี่ยนชื่อเปลี่ยนนามสกุลหมด
ผู้หญิงพวกนี้ทุกคนตายไปหลายปี
มีผู้รอดชีวิตมาล่าฆาตกรต่อเนื่อง นั่นแหละข่าวที่คุณต้องนำเสนอ
ผมรู้ๆ
แต่ผมบังคับเธอไม่ได้
ไงคะ
ผมเอาเสื้อผ้านั่นมาให้คุณ
ได้นอนบ้างไหม
ไม่ค่อย มีเรื่องของแมดริกัลต้องสืบต่อเยอะ
ใช่ ได้ข้อความแล้วๆ
แดนให้คุณไปช่วยทำอะไรล่ะ
ฉันต้องไปที่โกดังเก็บหลักฐาน ขอดูบันทึกของเขา
- ปกติโทรขอเอาก็ได้ไม่ใช่เหรอ - ใช่ แต่หลักฐานเยอะมาก
- แดนขอให้คุณเข้าไปช่วยเองเหรอ - ใช่
เจอราร์ด แมทธีสันทำงานอยู่รึเปล่า ตอนคุณเริ่มงานที่นี่
เจอร์รี่เหรอ ใช่ๆ ทำอยู่ พวกชาวยุโรปเหนือ
ตายไปเมื่อไม่กี่ปีก่อน มะเร็งกระเพาะอาหาร ทำไมเหรอ
เรายังเก็บฟิล์มของเขาไว้ไหม
รูปนี้จากปี 1972 มันเกี่ยวอะไรกับคดีแมดริกัล
ข้อมูลสนับสนุน
ตัวฟิล์มน่าจะอยู่ในคลังเก็บนะ ผมหยิบให้ได้ แล้วจะส่งขึ้นไปให้แดน
ฉันไปดูเองก็ได้
ทำไม
ฉันจะรู้ว่าเขาอยากให้อัดรูปไหนออกมา
ภาพนี้จากตั้งแต่ 20 ปีก่อน มันเป็นข้อมูลสนับสนุนคดีนี้ได้ไง
เราคิดว่าอาจเป็นฆาตกรคนเดียวกัน
คุณกับแดนคิดกันแน่ใจแล้วเหรอ
นี่ ลองรูปนี้
เขาเป็นใคร
เป็นวิศวกรโครงสร้าง ของบริษัทโฮลาเบิร์ดแอนด์รูท
ภาพพวกนี้ถ่ายไกลเกินไป
- หาอะไรอยู่ - ภาพโคลสอัพ
พระเจ้า
เหมือนแผลคุณ เธอโดนกรีดเหมือนที่คุณเคยโดน
มีอะไรสักอย่างอยู่ข้างตัว
เคอร์บี้ นี่มันข่าวอะไรกันแน่
เราคิดว่าฉันไม่ได้ถูกทำร้ายมั่วๆ
มีผู้หญิงคนอื่นๆ อย่างเธอ อย่างจูเลีย
นี่คือข่าวที่คุณสืบอยู่กับแดนเหรอ
นี่คือสาเหตุที่คุณเป็นแบบนี้ มาตั้งแต่วันเกิดผมสินะ
- เคอร์บี้ ทำไมถึงไม่บอกผม - ฉันยังไม่แน่ใจ
แล้วตำรวจว่ายังไง
พวกนั้นไม่ได้เจอข้อมูลพวกนี้เลย ฉันเจอเอง
แล้วรู้ได้ยังไงว่าคุณคิดถูก
- ดูเขาสิ - เห็นอยู่ เห็นแล้ว
แต่นี่เป็นแค่การที่คุณกับแดน รื้อของออกมาจากคลังข้อมูลเก่ารึเปล่า
ไม่ นี่คือการที่เราค้นเจอข่าวใหม่
แดนไม่เคยค้นเจอข่าวใหม่ เขาแค่ไล่รายงานข่าวเก่า
เขาไม่เคยไปถึงจุดนั้นเองได้
ข่าวจะสืบไปถึงทางตัน เขาจะหายตัวไปสองสามอาทิตย์
แต่เรื่องนี้มันไม่ได้ขึ้นกับเขา
นั่นแหละที่ผมจะบอก เคอร์บี้ คุณทำใจได้ดีแล้ว
พวกเราต้องพยายามหนักมากกว่าจะถึงจุดนั้น
ไอ้เรื่องเวรนี่จะทำให้คุณ ต้องกลับไปอยู่ที่จุดเดิมเลย
แดนแม่งไม่สนใจอะไรหรอก เขาจะใช้งานคุณจนไม่เหลืออะไร
ใช้งานคุณแต่เรื่องก็จะไม่คืบหน้าถึงไหนด้วย
ฉันอยากให้อัดรูปนี้ออกมา
(เอกสารขอเป็นผู้ปกครอง)
พ่อเหรอฮะ
- ไง - ไงคะ
ผมบอกเฟรดดี้ว่าปล่อยให้คุณนอนไป
เขาปล่อยจริง ลูกคุณเป็นเจ้าบ้านที่ดีมาก
- ฉันตามเรื่องของซัมเมอร์ ฟรานซิส… - อ้อ
ผมมีเรื่องที่ต้องถามคุณก่อน
โอเค
ผมบอกแอ๊บบี้ไปแล้ว ว่าคุณคือแหล่งข่าวของผม
เราไม่มีทางจะพิมพ์เรื่องนี้ไปได้ โดยที่เขาไม่รู้ ไม่ได้ตั้งแต่ต้น
และคุณทำงานที่นี่มานานพอจะรู้ดี
เขาโกรธรึเปล่า
สุดท้ายก็ทำใจได้ แต่มีคำถาม
- โอเค - เช่น… ทำไมคุณถึงไม่อยู่ในข่าว
การถูกทำร้าย เส้นทางการฟื้นตัว
วิธีที่คุณตามจนเจอผู้หญิงคนอื่นๆ…
- เราไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้ - คุณก็ยังเป็นหญิงนิรนามได้
ผมจะตัดรายละเอียดที่ระบุตัวคุณได้ออก
ถ้าเราทำคดีของตำรวจพัง เขาจะปล่อยชื่อฉันออกมาแน่
- แล้วไง - แล้วก็ยอมรับผลที่จะตามมา
ต้องเผชิญหน้าเลย บอกเขาเลยว่าคุณต้องเจออะไรมาบ้าง
และทุกครั้งที่มีใครถามคำถาม
ก็ย้ำให้คิดถึงผู้หญิงที่โดนฆ่า แล้วก็โดนเมินไม่ทำคดี
ฉันทำไม่ได้
ฟังนะ ถ้าคุณอยากให้ข่าวติดลม คุณต้องเป็นปากเป็นเสียงให้ผู้หญิงพวกนี้
คุณเห็นสมุดบันทึกของฉันแล้ว
เมื่อเช้าตอนฉันตื่นขึ้นมาที่บ้านคุณ ฉันไม่รู้ว่าฉันแค่ค้างที่นั่น
หรือฉันอยู่ที่นั่นมาห้าปีแล้ว
ทุกคนไม่ควรฟังคำจากปากของฉัน
โอเค
โอเค ผม…
ให้ผมพยายามเขียนเรื่องจากผู้หญิงอีกเจ็ดคนก็ได้
แค่นั้นยังไม่พอเหรอ
ผมก็จะเขียน แต่คนจะไม่ติดใจข่าวนั้นหรอก
ผมบอกได้เลย
ฟังนะ เคอร์บี้ ผู้หญิงคนอื่นๆ เป็นแค่ร่างไร้ชีวิต
เวลาเราเขียนถึงคนตาย มันเหมือนใช้น้ำเปล่าแทนหมึก
ทันทีที่พิมพ์ลงไป มันก็เริ่มระเหยหายเลย
และไม่ช้ามันก็ไม่เหลืออะไร ไม่มีอะไรให้ใครจดจำ
แต่คุณยังอยู่ตรงนี้
และไม่มีใครลืมคุณได้
นั่นคือสิ่งที่ผมอยากได้ให้ข่าวนี้
(รัก ม.)
(ศาสตร์แอดเลอร์)
(27 เมษายน - 21 กันยายน) (การพุ่งชนระดับจักรวาล)
(หอดาราศาสตร์แอดเลอร์)
ขอโทษค่ะ
เขาเริ่มโชว์แล้วค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันไปเจอกุญแจของที่นี่
นั่นกุญแจล็อกเกอร์พนักงาน เก็บกุญแจตัวจริงได้รึเปล่า
คุณมีบันทึกไหมคะว่า กุญแจพวกนี้เป็นของใคร
เบอร์ 38 ตรงนี้
ถ้าคุณเก็บกุญแจไว้ฉันจะเอาไปคืนให้เธอ
เธอยังทำงานที่นี่อยู่เหรอ
พัลซาร์คือดาวนิวตรอน ที่หมุนรอบตัวเองด้วยความเร็วสูงมาก
และแผ่รังสีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าออกมาเป็นจังหวะ
จากขั้วแม่เหล็กของดาวนั้น
ในตอนแรกดาวพัลซาร์ จะขนาดใหญ่กว่าดวงอาทิตย์
และขยายขนาดขึ้น จนกระทั่งระเบิดยุบตัวเข้าในตัวเอง
ดาวพัลซาร์จะตายด้วยการระเบิดครั้งมหึมา
แต่เมื่อสิ้นสุดการระเบิด
พัลซาร์จะไม่ได้หายไปทั้งหมด
ยังเหลือส่วนเล็กๆ คงค้างอยู่
ดาวเหล่านี้รอดจากความตายของตัวเองได้
ยังคงส่องแสงออกมาได้
ยังมีแรงโน้มถ่วง
และยังอยู่กับพวกเรา
อ้าว แดน ยังไม่กลับเหรอ
ไง
กำลังพยายามปิดงานของวันนี้น่ะ มาร์คัส
มีอะไร…
ทุกอย่างเรียบร้อยรึเปล่า
ตอนที่ผมถ่ายภาพให้คุณรอบแรกๆ ผมหลงเชื่อคติการทำงานของคุณ
ความวุ่นวายที่นำไปสู่ความจริง หรืออะไรก็ตามที่คุณทำ
แอ๊บบี้ใจดี เธอยังให้งานคุณ ตอนที่ไม่มีใครจ้างแล้ว
คุณทำให้คนผิดหวังไปทั่ว เพราะคิดว่าจะทำประโยชน์ที่ใหญ่กว่านั้น
แต่ไม่เคยมีประโยชน์ยิ่งใหญ่อะไร
คุณมีแต่ทำให้คนผิดหวัง
อย่าให้เมียผมต้องกลายเป็นหนึ่งในนั้น
ได้เลย มาร์คัส ได้เลย
หวัดดีค่ะ
ฉันมาทันแค่ช่วงหลัง แต่เยี่ยมเลยนะ
อาทิตย์หน้ามาใหม่สิ เราจัดแสดงแบบเดิมอีก
โอเค
เดี๋ยวค่ะ เอ่อ ขอโทษนะ
ฉันไปเจอกุญแจ
แล้วคนที่เฝ้าด้านหน้า บอกว่านี่เป็นกุญแจล็อกเกอร์คุณ
จริงด้วย
ใช่ ของฉันเอง ทำหายไปอาทิตย์ที่แล้ว
- ทำไมถึงต้องเอาไปถ่ายรูป - นี่ของคุณเหรอ
ฉันต้องจ่ายค่าทำใหม่ไป 15 เหรียญ ต้องใช่สิ
คุณรู้ไหมว่าใครใช้ล็อกเกอร์นั้นก่อนคุณ
ไม่มีใครใช้ เราเพิ่งติดตั้งล็อกเกอร์พนักงานปีที่แล้วเอง
คืองี้ คุณทิ้งไปเลยก็ได้ เขาเปลี่ยนล็อกไปด้วยแล้ว
คุณรู้จักซัมเมอร์ ฟรานซิสรึเปล่าคะ
ทำไมคะ เธอขโมยกุญแจฉันไปเหรอ
แล้วจูเลีย แมดริกัลล่ะ
- ไม่รู้จัก - แล้วมาร์โกต์ เซลล์ล่ะ ชารอน ลีดส์ก็ได้
ฉันควรต้องรู้จักชื่อคนพวกนี้เหรอ
นี่ คุณเป็นอะไรรึเปล่า
ช่วยดูให้ละเอียดได้ไหมคะ
ให้แน่ใจว่าเป็นกุญแจของคุณจริงๆ
เกิดอะไรขึ้น คุณไปเจอกุญแจนี่ที่ไหน
คุณจะทำหายเมื่อสัปดาห์ที่แล้วได้ยังไง ภาพนี้ถ่ายเมื่อปี 1972
ฉันว่าฉันช่วยคุณไม่ได้แล้วล่ะ
อ้าว รอเดี๋ยว
อ้าว เวร
โหย พวก
แม่ง!
- เวร - ใจเย็นๆ
- เดี๋ยว ช้าๆ ค่อยๆ - โอ๊ย แม่ง
- เป็นไรไหม - โอเคอยู่
- เหรอ - ยังโอเค
- ใจเย็นๆ ค่อยๆ ลุก - โอเคๆ
หูย โอ๊ย ล้มแรงเอาเรื่องนะเนี่ย
ใช่
- ยังไหวมั้ย - ฮื่อ
ฮื่อ ผมไม่เป็นไร
คุณเดลี่นิวส์
ใช่แล้ว
ผมว่าช่วยคุณหน่อยดีกว่า จะไปทางไหน
กลับบ้าน
บ้านเหรอ
ซึ่งอยู่ทางนี้
จะนั่งรถไฟไปด้วยกันเหรอ
ผมนึกว่าบ้านคุณอยู่แถวบ้านจูเลีย
มีสาวรออยู่ที่เบเวอร์ลี
- คุณล่ะ มีใครรอที่บ้านไหม - ไม่ๆ คืนนี้ไม่มี
แย่หน่อยนะ
งั้นคุณออกมาฉลองเรื่องอะไรล่ะ
เขียนข่าวเสร็จแล้วเหรอ
เขาไม่ได้ทำกันแบบนั้น
อ้อ ใช่สิ
แต่ คือว่า คือคุณ…
เจอคนที่ฆ่าจูเลียหรือยัง
คุณบอกว่าไม่ใช่คนที่โดนจับ เพราะงั้น…
เรายังปะติดปะต่อเรื่องกันอยู่
งั้นตอนนี้ได้ข้อมูลอะไรมามั่ง
คุณจะมาสนอะไรด้วย พวก
ก็ แหม เขาฆ่าผู้หญิง ห่างจากบ้านผมแค่สี่ช่วงถนน
อ้อ แต่ดูแล้วคุณน่าจะดูแลตัวเองได้
ไม่เอาน่ะ ผมมีลูกรออยู่ที่บ้าน
แค่นี้ก็ห่วงลูกจะแย่อยู่แล้ว
มาเจอเรื่องแบบนี้เพิ่มเข้าไปก็…
แล้วตอนนี้ใครดูลูกให้คุณ
คืนนี้เขาอยู่กับแฟนเก่าผม
ผมไม่เคยทิ้งให้ลูกอยู่คนเดียว
งั้นคนร้ายจากแถวย่านบ้านผม เขายังลอยนวลอยู่ไหม
ลูกชายคุณไม่ใช่สเป็คเขาหรอก
เขามีสเป็คด้วยเหรอ
แสดงว่าไม่ใช่จูเลียคนเดียวสินะ
มีมากกว่าหนึ่งคนเหรอ
ตำรวจบอกเหรอ
ตำรวจเคยรู้อะไรบ้าง
อ้าว งั้นคุณแน่ใจได้ยังไง
เธอบอกว่าเขาคือคนเดียวกัน
คุณได้ข่าวทั้งหมดมาจากนั่นเหรอ
รถไฟสายสีแดง กำลังจะเข้าสถานี
มี…
มีผู้หญิงรอดมาได้เหรอ
- รถไฟผมมาแล้ว - อ้อ
นี่ เฮ้ย
ใจเย็น ตั้งสติหน่อย
ระวังประตูกำลังปิด
สถานีต่อไป…
คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์