Ci, którzy obrabowali bank, mieli maski.
Nikt w banku nie widział ich twarzy.
Broni, którą zastrzelono ofiarę, nie znaleziono.
Brak śladów na twoich ubraniach.
Choć policjanci solidnie cię skopali,
podczas aresztowania widzieli tylko tyle,
że próbowałeś reanimować ofiarę.
Nie mogą powiązać cię z bankiem.
Nie mogą powiązać cię z bronią.
Ani nawet z pieniędzmi.
Jak się nazywał?
Ten policjant.
Constantine Floris.
Brzmi trochę grecko.
Connie? Con.
Albo Gus. Czasem używają zdrobnienia Gus.
Napiszę do jego żony.
Oszalałeś, Dale?
Podobno odstawiłeś heroinę.
Jestem czysty.
Pierwszy raz od dawna. Wszystko dokładnie rozumiem.
To zrozum, jak możesz z tego wyjść.
Czemu niewinny człowiek miałby pisać list do żony ofiary?
Pomaga nam to, że nie ma na ciebie niczego na piśmie.
Zginął człowiek.
Mam udawać, że do tego nie doszło?
Posłuchaj, synu.
Chyba nie jest z tobą najlepiej.
Popełniłeś trochę błędów.
Dobrze o tobie świadczy, że źle się czujesz
z tymi rzekomymi błędami.
Ile płaci ci moja mama?
Dokładnie tyle, ile jestem warta.
Pomóż mi, a pomogę ci nie zniszczyć sobie reszty życia.
Za to zapłaciła mi twoja mama.
Czy w sprawie państwo kontra Conti
przyznaje się pan do winy?
Przyznaję się.
Jestem winny.
W mieście człowiek może żyć ze złamanym sercem i zranioną dumą.
Ale żeby przeżyć w slumsach, musi się odsłonić.
Gdybym to tutaj zrobił, może dostałbym drugą szansę
na rozrachunek z losem.
Wtedy o tym nie wiedziałem.
Traktowałem to jak kolejną odsiadkę,
a w swojej ignorancji uznałem,
że powinienem naprawić coś, czego wcale nie uważali za zepsute.
Assalamu alaikum, panie Lin.
Ma pan dużo roboty, co?
Robię, co mogę. A przynajmniej próbuję.
Niczego więcej nie oczekujemy. Mamy szczęście, że jest pan z nami.
Sonam.
MINISTERSTWO ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO
MINISTER ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO
Co ty, do diabła, robisz? - Ministrze Pandey.
Wiceministrze.
Nie na długo. Rujul jest khalaas.
Walidbhai przesyła błogosławieństwo. Mądrze byłoby je przyjąć.
Posłuchaj.
Nie pomogę ci, jeśli tego nie zobaczę.
Nie mogę tego zrobić.
Byłaś w szpitalu?
Czemu nie rozumiesz? Jestem mężatką, nie mogę tego zrobić!
Muszę zobaczyć.
Nie dotykaj mnie. Szalony biały.
Sonam, co tu robisz?
Pomocy!
Lin cię potrzebuje.
Dokąd ją zabierasz? - Ma pracę!
Dzięki Bogu. Nie daje się zbadać.
Parvati, proszę, wytłumacz mu.
Wszędzie mnie dotyka. Kazał mi zdjąć sari!
Lin, co jest? To mężatka.
Nie możesz kazać jej się rozbierać, kiedy jesteście sami.
Mówiłem ci to ostatnio, na? - To czemu wróciła?
Czemu nie trzymała się tych cholernych zasad?
Albo nie przyszła z mężem? - On pracuje.
Spędza wiele godzin na placu budowy. Nie może rzucić wszystkiego i tu przyjść.
Przestańcie się kłócić, jesteśmy gotowe.
Doktorze Lin.
Obejrzyj jeszcze raz jej ranę.
Pokaż, ciociu.
Bardziej czerwona niż ostatnio.
Jest czerwona i wygląda dużo gorzej.
Nie mogę jeść ani spać. Pocę się całą noc i boli mnie brzuch.
Dużo się poci i ma bóle brzucha.
Poty i ból brzucha.
Infekcja się rozwija.
Wystarczyło iść do szpitala i przyjąć zastrzyk.
Nie byłaś w szpitalu?
Byłam trzy razy...
...ale wiesz, jak jest. Nikt mnie nie przyjął.
Próbowała trzy razy, nie przyjęli jej.
Była trzy razy, ale jej nie przyjęli.
Jak to „nie przyjęli”?
Wysyłam tam ludzi, bo nie mam tego, czego potrzebują.
Wysyłasz ich tam,
a oni odsyłają ich do ciebie.
Słyszałeś, co mówiłem?
Bez antybiotyków umrze.
Wiesz co? Jebać to.
Parvati, powiedz Sonam, że zabieramy ją do szpitala.
Potrzebuję cię. Parvati też. - Linbaba, mam robotę.
Oczywiście pomogę. - Naprawię to.
Miło mi panią poznać. Akash Pandey.
Dziękuję, że spotkał się pan ze mną tak szybko.
Gratuluję nowego stanowiska, ministrze Pandey.
To jeszcze nic pewnego.
Podobno to tylko formalność.
Mam nadzieję, że podobnie będzie z naszymi interesami.
Nasza oferta przetargu na rozwój Sagar Wada
została zatwierdzona przez ministra Aadekara.
Cztery wieżowce z widokiem na zatokę Cuffe Parade.
To 30 pięter po cztery mieszkania, każde warte pięć crore.
Blisko 200 milionów dolarów.
Oraz plan przysłużenia się lokalnej społeczności i gospodarce.
Oczywiście zamierzaliśmy hojnie wynagrodzić Rujula.
Ponieważ go zabrakło, te nagrody przypadłyby panu.
Przekona się pan, że jesteśmy bardzo hojnymi wspólnikami.
Nie wątpię. Ale...
Cóż, proszę pani, jest jeden drobny problem.
Jaki?
Sagar Wada jest już zajęta.
Zajęta? Przez kogo?
Namaste.
Jestem Walid Shah.
Miło mi pana poznać. - Słyszałem, że jest pani piękna.
Te opowieści nie oddają pani sprawiedliwości.
Khaderbhai zawsze doceniał piękne rzeczy.
Mnie za to zawsze brakowało ogłady.
Mam szacunek do Khaderbhaia, ale jeśli będzie próbował
dobrać się do mojego nowego przyjaciela, wybuchnie wojna.
A piękne rzeczy nie wychodzą cało z wojny.
Panie Shah, reprezentuję konsorcjum...
Proszę. Wiemy, kim jesteśmy.
Wiemy, jakie role odgrywamy.
Pani ma poinformować Khaderbhaia, że Sagar Wada jest moja.
SZPITAL
Wszystko dobrze, szefie. - Pan Ford.
Proszę. Proszę usiąść. Zapraszam.
Byłem dziś bardzo zajęty, ale wyprosiłem dla was pacjentów.
Doceniamy to. - Proszę.
Sonam ma poważnie zakażoną ranę. Potrzebuje dożylnych antybiotyków.
Była tu trzy razy. Ciągle jest odprawiana.
Byłem bardzo zajęty. Ale znajdę dla niej miejsce.
Tylko dla ciebie.
Chcesz za to bakszysz?
To rządowy szpital. Ma być darmowy.
Macie skierowanie?
Jak je zdobyć? - Tylko u innego lekarza.
Który weźmie pieniądze.
Skierowanie albo pieniądze. Inaczej czekajcie z resztą.
Taki jest system. Ona to rozumie.
Więc pozwolisz jej umrzeć?
Co z ciebie, kurwa, za lekarz?
Przyjmujemy codziennie 600 pacjentów. Nie dostaliśmy pensji od miesięcy.
Kim jesteś, by mnie pouczać.
Wynoś się, ty i twoi faltu przyjaciele. - Dobra.
Wezwę ochronę. - Słuchaj.
Przepraszamy.
Lin, chodźmy.
Jest tu masa policji. Duże kłopoty. Szybko.
Nie chciałem cię obudzić.
Dziękuję.
Jak się czujesz?
Lepiej.
To...
Każdego dnia jest tego mniej.
Dziękuję, że po mnie przyjechałeś.
Nie miałam do kogo zadzwonić...
Czemu miałabyś dzwonić do kogoś innego? Zaopiekuję się tobą, Liso. Wiesz o tym.
Chyba czas, żebym wróciła do siebie.
Jak chcesz.
Wiesz, co do ciebie czuję, Liso.
Wiem.
Też mi na tobie zależy. Po prostu...
Zapomniałam, jak to jest, gdy czuje się do kogoś coś takiego.
Nawet do siebie.
Pojedziesz ze mną?
Nie chcę być u siebie sama.
Popracuję do czasu, aż zarobimy na leki Sonam. Dobra?
Umowa stoi.
MINISTER RUJUL AADEKAR ZNALEZIONY MARTWY
Lin!
Parę tygodni temu byłem jednym z was.
Popełniłem błędy, które chcecie popełnić.
Wolicie ich uniknąć i oszczędzić kasę? Pogadajcie z nami.
Im więcej osób przyjdzie, tym taniej będzie.
Dobre jedzenie, dobre ceny, dobry hotel, bardzo seksowny biznes, szefie.
Chodźcie.
Czy Rujul musiał zginąć?
Mogliśmy się z nim skonfrontować, skłonić go do zmiany zdania.
Wróciliśmy do punktu wyjścia.
Wspierałem go przez 20 lat.
Jaki dałbym sygnał, gdybym wybaczył mu zdradę?
Opowiedz mi o nowym ministrze.
Jest powszechnie szanowany.
Pobożny Hindus, żonaty od 12 lat, dwoje dzieci.
Zaaranżowane małżeństwo. Ona miała pieniądze, a on karierę.
Jej ojciec ufundował mu kampanię. Wciąż to robi. Nic niezwykłego.
Pogrzeb trochę. Każdy mężczyzna ma sekrety.
Sprawdźmy, czy jego są użyteczne.
Jest kluczem do Sagar Wada.
Jak się czułaś, gdy pojawił się Walid?
Byłam przerażona.
Wiedział o tym. Podobało mu się.
Czułam się wtedy mała i samotna.
DOBRE I TANIE POKOJE
Do jutra. - Dzięki.
Proszę.
Nie, nie. Potrzebuję całej kwoty.
Muszę kupić leki. Po to tu przyszedłem.
Linbaba. Doktorowanie to twój biznes, okej? Nie mój.
Mój biznes to odkładanie pieniędzy, żeby ożenić się z Parvati.
Żartujesz.
Twój plan się nie uda, szefie.
Nawet, jeśli ci to dam, gdzie kupisz leki?
Nie masz na to recepty, kartki, nie masz dowodu tożsamości.
Nielegalne leki.
Nikt cię nie zna, nie zaufa ci, nie sprzeda.
Prabhu, Sonam umrze. - Lin, nikt nie będzie cię obwiniał.
Ja będę się obwiniał.
Jesteś pojebany.
Lin, dokąd idziesz?
Kupić leki.
Strach to nie powód do wstydu.
Odwaga to działanie pomimo strachu.
Nigdy nie będziesz sama, Karlo.
Czy naszych deweloperów trzeba uspokoić?
To dobrze. Podobali im się śpiewacy ghazel?
Nie wiedziałam, że tam będziesz i to z takim osobliwym towarzyszem.
Już wiem, dlaczego lubisz pana Forda.
Czego od niego chcesz?
Widzę kogoś, komu trzeba pomóc odnaleźć drogę.
Udawałeś, że mnie nie znasz.
Nie chciałeś, żeby wiedział, że łączy nas więź.
Ukrywaliśmy nasz związek dla twojego bezpieczeństwa.
Cuchnie dragami.
Weź to, czego potrzebujesz i chodźmy.
Zamieszkaj u mnie.
Zapomnij o tym syfie.
Nie, musimy to posprzątać.
Lisa, nie musisz... - Muszę to posprzątać.
Muszę.
Rozumiesz?
Ramesh, prawda? Pamiętasz mnie?
Byłem tu ostatnio z Abdelem Khaderem Khanem.
Musisz przekazać mu wiadomość.
Lin Ford chce z nim pilnie porozmawiać.
Możesz to zrobić?
Zrobię to. - Dzięki, dobry człowieku.
Wybacz.
Ja nie...
W porządku.
Jeśli tego potrzebujesz, jeśli odrobina pomoże...
Rób, czego potrzebujesz.
Potrzebuję, żebyś powiedział „nie”.
Masz, kurwa, powiedzieć „nie”!
Powiedz, kiedy się mylę! Powstrzymaj mnie!
Czemu nie...
Nie mów mi wiecznie „tak”, Modena.
Jeśli chcesz mi pomóc,
jeśli cokolwiek ma być między nami, nie mów ciągle „tak”.
Bądź dla mnie silny.
Nie pozwól mi więcej dotknąć tego gówna, cokolwiek by się działo.
Obiecuję.
Spierdalajmy stąd.
Panie Lin.
Lin, dobrze cię widzieć.
Dziękuję za spotkanie. - Mówiłeś Rameshowi, że to pilne.
Tak. Przepraszam, że z tym przychodzę,
ale potrzebuję środków medycznych.
Wysyłam ludzi do szpitali, ale otrzymują pomoc tylko, jeśli zapłacą.
Nie oczekuję niczego za darmo. Sam zapłacę.
To o co właściwie prosisz?
Nie mam dostępu do czarnego rynku środków medycznych.
I zakładasz, że ja mam.
Bo... Dlaczego?
Bo jestem gangsterem?
Nie, ja po prostu...
To był żart.
Mało kto o tym wie, ale gdy przybyłem do Bombaju,
mieszkałem w jhopadpatti takim jak Sagar Wada.
Załatwię to dla ciebie.
Dziękuję, Khaderbhai.
Abdullah wszystko zorganizuje i się odezwie.
Wiesz kiedy?
Chodzi o to, że pewna kobieta umrze, jeśli nie dostanie leków.
Liczmy na to, inshallah, że wspólnie tego unikniemy.
Miło było cię zobaczyć.
Dziękuję.
Mogę zabrać go teraz. Po co czekać?
Im większa desperacja, tym większa wdzięczność.
Podkręć.
Mój dostawca nalega na połowę kwoty z góry.
Modena przekazuje ci towar i dajesz mu resztę.
Jaką mam gwarancję?
Ile przetrwałby mój interes, gdybym oszukiwał?
To prawda.
Ciężko prowadzić interes, gdy jest się w kawałeczkach.
Jesteś daleko od domu jak na takie groźby, Raheem.
Kupuj albo nie, mam tu masę innych interesów.
Ale gdybyś miał w Lagos to, czego szukasz, nie byłbyś w Bombaju.
Lubisz ich, Liso? Powinienem im zaufać?
Absolutnie.
Wiesz, o czym rozmawialiśmy?
Nie mam pojęcia.
Ale ufam im. To moi najlepsi przyjaciele.
Sam nie wiem.
Ale chyba ci zaufam.
Jesteś zbyt piękna, by kłamać.
To by mi złamało serce.
Dobra.
Wezmę kilogram na próbę. Jeśli będzie dobry, weźmiemy więcej.
Pięknie.
Proszę kawę.
Lin wspominał mi o tym człowieku.
Ma chyba związek z tobą i Lisą i Pałacem.
A teraz wygląda na to, że skłóciłyście się z Lisą, a Lin zniknął.
Po takim czasie
zaczniesz zadawać pytania o sprawy, które cię nie dotyczą?
Nie, nie. A właściwie tak. Tylko jedno.
Wszystko w porządku, ma chère?
Wszystko dobrze.
Lin wciąż tu jest. Mieszka w slumsach.
Przepraszam.
Nie możesz mnie tak zostawić. Karlo, proszę. Szczegóły.
Oszczędź mi kazań.
Nie winię cię za to, że odeszłaś. Chcę wiedzieć, że nic ci nie jest.
Jak wspaniałomyślnie.
Wiesz, jak protekcjonalnie to brzmi? - Powinnaś wrócić.
Nie ciebie mi trzeba.
A tych dwóch?
Chciałaś coś zmienić. - Pierdol się.
Nigdy mi nie ufałaś i nigdy nie zaufasz.
Nie ćpam. Nie puszczam się. Ciężko pracuję, żeby nie brać.
Modena mi w tym pomaga.
Gdy mówi, że mnie kocha, mówi szczerze.
Wciągną cię w kłopoty. - A ty mnie nie wciągnęłaś?
Czytałaś ostatnio gazety?
Jesteś po prostu smutna, Karlo.
W głębi duszy jesteś smutna.
Nie chcę być smutna. Chcę się bawić. Pamiętasz?
Śmiać się, żartować, uśmiechać się? Tego właśnie pragnę.
Prabhu, tak?
Tak, a pani to Karla.
Zabierzesz mnie do Lina?
Jestem zajęty, obowiązki przewodnika. Przepraszam.
To może mnie pokierujesz do Lina?
Lin daje dużo dolarów na budowę.
Dlaczego? - To dobry człowiek.
Przyjaciel Sagar Wada.
Najpierw mój przyjaciel, a teraz wszyscy kochają go za bardzo.
Ważny lekarz, leczy wszystkich całymi dniami.
Poproszę chai nashta...
...dla mnie i mojej przyjaciółki Karli.
Jak śmiesz!
Dokąd zabrałeś Parvati?
Tylko do szpitala, z Linbabą. - Proszę cię!
Chciałam iść. Nie obwiniajcie go.
Cały dzień krążyliście po Colaba. - Nie robiliśmy nic złego.
Pomagaliśmy ratować życie.
Od rana cię szukaliśmy.
Pytaj kogokolwiek. Szukaliśmy cię.
Mogłaś powiedzieć.
Jak tu weszłaś?
Nie wiedziałam, że wizyty są zabronione.
Zapłaciłam Prabhu, przyprowadził mnie.
Mówił, że dałeś im pieniądze na odbudowę.
To pieniądze, które ci dałam?
Tak. - Linbaba.
Nic dziwnego, że jesteś popularny.
Co ty tu jeszcze robisz, Lin?
Parę dni temu chciałeś uciekać,
a teraz zgrywasz doktora.
Pomogli mi, gdy nikt inny nie chciał.
Ktoś mnie tu znalazł.
Pewnie Zhou chciała się mnie pozbyć.
Tak wybuchł pożar.
I dlaczego to twoja wina?
Matka tego chłopca nie żyje przeze mnie.
Jestem im to winny.
Jedno mogę im dać, choć jestem w tym kiepski.
Nie boisz się, że ktoś przyjdzie
w sprawie twojego paszportu?
Kurewsko się boję.
Ale Lakshmi też się bała, więc to żadna wymówka.
Widziałem gazetę.
Ten cały Rujul nie żyje.
Tu też powinienem czuć się winny?
Nie.
Bo cię to nie obchodzi? Bo to nie ma z nami nic wspólnego?
Jedno i drugie.
Rujul Aadekar był skorumpowanym politykiem.
Szkodził interesom mojego klienta.
Chciałam go ostrzec.
To wszystko.
Według gazet obrabowano go.
Bogaty człowiek w złej części Bombaju. Zdarza się.
Co ty tu robisz, Karlo?
Przeżyłam szok, gdy cię ostatnio zobaczyłam.
Myślałam, że pojawisz się w Reynaldo's.
Tak się nie stało... - Uważaj, bo pomyślę, że ci zależy.
Pewnie na to zasłużyłam.
Ale bądźmy fair, dałaś mi pieniądze na wyjazd.
A ty je oddałeś.
Tak.
Co robiłeś z Khaderem Khanem?
Paliłem, piłem herbatę.
Jak na kogoś, który nie szuka kłopotów, masz ciekawe towarzystwo.
To dotyczy i ciebie?
Mam nadzieję. Nie chciałabym nie być ciekawa.
Raczej ci to nie grozi.
Jesteś cholernie tajemnicza.
Muszę już wracać.
Do twarzy ci z biedą, Lin.
Jeśli staniesz się naprawdę ubogi, nie da ci się oprzeć.
Odzywaj się czasem.
Wyleczysz ją, dr. Linie?
Czemu on nic nie robi?
Nie dasz jej leków?
To co robimy? Wrzucamy je do miski?
Dasz radę!
Tak! - Tak blisko.
Blisko.
Dobra robota, Jitendra.
Linbaba, jesteś w domu?
Linbaba.
Lin.
Tak, Prabhu, jestem w domu.
Jadłeś już, Lin?
Jeszcze nie.
To dobrze, bo Ravi przyniesie ci ekdum specjalne jedzenie.
Bombil. Bombajska kaczka.
Najsłynniejsza z ryb.
Jedz, na?
Wygląda świetnie, Ravi. Dzięki. Niepotrzebnie...
Przepraszam, że chciałem cię skrzywdzić.
Może Karla miała rację.
Może kusiłem los.
Niebezpieczeństwo tu i teraz było jedną z niewielu rzeczy,
które pomagały mi zapomnieć o przeszłości.
Widzisz, Johnny? Znów był.
Jak się dziś miewasz?
Bosko.
Widzisz, mówi tak... ale to znaczy coś odwrotnego.
I był już raz dziś rano. Widziałem go.
Jitendra miał rację.
O czym wy mówicie?
Linbaba, twój sąsiad Jitendra mówił,
że w nocy byłeś w toalecie trzy, cztery razy.
Ciągle go budziłeś.
I mówi to Jitendra? Z żoną pół nocy się seksowali.
Seks Jitendry i Ratny jest znany w Sagar Wada.
Powiedz, masz rozwolnienie?
Tak, Prabhu. Mam sraczkę.
Zadowolony?
Myślę, że to ta ryba, którą przynieśliście mi z Ravim.
Arre, Lin, nie.
Osobiście złowił tę rybę na przeprosiny.
Świeża. Przyniósł mi ją, żebym pomógł mu ci ją dać.
Dobra. To nie ryba.
Polecam wypicie chandu chai.
Wypróżnienia będą twardsze, kolor się poprawi.
Panie Lin, proszę pojechać ze mną.
To groźny człowiek, Lin. Morderczy.
W porządku, Prabhu. Znam go.
Skąd go znasz?
Nie martw się.
Jeśli coś ci zrobi, nie zdołam ci pomóc.
Jakiś problem?
Nie ma problemu.
Zastanawiam się tylko, dokąd zabierasz Lina.
To mój wspólnik i mamy interesy w bocznej gully przy Regal.
Jak ci na imię?
Prabhu.
Musisz być ważniakiem, skoro zadajesz mi pytania.
Może powinienem mówić ci Prabhubhai.
Maalik z Colaba Market. Sarkar Sagar Wada?
Wracaj do swoich interesików w zaułki. - Spokojnie. Abdullah, to mój przyjaciel.
Chcesz swoje leki czy nie?
Jest okej.
Powiedz cioci Ruby, że przyszedł Abdullah Taheri.
Przedstawię cię. Reszta należy do ciebie.
Namaste.
To Ruby. Rządzi Kala Topis.
To najlepsi przemytnicy i złodzieje w Bombaju.
Witaj. Jestem Lin.
Pokaż jej listę.
Jest po angielsku.
Mogę ją przetłumaczyć, jeśli będzie trzeba.
Nie urodziłam się taka.
Byłam kiedyś biegłą rewidentką,
miałam mieszkanie w Mahalakshmi.
Nie chciałem cię urazić.
Napijesz się ze mną herbaty?
Jasne.
Mogę ci to wszystko załatwić.
Jeden lakh, 50 000 rupii.
Nie mam tyle pieniędzy.
Miałem nadzieję, że...
dobijemy targu.
Zniżka?
Ci ludzie nie mają do kogo się zwrócić.
Mam pomóc tym ludziom,
którzy się od nas odwrócili?
Zmusili nas, byśmy żyli tu jak zwierzęta?
Nie. Jestem kobietą interesu. Taka jest cena.
Daj mi przynajmniej antybiotyki i kroplówki.
Daj mu penicylinę i dwa zestawy do kroplówek.
Zachowaj to.
Wrócę po resztę, gdy zbiorę pieniądze.
Zatrzymasz się? - Co?
Muszę iść do toalety.
Toalety? - Tak.
Tam.
Tam? - Tak.
Trzymaj to.
Stary, jest tu toaleta?
Już nie żyjesz, siostrojebco.
Dziś zginiesz, Rafiq.
Hej!
Nikt nie musi tu dziś ginąć.
Musimy ruszać. Już.
Stary, muszę odzyskać te leki.
Zabiorę cię.
Dotrzesz tak szybciej, ale najpierw chcę porozmawiać.
Jabłko cukrowe. Mój ulubiony smak.
Potem spróbuj chikoo, a potem słodkiej limonki.
To tyle? Próbujesz zabić człowieka, a potem idziesz na lody?
Powinieneś był mi pozwolić. Będą z tego kłopoty.
Nie ruszyłoby cię to?
Zanim przyjechałem tu z Iranu, znałem wyłącznie zabijanie.
Nie wiedziałem tylko dlaczego. Robiłem, co mi kazano.
Miałem dwóch braci,
którzy już nie żyją.
Kiepsko jest być jedynym bratem.
Teraz wiem, o co walczę.
Khaderbhai.
Tak.
To człowiek, który kształtuje przyszłość.
My czekamy, aż przyszłość nadejdzie.
A on wyobraża sobie przyszłość, planuje ją i urzeczywistnia.
Gdy Khaderbhai mnie do ciebie przysłał, nie byłem przekonany.
Co to za gora, który chce być lekarzem?
Uratowałeś mi dziś życie.
A ja uratowałem twoje.
Khaderbhai zobaczył w nas coś prawdziwego.
Może naprawdę jesteśmy jak bracia.
Abdullah, nie mogę się mieszać w to, co robicie.
Khaderbhai powinien zrozumieć, że muszę pozostać niewidzialny.
Żadnych kłopotów. Żadnej uwagi.
To, czego chcesz, niewiele znaczy.
Los ludzi takich jak my jest z góry przesądzony.
Naprawdę muszę odzyskać te leki.
Jebane latryny?
Ravi.
Karmiłeś mnie rybami z gównem?
Ta...
też jest dla ciebie.
Dobra robota.
Powiesz chacha Qasimowi?
Nie. - Czemu?
Liczę na to, że kiedyś przestaniesz mnie nienawidzić.
Dobrze. Świetnie.
Jak się mówi: „Teraz poczujesz się lepiej”?
Sonam.
Nie, nie.
Myślisz, że Walid nasłał na ciebie Rafiqa
ze względu na Sagar Wada?
Nie.
Bhai i ich rady zawierają pokój,
ale żołnierze pamiętają.
Rafiq mnie nienawidzi.
Byłem sam, próbował wykorzystać szansę.
Udałoby mu się, gdyby nie Lin.
Uratował ci życie.
Zaryzykował własnym. Bez wahania.
Ale nie pozwolił mi zabić Rafiqa. Dziwny człowiek.
Lubisz go?
Tak. Ma swój honor.
Dostał od Ruby to, czego potrzebował?
Niewielką część. Nie ma pieniędzy.
Nie tyle, ile potrzebuje.
Jaką cenę powinienem wyznaczyć za twoje życie?
To dar, który przekazał nam dziś twój nowy brat.
A Rafiq?
Mam go zabić?
Nie.
Nie teraz.
Jeśli nadejdzie wojna z Walidem, nie możemy być tymi, którzy ją rozpętali.
A jeśli znów spróbuje?
Zadbaj o to, by nie znaleziono ciała.
Ciężko cię znaleźć.
Abdullah. Co ty tu robisz?
Khader wysłał mnie do Ruby.
Czego za to chce?
Khaderbhai wie, że duma utrudni ci pracę, którą wykonujesz.
Chcesz tego czy nie?
Teraz też jesteś częścią planu, prawda?
Wiedziałem, że zawarłem pakt z diabłem,
ale chciałem być tego częścią.
Człowiek w mojej sytuacji powinien się bać.
A ja byłem podekscytowany.
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI SHANTARAM
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK