O kurwa. Nightingale ci to zrobił?
Nie. Biciem zajmował się głównie ten drugi.
Dokąd cię zawieźć? Do Didiera?
Nie, do Karli.
Żadne kłamstwa i brednie nie miały już znaczenia.
Liczyło się tylko to, żeby Karla żyła i nie zginęła, próbując mi pomóc.
Coś ty, kurwa, zrobił, Abdullah?
To wszystko zrobiliście ty i Karla, nie ja.
Gdzie ona jest?
Nie wiem.
Nie jest dobrze.
Modena, słyszysz mnie?
Modena. - On nie przeżyje.
Musi przeżyć.
Tylko on może nam powiedzieć, gdzie są Karla i Lisa.
Wypuść nas, a Khader cię nie zabije.
Khader jest skończony. Walid o to zadba.
Próbowaliście mnie wyruchać, ale to ja wyruchałam was.
Khader nic o tym nie wiedział.
W takim razie zniszczyłaś i siebie, i jego.
Uciekaj, dopóki możesz.
Dokąd? Do czego?
To wszystko, czym jestem.
Zgiełk pojawi się i zniknie,
a Pałac zostanie.
Co z nami zrobisz?
Sprzedam was obie temu, który zapłaci najwięcej.
Nie!
SEKS, SKANDALE I SAGAR WADA.
„KORUPCJA KWITNIE W DOMU PUBLICZNYM CUDZOZIEMKI”
Stracił dużo krwi, ale jest stabilny.
Lin, nie mogę dłużej zostać.
Walid atakuje nas w całym Bombaju.
Co ci to wszystko dało? Powinieneś był posłuchać Khadera.
A ty nie powinieneś był kłamać.
Zostań. Zadzwonię, jeśli się czegoś dowiem.
Jeśli się obudzi, będę u Khadera.
Utrzymajcie go przy życiu. Za wszelką cenę.
„Arogancja bombajskich gangów wymknęła się spod kontroli.
Zakładają, że mogą pracować z obcokrajowcami,
by korumpować demokratyczne instytucje.
Każdy, kto się im przeciwstawia,
zostaje zabity albo usunięty.
Walid Shah rozkoszuje się strachem, jaki budzi jego nazwisko,
i doskonale rozumie, że chciwość motywuje większość ludzi
bardziej niż honor”.
Ma niezłe pióro, co?
Ludzie Khadera uciekają, a on sam ukrył się w domu jak szczur.
To go nie uratuje.
Rozmawiałem z innymi firmami.
Im też nie podoba się artykuł Khadera.
Dali słowo, że nie będą się wtrącać.
Dalej wywieraj presję, Rafiq.
Cios za ciosem.
Niszcz wszystko, co należy do Khadera, aż nic mu już nie zostanie.
Wtedy zabierzemy się za niego. - Tak jest.
A ta gnida też nie może liczyć na taryfę ulgową.
Nieważne, jakie ma pióro.
Zaatakowali fabrykę dokumentów. Trzech zabitych, wszystko zniknęło.
Zadbajcie o nich.
Gdybym był Walidem i to czytał, robiłbym to samo.
Kiedy Karla coś robi, robi to dobrze.
Powiedz to tamtym ludziom.
Myślisz, że Walid ją ma?
Karla albo zginęła, albo uciekła, albo Walid trzyma ją na wymianę.
Nie mogę siedzieć bezczynnie.
A pozostali bhai?
Bhai i ich firmy się nie wtrącą.
To jebane tchórze.
Nie. Chcą przetrwać.
Arre, nie. Jesteś u mnie w gościach, ja będę gotował.
Nie możesz potem mówić: „Ki Vikkie mnie zaprosił
i kazał mi robić własne andaaz”.
Nie? - Jak chcesz, yaar.
Gazeta świetnie się sprzedaje.
Cały Bombaj mówi o twoim artykule.
Moim artykule? - Co?
Nishant się pod nim podpisał.
Jebany złodziej. Złodziej!
Może to pomyłka?
Gazety w kółko przepraszają za pomyłki.
Zapłacą ci, prawda?
Arre, nie o to chodzi, yaar.
To moja praca.
Dokąd idziesz?
Jesteś tu, żeby się nie narażać.
A co niby mi grozi,
skoro nie miałam nic wspólnego z artykułem?
Wszystkie szczegóły zostały zweryfikowane.
Więc ta Zhou kupuje Hinduski i sprzedaje ich cnotę?
Za kogo ona się ma? - Bardzo niedobrze.
Ludzie będą bardzo źli.
To plama na...
Hej, Modena.
Hej. Słyszysz mnie?
Lisa?
Nie wiem.
Kiedy cię znalazłem, nie było ich.
Kto to zrobił?
Maurizio.
Zhou. - Zhou? Co ona ma z tym wspólnego?
Jej pieniądze. Zabrali je. Pałac.
Modena, posłuchaj.
Wykrwawisz się. Musisz leżeć spokojnie.
Dobra. Spokojnie. Mam je.
Lin, pieniądze są na dworcu.
Musisz ją uwolnić, Lin. Proszę.
Dobrze. Posłuchaj mnie. Musisz leżeć spokojnie, dobra?
Uwolnię je.
Ile tam jest?
Nie wiem. Minimum 200 tysięcy.
Lin, to 150 lakhów.
Nigdy w życiu nie widziałem takiej sumy.
Tym bardziej w jednej torbie.
Jedźmy.
POLICJA
Zaryzykuję kolejną nauczkę i zapytam,
co robicie w sprawie blach taksówki, które wam podałem?
Wie pan, ile mamy tu w Bombaju taksówek?
Właściciel jest w Sagar Wada, ale taksówki tam nie ma.
Musimy liczyć na to, że jakiś funkcjonariusz
zauważy taksówkę i to zgłosi.
Do czego pan zmierza? - To musi potrwać.
Może pan nie zauważył, ale w Bombaju trwa wojna gangów.
Dale Conti nie jest priorytetem.
Nishant Patel.
To jego odwiedziliśmy.
Napisał o tych samych slumsach, w których prawie złapaliśmy Dale'a.
To nie może być przypadek.
Cokolwiek mówię, pan nie słucha.
Posłuchałbym, gdyby powiedział pan: „Wally. Znalazłem twoją taksówkę”.
Dobre, detektywie.
Widziałeś kiedyś tyle pieniędzy?
Niestety nie.
Też mnie kuszą. Nie dziwię się, że Maurizio był gotów za nie zabić.
Dobrze, że nie tylko ja mam takie myśli.
Czy to najlepsza droga, Lin?
Może pójdę tam jako pośrednik i nakłonię ich do wymiany w innym miejscu.
Nie mamy czasu.
Zaczekaj chociaż na Abdullaha.
Abdullah ma na głowie wojnę.
Jeśli nie wrócimy za dwie godziny, przekaż mu, dokąd poszedłem.
Czekaj.
Tym razem musisz go wziąć, nawet jeśli tylko na pokaz.
To nigdy tak nie działa.
Chodźmy.
Ja to wezmę. Chcę poczuć ten ciężar.
Masz.
Walid szaleje w całym Bombaju, a ja nie wykonałem żadnego ruchu.
Policja nie powstrzyma Walida?
Jak sądzisz, co spotka rodzinę każdego, kto spróbuje aresztować Walida?
Nikt nic nie zrobi, dopóki wojna się nie zakończy.
Wtedy aresztujemy pokonanych i dobijemy targu ze zwycięzcą.
Wiesz, gdzie jest Walid?
W swoim nocnym klubie.
Ma więcej ludzi od ciebie, Khaderbhai. I ma przewagę.
Martwisz się, że postawiłeś na złego konia?
Jeśli jego ludzie nas atakują, to nie chronią jego.
Co sugerujesz?
Zaatakujmy go w klubie. Nie będzie się nas spodziewał.
Myśli, że się boimy. Postawmy wszystko na jedną kartę. Zakończmy to.
Coś takiego zrobiłby sam Walid.
I dobrze. Niech na własnej skórze poczuje, jak to jest.
Zhou obserwuje cele. Są tu ukryte przejścia.
Co ty robisz?
Wydostaję nas.
Przestań! Usłyszą cię.
Wiem, że ludzie są wściekli,
ale zabójstwo ministra Pandeya, trwająca obecnie wojna gangów
i fakt, że pan ze mną rozmawia, potwierdzają wiarygodność tego artykułu.
A mimo to prosi pan,
żebym zaprzeczył?
Potwierdzi pan to oficjalnie?
Tak myślałem. Dobrze, dziękuję.
Ukradłeś mi jebany artykuł.
Chciałem, żebyś była bezpieczna.
Omówiłem to z naczelnym i się zgodził.
Kiedy sytuacja się uspokoi... - Zrobiłbyś to mężczyźnie?
Nie mogłeś znieść, że ja to odkryłam,
że to ja podpiszę się pod czymś tak ważnym.
Nie. Jestem z ciebie dumny,
ale chcę, żebyś była bezpieczna, bo cię kocham.
Gdyby tak było, nie zrobiłbyś tego.
Kavvie, on może mieć rację.
Twój artykuł się ukazał i zmienia świat.
Gdyby cokolwiek ci się stało, nie wybaczyłbym sobie, Kavita.
Ale to ja nigdy ci nie wybaczę.
Kavito. - Milcz!
Straciłeś prawo, by wypowiadać moje imię.
Kavito. - Daj jej czas.
Pogadam z nią. - Proszę, yaar.
Kavvie, zaczekaj.
Paczka dla Nishanta Patela.
Skurwiel jest w gabinecie, tam.
Tam? - Tak.
Przesyłka dla pana.
Od Walidbhaia.
Nishant. Nish... - Czekaj.
Nishant!
Nishant.
Nishant!
Dlaczego teraz? To miejsce jest tu od lat.
Są zawstydzeni, na?
To dla nich najgorsze uczucie.
Wszyscy wiedzą, że dzieją się tam złe rzeczy,
ale nic nie mogą z tym zrobić. Więc udają, że tak nie jest.
Ale kiedy nie pozwalasz im udawać, ludzie bardzo, bardzo się wściekają.
Ta Madame Zhou będzie chyba miała kłopoty.
To dobrze. Oby spalili to jebane miejsce.
To oznacza, że Zhou będzie potrzebowała pieniędzy.
Musimy dać im wszystkie pieniądze?
Umowa to umowa.
Więcej hałasu!
Wypuśćcie mnie, proszę! Puśćcie nas!
Zrobię wszystko! Powiedzcie Zhou, że zrobię wszystko!
Proszę. Zabiję się, przysięgam! Nie wytrzymam tu dłużej!
Otwórzcie drzwi!
Proszę. Zrobię wszystko.
Ruszajmy.
Khader po ciebie idzie. Myśli, że nie będziesz się go spodziewał.
Jest zdesperowany. Wie, że nie wygra, jeśli tego nie zakończy.
Jesteś pewien?
Myśli, że mu pomogę.
Wciągnij go w zasadzkę gdzieś po drodze
i zakończysz to jeszcze dziś.
Jesteś naprawdę
niehonorową gnidą, prawda, Sanjay?
Dbam po prostu o to, by być po stronie zwycięzcy.
Po twojej, Walidbhai.
Chodźmy.
Wally. Mam twoją taksówkę.
Bardzo zabawne.
Jesteś zajebisty.
Pan Parker.
Przyznaję, jest pan odważny. Albo głupi. Może jedno i drugie.
Nie myliłam się wtedy, prawda?
W jakiej sprawie?
Pańskich uczuć do Karli.
Odwzajemniła pańską miłość?
Trudno powiedzieć.
Ma pani coś, czego chcę.
A ja mam coś, czego pani chce.
Jest pusta.
Nie chodzi o to, co jest w środku, tylko o to, co z niej wyjąłem.
Prawda, Maurizio?
Nie, nie. Pieniądze były w torbie, kiedy Modena ją ukradł.
Gdzie one są? - Gdzie Karla i Lisa?
Wyjdą stąd, a wy dostaniecie kasę.
Widziała pani ten tłum?
Prędzej czy później wejdą do środka.
Potrzebuje pani pieniędzy, żeby uciec z Bombaju.
Niech je weźmie.
Walid i tak wszystkich ich wykończy.
Przysłał pana Khader?
Nie pracuję dla Khadera. Nigdy nie pracowałem.
Nie potrzebuję pieniędzy. Nigdy ich nie potrzebowałam.
Ale jest pewien dług,
a Karla nie odejdzie stąd, dopóki nie zostanie spłacony.
I chyba damy jej znać...
...że będziesz patrzył, jak go spłaca.
Zaraz, o czym ty mówisz?
Przedzierają się przez bramy.
Obaj mamy przejebane, stary.
Jeśli tłum się tu wedrze, nie odzyskasz kasy.
Wezwij Walida. Niech przyśle ludzi.
Na to już chyba za późno.
Cofnąć się! Do tyłu!
Już! Zastrzelę pierwszą osobę, która się ruszy.
Zabierzesz mnie do tej kasy. - Nie bez Karli.
Jakie to uczucie? Mów. Wstawaj.
Cofnąć się, kurwa.
Pokażesz mi, gdzie są pieniądze,
albo wpakuję ci kulkę w kręgosłup i cię tam zaciągnę, jasne?
Opuść ten pokój, Maurizio, a zginiesz.
Pierdol się! Dziwka.
Rusz się.
Cofnąć się. Do tyłu, kurwa. Obaj do tyłu.
Otwieraj.
Bierz broń!
Pierdolcie się wszyscy!
Mam dość tego gówna, słyszycie?
Liso.
Oddaj mi broń.
Cholera.
Zostaw ją im. Chodźmy.
Myślisz, że możesz liczyć na happy end?
Okej, Prabhu na nas czeka.
Kurwa.
Musimy wracać. W tej chwili.
Odjechał.
Miałeś jedno zadanie.
Nadjeżdża.
Mamy go, Rafiq.
Ten jebany glina nas wystawił.
Zabierz nas stąd. Już.
Już!
Nie wstawaj, szefie!
Tak?
To ja, Lin.
Wejdźcie.
Jesteście cali?
Mniej więcej.
Był tu Prabhu?
Nie. Jak dawno go wysłałeś?
Nie wysłałem. Nie było go, kiedy wyszliśmy.
Trudno go winić.
Mieszkańcowi slumsów trudno oprzeć się takiej sumie.
Mów, co się wydarzyło.
W skrócie: wszystko się zjebało.
Masz coś do picia?
Tak. Już.
Walid Shah nie żyje.
Słyszałem w radiu. Mówili, że nadział się na gliny.
Khader wygrał.
Na to wygląda.
Tu Prabhu.
Gdzieś ty się podziewał?
Co? Ukrywałem się.
Czekałem, czy się pojawicie.
Policja prawie mnie dorwała. Musiałem odjechać. Przepraszam.
Jest tu cała kwota. Całe 302 tysiące dolarów.
Przeliczyłem. Dwa razy.
Muszę jechać po Modenę.
Powinniśmy trzymać się razem.
Będzie na mnie czekał. Jest sam, muszę iść.
Lisa.
Należy do niego.
W porządku.
Liso, zabierz go do mnie.
Trzysta dwa tysiące dolarów.
Co teraz?
Ten glina, Nightingale... Nie wie o mnie, prawda?
To powinnam być ja.
Nie możesz tak myśleć.
Nishant zginął przez to, co napisałam.
Chronił mnie.
A tuż przed śmiercią nazwałam go złodziejem i kłamcą.
Nie ty pociągnęłaś za spust.
Siedzę tu i rozmyślam o tym.
O wszystkich palcach na tym spuście.
Co masz na myśli?
Karla mnie oszukała. Wykorzystała.
Nie mogę przestać myśleć o tym, co chciała osiągnąć.
Tyle śmierci.
Wojna gangów. Po co?
Żeby mogła być ze swoim jebanym chłopakiem?
Zaraz przyjdę.
Dziękuję za wszystko, Prabhu. - Nie ma za co.
W Indiach miłość zawsze zwycięża, Linbabo.
Wyciągnij rękę.
To dla ciebie.
Lisa raczej nie będzie miała żalu.
Kiedy wyjadę, chcę myśleć o tym, jak wydajesz te pieniądze z Parvati
i budujesz życie, którego pragnąłeś.
Jesteś jednym z najlepszych ludzi, jakich poznałem.
Nie wiem, czym sobie na to zasłużyłem, ale jestem wdzięczny, że cię poznałem.
By uczcić naszą przyjaźń,
chcę cię poprosić o jeszcze jedną ważną rzecz.
Co zechcesz, Lin. - Nazwij po mnie syna.
Wszystko tylko nie to. Lin to straszne imię.
Żebyś mnie pamiętał.
Wrócę o 5.30 i odwiozę cię na pociąg.
Tylko bez kłótni. Chcę się pożegnać.
Darmowa podwózka.
Miałem innego pacjenta. Kiedy wróciłem, nie było go.
Został postrzelony. Jak mógł...
Nic mu nie będzie?
Wciąż był w ciężkim stanie. Nie wypisałbym go.
Dobra. Przyjrzyjmy się temu.
Zostanie ci mała blizna.
To niewielka cena po tym wszystkim.
Nie mogę uwierzyć, że po mnie przyszedłeś.
Możesz.
Nikt nigdy nie rozpętał dla mnie wojny.
Ja chyba to zrobiłam, prawda?
Mądry człowiek powiedział mi kiedyś:
„W Indiach miłość zawsze zwycięża”.
Oby miał rację.
Bo cię kocham.
Tak nie może być...
...Nie mogę czekać...
żeby przekonać się, czy przeżyłeś.
Myślałam, że aresztowała cię policja.
Poprosiłam ojca, żeby pojechał na komisariat, ale odmówił.
Nikt nie wiedział... - Wybacz.
Chodź, usiądź.
Jak Qasimbhai?
Dobrze.
Khaderbhai przysłał ludzi i zabrali go do szpitala.
Więc Lin uciekł?
Ucieknie.
Skąd to masz? - To prezent.
Na naszą wspólną przyszłość.
Od Lina.
Obiecuję...
Odtąd nie będziesz musiała się o mnie bać.
Przysięgam.
Ojciec nie może wiedzieć, że masz te pieniądze.
Karla?
Zostawiłam ci czystą koszulę.
Dostałaś to, czego chciałaś i już uciekasz?
Potrzebujesz nowego paszportu i dokumentów.
Nie mamy na to czasu.
Mamy, jeśli odbiorę ten, który wyrobił ci Didier.
Khader? - Muszę się z nim zobaczyć, Lin.
Czyżby?
Dlaczego?
Kiedy przyjechałam do Bombaju, byłam w rozsypce.
Dostrzegł coś we mnie, choć ja nie widziałam niczego.
Wykorzystał cię, tak jak i mnie.
Nie byłoby mnie tu z tobą, gdyby nie on.
Cokolwiek zrobił, był dla mnie ojcem, gdy tego potrzebowałam.
Musi zrozumieć.
Co zrozumieć?
Wybrałam ciebie, ale to nie znaczy, że go zdradziłam.
Poza tym pożegnania są ważne. Sam mi to kiedyś powiedziałeś.
Kurwa, powiedziałem to.
Gdzie Modena?
Odszedł.
Kurwa. Przykro mi, Liso.
Nie. Nie było go.
Zniknął.
Jest ledwie żywy, a mimo to wychodzi i znika.
A to wszystko dla tego.
Na co to, kurwa, było?
Obiecajcie mi, że wyjedziecie z Indii.
Zamieszkacie gdzieś, gdzie nikt was nie zna.
Będziecie szczęśliwi.
Jedziesz z nami.
Nigdzie się nie ruszę bez Sebastiana.
Przyjdzie po mnie, kiedy będzie mógł.
Ruszajcie. Nic mi nie będzie.
Będę czekała o szóstej na peronie.
Dobrze.
Nie spóźnij się.
Okłamałam was...
w sprawie Lina Forda.
I tego, że nie wiem, gdzie on jest.
Gdybym powiedziała prawdę, Nishan wciąż by żył.
To adres Karli Saaranen.
Jeśli ktokolwiek wie, gdzie jest Lin, to właśnie ona.
Nie wiedziałam, czy się ze mną spotkasz.
Cieszę się, że cię widzę. Martwiłem się, że mogłaś zginąć.
Gdy spotkaliśmy się po raz pierwszy, miałaś w oczach strach,
tak jakbyś uciekała przed wszystkimi i wszystkim.
Znów masz takie spojrzenie.
Wygraliśmy. Nigdzie nie musisz uciekać.
Chyba muszę.
Z Linem? - Tak.
Wyjeżdżamy rano pierwszym pociągiem.
Kocham go.
„Tchórz nie potrafi okazać miłości.
To domena odważnych”.
Bardzo się cieszę, Karlo.
Po wszystkim, co na ciebie sprowadziłam?
Miałeś rację, a ja odebrałam ci to, czego chciałeś.
Sagar Wada nigdzie się nie wybiera.
Slumsy pozostaną tam, gdzie są,
a za rok, gdy wszyscy zapomną o tym skandalu,
zdobędę głosy,
bo tamtejsi mieszkańcy będą mi winni jeszcze więcej.
Walid zniknął i mam jeszcze mocniejszą pozycję.
Kto odważy się stanąć mi na drodze?
Jestem cierpliwy, Karlo.
Jak każdy dobry ojciec.
Zagraniczny policjant jest w mieście i szuka Lina.
Musimy wyjechać z kraju, ale Lin nie ma dokumentów.
Chcesz jego paszport. - Wiem, że nie mam prawa o to prosić.
Uznaj to za mój prezent pożegnalny.
Zadbam o to, by nikt nie wypytywał was na dworcu.
Przekaż Linowi, że niezależnie od tego, co myśli,
istnieje rzeczywistość, w której wciąż jest moim synem.
Dziękuję.
Chodź.
Bardzo się cieszę, że żyjesz.
Lin mówił, że mnie szukałeś. Dziękuję.
Rodzina to rodzina.
Abdullah zawiezie cię na dworzec.
Liso, naprawdę nie musisz tego robić.
Ale chcę.
Nie mielibyśmy ich bez ciebie...
Połowa to wciąż dużo,
a wy też potrzebujecie pieniędzy.
Po prostu weź te pieniądze.
Nie możesz choć raz ułatwić sobie życia?
Modena powiedziałby to samo, więc...
Dziękuję.
Sebastian? - Lisa.
Kto tam?
Panno Saaranen, policja.
Proszę otworzyć.
Karli nie ma.
Z kim pani rozmawiała?
To nie pańska sprawa.
Nie, ty skurwysynu!
Nie. Nie!
Dale!
Policjanci są w każdej uliczce.
Mam cię, Dale.
Jest tu fortuna. Puść mnie, a będzie twoja.
Pierdolę twoją kasę.
Nie ma drugich szans. Mówiłem ci.
Jaka to różnica? Serio?
Wracasz ze mną.
Zajrzyj do środka.
Na dole też są policjanci.
Zastrzelisz nas wszystkich?
Nie, tylko ciebie.
Nie!
Moje pragnienie wolności jest silniejsze niż twoja potrzeba złapania mnie.
Hej! Chavan, on skoczył. Ucieka.
Cześć, mały. Pamiętasz mnie?
Masz jedną szansę, by ratować resztę życia.
Gdzie on jest?
Przepraszam. Spóźnię się na pociąg.
Przepraszam. - Proszę o uwagę.
Pociąg numer...
Ktoś chce, żebyś cierpiał, gora.
Nie ma dla ciebie ucieczki.
Ilekroć zamykamy człowieka w klatce,
zostawiamy go samego z nienawiścią.
Chętnie ją powitałem.
Tylko ona mogła mi w tamtej chwili dodać sił.
Musiałem zapomnieć o miłości, którą odnalazłem w tym miejscu.
Ostatecznie Karla miała rację.
Miłość to słabość.
Pozostawało mi poddać się tamtej brzemiennej w skutki chwili
i poczuć, jak całe moje życie zmienia nagle bieg.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI SHANTARAM
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK