Minęły trzy dni i wciąż go nie złapaliście.
Dziękuję.
Nie chcę tu pana, ale nie zapomniałam o dobrych manierach.
Nie pojawi się.
Wychowałam Dale'a na mądrzejszego.
Nie rozumiem, dlaczego uciekł. Mój syn przyznał się do winy.
Uznał, że więzienie jest nie dla niego.
To dość częste.
Był cały w siniakach, ilekroć go odwiedzałam.
Pewnie nic pan o tym nie wie, prawda?
Potrafi wyprowadzać ludzi z równowagi.
Dlaczego tak nienawidzi pan mojego Dale'a?
Dorastałem w Otway. Kojarzy pani Otway?
Tak.
Mój stary...
Nie był najmądrzejszy.
Nie był największy.
Ale pracował ciężej niż ktokolwiek.
Wydobywał węgiel przez 30 lat.
Zależało mu na tym, żebym nigdy nie zszedł pod ziemię.
Nie, nie.
Miałem mieć szansę, by pójść na studia, tak jak pani Dale.
Coś osiągnąć.
Zmarł tuż po pięćdziesiątce, krztusząc się
tym czarnym syfem, który miał w płucach.
Uczciwa praca. Ale go zabiła.
Nie poszedłem na studia.
Więc nienawidzę każdego gnojka,
który uznaje, że to dla niego za trudne.
Po prostu zacznie okradać ludzi albo sprzedawać dragi
i olewać resztę świata.
Tak jak pani Dale.
Serce mi się kraje na myśl o tym, że więcej go nie zobaczę.
Ale przeżyję bez pożegnania,
jeśli dzięki temu będzie mógł żyć
z dala od gnojów takich jak pan.
Jeszcze go pani zobaczy.
Tam, gdzie widziała go pani ostatnio. Może być pani, kurwa, pewna.
Doktorze Lin, nie dam rady.
To pan jest lekarzem. Nie ja.
Nie jestem lekarzem. Nigdy nie byłem.
Na tym etapie wiesz już wszystko to, co ja, Parvati.
Mówi, że nigdy nie widział takiej lekarki jak ty.
Będziesz świetną lekarką dla Sagar Wada,
a ludzie będą do ciebie przyjeżdżali z daleka.
Każdy mężczyzna byłby szczęśliwy z taką żoną.
Bądź poważny. To nie żart.
Masz talent. Jesteś w tym dobra.
Jestem dziewczyna. Ludzie mnie nie słuchają...
Żeby wyzdrowieć, będą musieli.
Prabhu i Qasim ci pomogą.
Nie chcę, żeby wyjeżdżał.
Poradzisz sobie. - Nie chodzi tylko o doktorowanie.
Potrzebuję teraz bandaża.
Jakie to uczucie? Wkręciła cię. - Tak.
Dorwę cię. I ciebie też.
To żart, hai?
Żartowałam.
Wygląda na to, że Khaderbhai dotrzymał obietnicy.
Wkrótce będziemy mieli wodę bieżącą, inshallah.
Wiem, uważasz, że cię wrobiłem.
Zrobił pan to, co uważał za konieczne i wiem, że chodziło o nasze dobro.
Ale tego żałujesz.
Głodni ludzie nie pamiętają o przeszłości.
A więc to nasze pożegnanie?
Z jakiego innego powodu uczyłby pan Parvati o lekach?
I przekazywałby pan swoje racje sąsiadom?
Tak, na to wygląda.
Chcę tylko powiedzieć, że wiem, że powinienem był cię uważniej słuchać.
Tak. Pan i wszyscy pozostali, bo jestem bardzo mądry.
A pan, panie Lin, jest wielkim wrzodem na pichhavaada.
Mimo to będę za panem tęsknił.
Mówiłam, że go tu nie było.
I nic nie wiesz?
Byłabym tu, gdybym wiedziała?
Jeśli go tu nie było, to nie ma swojego paszportu.
To gdzie on jest?
Kurwa, wiem, że kłamiesz, Lisa.
Rusz się. Rusz się, powiedziałem!
Nie możesz tego zabrać. Maurizio. - Nie mogę tego zabrać?
Nie? - Maurizio.
Posłuchaj mnie.
Mogę robić, co tylko, kurwa, chcę.
Okej?
Jesteś mądra, Liso. Dużo mądrzejsza od niego.
Możemy to rozwiązać. Wszyscy razem.
Przekaż to Modenie. Dobra?
Wciąż mamy czas, żeby wyjechać z miasta, ale on musi...
Musi przynieść mi te pieniądze, jasne?
Co chcesz mi pokazać, Prabhu? Mam robotę.
Przyszłość, Linbabo.
To taksówka Aruna. - Nie!
Przez połowę czasu będzie teraz moja.
Nie może prowadzić 24 godziny na dobę.
Kiedy nie będzie jeździł, ja będę jeździł,
a on będzie pobierał bardzo rozsądny procent moich zarobków.
W ciągu dnia będę przewodnikiem, a nocami będę woził pasażerów.
Hej! - A kiedy zamierzasz spać?
Kiedy się ożenię.
Po twoim wyjeździe nie będę wiele zarabiał jako przewodnik.
Bez ciebie znów stanę się jednym z wielu.
Wciąż będziesz... „przewodnikiem numer jeden”.
Pomyślałem...
...że kiedy odbiorę dokumenty od Didiera,
moglibyśmy odwiedzić tę twoją wioskę?
Poznałbym twoją rodzinę.
Mówiłeś, że jest tam pięknie.
Jeśli pojadę do domu, mój ojciec, który nie jest zbyt nowoczesny,
dowie się o tym, że staram się o rękę Parvati i zażąda posagu.
Rodzice Parvati pozwolili mi starać się o jej rękę,
ale nie chcę, żeby zmienili zdanie, na?
Chcę jak najszybciej wziąć ślub.
Powiem ojcu Parvati, że nie potrzebuję posagu. Bardzo nowocześnie.
On też chętnie podejdzie do tego nowocześnie.
Na pewno.
Nie sądzisz, że za bardzo się z tym spieszysz?
Nie spędziliście z Parvati zbyt dużo czasu razem.
Po ślubie będziemy na to mieli całe lata.
Dziś jest nasza pierwsza oficjalna randka, Linbabo.
Koniec z ukrywaniem się.
Lin, to dla mnie bardzo trudny wybór.
Jesteś moim przyjacielem, ale Parvati...
Nie, rozumiem.
Cieszę się twoim szczęściem.
Reynaldo's? - Tak.
A właściwie nie.
Najpierw muszę się z kimś spotkać.
Kto tam?
Zgadnij. Masz trzy szanse.
Siedziałem w swojej chacie samotnie przez dwa dni
i zrozumiałem, że już nie wrócisz, więc oto jestem.
Oto jesteś.
Miałam coś pilnego do załatwienia.
Wciąż to załatwiasz?
Tak się składa,
że mam zobowiązania. Tak jak ty.
Już nie.
Jutro wyjeżdżam.
I żeby było jasne:
mówiłem poważnie.
Gdybym wiedział, że przez to znikniesz i będziesz mnie unikać,
i tak bym to powiedział. - Nie dlatego zniknęłam.
A czy dlatego nie wróciłaś?
Tak czy inaczej, nie chciałem wyjeżdżać bez pożegnania.
Pożegnania są ważne.
Czyli to jest pożegnanie?
Na zawsze.
Chyba że zjesz ze mną kolację. - Co? Jezu.
To moja ostatnia noc w Bombaju. Zjedzmy razem kolację.
Jak dwoje normalnych ludzi.
Możesz nawet dać mi listę zakazanych tematów.
Chętnie.
Tak? - Tak.
Musisz wybrać miejsce, bo nie mam o tym zielonego pojęcia.
Nie zatrzymuj się.
Coś ty sobie, kurwa, myślał? Okradłeś Raheema, Zhou?
Maurizio przetrząsnął mieszkanie.
Bałam się.
Maurizio chciał cię tu zostawić, więc jebać go.
Wszystko zabrałem.
Liso, możemy od razu ruszać. Możemy... - Jak?
Maurizio zabrał nasze paszporty. Jak się wydostaniemy?
Będzie nas wszędzie szukał. Zabiją cię.
Założą, że w tym uczestniczyłam.
Liso, chciałaś, żebym był silny.
Nie w taki sposób. Wyjedź, zanim zrobią ci krzywdę.
Proszę, posłuchaj mnie.
Wyjedź ze mną. Proszę.
Przykro mi, nie mogę.
Tyle czerwonych not i nic nie znaleźliśmy.
Może Lin Ford jak inni gora ukrywa się w Bombaju
przed wierzycielami albo wściekłą żoną.
Najlepszych dziennikarzy, jakich znam, łączy jedno.
Absolutna nieustępliwość.
Czyżby?
Nie twierdzę, że jej nie masz. - Nie wierzysz, że dam radę?
Robiłeś mi przyjemność?
Możemy go zidentyfikować na inne sposoby.
Lin. Co u ciebie?
Nie narzekam.
Jestem Lin. - To Nishant.
To mój... chłopak. - Jestem jej... chłopakiem.
Chłopak Kavity. Miło cię poznać, Lin.
Wzajemnie.
Pewnie nie widziałaś Didiera, co?
Nie widziałam go od paru dni.
Dobra.
Na razie. - Na razie.
Był tu Didier?
Didier? Nie.
Tu Lin.
Didier?
Lin. Nie mam twojego paszportu.
Okej.
Co się dzieje, Didier?
Nigdzie nie pójdę, dopóki nie otworzysz.
Hej.
Wychodziłeś stąd, odkąd się widzieliśmy?
Jeden z sąsiadów przynosi mi jedzenie i picie.
Nie mam powodu, by wychodzić.
Chcesz swoje zdjęcia i pieniądze na załatwienie tej sprawy.
Mam jedno i drugie... tutaj.
Nie masz paszportu.
Świetnie.
To niebezpieczne. Czemu tu przyjechałaś?
Didi sprzedała im mój dług.
Co miałam zrobić, odmówić?
Kiedy możesz wyjechać?
Będę tu do czasu, aż spłacę dług.
Nie powinnaś była dzwonić do mojego biura.
Jaki miałam wybór? Nie wiedziałam, co robić.
Nic nie mogłam zrozumieć.
Nie jestem głupia, Akash.
Wiem, że nasze rozmowy o ucieczce, o życiu w Kanadzie,
to były tylko marzenia.
Wiem, że mogłam być dla ciebie tylko kochanką.
Ale teraz...
Chciałabym się przekonać, czy kochasz mnie tak mocno, jak ja kocham ciebie.
Człowiek na moim stanowisku...
Dzięki tej pozycji Walidbhai dał ci duże pieniądze za Sagar Wadę.
Wykorzystaj...
Wykorzystaj pieniądze za Sagar Wadę, żeby mnie uwolnić.
Jeśli Walidbhai dowie się, że żyjesz,
jego ludzie cię zabiją.
Tak czy inaczej, tu umrę.
Nie wolno ci mówić o mojej umowie z Walidbhaiem.
To nie jest dla ciebie bezpieczne.
Tak będzie dla ciebie lepiej.
Chyba dla ciebie. Ja nie jestem tu bezpieczna.
Wykorzystaj pieniądze Walida, żeby wykupić mnie od Madame Zhou.
Porozmawiaj z nią.
A wszystko będzie jak dawniej.
Akash? Też tego chcesz, prawda?
Tak, oczywiście.
Zrobię, co będzie trzeba.
Ministrze.
Zapraszam.
Co? Nie możesz pozwolić mi pić i popadać w depresję?
Karla mówiła kiedyś, że depresja spotyka tych, którzy nie umieją być smutni.
Co to, kurwa, znaczy?
Gdyby Karla mniej myślała, a więcej czuła, wyszłoby jej to na dobre.
Trudno z tym polemizować.
Co się stało?
Od czego zacząć?
Mój ojciec był doskonałym nauczycielem. Z jednym wyjątkiem: mnie.
Moje porażki na kolejnych etapach edukacji szczerze go oburzały.
W dzieciństwie wydawało mi się, że jego ręka
była tak duża, że kiedy mnie uderzał, całe ciało miałem w siniakach.
Żyłem w strachu przed tymi ciosami
i towarzyszącym im poczuciem, że jestem kompletnie bezwartościowy.
Jako szesnastolatek uciekłem.
Byłem młodym, niegłupim chłopcem z odrobiną uroku osobistego.
Nikt mnie tak więcej nie uderzył. Aż do tej chwili, kilka dni temu.
Z policjantami było to samo.
Patrząc na mnie, nie widzieli żadnej wartości.
Kogo obchodzi, co oni myślą?
Cóż... W głębi duszy wiedziałem, że mają rację.
Co to jest?
Pamiątki.
Trzymam je, żeby pamiętać, jakim okropnym jestem człowiekiem.
Kiedy byłem młody, miałem kochanka. W Genui.
To był wspaniały człowiek. Wiele mnie nauczył.
Alberto.
Pisał do mnie przepiękne listy.
W jego ramionach narodziłem się na nowo.
I co się stało z Alberto?
Cóż, kochał mnie.
Ja kochałem jego.
Ale on popełnił... błąd w ocenie.
On...
postanowił poddać tę miłość próbie.
Mimo całej swej mądrości nie wiedział, że miłości nie można poddawać próbie.
Uczciwość tak. Lojalność – oczywiście. Ale nie miłość. Wiesz?
Miłość trwa wiecznie,
nawet jeśli zaczynamy nienawidzić osoby, którą kochamy.
Możesz kogoś kochać, a jednocześnie robić tej osobie straszne rzeczy.
Więc wiesz,
Alberto pozwolił, żebym odkrył, gdzie trzyma pieniądze,
więc wszystko zabrałem i uciekłem.
Miłość oznacza też, że by ci wybaczył.
Nigdy więcej go nie widziałeś?
Piętnaście lat później zobaczyłem go w parku
i pospiesznie go minąłem.
Ja...
Minąłem dobrego, błyskotliwego człowieka, który mnie kochał,
tylko dlatego, że się zestarzał i nie był już piękny.
Jego słabość i samotność mnie przeraziły.
Nie chciałem być ich częścią.
A teraz... jestem nim.
Kiedy bili mnie w tamtej celi, znów byłem z ojcem.
Bezwartościowy, do niczego.
Tak jakby całe moje życie okazało się mirażem.
Tylko, jeśli zostaniesz w tym bałaganie.
Tobie udało się uciec.
Ci policjanci tu są.
Idąc ulicą, zawsze będę się bał.
Rabowałem banki, Didier.
Uciekłem z więzienia.
Jestem najbardziej poszukiwanym człowiekiem w Australii.
Glina, który mnie aresztował, chętnie zobaczyłby mnie martwego.
Czemu mi mówisz? Czy to jakiś sprawdzian? Wiesz, że je oblewam.
Nie, to nie sprawdzian.
Chcę, żebyś wiedział, że rozumiem.
Budzę się każdego dnia i wciąż myślę, że po mnie idą.
Ten strach nie minie, niezależnie od tego, czy tu zostaniesz.
Ale każdy dzień naszej wolności
to kop w jaja dla tych gnojów.
Barry,
nie lubię złych wieści.
Mamy dopasowanie. To ten dzień, sierżancie.
Weź go.
Charlie Pendergast. To on dał mi tę broń.
Nie dał mi jej, ale należy do niego. Pożyczyłem ją.
Prawdę mówiąc, nie dał mi jej,
Zabrałem ją bez jego wiedzy, ale to jego broń.
Charlie Pendergast. - Przysięgam.
Mamy zdjęcia i nagrania z dziś
i z pańskiego wyjazdu do Khandali z Sunitą.
Pańskie życie się skończy,
reputacja legnie w gruzach, a żona i dzieci zostaną zhańbione.
Ale nie jesteśmy pańskimi wrogami.
Prosimy tylko, by wysłuchał pan woli ludu.
Jeśli zagłosują na korzyść Khadera Khana, niech tak będzie.
Jeśli Walid nie zdobędzie slumsów, zabije mnie, tak jak zabił Rujula.
Walid nie zabił Rujula. Zginął za to, że zdradził Khadera Khana.
A co z Sunitą?
Co pańskim zdaniem ją spotka, jeśli pan odmówi?
Twierdzi, że pan ją kocha. - Kocham.
Byłoby dużo łatwiej, gdybym jej nie kochał.
Ale kocham też swoją rodzinę.
Mam określoną pozycję i status.
Rodzina mojej żony jest powszechnie szanowana.
Sunita to tylko ran z Kamathipury.
Byłem naiwny,
sądząc, że mogę ją mieć.
Chce pan mieć wszystko, bez konsekwencji.
Oczywiście, że tak.
Więc proszę zaufać Khaderbhaiowi.
Zrobię to.
W takim razie zachowamy pańskie tajemnice. A Sunita zostanie dziś uwolniona.
Może...
Może będzie lepiej, jeśli tu zostanie.
Porzuci ją pan?
To pani ją tu sprowadziła, nie ja.
Wszystkie drogi prowadzą do Sagar Wada.
Jeśli ktokolwiek dowie się o Pandeyu,
założymy, że to twoja wina, a Khader każe cię zabić.
„My”. „Khader”.
Czyli ty.
Widziałem strach Didiera tego dnia
i dobrze rozumiałem, jak to jest, gdy czuje się przerażenie.
Ale wiedziałem też, że jedyna droga to powiedzieć „jebać to” i zaryzykować.
Śledzą nas czy co? - Nie. Wszystko w porządku.
Gotowy? - To policja.
Ty przodem.
Szefie!
Przyjacielu, witaj. - Dobrze cię widzieć.
Hej! - Co u ciebie?
Jakiś czas mnie nie było, ale wróciłem.
Tak. W porządku.
Hej.
Namaste. Wszystko dobrze.
Nie chcesz przyjaciół, ale i tak ich masz.
Przynajmniej jednego prawdziwego.
Whiskey i piwo.
Powinniśmy usiąść.
Tylko barbarzyńcy piją na stojąco.
Hej. - Muszę się odlać.
Hej, Maurizio.
Gdzie byłeś?
Miałem osobiste sprawy, którymi musiałem się zająć.
Modena się z tobą kontaktował?
Nie. A czego miałby ode mnie chcieć?
Paszportów.
Jeśli to zrobi, zostaw wiadomość w barze albo zadzwoń na ten numer.
Rozumiem, że ma nie wiedzieć o tym zainteresowaniu?
Nie.
Siedzisz na moim miejscu.
Myślisz, że nie wiem, co zrobiłeś?
Czyli wiesz więcej ode mnie.
Ale skoro cię wkurwiłem, to dobrze.
Niedługo dostaniesz za swoje.
O co chodziło?
Nie mam pojęcia. - Szaleństwo.
Zdrowie.
Jak poszło?
Pandey zgodził się szybciej niż randi za 50 rupii.
Karla zmiażdżyła mu jaja.
Dobrze. To świetne wieści.
Karla?
Zadanie wykonane.
Musi naprawdę kochać tę kobietę.
Boi się, że Walid go zabije, gdy się dowie.
Możliwe.
Ale będzie za późno.
Chciałbym zobaczyć minę Walida, kiedy się o tym dowie.
O to tutaj chodzi? - Nie, ale ukaranie go za brak szacunku
to dodatkowa przyjemność, której sobie nie odmówię.
Wiem, że to nie było dla ciebie łatwe.
Nie było też takie trudne jak dla Sunity.
Współczujesz jej.
Kocha Pandeya i prosiła w zamian tylko o miłość.
Wykorzystaliśmy to, a Pandey ją odrzucił.
Teraz wie, że nie warto ufać politykom.
Mieliśmy świętować. Wygraliśmy.
Naciesz się. Nie zawsze tak będzie.
Zostawię was z tym... czymkolwiek to się stało.
Karlo.
Powiedz mi, co mogę zrobić, żebyś mogła odzyskać radość.
Chcę dać Sunicie wolność
i dość pieniędzy, by mogła zdecydować, co z nimi zrobić.
Oczywiście. Ale czego ty potrzebujesz?
Hej. Nie potrzebuję ich.
Możesz je zachować albo się nimi podzielić.
Którą powinienem włożyć?
Tę?
Czy może tę?
Tę.
Też tak myślałem.
Cholera, yaar, bardzo się stresuję.
Było łatwiej, kiedy się wymykaliśmy.
Dobrze, że się stresujesz. To znaczy, że to ważne.
Ja też się stresuję.
Czemu się stresujesz?
I nie rozumiem, czemu wydajesz pieniądze na kolację z panią Karlą,
skoro wyjeżdżasz.
Poprosisz, żeby pojechała z tobą? Taki masz plan?
Podoba mi się, Linbabo. To dużo lepsze niż dzielenie chaty z...
Arre, bohaterze!
Jak mogą nas nie kochać? Hę?
Spójrz na nas! Jesteśmy przystojni.
Możesz pożyczyć moją drugą koszulę, jeśli chcesz.
Nie, poradzę sobie.
Achcha, muszę ci zadać jedno pytanie.
Poważne. - Czego ci trzeba?
Jeśli przyprowadzisz tu panią Karlę na seksowanko,
mogę popatrzeć, żeby nauczyć się najlepszych chwytów?
Wkręciłem cię, na?
Wkręciłem cię! Powiedz.
Dlaczego nie wyjechałaś z Modeną?
Maurizio mnie wystraszył.
To było dla mnie zbyt wiele.
Modena zrobił to, żeby dowieść, że mnie kocha.
A ja to odrzuciłam.
Byłby szalony, gdyby został.
Szkoda, że nie przyszłaś do mnie.
Mogłam wam obojgu załatwić paszporty i dokumenty.
Boję się, Karlo.
Nie chcę tam wracać. - To zostań tutaj.
Nic ci nie jest?
Sama nie wiem.
Naprawdę, kurwa, nie wiem.
Madame Zhou powiedziała mi wprost, że zabiła Ahmeda.
Tak jakby spodziewała się, że zrozumiem.
Zhou to jebany potwór. - A kim ja jestem?
Gdy poszłam do Lina do Sagar Wada,
prawie zmarł na cholerę.
A ja byłam zazdrosna.
Wiedział, dlaczego to zrobił. Było warto.
Powiedział mi, że mnie kocha.
A ty co powiedziałaś?
Niech zgadnę.
Powiedziałaś, że nie wierzysz w miłość. - A potem uciekłam.
Może to właśnie jego potrzebujesz.
Okłamywałam go od początku. W sprawie Rujula, Khadera, wszystkiego.
Zasługuje na więcej.
Może powinnaś pozwolić mu zdecydować.
Dobra.
Dobra. Wiem, o czym myślisz i nie dziwię się...
Myślałem o tym, jak szybko zderzysz się z ziemią,
kiedy wyrzucimy cię przez okno.
Mój dostawca wyruchał nas obu. Okej?
Dałem mu twoje pieniądze i zniknął.
Szukam go, ale jeszcze go nie znalazłem.
Dlatego pakujesz się na wyjazd?
Masz mnie za idiotę?
Otwórz okno.
Przysięgam, że to prawda.
Czy gdybym miał twoje pieniądze, wciąż bym tu był?
Jak nazywa się twój dostawca?
Znajdę go. Obiecuję.
Nie! Nie, nie.
Nie, Raheem. Nie!
Lin. Lin Ford.
Nazywa się Lin Ford. Okej?
Przesiaduje w Reynaldo's.
Nie widziałem go, odkąd dałem mu kasę.
Ale go znajdę. A wtedy przyjadę do ciebie do hotelu.
Bo jesteśmy takimi przyjaciółmi?
Wydajesz się zmęczony.
Tyle się już naszukałeś. Odpocznij.
A my poszukamy tego Lina Forda.
Chodźmy. - Czekaj.
Nie wychodzi stąd... - Znam ludzi...
...aż powiem. - Potrzebujesz mnie!
Jeśli spróbuje, połamcie mu nogi. - Raheem!
Dobra.
Przyjacielu.
Chodź, szybko.
Jesteśmy głodni. Chodź tu!
Co zjesz, ciociu?
Zamów, co chcesz, ciociu.
Pattice i samosa dobrze wyglądają.
Tak, daj jej jedno pattice.
Lubię też słodkie orzeszki, Prabhu. Bardzo pyszne.
Tak, przyjacielu, słodkie orzeszki. Musimy zamówić wszystko.
Dziękuję.
Siedząc tam, pomyślałem, że może zdobędę to, czego chciałem,
że mam szansę na odrobinę wolności i przyszłość,
w której będzie Karla.
Wyglądasz zjawiskowo.
Też się postarałeś.
W porządku. Dzięki.
Dobrze.
To nic takiego.
Nic się nie stało.
Gładki jak jedwab.
No to zaczynamy.
Charlie.
Charlie! Ktoś jest na podwórku. - Co?
Posłuchaj.
Kto tam jest?
Starszy detektyw Walter Nightingale.
Australijska Policja Federalna.
Kurwa! Pozbądź się tego. - Chcemy tylko pogadać.
Charlie, posłuchaj. Wejdziemy teraz.
Przestań, kurwa, płakać, Missy! Pozbądź się tego gówna.
Missy, rusz się!
Cholera.
Od tyłu. Trzymaj się nisko.
Cholera.
Kurwa.
Charlie, nadchodzą od tyłu!
Nie ma mowy, gnoje.
Kurwa!
Ja pierdolę! Dobra!
Dobra! Poddaję się!
Wstrzymać ogień!
Nie strzelać! - Wychodzę, dobra?
Wstrzymać ogień.
Połóż się na ziemi, dobra?
Nie, nie. - Połóż się, dobrze?
Już dobrze. Kocham cię.
Dobra!
Wychodzę. Nie zastrzelcie mnie.
Słyszycie?
Kocham cię.
Widzisz moją broń?
Kładę ją na samochodzie. Dobra?
Chodzi tylko o rozmowę.
Charlie, rzucisz broń?
O kurwa!
Kurwa! Jezu!
Chyba... Chyba do mnie strzeliłeś, gnoju.
Wezwijcie karetkę. - Dobrze.
Muszę tylko wiedzieć jedno.
Tak?
Napad na bank...
Tak? - Zastrzeliłeś oficera Florisa?
Tak. To byłem ja.
Wezwijcie pomoc.
Gdzie jest Dale Conti? - Dale?
Gdzie Dale Conti? Nie, nie.
Czujesz to?
Tak?
Słuchaj.
Umierasz.
Właśnie, kurwa, umierasz
i tylko ja mogę ci pomóc.
Więc mi powiedz.
Powiedz. Gdzie on jest?
Nie zmusiłeś go do mówienia.
To cię wkurwiło, co?
Okej. Kto wygra, jeśli będę milczał?
Dobra. Powiem ci.
Powiem ci.
Takie jest życie.
Zjebie.
Kamienna twarz, patrzy na mnie... Dziękuję.
I mówi: „Czy mogę popatrzeć,
żeby nauczyć się uprawiania seksu?”.
Uwierzyłem mu.
Przysięgam, zachowuje się jak klaun,
ale to najporządniejszy, najmądrzejszy facet, jakiego poznałem.
Kurwa, kocham go.
Kocham ich wszystkich.
To przez wino. - Oczywiście.
Może opowiedziałeś mi tę historię o Prabhu,
żeby sprytnie poruszyć temat seksu ostatniej nocy w Bombaju.
Jesteś nie lepsza od niego.
Chyba że wspominasz o tym dla swoich własnych seksownych celów.
Spokojnie.
Nawet gdybyś chciała...
A nie twierdzę, że chcesz...
Nie mógłbym tego zrobić, a potem wyjechać.
A muszę wyjechać.
Nie powinieneś.
Jedź ze mną.
Hej. Żadnych obietnic, żadnych gwarancji.
Tylko ty i ja, tak długo, jak będzie nam pasowało.
Dlatego mnie tu zaprosiłeś? - Tak.
Żeby robić właśnie to: śmiać się, rozmawiać.
Widzisz, jakie to proste i przyjemne?
Nie mogę znieść myśli, że więcej cię nie zobaczę.
Nie chcę wyjeżdżać, bo się w tobie zakochałem.
To nie takie proste, Lin.
Mogłoby być.
Co cię tu trzyma?
Co jest tak ważne, że nie będzie tu czekało,
jeśli postanowisz wrócić?
Mogę się mylić, Karlo,
ale jesteś jak ktoś, kto, jak kiedyś mówiłaś,
siedzi samotnie w tonącej szalupie i boi się wyskoczyć.
Może nie chcę pociągnąć nikogo na dno.
Zajebiście pływam.
Nie mogę. - Możesz.
Będę za tobą tęsknić, Lin.
Bardzo.
Czy gdybym za nią poszedł,
zmieniłaby zdanie, zgodziłaby się ze mną jechać?
Nigdy się nie dowiem.
Wiem tylko, jak inaczej potoczyłaby się cała reszta.
Didier Levy?
Masz nade mną przewagę.
Podobno przyjaźnisz się z Linem Fordem.
Muszę go znaleźć. Robimy razem interesy.
Lin, tak. Nie pojawia się od jakiegoś czasu.
Ostatnio był z piękną Szwedką
w apartamencie w hotelu Taj Mahal.
Zamierzali chyba odwiedzić Varanasi.
Mogłeś się z nim minąć.
Ale chętnie ci pomogę...
Nie możesz.
Liso. To ja, Sebastian.
Co ty tu robisz? To niebezpieczne.
Upewniłem się, że mnie nie śledzą.
Myślałam, że wyjechałeś.
Powinieneś był.
Nie pojadę bez ciebie.
Te amo, Lisa.
Przepraszam.
Przepraszam za to, co powiedziałam. Chcę jechać z tobą.
Karla zaoferowała nam pomoc. Może załatwić nam dokumenty.
Uda się.
Hej.
Biegnij do Sagar Wada i znajdź lekarza gora, Linbabę. Dobrze?
Powiedz mu, że Didier prosi, żeby tam został i nie opuszczał slumsów.
Gdyby go nie było, znajdź Prabhu i powiedz mu, żeby do mnie przyszedł.
Dobrze? Biegnij. Leć. - Okej.
Jeśli mnie nie puścisz, zeszczam się.
Jakiekolwiek sztuczki, a połamię ci nogi.
Czekam tu. Pospiesz się.
Wciąż piszesz artykuł o Linie?
On wie?
Przysłał cię tu?
Przyszłam prosić, żebyś tego nie robiła.
Lindsay Ford to imię i nazwisko nieżyjącego człowieka.
Wiedziałaś o tym?
Nie ma znaczenia, kim był Lin.
Ważne jest to, kim jest teraz, jaką pracę wykonuje w Sagar Wada.
Jeśli opublikujesz artykuł, będzie musiał wyjechać.
Nie zasługuje na to.
Wielu z nas zasługuje na karę za to, co zrobiliśmy,
ale nie Lin.
Czym się zajmujesz, Karlo?
Spędzamy razem czas w Reynaldo's i dobrze się bawimy.
Przyjaźnimy się, ale nie jesteśmy prawdziwymi przyjaciółkami.
Lubię Lina. Ale to moja praca.
Jestem dziennikarką. A Lin to temat artykułu.
Doprowadzam do umów, które nie powinny zaistnieć.
Jeśli zrezygnujesz z artykułu o Linie, dam ci lepszy temat.
Jaki?
Korupcja, łapówki, seks i zabójstwa.
Opowiem ci o tym, jak bombajski gangster wykorzystuje te środki,
żeby położyć łapę na slumsach Sagar Wada.
Dobrze.
Słucham.
Musisz mi dać słowo, że zostawisz Lina w spokoju.
Cokolwiek się stanie, będzie mógł zostać w Bombaju.
Wejdź do środka.
Wszystko w porządku.
Przykro mi, że go zastrzeliłem.
Mnie też, synu. Mnie też.
Ale to było dobre zatrzymanie, prawda?
W każdym razie to jakiś wynik.
To była jebana katastrofa.
Policjanci zabijający takich jak on robią z nich bohaterów dla innych gnid.
A Pendergast nie powie nam, gdzie ukrywa się ten gnojek.
I nie wiem...
Jest to jakiś wynik, w tym twoim małym móżdżku.
To jakiś jebany żart?
Nie mów, że wychodzisz. Muszę się z kimś napić.
Lin, wychodzimy.
Dopiero przyszedłem. Nawalę się.
Lin, on y va. Napijemy się u mnie.
Coś się stało? - Później ci wyjaśnię.
Co się dzieje? - Mam drobne kłopoty.
Potrzebuję twojej pomocy, ale gdzie indziej.
Chodźmy. - Kolejne kłopoty?
Zostawiłem cię samego na sześć godzin. Co się dzieje?
Idziemy.
On cię śledzi? - Rusz się. Chodź.
Chodź.
Czego chcesz? Dlaczego go, kurwa, śledzisz?
Zostaw mnie... - Dlaczego, kurwa...
Dlaczego go śledzisz? - Nie mnie.
On śledzi ciebie, Lin! - Czemu go, kurwa, śledzisz?
I będą kolejni!
Co się dzieje?
Co ty zrobiłeś, Linbabo?
Co ja zrobiłem?
Chryste.
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI SHANTARAM
TŁUMACZENIE: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK