வாங்க! நம்மிடம் உள்ள தண்ணீரை எல்லாம் பயன்படுத்துவோம்!
சீக்கிரம்! துணிகளைக் கொண்டு தீயை அணைப்போம்.
இந்த குடிசையை எல்லாம் உடைச்சு கீழே தள்ளுங்க. அப்போ தான் தீ பரவுவதை நிறுத்த முடியும்.
எனக்கு நெருப்பே பிடிக்காது. என்னைக் கொல்லணுமா? வா, எடுத்துக்கோ!
என்ன எரியுது?
சாகர் வாடா தான் எரியுது. லின் அங்க தான் இருந்தான்.
நீ தான் அவன் போயாச்சுன்னு சொன்னயே.
எனக்குக் குளிருது.
சரி. நீ இதை சுத்தமா வச்சுக்கணும். புரியுதா?
புரியுது. சரி.
சரிதான். நல்லவர்.
சலாம் ஆலைக்கும், திரு. லின்.
வா ஆ்லைக்கும் அசலாம்.
நான் காசிம் அலி, இந்த இடத்துக்கு தலைவன்.
பிரபு உங்களப்பத்தி நிறைய சொல்லியிருக்கான்.
ரொம்ப நன்றி, திரு. லின்.
நீங்க செய்யற உதவிக்கு நன்றி.
ஆமாம், இன்னும் மருந்தெல்லாம் கிடைச்சா நிறைய செய்யலாம்.
உங்களால முடியறதெல்லாம் தந்தீங்கன்னா...
சில பேருக்கு ஆஸ்பித்திரி உதவி தேவை, மருந்துகள், ஐவிகள்.
ஆமாம், ஆனால் அதெல்லாம் எதுவும் இங்கே வராது.
எங்களால முடிஞ்சதை நாங்க ஏற்கனவே கொடுத்துட்டோம், என்ன?
பார்வதி?
யாராவது லக்ஷ்மீயைப் பார்க்க முடியுமா?
என்ன ஆச்சு? என்ன ஆச்சு, லக்ஷ்மீ?
லின், இங்கே வாங்க!
சரி, அவங்கள இங்க எடுத்துட்டு வாங்க.
எனக்கு இன்னொரு மேஜை தேவை, அவங்கள படுக்க வைக்க.
மெதுவா. நிதானம், நிதானம்.
சரி. நீங்க நல்லாயிருக்கீங்க. இல்ல, நலம் தான்.
உங்களுக்கு எதுவும் இல்ல. நல்லாயிருக்கீங்க.
அவங்களுக்கு மூச்சுவிடறதுல சிரமம் இருக்கான்னு கேளு.
உலோகத்தை எடுக்க அவங்கள மருத்துவமனை கூட்டிட்டுப் போகணும்.
என்ன, உன்னால அதைச் செய்ய முடியாதா? -இல்ல. முடியாது.
அவங்க நுரையீரலை குத்திடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன்.
அம்மா. -ரவி!
இல்லயில்ல! அது வெளிய வந்துடுச்சு.
ரவி! -அம்மா!
பிரபு! அப்படி கையை வைங்க, சரியா?
நல்ல அழுத்திப் பிடி.
கையை அசை! கையை அசை!
நான் அவங்கள பிடிக்கணும். சரியா? -சரி.
அவங்கள அசைய விடாதீங்க. -சரி.
இது அவங்களுக்கு மூச்சுவிட உதவும்னு சொல்லு.
தொடாதே!
எங்க அம்மாவை விட்டு விலகி நில்லுங்க!
காசிம், எனக்கு சத்தமில்லாம இருக்கணும்.
ரவி, நிறுத்து! அவங்களுக்கு உதவ பார்க்கிறார்.
ரவி. -பரவாயில்லையா?
ரவி. ரவி. -அம்மா!
ரவி.
ச்சே. நாசம்.
என்ன ஆச்சு? -அவங்களுக்கு இப்போ ஒரு டாக்டர் தேவை.
நகருங்க! நகருங்க!
பிரபு, அவங்கள தூக்க உதவி செய்.
மூணுல. ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு.
அம்மா. -திரு. லின், அவங்கள எங்கே எடுத்துட்டுப் போறீங்க?
அவங்களுக்கு டாக்டர் தேவை, இல்ல சீக்கிரம் இறந்துடுவாங்க.
அப்போ அவங்க தான் நேசிக்கிறவங்களோட இருக்கும்போது அவங்க உயிர் போகட்டுமே.
அவங்க நேசிக்கிறவங்களோட அவங்க வாழணும்னு நினைக்கிறேன்,
அவங்களோட இறக்க வேண்டாமே. பிரபு?
இது தவறு. -மூணுல. ஒண்ணு, ரெண்டு, மூணு.
ரவி. -லக்ஷ்மீ, பரவாயில்ல.
உங்கள டாக்டர்கிட்ட கூட்டிட்டுப் போறோம். -போ, போ!
ரவி, ரவி! ரவி.
கவலைப்படாதே, ரவி. உங்க அம்மாவுக்கு உதவி செய்யறாங்க.
லின்.
லின், கேளு!
அவங்க இறக்கல, பிரபு. என்னால இல்ல.
ஹே! உதவி வேணும்!
ஹே! நிறுத்துங்க! ஹே!
பிரபு, பிரபு. -இங்க ஒரு பெண்ணோட உயிருக்கு ஆபத்து!
பிரபு. பிரபு.
ஹே. ஹே, நிறுத்து!
லின், நிறுத்து! போதும்!
அவங்க என்ன சொன்னாங்க?
பரவாயில்லை.
எனக்குத் தெரியணும்.
ரவியைக் கேட்டாங்க.
அவங்க சீக்கிரம் திரும்பிடுவாங்க.
எவ்வளவு குடிசைகள் எரிஞ்சுது?
முப்பது. என்னோடதையும் சேர்த்து.
அம்மா!
நான் போய் கொஞ்சம் சாப்பாடும், டீயும் வாங்கிட்டு வர்றேன், சரியா?
எனக்குப் பசிக்கலை.
லின்.
நீ எது ரொம்ப நல்லதோ அதை செய்ய முயற்சி பண்ணின. தெரியும். அதனால நீ...
இது என்னோட தப்புதான்.
பிரபு, நான் இங்கே இருக்கலைன்னா, அந்த தீ விபத்தே நடந்திருக்காது...
லின், பிளீஸ். பிளீஸ்.
தீ விபத்துகள், இங்க நடக்குறது உண்டு.
லக்ஷ்மீ போனதுல எனக்கு மட்டும் துக்கம் இல்லன்னு நினைக்கிறயா, என்ன?
இந்த முறை, நாம அதிர்ஷ்டம் செய்திருக்கோம்.
போன வருஷம் இதைவிட இன்னும் பெரிய தீ விபத்து நடந்தது, இன்னும் நிறைய குடிசைகள் எரிஞ்சுது.
20க்கும் மேலே ஜனங்க இறந்தாங்க.
நான் சாப்பாடு கொண்டு வர்றேன், சரியா?
கீழேப் போடு... ச்சே. ச்சே.
கிளிப்போர்டை கீழேப் போட்டுட்டு, கைகள மேலே போடுங்க.
சீக்கிரம் ஆகட்டும்.
எந்த அலார பட்டன்களையும் தொட வேண்டாம், சரியா?
பெண்களே, அந்த பைகளை நிரப்புறீங்களா, பிளீஸ்?
எல்லாத்துக்கும் இன்சூரன்ஸ் இருக்கு. அதைப் பத்தி உண்மையில் கவலை வேண்டாம்.
அவன் சொல்றப்படி செய்யுங்க.
பிளீஸ்... லாரா. -சரி, சரி.
சோம்பேறிக் கழுதைகளா, ஏன் வேலையைத் தேடிக்க மாட்டேன்றீங்க?
ஹே! மன்னிக்கணும், இது தான் எங்க வேலை, தடிக் கழுதையே.
எங்க வேலையை நாங்க செய்ய தடங்கலா இருக்காதே, சரியா?
வா, அன்பே. எல்லாம் நல்லது தான். நீ இந்த பையை நிரப்ப வேண்டும்.
அவங்க மிரண்டு இருப்பது தெரியலயா?
அந்த பையை நிரப்பு!
வழி விடு! வழி விடு! நகரு! நகரு!
பார்த்துப் போ.
மன்னிச்சிடு, நண்பா. என் தப்புதான்.
ஹே. என்னை விடு.
அந்த எழவு துப்பாக்கியைக் கீழே போடு.
என்னை விடு! மூர்க்கனே. துப்பாக்கிய கீழே போடு!
என்னை விட்டு ஒழிஞ்சு போ.
துப்பாக்கிய கீழே போடு! போடு! -சரி. சரி!
நீ என்ன செய்திருக்க?
நகரு.
டேல்.
டேல், போ.
உடனே. போகலாம் வா.
டேல்.
யாராவது, ஆம்புலென்ஸைக் கூப்பிடுங்க.
சரி. ஹே, ஹே. பொறுங்க. ஹே.
உனக்கு எதுவும் இல்ல, நண்பா. உனக்கு ஒண்ணும் இல்ல.
தாக்குப் பிடி.
அவரை விட்டு தள்ளிப் போ!
சலாம் ஆலைக்கும், வலீத்பாய்.
ஆலைக்கும் அசலாம், காதர்பாய்.
நல்ல இடத்தை தேர்ந்து எடுத்திருக்கீங்க.
ஒரு காலத்துல இங்க எவ்வளவு பேர் பிழைப்பு நடத்துனாங்கன்னு நினைக்குறப்போ வருத்தமா இருக்கு.
அட, எல்லாத்துக்குமே ஒரு முடிவு காலம்னு ஒண்ணு இருக்கு, இல்லையா?
அதோடு எல்லோருக்கும் கூட.
இப்போ, நீங்க பேசணும்னு சொன்னீங்க. இங்க தான் அதை செய்ய முடியும்.
ருஜுல் ஆடேகர் இறந்து விட்டார்.
உங்க இடத்துல இருந்திருந்தா, நானும் அதைத்தான் செய்திருப்பேன்.
எல்லா நிறுவனங்களும் சமாதானமா போறாங்க.
எங்க ஆளுங்க, வீதியில ஒருத்தரை ஒருத்தர் சுட்டுகிட்டு, கொலை செய்துட்டு இல்ல,
அதனால எல்லோருமே சந்தோஷமா இருக்கோம்.
களைச்சு போய், இருக்கிறபடி இருக்கட்டும்னு நினைக்கிற, வயசான நபர்களால,
நிறுவனங்கள் சமாதானமா போறாங்க.
உன்னோடதைத் தவிரவா?
என்னோடதைத் தவிர.
நீங்க வலிமையை இழந்துட்டீங்கன்னு ருஜுல் நம்பினான், இல்ல?
அது தான் சரின்னு நம்புறதால, யாரும் வலிமை இழந்தவங்களா ஆகிடமாட்டாங்க,
இல்லன்னா எனக்கு பதிலா நீங்க தான் கொலாபால இன்னும் பாஸ்போர்ட் சந்தையை நடத்திட்டு இருந்திருப்பீங்க.
அது தான் விஷயமா, வலீத்?
உங்க அடிபட்ட கௌரவத்தின் காரணமாக ஒரு சண்டையை உருவாக்க விரும்புறீங்களா?
நான் எதையும் உருவாக்கல. இது பிசினஸ், அப்பா.
சாகர் வாடாவோட விலை அதிகம். எனவே, நான் ருஜுல் கிட்ட இன்னும் நல்ல பேரமா தந்தேன்.
நான் சாகர் வாடாவை இழக்க மாட்டேன்.
அது என்ன மிரட்டலா?
வெறுமனே உண்மையைச் சொன்னேன்.
சித்தப்பா, உங்களுக்கு வேணும்னா அப்படி இருக்கலாம், என்ன?
அதாவது, ஒருவர் தன் மனைவி அழகானவள்னு சொல்லலாம்,
ஆனால் இன்னொருத்தனுக்கு அவள் பன்னியாத் தெரியலாம்.
அதாவது, உண்மை என்னன்னா, எங்கிட்ட உங்கள விட ஆள்பலமும் பணபலமும் இருக்கு.
விபச்சாரமும், போதை மருந்தும் தான் எதிர்காலத்துல நல்ல பணம் தரும்னு நான் நினைக்கிறேன்,
இருந்தாலும், நீங்க இன்னும் பழங்காலத்துலேயே இருக்க தீர்மானிச்சிருக்கீங்க.
மக்கள் என்ன விரும்புறாங்களோ, அதை நீங்க கொடுக்கணும், காதர்பாய்.
இல்லன்னா, நீங்க காலாவதி ஆகிடுவீங்க.
என் சாகர் வாடாவோட வாசல்ல உங்களுக்காக நான் ஒரு பெரிய சிலை எழுப்பறேன், என்ன?
உங்க கூட பேசுறது எப்போதுமே சந்தோஷம் தான், வலீத்பாய்.
நீ முழிச்சிருக்கயா? நல்லது தான். வா. நீ பார்க்க வேண்டியது ஒண்ணு இருக்கு, பாஸ்.
சரி. ஒரு நிமிஷம் இரு, வர்றேன்.
வாயேன்.
ஹே.
அவங்க எல்லோரும் என்ன செய்யறாங்க?
அவங்க எல்லோரும் உன் நோயாளிங்க.
நீ என்ன பேசுற?
நேத்து இரவு நீ சிகிச்சை செய்ததைப் பத்தி எல்லோருக்கும் தெரியும்,
அதனால இப்போ உன்னைப் பார்க்க காத்துட்டு இருக்காங்க.
இல்ல. இல்ல. நான் இல்ல...
லின், காத்திருப்பாங்க... பரவாயில்ல, லின்பாபா. -என்னால முடியாது.
ஏற்கனவே ஒரு மணி நேரமா காத்திட்டு இருக்காங்க. நீ தூங்கணும்னு சொல்லியிருந்தேன்.
பிரபு.
நீ இங்க இல்லன்னாக்கூட காத்திட்டு இருப்பாங்க,
ஆனால் அதுல பலன் இருக்காது.
அது மனசுக்கு வருத்தமா இருக்கும் இல்ல.
ஆனால் ஒரு நம்பிக்கையோட காத்திருப்பது, அது வேற, இல்ல?
என்னால அதெல்லாம் செய்ய முடியாது. பாரு, நான் ஒரு டாக்டர் இல்ல.
ஒரு மோசமான டாக்டர் கூட, டாக்டரே இல்லங்குறதோட ஒரு படி மேலே தானே.
நீ மோசம்னு நான் சொல்ல வரலை, மோசமா இருந்தாலும் பரவாயில்லன்னு சொல்றேன்
லின், பிளீஸ்.
பிரபு. -லக்ஷ்மீ எப்படியானாலும் இறந்திருப்பா.
அது நமக்கு துக்கம் தான்.
ஆனால் சில சமயம் அப்படித்தான் நடக்கும்.
எப்படியிருக்க, பிரபு? -பரவாயில்ல.
திரு. லின்.
பாருங்க, நேத்து இரவு நடந்ததுக்கு வருந்தறேன். நீங்க சொன்னதுதான் சரி. நான் கேட்டிருக்கணும்.
காசிம், அவர் நமக்கு உதவுவாரா?
என்னதான் இவங்க எனக்கு உதவியெல்லாம்
செய்திருந்தாலும், முன்னாடியோட இப்போ, கார்லாவின் பண உதவியால
கிடைக்கும் ரெண்டாவது வாய்ப்புல, மும்பையைவிட்டே ஓடிடணும்னு தோணுச்சு.
அது நல்லதாக இருக்கும், இல்ல.
இறைவன் அருளால.
இது தானம் செய்யறதுக்கு ரொம்ப அதிகம், லின்பாபா.
ஆமாம், சரி, எனக்கு நிறைய பொருட்கள் தேவையா இருக்கும்.
ஆனால் நீங்க ஏன் இதைச் செய்யணும்?
என் சொந்தக் காரணங்கள் இருக்கு.
இருக்கட்டும், வாங்கிக்கோங்க. எரிஞ்ச வீடுகளை சரிசெய்யுங்க.
பிளீஸ்.
ஒவ்வொரு பைசாவும் நல்ல வகையில செலவாகுற உறுதி செய்யறேன்.
சரி தான்! இன்னும் இரண்டே நிமிடங்கள். சரியா?
சரி.
இதுல சிலதை போட்டுக்கோ, சரியா?
கண்டிப்பாக அதுதான் நான்.
என் பயிற்சியோட உள்ள எவனும் இந்த மாதிரி, சேரியில குற்றத்தினால் பலவந்தமா தள்ளப்பட்டிருக்க மாட்டாங்க.
இன்னொரு குற்றவாளிக்கு என் பயிற்சி கடைத்திருக்காது.
எனக்கு இதில் உள்ள வேடிக்கை புரியவில்லை, விதி என்னை சிரிக்கவும் வைக்கவில்லை.
ஆனால் என்னால் விட்டுப் போகமுடியாது என்பது மட்டும் தெரிந்தது.
இன்னும் 20 நோயாளிகள் பாக்கி இருக்காங்க.
சரியா? வெளியே வா. சரி.
விடு. விடு.
ஹை.
நீ சாப்பிடணும்.
சாதனையாளர்களின் பிரேக்ஃபாஸ்ட்.
சில சமயங்கள், ரொம்ப குழந்தைத்தனமா நடந்துக்குற.
நீ போதைப் பழக்கத்தை விடுறதுக்கு உதவி செய்ததனால உனக்கு என் மேலே கோபமா?
நீ தான் கோபமா இருக்க.
என்னைப் பார்த்துக்கறது உனக்கு அவ்வளவு கஷ்டமா இருக்கா?
நீயே உன்னை பார்த்துக்கணும், லீசா.
ஆனால் நீ அதை செய்ய மாட்ட, ஏன்னா உனக்கு அப்படி இருப்பதுல விருப்பம்,
ஏன்னா நீ கற்பனை செய்திருக்குற உலகத்துல அது உன்னை மையமா காட்டுது.
சிலர் உன் மேலே அக்கறையா இருப்பது உன்னை நேசிப்பதால.
அதுல தப்பில்ல.
அவங்க இல்லாம போறபோது, என்ன ஆகும்?
அவங்க விட்டுட்டு போயிட்டா, நீ வேற யாரைப் பத்தியும் அக்கறை
இல்லாம இருக்க முடியாது.
என்னால அப்படிச் செய்ய முடியாது, லீசா. இப்போ முடியாது.
இவ்வளவுக்கும் நடுவுல, நான் உன்னோட சண்டைப் போட விரும்பலை.
என்னை மன்னிச்சிடு.
நீ சரியாத்தான் சொல்ற. நான் ஒரு சுயநலவாதியா, மோசமானவளா நடந்துக்கிட்டேன்.
இது என்ன?
நேத்திக்கு, நாம பலவீனமா இருக்கக்கூடாதுன்னு மட்டும் தான் எனக்குத் தோணிச்சு.
ஆனால் இப்போ, நான் கண்ணை மூடினா, ருஜுலோட இறந்த கோலம் தான் கண்ணுல நிக்குது.
காதருக்குத் தெரியும்.
அவர் என்னை காப்பாத்த பார்த்தார், அதையே அதிகமா செய்யவும்,
தனியா சமாளிச்சு காட்டணுங்கிற வெறி எனக்கு அதிகமாயிடுச்சு.
நீ எதையும் நிரூபிக்க வேண்டியதில்ல, கார்லா.
நான் அதைச் செய்யலன்னா, டீல் படுத்துடும்.
அது ரொம்ப மோசமான விஷயமா?
எப்போ நீ கடைசியா, எல்லாத்தையும் மறந்துட்டு சிரிச்சன்னு நினைவிருக்கா?
உண்மையா சந்தோஷமா?
நாம ரெண்டு பேரும் சேர்ந்தே கஷ்டப்படலாம்.
நான் இதை சாப்பிட்டு, உனக்குத் தொந்தரவு தராம இருப்பேன்னு வாக்குத் தரேன்,
நீ மட்டும் எங்கூட இங்கேயே இருந்து, பழைய மாதிரி நாம இசையெல்லாம் கேட்டுட்டு
மதுவும், போதையும் தீரும் வரை ஜாலியா இருப்போம்.
சரி.
ஓய்வு எடுக்கணுமா? அவங்கள நாளைக்கு வரச் சொல்றேன்.
இல்ல, நான் நல்லாயிருக்கேன்.
நில்லுங்க! டாக்டர். லின் ஒரு இடைவெளிக்குப் பின் பார்ப்பார்.
இது ஒரு நன்றிக் கடன், டாக்டர். லின்.
சரி, உண்மையில இது பிரபுவோட யோசனை தான்.
அது என் யோசனை.
காசிம் அலியோட குடிசையை உபயோகிக்க அவரை சம்மதிக்க வச்சான்.
நான் தான் காசிம் அலியை சம்மதிக்க வச்சேன்.
பிரபு தான் எல்லா பொருட்களையும் ஏற்பாடு, செய்து கொடுத்தான்.
நான் பொருட்களை ஏற்பாடு செய்தேன்.
பிரபு, நீ ரொம்ப நல்ல விஷயத்தை செய்திருக்க.
நோயாளிகளோட பேச உதவி வேணுமா?
இல்ல, வேண்டாம். போதும்னு நினைக்கிறேன்.
ஆனால் இது ரொம்ப நல்லாயிருக்கு.
ரொம்ப நல்லாயிருக்கு இல்ல, லின்பாபா? ரொம்ப ருசியா, மிருதுவா போச்சு,
நீ அவள அனுப்புற வரைக்கும். பார்வதி!
நன்றி, என்ன?
உன் டிரேயை நான் வேணும்னா திரும்பிக் கொண்டு வர்றேன்.
டீ கடைக்கே.
நீ அங்க இருப்பயா?
நான் அங்க தான் இருப்பேன்.
சரிதான், எல்லோரும் என்ன வேடிக்கைப் பார்க்கறீங்க?
வா போகலாம்.
நீ பார்த்து சிரிக்கறயா, ஹம்?
ஆஹா, ஆஹா.
முன் பதிவு இருந்தா தான் பேலஸுல அனுமதி.
நாங்க அனுமதிக்கறதால தான் அந்த பேலஸே நடக்குது.
ஃஜூகிட்ட நாங்க வந்திருக்கோம்னு சொல்லு. போ.
உன்னோட நடவடிக்கைக்கெல்லாம் அடிபணிய நான் ஒண்ணும் ஒரு அபலை பெண் இல்ல, பத்மா.
நீங்க எதுவும் ஆயுதங்கள் வச்சிருக்கீங்கன்னா அதை இங்கே வச்சிடணும்.
இல்ல, மாட்டேன்.
இது எனக்குக் கிடைத்த கௌரவம், காதர்பாய். நான் உங்களுக்கு சாப்பிட எதுவும் தரலாமா?
சமீபத்துல, ருஜுல் ஆடேகரோட, முக்கியமான தருமத்துல இருந்தேன்.
இன்னிக்கு காலையில, வலீத் ஷாவோட இருந்தேன்.
இப்போ, உன்னைப் பராக்க வந்திருக்கேன்.
நீ செய்யற பிசினஸில் எனக்கு உடன்பாடு இல்ல,
இருந்தாலும் அந்த பிசினஸை தவிர்க்க முடியாதுன்னு எனக்குப் புரியுது.
எனவே, நீ இங்க வந்து பிழைக்க அனுமதிக்கப் பட்டிருக்க.
ஆனால், நீ தழைக்க உனக்கு ஒரு நிபந்தனை விதிக்கப்பட்டது. பாரபட்சம் இல்லாமை.
நான் தவறு செய்துட்டேன், காதர்பாய்.
என்னால மன்னிப்புதான் கேட்க முடியும்.
முதல்ல, உங்களுக்குத் தெரியும்னு நினைச்சேன்.
விஷயம் அப்படியில்லைன்னு தெரிஞ்சப்போ, அது கைமீறி போயிடுச்சு.
நீங்க சொல்லறதுப் போல, மும்பைல என் நிலை ரொம்ப பலவீனம்தான்...
பாதிக்கப்பட்டது போல நடிப்பது உங்களுக்குப் பொருந்தல, மேடம்.
நீ வப்பாடியாவும், விபச்சாரியாவும் இருந்தப்போ இன்னும் நல்லா நடிச்சிருப்பன்னு நினைக்கிறேன்.
நான் முன்னாடி சொன்னதுப் போல, தப்பு செய்துட்டேன்.
அதுக்கான தண்டனை சாவுன்னா,
நீங்க அதை பார்க்க இங்க வந்திருக்க மாட்டீங்கன்னு நினைக்கிறேன்.
பிணமாயிருந்தா, நீ எனக்கு பயன்படமாட்ட. உயிரோட இருந்தா தான், நீ எனக்கு உபயோகம்.
நான் இந்த இடத்தை விட்டு போறப்போ, எனக்கு நீ பட்டிருக்குற கடனுக்கு நஷ்ட ஈடா, உன் உயிரையும்
என்னோட எடுத்துட்டுப் போவேன், புரிஞ்சிக்கோ.
அதோட, நான் உன்னை எதுவும் செய்யச் சொன்னா, நீ செய்யணும்,
இல்லன்னா இந்த இடமே உன்னுடைய உன் ஈமத்தீயா எரியும்.
உங்களுக்கு எப்படித் தெரியும்?
கார்லா சாரனென் மூலமா?
யாரு?
எனக்கு அப்படி ஒரு பேரே தெரியாது.
ருஜுல் என்னைச் சேர்ந்தவன்.
அவனைவிட அவனைப் பத்தி எனக்கு நல்லா தெரியும்.
எங்க போறான், என்ன செய்யறான், யாரைப் பார்க்கறான்னு அவனைப் பின்தொடர்ந்து தெரிஞ்சுகிட்டேன்.
அவன் முட்டாள், வேற மாதிரி நினைச்சான்.
அவனோட முட்டாள்தனம் தான் அவனுடைய சாவுக்குக் காரணம்.
நீங்க முட்டாளா இருக்கமாட்டீங்கன்னு நம்பறேன், மேடம்.
லின்பாபா, நாங்க இப்போ லக்ஷ்மீயோட இறுதி சடங்குக்காக சிதையைச் செய்யப்போறோம்
நீயும் சேர்ந்துக்கலாம்.
மன்னிச்சிடு, ஜானி. நான் அங்க இருக்கறதுக்கான தகுதி இல்ல.
நீ உன் மேலேயே பழிய சுமத்திக்கறன்னு பிரபு சொன்னான்.
பிரபு அதிகமாப் பேசுறான்.
ஆமாம்.
காதர்பாய் இன்னிக்கு உன் வாழ்வை காப்பாத்தினார். அது நல்லதுதானா?
என் உயிரை இன்னொருத்தர் எடுக்கவோ கொடுக்கவோ முடியாது.
அவங்களப் போலவே எனக்கும் அவங்களுடைய பிசினஸை நல்லா தெரியும்.
இந்த பாய்கள் எல்லாம்... நாசமாப் போகட்டும்.
இப்போ அக்காக்களுக்குதான் நல்ல காலம், பத்மா.
நானும் நீயும், ஒரு டீல் போட்டிருந்தோம்.
நீ லீசாவைப் பத்தி சொல்றன்னா, என் பாகத்தை நான் செய்துட்டேன்.
லீசா போயிட்டா.
அது எப்படி என் தவறாகும், எனக்குத் தெரியலையே.
அப்போ நீ ஏன் பயப்படற, மரிஃஜிசோ?
நான் பயப்படலை.
நீ பயப்படறன்னு தான் தோணுது.
வலுவிழந்து, பயத்தால நடுங்குறபோது மட்டும் தான் ஆண்களும் பெண்களும்
ஒரே மாதிரி இருப்பாங்க.
ஆனால் ஆண்களைவிட பெண்கள் அதை அதிகமா உணரவேண்டிய சூழ்நிலையில இருக்காங்க.
வழக்கமா, ஆண்கள் தான் அதை செய்யறதும்.
நான் ஏன் இங்கே வந்திருக்கேன்?
என் மன்னிப்பைப் பெற உனக்கு ஒரு வாய்ப்பு தரேன்.
கேட்டுட்டு இருக்கேன்.
கொலாபாவிலே நீ எனக்காக பிரௌன் சுகரை விற்கணும்.
கொலாபா காதர்பாயோட ஆதிக்கத்துல இருக்கு.
ஆனால் அவர் அங்க ஹெராயின் விற்கறதில்லை.
வேறு யாரும் அங்கே விற்கறதும் இல்ல.
நான் அவருக்கு கடன்பட்டவள் இல்ல. நீ எப்படி?
நானா?
நான் யாருக்கும் கடன்படல.
ஏதோ, அது நேர்மையாவாது இருக்கே.
என் விதிகள் ரொம்ப எளிது.
என் பெயர் வரவே கூடாது. லாபத்துல நீ 20 சதம் வச்சுக்கோ.
நாற்பது. எனக்கு தானே எல்லா ஆபத்தும்.
உன்னோட நான் பேரம் பேச மாட்டேன்.
எவ்வளவு எடை இருக்கும்?
உனக்கு தேவையான அளவு ஆஃப்கன் போதைப் பொருளை நான் தரேன்.
அப்போ சரி. டீல் வச்சுக்கலாம்.
அப்படின்னா நீ பயப்பட வேண்டிய அவசியம் இல்ல.
திரு. லின்?
என் பெயர் அப்துல்லா டஹெரி.
உங்கள சந்திக்க ஒருத்தர் காத்திருக்கிறார்.
அப்படியா. யார் அது?
பிளீஸ்.
திரு. லின்ட்சே ஃபோர்டு?
வெறுமனே "லின்" போதும்.
உன்னை சந்திக்கறதுல சந்தோஷம். நிறைய நல்ல விஷயங்கள கேள்விப்பட்டிருக்கேன்.
இங்க மும்பையில, அந்நியர்களப் பத்தி நல்ல விஷயங்கள கேட்கறதுக்கு இனிமையா இருக்கு.
நீ என்னைப் பத்தியும் கேட்டிருக்கலாம். என் பெயர் அப்துல் காதர் கான்.
எனவே, நீதான் இந்த குடிவாரியத்துல டாக்டரா, இப்போ.
ஆனால், நான்... நான் டாக்டர் எல்லாம் இல்லை.
ஆமாம், அதனால தான் நீ இவ்வளவு நல்ல வேலை செய்யற போலும்.
டாக்டர்கள் எல்லாம் குடிசைகளுக்கு முழு மனசோட போகமாட்டாங்க.
மக்களை கெட்டவங்களா இருக்காதீங்கன்னு சொல்லலாம்,
ஆனால் அவங்கள நல்லவங்களா இருங்கன்னு வற்புறுத்த முடியாதே, இல்லயா?
நான் அதைப்பத்தி எல்லாம் யோசிச்சதில்லை.
உங்களுக்கு இதைச் செய்ய என்ன நிர்பந்தம் என யோசிக்கிறேன்.
நான் உங்களுக்கு எப்படி உதவ முடியும்?
எனக்கு இன்னும் தெரியலை.
அதுக்காக தான் இங்கே உன்னை அழைக்க வந்தேன்,
என்னோடும், நண்பன் அப்துல்லாவோடும் நீ வந்து கொஞ்சம் நேரம் இருக்கலாமேன்னு.
சரி. நான் பாதகமா இதைச் சொல்லலை, ஆனால் சொல்லியாகணும்.
உங்களுக்கு பயங்கரமான பேரு இருக்கு.
அதனால தான், நீங்க இப்படி தீடீர்னு வந்து உங்க காருல என்னை ஏத்திக்கிட்டுப் போகவிடுவது
என்கிற நினைப்பே, எனக்குக் கொஞ்சம் பதட்டமா தான் இருக்கு.
நான் உனக்கு வாக்கு தரேன். உனக்கு இன்னிக்கு இரவு ஒரு தீங்கும் நேராது.
எனக்கு வேற வழி இருக்கா என்ன?
எந்த நேரத்திலும் தேர்வு செய்ய வழி இருக்கு.
இறுதியில, நம்ம கையில இருக்கிறது அது ஒண்ணுதான்னு நினைக்கிறேன்.
சரி.
கர்ஃப்யூன்னு பேரு.
அதிகாரிங்களுக்குத் தெரியும்
நகரங்கள்ல வசிக்கும் நாகரீகமான மக்கள், கூடி வேட்டையாட இடங்கள் தேவைன்னு தெரியும்.
எனவே, லஞ்சம் கொடுத்து அந்த ஒழுக்கத்தை நிலைநிறுத்த, சில நிறுவனங்களுக்கு அனுமதியுண்டு.
அதிகாரப்பூர்வமாக, விதிகள் இருக்கின்றன. ஆனால் அமலாக்கப்படுவதில்லை.
எந்த விதிகளை அமல்படுத்துணும், வேண்டாம்னு யார் தீர்மானம் செய்யறது?
ஆட்சி முறையில் ரொம்ப மோசமானது என்னன்னா, ஊழல் ரொம்ப நல்லா வேலை செய்யறது தான்னு
யாரோ ஒருவர் சொல்லியிருக்கார்.
ரமேஷ்!
உங்க அப்பா எப்படி இருக்கார்?
நல்லாயிருக்கார், காதர்பாய். நன்றி.
ஆனால் எனக்கு தான் பிரச்சினை.
என்னன்னு சொல்லு.
பாய், என் வீட்டுச் சொந்தக்காரர் தான்.
ஏற்கனவே இப்போ ரெண்டு மடங்கு வாடகை கேட்கிறார்.
எங்கள காலி பண்ண வைக்க நினைக்கிறார், என்னை மட்டும் இல்ல, பில்டிங்குல எல்லோர் குடும்பத்தையும்.
அவர்கிட்ட குண்டர்கள் இருக்காங்க, அவங்க எங்கள மோசமா போட்டு அடிக்கிறாங்க.
எங்க அப்பாவைக் கூட.
அப்புறம் அவருக்கு உடம்பு சரியில்லாம போச்சா.
இல்லை, சார். அவர் உங்களிடம் உதவி கேட்கக் கூச்சப்படுறார்,
அப்புறம் உங்களுக்கு தொந்தரவு தர விரும்பல.
ஆனால் நான்...
நீ ஒரு நல்ல மகன்.
அவருடைய கௌரவத்தை குலைக்கற மாதிரி நாங்க எதுவும் செய்ய மாட்டோம்.
உங்க அப்பாகிட்ட இதைப் பத்தி எல்லாம் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இருக்காது
பிரச்சினைத் தீரும் வரை, இன்ஷால்லா.
நன்றி, மிக்க... -சரி, சரி.
உனக்கு எவ்வளவு புரிஞ்சுது?
ரொம்ப இல்ல. அவனுடைய வீட்டைப் பத்தியும் அவன் அப்பாவைப் பத்தியும்.
அவங்க வீட்டு சொந்தக்காரர் அவங்கள வெளியே தள்ளப் பார்க்குறார்.
தேவைப்பட்டால், வற்புறுத்தி.
அதனால, யார் இவங்கள மிரட்டறாங்களோ, அவங்கள நீங்க மிரட்டப் போறீங்களா?
நீ நல்லதுன்னு நினைக்கிறயா?
என்னோட சம்மதம் உங்களுக்குத் தேவையில்லையே.
நீங்க அப்துல் காதர் கான்.
என்னால் ஒண்ண சுலபமா செய்ய முடியுங்கிறதால நான் அதைச் செய்வேன்னு சொல்ல முடியாது.
நீ சொல்லு. நீ என்ன செய்வ?
எனக்கு ரமேஷை பிடிச்சிருந்து, இந்த வீட்டு சொந்தக்காரர் தவறான பாதையில இருந்தா,
நான் என்னால முடிஞ்சதை அவனுக்காக செய்வேன்.
அது சட்டத்துக்கு விரோதமா இருந்தாலுமா?
எந்த விதிகளை வலியுறுத்தணும், வேண்டாம்னு யார் தீர்மானிக்கறது?
கடைசியில, எந்த விதிகளா இருந்தாலும், யார் தீர்மானித்தாலும்,
நாம எல்லோருமே, இந்த பிரபஞ்சத்துல, அண்டத்துல இருக்கிற ஒவ்வொரு அணுவும்,
இறைவனை நோக்கி தான் போகுது.
எனக்கு இறை நம்பிக்கை இல்லை.
அப்போ உனக்கும் எனக்கும் பேசறதுக்கு இன்னும் நிறைய இருக்கு.
வாங்க, போகலாம். நாம இவனை கிளப்புக்குக் கூட்டிட்டுப் போகலாம்.
நீ என்னோட இருப்பேன்னு சொன்ன. -இல்ல. இருக்க மாட்டேன்னு சொல்லலை.
உன்னோட டீல்.
நான் ரொம்ப தூரம் உள்ள போயிட்டேன், லீசா. எனக்கு வேற வழியில்ல.
திரு. காதர் கானை ஏமாத்த முடியாது.
இரேன். பிளீஸ்.
நம்ம ரெண்டு பேருக்காகவும்.
இதெல்லாம் உன்னை எப்படி மாத்துதுன்னு தெரியுது. உனக்கும் அது தெரியும்.
நீ அதை ஒத்துக்க மாட்டேங்கிற.
என்னோட இருக்க முடிவெடு.
ஏன்னா இது தான் முக்கியம்.
எனக்கு உன் மேல அக்கறை இருக்கு. உனக்கே அது தெரியும்.
ஆனாலும் நீ அவனை தான் எப்போதும் தேர்வு செய்யற.
மும்பையில் இந்த கிளப்புல தான் மிகச் சிறந்த கஜல் பாடகர்கள் இருக்காங்க.
கஜல்கள்னா என்ன?
காதல் பாடல்கள். இறைவனை நோக்கிப் பாடும் காதல் பாடல்கள்.
நீ என்ன நினைச்சாலும் சரி, நான் கடவுளை நம்புறது இல்ல.
நாம அவனை அறிவோம், இல்லன்னா அறியமாட்டோம்.
சரி, நான் கடவுளை அறியலை, ஆனால் அவனை புரிஞ்சுக்கறது முடியாதுன்னு நினைக்கிறேன்.
கடவுளை புரிஞ்சுக்கறது முடியாதுங்கிறதே, அவன் இருப்பதுக்கு ஆதாரம் தான்.
எனவே, அப்படின்னா புரிந்து கொள்ள முடியற வஸ்துக்கள் எல்லாம் இல்லைன்னு அர்த்தமா?
உனக்கு புரிவது எனக்கு சந்தோஷமா இருக்கு.
நிஜமா புரியலை.
நீ இப்போ வம்பை விலைக் கொடுத்து வாங்குற, நண்பா.
நமக்கு தெரிவது மாதிரி எதுவுமே இல்ல. நம் கண்கள் பொய்க்கின்றன.
நிஜம்னு தோணுற எல்லாமே, மாயையின் ஒரு பகுதிதான்.
நீ, நான், இந்த அறை.
எனவே, எல்லாமே மாயைன்னா, நாம எப்படி வாழணும்னு நமக்கு எப்படித் தெரியும்?
நாம பொய் சொல்றோம்.
பைத்தியக்காரனைவிட, சமநிலையில இருக்குறவன் இன்னும் நல்லாவே பொய் சொல்றான்.
உன் கண்களே பொய் சொல்கின்றன.
உனக்குத் தெரியும்னு நீ நினைக்கிறது, அப்படியில்லைன்னு சொல்லுது, ஆனால் அது உண்மை.
ஆனால் நமக்கு பொய் சுலபமா வருது, அதனால நமக்கு அது பிடிக்குது.
அப்படித்தானே நாம சமநிலையில இருக்கமுடியும்?
எனக்குத் திருமணம் ஆகலை, மகன்கள் இல்ல.
ஆனால் நீ என் மகன்னு எனக்குத் தெளிவாத் தெரியுதுன்னு சொன்னா,
அப்துல்லா உன் சகோதரன்னு சொன்னா, நான் உங்க அப்பான்னு சொன்னா,
அதெல்லாம் சாத்தியமே இல்லைன்னு நீ நினைப்ப.
நீ அதை எதிர்ப்ப. எதிர்கிற. எனக்குத் தெரியுது.
நாம எல்லோரும் அந்நியர்கள், நமக்குள்ள எந்த வித தொடர்பும் இல்ல
என்கிற பொய்யை தான் நீ நம்ப விரும்புவ.
எனக்கு ஒரு அப்பா இருக்கார்.
அதோட எனக்கு உங்கள தெரியாது. உங்களுக்கு என்னைத் தெரியாது.
எனக்குத் தெரியும்னு நினைக்கிறேன்.
எதைப் பத்தி நீயே உங்கிட்ட பொய் சொல்லுவ, திரு. லின்?
நான் பொய் சொல்லிக்கறது இல்லை. அதெல்லாம் முடிஞ்சு போச்சு.
நான் யாருன்னும், என்ன செய்திருக்கேன்னும், என்ன கடன்பட்டிருக்கேன்னும், எனக்குத் தெரியும்.
எனக்கு லின்னைப் படிக்க தீர்மானம் செய்துட்டேன்.
இசை பிடிச்சிருந்ததா?
அற்புதமா இருந்தது. இது போல நான் கேட்டதே இல்லை.
நான் உங்ககிட்ட ஒண்ணு கேட்கலாமா?
இதெல்லாம், இந்த இரவு... என்னை ஏன் இங்கே கொண்டு வந்தீங்க?
எங்கிட்டேர்ந்து என்ன எதிர்பார்க்கறீங்க?
நீ இங்க என்ன செய்யற?
கேட்டுட்டு இருக்கேன், டீ குடிக்கிறேன்,
நான் பார்க்குற இந்த உலகம், ஒரு தோற்றம்தான்னு கத்துக்கிட்டு இருக்கேன்.
நான் மயக்கத்துல இருக்கேன்.
நீ மும்பையை விட்டு போயிருக்கணும்.
உங்க நண்பர் யார், திரு லின்?
இது கார்லா சாரனென்.
நாம நண்பர்களா?
எனக்குத் தெரியாது.
மும்பைக்கு வந்ததிலிருந்து, கார்லா இதுவரை என் வாழ்க்கையில மையமா இருந்திருக்காங்க.
உண்மையோ பொய்யோ.
அவங்க நிஜம்னு நினைக்கிறேன்.
உண்மையில,
நான் சொல்வது சரிதான்னு கார்லா நிரூபிக்கிறாங்க.
நான் அவங்கள கற்பனை செய்திருந்தா, அவங்க எங்கிட்ட இன்னும் இனிமையா இருந்திருப்பாங்க.
கார்லா, உங்களுக்கு அப்துல்லா டஹெரியை அறிமுகப் படுத்தறேன்,
இன்னொரு தாய் வழி சகோதரனா இருக்கலாம்,
சமீபத்துல எனக்கு அறிமுகமான திரு. அப்துல் காதர் கானால நாங்க மீண்டும் இணைஞ்சோம்.
நீங்க இவரைப் பத்தி கேட்டிருப்பீங்க. -கண்டிப்பா.
உங்கள சந்திக்கிறதுல மகிழ்ச்சி, மிஸ். சாரனென்.
எனக்கும் தான். எப்படி நீங்க எல்லோரும் அறிமுகமானீங்க?
விதி எங்கள சேர்த்து வச்சிருக்கு.
வேடிக்கையா தான் இருக்கு.
ஆம், சரிதான், "சோகம் வினோதமானவர்களோடு நட்பு கொள்ளவைக்கும்."
யார் இதுல பயங்கரமானவர்?
என்ன சொல்றீங்க?
இந்த வரியைச் சொல்வது, ஒரு பயங்கரமானவரோடு படுக்கும் ஒரு ஆள்.
மிஸ். சாரனெனுக்கு ஷேக்ஸ்பியர் அத்துப்படி போலும்.
ஒரு முறை ஒருத்தர் எங்கிட்ட சொன்னார்
ஷேக்ஸ்பியரின் படைப்புகள்ல, வாழ்க்கையின் எல்லா கேள்விகளும், பெரும்பாலான
விடைகளும் கிடைச்சுடும்ன்னு.
நீங்களும் எங்களோடு சேர்ந்துக்கறீங்களா?
முடியாது. என்னோடு விருந்தினர்கள் வந்திருக்காங்க.
நாங்க பிசினஸ் விஷயங்களை தீர்மானிக்கணும். நான் அவங்ககிட்டப் போகணும்.
உங்க பிசினஸுக்கு எங்க நல்வவாழ்த்துகள்.
இன்ஷால்லா.
சீமான்களே, எஞ்சியிருக்கிற மாலைப் பொழுதை நல்லா என்ஜாய் பண்ணுங்க.
ரொம்ப சந்தோஷம், லின்.
இது ஒரு வகையான சோதனையா?
நீ சாகர் வாடாவுல எதுக்காக உதவி செய்யற?
அவங்களுக்குத் தேவையா இருந்தது.
அப்படின்னா தன்னலமில்லாத செயலா அது?
இல்ல, தன்னலம் இல்லாத எதுவும் எங்கிட்ட இல்ல. அதை தைரியமா நீங்க நம்பலாம்.
நல்ல மனுஷங்கன்னோ, கெட்ட மனுஷங்கன்னோ எதுவும் கிடையாது.
அவங்க செய்றதும் செய்ய மறுப்பதும் தான் நல்லவங்களா கெட்டவங்களான்றத தீர்மானிக்கும்.
இந்த இடம் எனக்கு ரொம்ப முக்கியமானது.
இந்த இரவுக்கு நன்றி, திரு. கான்.
தயவுசெய்து, என்னை காதர்பாய்ன்னு கூப்பிடு.
காதர்பாய்.
பரவாயில்லை.
ஒருவேளை விதி என்னை இவங்களோட சேர்த்திருக்கலாம், அப்பா, சகோதரன் என்கிறவங்களோட.
ஆனால் அதுக்கு அப்புறம் நடந்தது எல்லாமே என்னுடைய விருப்பத்தினால தான் நடந்தது,
காதர் சொன்னது போலவே.
நீ அவங்கள எடுத்துட்டுப் போயிட்ட. நீ எங்க அம்மாவை எடுத்துட்டுப் போயிட்ட.
எனக்கு அவங்களத் தவிர யாரும் கிடையாது.
ஆமாம்.
நான் அதை வேணும்னு செய்யலை, ஆனால் செய்தேன்.
எனக்கும் சலிச்சு போச்சு ரவி, எப்போதும் எல்லாத்தையும் தப்பா செய்யறேன்.
நீ அதை உபயோகிக்கப் போறயா?
ரவி!
நீ என்ன செய்யற, ரவி?
ரவி, என் மகனே...
உன் தாய் போயிட்டா.
நீ இதைச் செய்தா, உன்னயும் காலத்துக்கும் தொலைச்சிடுவ.
புரியுதா?
இந்த குழந்தை, நீங்கள் செய்த
கொலையை தன் மனதிலேயே பாரமாக கொண்டிருக்க வேண்டியதில்லை, திரு.லின்.
அது கூட தெரியாத ஒரு சுயநல முட்டாளா நீங்க இருக்கீங்களே.
என் குடிசைக்குப் போ. இனிமே என் குடும்பத்தோட தான் நீ இருப்ப.
வேண்டாம். காசிம் மாமா, பிளீஸ். நான் அவரை காயப்படுத்த மாட்டேன், ஆனால்...
ரவி. நான் சொல்றதச் செய்.
போ.
அவங்கிட்ட நீங்க என்ன சொன்னீங்க?
இனிமே அவன் என் குடும்பத்தோட இருப்பான்னு சொன்னேன்.
லக்ஷ்மீயோட குடிசையில நீங்க இருக்கலாம், திரு. லின்.
இங்க இருக்கிறவங்களுக்கு உங்க உதவி தேவையா இருக்கிறபோது, அங்கே வந்து உங்கள பார்ப்பாங்க.
இதை நான் உங்களுக்குப் பரிசா கொடுக்கலை.
சரி.
Shantaram என்ற நாவலை அடிப்படையாக் கொண்டது எழுதியவர் கிரெகோரி டேவிட் ராபர்ட்ஸ்
தமிழாக்கம் அகிலா குமார்