Kim jesteś?
Chodź ze mną.
Mogłeś wyrzucić telefon Peteya. Czemu tego nie zrobiłeś?
Przepraszam, ale… kim jesteś?
To ja pomogłam twojemu koledze.
Mówisz o reintegracji? Zabiła go.
To nie zabieg zabił Peteya.
Gdyby stosował się do zaleceń,
a nie uciekał po pierwszych objawach choroby…
Czyli jesteś lekarką?
To ja włożyłam ci do głowy ten chip i nadal tylko ja mogę go dezaktywować.
Może nie chcę go dezaktywować.
Jasne. Ale może twój alter chce.
Zastanawiasz się, co o tym myśli, prawda? Czy jest szczęśliwy.
Nie cierpię tego słowa „alter”. Strasznie infantylne.
Ale rozdzieliłeś się dwa lata temu, nie?
Czyli twój alter to jeszcze dziecko.
Mój alter ma swoje własne życie i w rezultacie ja mogę mieć swoje.
Ale on istnieje tylko dzięki tobie.
Jeśli chodzi o cele i zamiary, jest tobą.
Naprawdę myślisz, że jest tam inny?
Inaczej się czesze, śmieje się z innych dowcipów?
Może masz rację i to uwielbia.
Ale może nie.
Może codziennie marzy o tym, żeby wydostać się na powierzchnię.
Ale nie możesz tego wiedzieć. Nigdy się nie dowiesz.
Wydałeś go na świat bez jego zgody,
powodowany własnym pragnieniem emocjonalnego komfortu.
Nie jestem złym człowiekiem.
Myślę, że chcesz postąpić słusznie.
On również.
Pan Scout.
Znam pana?
Pracujemy razem. Tam.
Rozmawiasz z kimś, Mark?
Wszystko gra. Jestem przyjacielem.
Kurde!
Co ty, kurwa, robisz?
- Złap jego ręce. - Co?
Chodź tu. Jego ręce.
O Boże.
O kurwa! O Boże.
O kurwa. O Boże.
Pracuję z nim.
Nie pracujesz.
To Doug Graner, szef ochrony na poziomie rozdzielenia.
Ochrony? O Boże.
Niedobrze mi. Muszę zwymiotować.
- Będę wymiotował. - Nie rób tego!
Jest w tym twoje DNA!
Patrz, karta magnetyczna Granera.
Daje pełny dostęp i nie można jej z nikim połączyć.
Weź ją jutro do pracy. Będzie wiedział, co robić.
Kto będzie wiedział?
Ty.
Daj mi telefon. Telefon Peteya. Daj mi go.
Ja się tym zajmę.
Idź do domu i pozbądź się ubrań.
Idź już.
Odezwę się. Wszystko będzie dobrze.
Skończymy to, co zaczął Petey.
A teraz wypierdalaj!
Rozdzielenie
Przyszedłem napić się wody. Chcesz coś?
Gdzie byłeś?
Kto, ja?
- Tak. - Ja tylko…
Słyszałam auto.
Słyszałaś auto?
Dziwnie się zachowujesz.
Może to był tylko sen.
Nie śpię od godziny, a ciebie nie było.
No dobrze, po prostu…
Przepraszam. Po prostu…
Po prostu musiałem się przejechać.
Nic ci nie jest?
No wiesz, dla mnie to poważna sprawa i…
Sam nie wiem. Po prostu…
Mam sobie iść?
Może.
Noż kurwa.
Mark!
- Hej. - Wcześnie wychodzisz w ten cały śnieg.
Zwykle wyrzucasz śmieci wczesnym popołudniem.
Chyba po prostu wcześnie zacząłem dziś dzień.
Wyglądasz na zmartwionego.
Może potem porozmawiamy przy gorącej lawendowej herbacie?
Jasne. Zobaczę, jak ułoży mi się dzień, dobrze?
Dziadek Mróz potrzebuje nowego szamponu przeciwłupieżowego.
RAFINACJA MAKRODANYCH
Burt G.
Pan Milchick. Miło pana widzieć.
- Ale wcześnie. - Usiądź, proszę.
Dziękuję.
Mam coś dla ciebie.
Brakujący 7199-G.
Oswald będzie zachwycony. Ja też jestem.
Dobrze. Teraz możemy skupić się na przygotowaniach.
- Fakt. - Bez przerywania.
- Racja. - Znakomicie.
- Mogę? - Oczywiście.
Wybitne.
Wspaniale kierowałeś tym działem.
Dziękuję.
Zasługujesz na coś wyjątkowego.
Mam nadzieję, że nie na wycieczkę do pokoju socjalnego.
Wczoraj mi już wystarczyło.
Nie, nie chodzi o to. Coś innego. Będziemy w kontakcie.
Dylan G. Dzień dobry.
Co to, kurde, było?
Chodź ze mną.
Wczoraj doszło do tak zwanego „zdarzenia nadgodzinowego”.
Czasem stosujemy ten środek, żeby zdalnie obudzić pracowników poza firmą.
- Nie mówiliście, że tak się da. - Tylko w sytuacjach awaryjnych.
Nie mówiłem pani Cobel, bo bardzo się stresuje.
Ten chłopiec. To był mój syn?
Zgodził się policzyć do tysiąca, ale się z tego nie wywiązał.
Nie radziłbym wspominać o tym kolegom, Dylanie.
O tym ZN powinieneś wiedzieć tylko ty. Rozumiesz?
Mogę poznać jego imię?
Prawdopodobnie lepiej, żebyś go nie znał.
Wiem, że ten kwartał był ciężki.
Spróbuję skombinować ci jakieś specjalne dodatki.
Co ty na to?
Dobry z ciebie gość, Dylanie. Dobry gość.
Mark S. Dzień dobry.
Dzień dobry.
Czy muszę iść do…
Odprowadzę cię do biurka.
Nowe reguły.
Dobrze.
Prowadź.
Jesteśmy teraz zamknięci?
Wolę „bezpiecznie usytuowani”.
Dzięki tym drzwiom upewniamy się, że jesteście wygodnie zadekowani.
Polecenie pana Granera?
Przyszedł Mark S.
Usiądź.
- Ale… - Kawa. Czarna. Przyniosę ci.
Dzień dobry.
- Dobry. - Dobry.
Mark, o co chodzi?
Jak tam, Irv?
Dobrze, dziękuję.
Renowacje są… bardzo ładne.
Dylan, jak tam?
Dobrze.
Tylko tyle powiesz? A gdzie cięta, soczysta riposta?
Proszę bardzo. Prosto ze wzgórz Rwandy.
Dzięki.
Hej, to ja. Nie wiem, czy wiesz, ale Graner nie przyszedł.
Wszystko gra, zastanawiam się tylko, gdzie jesteś.
Pochylam górną część ciała lekko do przodu,
delikatnie podtrzymując kark.
Robię łagodny wydech. Jak lekki podmuch bryzy.
Robię tak, a potem tak.
Pokazuję dziecku otoczkę i się zatrzaskujemy.
Teraz ty spróbuj.
Dobrze.
Gotowa, koleżanko?
- Tak, pokaż jej otoczkę. - Dobrze.
- Będzie… - O tak.
- Tak, Eleanor! - O Boże.
Dzidzia pije.
Idzie do lotniskowej łazienki, żeby odciągnąć mleko ręcznie.
Wchodzi do kabiny i próbuje to zrobić w papier toaletowy,
ale wszędzie jej tryska.
- Jak z wściekłego węża strażackiego. - O nie!
Nie mogę.
O Boże. Dziękuję, że mi pomagasz.
Nie chciałaś jechać do sklepu?
Ach, poradzą sobie beze mnie. Dobrze się bawię.
Poza tym jakoś nie zlatują się tu nianie i służący,
żeby się tobą zająć, prawda?
Nie.
W centrum porodowym poznałam bogatą kobietę.
Jej mąż jest chyba senatorem.
Wiem, ale to było dziwne, bo parę dni potem widziałam ją w parku
i na 100% mnie nie pamiętała.
Ale snobka.
Chociaż… Sama nie wiem. To głupie.
Firma Marka, Lumon, podobno rozdziela ludzi tylko do pracy.
Ale tak sobie myślę, jeśli ktoś…
Jeśli ktoś chce mieć dziecko, ale nie chce…
Nie wiem.
Nie wiem, czy pamiętałabym nawet Clarka Gable’a,
gdybym właśnie urodziła, więc…
Rozdzielony.
Jak myślisz, czemu Mark to zrobił?
To było zaraz po śmierci jego żony.
Na początku próbował dalej wykładać, ale nie był w stanie.
Czy kiedykolwiek o niej mówi?
Nie tyle, ile bym chciała.
Kiedy zmarł mój mąż, wydawało mi się, że wszędzie go widzę.
To było bardzo trudne.
Markowi też się wydaje, że ją widzi?
ZNAKOMITOŚĆ UKOŃCZONE W 33%
- Byłem właśnie w łazience. - Tak?
Tak. Co się stało z nalepkami na mydle?
- Z nalepkami? - Tak.
Nie powinno być na dozownikach nalepek z napisem „mydło”?
Nigdy ich nie było.
Wiadomo, że to mydło.
To chyba pytanie do O&P.
Irv. Wiesz, że nie możemy nigdzie iść. Rozumiem, że martwisz się o Burta.
Myślisz, że został ukarany za naszą wizytę?
Myślę, że tak. Dzięki tobie.
Gdyby tylko ktoś cię uprzedził,
że pójście tam od początku było zjebanym pomysłem.
Dzień dobry, rafinerzy!
Co to jest?
To jest MDT.
Dobiła do 75%?
Helly R. Podejdź, proszę.
MDT?
Osiągając 75% rafinacji w Sienie, zdobyłaś prawo
do pięciu minut Muzycznego Doświadczenia Tanecznego dla siebie i współpracowników.
Panie Milchick, ma tylko 73%.
Wszyscy mieliśmy ciężki ranek.
- Pan czemu? - Uznałem, że trochę zabawy
przyda się nam wszystkim.
Helly, podejdź proszę do wózka MDT.
Możesz wybrać jeden gatunek i jeden dodatek.
MUZYCZNE DOŚWIADCZENIE PIKANTNY FUNK - SKOCZNY SWING
Marakasy. Znakomity wybór.
Trzeba było wybrać kastaniety.
Wybieram „buntowniczy jazz”.
Choć to doświadczenie na cześć Helly,
zalecam wszystkim rafinerom skorzystać z nadarzającej się okazji.
Powodzenia.
Denerwuję się!
Dalej, Mark.
Irving, pokaż swoje ruchy.
Tatusiu.
- Jak ma na imię? Powiedz mi! - Zabierzcie go!
Zabierzcie go!
- Gryzie mnie! - Dylan, co ty?
- Jezu! Dylan! Przestań! - Gryzie mnie!
Przegryzł mi skórę.
Potrzebuje badania na tężec.
Przegiąłeś, Dylan. Zgłaszam to do pani Cobel.
Tak? Pójdziemy do niej razem?
Muzyczne Doświadczenie Taneczne jest oficjalnie odwołane.
Co ci się stało?
Mogą nas budzić.
Co?
Na zewnątrz. Nazywają to „zdarzeniem nadgodzinowym”.
Co ty gadasz?
Wczoraj, kiedy wsiadłem do windy,
obudziłem się na zewnątrz, w swoim domu, z Milchickiem.
Co?
Widziałem mojego syna.
A potem mnie przytulił.
Ucieszył się na mój widok.
Potem Milchick go odciągnął i to był koniec.
Bardzo szybko. Próbuję przypomnieć sobie więcej.
- Jezu, to jakiś obłęd. - To nie fair.
A teraz będzie mi to siedzieć w głowie i nigdy go już nie zobaczę.
To syn nie twój, tylko twojego altera.
Bzdura. To też mój syn.
To jest dobre. Możemy to wykorzystać.
Co?
Jeśli mogą nas tam budzić, co nas powstrzyma, żeby też to zrobić?
Co nas powstrzyma?
Możemy znaleźć rzecz, która to kontroluje, i ją przejąć.
Możemy zobaczyć, kim jesteśmy na zewnątrz.
Wybacz, Helly, ale to perwersja. Jesteśmy stąd.
Poza tym sterują tym pewnie w niedostępnym dla nas miejscu.
Takim jak biuro ochrony?
Czy to…
karta Granera?
- Gdzie ją znalazłeś? - W kieszeni, podczas tańca.
Musiałem ją ze sobą mieć, kiedy dziś przyszedłem.
Skąd twój alter ma kartę szefa ochrony?
Nie wiem.
Chyba czas na wycieczkę.
Do biura ochrony, gdzie pracują ochroniarze?
Świetnie. Tak.
Skąd wiadomo, że są inni? Widziałam tylko Granera.
- A Milchick? - Nie jest wszechobecny.
- Cała ta rozmowa… - Wiesz, gdzie jest biuro?
Petey widział je podczas próbnego alarmu. Pokazał mi.
Damy radę.
MAGAZYN
Jeśli przyjdzie Milchick, to go opóźnij.
- Jasne. - Dobra.
Oby zadziałała.
Na razie nie ma kawalerii.
Dobra, to za wieczystym skrzydłem, więc…
Irving.
Przepraszam, Mark.
- Dokąd idziesz? - Muszę sprawdzić, co u Burta.
Co z naszym planem?
Przepraszam, Mark, nie słyszę cię! Wrócę!
- Ale… - Co?
To tutaj.
Kurwa, ale tu dziwnie.
To tutaj.
O Boże.
Patrz, to my.
Jak to się nazywało? Coś tam nadliczbowe?
Zdarzenie nadgodzinowe.
SERWER MONITORINGU ZDROWIA
PROTOKÓŁ SZYBKIEGO STARTU
Cholera.
W DRODZE NA DÓŁ
- Kurde. - Co?
To Cobel.
Nie przyjdzie tu.
PROTOKÓŁ ZDARZENIA NADGODZINOWEGO
Świetnie, że to wiesz. Spadamy stąd.
Harmony, szukałam cię.
- To nie jest dobry… - Dzwoni Zarząd.
Teraz?
Doug Graner nie żyje.
Co?
Zarząd jest głęboko zaniepokojony.
Chce wiedzieć, czy wiedziałaś, że zaginął i czy rozmawiałaś z policją.
Pana Granera zabiła prawdopodobnie
ta sama osoba, która zreintegrowała Kilmera.
Zarząd przypomina, że reintegracja…
Reintegracja jest faktem. Mam dane, które tego dowodzą.
Chętnie przedstawię moje odkrycie osobiście,
bez pośredników.
Zarząd się zgadza…
na spotkanie podczas Gali Rodziny Eagan w przyszłym tygodniu,
żeby to przedyskutować. Szczegóły wkrótce.
Będę czekać z niecierpliwością.
Nikogo tam nie ma? Fuszerka jak chuj.
Może wystarczy, że myślimy, że wciąż nas obserwują.
Szkoda, że nikt wam nie powiedział, że to ściema.
- Ma to jakiś sens? - Tak.
Jest wiele kroków, ale w sumie to dość proste.
Trzeba włączyć trackball, wpisać kod,
potem przełączyć, wpisać, przekręcić,
- wpisać, przytrzymać. - Co?
Trackball, wpisać, przełączyć, wpisać, przekręcić, wpisać, przytrzymać. Bum.
Co?
Jestem mądry. Dlatego mam trzy razy więcej pułapek na palce niż wy.
Ale do tego jedno z nas musi tu zostać, prawda?
Tak, po pracy. Ja mogę. Byłem już wybudzony, więc to fair.
Bardzo szlachetnie, ale to chyba dwuosobowa operacja.
Super. Mam siły za dwóch.
Nie chodzi o siłę.
Widzisz? Są dwa przełączniki, które trzeba przekręcić podczas procedury.
Są po dwóch stronach drzwi.
Dam radę.
PA, PA, BURT!
Panie i panowie,
proszę o oklaski dla bohatera dnia!
Chodźcie tutaj! Zbierzcie się.
Burt, Burt, Burt.
WŁĄCZNIK
Witajcie, projektanci…
i rafinerze.
Musimy sprawdzić te drzwi.
A w międzyczasie…
Burcie G., to dla ciebie.
PA, PA WŁĄCZ - „BURT G.”
Witajcie.
To trochę dziwne, ale…
wiele rzeczy w tej pracy jest dziwnych.
Wiecie to chyba lepiej niż ja.
Oczywiście nie znam tak naprawdę żadnego z was,
ale człowiek, który teraz tam z wami stoi, zna.
Pracował z wami prawie siedem lat
i mam nadzieję, że były to dobre lata.
Nie wiem, jakie były
i co dokładnie ja, lub on, z wami robił,
ale wiem, jak codziennie się czuję, kiedy od was wracam.
Przychodzę do domu zmęczony, ale spełniony. Czuję się zadowolony.
Muszę bardzo was lubić.
I choć dzisiaj spędzam z wami ostatni dzień,
jestem pewien, że duchem ze mną zostaniecie,
w jakimś głębokim, zupełnie niedostępnym zakątku mojego umysłu.
Wywarliście na mnie niezatarte wrażenie,
choć nie zdaję sobie z niego sprawy na świadomym poziomie
i nigdy was nie zapomnę, choć w tym momencie
nie pamiętam, żebyśmy kiedykolwiek się spotkali
i nie mam pojęcia, jak macie na imię,
jak wyglądacie
ani nawet ilu was jest.
Tak czy siak, chcę wam wszystkim podziękować.
Burt, widzę cię.
Gratuluję.
Dobra robota, kolego.
Bon voyage.
Zamierzacie tak stać…
i pozwolić mu umrzeć?
Irving, co?
Jesteśmy karani za sprzeciwienie się wskazówkom założyciela?
Alter Burta przechodzi na emeryturę. Ciebie też to kiedyś czeka.
Ty pyszałkowaty skurwielu.
Nie jesteś rozdzielony.
Wychodzisz stąd ze wspomnieniami.
Codziennie zabierasz je ze sobą do domu.
Nikt ci ich nie wydrze. Nie zdławi ich w tobie.
Jakby nigdy nie istniały.
Jakbyś nigdy nie istniał!
Dość tego! Masz wrócić do MDR.
Panie Milchick, proszę.
Byłoby cudownie, gdyby został.
Nic już więcej nie powie.
Możesz zostać na imprezie Burta i wesprzeć jego przejście.
Ale tylko jeśli twoje zachowanie nie przyniesie wstydu tobie,
założycielowi i jego potomkom.
Nie wiem, co w was dzisiaj wstąpiło.
Dobrze, panie Milchick.
A teraz wszyscy pożegnajmy się z Burtem.
PIOSENKA NA EMERYTURĘ
Mam nadzieję, że spodoba wam się wybrana przez Burta piosenka.
Dzień dobry, wczorajszy dniu
Budzisz się i po czasie nie ma śladu
Nagle trudno już odnaleźć
Wspomnienia i dawne żale
Czy pamiętasz?
Śmiech i łzy
Cień minionych dni
Czasy dobre, czasy złe
Oraz wszystkie inne
Czy pamiętasz
Swoje życie?
Czy pamiętasz?
Sięgnij po smutek i radość
W pamięci zachowaj je
Wspomnieniom stanie się zadość
Gdy na przyszłość ostaną się
A najsmutniejsze jest to
Najsmutniejsze jest to
Że mija za rokiem rok
Więc zbieraj chwile, póki się da
Gromadź marzenia, które dziś masz
Pamiętaj
Czy zapamiętasz swoje życie?
Irving?
Spalmy to miejsce na popiół.
NOWA RZEŹBA W GANZ „TO NIE PORNOGRAFIA”
GANZ COLLEGE OGŁOSI STYPENDYSTKI Z WYDZIAŁÓW FARMAKOLOGII I PSYCHOLOGII
Mój telefon.
No tak, jasne. Wejdź.
Co u ciebie?
- Dobrze. A u ciebie? - Świetnie.
Czuj się jak u siebie w domu.
Znalazłem go między ścianą a łóżkiem.
Przywiózłbym go ci, ale nie wiem, gdzie mieszkasz.
Dlatego super, że jesteś.
Wszystko gra?
Tak, pewnie. Jestem tylko trochę zmęczony.
Dobra, pójdę już.
Nie, nie. No weź.
Myślę, że nie jesteś na to gotowy.
- Ja myślę, że jestem. - Nie.
Nie jesteś gotowy na nic. Jesteś w rozsypce.
- Bardzo przepraszam. - Okej.
Przepraszam też za to, że o niej mówiłem.
Nie, to była przesada. To było…
Wiesz co? Możesz o niej mówić albo nie.
- Jak chcesz. - Dobra, zaczekaj.
Popatrz.
Widzisz? To ona.
Nie ma jej.
Co?
No dobra. Powiem ci o niej wszystko.
Alexo, będziemy cały czas rozmawiać o Gemmie.
Była wspaniała. Była…
Żegnaj, Mark.
Serio?
O Bo…
Była wspaniała.
Była wyjątkowa.
Będę cię widywać
We wszystkich znajomych miejscach
Ukrytych w głębi mego serca
Przez cały dzień
W tej małej kafejce
W parku przy alejce
Na karuzeli dziecięcej
Przy kasztanowcu
Moja żona była wyjątkowa.
Będę cię widywać
Moja żona była uczulona na gałkę muszkatołową.
W każdym pięknym dniu lata
A kiedy kichała, to zawsze dwa razy.
W każdej rzeczy, co w radość bogata
Moja żona lubiła cudze psy.
Moja pamięć o tobie będzie właśnie taka
Moja żona myślała, że rozpinane swetry są śmieszne.
Znajdę cię…
Wszystko to w niej kochałem…
tak samo.
A kiedy noc nadejdzie
Będę patrzeć na księżyc na niebie
Ale zobaczę w nim ciebie
Będę cię widywać
W każdym pięknym dniu lata
W każdej rzeczy, co w radość bogata
Moja pamięć o tobie będzie właśnie taka
Znajdę cię
W porannym słońcu
A kiedy noc nadejdzie
Będę patrzeć na księżyc na niebie
Ale zobaczę w nim ciebie
Napisy: Marzena Falkowska