Przyjmuję do wiadomości,
że dostęp do moich wspomnień będzie zależny od przestrzeni.
Nie będę pamiętać, co działo się na zewnątrz,
przebywając na poziomie rozdzielenia w Lumon,
ani zachowywać po wyjściu wspomnień z pracy.
Jestem świadoma, że ta zmiana
jest całkowita i nieodwracalna.
Oświadczam to dobrowolnie.
Dobrze, to już koniec.
Proszę ze mną.
Twoja zawodowa persona wkrótce obudzi się na poziomie rozdzielenia.
Natomiast ty następnym razem będziesz świadoma wieczorem,
jadąc windą na górę.
W windzie jest poręcz, na wypadek zawrotów głowy.
O rany.
Uwielbiam, kiedy słońce rozświetla mu twarz.
Wiesz, że co rano pił trzy surowe jajka z mlekiem?
Słyszałam o tym.
Jego ulubione śniadanie.
Przygotujemy cię tutaj.
Dzień dobry, Lawrence.
Podobno to nie boli.
KETAMINA
Odpręż się.
Poczujesz lekkie wibracje.
UKŁAD SCALONY TECHNOLOGIA ROZDZIELENIA
Będę potem na górze i powiem ci, jak poszło.
Wybacz, jeśli będę świrować.
Nie martw się. Bardzo się cieszę na nasze spotkanie.
Co się dzieje?
Dobrze cię widzieć.
Twoje wprowadzenie było super.
Gdzie ja jestem?
Czasem, kiedy pracowniczka dostosowuje się do rozdzielonej przestrzeni,
przyprowadzamy ją na klatkę schodową, żeby instynktownie poczuła zmianę.
O nie. Próbuję wyjść?
Nie.
To część procedury.
Odwróć się i wejdź z powrotem. To wystarczy.
- Co jest? - Nie szkodzi.
Nie ma problemu.
Spróbujesz jeszcze raz?
Może z większą ikrą?
Cześć.
Jestem na schodach.
Idzie nieźle.
Nie, jest…
O kurwa!
Nie, zadzwonię potem.
Dociekliwa jesteś.
Nie chcę tam być, prawda?
Uczysz się, że chcesz.
Twoje przejście tutaj jest dla nas jak cud.
Robisz niesamowitą rzecz.
Hej, weteranko!
Pierwszy dzień za tobą.
Rozdzielenie
PORANNA LISTA KONTROLNA STARSZYCH RAFINERÓW I RAFINEREK
NAPEŁNIĆ DOZOWNIK MYDŁA.
PODZIĘKOWAĆ PORTRETOWI EAGANA. DOKONAĆ SAMOOCENY.
RWANDYJSKA KAWA MIELONA
REGULAMIN
Teraz jest jutro?
Tak.
No, jest poniedziałek.
- Już po weekendzie? - Tak.
- Czuję, jakbym w ogóle nie wychodziła. - Tak tu jest z nocami i weekendami.
- Jakby ich nie było? - Przywykniesz.
Lepiej skupić się na skutkach snu,
skoro i tak go nie doświadczamy.
Możesz czuć się odświeżona albo szczęśliwa.
Mniej napięta w ramionach. Rześka.
Czyli jest 9.05?
Wchodzimy też na raty, żeby nie spotkać się na zewnątrz.
Najwyraźniej to ważne.
Czyli się nie przyjaźnimy.
Chyba nie.
Mój obecny plik to Tumwater.
WITAJ W RODZINIE LUMON
Robię go od 11 tygodni.
- „Tumwater”. Jedno słowo. - Mam to zapisywać?
- Nie. - Zrobiłem już 96%,
więc zdobyłem cztery z pięciu nagród,
w tym gumki i pułapki na palce, które tu widzisz.
Przy 100% dostaje się piątą nagrodę, swoją karykaturę.
Jak sama widzisz, mam ich aż za dużo.
Właśnie.
Każdą dostałem za skończony plik.
Czyli to najlepsza nagroda?
Procentowo.
Ale jeśli wyrobimy się w kwartale,
jedno z nas zostaje rafinerem kwartału i urządzają mu imprezę z goframi.
Imprezę z goframi?
Wolnego, pszczółko.
Jestem pewniakiem w tym kwartale, więc nie rób sobie nadziei.
A kryształowa kostka Marka?
To nie trofeum. Po prostu ją dostał.
Helly, możesz włączyć konsolę?
To… Przepraszam.
Przepraszam, Mark. Wiem, że szkolisz Helly.
Zauważyłem, że zabrałeś z biurek zdjęcia grupowe.
Tak. Zrobimy dziś nowe na imprezie Helly.
Dobrze. To jest plik Siena.
Wszystkie te dane
pasują do jednej z czterech podstawowych kategorii.
Grupujemy każdą linijkę kodu
i rozdzielamy je równo do pięciu cyfrowych wiaderek.
Impreza.
Przejrzyj to za pomocą strzałek.
Myślę, że stare zdjęcia powinny zostać na biurkach,
aż nie pojawią się nowe.
Dobrze.
- Powinnam coś rozumieć? - Nie.
Wszystkie dane przychodzą z góry zakodowane.
To jak je kategoryzować?
Co?
Każda kategoria liczb występuje w porządku, który wywołuje
emocjonalną reakcję u rafinera.
Liczby z kategorii pierwszej, na przykład, sprawiają konkretne wrażenie.
Są trochę niepokojące, straszne.
Straszne?
No tak.
Moja praca polega na szukaniu w arkuszu strasznych liczb?
Brzmi głupio i Mark to tak opisał.
Te liczby krwawią? Recytują coś?
Zrozumiesz, kiedy zobaczysz. A trochę to zajmie.
Hej, Mark, właśnie wydrukowałem fragment regulaminu na temat zmiany zdjęć.
Powinieneś go przestudiować w wolnej chwili.
- Dziękuję. - Przepraszam.
Jestem w pułapce?
W jakim sensie?
Jeśli okaże się, że tego nienawidzę i chcę odejść, to będę mogła?
Słuchaj.
Jeśli jesteś niezadowolona,
możesz złożyć podanie o odejście do swojej zewnętrznej wersji.
Powodzenia z zatwierdzeniem.
Tak, zwykle są odrzucane. Poza tym, no wiesz…
Co?
Ponieważ ta percepcyjna wersja ciebie istnieje tylko w Lumon,
odejście zakończyłoby w efekcie twoje życie.
Takie, jakim je znasz.
Dzień dobry.
Czad. Melonowy bar.
Dzień dobry panu.
Helly, witaj.
Jestem w szoku, widząc, jak bardzo się już wpasowałaś.
Panuje tu poczucie pełni.
A teraz czas zacząć imprezę.
Mam na imię Irving, jak wszyscy dobrze wiecie.
Pracuję tu od trzech lat
i o sobie powiem to, że znam dziewięć głównych zasad Lumon.
Ekstra. Jaka jest twoja ulubiona?
Wszystkie.
Ale dzisiaj powiedziałbym, że… radość.
Świetnie.
Dziś nie robimy upadku zaufania, Irv.
Dobrze.
WITAJ, HELLY!
Nie.
Cześć, jestem Helly.
Jestem w Lumon od jakichś…
dziesięciu godzin i…
Przepraszam, nic o sobie nie wiem.
Na pewno wiesz.
Naprawdę nie wiem.
Chyba wczoraj wróciłam,
ale nie wiem, czy do domu, czy mieszkania, czy mam rodzinę…
Lubię myśleć, że mój alter mieszka na barce.
Przepraszam, alterzy to…
To my na zewnątrz.
Widziałaś swoją alterkę na filmie.
W zasadzie mam jej do powiedzenia parę rzeczy. Mogę je nagrać?
Jak się tutaj dowiesz, komunikacja między wami
jest dość ograniczona.
To może napiszę jej liścik?
Niestety windy są wyposażone w tak zwane „czujniki kodu”,
więc nie można nic przekazywać.
Działają jak wykrywacze metalu, tylko dla symboli pisemnych.
Opracował je Lumon.
Zgadza się.
Jasne. Dobrze, a gdybym…
Chyba nie do końca rozumiesz, w co gramy, Helly.
Mogę?
To jest Helly.
Ma 30 lat, alergię na migdały i słabe szkliwo.
Mierzy 167 cm, co plasuje ją na czwartym miejscu w biurze,
a jej włosy sięgają do ramion.
A widząc ją tutaj z wami, powiedziałbym, że zdecydowanie ma rodzinę.
O rety. Ciężko przebić coś takiego.
Powiem więc tylko, że jestem Mark.
Pracuję w Lumon od około dwóch lat i wprost uwielbiam tę grę.
Wszystko pięknie, kolego, ale powiedziałeś to ostatnim razem.
To prawda.
No…
Złamałem dziś rano zasady.
Odkurzałem stare zdjęcia grupowe, te z Peteyem,
i to mnie…
zasmuciło.
I chyba też…
zmartwiło, że nie będę umiał zarządzać działem tak jak on.
Zgadzam się. Mam podobne obawy.
Dlatego…
zabrałem je z boksów i schowałem do szafy,
czego nie powinniśmy robić.
Pamiętam to. Wyraziłem sprzeciw.
Dziękuję, że mi powiedziałeś.
Myślę, że twoja reakcja była urocza.
Choć to niezrozumiałe, że poczułeś takie emocje dla Peteya,
a nie, na przykład, dla Carol D.
Ale o odejściu Carol D. wiedzieliśmy wcześniej.
Jej alterka nagrała podziękowanie.
A Petey po prostu zniknął.
No i nie wiem,
czy jest w nowej pracy, leży pijany na plaży, a może nie żyje…
Wystarczy.
To dobra okazja, żeby przypomnieć,
że takie rzeczy jak śmierć dzieją się na zewnątrz.
Nie tutaj.
Życie w Lumon jest przed tym chronione.
Myślę, że wspaniałą reakcją na to może być wdzięczność.
Myślę też, że melon nie zrobi się już smaczniejszy.
Wybacz, że zepsułem ci grę.
Myślałam, że ja to zrobiłam, ale ty znacznie pogorszyłeś sytuację.
To jak się dowiesz, co z Peteyem?
Myślę, że Milchick wyraził się jasno.
Przestaniesz pytać o przyjaciela,
bo nasza niania ci zabroniła?
Milchick to miły facet.
Kiedy coś mówi, lepiej się słuchać.
- Mam to gdzieś. - Bo nie zawsze może być miły.
Rafinerzy!
Zróbmy tę nową fotkę, zanim melon napęcznieje.
Wreszcie.
Dobra. Szeroki uśmiech. Pamiętajcie, będziecie widzieć to codziennie.
Powiedzcie „wdzięczność”.
Wdzięczność!
Powiedzcie „radość”.
Radość!
Helly? Co ty robisz?
Chyba nie będę tu już pracować. Przepraszam.
Jak to?
Odchodzę.
Nie chcę sortować plików, nie oglądać słońca ani tracić przyjaciół.
- Nie i już. - Pamiętaj o czujnikach kodu.
A próbowałeś? Bo szczerze mówiąc, to brzmi jak jakiś wymysł.
Helly!
Proszę, nie wiesz…
O Boże. No już.
Cholera. Proszę pana?
Proszę wyjść.
Co my tu mamy?
Może lepiej chodź ze mną.
Proszę pana.
Hej. Widzę, że znalazł pan moją niesforną podopieczną.
Dziękuję za pomoc, jak zawsze.
Liścik.
Trochę mi wstyd, ale pierwszy raz kogoś szkolę
i chyba zapomniałem powiedzieć Helly o zakazie przemycania informacji.
Przepraszam. To Helly. Helly, to pan Graner.
Tak.
Jeśli więc Helly włączyła czujniki kodu,
to jest to moja wina i bardzo za to przepraszam.
Najmocniej.
Jesteś teraz szefem działu, tak?
No…
Czyli to twoja wina. Idziemy.
POKÓJ SOCJALNY
Mark.
Czyli jesteś doulą?
Właściwie to położną.
To ile porodów, nie wiem, widziałaś?
Ponad 300?
Większość w Montanie.
- O rety. To super. - Tak.
To bardzo duża liczba.
Tak. Mamy dwa porody dziennie.
Zazwyczaj.
Czyli jakieś dziesięć tygodniowo?
W ciągu pięciu dni roboczych czy…
- Jakoś tak. - Rozumiem.
- Prześwietlasz mnie dla siostry? - Nie. Jesteś świetna.
- Żartuję. - Wiem.
Dziękuję.
Czyli… Lumon?
- Tak. - Jak połowa tego miasta.
I połowa mnie. To był żart.
Zabawny.
Pracuję w archiwum, trochę jak taki firmowy historyk.
Wiele poufnych danych, stąd całe to…
Czyli nie wiesz…
z kim pracujesz, co robisz, ani nic innego?
Tak to wygląda.
- A gdybyś przemycił liścik? - Nie da się.
Czyli…
- możesz mieć tam dziewczynę… - Dziękuję.
…i tego nie wiedzieć.
A gdybyś poznał kogoś tutaj, nie wiedziałbyś tego tam.
Mógłbyś się ożenić, mieć dzieci
i zapominać, że istnieją na osiem godzin dziennie
przez resztę życia.
Nie miesza ci to w głowie?
Myślę, że dla niektórych o to właśnie chodzi.
Dla miejscowych to normalna temperatura?
Właściwie to jestem z Ganz.
I kto to mówi?
Czy Minnesota nie jest strasznie zimna z tymi swoimi jeziorami?
Tak. W Minnesocie było bardzo zimno,
kiedy raz tam pojechałam z rodzinnej Montany.
Czyli to różne miejsca.
Mieszkasz na osiedlu Lumen?
Mówisz, jakby to był internat.
- Chodziło mi o… - Mieszkam w Baird Creek.
Tak, domy są tam dotowane przez firmę, która mnie zatrudnia.
Interesuje panią zdrowie psychiczne dzieci?
Legalne rozdzielenie w pracy?
- Jak miło. RPU się pokazało. - Kto?
Rozdzieleni pracownicy nie widzą słońca.
Rzecznicy Pełnego Umysłu. Są świetni.
Interesuje pana zdrowie psychiczne dzieci?
- Dziękuję. - A może państwa?
- Tak. - Super!
Zbieramy podpisy pod referendum, żeby zakazać megakorporacjom
- wymuszanie rozdzielenia. - Wymuszają je?
Lobbują za tym. Jame Eagan chce rozdzielać dzieci…
A co z tymi, którzy okaleczają się dobrowolnie?
Ponoć niektórzy są tak omamieni, że nawet nie uważają się za ofiary.
Słyszałem też, że rozdzieleni
trafiają do dwóch osobnych piekieł. Czy to prawda?
Jeśli chce pan korzystać z pracy przymusowej…
- Pracy przymusowej? - …to pańska sprawa.
Serio, kurwa?
- Przymusowej? - Serio.
Czyli ludzie mogą sami się więzić?
Jesteś teraz niewolnikiem?
Przecież wersja ciebie z przeszłości postanowiła tu przyjść,
żebyś był dla ludzi nadętym kutasem.
Rozdzielenie to jarzmo, dupku.
Ładne słowo jak na…
Ile masz lat? Dwanaście?
Masz 12 lat? Chodzisz już w ogóle do liceum?
Dobra, chodź.
Pani Selvig.
Gest pojednawczy.
Walczymy ze sobą?
Nie mogę przestać myśleć o tych cholernych koszach.
Nie trzeba było, ale to bardzo miłe. Dziękuję.
Może pani wejdzie? Mam mleko.
Dziękuję!
Eksperymentuję z rumiankiem, więc nie obraź się, jeśli się zakrztusisz.
Na pewno nie.
Wciąż czekasz, aż ta trzecia żarówka sama odżyje?
Tak. Ciągle zapominam ją wymienić.
Ładnie pachniesz. Byłeś na randce?
W pewnym sensie. Moja siostra umówiła mnie ze swoją doulą czy raczej położną.
Nie wiem, co o tym myśleć.
No to spróbujmy.
Są znakomite.
Mój zmarły mąż był stolarzem
i przed śmiercią powiedział, że zbuduje nam w zaświatach dom.
Z tyłu będzie małe mieszkanie dla gości,
gdybym znalazła nowego mężczyznę, zanim tam dotrę.
To… przeurocze.
Tak. Narysował nawet projekt, który noszę w torebce.
Wpadnij do sklepu, dobra?
Dam ci kulę do kąpieli z bylicą. Będziesz po niej spać jak suseł.
Spróbuję podejść.
Dobranoc pani.
WYROBY GEMMY
Dali mi za partnerkę kobietę.
Mogłeś wspomnieć wcześniej.
Lepiej zajmij się śledzeniem, a nie… jedzeniem śledzi.
KONIEC Z ROZDZIELENIEM!
ROZDZIELENIE ODZIERA PRACOWNIKA Z MORALNEJ AUTONOMII.
Seth Milchick, Lumon Industries.
Mówi Mark Scout.
Jestem rozdzielonym pracownikiem numer 4502.
Miło pana słyszeć. W czym mogę pomóc?
Obudziłem się w kiepskim stanie. Przepraszam, że dzwonię dopiero teraz.
O nie. Mogę spytać, czy to coś poważnego?
To nic złego. Drobny incydent żołądkowy.
Jutro pewnie wrócę.
Przykro mi.
Pański alter będzie smutny, że opuści dzień.
Proszę poczuć się lepiej, dobrze?
- Gdzie Mark? - Ja też za tobą tęskniłem.
Powinien przychodzić pierwszy. Nie myślisz, że…
Pewnie jest chory. Nie wyleciałby zaraz po Peteyu.
Mam taką nadzieję.
Wkrótce kończy się kwartał i nie uśmiecha mi się rola szefa działu.
Jesteś pewny siebie jak na kogoś, kogo upomniano za drzemkę.
Przepraszam. To było…
Nic nie poradzę, że zatrudniono mnie w takim wieku.
To się nigdy nie kończy, co?
Wieczny znój.
Gdzie jest Mark?
Chory lub zwolniony. Pewnie chory.
Nie zwolniliby go za mój liścik, co?
Nie. Wczoraj odrobił swoje w pokoju socjalnym.
Mówił, że jest chory.
Brzmiał tak?
Nie wiem. Mówił, że to żołądek.
Dziwna pora.
Gumki są głównie dla ozdoby, bo nie mamy ołówków.
Pułapki na palce są fajne przy bezpiecznym użyciu.
Ale liczy się to, co symbolizują, czyli postęp w pliku.
- Ale czemu ich nie kończymy? - Bo mamy je za krótko.
Kończymy średnio jeden na pięć plików, zanim stracą ważność.
I tak lepiej niż kiedyś, przed pierwszym fuksem Marka.
Czym?
Nie!
Irv?
Przepraszam.
Irving?
Potrącimy czas drzemki z wypłaty twojego altera.
Trudniej będzie odzyskać zaufanie moje i pani Cobel.
Tak bardzo przepraszam.
Nikt nie pragnie wrzucać cię do pokoju socjalnego.
Pani Casey cię zbada i potem zobaczymy, dobrze?
Dziękuję panu.
ZDROWIE
STRZEŻ SIĘ SŁABOŚCI.
POHAMUJ TEMPERAMENT.
Na razie nic strasznego.
O Boże, cztery!
Nie leć w chuja.
Mówiłem, że pojmiesz, kiedy zobaczysz, więc cierpliwości.
Co to w ogóle za liczby?
Wiemy w ogóle, co niby czyścimy?
Moja teoria?
Morze.
Morze?
Tak. Zastanów się.
Jeśli nasi alterzy rozdzielają sobie mózgi,
musiało nieźle się spieprzyć.
Głód, plagi i tak dalej.
To co ma robić zdesperowana ludzkość?
Zasiedlać morze?
Zasiedlać morze.
Ale najpierw muszą wysłać tam sondy, żeby je oczyścić
z zabójczych węgorzy, z którymi nie możemy mieszkać.
Dlatego wysyłają nam zakodowane dane z sond,
a my wyczuwamy węgorze i mówimy sondom, co mają rozwalić.
To główna teoria?
Nie. Irv myśli, że wycinamy przekleństwa z filmów.
Ale co to jest? Nad czym tak naprawdę tam pracujemy?
Nie wiem.
Myślałem, że bez rozdzielenia to zyska sens, ale…
Separują nas od innych działów.
Nawet nie wiemy, ile ich jest.
Ale od dwóch tygodni jestem zreintegrowany.
Rozrysowałem plan poziomu.
Przed odejściem ukryłem dla ciebie oryginał.
POKÓJ SOCJALNY
Wszystko gra?
Wybacz.
Choroba reintegracyjna.
Nie słyszałem o takiej.
Bo jestem pierwszym zjebem, który ją ma.
Spanie w zimnej szklarni też nie pomaga, ale nie mogę iść do domu.
No dobrze, to co takiego złego się tam dzieje?
Jest taki pokój…
Idziemy tam, kiedy źle się zachowamy.
Co to jest?
Nie jest ci przykro.
Proszę. Naprawdę jest mi przykro.
Przeczytaj to znowu.
Wybaczcie mi krzywdę, którą wyrządziłem temu światu.
Tylko ja mogę odpokutować za swoje czyny i tylko moje sumienie one plamią.
Jestem wdzięczny, że mnie złapano,
a mój upadek zatrzymali ludzie o zasuszonych dłoniach.
Mogę tylko przeprosić. Jest mi niezmiernie przykro.
Nie mówisz z przekonaniem. Jeszcze raz, proszę.
Wybaczcie mi krzywdę, którą wyrządziłem temu światu.
Tylko ja mogę odpokutować za swoje czyny.
Co to, kurwa, jest?
To pokój socjalny.
Przepraszam.
To ja przepraszam.
Nie wiedziałem, że ktoś tu jest.
Wychodzę ze swojej sesji.
Właśnie miałem wejść. Podziwiałem sztukę, czekając.
Ten obraz wisiał przez wiele lat w wieczystym skrzydle.
Wiem. Byłem załamany, kiedy go zdjęli.
Tu pasuje lepiej. Uspokaja.
Jestem Irving z działu rafinacji makrodanych.
Jest pan szefem działu?
Optyka i projektowanie.
To dwuosobowy dział, więc ledwie.
Czyli to wasze dzieło?
Nie malujemy obrazów. Wieszamy je.
Podobał mi się cykl Ambrose’a w sali do ćwiczeń zespołowych.
Nigdy go nie widziałem.
Rzadko spotyka się znawców.
Większość myśli o nas tylko wtedy, kiedy przychodzą nowe torby.
One też są świetne.
Tak?
W przyszłym miesiącu będą nowe.
Najlepszy wzór, moim zdaniem.
O rety! Będę o nich teraz cały czas myślał.
Irving?
Dobrze, Irving.
Chciałabym przekazać ci fakty na temat twojego altera.
CENTRUM ZDROWIA FAKTY NA TEMAT ALTERA
Ponieważ jest wzorem cnót, powinno być to bardzo przyjemne.
Zrelaksuj swoje ciało i otwórz się na fakty.
Spróbuj cieszyć się każdym na równi.
Tymi faktami nie należy dzielić się poza tym pokojem.
Ale na razie możesz czerpać z nich przyjemność.
Twój alter jest wspaniałomyślny.
Twój alter lubi muzykę i posiada wiele płyt.
Twój alter jest przyjacielem dzieci, osób starszych i chorych umysłowo.
Twój alter jest silny i pomógł komuś podnieść ciężki przedmiot.
Twój alter często chodzi na tańce i inni uczestnicy go lubią.
Twój alter lubi filmy i posiada maszynę, która je odtwarza.
Twój alter jest wspaniały i potrafi pływać dobrze oraz z gracją.
Przepraszam.
Spróbuj cieszyć się każdy faktem na równi
i nie przedkładać żadnego ponad inne.
Odejmuję dziesięć punktów. Zostało ci jeszcze 90.
- Punktów? - Proszę, nie odzywaj się.
Twój alter wygrał dwa tygodnie temu grę.
Twój alter ceni wodę.
Zdjęcie twojego altera z nagrodą pojawiło się kiedyś w gazecie.
Twój alter nie boi się zbirów ani łotrów.
Twój alter lubi dźwięk radaru.
Twój alter potrafi świetnie całować i uprawiać miłość.
Przepraszam.
Nie reaguj proszę na konkretne fakty.
Odejmuję dziesięć punktów.
- Ja tylko… - Proszę, nie mów nic więcej
albo odejmę pozostałe punkty i sesja się skończy.
LIMIT DWÓCH ŻETONÓW NA OSOBĘ NA DZIEŃ
RODZYNKI - ORZECHY - SŁODYCZE
BORÓWKI - ŻEŃ-SZEŃ SŁONECZNIK - MIĘTÓWKI
RODZYNKI
- Tylko windy? - Co?
Mają czujniki kodu. Czy schody też?
Jezu. Schody też. A co?
Jeśli nikt nie zatwierdza rezygnacji, skąd wiesz, że w ogóle je dostarczają?
Musisz odpuścić ten pomysł z liścikiem.
Ale jak czułe są skanery?
A gdyby wykoślawić litery, jak w tych testach na roboty?
- Hej, dzieci. Co na obiad? - Nie.
Jak było na sesji?
Świetnie. Bardzo odżywczo. Poznałem szefa działu projektowania.
Burta? Znam go, to chuj. Nie powiedziałeś mu, gdzie jesteśmy?
Burt nie jest chujem. I nie.
Pytam dla bezpieczeństwa.
- Nie muszę ci mówić… - To mit.
Nie udawaj, że zależy ci na tym dziale. Czekasz tylko na gofry.
Wypraszam sobie, kurwa. Mamy lubić dodatki.
„Wszyscy pod opieką Lumon będą pławić się w premiach motywacyjnych”.
Nie przekręcaj fragmentów podręcznika, dobra?
- Nie rób tego. - Chłopaki?
Lumon jest dla nas dobry i nie można…
Chłopaki!
To.
Tak.
Czemu to…
Spokojnie. Odgrodź złe dane, tak jak ci pokazałem.
Widzisz obwód?
I do kosza z nimi.
Bum, kurwa. Zrafinowane.
Dobrze, Helly. Hip, hip.
Były straszne. Te liczby były straszne.
Tu jest kanapa. Znajdę ci śpiwór.
Możesz skorzystać z prysznica, jeśli chcesz.
O co ci chodzi?
Dzięki za to, Mark.
Uznałem, że moja wersja z pracy byłaby wkurzona,
gdybym dał ci spać w szklarni.
Światło jest po lewej.
BIWAK
Wszystko gra?
Tak! Wszystko w porządku.
Nic ci nie jest?
KU PAMIĘCI CALEBA SMITHA
Napisy: Marzena Falkowska