Chodź.
Rozkuj go.
Dziękuję.
Co słychać, Dale?
Siadaj. Nic się nie stanie.
Doszedłem do wniosku...
Że prędzej zginiesz, niż zdradzisz mi to, co chcę wiedzieć.
Prawda?
Jak jeden z tych jebanych mnichów, którzy dokonują samospalenia.
Zginiesz, by coś udowodnić.
Na tym polega problem z takimi bystrymi chłopakami.
Czytacie za dużo książek.
Tak myślałem.
Wiem, kiedy odpuścić.
Nie wycisnę tego biciem.
Przynieście je!
Dzięki.
Jedno dla mnie, drugie dla mojego kumpla.
Pięknie. Proszę.
Pij, Dale.
Za twoje zwycięstwo.
Dziękuję.
Przez ciebie zginę.
Tak. Wiesz, jest tu tylu gnojów,
zboków, gwałcicieli, pedofilów, a mimo to kable mają najgorzej.
Tutaj kłamliwych zdrajców i konfidentów się zabija.
Zginiesz za tajemnicę, której dochowałeś do samego końca.
Jak byś to nazwał, mądralo?
To ironia?
Nie, stary.
To morderstwo.
Takie samo, jakbyś dokonał go osobiście.
Szukasz honoru?
Mam w dupie honor, Dale.
Zajmuję się tym zdecydowanie za długo. Wybór należy do ciebie.
Powiedz mi, kto zabił oficera Florisa,
a ja przeniosę cię w bezpieczne miejsce.
Albo zostań tutaj i podejmij ryzyko.
Tak czy inaczej, jesteś teraz kablem.
Lepiej wypij, zanim się ociepli.
Pies!
Pies! Jesteś kablem.
Pamiętaj o planie. Mówimy tylko tyle, ile trzeba.
Zamówiłam chai.
Dziękuję, że przyszłaś. Kavito, to mój przyjaciel Prabhu.
Sprowadził mnie do Sagar Wada, kiedy nie miałem gdzie się podziać.
To również mój wspólnik.
To biznes medyczny?
Turystyczny.
Odnosimy sukcesy. Jest popularny wśród gora...
Prabhu, to Kavita, dziennikarka, o której ci opowiadałem.
Przepraszam.
Wiele się działo i...
Nie. Przesadziłem.
Nie przejmuj się.
Nie rozumiem, czemu nie chcesz artykułu. Pomógłby ci w pracy.
Rozumiem. Jeszcze niedawno czułbym to samo.
Poprosiłem Prabhu, by przyszedł, żebyś usłyszała to od niego.
Kavito, ten pani artykuł o Linbabie bardzo nas niepokoi.
Nas?
Mieszkańców Sagar Wada.
Bo jesteśmy „nieludźmi”.
Im bardziej jesteśmy nieludźmi,
których nikt nie zauważa, choć ma ich przed oczami,
tym dłużej możemy trwać.
Albo napiszę tekst i nikt nie odważy się was skrzywdzić.
Kavito, czy mogę zapytać, jak długo mieszkasz w Bombaju?
Przez całe życie.
To chyba jesteś zbyt mądra, żeby tak sądzić, na?
Przez jakiś czas będzie o nas głośno, a potem wszyscy zapomną.
I wtedy ukarzą nas buldożery albo policja...
Rozumiem.
Miasto nie walczy z biedą. Walczy z biednymi.
Dlatego chcę opowiedzieć tę historię, chcę coś zmienić.
Ciężko walczyliśmy o to, co mamy.
Sagar Wada nie chce zmian.
Proszę, Kavito.
Żadnego artykułu o Linbabie.
Muszę żyć według ich zasad, bo inaczej na co im się przydam?
Dobrze.
Zrezygnuję z artykułu.
Są inne tematy.
Obiecaj, że będziesz nadal ich leczył.
A gdybym mogła pomóc z tą karetką, daj mi znać.
Dziękuję, Kavito. To świetne wieści.
Wszyscy się ucieszą.
W porządku.
Doceniam to, Kavito.
Wierzysz jej?
W życiu, Linbabo.
Jest bogata, mieszka w Bombaju całe życie. Ma gdzieś slumsy. To zbyt proste.
Tak mi się wydawało.
Kurwa.
Mam go.
Raghu Rai lepiej by tego nie zrobił.
I co mówił o nieżyjącym Lindsayu Fordzie?
Nie pytałam.
Co?
Potrzebuję czasu, żeby ustalić, kim jest i co ukrywa.
Jeśli dowie się, że się zbliżam, ucieknie i będzie po temacie.
W ten sposób nie ucieknie.
Chodź.
Jeszcze jedno.
Ile potrwa wywołanie?
Kilka dni.
Czy za sto rupii będzie gotowe na jutro?
Za 100 rupii? Dopiero na jutro?
Dobrze.
Tak długo nie miałeś dokumentów. Po co ci teraz paszport?
Nie mogę ryzykować, że pojawię się w gazecie.
Wyjeżdżam.
Wiedziałeś o tym.
Linbaba, nie możesz wyjechać.
Tu w Bombaju cały czas się coś dzieje, wybuchają skandale.
Ludzie są wściekli i oburzający... a potem zapominają.
Wiem, ale nie mogę ryzykować.
To poproś któreś z przyjaciół.
Didiera czy Karlę. Albo przekup ją, żeby nie publikowała tekstu.
A jeśli zrobi z nimi to samo, co z nami?
To niech Abdullah ją zabije!
Po co ci znajomi goonda, skoro dla ciebie nie zabijają?
Lubią to, a ty tego potrzebujesz. To przyjaźń.
Mówisz poważnie?
Tylko w połowie. Nie, nie mówię. Przepraszam.
Bardzo źle jest tak mówić.
Po prostu bym za tobą tęsknił.
Zachowaj.
Dzięki!
Gdzie byłaś?
Na spacerze.
Martwiłem się.
Zawsze się martwisz. Już wróciłam.
Ładnie pachną?
Usiądź.
Nie znałam dotąd poranków.
Chyba że opuszczałam pokój hotelowy o 4.00 rano,
zbyt naćpana, by ustać na nogach.
Teraz wszystko wygląda inaczej, nawet światło.
Sama nie wiem. Świat po prostu wygląda inaczej.
Niedługo będzie nas stać na zamieszkanie gdzieś indziej.
Tylko ty i ja.
Dokąd pojedziemy?
Dokąd zechcesz. - Ty zdecyduj.
Teraz.
Pokaż mi Hiszpanię.
Stamtąd pochodzisz.
Chcę poznać twoich ośmioro rodzeństwa.
Próbować jedzenia, zobaczyć Madryt.
Spodoba ci się tam, Liso. - Tak?
A ty spodobasz się im.
Może nawet oddam im pieniądze, które ukradłem przed wyjazdem.
Wtedy się ucieszą.
Skąd Maurizio bierze nagle tyle heroiny?
Nie może wiedzieć, że ci powiedziałem.
Madame Zhou.
Nie mówisz poważnie.
Ona jest niebezpieczna, Sebastianie. Szalona.
Gdybyś wiedział, co tam widziałam i słyszałam...
Skończ z tym. - Hej.
Hej, hej. Liso, już dobrze.
Nikt o tym nie wie.
To problem Maurizia, to jego układ.
Liso, spójrz na mnie.
To cię nie dotyczy, przysięgam.
Kilka transakcji
i zbierzemy dość kasy. A wtedy spadamy, terminada.
Obiecuję.
Biorę. Zostawcie meble.
Je też wynajmę.
Witaj, Gaurav. Nie ma to jak partyjka teen patti.
Czego chcesz? Mojej wygranej?
Interesuje mnie harmonogram ministra Pandeya.
Co?
Miła rodzina, Gaurav.
Byłoby szkoda, gdyby coś im się stało.
Hej, Prabhu!
Hej, ciociu.
Przez ciebie Parvati spędza cały czas w przychodni.
Nigdy nie prosiłem jej, żeby pomogła Linbabie.
Więc posłuchaj.
Jeśli chcesz się ożenić z Parvati z naszym błogosławieństwem...
Powiedz Linowi, żeby odesłał Parvati do nas.
Ciociu?
Podoba ci się...
czy nie?
Gdybyś widziała, jak pracuje z chorymi,
zobaczyłabyś, ile sprawia jej to radości.
Nie, ciociu, proszę. Nie każ mi tego robić.
Nie mogę.
Zrobimy to bez ich błogosławieństwa.
Jeśli naprawdę ci się podobam.
Podobasz się moim oczom, uszom i wielu innym częściom ciała.
Nie chodziło mi...
Chcę dziesięć kilo. - Dziesięć?
Raz na miesiąc. To problem?
Gdy cię poznałem, powiedziałem Modenie:
„Ten człowiek będzie rządził Nigerią”.
Mój dostawca chętnie spełni twoją prośbę.
Połowa z góry, jak zwykle. To będzie...
Dwieście tysięcy dolarów.
I drugie dwieście przy odbiorze, okej?
Umowa stoi. - Okej.
Okej. Salud.
Zostawić cię samego?
Nie.
Noc jeszcze młoda.
A ty, ma chère?
Jak zwykle przyciągasz masę spojrzeń.
Może prosty, przyziemny, niezobowiązujący numerek dobrze by ci zrobił.
Capo, chodź! Butelkę szampana!
No już. Dawajcie.
Dajcie szampana, szybko.
Zwraca na siebie uwagę.
Skąd Maurizio bierze kasę?
Nasz ami Maurizio ma dostęp do afgańskiej heroiny
i prowadzi ambitne interesy.
Skąd wiesz?
Po cichu mnie powiadomił, żebym podsyłał mu klientów.
Ale chodziło głównie o to, żebym wiedział, że jest teraz ważniakiem.
Handlowanie herą na terytorium Khaderbhaia to nie jest ryzyko, które bym podjął.
Zaraz wracam.
Ty.
Karla, bella. Proszę, dołącz do nas. Chcesz szampana?
Chciałam zamienić słowo z Lisą, jeśli ma chwilę.
Jasne. I tak chciałam puścić porządną muzykę.
Puść mi Stonesów, co?
To jak to jest z tą Lisą?
Jest w końcu dziwką czy nie?
Nie, nie jest...
Jest tym, kim chcesz, żeby była.
Okej.
Chcę dodać warunek do naszej umowy.
Dziesięć kilo miesięcznie, 400 kawałków. Nie ma sprawy.
Ale muszę spędzić z nią noc.
Mogę się dosiąść?
Jesteśmy w fazie badania gruntu.
Kto poluje na kogo? - Czas pokaże.
Udawaj, że jesteś poważny. Żadnych uśmiechów.
Najlepiej skrzyżuj ręce.
Odrobina zazdrości to dobra rzecz,
ale nie chcę, żeby myślał, że jestem zajęty.
Naprawdę wyglądasz poważnie, mon ami.
Wiem, co sprzedaje Maurizio.
Czy Khader wie?
Gdyby wiedział, nie doszłoby do transakcji.
Powiesz mu? - Nie zrobiłabym tego.
Ale on się dowie, Liso.
Maurizio jest zbyt skupiony na graniu szychy.
Nie zależy mu na dyskrecji.
Tobie zależy.
Czy ktoś poza mną wie, że pracujesz dla Khadera?
To groźba, Liso?
To tylko pytanie.
Na pewno Didier się domyślił.
Nigdy by tego nie przyznał.
Pamiętam, jak poznałaś Khadera.
Wszystko zaczęło się zmieniać.
Nie powiedziałaś im?
Nie.
Dochowam twojej tajemnicy, jeśli dochowasz mojej.
To nie tajemnica, jeśli dochowanie jej nie boli.
Tak mi kiedyś powiedziałaś.
Obie możemy przez nich zginąć.
Obiecujesz, że będziesz ostrożna?
Daj znać, gdybyś czegoś potrzebowała.
To, że odeszłam, nie oznacza, że już cię nie kocham.
Wiem, nie możesz się odwzajemnić. Dzięki, że wciąż się o mnie troszczysz.
Kocham cię.
Załatwisz mi go?
Już o tym rozmawialiśmy, prawda?
Dobry paszport kosztowałby tysiąc dolarów.
Wróć jutro o pierwszej z pieniędzmi i odpowiednimi zdjęciami.
Jest pole do negocjacji ceny?
Cena jest jaka jest. - Daj spokój.
To Bombaj. Zawsze jest margines.
Nie przy dokumentach. - Niegrzecznie jest nie negocjować.
Zastanawiałam się, kiedy się pojawisz.
Śpisz na mojej kanapie, a teraz zajmujesz mi miejsce.
Postaw mi drinka, a może ci wybaczę.
Nie wiem, jak ze zobowiązaniami, ale na pewno byłoby przyjemnie.
To kiepski moment.
Jesteśmy zajęci.
W takim razie nie przeszkadzam.
Nie można być mniej francuskim.
Karla.
Karla, zwolnisz?
Do kurwy nędzy. Zaczekaj.
Słuchaj, po prostu coś robiłem.
Jesteś królową dystansu.
Zdołałeś przekształcić przeprosiny w obelgę.
Imponujące.
Jesteś na mnie wściekły. Rozumiem. - Nie jestem.
Jutro muszę być w mieście.
Możemy się spotkać? O drugiej?
Chcę ci o paru rzeczach powiedzieć.
Proszę.
Mam błagać?
Uklęknę.
Proszę, przestań. - Proszę.
Dość. Wystarczy. Już dobrze.
Dobrze.
Przyjdź do mnie jutro.
Coś nam ugotuję.
Dobra. Jesteśmy umówieni.
Mówię jasno: to nie randka.
Ale widzimy się o drugiej.
To brzmi jak randka.
Nie!
Zabiję cię!
Nie.
Pomocy! Proszę!
Złapano cię z kochankiem innego mężczyzny.
Żenujące i niebezpieczne. - Przyznaj się do przestępstwa.
Jakiego przestępstwa?
Homoseksualizmu. - Nie.
To wielka zbrodnia.
Może nie wiedziałeś, ale oto jesteśmy.
Może zdołam ci pomóc, żebyś nie cierpiał za niewiedzę.
Nie.
Nie!
Jesteś nam winny dużo kasy.
Miałem wobec Prabhu dług. Dał mi dom
i drugą szansę.
Był jedynym przyjacielem, jakiego tu miałem.
Kiedy obserwowałem go tego dnia, planując opuszczenie Sagar Wada,
zrozumiałem, że go uwielbiam.
Kto wie, jakie złe rzeczy się wydarzą, skoro cieszę się tym darem od gangstera.
Niedobrze. Lepiej, żebyś już nie jeździł.
Myliłem się. Nie bawię się tak dobrze.
Mam świetny pomysł.
Okej. - Poważny pomysł.
Wieczorem pożyczę ten motor... - Aha.
...i załatwię tajne interesy.
Musisz chyba jeszcze poćwiczyć.
Pewnie jesteś trochę ciekawy, na?
Cokolwiek powiesz, nie zdradzę ci swojej tajemnicy.
Muszę chyba żyć w niewiedzy.
Musimy się gdzieś pojawić.
Zawiozę nas. Poćwiczę.
Wolę dotrzeć w jednym kawałku.
Potrzebujesz mojej pomocy, tak?
A ja potrzebuję ćwiczeń.
Wsiadaj.
Choć go uwielbiałem, bywał cholernie upierdliwy.
Arre! Lin! Co to za gówno, stary?
Dobry dziś zarobek?
Tak. Ale to za mało.
Musimy sprzedać motor.
Co ty mówisz?
To fatalny plan.
Nie, nie. Nie zrobię tego. Odmawiam.
Siedem.
Oszalałeś?
Zwariowałeś? Co ty sobie myślisz?
Ten idiota mówi, że góra siedem.
Tacy idioci chodzą na pogrzeby tylko po to, żeby zjeść.
Wstyd! Nie mniej niż dziewięć. Ostateczna oferta.
Nie oczekuj, że wrócę. Opowiem wszystkim o twojej nieuczciwości!
Nie sprzedajemy.
Co ty robisz?
To kwestia zasad, Linbaba.
Nie dokonam tej transakcji. Płakałbym ze wstydu.
Daj mi moje pieniądze.
Siedem?
Dawaj, pośmiej się. Ciesz się, że naciągnąłeś białego.
Czemu chcesz mnie zawstydzić?
Dzięki.
Dzięki. Namaste.
Dzień dobry.
Co tam, Vikram? - Świetnie, yaar.
Widziałeś tych mężczyzn?
Managerowie.
Shashi Kapoor szuka dublera.
Nikomu nie mów.
Nie ma sprawy.
Zwolnią go. Złamał rękę podczas walki judo.
Nie wszyscy możemy być wielcy, na?
Lin, to Didier.
Przepraszam.
Co się dzieje?
Aresztowali mnie.
Za co?
Za głupotę.
Chcesz dokumenty? Musisz mi pomóc.
Nie chcę zadzierać z glinami, Didier.
Proszę... Powiedz, że przyjedziesz.
Coś ci zrobili?
Tak.
I chyba nie przestaną.
Mam kłopoty, Lin. Potrzebuję pomocy.
Skurwysyny.
Didier został aresztowany.
Chcą kasy za wypuszczenie go.
Co za śmieci.
Chciwe bhenchods.
Wyrucham ich gardła pięściami.
Gliny nie są tu jak w filmach. Obchodzi ich tylko bakszysz.
Miałeś już z nimi do czynienia? Wiesz, jak to działa?
Wiele razy. Trzeba być twardym z tymi gnojami.
Pokażesz mi, co i jak?
Nie ma sprawy, przyjacielu.
Karla mnie zabije.
To miejsce nie jest w stylu Didiera.
„Liczy się to, w jaki sposób pokonujesz szlak”.
No pewnie.
Spokojnie, glino.
Okej. Przepraszam.
Mówił, że pieniądze są tam.
Ja pierdolę.
Ile mamy wziąć?
Wyciągnę go za maksymalnie trzy tysiące, albo niech mnie tam zamkną.
Wezmę pięć.
Chodźmy.
Najwyższa pora. Otwarte.
Co ty tu robisz? - Mam wieści.
Jakie dobre. Zapomniałem już.
Spodziewałaś się kogoś innego? - Chyba nie przyjdzie.
Ktoś cię wystawił? Odważnie. Albo głupio.
Co to za wieści?
Coraz więcej książek.
Kiedy masz czas, żeby je czytać?
Nasz Pandey się zakochał.
Uśmiechy, maślane oczy, plany na przyszłość i tak dalej.
Ma na imię Sunita i nie jest jego żoną.
Mogę?
Zameldowali się w pensjonacie w Khandali pod fałszywymi nazwiskami.
Dobrze. Wciąż tu jest.
Tęskniłem za nią. Zawsze uważałem, że przynosi szczęście.
Zachowałaś wszystkie moje rzeczy?
Nigdy po nie nie wróciłeś.
Miałaś nadzieję, że kiedyś wrócę i będzie tak samo?
Że będę się martwiła, gdzie jesteś,
czy żyjesz albo czy policja wyważy moje drzwi?
Nie.
Lepiej, gdy jesteś moim bratem, nie kochankiem.
A ja jestem zaszczycony, mogąc nazywać cię siostrą.
A co z moim drugim bratem, Linem?
Nie jest moim bratem ani kochankiem.
Bardzo mu się podobasz. Mówił mi.
Lin za dużo gada.
Zresztą nie jestem pewna, czy to prawda.
To Lin cię wystawił?
Nie mieliśmy zostawić Lina w spokoju?
Gdzie byłaby zabawa, gdybyśmy robili, co nam się każe?
Co stało się z Lisą?
Powiem ci coś, ale nie możesz iść z tym do Khadera.
Obiecałam Lisie, że mu nie powiem.
Ale martwię się o nią.
Maurizio Belcane sprzedaje heroinę.
Duże ilości.
On mnie nie obchodzi, ale nie chcę, by Lisie stała się krzywda.
Maurizio to jebany idiota. A ona tego nie widzi.
Zajmę się tym.
Khader nie musi wiedzieć. - Dziękuję.
Heroina, korupcja w rządzie, szantaż.
Kiedyś w twoim życiu nie było miejsca na takiego przestępcę jak ja.
Spójrz teraz na siebie.
Szkoda byłoby to zmarnować.
Pyszne.
Jak Clint w Mścicielu.
Kurewsko zabójczy.
Zostaw mi mówienie. - Nie ma sprawy.
Słuchaj, stary, muszę w ogóle wchodzić do środka?
Raczej tak. Nie lubią kłopotów z gora
ze względu na konsulaty i ambasady.
Będzie im trudniej zignorować to przy tobie.
Lin, wszystko okej?
Tak. Chodźmy.
Przyszliśmy po Didiera Levy. - Skąd pomysł, że tu jest?
Daj spokój. Nie marnuj mojego czasu.
Znasz moją rodzinę?
Przykro mi. Nie.
Znasz. Tylko jeszcze o tym nie wiesz.
Kojarzysz mojego wujka, Rohita Khannę?
Sprzedał każdy telefon w Bombaju.
Jego ludzie go zakładali.
Ten telefon jest jego.
Jak wszystkie wasze telefony policyjne.
Tak, tak.
Kto o nim nie słyszał, co?
Rodzina Khanna jest wpływowa.
Wujek Rohit otwiera w Europie nowe kluby telefoniczne.
Jebana Europa.
Chodzi o to, że Khannowie mają wpływy
i mogą zrobić z myszy człowieka, a z człowieka mysz. Rozumiesz?
Aha, oczywiście.
Przykro mi, że zająłem ci czas
tą drobną sprawą.
To nie będzie problem dla tak zamożnego człowieka.
Cztery tysiące dolarów albo zatrzymujemy homosia.
To twój kumpel, na?
A może ktoś więcej.
Jesteś winny tych samych przestępstw?
O czym ty mówisz?
Homoseksualizm to tutaj wielka zbrodnia.
Twój kumpel został aresztowany na ulicy nagi, z kochankiem innego mężczyzny.
Ich też aresztowano?
Lin, zostaw to mnie?
Cztery tysiące? Oszalałeś?
Mógłbym za to wykupić 20 facetów.
Jebać to. Jest wart dwa tysiące.
Dwa tysiące za samo przestępstwo.
To obcokrajowiec. Kolejny tysiąc.
I kolejny ze względu na twój kapelusik i kumpla gora.
Jeśli nie zapłacisz,
weźmiemy dwa końce cennego przewodu telefonicznego twojego wujka
i przyłożymy je do genitaliów homosia. - Dobra, gdzie on jest?
Chcemy go zobaczyć. - Zgadza się.
Nie pozwoliłeś nam go zobaczyć.
Pewnie już go zmasakrowaliście.
Pewnie wygląda jak przeżuty przez psy.
Czułem w tyle gardła rodzaj lepkiej goryczy.
Nie mogłem przełknąć. Przypomniałem sobie,
że to ohydny więzienny wywar, którego składnikami są strach i nienawiść.
Co jest, kurwa?
Skończmy to i spadajmy stąd.
Przepraszam za spóźnienie.
To ja byłam za wcześnie.
Spodoba ci się ten film. Zwłaszcza sekwencja walki na końcu.
Mam niespodziankę.
Naprawdę?
Idziemy na balkon!
Są zbyt drogie.
Są idealne dla ciebie.
Widzicie?
Cztery tysiące to rozsądna cena w obliczu pozostałych opcji.
Chciałem ocalić waszego przyjaciela przed Naswales z Arthur Road.
Jesteś bohaterem.
Arre.
Chodźcie tu wszyscy!
Powiedz coś jeszcze.
Podoba mi się Bombaj.
Bardzo dobrze!
Gora mówi w marathi!
Mów dalej.
Jestem z Nowej Zelandii. Mieszkam teraz w Colaba.
Ty!
Co ten skurwiel tu robi? - O co chodzi?
Ten gora kopnął mnie w jaja.
Macie pieniądze. Idziemy.
On nigdzie nie idzie.
Jeśli coś mu się stanie, koniec umowy.
Umowa wykonana.
Zabieraj przyjaciela i idź. To nowa sprawa.
Tej gnidzie należy się lanie.
Jesteś aresztowany.
Będziesz... - Masz słuchać rozkazów.
Chyba że chcesz być na nocnym patrolu przez resztę życia.
Co zyskamy na biciu go?
Zamknij się, a może coś zarobisz.
Z bicia goras nie ma zysków. Tylko kłopoty.
Cztery za uwolnienie kumpla i dwa, żebyś ty nie poszedł siedzieć.
Razem sześć tysięcy.
Tylko pięć.
Vikram, odpuść.
Hej.
Więcej nie mam.
Równo dwa tysiące.
Weź to.
Jeszcze się spotkamy, chutiya.
Wtedy urwę ci jaja.
Chcesz coś jeszcze?
Wody?
Wygodnie ci?
Jest idealnie.
Tak, Bachchan!
Powiedz temu gnojkowi!
Dziękuję. - Nie ma sprawy.
Dziękuję wam obu.
Na pewno macie swoje sprawy. Nie chcę zabierać wam więcej czasu.
Nie zostawię cię tak.
Muszę spojrzeć na twoje stopy.
Idź. Zajmę się tym.
Co było takie pilne?
Poza spędzeniem czasu z tobą?
Co może być ważniejsze? - Piękna gadka. No i?
Zadzwoniłem do wujka, oficera CBI.
Zapytałem, czy ma dostęp do czerwonych powiadomień Interpolu
w sprawie zagranicznych zbiegów.
Nie mówiłeś mi. To mój artykuł.
Nie wspominałem, w razie gdyby nic to nie dało.
Chciałem wyjść na bohatera.
A teraz jesteś wściekła.
Nie jestem. To świetnie, po prostu...
Musiałem złożyć obietnice, Kavito...
Dobrze, dziękuję.
To nie znaczy, że się dziś z tobą prześpię.
Idealnie. Dziękuję. Grazie.
Postaw tu butelkę. Dzięki. - Świętujemy coś?
Może. To zależy od ciebie.
Chcę cię prosić o przysługę.
Obaj chcemy.
To zależy od ciebie, ale pomogłoby nam to domknąć transakcję z Raheemem.
Każdy ma rolę do odegrania.
Chcesz, żebym się z nim pieprzyła.
On tego chce.
Nie może oderwać od ciebie oczu. Sama wiesz.
Możesz odmówić, jeśli chcesz.
Mogę odmówić?
Gdy się tym zajmowałam, płacono mi. Co dostanę, jeśli to zrobię?
Zajmiemy się tobą, jak zawsze.
Podaj mi kwotę.
Tysiąc.
Dziesięć.
Okej. Dziesięć.
Procent.
Ty tu rządzisz.
Okej.
Bachchan, saab!
Hej!
Oj, Bachchan, saab!
Arre, Bachchan, saab! Okej!
Parvati, musisz się przyłączyć!
Parvati?
Parvati!
Parvati.
Niech ktoś wezwie lekarza!
Dobrze znałem ten szok.
Nigdy nie doświadczyłem ciosów
tak gwałtownych jak te zadane przez mundurowych, przedstawicieli prawa.
Wiedziałem, że nie łamie cię ból ani przemoc,
tylko bezradność i uczucie całkowitego osamotnienia.
Nie zamierzałem do tego wracać.
Ale na razie moja ucieczka musiała poczekać.
Nie wiedziałem, ile czasu mi zostało.
To takie krępujące.
Co się, kurwa, stało?
Młody Alain nie wspomniał, że ma indyjskiego kochanka.
Facet wrócił do domu, kiedy byliśmy in flagranti.
Nie wiedziałem, że tak szybko biegam.
Et voilà, jesteś u moich stóp jak sama Maria Magdalena.
Te gnidy nieźle cię urządziły.
Gardzą takimi jak ja.
To czemu cię tylko aresztowali?
Był z Maharasztry. Ja nie.
Był zamożny, miał koneksje. Pewnie zapłacił, żeby mnie pobili.
Ale potem ty im zapłaciłeś, żeby przestali.
Jebać ich.
Teraz jesteś tutaj.
To był twój test Borsalino.
Przeciągnęli cię przez obrączkę i oto jesteś.
Pewnie bym nie żył, gdybyś czegoś ode mnie nie potrzebował.
Spierdalaj.
I tak bym przyszedł, Didier.
Myślę, że może to prawda.
Ja na twoim miejscu bym nie przyszedł.
Myślę, że w głębi serca jesteś bardzo złym człowiekiem.
Tylko zły człowiek może czerpać takie korzyści z dobrych czynów.
Jesteś moim przyjacielem.
Nawet jeśli tego nie chcesz.
Mam wobec ciebie dług. Zacznę od twojego paszportu.
Jest z tym pewien problem.
Zebrałem pieniądze,
ale gliny zabrały mi je razem z twoimi.
Zapłacę. Choć tyle mogę zrobić.
Zrobiłeś zdjęcia?
Rozumiem, że potrzebujesz paszportu, bo wyjeżdżasz z Bombaju?
Czy przyjaciel może zapytać, skąd ta nagła potrzeba?
Kavita węszy wokół mnie. Chce napisać artykuł.
Za dużo gadałem w Reynaldo's.
Lubię Kavitę.
Ale jasne, desperacko chce coś osiągnąć.
Paszport będzie za dwa dni.
Obiecuję.
Dziękuję. - To ja ci dziękuję.
Naprawdę.
Będę za tobą tęsknił.
Ja też.
Za przyjaźń.
Już prawie jesteśmy w domu.
Jeszcze chwila.
Ciociu!
Przepraszam!
To moja wina. Nie wiń Parvati.
Gdzie lekarz gora?
Lin? Nie wiem...
Kiedy go potrzebujemy? Gdzie on jest?
Znajdź go!
Wielu ludzi choruje i nikt nie wie, gdzie on jest.
Gdzie doktor? Moja rodzina jest chora!
Moja też!
Myśleliśmy, że dr Lin jest z tobą!
Gdzie doktor Lin? Potrzebujemy go. Prabhu!
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI SHANTARAM
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK