Ayuh.
Buka.
Terima kasih.
Apa khabar, Dale?
Duduk. Tiada apa-apa akan berlaku.
Saya dah buat kesimpulan...
awak lebih sanggup mati berbanding beritahu yang saya mahu tahu.
Ya?
Seperti sami yang bakar diri sendiri.
Mati untuk nyatakan maksud.
Itu masalah budak bijak seperti awak.
Baca terlalu banyak buku.
Ya, itu yang saya fikir.
Saya tahu apabila dah selesai.
Awak takkan beritahu walaupun dipukul.
Bawa masuk!
Terima kasih.
Satu untuk saya, satu untuk rakan saya.
Bagus. Ambillah.
Minum, Dale.
Untuk kejayaan awak.
Terima kasih.
Awak akan sebabkan saya terbunuh.
Ya, untuk semua bedebah teruk di sini,
penyumbaleweng, perogol, pedofilia, "anjing" paling teruk kena.
"Anjing" menipu, beritahu cerita dan tikam belakang akan dibunuh di sini.
Awak mati sebab simpan rahsia sampai ke akhirnya.
Apa maksudnya, si bijak?
Ironi?
Bukan.
Itu pembunuhan.
Sama seperti yang awak buat.
Awak mencari maruah?
Sebab saya tak pedulikan maruah, Dale.
Sudah lama saya buat begini. Awak yang buat pilihan.
Awak beritahu saya pembunuh Pegawai Floris.
Saya akan pindahkan awak ke tempat selamat.
Atau terus duduk di sini dan ambil risiko.
Apa-apa pun, awak sekarang "anjing."
Lebih baik awak minum sebelum ia tak sejuk.
Anjing!
Anjing! Awak anjing.
Ingat rancangan. Jangan cakap apa-apa tak perlu.
Saya pesan chai untuk kita.
Terima kasih sebab datang. Kavita, ini kawan saya, Prabhu.
Dia yang bawa saya ke Sagar Wada semasa saya perlukan tempat berlindung.
Saya juga rakan perniagaan.
Perniagaan perubatan?
Perniagaan pelancongan.
Kami sangat berjaya. Dia terkenal dengan orang kulit putih...
Prabhu, ini Kavita, wartawan yang saya beritahu awak.
Saya patut minta maaf.
Ada banyak perkara berlaku dan...
Tak. Saya melampau.
Jangan risau.
Saya tak faham sebab awak menentang berita yang boleh bantu tugas awak.
Saya faham. Saya juga fikir begitu sebelum ini.
Sebab itu saya suruh Prabhu datang, supaya awak boleh dengar daripadanya.
Kavita, berita awak tentang Encik Lin amat risaukan kami.
Kami?
Penduduk Sagar Wada.
Sebab kami "bukan penduduk."
Semakin kami bukan penduduk
dan tiada sesiapa hiraukan kami,
lebih lama kami boleh tinggal sana.
Atau saya tulis berita itu dan tiada sesiapa berani sentuh kamu.
Kavita, boleh saya tanya, berapa lama awak tinggal di Bombay?
Seumur hidup saya.
Jadi awak pasti sangat bijak untuk fikir begitu, bukan?
Tak, mereka akan buat bising sehingga semua orang lupa.
Kemudian mereka hukum kami dengan jentolak atau polis...
Saya faham.
Bandar ini tak melawan kemiskinan. Ia lawan orang miskin.
Sebab itu saya mahu beritahu berita itu, untuk ubah keadaan.
Kami dah kuat berusaha untuk yang kami ada.
Sagar Wada tak mahukan perubahan.
Tolong, Kavita.
Jangan buat berita tentang Encik Lin.
Saya perlu tinggal mengikut peraturan atau saya tak berguna pada mereka.
Baiklah.
Saya takkan siarkan berita itu.
Sentiasa ada berita lain.
Janji awak akan terus jadi doktor.
Jika saya boleh tolong dengan ambulans, beritahu saya.
Terima kasih, Kavita. Ini berita baik.
Semua orang akan gembira.
Jangan risau.
Saya hargainya, Kavita.
Awak percayakan dia?
Tidak, Encik Lin.
Dia kaya dan tinggal di Bombay seumur hidupnya.
Dia tak pedulikan kami. Ini terlalu mudah.
Ya, saya pun fikir begitu.
Tak guna.
Saya dapat dia.
Raghu Rai takkan dapat tandinginya.
Apa dia cakap tentang Lindsay Ford yang sudah lama mati?
Saya tak tanya.
Apa?
Saya perlukan masa untuk tahu dirinya dan rahsianya.
Jika dia tahu saya dah tahu, dia akan lari dan takkan ada cerita.
Begini, dia takkan ke mana-mana.
Ayuh.
Sekali lagi.
Berapa lama untuk ia siap?
Beberapa hari.
Boleh siapkan esok dengan beberapa rupee?
Seratus rupee untuk esok?
Okey.
Sudah lama awak tiada dokumen. Kenapa perlukan pasport sekarang?
Sebab saya tak boleh ada dalam akhbar.
Saya mahu pergi.
Begini.
Encik Lin, awak tak boleh pergi.
Ada banyak kisah dan skandal berlaku sepanjang masa di Bombay.
Orang sangat marah dan kemudian mereka lupa.
Ya, saya tahu, tapi tak boleh ambil risiko.
Jadi minta tolong kawan awak.
Didier atau Karla, atau rasuah dia supaya tak cetak berita itu.
Ya, tapi bagaimana jika dia buat perkara sama pada mereka?
Jadi awak patut suruh Abdullah bunuh dia!
Kenapa ada kawan samseng jika tak boleh bunuh untuk awak?
Mereka suka dan awak perlukannya. Ini persahabatan.
Awak serius?
Tak begitu serius.
Maaf.
Tak bagus cakap begitu.
Saya akan rindukan awak, Encik Lin.
Simpanlah.
Terima kasih!
Awak pergi mana?
Berjalan-jalan.
Saya risau.
Awak sentiasa risau. Saya dah balik.
Sedap baunya?
Duduk.
Saya tak tahu keadaan waktu pagi
kecuali tinggalkan bilik hotel pada pukul empat pagi
terlalu mabuk untuk berdiri tegak.
Sekarang semua nampak berbeza, termasuk cahaya.
Entahlah. Seluruh dunia nampak berbeza.
Kita akan ada duit yang cukup untuk pergi tempat lain nanti.
Hanya kita berdua.
Kita mahu ke mana?
Tempat awak mahu. - Tak, awak yang pilih.
Sekarang.
Saya mahu awak tunjukkan saya Sepanyol.
Tempat asal awak.
Saya mahu jumpa lapan adik-beradik awak.
Saya mahu makan makanan sana, melihat Madrid.
Awak akan suka di sana, Lisa. - Ya?
Mereka akan suka awak.
Mungkin saya akan bayar duit yang saya curi semasa pergi.
Supaya mereka gembira jumpa saya.
Mana Maurizio dapat heroin yang banyak tiba-tiba?
Dia tak boleh tahu saya beritahu awak.
Pn. Zhou.
Biar betul.
Dia bahaya, Sebastian. Gila.
Jika awak tahu perkara saya lihat dan dengar di tempat itu...
Awak perlu berhenti. - Hei.
Hei. Jangan risau, Lisa.
Tiada sesiapa tahu.
Dia masalah Maurizio.
Lisa, pandang saya.
Saya janji ia takkan sentuh awak.
Beberapa urusniaga lagi,
kita ada duit yang cukup dan keluar dari sini. Ia berakhir.
Saya janji.
Saya terimanya. Tinggalkan perabot.
Saya akan sewa itu sekali.
Helo, Gaurav. Saya mahu main teen patti.
Apa awak mahu? Duit saya menang?
Saya mahu tahu jadual Menteri Pandey.
Apa?
Keluarga yang indah, Gaurav.
Sayang jika sesuatu berlaku kepada mereka.
Hei, Prabhu!
Hai, mak cik.
Parvati banyak luangkan masa di klinik sebab awak.
Mak cik, saya tak pernah suruh dia tolong Encik Lin.
Dengar.
Jika mahu kahwini Parvati dengan restu kami...
suruh Lin hantar Parvati balik kepada kami.
Mak cik?
Awak suka dia...
atau tidak?
Jika mak cik nampak cara dia membantu orang sakit,
cara ia buat dia gembira.
Tak, mak cik, tolong jangan suruh saya buat begini.
Saya tak boleh.
Kita boleh teruskan tanpa restu mereka.
Jika awak memang sukakan saya.
Saya sukakan awak sepenuhnya.
Saya tak bermaksud...
KAFE REYNALDO'S
Saya mahu 10 kilo. - Sepuluh?
Sekali sebulan. Ada masalah?
Semasa jumpa awak, saya beritahu Modena.
Saya beritahu dia, "Itu lelaki yang akan kuasai Nigeria."
Pembekal saya pasti gembira untuk bekalkan.
Separuh pendahuluan seperti biasa. Sepuluh kilo maksudnya...
Dua ratus ribu. - ...200,000 dolar.
Dua ratus ribu lagi selepas awak dapat.
Saya setuju. - Okey.
Okey. Salud.
Awak mahu saya tinggalkan awak sendirian?
Tidak.
Malam masih muda.
Bagaimana dengan awak, sayang?
Awak menarik banyak perhatian seperti selalu.
Mungkin awak perlukan asmara yang mudah tanpa hubungan.
Bos, mari sini! Beri champagne. Sebotol.
Begitulah.
Ambil champagne, cepat.
Ada orang sedang boros.
Mana Maurizio dapat semua duit itu?
Maurizio ada bekalan baharu heroin Afghanistan
dan ada banyak jualan.
Bagaimana awak tahu?
Dia cuba beritahu saya supaya saya beri dia pelanggan.
Rasanya dia mahu saya tahu dia penting sekarang.
Namun, jual dadah di kawasan Khaderbhai,
saya tak mahu ambil risiko itu.
Saya akan kembali sebentar lagi.
Awak.
Karla, mari sertai kami. Awak mahu champagne?
Saya mahu cakap dengan Lisa, jika awak ada masa?
Ya. Saya juga mahu ubah muzik lebih bagus.
Mainkan lagu Rolling Stones.
Tentang Lisa.
Kenapa dengan dia? Dia pelacur atau bukan?
Bukan, dia bukan...
Dia apa-apa saja awak mahu, Raheem.
Okey.
Saya mahu tambah syarat urusan kita.
Sepuluh kilo sebulan, 400 ribu. Semuanya bagus, tiada masalah.
Namun, saya boleh bermalam dengan dia.
Boleh saya duduk?
Kita dalam fasa mengintai.
Siapa memburu siapa? - Kita akan tahu nanti.
Sementara itu, nampak garang. Jangan senyum.
Sebaiknya bersilang tangan.
Sedikit rasa cemburu bagus,
tapi saya tak mahu dia fikir saya dah berpunya.
Awak memang nampak sangat serius.
Saya tahu bahan jualan Maurizio.
Khader tahu?
Jika dia tahu, urusan itu takkan berlaku.
Awak akan beritahu dia? - Saya takkan buat begitu.
Dia tetap akan tahu, Lisa.
Maurizio sangat berminat untuk jadi orang penting.
Dia tak mahu rahsiakannya.
Bukan seperti awak.
Ada orang lain selain saya tahu awak bekerja dengan Khader?
Awak ugut saya, Lisa?
Itu cuma satu soalan.
Saya pasti Didier sudah tahu.
Dia tak pernah mengaku.
Saya ingat semasa awak jumpa Khader.
Itu waktu semuanya berubah.
Awak tak beritahu mereka?
Tidak.
Kita boleh saling simpan rahsia.
Ia bukan rahsia jika simpannya tak beri kesan.
Awak pernah beritahu saya.
Rahsia begini boleh membunuh kita.
Janji awak akan hati-hati.
Jika perlukan apa-apa, jumpa saya.
Saya tetap sayang awak walaupun sudah pergi.
Saya tahu awak tak boleh balasnya. Terima kasih sebab masih peduli.
Sayang awak.
Awak boleh beri atau tak?
Kita sudah berbual tentang ini, bukan?
Pasport yang bagus bernilai seribu dolar.
Kembali esok pada pukul satu dengan duit dan gambar sesuai.
Boleh kurangkan harga?
Itu harganya. - Tolonglah.
Ini Bombay. Pasti ada caranya.
Tak jika pasport. - Biadab jika tak berunding, Didier.
Saya tertanya bila awak akan muncul.
Mula-mula, awak tidur di sofa saya. Sekarang duduk di kerusi saya.
Belanja saya minuman dan mungkin saya boleh maafkan awak.
Saya tak tahu tentang hubungan, tapi dia pasti boleh.
Sekarang bukan masa yang sesuai.
Kami sedang berbincang.
Jadi saya akan biarkan kamu.
Awak memang bukan orang Perancis.
Karla.
Karla, boleh perlahan sikit?
Tolonglah. Tunggu sekejap.
Saya ada urusan.
Awak pakar dalam pembahagian.
Awak berjaya tukar permohonan maaf jadi hinaan.
Mengagumkan.
Awak marahkan saya. Saya faham. - Saya tak marahkan awak.
Saya perlu ke bandar esok.
Boleh kita jumpa? Pukul dua petang?
Ada perkara saya mahu beritahu awak.
Boleh?
Awak mahu saya merayu?
Saya akan melutut.
Okey, berhenti. - Boleh?
Cukup, Lin. Baiklah.
Okey.
Datang rumah saya esok.
Saya akan masak.
Baiklah. Itu janji temu.
Itu bukan janji temu.
Jumpa awak pukul dua.
Kedengaran seperti janji temu.
Tidak!
Berhenti! Saya bunuh awak!
Tidak.
Tolong!
Awak bersama kekasih lelaki lain.
Memalukan dan bahaya. - Mengaku jenayah serius awak.
Jenayah apa?
Homoseksualiti. - Tidak.
Jenayah besar.
Mungkin awak tak tahu, tapi sekarang kita di sini.
Mungkin saya boleh bantu awak tamatkan kealpaan awak.
Tidak.
Tidak!
Awak hutang kami banyak duit.
Saya terhutang budi dengan Prabhu sebab beri saya rumah
dan peluang kedua.
Dia kawan sebenar saya di tempat ini.
Saya melihat dia hari itu sambil merancang tinggalkan Sagar Wada.
Saya sedar saya sayang dia.
Entah apa perkara buruk akan jadi
sebab saya suka hadiah dari samseng, Encik Lin.
Tak boleh. Lebih baik jangan naik lagi.
Saya salah. Saya tak begitu seronok.
Saya ada satu idea hebat.
Okey. - Idea serius.
Saya pinjam motosikal ini malam ini... - Okey.
...untuk urusan rahsia.
Rasanya awak perlu lebih banyak berlatih.
Awak mesti ingin tahu, bukan?
Walau apa pun, saya takkan beritahu rahsia saya.
Jadi saya perlu teruskan hidup tanpa ketahuinya.
Ayuh. Kita perlu pergi suatu tempat.
Saya akan bawa untuk berlatih.
Saya mahu sampai sana masih hidup.
Awak perlukan bantuan saya?
Saya perlu berlatih.
Naik.
Namun, sayang dia tak bermaksud kadangkala dia tak menyakitkan hati.
Arre! Lin! Apa ini?
KAFE IRANI STAR
Banyak untuk hari ini?
Ya. Tak cukup.
Kita perlu jual motor ini.
Apa maksud awak?
Tak, itu idea yang teruk.
Tidak. Saya takkan jual. Tak mahu.
Tujuh.
Awak tak waras?
Awak gila? Apa awak fikir?
Dia takkan beri lebih daripada tujuh.
Dia jenis dungu yang hanya pergi majlis pengebumian untuk makan.
Memalukan! Tak boleh kurang daripada sembilan. Tawaran akhir.
Saya takkan kembali dan akan beritahu semua orang penipuan awak!
Tak jual.
Apa awak buat?
Ini prinsip, Encik Lin.
Saya takkan teruskan urusniaga ini. Ini memalukan.
Dapatkan saja duit saya.
Tujuh?
Ya, teruskan ketawa. Berseronoklah tipu lelaki kulit putih.
Kenapa awak cuba malukan saya?
Okey, terima kasih.
Terima kasih. Namaste.
Selamat tengah hari.
Apa khabar, Vikram? - Sihat.
Awak nampak lelaki tadi?
Pengurus.
Shashi Kapoor cari pelagak ngeri.
Jangan beritahu sesiapa.
Jangan risau.
Pelakonnya dibuang kerja. Tangannya patah semasa judo.
Tak semua orang boleh jadi hebat.
Lin, Didier telefon.
Sekejap.
Apa berlaku, Didier?
Saya ditangkap.
Sebab apa?
Kebodohan sendiri.
Jika awak masih mahu dokumen, awak perlu tolong saya.
Saya tak mahu cari masalah dengan polis, Didier.
Tolong cakap awak akan datang.
Mereka cederakan awak?
Ya.
Mereka takkan berhenti.
Saya ada masalah, Lin. Seseorang perlu tolong saya.
Tak guna.
Didier ditangkap.
Polis mahu duit untuk bebaskan dia.
Tak guna.
Bedebah yang tamak.
Saya akan tumbuk mereka.
Polis di sini tak seperti dalam filem. Mereka hanya pedulikan rasuah.
Awak pernah berurusan dengan mereka? Awak tahu caranya?
Banyak kali. Awak perlu berkeras dengan mereka.
Boleh awak ajar saya?
Sudah tentu.
Karla akan bunuh saya.
Tempat ini tak seperti tempat Didier.
"Cara melaluinya, itu yang penting."
Ya.
Bertenang, polis.
Okey. Maaf.
Dia cakap duit ada di sini.
Tak guna.
Berapa kita patut bawa?
Saya akan bagi 3,000 maksimum atau mereka penjarakan saya sebagai ganti.
Saya akan bawa lima.
Ayuh.
Tepat pada masanya. Pintu tak dikunci.
Kenapa awak di sini? - Saya ada berita.
Amat sedap. Saya dah terlupa.
Awak tunggu orang lain?
Rasanya mereka tak datang.
Ada orang buat awak tertunggu? Dia berani atau dungu.
Apa berita tadi?
Lebih banyak buku.
Bila awak ada masa baca semuanya?
Pandey sedang bercinta.
Senyuman lebar, mata bersinar, rancang masa depan, semua sekali.
Namanya Sunita, dia bukan isteri Pandey.
Boleh?
Mereka daftar masuk rumah tamu Khandala dengan nama palsu.
Bagus. Masih di sini.
Saya rindu baju ini. Saya anggap ia bertuah.
Awak simpan semua barang saya?
Awak tak pernah datang ambil.
Awak harap saya kembali dan keadaan jadi sama saja?
Saya risau keberadaan awak,
sama ada awak hidup atau mati, atau polis akan pecahkan pintu saya.
Tidak.
Saya rasa lebih selamat ada awak sebagai abang berbanding kekasih.
Saya rasa bangga panggil awak adik.
Bagaimana saudara saya seorang lagi, Lin?
Dia bukan abang atau kekasih saya.
Dia amat sukakan awak. Dia beritahu saya.
Lin bermulut murai.
Saya tak pasti itu benar.
Lin yang buat awak tunggu?
Kita semua tak boleh ganggu Lin, bukan?
Tak seronok jika kita buat semuanya seperti disuruh.
Apa berlaku kepada Lisa?
Saya akan beritahu awak sesuatu, tapi jangan beritahu Khader.
Saya janji Lisa takkan beritahu dia.
Saya risaukan dia.
Maurizio Belcane sedang jual heroin.
Banyak.
Saya tak pedulikan dia, tapi saya tak mahu Lisa cedera.
Maurizio dungu, tapi dia tak sedarinya.
Saya akan uruskannya.
Khader tak perlu tahu. - Terima kasih.
Heroin, rasuah kerajaan, ugutan.
Dulu tiada ruang dalam hidup awak untuk penjenayah seperti saya.
Sekarang lihatlah awak.
Sayang untuk bazirkan makanan ini.
Sedap.
Seperti Clint dalam High Planes Drifter.
Amat berbahaya.
Biar saya yang cakap. - Ya, sudah tentu.
Saya perlu masuk?
Ya. Mereka tak suka masalah orang kulit putih
sebab konsulat dan kedutaan.
Mereka terpaksa tak hiraukan saya jika awak ada.
Lin, awak okey?
Ya. Ayuh.
Kami datang sebab Didier Levy. - Kenapa fikir dia di sini?
Tolonglah. Jangan buang masa saya.
Awak kenal keluarga saya?
Maaf, tidak.
Awak kenal, cuma awak belum tahu.
Awak kenal pak cik saya, Rohit Khanna?
Dia jual semua telefon di Bombay.
Pekerjanya yang pasang.
Itu telefonnya.
Semua panggilan polis, miliknya.
Ya.
Siapa tak tahu?
Keluarga Khanna sangat terkenal.
Pak cik Rohit di Eropah sedang buka kelab telefon baharu.
Eropah.
Keluarga Khanna ada pengaruh
untuk ubah tikus jadi manusia dan sebaliknya, jika awak faham.
Sudah tentu.
Maaf saya mengganggu masa dan perhatian awak
untuk hal kecil ini.
Ini hal kecil bagi lelaki sekaya awak.
Empat ribu dolar atau lelaki itu tak keluar.
Dia kawan awak?
Atau mungkin lebih daripada kawan.
Kamu bersalah jenayah sama?
Apa yang awak cakap?
Homoseksualiti kesalahan besar di sini.
Kawan awak ditangkap tanpa pakaian di jalan dengan kekasih lelaki lain.
Awak tangkap mereka juga?
Lin, biar saya uruskan.
Empat ribu? Awak tak waras?
Saya boleh keluarkan 20 orang dari sini dengan 4,000.
Sudahlah. Dia hanya 2,000.
Dua ribu untuk jenayah dia saja.
Dia orang asing. Tambah seribu.
Seribu lagi sebab topi awak dan kawan kulit putih awak.
Jika awak tak bayar,
kami akan ambil dua hujung wayar telefon pak cik awak
dan sambungkan pada kemaluan lelaki itu.
Okey, mana dia?
Kami mahu jumpa dia. - Betul.
Awak belum benarkan kami lihat dia.
Awak mungkin sudah cederakan dia teruk.
Dia mungkin nampak seperti sudah dikunyah anjing.
Ada rasa pekat dan pahit dalam tekak saya.
Saya cuba menelannya dan teringat,
ini penjara yang penuh ketakutan dan kebencian.
Tak guna.
Mari selesaikannya dan keluar dari sini.
Maaf saya lambat.
Tak, saya cepat.
Awak akan suka filem itu. Khususnya babak lawan di penamatnya.
Saya ada kejutan.
Betul?
Kita akan naik ke tingkat atas!
Ini sangat mahal.
Ia terbaik untuk awak.
Lihat?
Denda 4,000 dolar tak banyak jika fikirkan pilihan lain.
Saya mahu selamatkan kawan awak
daripada dihantar ke Naswale di penjara Jalan Arthur.
Ya, awak memang wira.
Arre.
Masuk sini! Kamu semua.
Cakap lagi.
Saya amat suka Bombay.
Sangat bagus!
Orang kulit putih ini berbahasa Marathi!
Teruskan.
Saya dari New Zealand dan tinggal di Colaba sekarang.
Awak!
Apa dia buat di sini? - Apa masalahnya?
Ini orang kulit putih yang tendang kemaluan saya.
Awak dah dapat duit. Kami mahu pergi sekarang.
Dia tak boleh pergi.
Urusan ini berakhir jika sesuatu berlaku kepadanya.
Urusan dah selesai.
Awak boleh bawa kawan awak. Ini urusan baharu.
Saya patut pukul dia.
Awak ditahan, faham?
Awak akan... - Awak akan ikut arahan.
Kecuali awak mahu meronda waktu malam seumur hidup awak.
Apa keuntungan awak dapat kalau pukul?
Diam dan awak mungkin dapat duit.
Tak untung kalau pukul orang kulit putih. Hanya akan ada masalah.
Empat untuk kawan awak keluar dan dua supaya awak tak masuk.
Sekarang nilainya 6,000.
Lima saja.
Vikram, sudahlah.
Hei.
Hei, ini saja saya ada.
Patut ada 2,000.
Awak boleh ambil.
Kita akan jumpa lagi, bedebah.
Saya akan belasah awak nanti.
Awak mahu apa-apa lagi?
Air?
Awak selesa?
Semuanya bagus.
Ya, tuan Bachchan!
Ajar dia!
Terima kasih. - Perlahan-lahan.
Terima kasih.
Kamu pasti ada hal lain. Saya takkan ganggu masa kamu lagi.
Saya takkan tinggalkan awak sendirian begini.
Saya perlu periksa kaki awak.
Pergilah. Saya akan uruskannya.
Apa yang penting sangat?
Selain luangkan masa dengan awak?
Apa lebih penting? - Ya. Licik. Ada apa?
Saya hubungi pak cik saya, dia pegawai CBI.
Saya tanya jika kita boleh lihat senarai dikehendaki Interpol
untuk pelarian asing.
Awak tak beritahu saya? Ini berita saya.
Saya tak mahu beritahu sebab risau tak berjaya.
Saya harap boleh jadi wira.
Sekarang awak marah.
Saya tak marah. Itu hebat, cuma...
Janji saya perlu buat, Kavita...
Baiklah, terima kasih.
Saya takkan berasmara dengan awak malam ini.
Bagus. Terima kasih.
Letak botol di sini. Terima kasih. - Kita raikan sesuatu?
Mungkin, tapi bergantung pada awak.
Saya mahu minta tolong.
Kami berdua mahu minta tolong.
Awak buat keputusan, tapi ia pasti bantu kami berurusan dengan Raheem.
Kita perlu jalankan tugas masing-masing.
Awak mahu saya berasmara dengan dia.
Dia mahu awak berasmara dengan dia.
Awak tahu dia asyik merenung awak.
Awak boleh menolak.
Saya boleh menolak?
Dulu saya dibayar. Jika saya setuju, apa saya dapat?
Kami akan jaga awak, sama seperti dulu.
Beri saya harganya.
Seribu.
Sepuluh.
Okey. Sepuluh.
Peratus.
Awak yang tentukan.
Okey.
Tuan Bachchan!
Hei!
Hei, tuan Bachchan!
Tuan Bachchan! Okey!
Sertai saya, Parvati!
Parvati?
Parvati!
Parvati.
Panggil doktor!
Saya tahu rupa terkejut begitu.
Tiada pukulan saya pernah kena
seganas pukulan orang beruniform dibayar untuk pertahankan undang-undang.
Saya tahu bukan kesakitan keganasan mereka yang jatuhkan kita,
tapi rasa tidak berdaya dan bersendirian.
Saya nekad tak mahu kembali.
Namun, saya perlu tunggu sebelum lepaskan diri.
Saya tak tahu masa yang masih ada.
Ini amat memalukan.
Apa berlaku?
Alain tak beritahu dia ada kekasih India
dan dia balik semasa kami berasmara.
Saya lari dengan laju.
Akhirnya, awak merawat kaki saya seperti Magdalene.
Ya, mereka serang awak dengan teruk.
Mereka tak suka orang seperti saya.
Kenapa mereka hanya tangkap awak?
Dia orang Maharashtra. Saya bukan.
Dia kaya, berpengaruh. Mungkin kedua-dua. Saya pasti dia bayar supaya saya dipukul.
Kemudian awak bayar supaya mereka berhenti.
Mereka tak guna.
Awak di sini sekarang.
Ini ujian Borsalino awak.
Mereka tarik awak melalui cincin dan awak di sini.
Tak. Saya mungkin mati jika awak tak perlukan sesuatu daripada saya.
Sudahlah.
Saya tetap akan datang, Didier.
Saya juga rasa begitu.
Jika saya di tempat awak, saya takkan datang.
Awak mesti lelaki sangat jahat dalam hati awak.
Hanya lelaki jahat boleh dapat kelebihan daripada kebaikan.
Awak kawan saya.
Walaupun awak tak mahu kawan.
Kawan yang terhutang budi. Saya akan mula balas dengan pasport awak.
Ya, ada masalah sikit.
Saya sudah ada duit,
tapi polis itu ambil bersama duit awak.
Saya akan bayar. Saya patut buat begitu.
Awak ada gambar?
Awak perlukan pasport untuk tinggalkan Bombay?
Sebagai kawan, boleh saya tanya kenapa tiba-tiba?
Kavita mengumpul maklumat tentang saya.
Salah saya sebab lancang bercakap di Reynaldo's.
Saya suka Kavita.
Namun, ya, dia terdesak dapatkan nama.
Ia akan siap dalam dua hari.
Saya janji.
Terima kasih. - Saya yang berterima kasih.
Amat berterima kasih.
Saya akan rindukan awak, Lin.
Saya juga.
Demi persahabatan.
Hampir sampai.
Sedikit saja lagi.
Mak cik!
Maafkan saya!
Semua ini salah saya. Jangan marah Parvati.
Mana doktor kulit putih itu?
Lin? Saya tak tahu...
Mana dia semasa kita perlukannya?
Pergi cari dia!
Ramai orang sakit, tapi tiada sesiapa tahu mana dia.
Mana Dr. Lin? Seluruh keluarga saya sakit!
Keluarga saya juga!
Kami sangka Dr. Lin dengan awak!
Mana Dr. Lin? Kami perlukan dia sekarang. Prabhu!
BERDASARKAN NOVEL SHANTARAM OLEH GREGORY DAVID ROBERTS
Terjemahan sari kata oleh Nur Diyana Osman