Helly już poszła?
Tak.
Może ty też powinieneś.
Wiem. Już kończę. Wybacz, kocham tę robotę.
Jezu.
Pomocy!
Niech to szlag!
O Boże.
Nic jej nie jest?
Helly?
- Mark, wchodź do windy. - Helly?
Wchodź do windy!
Nic jej nie jest?
- Judd. - Miłego wieczoru, panie Scout.
Dziękuję i wzajemnie.
Rozdzielenie
Żyje?
Usiądź, Mark.
Jest w szpitalu.
Jest mocno posiniaczona, ale na szczęście bez trwałego uszczerbku.
Dobrze.
Dobrze, czyli pozwalacie jej odejść?
Alterka Helly nie zamierza rezygnować…
Prawie umarła. Nie chce tu być.
…i wróci do pracy za kilka dni.
Czy to dość czasu?
To się stało pod twoim nadzorem, Marku S.
Możesz podziękować samemu Kierowi, że tak to się skończyło.
Życzę produktywnego dnia.
TWOJE JA
Czym jest porażka?
Nie zaistniałem w świecie literatury jako 20-latek i to mnie załamało,
ale dało ważną nauczkę.
To nie ze mną było coś nie tak, tylko z samą literaturą.
Żeby znaleźć swoje miejsce w tamtym świecie,
musiałbym go najpierw całkowicie rozwalić.
Tak też zrobiłem.
Społeczeństwo gnijących pracowników nie może rozkwitać,
tak jak człowiek z ropiejącymi palcami u stóp nie może skakać.
Człowieka od maszyny oddziela umiejętność samodzielnego myślenia.
Poza tym maszyny są zrobione z metalu, a człowiek ze skóry.
Jeśli jesteś żołnierzem, nie walcz o moją wolność.
Walcz o wolność żołnierza, który walczy obok ciebie.
Dzięki temu wojna zainspiruje bardziej was obojga.
Dobry człowiek podąża za zasadami.
Wielki człowiek podąża za samym sobą.
Tyrani są mocni tylko w gębie.
Przemysł to kolos na glinianych nogach.
Nie można cię ukrzyżować, jeśli dłoń masz zaciśniętą w pięść.
Jeśli musisz się wygiąć, żeby dopasować się do systemu, czytelniku,
zatrzymaj się i zapytaj, czy to naprawdę ty musisz się zmienić,
czy raczej system.
Mam wyniki.
I?
Pełne sprzężenie synaps. Pamięć Peteya została zreintegrowana.
Miałaś rację, Harmony.
Powinniśmy świętować.
Pewnie nie chcesz jeszcze mówić Zarządowi, zwłaszcza po wypadku z Helly R.
Jezu. Nie powiedziałaś im.
Poszukaj na chipie sygnatur źródłowych.
Jest zapisany. Możesz go zatrzymać.
Jako prezent.
Ustal proszę, kto to zrobił.
Chciałabym powiadomić Zarząd o wszystkim naraz.
WIADOMOŚĆ GŁOSOWA
O kurde.
Hej, Mark. Mówi Ricken.
Wiem, że wciąż jesteś w rozdzielonej formie,
ale Devon ma 4 cm rozwarcia, więc dziecko jest blisko.
Jedziemy teraz do centrum porodowego, więc przyjedź, proszę.
Mark, tu znowu Ricken.
Jesteśmy w centrum i dziecko schodzi do kanału rodnego,
więc świetnie by było, gdybyś przyjechał.
Nie wiem, czy dają ci tam telefon…
Jeśli to firmowe ja Marka,
powiedz mu, że Ricken prosi o szybki przyjazd.
Mark, wciąż tu jesteśmy. Zastanawiamy się, czy się zgubiłeś.
Jesteśmy w chacie szóstej,
ostatniej w rzędzie za bramą.
To jedna z tych mniejszych i tańszych,
ale powinieneś ją znaleźć.
Proszę, przyjedź szybko.
Zapomniałeś, że tu będę?
Trochę.
Słuchaj, przepraszam cię za tamten wieczór.
Nic nie szkodzi.
- Świetnie jej idzie. - Tak?
Skurcze ma mniej więcej co 20 minut, więc zostało jeszcze trochę czasu.
Ricken teraz nad nią płacze.
Dlatego
dałam im trochę prywatności.
Dobry pomysł.
Dziękuję za to, że się nią opiekujesz.
Oczywiście.
Skarbie, nie chcę być jak mój ojciec.
Wiem, kochanie. Dobrze, że to teraz z siebie wyrzucasz.
Już dobrze.
Szukam obozu porodowego.
Przyszły wujek. Witaj, Mark.
Cieszę się, że jesteś.
Nie wiedziałam, czy obudzą cię w pracy.
Zobaczyłem wiadomość po wyjściu. Wybacz.
Na razie jest dość nudno.
No dobrze. Cieszę się, że jestem w tym przytulnym zakątku.
Widziałeś ten obok?
- Tak. - Jest psychotycznie drogi.
Cholerny domek. Nienawidzę tych ludzi.
Paniska robią paniczyki.
Właśnie.
O kurde.
To skurcz.
- Kurwa. - Mark, powiedz szybko sekret.
Nie musi, skarbie.
- Co? - Czyste powietrze przyciąga płód.
Wyjawianie sekretów tworzy próżnię, która przyspiesza poród.
A my tego chcemy?
- O tak. - Nie teraz, skarbie.
W porządku, ja zacznę. Mark…
Kocham cię i boli mnie, że jeszcze nie podziękowałeś za książkę.
- I już. Dobrze. - Książkę?
Zostawiliśmy na twoim progu jego nową książkę.
Pięć dni temu. Pięć pełnych dni.
Zdecydowanie jej nie widziałem.
Pewnie ktoś ją ukradł albo coś.
Co? To był egzemplarz okazowy.
O Boże.
- Wszystko dobrze? - O Boże.
Tak.
Wszystko w porządku.
Dobrze. Czuję się dobrze. A ty?
- Wszystko gra. - Tak?
- Pójdę po kawę. - Serio?
Tak myślę. Przejdę się.
- Na pewno? - Dziękuję. Dzięki, stary.
Zaraz wracam.
Bądź ostrożna.
Dobrze. Możemy skończyć szykować pokój.
Pomożesz mi powiesić listownicowce?
Listownicowce? Po co?
Naprawdę mam ci tłumaczyć?
Przepraszam?
Proszę pana?
Proszę…
Co jest, kurwa? O Bo…
Przepraszam. Ja też jestem w ciąży.
Jestem z tamtej chaty. Wyszłam po kawę
i rozproszyła mnie pani piękna kawa.
Mogłaby mnie pani poczęstować?
Tak? Dziękuję. Bogu dzięki.
Dziękuję bardzo.
Przecisnę się obok.
Jestem Devon.
Gabby.
Dziękuję za narkotyki.
Mój mąż mnie wkurwia.
Mój brat… mnie przygnębia.
To twoje pierwsze?
Tak. A twoje?
Trzecie.
Nazwę go William.
Trzy maluchy. A ja się, kurwa, boję, że zepsuję jedno.
Jak sobie radzisz?
- Mam dużo pomocy. - No tak.
Kurde, swoją drogą, ale chatka. Jest śliczna.
Jesteś bogata?
No bo serio… jeśli złodziej przeczyta książkę,
to będzie tego warte.
W sumie to się założę, że potem się ujawni.
Słuchaj, wiem, że ostatnim razem byłeś w placówce zdrowotnej z Gemmą.
To jest placówka zdrowotna?
Oczywiście drugie imię dziecka byłoby dla niej hołdem, ale…
rozumiem, że nie czułbyś się z tym komfortowo.
Twoje dziecko zasługuje na swoje własne imię, bez żadnego…
wielkiego, emocjonalnego ciężaru.
Mam kawę.
Proszę o opłatę.
Zakolegowałam się z najbogatszą kobietą w obozie.
Była…
małomówna, ale miła.
Bardzo ładna. Powinnam cię tam wysłać.
Pewnie jest już zajęta.
Alexa na pewno dałaby ci drugą szansę.
Na pewno by nie dała.
Na pewno możesz spytać.
Wszystko gra? Mam ją zawołać?
Nie, nie. Poczekaj. Mogę ścisnąć twoją rękę?
Tak. Proszę.
Dobra.
- Mam wyjawić sekret? - Jasne, śmiało.
Najlepiej mroczny.
No więc…
Wydaje mi się, że Lumon może coś kombinować.
W jakim sensie? Z twoją wypłatą?
Nie, po prostu słyszałem różne rzeczy. Tu i tam.
Z kim rozmawiałeś?
No…
Co?
Pamiętasz tego biznesmena?
Do jasnej pierdolonej Anielki!
Wszystko gra?
- Czemu ludzie to robią? - Pójdę po Alexę.
- Świetnie. - Nie dotykaj mnie, skarbie.
- Przyj ostatni raz. - O Boże.
Już tu jest. Świetnie sobie radzisz.
- Boli. - Wiem, ale już tu jest.
- Widzę jej główkę, wiesz? - O Boże.
Bardzo dobrze. Widzę, jak idzie.
NUMER ZASTRZEŻONY
- O Boże. - Idzie.
O Boże.
Dziękuję. Świetna robota. Zaraz zemdleję.
Obudziła się na zewnątrz,
więc będzie świadoma tutaj pierwszy raz od powieszenia.
Kiedy cię zobaczy, musisz mieć przyjazne spojrzenie.
Umiesz mieć przyjazne spojrzenie?
Wszystko dobrze.
Nic ci nie jest. Wszystko w porządku.
Schowali pod kluczem przedłużacze i inne niebezpieczne przedmioty,
więc nic ci nie grozi.
Jeśli chcesz przez jakiś czas szukać radosnych numerów,
Chcesz o tym pogadać?
Powinniśmy pochować inspirujące cytaty z podręcznika
w różnych miejscach biura, żeby na nie trafiała.
Musi zacząć zdobywać nagrody, stary.
Też bym się zabił bez pułapek na palce.
Jeden z nas powinien pożyczyć jej swoją,
zanim nie będzie miała własnej.
Ale nie ja, bo ode mnie wyszedł już pomysł.
Tak będzie fair.
Pani Casey.
Będę obserwować Helly R.
Nikt mi nie powiedział.
Polecenie pani Cobel. Mam wykrywać oznaki smutku
i zniechęcać ją do podejmowania dalszych prób samobójczych.
Na życzenie mogę ją też przytulić.
U mnie pojawiły się oznaki smutku. Może mnie pani przytulić?
Nie.
Zapisała pani wszystko?
Jesteś przygnębiona?
Nie. Czuję się kapitalnie.
Zawsze możesz poprosić o…
Przytulenie. Wiem. Nie, dziękuję.
Irv.
Znowu gdzieś odleciałeś, stary?
Irv?
Muszę iść do O&P.
Coś się stało.
Chciałbym poprosić Burta o poradę.
No…
Dobra. Tylko zrób kopię tamtej mapy, gdybyśmy musieli po ciebie iść.
OPTYKA & PROJEKTOWANIE
O Boże.
O nie. Przepraszam, Irving.
To trafiło tu przez pomyłkę. Nie powinieneś tego widzieć.
Co to jest?
Nic. Dowcip dla pani Cobel.
To zamach stanu w O&P, prawda? Ten, o którym mówi Dylan, nie?
Czy to naprawdę się zdarzyło, panie Milchick?
Oczywiście, że nie. Nic takiego nie może się tu stać.
To dowód. Niezbity dowód.
Milchick mówi, że to nieprawda.
Czemu jeden dział miałby fizycznie zaatakować inny?
Lumon nie dałby im wtedy zasobów innych działów.
Czy O&P o tym wie? Czy my mamy taką pewność?
Bo w siedem osób mogliby nam wiele zrobić.
- Mogę spytać… - Nowego kumpla,
który okłamał cię w sprawie liczebności działu?
Skąd wiemy, w czym jeszcze buja?
Zrobiłeś 266 Irvingowi B.?
Tak. Przed chwilą.
Uznałem, że zniechęci go to do spędzania czasu z Burtem G.
Przepraszam. Powinienem był spytać?
Nie, nie. To dobra inicjatywa.
Widziałem tam panią Casey.
Kazałaś jej obserwować Helly R.
Tak.
Mogę spytać dlaczego?
„Światło odkrycia świeci mocniej na dziewiczej łące niż utartej ścieżce”.
Próbuję czegoś nowego z panią Casey.
Zachowaj to dla siebie.
Dobrze.
Helly R.
Pani Casey.
Proszę, opisz mi swój pobyt w łazience.
O nie. Przepraszam. Tylko się… odwróciłem i…
Pewnie się schlałeś. Jaki miałeś rano posmak w ustach?
Helly R., musisz pójść ze mną do działu zaopatrzenia.
Nie musi. Mogę popilnować Helly R.
To tylko parę minut, prawda?
Do działu zaopatrzenia idzie się osiem minut w obie strony.
Chodzę po zaopatrzenie cały czas, więc mogę… jeśli…
Jedna okropna rzecz mniej.
Przynajmniej przez osiem minut.
Helly, uświadomiłem sobie, że nie wiesz, gdzie trzymamy zatyczki do długopisów.
To niedaleko. Możesz?
Nie, dzięki.
Racja. Nie powinniśmy chodzić nigdzie bez pani Casey.
Uważaj, szefie.
Panuje dziwna atmosfera.
To gdzie są te zatyczki?
Jak się czujesz, Helly?
Jezu. Wymyśliłeś te zatyczki, żeby mnie o to spytać?
Chciałem tylko pogadać.
Bardzo źle, Mark.
Dzięki, że zauważyłeś.
Chodź tutaj.
Chodź.
Patrz.
Mapa Peteya.
Kiedy cię nie było, próbowałem ją odtworzyć na przerwach.
No i…
pomyślałem, że jeśli połączymy siły, to może…
no wiesz.
Nie jestem nowym Peteyem.
Helly.
Helly R.?
- Mark pokazuje jej zatyczki. - Gdzie?
- Teraz? - Nic im nie jest.
Na końcu skrzydła magazynowego.
Burt G. jest w sali zebrań.
Burt.
Irving.
Co ty tu robisz?
No wiesz. Zgubiłem się.
Właściwie to…
szukałem cię, bo się nie odzywałeś.
No bo…
- Dylan! O Boże! Co ty… - Irving.
Co ty robisz?
- Atakował cię. - Wypuść go!
- Co on tu robi? - Wypuść go!
- Oszalałeś? - Widziałeś obraz.
Chcesz, żeby cię wypatroszył?
Gdzie twoi koledzy?
Chowałeś przed nami sześć, kurwa, osób.
Ojej. Potrzebuję…
Potrzebuję kierownika!
Irving, czekaj. Nie idź.
- My… - Wiem, co knujesz.
- Co ty robisz? Otwórz drzwi. - Kierownik!
Otwórz drzwi.
- Potrzebujemy kierownika. - Irving!
Irving!
Helly?
Gdzie my, kurwa, jesteśmy?
Słuchaj, może chcesz to…
Chciałam odejść, a ona stwierdziła, że nie jestem osobą. Moja druga ja.
Tak, i to straszne, ale nie skupiaj się na niej.
Czego ty chcesz? Tutaj.
Chcę, żeby obudziła się, kiedy będzie uciekać z niej życie
i wiedziała, że to przeze mnie.
- Daj mi wyjaśnić. - Daruj sobie.
Przeszukałem skrzydło magazynowe. Nie ma ich.
Kurde. O&P pewnie ich już zabiło.
Irving, co?
Szef działu i nowa pracowniczka zaginęli. Wiesz, gdzie są?
Nie. Przyszedłem tylko do ciebie.
A reszta twojego działu?
Są w O&P. Wiem, że mówiłem tylko o Felicii i o mnie…
Jeśli przyszedłeś do mnie, to czemu jesteś w sali zebrań?
A nie w biurze?
Nie wiedziałem, czemu nie wracasz i nie chciałem cię spłoszyć.
Jak z tą ręką.
Nie spłoszyłeś mnie.
Albo speszyć. Słuchaj, obmyślałem żart.
- Żart? - Żeby ci powiedzieć.
Udowodnij. Powiedz go.
Jeszcze nie wymyśliłem.
Dlaczego kłamałeś o liczbie osób w twoim dziale?
Dlatego, że…
nie ufamy wam.
- Wy? Megachuje nie ufają nam? - Ja ufam.
Ale ludzie mówią różne rzeczy o MDR. Głupie stare historie, nawet żarty.
Co masz na myśli?
To dosłownie głupie. Mówią na przykład, że wyrosły wam torby.
- Torby? Takie na młode? - Tak.
Niektórzy twierdzą, że macie larwalne potomstwo,
które wyskakuje i atakuje, kiedy się zbliżamy.
To pojebane.
To oczywiście żart, ale sam nie wiem.
Zostaje pewien posmak. Ludzie są dziwni.
- Tak. - Chociaż muszę dodać,
że w tej teorii larwa w końcu was zjada i zastępuje.
Co wyjaśniałoby tajemnicę…
twojej młodzieńczej energii.
Irv?
- Wybacz. - Dokąd idziesz?
Tak?
Podoba ci się ten gość?
Masz coś przeciwko?
Tak. Mam coś przeciwko.
Podręcznik zakazuje związków ze współpracownikami.
Jebać podręcznik.
Ten gość jest z cholernego O&P. To obłudne węże.
To niebezpieczne.
Nie są gotowe.
Nie możecie ich jeszcze zabrać.
Jeszcze nie czas!
- Nie… - Wynoście się.
Już!
„Groźne okrucieństwo optyki i projektowania” ?
Tak było napisane.
Na pewno nie ma obrazu o takim tytule.
Jakich okrucieństw się dopuszczaliśmy?
To nieważne. Nie wierzę, żeby to była prawda.
Chociaż muszę naradzić się z moją larwą, oczywiście.
- Przykro mi, że musiałeś to zrobić. - Nic nie szkodzi.
Wiesz przecież,
że związki inne niż platoniczne i tak nie są mile widziane.
A nasz taki jest?
Cóż, Burcie G., na razie
formalnie uwalniam cię spod nadzoru MDR.
Jak powiedział Kier: „Radujcie się”.
Chcesz wejść?
W magazynie jest coś, co chciałbym ci pokazać.
Dylanowi też, oczywiście.
Nie.
Zaloty Kiera i Imogene.
Poznał swoją żonę, pracując w fabryce eteru.
To cholerna głupota tu wchodzić.
Była sprzątaczką.
Według podręcznika połączył ich zapał do przemysłu.
Wiem, ale według tej interpretacji
poznali się jako współpracownicy i jako współpracownicy się pokochali.
Zastanawiam się, jak coś może być niewłaściwe, jeśli Kier…
- Zostaw go, ty załgany chuju! - Dylan, co?
- Dylan! - Niby nie zna
tego obrazu, a ma go na regale.
- Wcale nie. - Irv, musimy iść. Już.
Nie jest taki sam.
- Co? - Patrz.
Patrz, jakie odznaki mają napastnicy.
To nie jest O&P, Dylan. To my.
Ten obraz nigdy nie wisiał w korytarzach.
Nosi tytuł „Plaga rafinacji makrodanych ”.
Ale my nic takiego nie zrobiliśmy. Czemu ten sam obraz ma dwie wersje?
A może kozy to numery?
A my decydujemy, które przeżyją, a które… O Boże.
Wątpię.
Słuchaj…
Wiem, że nie chcesz tu być. Ale…
cieszę się, że jesteś
i przepraszam, że niczego więcej teraz nie mogę zrobić.
Daj mi mapę, to ją poprawię.
Beznadziejnie rysujesz.
O, pani Casey.
Właśnie wracaliśmy z naszego zdrowotnego spaceru.
Jesteście cali i zdrowi?
Tak.
To dobrze. Bałam się.
Przepraszam.
Wybaczam wam.
Dobrze.
Wiesz, co kombinuje teraz MDR?
Myślałam, że tobie za to płacą.
Nie przerwiesz tego?
„Więźnia najłatwiej poskromić, dając mu wierzyć, że jest wolny”.
Cytat z Kiera na każdą okazję. Ile działów dasz im jeszcze znaleźć?
Porozmawiam z Markiem.
Zalecam ostrożność. Góra nie będzie z tego zadowolona.
Tak, tatusiu.
Możesz wrócić, kiedy się dowiesz, kto zhakował chip Kilmera.
Przepraszam.
Chcę wam przedstawić Irvinga i Dylana.
Są z MDR.
To przyjaciele.
Napisy: Marzena Falkowska