Lin?
Wymiotuje od pięciu godzin.
Nie wiem, co robić. W szpitalu go nie przyjmą.
Kazali mu odpoczywać kilka dni i pić dużo wody.
Jitendra, słyszysz mnie?
Lin, gdzie ty byłeś? Szybko. Parvati...
Może poczekać! Spójrz na mojego męża.
Jest w tym samym stanie, co on.
Idź do diabła!
Moje dziecko było tu przed Parvati.
Prabhu!
Jitendra jest chory. - Prabhu!
Co jest? Ilu ludzi jest w tym stanie?
Wszyscy są chorzy.
Ale Parvati też choruje. Proszę, szybko!
Dobrze. Już idę. Okej?
Przesuńcie się. Zróbcie przejście.
Jitendra, połóż się.
Nie ruszaj tego.
Dobrze?
Przepraszam. - Co tu jeszcze robisz?
Do domu! Kręcąc się tu... - Chodź.
...nie pomożesz jej! - Przepraszam!
Czemu Bóg ją tak karze?
To ostrzeżenie? „Trzymaj się z daleka od tego haramkhora Prabhu”?
To mówi Bóg?
Nie powinniśmy byli spotykać się za ich plecami.
To moja wina, Linbabo. - Nie tylko ona choruje.
Za innych też odpowiadasz? - Proszę.
Nie mów tak. Ty też odchodzisz.
Co zrobimy, gdy wyjedziesz? - Nigdzie nie jadę.
Bo potrzebujesz paszportu.
Nie wyjedziesz, kiedy go dostaniesz?
Cokolwiek się stanie, nie wyjadę przez kolejne dwa dni.
Przepraszam.
Nie rozumiem.
Zagotowanie wody to prosta sprawa... - Qasim.
Qasim! To może być cholera.
Objawy i sposób rozprzestrzeniania się zgadzają.
Były już trzy ogniska między Bombajem a Thane.
Mówię ci, najważniejsza będzie sól.
Sól i ryż. - Hej. Musimy zacząć opracowywać plan.
Mam za mało sprzętu, by wszystkich wyleczyć.
Panie Lin, już to przerabialiśmy.
Pokaż tę listę bratu.
Mamy już zadania dla wszystkich, włącznie z panem.
Linbaba, chalo.
Ludzie muszą wiedzieć,
że każdy, nawet starsi ludzie, musi zrobić swoje.
Chodźmy na śniadanie.
Jestem głodna.
Zjem śniadanie tylko w łóżku.
To łóżko jest za małe.
Jestem gotowa na śniadanie.
Masło, tosty, dżem, dosa.
Chai? Kawa?
Proszę zostawić pod drzwiami. - Czekaj.
Sunita, kochanie, wracaj do środka.
Nie denerwuj się.
Nikt nie może nas razem zobaczyć.
Jesteśmy daleko od Bombaju.
Myśli pan, że kogoś tu obchodzi,
jak wygląda pan czy pańska żona, panie Pandey?
Dobrze. Nie chcesz plotek?
Zatrudnij mnie jako swoją sekretarkę. - Gdy przeprowadzimy się do Kanady.
Jego kariera jeszcze się nie zaczęła, a już mówi o przeprowadzce do Kanady.
Przyjmując pieniądze od Walidbhaia, utknąłeś w Indiach na zawsze.
Kochanie, to trudne.
Kocham cię.
Wiesz o tym, prawda?
Zabawmy się jeszcze trochę.
Całe Sagar Wada ruszyło do pracy.
Ludzie wiedzieli, że mogą liczyć tylko na siebie.
Nie mieli szans na prawdziwego lekarza, pozostałem im tylko ja.
Ratownik-uciekinier, którego sytuacja przerastała.
Daj jedną Ratnie, a drugą Lily.
Ravi, po jednej dla Manu i Pinky.
Jedna dla Jitu. Ruszaj!
Muszą to wypić.
Raz, dwa, trzy. Zabierzcie resztę. Szybko!
Przynieście puste butelki.
Czemu to oddałaś? Biegnij! - Poślij bezużytecznego.
Odpuść mu, Kumar ji.
Bardzo mu na niej zależy.
Dziękuję.
Poproszę dwie.
Kupiłam nam dziś jajka. Pomyślałam, że zrobię omlet.
Zaparzysz kawy?
Zamierzasz udawać, że to zwykły dzień?
Jeśli masz jakiś problem, czemu nie powiedziałeś tego Maurizio?
Powiedziałem, że możesz odmówić.
Może chciałam, żebyś to ty odmówił.
Dla mnie.
A co ty zrobiłeś? Nic.
Mam w dupie Raheema.
Ale zrobiłam swoje, bo jedno z nas musi.
A jeśli to, że się z nim prześpię, pozwoli nam stąd uciec,
to niech tak będzie.
Sypiam z tobą.
Budzę się przy tobie.
Jem z tobą śniadania.
Nie będę go całować, bo tego nie robię.
Zrobię swoje, a potem wyjdę.
Idź.
Zanim każę mu zawrócić i zabiorę cię z powrotem do Khandali.
Wysiadaj.
Dziesięć kilo? To duża dostawa.
Nie zorganizujesz tyle? - Nie zapominaj, kto tu dla kogo pracuje.
Mogę to zorganizować.
Ale takie duże ilości przyciągają uwagę.
Kto wie, skąd bierzesz herę?
Tylko mój wspólnik Modena.
A co z tą amerykańską dziwką, Lisą?
Ona nic nie wie. Modena lubi ją pieprzyć, to wszystko.
Jeśli ktoś się o tym dowie, Maurizio, Padma urwie ci jaja.
Pamiętaj o tym.
Jeśli Khaderbhai się dowie, Padma nie będzie miała okazji.
Możemy tyle dostarczyć czy nie?
Masz jeszcze? - Proszę.
Musimy podawać jej dwa łyki co dwie minuty.
Sunita, tutaj!
Wydajesz się szczęśliwa! Jak było?
To dziwka.
Śledziłem ją aż do burdelu.
Kochanka to jedno, ale romans z dziwką z niskiej kasty
to dużo lepsza karta przetargowa.
Jeśli Walid dowie się o tej randi, natychmiast ją zabije.
Nie może ryzykować, że Pandey straci stanowisko.
Abdullah ma rację.
Powinna być w bezpiecznym miejscu, pod naszą kontrolą,
jeśli chcemy ją wykorzystać przeciwko Pandeyowi.
Musimy to zrobić, nie zwracając na siebie uwagi.
Potrzebujemy kogoś, kto może wykupić prostytutkę.
Zażądaj od Madame Zhou spłaty długu.
Niech zabierze dziewczynę do Pałacu.
Nie. Musi być inny sposób.
Masz lepszy pomysł? Słuchamy.
Omawialiście już ten plan, zanim tu przyszłam.
Jakie ma znaczenie, co myślę?
Abdullah o tym wspomniał, owszem.
Teraz dyskutujemy o tym z tobą.
Karlo, nie zrobimy niczego, z czym nie mogłabyś żyć.
Kiedy dostaniemy wodę? - We wtorek.
Allah jest z cierpliwymi.
Allahowi pasuje, że 30 000 ludzi czeka trzy dni na wodę?
Nie, ale miastu pasuje.
Panie Lin, co roku walczymy z cholerą
i robimy, co możemy, żeby ratować, kogo się da.
Ale komu potrzebny lekarz, skoro mamy pana?
Nie jestem prawdziwym lekarzem.
I co? Czy ja wyglądam jak prawdziwy bhai?
Chalo, jest pan jugaad lekarzem.
Ale co w Sagar Wada nie jest jugaad? - Co to znaczy?
Jugaad znaczy improwizować z tym, co się ma.
To bombajskie słowo, opisujące bombajski sposób życia.
To na szczęście. Potrzebuje go pan.
Tylko jeden samochód?
Byłoby ich więcej, gdyby wiedział o heroinie.
Gdyby przyjechał mnie zabić.
Idź. Przywitaj ich.
Wszystko dobrze, dziecko?
Nie żartowałem, mówiąc, że możemy znaleźć inny sposób.
Przypomnij sobie naszą rozmowę. Jeśli jest zbyt dużo grzechu w zbrodni...
Załatwmy to już.
Prosisz, żebym przyjęła tę dziewczynę, dała jej miły pokój, dobre jedzenie,
a ty wszystko opłacisz?
Zrób to, a twój dług zostanie spłacony.
To niewygórowana cena za twoje życie, hai na?
A czego mi nie mówisz, Khaderbhai?
O tej randi?
To wszystko, co musisz wiedzieć.
Nie chcesz, by ktokolwiek cię z nią powiązał
albo wypytywał, dlaczego tu przyjechała?
Słyniesz z tego, że zaspokajasz wszystkie gusta.
Na pewno rekrutujesz od czasu do czasu z Kamathipura?
Jesteś dobrze poinformowana w kwestii bombajskich dziwek.
Może ktoś mnie poinformuje, co tu robisz.
Możesz to zrobić czy nie?
Oczywiście.
Ale Kamathipura słynie z ilości, nie z jakości.
Tamtejsze dziewczyny są... wymienne.
Jeśli chcesz ukryć swoje zamiary,
sugeruję kupno kilku takich randi.
Mniej ludzi zada mniej pytań.
Dobrze. Jak uważasz.
Padmo.
Karla zostanie tu i zadba, by wszystko przebiegło jak należy.
Przemawia w moim imieniu.
A od jak dawna w nim przemawia?
Czy to będzie problem?
W żadnym wypadku.
Sebastianie, możesz już iść. Proszę.
Będę na dole. Zostanę, dopóki nie skończysz.
Dobry wieczór.
Nie mogłem się doczekać, aż cię zobaczę.
I zdecydowanie warto było czekać.
Napijesz się czegoś? Drinka? Szampana?
Rozbierz się.
Jeetu.
Jeetu! Jeetu?
Daj mi spojrzeć.
Jeetu!
To Da Hong Pao.
To, co najlepsze, dla najznamienitszych gości.
Myślisz, że klientów obchodzi herbata?
Płacą za nią, czy ją piją, czy nie.
Co twoim zdaniem tu sprzedaję?
Oczywiście seks...
ale przede wszystkim tajemnicę,
egzotykę,
smak tego, co nieosiągalne.
Mężczyźni przylatują z całego świata,
by zakosztować rozkoszy dziewcząt wyszkolonych w określony sposób.
Dlatego nie mogę pozwalać im odchodzić, ilekroć zechcą odejść.
Inwestuję w nie czas i środki,
podobnie jak Khader zainwestował je w Rujula.
Albo w ciebie.
Nie musisz mi się tłumaczyć.
Masz rację. Nie muszę.
Powiedziałaś Khaderowi o Rujulu.
Lisa ci powiedziała, a ty powiedziałaś Khaderowi.
Tak.
Udawał, że cię nie zna.
Dobry jest. Uwierzyłam mu.
Ciekawe, jakie kłamstwa opowiada tobie.
Przez ciebie moje życie znalazło się w jego rękach.
Chcesz, żebym przeprosiła?
Nienawidzisz mnie za to, że zrobiłam to samo, co ty zrobiłaś.
Za ukaranie za zdradę. - Nie zabiłam Rujula.
A ja nie zabiłam twojego dawnego przyjaciela Ahmeda.
Nie osobiście.
Proszę. Wypij.
Możesz mnie nienawidzić, a mimo to nie zmarnować herbaty.
Nie mogłem znieść tego cierpienia, strachu i poczucia straty.
Zalewały mnie wstyd i rozpacz.
Jugaad nie wystarczyło...
Lin! - ...nie mogło wystarczyć.
Nie poprawia jej się. Na pewno możesz coś zrobić.
Obiecaj, że ją uratujesz... - Czy uratowałem Jitendrę?
Czy uratowałem Lakshmi?
Skąd pomysł, że zdołam uratować Parvati? - Możesz spróbować.
Nie mogę dla niej zrobić więcej niż ty.
Czy ty jesteś ślepy?
Spójrz na nas. Nie mogę niczego zrobić ze względu na to, kim jestem,
a ty możesz zrobić wszystko, ze względu na to, kim jesteś!
Lin?
Nie możesz sobie iść! Nie teraz!
Dokąd pan idzie, panie Lin?
Na co się, kurwa, przydam? Potrzebujemy prawdziwej pomocy.
Ta nie nadejdzie.
Niczego się pan nie nauczył?
Nauczyłem się, że niebieskie ślady dłoni nie mają znaczenia.
Przykro mi. Nie mogę...
Nie mogę tego robić.
Nie, panie Lin. To mnie jest przykro.
Dobre.
Domowej roboty, Padmo ji.
Nasza urocza Khushi, która pochodzi z rodziny piekarzy,
przygotowała je w naszej kuchni.
Proszę się poczęstować.
Muszę dbać o figurę.
To spełnienie marzeń, że ktoś pani formatu...
...oferuje moim dziewczętom taką przyszłość.
I ta, która piecze.
Przyszłość wzywa.
Nie. Nie chcę jechać.
Zrobisz, co ci każą.
Czy zdołasz zarobić więcej? Nie, prawda?
Więc rób, o co cię proszą.
Hammad! Witaj!
Chan, co u ciebie?
Przedstawisz mnie znajomym?
Ja też. - Odezwę się.
Zaraz wracam.
Maurizio, prawda?
Wiesz, kim jestem? Dla kogo pracuję?
Twój heroinowy interes kończy się w tej chwili.
Nie wiem, o czym mówisz... - Przestań. Wiem.
Ktoś nie chce, by przez ciebie ucierpieli ludzie.
To mnie każą cię zabić,
a mam teraz dużo na głowie. Obędę się bez dodatkowej roboty.
To twoja karta wyjścia z więzienia.
Uznaj ją za wykorzystaną.
Koniec interesów.
Panie przodem.
Ja dziękuję.
Nie potrzebujesz tego.
Jesteś jebaną tygrysicą.
Ty też robisz wrażenie.
Dokąd idziesz?
Do domu.
Nie, nie.
Mówiłem, że chcę spędzić z tobą noc.
Chcesz, żebym kupił tę heroinę?
Rób, co ci mówię, tak długo, jak będę chciał.
Masz czas do rana.
Ach, tak.
Dziękuję za spotkanie o tak późnej porze.
Ostatnim razem mówiłeś,
że Sagar Wada rządzi się swoimi prawami i musisz ich przestrzegać.
Qasim powtarza, że sobie poradzimy,
że już tego doświadczali.
Ci, którzy zmarli, już niczego nie doświadczą.
Moi sąsiedzi potrzebują czystej wody.
Leków też, ale przede wszystkim wody.
Co myśli Qasimbhai o twojej wizycie u mnie?
Nie wie.
Więc już złamałeś zasady.
Nie mam wyboru. - Oczywiście, że masz.
Mógłbyś być daleko stąd. Dlaczego zostałeś, choć możesz wyjechać?
Chcę być człowiekiem, którego widzą, gdy na mnie patrzą,
a nie tym, którego widzę w lustrze.
Nie stanę się nim, porzucając ich na pewną śmierć.
W dawnych czasach
mieszkańcy tego kraju wierzyli, że ci, którzy dają wodę,
osiągną w życiu pełnię szczęścia.
Woda to siła życiowa.
Wielu Hindusów nie odmówiłoby człowiekowi szklanki wody,
nawet wrogowi czy nieznajomemu.
Jakie mam wobec tego wyjście?
A co będziesz z tego miał?
Wszyscy musimy znaleźć sposób, by zrównoważyć dobrem nasze zło.
Skoro mogę pomóc,
kim bym był, gdybym tego nie zrobił?
Moja pomoc nie może być tajemnicą.
To musi być jasne.
Zawierasz układ w imieniu wszystkich, którzy tam mieszkają
i wszyscy muszą to zaakceptować.
Czy tak się stanie?
Jak długo z nim jesteś?
Twoim Khaderbhaiem?
Jesteście kochankami?
Nie.
Ufa ci. To jasne.
Wierzy, że jesteś lojalna.
Jestem.
Lojalność wynika z miłości, strachu lub zadłużenia.
Skoro nie kochasz Khaderbhaia, boisz się go czy masz u niego dług?
Co powiedziałaby o tobie Padma?
Padma jest ze mną od dawna, więc wymieniłaby wszystkie te trzy rzeczy.
Nie. Padma oddałaby za mnie życie.
Lojalność musi działać w obie strony.
Czyżby?
Przyjechały.
To musi być tamta.
Wie, że to nie jest miejsce, o którym jej mówiono.
Spójrz na nią. Przerażona.
Czy jesteś dużo lepsza ode mnie?
Jedyna różnica między nami jest taka, że ja dla nikogo nie pracuję.
A na pewno nie dla mężczyzny.
Otwórzcie!
Proszę!
Otwórzcie!
Otwórzcie drzwi!
Nie chcę tu mieszkać!
Proszę!
Hej, Linbaba.
Przegapiłaś najlepszą część.
Nagle furgonetka uderza w bok jeepa,
który spada w przepaść i roztrzaskuje się na milion kawałków.
Bachchan Saab zostaje pozostawiony na pewną śmierć.
Podły Kaliram postanawia to uczcić alkoholem i tańczącymi dziewczynami.
Budwha jedzie do wioski, w której, choć tego nie wiedzą,
piękna Phulwa opiekuje się Bachchanem Saabem.
Tak, zgadłaś. Bachchan Saab nie zginął.
Jak mógłby zginąć?
Tej nocy, gdy Kaliram pije, a dziewczęta dla niego tańczą...
Kim jest ten przystojny mężczyzna,
który śpiewa i tańczy w przebraniu pośród nich?
To oczywiście Bachchan Saab.
A ten chutiya Kaliram jest zbyt zajęty piciem, by go rozpoznać.
Bachchan Saab śpiewa...
Sebastianie.
Chodźmy.
Woda! Szybko!
Nie potrzebujecie wiader! Przyjechały butelki!
Kiedy przybyłem do Bombaju, musiałem żyć na ulicy.
Pierwszym dachem nad moją głową był ten w namiocie w jhopadpatti.
Byłem tam, gdzie wy jesteście teraz.
Więc jak mógłbym wiedzieć o waszym cierpieniu i nic nie zrobić?
To nasze miasto, Bombaj.
Najtrudniejsze miasto na świecie.
A mimo to wszyscy przybyliśmy tu w poszukiwaniu lepszego życia.
Dlaczego?
Bo lepsze życie w Bombaju to życie lepsze niż gdziekolwiek indziej.
Pomogę wam.
Jeśli przyjmiecie ten dowód przyjaźni,
pomogę wam znaleźć waszą.
A potem, tak jak w każdej przyjaźni,
nadejdzie zapewne dzień, gdy będę potrzebował waszej pomocy.
Słyszeliście to?
Zastanówcie się! - Dziękuję.
Dokąd idziecie?
Jego przyjaźń nie jest za darmo.
Przeciwstawiłem się Qasimowi, ale nie obchodziło mnie to.
Chciałem, by przeżyli, żeby zachować czyste sumienie,
zanim znów ucieknę i ich porzucę.
Nie, nie. Proszę.
To nie mnie powinniście dziękować.
To temu człowiekowi dziękujcie.
Khaderbhai!
Dlaczego do niego poszedłeś?
Dlaczego? Wiesz, co to oznacza?
Ludzie umierali, Qasim. Improwizowałem.
Daj spokój. Przyznasz chyba, że to solidne jugaad.
Zdobyłeś ich serca.
Dzięki Linowi.
Tak, dzięki Linowi.
Lin!
Nie posłuchałeś mnie.
Mówiłem ci: „Trzymaj się z daleka od gangsterów”.
I nie posłuchałeś.
Lin! - Co? No co?
Dziękuję, Linbabo. Dziękuję, że nie posłuchałeś.
Jesteś dobrym przyjacielem.
Dobrym przyjacielem i dobrym człowiekiem.
Przepraszam, że myślałem, że nas porzucisz. Myliłem się.
Idź. Prześpij się.
Obudzę cię wieczorem i pójdziemy do Didiera po twój paszport.
Już mi smutno na myśl o tym, jak będę za tobą tęsknił.
Ale to już czas, na?
Tak sądzę.
Dlatego dałeś nam prezent pożegnalny,
zanim ci źli ludzie cię znajdą.
Idź!
Kaliram rzuca się na Bachchan Saaba z płonącym kijem.
Bachchan Saab go kopie.
Kij wzbija się pod niebo!
Kaliram chwyta Phulwę i rzuca ją w Bachchan Saaba...
...wyskakuje przez okno...
...i biegnie za wózkiem.
Ale Bachchan Saab jest tuż za nim!
Jego ciosy karate pokonują ludzi Kalirama...
Wyskakuje w powietrze
i chwyta krawędź wózka!
Kaliram kopie jego dłonie...
...ale Bachchan Saab nie puszcza. Nie.
Hej, Bachchan,
myślisz, że ona widzi twoje małpie ruchy zza ściany?
Wejdź do środka i pokaż te swoje walki sralki. Chodź.
Nie stój tak. Blokujesz dopływ powietrza.
Wejdź.
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI SHANTARAM
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK