Minęło dużo czasu, zanim nauczyłem się tego,
co wiem obecnie o miłości, przeznaczeniu i poszukiwaniu odkupienia.
Byłem bity, obdarzany miłością i przyjaźnią oraz więziony
na trzech różnych kontynentach.
Wszystko zaczęło się od prostego wyboru:
uciekać czy zginąć.
Bądźcie tu o pierwszej, obiboki.
Nie kwadrans po. Jasne?
11.00 WARSZTAT STRAŻNICY x 9
Dobra. - Wiem.
WIĘZIENIE PENTRIDGE
Idzie. - Piesku.
Jebany kablu!
Masz kłopoty. - Nie żyjesz!
Dostaniesz za swoje.
Już po tobie.
Wypuścili Barnesa z izolatki.
Wiem. Widziałem go. Myślałem, że został mu miesiąc.
Ma wysoko postawionych przyjaciół.
Nie jestem gotowy.
Dale, zapomnij o ucieczce.
Powiedz jebanemu glinie to, co chce wiedzieć.
I co potem? Nie jestem kablem, Ned.
Kurwa, każdy z tych więźniów myśli, że jesteś.
Cholera, ostatnim razem Barnes prawie cię zabił, nie?
Myślisz, że nie dokończy roboty?
Kurwa. Ruszam od razu. - Co takiego?
Dale! A co ze mną?
Zabierz mnie ze sobą.
Dale!
Już prawie pierwsza. Z tymi narzędziami się nie uda.
Dale, musimy wracać.
Dale, posłuchaj!
Wrócimy do skrzydła przed kolejnym przeliczeniem.
Na dole jest piła mechaniczna.
Zorientują się, że jej nie ma. - Niekoniecznie.
Ale ją, do cholery, usłyszą.
Zaczekamy na powrót robotników.
To się nie uda. - Uda się.
Nie pomyślą, że więzień mógłby użyć piły mechanicznej
do ucieczki przez frontową bramę.
I słusznie. Jebać to, stary. Musimy wracać.
Nie mogę wrócić.
Dawaj. - Wy czterej.
Musimy zaczynać
i przenieść to na górę, na tył.
Jebać to!
Kurwa.
Trzymaj się blisko. Nie widzą nas.
Okej.
Jaka to wysokość?
Dziewięć do dwunastu metrów.
Kurwa, połamiemy sobie nogi.
Rusz się. - Dale, mam lęk wysokości.
Będzie dobrze.
Wiesz co? Ty ruszaj. Ja się wycofam, ale ty ruszaj.
Do kurwy nędzy. Wyluzuj. - Puść mnie. Nie dam, kurwa, rady.
Nie możesz wrócić. Zorientują się, że uciekłem.
Tak, ale... - Stary, ruszasz pierwszy.
Kurwa.
W tamtej chwili czekałem na strzał z karabinu.
Nie śmiałem myśleć, że jestem wolny.
Była tu policja?
Nie.
Gdzie byłeś wcześniej?
Nigdzie.
Nie byłeś u matki?
Tam na pewno by czekali.
Byłem kolejną osobą, o której pomyślałeś. Czemu?
Nie wiem.
Nie zastanawiałem się. Pokonałem mur i uciekłem.
Nie miałem dalszego planu.
Na pewno masz przyjaciół, którzy w tej sytuacji lepiej ci pomogą.
Konkretnie, jak pomaga się zbiegowi.
Nie jesteś już moim studentem. A ja nie zajmuję się pomaganiem zbiegom.
Musiałem uciec.
Zamierzali mnie tam zabić. Nie miałem wyboru.
Masz wyłącznie wybory.
Łatwo powiedzieć.
Nie mogę wrócić na studia. Ani zostać ratownikiem medycznym.
Niewiele mi zostało.
Byłem dumny, że wyrwałem się z miejsca, z którego pochodzę,
że mama jest ze mnie dumna...
Że pan coś we mnie widzi.
I co mi po tym?
Marny student, marny syn...
Marny przestępca, marny narkoman.
Jesteś czymś więcej.
Nie.
Wiem, co zrobiłem...
I za co muszę zapłacić.
Śmierć w więzieniu niczego by nie naprawiła.
Przed niczym nie uciekniesz, jeśli czegoś nie zmienisz...
Kim chcesz być?
Człowiekiem, którym miałem być przed tym wszystkim.
Nie możesz. Nie tutaj. Już nie.
W takim razie muszę wyjechać.
Dlaczego?
Bo wiem, kim naprawdę jesteś.
Myślę, że przyszedłeś tu, żeby ktoś ci o tym przypomniał.
Koniec z bronią.
Koniec z heroiną i z napadami.
Nie zrób ze mnie idioty.
BOMBAJ INDIE
NOWA ZELANDIA
Witamy w Bombaju.
Podczas otwierania schowków...
Proszę. - Proszę uważać.
Od razu zwróciłem uwagę na zapach.
W ciągu tej pierwszej minuty go nie rozpoznałem.
Ale teraz już wiem. To był zapach nadziei.
Następny.
Witamy na lotnisku w Bombaju...
Stojąc tam, z fałszywym paszportem na cudze nazwisko,
nie odróżniałem nadziei od strachu.
OBYWATEL NOWEJ ZELANDII
Dzień dobry!
Najlepszy przewodnik. Wiem wszystko o moim złotym mieście.
Potrzebuje pan pomocy? Mogę wszystko pokazać.
Dziękuję, nie. - Proszę dać sobie pomóc.
Oczywiście.
Przepraszam, ale to było tylko pojedyncze „nie”.
Tu w Indiach pojedyncze „nie” to nie jest prawdziwe „nie”.
A co z prawdziwym „nie”?
Trzeba odmówić trzy razy.
Proszę pozwolić, że pokażę panu tani, czysty hotel.
Zdecyduje pan, ile zapłacić.
A jeśli zdecyduję, że nic?
To pański wybór.
Ale nie zdecyduje pan tak.
Jestem najlepszym przewodnikiem w Bombaju.
Raczej wrzodem na tyłku.
Bardzo dużym. Wszyscy się zgadzają. Poznał się pan na mnie.
Pokazać towary? - Nie.
Proszę pana.
Jestem Prabhu.
Lindsay.
Lin-si. - Lindsay.
Lin-si. Proszę mi wybaczyć,
ale... To nie jest dobre imię.
Nie? - Nie. Dziękuję.
Za długie i świszczące dla Hindusów.
Okej. - Lepsze krótkie.
To... - „Lin” jest lepsze.
Nie ma sprawy. - Nie sprzeciwia się pan?
Lin jest okej. - Świetnie.
Ma bardzo szczęśliwe znaczenie.
Tak? Jakie? - „Wielki penis”.
Wielki penis?
Nie dosłownie, ale brzmi jak „ling”,
a to oznacza „wielki penis”.
Uwaga. - Nie, nie.
Naprawdę,
to potężne, szczęśliwe imię.
Każdy je pokocha, zobaczy pan.
Niech ci będzie.
Pokaż mi jakiś hotel.
Proszę za mną.
Podoba się?
Podoba.
Skąd przybywa?
Z Nowej Zelandii.
Studiowałeś filozofię, co?
No i na co ci to było?
Jesteśmy tu, żeby prowadzić debatę filozoficzną?
Co, jesteś dla mnie zbyt inteligentny?
Jestem tylko durnym policjantem.
Ale lata doświadczeń pozwoliły mi wypracować filozofię
opartą na... Na dowodach empirycznych.
Tak jak dzień następuje po nocy, tak też każdy człowiek ulega swej naturze.
Nawet taki mądry chłopak. Myślisz, że twoja matka jest dumna?
Obserwowałem ją na sali sądowej. Obwiniała się.
Złamałeś jej serce. - Nie mów o niej.
Wiesz, czemu jesteś gorszy od wszystkich szumowin, które tu siedzą?
Bo miałeś szansę być inny.
Te przewagi, które z trudem ci zapewniła... A jednak jesteś tutaj.
A porządny człowiek nie żyje.
Kto zabił funkcjonariusza Florisa?
Podaj nazwisko.
No dawaj.
Nie pamiętam.
Przypomnisz sobie.
Obudź się, Linbaba. Mam ci tyle do pokazania.
Biorę 100 rupii za dzień.
Za tę kwotę pokażę ci wszystko. Turysta płaci za taksówki.
Wieziemy białego skurwiela okrężną drogą?
I za chai.
Ja płacę?
Skurwiel od dawna jest w mieście?
Co znaczy „maderchod”?
„Skurwiel”.
Świetne przekleństwo, Linbaba. Wszyscy go używają.
A „Bhenchod” znaczy: „Rżnący siostrę”.
Rżnący siostrę?
Ja pierdolę!
Kurwa, on oszalał?
Jeśli zrobimy przerwę na obiad...
Ile bierzesz od białego skurwiela?
Kogo nazywasz „skurwielem”?
Wyznaczono za mnie nagrodę,
więc uciekałem. Nie miałem domu ani kraju.
Ale na razie byłem wolny.
Takie życie to ciągła ucieczka.
To, co nowe, rozbudza nadzieję i podekscytowanie.
Nie potrzebuję tkanin.
Może wrócę jutro. Jutro.
Wrócisz tu. - Dziękuję.
Uwaga!
Masz szczęście, że tu byłam.
Może jesteś moim aniołem stróżem.
Zdecydowanie nie.
Jest we mnie za dużo diabła.
Jak dużo? - Hej, Karla! Chodź.
Wpadnij kiedyś do Reynaldo's, a może się przekonasz.
Karla!
Kto to jest? - Nowy przyjaciel?
A więc znalazłeś. Jestem Karla Saaranen.
Lindsay Ford. Ludzie mówią mi Lin.
Naprawdę?
Wiem o tym całym „wielkim penisie”.
Zwykły „penis”. Nie „wielki”.
To znaczy zwykły, przeciętny...
Dobra.
Strzeż się jej tajemnic i uwodzicielskich talentów.
Didier Levy. - Lindsay Ford.
Wychodziłaś? - Dopiero przyszłam.
To czemu stoimy?
Chodź. Dołącz do nas.
Jeśli musisz, możesz jeść na stojąco.
Możesz kochać się na stojąco, ale nie da się pić na stojąco.
To barbarzyński akt,
godny zwierzęcia przy wodopoju.
Whiskey...
To samo.
Reynaldo's było nieoficjalną wolną strefą,
starannie omijaną przez lokalną policję.
Didier był stałym gościem.
Kontaktował nabywców ze sprzedawcami tego, co mogło mu zapewnić prowizję.
Ale prowadzone tam interesy rządziły się ścisłymi regułami.
Narkotykami i kontrabandą handlowano otwarcie przy stolikach,
ale transakcje wolno było przypieczętować tylko na ulicy.
Prostytutki, dilerzy, hazardziści i gangsterzy.
Mężczyźni, którzy mogliby zabić się w każdej chwili.
Ale w Reynaldo's nigdy nie przelano krwi.
Rafiq to niebezpieczny człowiek.
Handlował papierami na czarnym rynku.
Papierami? - Paszportami.
Rafiq jest rozżalony utratą interesu.
Zginęli ludzie.
A tamten? - Zwycięzca.
Abdullah Taheri.
Pracuje dla Abdela Khadera Khana, jednego z głównych przestępców w mieście.
Za dużo mówisz.
Spodziewasz się wielu poważnych ran tu w Bombaju,
Linbaba?
To z przyzwyczajenia. W domu jeździłem ambo.
Ambo? - Ambulansem. Karetką.
Udawajmy, że jesteś lekarzem.
Zarobimy tak masę pieniędzy.
Mogę ci przyprowadzić wielu pacjentów za niewielką prowizję.
Lepiej o tym nie wspominajmy.
Fajne te okulary. Jak Amitabh w Trishul.
Nie rób tego.
Stylowo, szefie.
Chcesz się zamienić?
Ale szczerze mówiąc, te są tanie i niezbyt dobre.
Chcesz je czy nie?
Czemu to robisz?
Bo jesteś moim kumplem.
Co? - Przyszłam boso,
bo facet spuścił mi się do butów.
Wydawał się spokojny, poszłam do łazienki.
Wróciłam, a on miał fiuta w dłoniach
i spuszczał mi się do butów.
Boże.
Lisa.
Lubiłam je.
Biedactwo. - Jak je teraz nosić?
Lisa była starą przyjaciółką Karli.
Jednocześnie smutną i cholernie seksowną.
Świry mnie kochają.
Płacą, żeby cię kochać. To co innego.
Mówiłam już, żebyś się jebał?
Nie, ale wybaczam ci.
Tak między nami, Liso, takie rzeczy są zawsze oczywiste i jasne.
Powinnaś udzielić wywiadu. Oczywiście anonimowo.
Tak. - Ludzi zafascynuje twoja historia.
Zafascynuje ich typ, który spuścił jej się do butów?
Tak. - Kto by to czytał, Kavvie?
Vikram Khanna był bollywoodzkim kaskaderem,
a jego siostra Kavita dziennikarką.
Inteligentną, ambitną i zdeterminowaną, by zaznaczyć swoją obecność.
Co cię sprowadza do Bombaju?
Nic jej nie mów, Lin.
W Bombaju nikt nie dzieli się swoją historią,
a to doprowadza Kavvie do szału.
Arre. To prawda.
Maurizio.
Alfonsi Lisy, Maurizio i Modena, zjawiali się,
gdziekolwiek była. - To Lin. Z Nowej Zelandii.
Lin, Maurizio i Modena.
Lin.
To w hindi znaczy „kutas”, nie?
Wygląda mi na kutasa.
Tylko kutas pozna się na innym kutasie.
Moja babcia była z Padwy.
Znasz jeszcze jakieś języki, żebyśmy uniknęli kompromitacji?
Nieźle mówię ostatnio w marathi i hindi.
Mówię też płynnym amerykańskim, gdy sytuacja tego wymaga.
Niezły. Powiedz coś jeszcze.
„Nie proszę o wybaczenie.
Sam nigdy sobie nie wybaczę.
A jeśli trafi mnie kula, zaśmieję się z własnej głupoty.
Ale jedno wiem na pewno. To, że cię kocham, Scarlett”.
Arre, zrób Clinta Eastwooda. Umiesz? - Tak.
„Musisz zadać sobie pytanie.
»Czuję się szczęściarzem?«.
Czujesz się, gnoju?”.
Co to... - Brudny Harry.
To western? - Nie znasz go?
Nie znasz Brudnego Harry'ego?
Jeśli to nie western, nie obejrzę go.
Powinieneś zostać aktorem, Lin.
Chodźmy kiedyś na kolację.
Mów do mnie po amerykańsku cały wieczór.
Pa, pa.
Ciao. - Ciao.
Pa. Ciao, Maurizio. - Pa.
Gniewny człowiek. - Jest...
Był niezadowolony. - Zawstydziłeś go.
Przez pierwsze tygodnie patrzyłem, jak poszukiwacze przybywają i odjeżdżają,
w poszukiwaniu „prawdziwych Indii”,
oświecenia, samotności i kontemplacji.
Ale mnie dość już tego wmuszono.
Bombaj wydawał mi się miejscem ekscytująco wolnym,
gdzie wszyscy zaczynali od nowa.
A ja reagowałem na to z entuzjazmem.
Powinieneś wynosić się z Bombaju.
O to miejsce musiało im chodzić, kiedy wymyślali słowo „zadupie”.
Powinieneś jechać do Waranasi albo Radżastanu.
Sam nie wiem. Podoba mi się tu.
Może Bombaj zapewnia Linowi rzeczy, których nie znajdzie nigdzie indziej.
N'est-ce pas?
Dasz to ode mnie Karli?
Niech się nie martwi. Jestem dużą dziewczynką.
Ciao, Didier. Lin. - Maurizio.
Andiamo. Nie chcemy, żeby Madame Zhou czekała.
O co chodziło?
W sprawach jedzenia jestem Francuzem.
W sprawach miłości jestem Włochem.
Ale w sprawach interesów jestem Szwajcarem:
zachowuję pełną neutralność i nie wtrącam się w cudze interesy.
Doradzam ci to samo.
A teraz przepraszam,
ale widzę człowieka, który może znacząco odmienić mój los.
Bonne chance, Lin.
Coś powiedziałam? - Nie, ma po prostu interesy.
Twoje spotkanie chyba dobrze poszło? - Tak. Bardzo dobrze.
Minęłaś się z Lisą. Dała mi coś dla ciebie.
Przejdziemy się?
Podoba mi się, że nie pytałeś, za co to jest.
To nie moja sprawa.
A jednak tu jesteś. Dlaczego?
Lisa o to prosiła. Lubię ją.
Wydałaby całą kasę na narkotyki, gdybym jej pozwoliła.
Powiedziałam, żeby trochę odłożyła, w razie, gdyby jej potrzebowała.
Przechowuję ją dla niej.
Na czarną godzinę. - Właśnie.
Nigdy jej nie wykorzysta.
Bardziej od heroiny Lisa potrzebuje poczucia, że ktoś się nią opiekuje,
choćby mężczyźni tacy jak Maurizio, którzy ładują ją w kłopoty.
Może kiedyś cię zaskoczy.
Wątpię. Jest, jaka jest.
Nie sądzisz, że ludzie się zmieniają?
Muszą tego chcieć.
Uważam, że życie jest przeciążoną szalupą ratunkową.
Wyrzucasz za burtę dumę, żeby utrzymać się na powierzchni,
potem szacunek do siebie i niezależność.
A potem zaczynasz wyrzucać ludzi,
przyjaciół, wszystkich, których znałeś. Ale to wciąż za mało.
Szalupa tonie, a ty idziesz z nią na dno.
Taka jest Lisa. Nigdy nie opuści szalupy.
Umiesz słuchać.
To niebezpieczne, bo trudno się temu oprzeć.
Bycie słuchanym...
Naprawdę słuchanym...
to rzadkość.
Pozwala poczuć się wyjątkowo.
Dobra, trochę przesadzasz z tym byciem dobrym słuchaczem.
Co robisz w Bombaju?
Przez jakiś czas pracowałam jako tłumaczka...
Tłumaczyłam rozmowy biznesowe na Zachodzie i tu w Bombaju.
Uświadomiłam sobie, że skoro dzięki mnie zawierane są umowy,
mogę sama prowadzić interesy.
Bombaj szybko się zmienia. Można tu dużo zarobić.
Pragniesz pieniędzy?
Pragnę być panią własnego losu.
Pieniądze dają taką wolność.
Rozczarowałam cię, Lin?
Nie, w żadnym wypadku.
Wolność jest kluczowa, jakkolwiek do niej dochodzisz.
A jak wygląda twoja wolność?
Chcę móc decydować, gdzie jestem, co robię...
i z kim.
Jestem zaszczycona.
Tu mieszkam.
Wybacz, że jest już tak późno.
Zamów taksówkę. Zapłacę.
Przejdę się. To dobry sposób, żeby poznać miasto.
Na pewno?
W takim razie dziękuję. Za to oraz za to, że mnie odprowadziłeś.
Dobrze się bawiłam.
Tak, ja też.
Kurwa.
Nie ruszaj się!
Chodź tu. - Hej!
Dokąd idziesz?
Donikąd. Jestem tylko turystą. Trochę się zgubiłem.
Jest już po godzinie policyjnej.
Macie godzinę policyjną?
Dokumenty.
Pokaż paszport.
Złamanie godziny policyjnej bardzo złe.
Powinieneś trafić do aresztu. - Dajcie...
Mamy cię aresztować, gora?
Nie.
Nie chciałbyś trafić do aresztu, panie...
Wyjeżdżam z Bombaju.
Czas ruszyć dalej.
Dokąd?
Nie wiem. Może na Goa? Waranasi?
Kiedy? - Jutro. To nasz ostatni dzień.
Raczej nie spodobają ci się miejsca, które odwiedzają wszyscy goras.
Nie mogę zostać tu na zawsze. - Wiem.
Ale powinieneś jechać do prawdziwej indyjskiej wioski.
Słuchaj.
Słucham.
Chcesz, mogę poświęcić trochę czasu
i zabrać cię do mojej wioski.
Nigdy nie proponowałem tego gora, ale jesteś przyjacielem.
To daleko?
Jeden pociąg, dwa autobusy. Pięknie tam.
Pojedziesz, na?
Byłbym zaszczycony.
Policzę tyle, co za Bombaj, dobra?
Sto rupii dziennie.
Zakładam, że to ja kupuję bilety na pociąg?
Bardzo hojna oferta, Lin. Przyjmuję ją.
Kto tam? - Karla.
Dzień prania?
Tak.
Wyjeżdżam z miasta.
Zamierzałeś się pożegnać?
Zamierzałem przyjść do Reynaldo's.
Wejdź.
Dużo ich masz.
Ciężka rundka z gazetami.
Co się dzieje?
Miałam nadzieję, że mi z czymś pomożesz.
Okej.
Lisa jest w trudnej sytuacji.
Maurizio skłonił ją do pracy w burdelu o nazwie Pałac.
Nie jest dobrze. Przychodzą tam bardzo różni ludzie.
Prowadzi go Madame Zhou, dość przerażająca kobieta.
A co z Maurizio?
Maurizio ma w dupie wszystkich poza sobą.
Parker miał ze mną iść i zażądać wypuszczenia Lisy jako obywatelki USA.
DEPARTAMENT STANU USA
Madame Zhou jest potężna, ale nie chce kłopotów z ambasadą USA.
To chyba dobry plan.
Tyle że Parker wyjechał.
Nie mogę pogodzić się z tym, że Lisa jest tam więziona.
Przypomniałam sobie, jak naśladowałeś ostatnio różne akcenty.
Lisa mówiła, że byłeś niezły.
I mam udawać tego faceta?
Tak.
Słuchaj, Karla, przykro mi, ale... nie mogę.
Mógłbyś.
Nie jesteś zwykłym turystą, który zwiedza świat,
inaczej by mnie tu nie było.
Dlatego nie mogę się mieszać.
Każdy tu przed czymś ucieka.
Wiem. I nie zamierzam dać się złapać.
To nie działa. Wierz mi. Uwolnisz się od wszystkiego, tylko nie od siebie.
Nie znasz mnie.
Myślałam, że warto cię poznać.
Widocznie się myliłam.
W końcu wypowiesz te słowa.
Więc przejdźmy do rzeczy.
Kto pociągnął za spust?
Nie jestem kapusiem.
Mam odbyć karę za to, co zrobiłem.
Nie. To tak, kurwa, nie działa.
Nie masz się lepiej poczuć.
Kara to kara. Ból to ból.
Kurwa!
Ta droga nie prowadzi do lepszego miejsca.
Nic więcej cię nie czeka.
Nie ma odkupienia dla takich jak ty.
Nigdy nie pukasz?
Musimy odebrać bilety na jutrzejszy pociąg.
Dzięki temu nie będzie problemów.
Musimy też kupić prezenty dla każdego w mojej wiosce.
Dla każdego?
Pomocy!
Wezwijcie karetkę!
Wezwę pomoc.
To nie nasza sprawa. Chodź!
Proszę. Pomóż mi. - Pokaż.
Kiedy ostatnio brał? - On umiera!
Kiedy? - Nie wiem.
Zróbcie miejsce. - Wezwijcie policję.
Lin, to nie nasz problem. To bardzo niedobre.
Kiedy ostatnio brał? - Nie mieszajmy się!
Chodź! - Godzinę temu? Nie wiem.
Lin, zaraz będzie policja!
Musimy iść! Aresztują nas! - Proszę!
Chalo! Po schodach na dół. - Proszę! Nie idź! On nie żyje!
Nie! Wracaj!
Mogłem go uratować.
Leczyłem już przedawkowania.
Dokąd go zabieracie?
Nie wiem, Linbaba. Wyglądał na martwego.
Mogłem, kurwa, spróbować.
Nie mam z tym nic wspólnego.
Lepiej się nie mieszać.
KARETKA
Proszę iść z nami. - Nie chcę.
Prabhu, po co tu jestem, skoro ciągle tylko się boję?
Czego się boisz, Lin?
Muszę coś zrobić.
Jutro wyjeżdżamy wcześnie rano.
Idź po bilety na pociąg.
Będę tu jutro. Wyjedziemy zgodnie z planem.
Teraz muszę coś załatwić.
Kto tam? - To ja. Lin.
Zrobię to. - Co?
Lisa.
Jeśli pójdziemy dziś, zrobię to.
Jutro z samego rana wyjeżdżam z Bombaju.
Co się zmieniło?
Muszę uciekać ku czemuś, a nie tylko przed czymś.
Chodź tu.
Wybierz coś eleganckiego.
Masz dużo męskich ciuchów.
Dwaj ostatni faceci, którzy tu mieszkali, nagle się wynieśli.
I nie zabrali rzeczy?
Jeden łamał prawo. Musiał uciekać.
Zostawię cię.
Pasuje.
A drugi facet, który tu mieszkał?
Zmarł.
To garnitur przestępcy czy tego, który zmarł?
Kupiłam go dla Ahmeda. Miał zostać w nim pochowany. Ale go nie użyliśmy.
Ja pierdolę, Karla.
Nie mów, że jesteś przesądny. Mężczyzna taki jak ty?
Co to znaczy?
Nie wiem. Czy nie o to chodzi?
Twój przełożony?
Doradca ds. politycznych, Arlen Hayes.
Miejsce urodzenia?
Lincoln, Nebraska.
Zastępca szefa misji?
Donald... Donald Gable.
Plotka głosi, że Zhou to była kochanka oficera KGB.
Ale ludzie mówią o niej wiele dziwnych rzeczy.
W każdym razie jest inteligentna, mściwa i niebezpieczna.
Lisa nie byłaby pierwszą, która zniknęła z Pałacu.
Skąd tyle o niej wiesz?
Płacą mi za zawieranie transakcji. Do niektórych doszło tutaj.
Ja pierdolę.
Ram ram, panno Karlo.
Padma.
Proszę o wizytówkę.
Pan Parker. Karla zna drogę.
Gotowy?
To twój Amerykanin?
Gilbert Parker, ambasada USA.
To nie jest oficjalna wizyta. Przynajmniej na razie.
Wyświadcza pan przysługę? - Tak.
Pani. - Nie sądzę.
Zakochał się pan?
Słucham? - Pewnie zakochał się pan w naszej Karli.
To tak namówiła pana na tę drobną przysługę?
Powiedziano mi, że obywatelka USA jest tu przetrzymywana wbrew swojej woli.
Proszę nie wierzyć, że Karla kiedykolwiek odwzajemni uczucie.
To ostrzeżenie to moja przysługa.
Przyjąłem. Gdzie jest Lisa Carter?
Lisa jest tam, gdzie chce być.
To proszę ją przyprowadzić, niech sama mi to powie.
Nie sądzę.
Chodźmy. To strata czasu.
Karlo.
To sprawa między panią a mną. Jej to nie dotyczy.
Nie wygląda pan ani nie mówi jak dyplomata.
Nie. Pracuję dla ambasady.
Nikt nie mówił, że jestem dyplomatą.
Mój departament wykonuje bardziej praktyczne zadania.
Parker.
Proszę przyprowadzić tu Lisę Carter.
Jeśli stracę przez panią jeszcze więcej czasu,
agenci zjawią się na pani progu
i zaczną robić zdjęcia wszystkich gości.
I zadbam o to, by władze w Bombaju dowiedziały się,
że Pałac i rząd USA są w stanie wojny.
Przyciągnęłaś na smyczy niezłego pieska, Karlo.
Chodzi o Ahmeda i Christinę?
Nic, co zrobisz, nie zmieni tego, że ich nie ma.
Jeśli wyjdę stąd sam, nie da się tego cofnąć.
Dobrze.
Zgadzam się na pańskie warunki, panie Parker.
Możecie zabrać Lisę.
Ciekawe, czy Karla dotrzyma swojej części umowy.
Naprawdę mnie wypuści?
Pan Parker i Madame Zhou doszli do porozumienia.
Więc powinnam dziękować panu Parkerowi.
Spierdalajmy stąd, zanim zmieni zdanie.
Coś ty, do cholery, myślał, atakując ją w taki sposób?
Chciałaś ją wydostać.
Nie chciałem jej porzucić.
Potrzebuję działki.
Zhou odcięła mnie do czasu, aż powiem, że chcę zostać.
Wiedziałam, że gdy dostaniesz wiadomość, przybędziesz z odsieczą.
Chodź tu.
Jestem gotowa.
Rzucę to.
Muszę się tylko ogarnąć.
Lisa. Podaj to nazwisko.
Podaj nazwisko.
Rujul.
Widziałam Rujula Aadekara.
Będzie dobrze.
Czekaj!
Lin, stój! Czekaj!
Proszę.
Żebyś wciskała mi kity o Madame Zhou
i o tym, co was łączy?
Wypowiedziała imię tego zmarłego, Ahmeda.
Miałem na sobie jego garnitur.
Nie będę zaspokajał cudzych nałogów. - Mam tego więcej.
Pierdol się.
Słyszałem, co mówiła Lisa.
Wyciągnęłaś ją, żeby podała ci jakieś nazwisko.
Nie chciałaś jej ratować.
A ja jestem ciekawa, co masz na sumieniu, że musiałeś zgrywać bohatera.
Wcisnęłaś mi kit, bo wiedziałaś, że złapię przynętę?
Wszyscy mamy tajemnice.
Nie chcę znać twoich, bo nie zamierzam zdradzać ci swoich.
Ale masz rację. Miałam powody, żeby wyciągnąć Lisę.
To nie zmienia faktu, że zrobiłeś coś dobrego.
Nie myl tych dwóch rzeczy.
Obyś znalazł to, czego szukasz.
Kurwa!
Policja! W nogi!
Czułem się tak, jakby wrzucono mnie do głębokiej, ciemnej wody.
Wszystko wybuchało wokół mnie.
Nie wiedziałem jeszcze, jak daleko rozejdą się te fale
i jak ukształtują przyszłość...
Najlepszy przewodnik w Bombaju. Wiem wszystko...
Te zmarszczki miały wpłynąć na wszystkich, przyjaciół i wrogów...
Miały na zawsze zmienić ich życie.
SERIAL OPARTY NA POWIEŚCI SHANTARAM
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK