1 00:00:14,139 --> 00:00:15,307 คุณเป็นใคร 2 00:00:26,151 --> 00:00:27,152 คุณเป็นใคร 3 00:00:49,716 --> 00:00:50,717 ฮัลโหล 4 00:00:58,100 --> 00:01:00,269 ขอโทษครับ ผมข้ามขั้นตอนไปหน่อย 5 00:01:02,187 --> 00:01:04,313 สวัสดีครับ คนบนโต๊ะน่ะ 6 00:01:04,397 --> 00:01:06,650 ช่วยตอบแบบสอบถามสั้นๆ ได้ไหม 7 00:01:07,943 --> 00:01:08,944 นั่นใครน่ะ 8 00:01:09,486 --> 00:01:10,487 ห้าคำถาม 9 00:01:10,571 --> 00:01:11,864 ผมรู้ว่าคุณงัวเงีย 10 00:01:11,947 --> 00:01:15,325 แต่ผมรับรองว่า คำถามจะทำให้คุณรู้สึกสดชื่นขึ้น 11 00:01:16,451 --> 00:01:17,828 ใครพูดน่ะ 12 00:01:27,379 --> 00:01:28,380 บ้าจริง 13 00:01:37,514 --> 00:01:40,517 นี่ เปิดประตูนะ 14 00:01:47,441 --> 00:01:50,694 ผมยินดีจะคุยกับคุณ หลังทำแบบสอบถามกันแล้ว 15 00:01:51,320 --> 00:01:53,030 เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ 16 00:01:54,406 --> 00:01:55,908 ฉันจะไม่ตอบคำถามคุณ 17 00:01:57,075 --> 00:01:59,328 เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ 18 00:02:02,998 --> 00:02:04,124 ปล่อยฉันออกไปนะ 19 00:02:08,086 --> 00:02:09,086 เฮ้ย! 20 00:02:10,881 --> 00:02:12,174 เปิดประตูสิโว้ย! 21 00:02:13,133 --> 00:02:14,134 เวร 22 00:02:15,469 --> 00:02:18,096 เฮ้ย! ปล่อยฉันออกไปนะ 23 00:02:41,245 --> 00:02:42,246 นี่ 24 00:02:44,039 --> 00:02:45,040 ฮัลโหล 25 00:02:46,041 --> 00:02:47,167 ห้าคำถามใช่มะ 26 00:02:48,627 --> 00:02:49,753 ห้าคำถามครับ 27 00:02:51,088 --> 00:02:52,339 ตอบแล้วได้อะไร 28 00:02:54,967 --> 00:02:56,301 ขึ้นอยู่กับคำตอบของคุณ 29 00:02:59,763 --> 00:03:00,764 ก็ได้ 30 00:03:01,640 --> 00:03:03,016 เยี่ยมครับ เริ่มกันเลย 31 00:03:03,517 --> 00:03:06,019 ก่อนอื่น คุณเป็นใคร 32 00:03:06,770 --> 00:03:08,522 นั่นคำถามแรกเหรอ 33 00:03:09,147 --> 00:03:10,399 ตอบแค่ชื่ออย่างเดียวก็ได้ 34 00:03:24,872 --> 00:03:25,873 ฉันไม่… 35 00:03:26,957 --> 00:03:28,417 ไม่เป็นไรครับ 36 00:03:28,500 --> 00:03:31,545 ถ้าคุณตอบคำถามไม่ได้ ให้พูดว่า "ไม่ทราบ" 37 00:03:32,921 --> 00:03:34,089 นี่มันอะไรกัน 38 00:03:34,173 --> 00:03:35,424 โอเค แปลว่าไม่ทราบ 39 00:03:35,507 --> 00:03:39,761 คำถามที่สอง คุณเกิดที่รัฐไหนหรือเขตไหนของสหรัฐฯ 40 00:03:39,845 --> 00:03:42,014 - เดี๋ยวก่อน - รัฐหรือเขตไหนครับ 41 00:03:42,097 --> 00:03:43,640 - ฉันไม่รู้ - ไม่ทราบ 42 00:03:43,724 --> 00:03:48,437 คำถามที่สาม โปรดระบุชื่อรัฐ หรือเขตอะไรก็ได้ของสหรัฐฯ มาหนึ่งชื่อ 43 00:03:48,520 --> 00:03:49,897 - เวร ฉัน… - สิ่งแรกที่คิดออก 44 00:03:49,980 --> 00:03:52,858 - ฉันไม่รู้ เดลาแวร์มั้ง นี่มันอะไรกัน - เดลาแวร์ 45 00:03:52,941 --> 00:03:57,070 คำถามที่สี่ คุณอีแกนชอบกินอะไร เป็นอาหารเช้ามากที่สุด 46 00:03:57,154 --> 00:03:58,864 ฉันไม่… คำถามอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย 47 00:03:58,947 --> 00:04:01,325 เนอะ ไม่ทราบ คำถามที่ห้า 48 00:04:01,408 --> 00:04:03,994 และขอเตือนว่านี่เป็นคำถามสุดท้าย 49 00:04:04,077 --> 00:04:05,370 พยายามนึกสุดชีวิต 50 00:04:05,454 --> 00:04:09,416 แม่คุณตาสีอะไร 51 00:04:27,434 --> 00:04:29,686 โอเค เกิดอะไร… เกิดอะไรขึ้น 52 00:04:29,770 --> 00:04:31,146 ไม่ทราบ 53 00:04:31,230 --> 00:04:37,110 คำตอบของคุณคือ ไม่ทราบ ไม่ทราบ เดลาแวร์ ไม่ทราบ ไม่ทราบ 54 00:04:38,403 --> 00:04:39,905 คุณทำห่าเหวอะไรกับฉัน 55 00:04:51,458 --> 00:04:53,001 คุณได้คะแนนเต็ม 56 00:05:46,930 --> 00:05:48,640 (ลูมอน มาร์ค สเกาต์ บัตรเข้าแผนกแยกโลก) 57 00:06:49,868 --> 00:06:51,495 คุณสเกาต์มา พร้อมหรือเปล่าคะ 58 00:07:00,420 --> 00:07:01,421 ขอบคุณค่ะ 59 00:07:05,133 --> 00:07:06,134 เชิญค่ะ 60 00:07:38,625 --> 00:07:41,044 (ทางเข้าแผนกแยกโลก) 61 00:08:31,929 --> 00:08:32,929 คุณสเกาต์ 62 00:08:33,013 --> 00:08:34,014 ไง จั๊ดด์ 63 00:08:44,900 --> 00:08:47,528 - เอาละ เจอกันตอนเย็นครับ - อื้อ ไว้เจอกัน 64 00:11:13,841 --> 00:11:15,926 (มาร์ค เอส. - อัลเลนทาวน์) 65 00:11:16,009 --> 00:11:17,886 - หายใจขัดๆ นะ - โทษที 66 00:11:17,970 --> 00:11:19,137 ป่วยเหรอ 67 00:11:19,221 --> 00:11:21,390 เป็นไปได้ เมื่อวานพีตี้ก็สูดน้ำมูกฟุดฟิด 68 00:11:21,974 --> 00:11:23,851 ถ้าหายใจใส่ฉัน ฉันจะกระชากกล่องเสียงนายออกมา 69 00:11:23,934 --> 00:11:26,353 โห โหดเต็มสิบไม่หัก 70 00:11:26,436 --> 00:11:28,647 ฉันรู้สึกว่าการกระชากกล่องเสียง ที่มีเชื้อโรคออกมา 71 00:11:28,730 --> 00:11:31,358 จะทำให้นายป่วยยิ่งกว่า โดนฉันหายใจรดซะอีก 72 00:11:31,441 --> 00:11:33,068 ไม่อะ สารเอ็นดอร์ฟิน 73 00:11:35,028 --> 00:11:37,781 อย่าให้พีตี้ป่วยจน มาทำงานไม่ไหวละกัน เพราะฉันเกือบจะทำ 74 00:11:37,865 --> 00:11:40,701 ไฟล์ทัมวอเตอร์เสร็จแล้ว และเขาต้องเป็นคนส่งเรื่องต่อ 75 00:11:40,784 --> 00:11:42,369 ฉันว่าเขาไม่มาหรอก 76 00:11:42,452 --> 00:11:43,453 (เดรนวิลล์) 77 00:11:43,537 --> 00:11:47,040 ถ้าเขาไม่มาส่งเรื่องวันนี้ พวกเขาจะไม่รู้จนอังคารหน้าโน่นแหละ 78 00:11:47,124 --> 00:11:49,751 - ลูมอนเฮงซวยแบบนี้ตลอด - ระวังหน่อย พวก 79 00:11:50,335 --> 00:11:52,129 ไง เด็กๆ ค่ำนี้มีอะไรกิน 80 00:11:52,212 --> 00:11:54,047 ให้ตายสิ เอิร์ฟ เราเตือนคุณแล้วนะ 81 00:11:54,131 --> 00:11:55,716 เรื่องคำทักทายน่ะเหรอ ล้อเล่นนี่ 82 00:11:55,799 --> 00:11:59,761 ไม่ เราเกลียดมันเข้าไส้ เราให้เหตุผลไปกี่ข้อแล้วนะ 83 00:12:00,470 --> 00:12:02,723 - แปด - แปดข้อ 84 00:12:02,806 --> 00:12:05,267 ข้อใหญ่สุดคือการกดหัวเราแบบเนียนๆ 85 00:12:05,350 --> 00:12:08,854 แถมฟังแล้วสับสนด้วย ลูกๆ ทำอาหารให้คุณกินเหรอ หรือว่า… 86 00:12:08,937 --> 00:12:10,939 นั่นสิ คุณเป็นพ่อเฮงซวยแบบไหนกัน 87 00:12:12,441 --> 00:12:14,526 - พีตี้ไม่มาเหรอ - เราคิดว่าเขาป่วย 88 00:12:14,610 --> 00:12:17,446 โอ้ ไม่นะ และดีแลน กำลังจะทำไฟล์ทัมวอเตอร์เสร็จในวันนี้ 89 00:12:17,529 --> 00:12:19,072 ใช่ และถ้าเขาไม่ได้เห็นผมทำเสร็จกับตา 90 00:12:19,156 --> 00:12:21,158 ผมอาจจะชวดตำแหน่ง นักกรองข้อมูลดีเด่นประจำไตรมาส 91 00:12:21,241 --> 00:12:22,951 และอดได้ปาร์ตี้วาฟเฟิล 92 00:12:23,035 --> 00:12:26,079 ขี้บ๊นขี้บ่น รางวัลสมัยนี้ก็เว่อร์เกิน 93 00:12:26,163 --> 00:12:28,081 สมัยก่อนเวลาที่เราปิดงานได้ 94 00:12:28,165 --> 00:12:29,958 พวกเขาแค่จับมือ แล้วเติมครีมเทียมให้ 95 00:12:30,042 --> 00:12:32,377 ผมยังไม่เชื่อว่า พวกเขาใช้ครีมเทียมเป็นแรงจูงใจ 96 00:12:32,461 --> 00:12:35,297 พูดจริง สมัยนั้นแค่นั้นก็ซึ้งจะแย่ 97 00:12:35,380 --> 00:12:37,049 ห่วยชะมัด 98 00:12:37,132 --> 00:12:38,759 ใช่ ห่วยมาก 99 00:12:38,842 --> 00:12:43,388 อุตส่าห์ทำงานหลังขดหลังแข็งทั้งวัน แต่ไม่ได้กินอาหารที่เด็กกันกินตอนเช้า 100 00:12:43,472 --> 00:12:45,766 โอ้โฮ วันนี้เอิร์ฟรมณ์บ่จอย 101 00:12:46,767 --> 00:12:49,269 อรุณสวัสดิ์ แผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค 102 00:12:49,353 --> 00:12:50,562 สวัสดีครับ คุณมิลชิค 103 00:12:51,647 --> 00:12:53,315 มาร์ค ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม 104 00:13:06,411 --> 00:13:09,414 (แผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค) 105 00:13:23,387 --> 00:13:26,557 คราวก่อนที่คุณมาพบคุณโคเบล เธออยู่ที่ห้องทำงานเก่า 106 00:13:26,640 --> 00:13:28,100 คราวนี้เธอย้ายมาห้องใหม่ 107 00:13:28,684 --> 00:13:30,352 หน้าตาไม่เหมือนเดิมเลย 108 00:13:31,144 --> 00:13:32,354 นี่มันเรื่องอะไรครับ 109 00:13:32,896 --> 00:13:33,897 เธอไม่เคยพูดหรอกนะ 110 00:13:33,981 --> 00:13:36,817 แต่ผมรู้ว่าถ้าคุณชมเรื่องห้องใหม่ เธอจะมีความสุขมาก 111 00:13:42,781 --> 00:13:46,243 (ฝ่ายบริหาร) 112 00:13:47,911 --> 00:13:50,247 มาร์ค เข้ามาสิ ปิดประตูด้วย 113 00:13:51,290 --> 00:13:52,291 ห้องใหม่สวยนะครับ 114 00:13:52,791 --> 00:13:54,042 น่าเกลียดจะตาย 115 00:13:55,169 --> 00:13:56,920 ครับ ออฟฟิศเก่าสวยกว่า 116 00:14:04,553 --> 00:14:06,847 คุณดูโทรมมาก เหมือนเมาค้างมา 117 00:14:08,182 --> 00:14:09,266 นั่งลงก่อนสิ 118 00:14:15,022 --> 00:14:17,024 วันนี้กรรมการบริหาร จะร่วมประชุมกับเราทางไกล 119 00:14:20,277 --> 00:14:22,362 มาร์ค เอส. มาที่โต๊ะทำงานฉันแล้วค่ะ 120 00:14:32,748 --> 00:14:33,874 สวัสดีครับ คุณ… 121 00:14:38,420 --> 00:14:41,215 เดาว่าเป็นเรื่องที่ ผมทำงานแทนหัวหน้าแผนกในวันนี้ 122 00:14:41,298 --> 00:14:44,468 โอเค คือ… คือว่า 123 00:14:44,551 --> 00:14:47,679 ผมเคยทำงานแทนพีตี้มาก่อน ดังนั้นน่าจะไม่มีปัญหาอะไร 124 00:14:47,763 --> 00:14:50,933 พีตี้ไม่ได้ทำงานให้บริษัทนี้แล้ว 125 00:14:52,059 --> 00:14:53,060 อะไรนะครับ 126 00:14:54,478 --> 00:14:59,900 ฉันพูดว่าพีตี้ไม่ได้ทำงานให้บริษัทนี้แล้ว 127 00:14:59,983 --> 00:15:04,279 เสียใจด้วยนะ มาร์ค ผมชอบมิตรภาพในที่ทำงานของคุณสองคนสุดเลย 128 00:15:06,532 --> 00:15:10,077 มันน่าจะมีการแจ้งล่วงหน้านี่ครับ เกิดอะไรขึ้น 129 00:15:10,160 --> 00:15:11,286 เราก็อยากจะบอกคุณนะ 130 00:15:11,370 --> 00:15:14,331 แต่บอกไม่ได้ เป็นนโยบายห้ามเปิดเผยข้อมูล 131 00:15:14,414 --> 00:15:17,167 คุณจะทำให้เราละเมิดความเป็นส่วนตัวของพีตี้ 132 00:15:20,838 --> 00:15:25,133 มาร์ค ช่วยเอาคีย์การ์ดของคุณมาวางบนโต๊ะ 133 00:15:29,888 --> 00:15:34,142 มาร์ค เอส. บัดนี้ ฉันขอมอบโอกาสให้คุณได้รับใช้เคียร์ 134 00:15:34,226 --> 00:15:37,896 ด้วยการเลื่อนขั้นให้คุณเป็น หัวหน้าแผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค 135 00:15:37,980 --> 00:15:39,231 ยินดีด้วย 136 00:15:49,283 --> 00:15:52,119 ถ้าอยากจับมือให้เอ่ยขอ 137 00:15:58,458 --> 00:16:00,085 ขอบคุณครับ ขอจับมือได้ไหมครับ 138 00:16:07,509 --> 00:16:11,054 ฉันรู้ว่าคุณไม่เคยเป็นผู้คุมการฝึกพนักงานใหม่ แต่เออร์วิงจะคอยประกบอยู่ด้วย 139 00:16:11,138 --> 00:16:15,601 แค่ทำตามขั้นตอน แล้วเพิ่มระดับ ให้เหมาะสมกับคำตอบที่ได้รับ 140 00:16:15,684 --> 00:16:16,685 คุณทำได้ 141 00:16:17,561 --> 00:16:19,646 - ถ้าต้องการเตรียมตัวสัก… - ขอบคุณครับ ไม่ต้อง 142 00:16:23,525 --> 00:16:26,653 แล้วก็ขอบคุณกรรมการบริหารด้วยครับ 143 00:16:28,447 --> 00:16:33,493 กรรมการบริหารจะไม่มีส่วนร่วมการประชุมครั้งนี้ ด้วยเสียง 144 00:16:43,837 --> 00:16:46,256 นักกรองข้อมูลที่เป็นผู้หญิงคนก่อนของเรา… 145 00:16:46,340 --> 00:16:47,883 แครอล เคยนั่งที่ของดีแลน 146 00:16:51,011 --> 00:16:52,012 อย่าเศร้าไป 147 00:16:52,095 --> 00:16:54,723 ผมไม่เป็นไร เราไม่เป็นไรหรอก 148 00:16:54,806 --> 00:16:56,683 ฉันรู้ว่านายกับพีตี้สนิทกัน 149 00:16:56,767 --> 00:17:00,103 เขาเป็นคนเดียวที่ชอบอารมณ์ขันของนาย 150 00:17:00,187 --> 00:17:04,107 ไม่มีปัญหาอะไรหรอก ผมควรเริ่มจากการถามข้อมูลก่อนใช่ไหม 151 00:17:04,191 --> 00:17:05,400 มันไม่ประหลาดนิดๆ เหรอ 152 00:17:05,483 --> 00:17:06,527 ระเบียบพื้นฐาน 153 00:17:06,609 --> 00:17:09,946 แค่เริ่มจากเอหนึ่งไปทีละบรรทัด อิงจากคำตอบของเธอ 154 00:17:10,030 --> 00:17:12,031 ผมคุยกับเธอเฉยๆ ไม่ได้เหรอ 155 00:17:12,115 --> 00:17:15,661 เธอสมควรได้รับข้อมูลตามลำดับขั้นตอนที่ถูกต้อง 156 00:17:15,743 --> 00:17:17,162 เหมือนคราวนายไง 157 00:17:17,246 --> 00:17:18,247 (ลูมอน รีไซเคิล) 158 00:17:18,329 --> 00:17:22,960 "ถ้าพนักงานฝึกหัดเริ่มดูกระวนกระวาย และขอออกจากห้อง ข้ามไปที่หน้า 19" 159 00:17:24,127 --> 00:17:26,964 เธอต้องขอสามครั้ง คุณถึงจะปล่อยเธอไป 160 00:17:27,047 --> 00:17:28,924 อ้อ ใช่ 161 00:17:29,424 --> 00:17:31,301 (พนักงานฝึกหัด ต้องขอออกจากห้องสามครั้ง) 162 00:17:33,971 --> 00:17:35,639 ภาพชัดดี 163 00:17:36,890 --> 00:17:38,058 เธอดูดี 164 00:17:39,101 --> 00:17:40,811 โอเค พวกคุณพร้อมแล้ว 165 00:17:44,606 --> 00:17:46,942 ผมแค่ชอบเห็นพวกคุณทุกคนเข้ามาในสภาพนี้ 166 00:17:48,777 --> 00:17:50,153 พร้อมเมื่อไหร่ก็เริ่มได้ 167 00:17:53,991 --> 00:17:55,367 - เอาละ - โอเค 168 00:17:55,450 --> 00:17:56,535 (B-004 คำพูดพนักงานฝึกหัด: นั่นใครพูด) 169 00:17:56,618 --> 00:17:58,579 (คำถามที่ 1: คุณเป็นใคร คำตอบมาตรฐาน: ไม่ทราบ) 170 00:18:02,040 --> 00:18:03,041 เริ่มได้ 171 00:18:06,003 --> 00:18:07,004 คุณเป็นใคร 172 00:18:16,597 --> 00:18:17,598 อย่างนั้นแหละ 173 00:18:19,683 --> 00:18:21,018 คุณเป็นใคร 174 00:18:26,857 --> 00:18:27,941 - มาร์ค - อะไร 175 00:18:28,025 --> 00:18:29,526 นายข้ามคำพูดเกริ่นนำ 176 00:18:30,152 --> 00:18:31,153 ฮัลโหล 177 00:18:31,695 --> 00:18:32,696 ฉิบหายแล้ว! 178 00:18:36,783 --> 00:18:38,827 ขอโทษครับ ผมข้ามขั้นตอนไปหน่อย 179 00:18:40,787 --> 00:18:41,622 (สวัสดี คนบนโต๊ะ) 180 00:18:42,539 --> 00:18:43,916 - นั่นแหละ - โอเค 181 00:18:45,250 --> 00:18:46,793 สวัสดีครับ คนบนโต๊ะน่ะ 182 00:18:46,877 --> 00:18:49,546 ช่วยตอบแบบสอบถามสั้นๆ ได้ไหม 183 00:18:51,673 --> 00:18:52,674 นั่นใครน่ะ 184 00:18:53,759 --> 00:18:54,927 ห้าคำถาม 185 00:18:55,010 --> 00:18:56,220 ผมรู้ว่าคุณงัวเงีย 186 00:18:56,303 --> 00:18:59,348 แต่ผมรับรองว่า คำถามจะทำให้คุณรู้สึกสดชื่นขึ้น 187 00:19:01,058 --> 00:19:02,351 ใครพูดน่ะ 188 00:19:02,976 --> 00:19:04,394 "ใครพูดน่ะ" 189 00:19:09,149 --> 00:19:10,317 (คุณอีแกนชอบกินอะไรเป็นอาหารเช้า) 190 00:19:17,032 --> 00:19:18,659 นี่ เปิดประตูนะ 191 00:19:18,742 --> 00:19:20,035 มาร์ค 192 00:19:20,118 --> 00:19:22,913 ผมยินดีจะคุยกับคุณ หลังทำแบบสอบถามกันแล้ว 193 00:19:22,996 --> 00:19:24,206 เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ 194 00:19:24,289 --> 00:19:26,250 ฉันจะไม่ตอบคำถามคุณ 195 00:19:29,753 --> 00:19:31,922 เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ 196 00:19:32,005 --> 00:19:34,049 ปล่อยฉันออกไปนะ เฮ้ย! 197 00:19:37,719 --> 00:19:40,264 - เปิดประตูสิโว้ย! - เธอ… เธอไม่ควรทำอย่างนั้น 198 00:19:40,848 --> 00:19:41,849 เฮ้! 199 00:19:41,932 --> 00:19:43,225 เธอจะพังเข้ามา 200 00:19:43,308 --> 00:19:44,893 - ปล่อยฉันออกไปนะ! - ไม่หรอก 201 00:19:46,270 --> 00:19:47,479 คุณดูอยู่รึเปล่า 202 00:19:48,981 --> 00:19:49,982 ดูอยู่ 203 00:19:51,233 --> 00:19:52,442 ผมควรไปช่วยไหม 204 00:19:54,403 --> 00:19:55,445 ไม่ต้องช่วย 205 00:20:02,870 --> 00:20:04,538 คุณได้คะแนนเต็ม 206 00:20:05,998 --> 00:20:09,626 เอาละ ผมว่าผมรู้แล้วว่าทำไมเราต่อกันไม่ติด 207 00:20:10,711 --> 00:20:13,255 - อะไร - มันต้องมีการเกริ่นนำ 208 00:20:13,338 --> 00:20:15,883 ซึ่งผมควรจะต้องอ่านก่อนทำแบบสอบถาม 209 00:20:15,966 --> 00:20:18,510 เพื่อนำไปสู่คำถามและ… 210 00:20:19,511 --> 00:20:22,222 แต่โชคไม่ดีที่ผมดันข้ามไปถามคำถามเลย 211 00:20:22,306 --> 00:20:23,348 ฉันเป็นมนุษย์เพาะพันธุ์รึเปล่า 212 00:20:24,349 --> 00:20:25,350 อะไรนะครับ 213 00:20:26,602 --> 00:20:30,522 คุณเพาะพันธุ์ฉันขึ้นมาเป็นอาหารรึเปล่า ฉันถึงได้ไม่มีความทรงจำ 214 00:20:33,108 --> 00:20:38,197 คุณคิดว่าเราเพาะพันธุ์มนุษย์ทั้งตัว แล้วให้สติสัมปชัญญะแก่คุณ… 215 00:20:38,280 --> 00:20:39,865 - จะไปรู้เหรอ - ทำเล็บให้คุณแล้วก็… 216 00:20:39,948 --> 00:20:41,200 ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จักคุณ 217 00:20:41,283 --> 00:20:43,493 ไม่ คุณไม่ใช่มนุษย์เพาะพันธุ์ คุณพระช่วย 218 00:20:44,161 --> 00:20:45,579 งั้นฉันชื่ออะไร 219 00:20:47,122 --> 00:20:48,123 เฮลลี่ 220 00:20:48,624 --> 00:20:51,251 คุณชื่อเฮลลี่ เฮลลี่ อาร์. 221 00:20:52,669 --> 00:20:53,670 เชิญครับ 222 00:21:08,268 --> 00:21:10,187 ขอบคุณที่ทำแบบสอบถาม 223 00:21:10,270 --> 00:21:14,274 ผมรู้สึกได้ว่าคำถามทำให้ คุณกลัวหรือจับต้นชนปลายไม่ถูก 224 00:21:14,358 --> 00:21:18,695 ข่าวดีก็คือคุณกำลังอยู่ที่ จุดตั้งต้นของการปฐมนิเทศ 225 00:21:25,827 --> 00:21:27,955 คืองี้ เรารับคุณเข้าทำงาน 226 00:21:28,038 --> 00:21:31,083 บนชั้นแยกของลูมอนอินดัสทรีส์ 227 00:21:31,708 --> 00:21:32,835 ชั้นอะไรนะ 228 00:21:44,930 --> 00:21:48,559 ผมเข้าใจว่าคุณสับสน เรื่องกระบวนการแยกโลก 229 00:21:49,101 --> 00:21:50,853 ก่อนจะข้ามไปพูดเรื่องนั้น 230 00:21:50,936 --> 00:21:55,607 มาคุยกันเรื่องที่ผมพนันว่าคุณเคยได้ยิน มาก่อนดีกว่า ความสมดุลระหว่างงานกับชีวิต 231 00:21:56,567 --> 00:21:58,652 ก่อนอื่น ลองจินตนาการว่าตัวเองเป็นกระดานหก 232 00:22:01,238 --> 00:22:02,531 บ้าจริง! 233 00:22:02,614 --> 00:22:04,700 มันล็อกจากข้างนอก 234 00:22:04,783 --> 00:22:06,159 - ปล่อยฉันออกไปนะ - ให้ตายสิ 235 00:22:08,328 --> 00:22:12,207 ใจเย็นแล้วคุยก่อนแป๊บนึงได้มั้ย ขอร้องละ 236 00:22:24,303 --> 00:22:25,304 ขอร้องละ 237 00:22:47,409 --> 00:22:49,203 โอเค ผมชื่อมาร์ค 238 00:22:50,579 --> 00:22:53,790 และ… คือว่าผม… 239 00:22:53,874 --> 00:22:56,376 สองสามปีก่อน ผมตื่นขึ้นมาบนโต๊ะตัวนี้ 240 00:22:57,002 --> 00:22:58,045 ในห้องนี้ 241 00:22:58,128 --> 00:23:03,884 และมีเสียงลอยๆ ถามว่าผมเป็นใครอยู่ 19 ครั้ง 242 00:23:07,012 --> 00:23:09,223 แล้วพอผมรู้ตัวว่าตอบไม่ได้ 243 00:23:09,306 --> 00:23:14,728 ผมบอกเสียงนั้นว่า ผมจะหาเขาให้เจอและฆ่าเขา 244 00:23:16,647 --> 00:23:19,566 ผมไม่รู้ว่าทำไมผมพูดแบบนั้น คือว่าตอนนั้นผมก็กลัวเหมือนกัน 245 00:23:20,817 --> 00:23:22,152 แล้วคุณได้ฆ่าเจ้าของเสียงไหม 246 00:23:23,862 --> 00:23:24,863 ไม่ 247 00:23:25,572 --> 00:23:30,118 ไม่ เสียงนั้นชื่อพีตี้ เขากลายเป็นเพื่อนรักของผม 248 00:23:32,204 --> 00:23:35,749 ฟังนะ ที่นี่มีชีวิตรออยู่ เฮลลี่ 249 00:23:36,667 --> 00:23:38,293 มีชีวิตรออยู่เหรอ 250 00:23:47,344 --> 00:23:53,809 คืองี้ ชีวิตก็เหมือนกับกระดานหก มันต้อง… 251 00:23:56,562 --> 00:23:58,313 ปล่อยฉันออกไปจากที่นี่ ไอ้เวร 252 00:24:07,948 --> 00:24:10,826 - ขอผมอีกครั้ง - อะไรนะ 253 00:24:10,909 --> 00:24:14,830 คุณขอให้ผมปล่อยไปสองครั้งแล้ว ขอผมอีกครั้ง 254 00:24:16,331 --> 00:24:17,875 - มาร์ค - ว่าไง 255 00:24:18,959 --> 00:24:21,253 ฉันอยากออกไปจากตึกนี้เดี๋ยวนี้ 256 00:24:23,672 --> 00:24:26,675 ผมเข้าใจว่าคุณไม่คิดว่าตัวเองเหมาะกับที่ลูมอน 257 00:24:26,758 --> 00:24:30,345 ถึงจะน่าผิดหวัง แต่ผมไม่อยากกักคุณไว้ ในที่ซึ่งคุณไม่อยากอยู่ 258 00:24:30,429 --> 00:24:33,390 ดังนั้นผมจะพาคุณออกไป 259 00:24:39,855 --> 00:24:40,856 เอิร์ฟ 260 00:25:03,629 --> 00:25:07,424 แผนกต่างๆ ยังโหรงเหรง แต่สักวันจะมีพนักงานเต็มไปหมด 261 00:25:07,508 --> 00:25:09,218 พวกเขาวางแผนจะขยายต่อไปอีก 262 00:25:10,052 --> 00:25:11,637 และฉันเป็นส่วนหนึ่งของแผนกเหรอ 263 00:25:12,471 --> 00:25:14,431 เปล่า คุณมาแทนที่คนอื่น 264 00:25:15,224 --> 00:25:16,517 แทนที่ใคร 265 00:25:18,393 --> 00:25:20,103 ทำไมคุณทำเสียงเหมือนคุณไม่พอใจ 266 00:25:27,319 --> 00:25:29,696 นี่คือทางลงบันได แค่ลับมุมตึกตรงนี้ 267 00:25:36,995 --> 00:25:38,163 คุณไม่ไปกับฉันเหรอ 268 00:25:38,247 --> 00:25:39,665 ผมไม่ได้รับอนุญาตให้มอง 269 00:25:39,748 --> 00:25:41,250 ว่ายังไงนะ 270 00:25:41,333 --> 00:25:42,751 เมื่อคุณออกไป คุณ… 271 00:25:44,503 --> 00:25:45,838 ผมแค่ไม่สามารถดูตอนคุณออกไป 272 00:25:53,011 --> 00:25:54,388 นั่นน่ะสินะ 273 00:26:03,772 --> 00:26:06,859 (สุดเขตชั้นแยก เขตหวงห้าม) 274 00:26:27,546 --> 00:26:29,590 อะไรวะ 275 00:27:21,892 --> 00:27:23,477 - ฉันตายแล้วเหรอ - เปล่า 276 00:27:24,102 --> 00:27:26,480 - ที่นี่ไม่ใช่นรกหรอกเหรอ - ไม่ใช่ 277 00:27:27,648 --> 00:27:29,358 งั้นทำไมฉันถึงออกไปจากที่นี่ไม่ได้วะ 278 00:27:29,441 --> 00:27:32,236 คุณออกไปแล้ว ตะกี้นี้เอง อย่างน้อยก็ออกไปถึงบันได 279 00:27:32,319 --> 00:27:34,696 คุณออกไป แต่คุณกลับมา 280 00:27:35,781 --> 00:27:37,366 - เปล่านะ - เรื่องจริง 281 00:27:38,325 --> 00:27:39,326 ตามมาสิ 282 00:27:42,746 --> 00:27:45,666 ใช้อุปกรณ์สำนักงานเป็นอาวุธตั้งแต่วันแรก 283 00:27:46,834 --> 00:27:49,127 คุณจะทำให้ที่นี่สนุกแน่ 284 00:27:49,837 --> 00:27:51,672 ฟังนะ ฉันเห็นใจคุณ 285 00:27:51,755 --> 00:27:56,760 ฉันเองก็อยากทุบมาร์คสักตุ้บ แต่ฉันเป็นนายจ้างเขา 286 00:27:56,844 --> 00:27:58,887 และเขาเป็นหัวหน้าแผนกของคุณ 287 00:27:59,680 --> 00:28:02,266 ดังนั้นเราทั้งคู่ต้องแกร่งเข้าไว้ 288 00:28:03,100 --> 00:28:07,104 ข่าวดีก็คือ การปฐมนิเทศของคุณเหลือแค่ส่วนเดียว 289 00:28:07,187 --> 00:28:10,315 ซึ่งมาร์คไม่มีทางทำพลาด 290 00:28:11,108 --> 00:28:12,359 ทำไมคะ 291 00:28:12,943 --> 00:28:14,862 เพราะมันเป็นวิดีโอ 292 00:28:22,369 --> 00:28:24,538 ยินดีต้อนรับสู่ลูมอนค่ะ เฮลลี่ 293 00:28:27,291 --> 00:28:29,001 (เฮลลี่ อาร์.) 294 00:28:50,439 --> 00:28:51,732 นั่งลงสิ 295 00:29:10,709 --> 00:29:12,085 คุณโกรธผมเหรอ 296 00:29:13,253 --> 00:29:17,633 สำหรับความไร้น้ำยาหรือว่าการขัดคำสั่งล่ะ 297 00:29:18,842 --> 00:29:20,677 - คือ… - โกรธ! 298 00:29:22,471 --> 00:29:24,848 คืองี้ แม่ฉันไม่นับถือพระเจ้า 299 00:29:25,807 --> 00:29:29,186 ท่านเคยพูดว่านรกมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย 300 00:29:29,770 --> 00:29:31,188 ข่าวดีก็คือ 301 00:29:31,855 --> 00:29:36,693 นรกเป็นแค่จินตนาการของมนุษย์ป่วยๆ 302 00:29:36,777 --> 00:29:37,778 ข่าวร้ายก็คือ 303 00:29:39,363 --> 00:29:43,283 อะไรก็ตามที่มนุษย์จินตนาการขึ้นมาได้ พวกเขาก็สร้างมันขึ้นมาได้ 304 00:29:47,621 --> 00:29:49,164 ผมไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่ายังไง 305 00:29:51,041 --> 00:29:54,628 แผนกแบบของคุณ ถ้าไม่ได้มีประโยชน์มากก็มีโทษหนักไปเลย 306 00:29:55,379 --> 00:29:57,297 รู้ไหมว่าอะไรที่ทำให้มันต่างกัน 307 00:30:04,179 --> 00:30:05,180 คนไงล่ะ 308 00:30:16,692 --> 00:30:17,985 นั่งลงได้ครับ 309 00:30:23,949 --> 00:30:25,993 (ลูมอน "เฮลลี่ อาร์." ยินดีต้อนรับ) 310 00:30:31,915 --> 00:30:34,543 โอเค เชิญไปนั่งได้เลยครับ 311 00:30:44,344 --> 00:30:45,429 ฉันชื่อเฮลลี่ อาร์. 312 00:30:47,764 --> 00:30:48,932 ฉันถ่ายคลิปวิดีโอนี้ 313 00:30:49,016 --> 00:30:53,187 ประมาณสองชั่วโมงก่อนที่จะเปิดให้ฉันดู 314 00:30:55,147 --> 00:30:58,483 ฉันตัดสินใจเข้าสู่กระบวนการนี้ด้วยตัวเอง 315 00:30:58,567 --> 00:31:00,485 กระบวนการที่เรียกว่า การแยกโลกเป็นสองใบ 316 00:31:02,321 --> 00:31:07,409 ฉันยินยอมให้มีการผ่าตัด แยกการรับรู้ลำดับเหตุการณ์ต่างๆ 317 00:31:07,492 --> 00:31:11,663 แยกความทรงจำ ระหว่างชีวิตการทำงานกับชีวิตส่วนตัว 318 00:31:12,623 --> 00:31:13,957 ฉันยอมรับว่านับจากนี้ไป 319 00:31:14,041 --> 00:31:18,128 การเข้าถึงความทรงจำของฉัน จะถูกควบคุมในเชิงพื้นที่ 320 00:31:19,421 --> 00:31:21,965 ฉันจะไม่สามารถเข้าถึง ความทรงจำภายนอกสถานที่แห่งนี้ 321 00:31:22,049 --> 00:31:24,968 ระหว่างอยู่ในแผนกแยกโลก ที่ชั้นใต้ดินของอาคารลูมอน 322 00:31:25,052 --> 00:31:27,513 หรือมีความทรงจำเรื่องงาน เมื่อขึ้นจากชั้นนี้ไปแล้ว 323 00:31:29,932 --> 00:31:33,185 ฉันรู้ตัวว่ากระบวนการเปลี่ยนแปลงนี้ 324 00:31:33,268 --> 00:31:36,188 ครบถ้วนสมบูรณ์และไม่อาจกลับมาเหมือนเดิมได้ 325 00:31:37,773 --> 00:31:39,441 ฉันอัดคลิปนี้ด้วยความสมัครใจ 326 00:31:44,780 --> 00:31:47,699 โอเค แค่นี้ครับ 327 00:31:54,831 --> 00:31:55,832 โอเค 328 00:31:56,917 --> 00:31:57,918 เชิญครับ 329 00:32:16,770 --> 00:32:18,272 เท่ากับฉันไม่มีวันออกไปจากที่นี่ได้ 330 00:32:20,524 --> 00:32:21,817 คุณออกได้ตอนห้าโมง 331 00:32:22,317 --> 00:32:25,487 อันที่จริง เขาให้เราทยอยออก ดังนั้น ห้าโมง 15 นาที 332 00:32:26,697 --> 00:32:29,867 แต่มันจะไม่รู้สึกอย่างนั้น อย่างน้อยก็ไม่ใช่คุณในเวอร์ชั่นนี้ 333 00:32:31,577 --> 00:32:32,911 ฉันมีครอบครัวไหม 334 00:32:33,954 --> 00:32:35,289 คุณจะไม่มีทางรู้ 335 00:32:36,874 --> 00:32:38,584 และฉันไม่มีทางเลือก 336 00:32:39,751 --> 00:32:45,007 ทุกครั้งที่คุณพบว่าตัวเองอยู่ที่นี่ เป็นเพราะคุณเลือกที่จะกลับมาเอง 337 00:33:13,076 --> 00:33:14,077 สวัสดีครับ 338 00:33:52,199 --> 00:33:53,325 กลับละนะ 339 00:33:53,408 --> 00:33:54,409 สวัสดีครับ 340 00:34:35,033 --> 00:34:36,034 (คุณสเกาต์) 341 00:34:43,458 --> 00:34:46,043 "ถึงมาร์ค ระหว่างยกกล่องไปที่ห้องวันนี้ 342 00:34:46,128 --> 00:34:48,505 คุณเหยียบแผ่นสไลด์ของเครื่องฉายจนลื่นล้ม 343 00:34:48,589 --> 00:34:52,176 ศีรษะบริเวณขมับกระทบกระเทือนเล็กน้อย" 344 00:34:59,141 --> 00:35:00,517 (ร้านพิปส์ บาร์แอนด์กริล บัตรเข้าวีไอพี) 345 00:35:00,601 --> 00:35:01,977 (บัตรของขวัญนี้ใช้เข้า) 346 00:35:02,060 --> 00:35:03,145 (ห้องวีไอพีได้ครั้งเดียว) 347 00:35:03,228 --> 00:35:04,479 (ฉันคือวีไอพีของพิปส์) 348 00:35:20,287 --> 00:35:21,496 เฮ้! 349 00:35:22,164 --> 00:35:23,749 โทษที 350 00:35:25,125 --> 00:35:26,960 ตามองถนนลื่นๆ หน่อยก็ดีนะ 351 00:35:29,838 --> 00:35:30,839 โทษที 352 00:35:56,865 --> 00:35:59,868 (แบร์ดครีก) 353 00:36:30,566 --> 00:36:34,570 ส่วนใหญ่ตัวริ้นจะใช้ชีวิตที่มีอยู่สามถึงเจ็ดวัน… 354 00:36:52,504 --> 00:36:56,925 อาฮะ ไม่ ผมรู้ คุณนายเซลวิก แค่คุณเอามาไว้ในที่ของผมอีกแล้ว 355 00:36:57,759 --> 00:37:01,513 ใช่ครับ รถเก็บขยะสดจะมาคืนพรุ่งนี้ คืนนี้เป็นขยะรีไซเคิล 356 00:37:02,514 --> 00:37:05,642 ใช่ มันพิลึก แต่เขาทำแบบนี้กัน 357 00:37:05,726 --> 00:37:08,061 พอคุณเอามาวางทั้งสองถัง มันก็ไม่เหลือที่ให้… 358 00:37:25,746 --> 00:37:26,997 - ไง - ไง 359 00:37:31,210 --> 00:37:32,211 ลืมใช่ไหม 360 00:37:37,174 --> 00:37:38,759 ใช่ เวร 361 00:37:38,842 --> 00:37:39,843 ไม่เป็นไร 362 00:37:40,844 --> 00:37:41,845 - โทษที - ไม่เป็นไร 363 00:37:41,929 --> 00:37:44,640 - ไปใส่กางเกงไหม แล้วฉันจะ… - ฉันสวมกางเกงอยู่ 364 00:37:44,723 --> 00:37:46,517 ไปรอนายใน… นั่นไม่ใช่กางเกง 365 00:37:47,893 --> 00:37:51,730 ถ้ามันไม่มีอาหาร แล้วมันจะเรียกว่าดินเนอร์ได้ไง 366 00:37:51,813 --> 00:37:52,940 - โอเค - แบบ… 367 00:37:53,649 --> 00:37:55,317 นาย… นายติดหนี้ฉันรอบนี้ 368 00:37:55,400 --> 00:37:56,944 - งั้นเหรอ - ใช่ 369 00:37:57,027 --> 00:38:00,322 จำตอนที่เราเป็นเด็กได้ไหม และฉันเป็นพี่น้องที่ดีกว่านายน่ะ 370 00:38:00,405 --> 00:38:02,866 สงสัยลืมไปแล้ว 371 00:38:04,326 --> 00:38:06,745 แล้วฉันก็รู้ว่ามันใกล้วันครบรอบแล้ว 372 00:38:06,828 --> 00:38:08,705 ฉันเลยคิดว่านายอาจจะอยากให้มีคนอยู่ด้วย 373 00:38:10,123 --> 00:38:11,124 ไม่ 374 00:38:13,168 --> 00:38:15,462 น่ารักดี ไปโดนอะไรมา 375 00:38:15,546 --> 00:38:17,756 ที่ทำงาน และพวกเขาขอโทษแล้ว 376 00:38:18,382 --> 00:38:19,800 พวกเขาขอโทษแล้ว ขอบคุณพระเจ้า 377 00:38:20,843 --> 00:38:22,761 พวกเขาได้เขียนคำอธิบาย ไว้กับคำขอโทษไหม 378 00:38:22,845 --> 00:38:25,180 ไม่เป็นไร ได้บัตรของขวัญ 379 00:38:25,764 --> 00:38:28,475 นายได้บัตรของขวัญ ได้ไปไหนล่ะ 380 00:38:29,518 --> 00:38:30,644 ไม่รู้สิ ร้านพิปส์ 381 00:38:31,270 --> 00:38:34,147 แหงละ ร้านพิปส์ ขอให้สนุกนะ 382 00:38:34,231 --> 00:38:36,024 แน่นอน ไม่ชวนเธอหรอก 383 00:38:45,284 --> 00:38:46,743 นักโทษของเรามาถึงแล้ว 384 00:38:46,827 --> 00:38:49,246 - ไง ริค - ริคเคน เรียกสิ ริคเคนไง 385 00:38:50,497 --> 00:38:52,416 - นายดูสบายดีนะ - คงงั้น 386 00:38:53,125 --> 00:38:54,334 - โอเค - ไง ที่รัก 387 00:38:54,418 --> 00:38:55,419 ไง 388 00:38:56,170 --> 00:39:00,757 ไม่ ฉันว่าสิ่งที่หลายคนมองข้ามก็คือ ชีวิตไม่ใช่อาหาร 389 00:39:00,841 --> 00:39:02,551 - ใช่ - เรามีชีวิต 390 00:39:02,634 --> 00:39:06,054 สิ่งที่มีคุณสมบัติแสนสลับซับซ้อน ทั้งทางประสาทการรับรู้ การเคลื่อนไหวกายภาพ 391 00:39:06,138 --> 00:39:08,932 แล้วเราก็มีอาหาร ซึ่งคืออะไร 392 00:39:09,016 --> 00:39:10,392 - ใช่ คืออะไร - เชื้อเพลิง 393 00:39:11,018 --> 00:39:13,353 แคลอรี่ มันไม่เหมือนกัน 394 00:39:13,437 --> 00:39:15,814 - ใช่ พูดถูกเป๊ะ แพตตัน - เห็นด้วยสุดๆ 395 00:39:15,898 --> 00:39:17,566 แม้ว่า ถ้าฉัน… 396 00:39:17,649 --> 00:39:22,863 โทษที มาร์คกับพ่อฉัน เคยสลักคำว่า "วิสกี้คือชีวิต" ไว้บนขวดแบน 397 00:39:24,448 --> 00:39:26,325 - จริง - มุกนี้ไม่เล่นไม่ได้ 398 00:39:26,408 --> 00:39:28,785 ใช่ เขาถูกวินิจฉัยผิดพลาดว่าเป็นคนติดเหล้า 399 00:39:28,869 --> 00:39:32,247 นี่มาร์ค ริคเคนบอกรีเบ็คกับฉันว่า คุณเคยสอนประวัติศาสตร์ 400 00:39:32,331 --> 00:39:33,332 ใช่ครับ 401 00:39:33,415 --> 00:39:35,792 ฉันสงสัยว่าคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้ 402 00:39:37,211 --> 00:39:39,213 อาหารกับชีวิตน่ะ 403 00:39:41,340 --> 00:39:44,885 ผมไม่แน่ใจ ส่วนใหญ่แล้ว ผมสอนเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 404 00:39:44,968 --> 00:39:47,095 โอเค งั้นผมมีหนึ่งคำถาม 405 00:39:47,179 --> 00:39:48,931 ผมเพิ่งอ่านบทความน่าคิดมาเรื่องนึง 406 00:39:49,014 --> 00:39:52,768 เกี่ยวกับการเปรียบเทียบระดับความรุนแรง และการทำสงครามในประวัติศาสตร์โลก 407 00:39:53,393 --> 00:39:54,394 เนิร์ดมาแล้ว 408 00:39:54,478 --> 00:39:55,896 สงครามกระชากใจ ผมรู้ 409 00:39:56,980 --> 00:40:02,444 แต่ยังไงก็ตาม เขาเขียนว่า จริงๆ แล้วคนสมัยนั้นเรียกมันว่ามหาสงคราม 410 00:40:03,028 --> 00:40:05,697 ปรากฏว่ามันจะสะเหล่อมาก ถ้าไปเรียกว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 411 00:40:06,281 --> 00:40:07,616 อย่างนั้นเหรอ 412 00:40:11,411 --> 00:40:16,792 คือว่า ไม่มีใครเรียกว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 413 00:40:16,875 --> 00:40:20,212 เพราะตอนนั้นยังไม่เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง 414 00:40:21,463 --> 00:40:23,090 - ว้าว - แน่นอน 415 00:40:23,173 --> 00:40:24,591 - นั่นถูกต้องที่สุด - โง่จัง 416 00:40:25,300 --> 00:40:26,343 จริงมากๆ 417 00:40:26,426 --> 00:40:27,970 เราถึงได้พาหมอนี่มาด้วยไง 418 00:40:28,929 --> 00:40:32,516 ภรรยาผู้ล่วงลับของมาร์ค เจมม่า เป็นนักวิชาการเหมือนกัน วรรณคดีรัสเซีย 419 00:40:32,599 --> 00:40:34,518 - ฉันชอบวรรณคดี - ใช่มะ 420 00:40:35,519 --> 00:40:37,688 แต่มาร์คทำงานที่ลูมอนแล้ว 421 00:40:37,771 --> 00:40:39,106 - ริคเคน - จริงเหรอ 422 00:40:39,189 --> 00:40:41,066 ครับ ประมาณสองปี 423 00:40:41,149 --> 00:40:43,110 - คุณออกแบบยารึเปล่า - เปล่า 424 00:40:43,193 --> 00:40:45,863 ผมนึกว่าลูมอนทำเกี่ยวกับพวกเทคโนโลยีซะอีก 425 00:40:45,946 --> 00:40:47,739 - พวกเขาเริ่มในยุค 1800 - จริงเหรอ 426 00:40:47,823 --> 00:40:49,616 พวกยาทาแผลใช่ไหม 427 00:40:49,700 --> 00:40:50,784 พวกเขาไม่ทำอะไรบ้าง 428 00:40:51,743 --> 00:40:54,454 ใช่ แต่ผมอยู่ในแผนกคลังข้อมูลองค์กร ก็เลย… 429 00:40:54,538 --> 00:40:56,790 งั้นคุณก็รู้ความลับดำมืดทั้งหมด 430 00:40:57,332 --> 00:40:59,126 - ไม่ ไม่รู้หรอก - ไม่ 431 00:40:59,209 --> 00:41:03,338 งานของมาร์คลับสุดยอด ถึงขั้นต้องผ่านกระบวนการแยกโลก 432 00:41:07,843 --> 00:41:08,844 คือ… 433 00:41:10,762 --> 00:41:12,264 นั่นไม่ธรรมดาเลยนะคะ 434 00:41:14,016 --> 00:41:17,311 ใช่ แล้วฉันก็คิดว่า มันเป็นสิทธิ์ของเขาที่จะบอกหรือไม่บอกใคร 435 00:41:17,394 --> 00:41:18,854 - ใช่ไหม ริคเคน - โอ้ ตายละ 436 00:41:18,937 --> 00:41:20,814 - ไม่ๆ - โอ้ พระเจ้า มาร์ค 437 00:41:20,898 --> 00:41:22,566 - อภัยให้ฉันด้วย - ไม่ ไม่เป็นไร ฉันไม่สน 438 00:41:22,649 --> 00:41:25,694 - ขอโทษด้วย - ไม่ ฉันคิดว่ามันน่าทึ่งมาก 439 00:41:25,777 --> 00:41:27,446 คือว่า ฉันก็อยากทำได้บ้าง 440 00:41:28,530 --> 00:41:31,909 แต่ฉันคงจะคิดถึงแต่ตัวฉันอีกคนตลอดเวลา 441 00:41:34,786 --> 00:41:37,748 คือ มันไม่มีตัวเราอีกคน 442 00:41:38,624 --> 00:41:40,709 เป็นผมเอง ผมเป็นคนทำงาน 443 00:41:40,792 --> 00:41:44,922 ฉันแค่ไม่เข้าใจส่วนลึกๆ ข้างใน คุณรู้สึกยังไง 444 00:41:48,175 --> 00:41:51,553 ก็ง่ายๆ ความทรงจำของคนคนหนึ่ง ถูกแบ่งเป็นสองส่วน 445 00:41:51,637 --> 00:41:54,973 ดังนั้นเวลาคุณไม่ได้อยู่ที่ทำงาน คุณก็ไม่มีความทรงจำว่าทำอะไรที่นั่น 446 00:41:55,057 --> 00:41:56,058 ผมพูดถูกไหม มาร์ค 447 00:41:56,141 --> 00:41:58,936 - คือว่า มัน… - คุณเข้างานตอนเก้าโมงเช้า 448 00:41:59,019 --> 00:42:01,605 แล้วจู่ๆ มันก็ห้าโมงเย็น แล้วคุณก็กลับบ้านเหรอ 449 00:42:01,688 --> 00:42:04,233 - พวกเขาให้เราทยอยออก ก็เลย… - ให้ทยอยออกเหรอ 450 00:42:04,316 --> 00:42:07,569 จากนั้นก็ตรงกันข้าม เมื่อคุณอยู่ที่ทำงาน คุณจะเข้าถึงความทรงจำข้างนอกไม่ได้ 451 00:42:07,653 --> 00:42:11,323 ดังนั้นแล้ว คุณในเวอร์ชั่นนั้นติดอยู่ที่นั่น 452 00:42:11,406 --> 00:42:13,575 คือ… 453 00:42:13,659 --> 00:42:16,203 - คือว่าไม่ใช่ติดอยู่ แต่… - แต่อะไร 454 00:42:20,290 --> 00:42:24,253 ไม่ๆ ผมอยากรู้ คุณจะพูดว่าอะไร ไม่ใช่ติดอยู่ แต่อะไร 455 00:42:27,130 --> 00:42:28,131 คุณจะพูดว่าอะไร 456 00:42:32,261 --> 00:42:35,055 รู้เลยว่าจุดยืนเรื่องนี้อยู่ตรงไหน 457 00:42:35,138 --> 00:42:36,431 โอเค ผมคิดว่าเราอาจจะ 458 00:42:36,515 --> 00:42:37,641 - หลงประเด็นกันอยู่ - ใช่ 459 00:42:39,309 --> 00:42:41,979 ประเด็นคือมาร์คตัดสินใจไปแล้ว 460 00:42:42,062 --> 00:42:43,814 และการตัดสินใจนั้นก็ชวนให้ถกกันได้ 461 00:42:45,190 --> 00:42:47,150 ทั้งทางจริยธรรมและทางสังคม 462 00:42:47,734 --> 00:42:50,487 ทางศีลธรรม ทางวิทยาศาสตร์ 463 00:42:51,530 --> 00:42:54,950 แต่มาร์ค ฉันเป็นกำลังใจให้นาย 464 00:42:55,576 --> 00:42:56,785 แบบสุดตัว 465 00:42:56,869 --> 00:42:58,495 - พูดได้ดี - ขอบคุณ 466 00:42:58,579 --> 00:43:00,998 - แน่นอนที่สุด - ฉันก็เป็นกำลังใจให้มาร์คแน่ๆ 467 00:43:02,124 --> 00:43:03,125 ว้าว 468 00:43:04,751 --> 00:43:07,087 ขอบคุณ พวกคุณน่ารักมาก 469 00:43:07,963 --> 00:43:10,382 คือตอนนี้ถึงเวลาที่ปกติแล้ว 470 00:43:10,465 --> 00:43:12,509 ผมจะพูดว่า "เจาะกินได้" 471 00:43:13,886 --> 00:43:16,471 แต่ผมต้องบอกว่า ผมคิดว่าการไม่มีอาหาร 472 00:43:16,555 --> 00:43:21,101 ทำให้เราได้ "เจาะ" ในระดับที่ลึกกว่านั้นเยอะ 473 00:43:21,185 --> 00:43:23,020 - อ๋อ เออ แน่นอนที่สุด - ใช่ไหม 474 00:43:23,103 --> 00:43:25,981 ผมจะบอกว่า เพื่อนผมที่ลิมาไม่ได้จัดเลี้ยงอาหารมา… 475 00:43:27,608 --> 00:43:30,277 ถ้าฉันให้นาย 3,000 เหรียญ นายจะยกโทษให้ฉันไหม 476 00:43:31,570 --> 00:43:36,491 เพราะลูกเธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับการกระทำป่าเถื่อนของคืนนี้ 477 00:43:36,575 --> 00:43:40,037 ฉันจะรอให้เธอคลอดก่อนแล้วค่อยฆ่าทิ้ง 478 00:43:40,120 --> 00:43:43,540 ให้ตายสิ ได้แล้วจ้ะ 479 00:43:46,585 --> 00:43:47,586 ขอบคุณ 480 00:43:52,508 --> 00:43:56,595 นี่ จิตแพทย์คนที่ไว้หนวดตลกๆ คนนั้นเป็นไงบ้าง 481 00:44:01,517 --> 00:44:02,518 นายไม่ได้ไปหาต่อ 482 00:44:04,353 --> 00:44:06,813 งานมันช่วยได้น่ะ 483 00:44:08,148 --> 00:44:09,149 อือ 484 00:44:10,734 --> 00:44:13,529 ฉันภูมิใจในตัวนายนะที่รับงานนั้น ภูมิใจจริงๆ 485 00:44:14,738 --> 00:44:17,032 และฉันคิดว่าเธอจะภูมิใจเหมือนกัน ฉันรู้ 486 00:44:20,327 --> 00:44:23,872 ฉันแค่รู้สึกว่าการลืมเธอวันละแปดชั่วโมง 487 00:44:23,956 --> 00:44:26,792 มันไม่เหมือนกับการเยียวยาใจเท่าไหร่ 488 00:44:34,842 --> 00:44:36,677 อยากค้างที่นี่ไหม ไหนๆ ก็มาแล้ว 489 00:44:38,178 --> 00:44:39,179 ไม่ 490 00:44:40,347 --> 00:44:41,348 ทำไมล่ะ 491 00:44:41,431 --> 00:44:43,267 บ้านเธอมีกลิ่นเหมือนคนท้อง 492 00:44:47,062 --> 00:44:49,273 ใช่ ฉันแค่ไม่เข้าใจส่วนลึกๆ ข้างใน 493 00:44:51,108 --> 00:44:52,526 เธอตลกดีเนอะว่ามะ 494 00:44:53,110 --> 00:44:55,904 - คืนนี้นายต้องนอนที่นี่ - ไม่ ไม่นอน 495 00:44:55,988 --> 00:44:57,906 ฉันทำผ้าปูเตียงเองทั้งหมดเลย 496 00:44:57,990 --> 00:45:01,034 ผืนใหญ่คงใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะเสร็จ 497 00:45:01,785 --> 00:45:04,288 แต่เตียงเดี่ยวก็นอนสบายดีนะ 498 00:45:04,371 --> 00:45:07,124 ชุดนอนก็ทำมาจากผ้าทอมือจากบอลติก 499 00:45:07,207 --> 00:45:09,585 นายจะหลับสบายแน่ๆ 500 00:45:10,127 --> 00:45:14,256 ขอบคุณ ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมีสามเตียง 501 00:45:14,339 --> 00:45:16,341 - อ้อ - เพื่อนร่วมงานของริคเคนบอกเรา 502 00:45:16,425 --> 00:45:20,262 การเปลี่ยนที่นอนใหม่ ระหว่างที่เด็กกำลังโตจะทำให้เด็กสะเทือนใจได้ 503 00:45:20,345 --> 00:45:21,722 อย่างไม่อาจเยียวยา 504 00:45:21,805 --> 00:45:26,018 แต่ถ้าเราให้เด็กมีเตียงครบทุกขนาด ตั้งแต่แรกเกิด 505 00:45:26,101 --> 00:45:29,146 เด็กจะเปลี่ยนที่นอนเองตามธรรมชาติ 506 00:45:29,771 --> 00:45:31,356 เข้าใจละ ฮื่อ 507 00:45:36,486 --> 00:45:37,487 ฮื่อ 508 00:45:38,572 --> 00:45:40,574 ฉันคิดว่าคืนนี้ทุกคนชอบคุยกับนายนะ มาร์ค 509 00:45:42,826 --> 00:45:43,827 ดี 510 00:45:44,328 --> 00:45:45,537 เอาละ ที่รัก 511 00:45:46,663 --> 00:45:47,748 - พร้อมยัง ที่รัก - จ้ะ 512 00:45:47,831 --> 00:45:48,916 - ไปกันเถอะ - ฝันดีนะ 513 00:45:48,999 --> 00:45:50,000 ขอบคุณ 514 00:45:51,543 --> 00:45:53,045 ราตรีสวัสดิ์ นายท่าน 515 00:45:53,128 --> 00:45:54,546 ราตรีสวัสดิ์ นายหญิง 516 00:47:51,955 --> 00:47:52,956 เฮ้ 517 00:47:53,457 --> 00:47:54,458 เฮ้ 518 00:47:54,958 --> 00:47:55,959 ตื่นนานแค่ไหนแล้ว 519 00:47:56,543 --> 00:47:57,669 สักพัก 520 00:48:00,923 --> 00:48:04,468 มีพนักงานบริษัทอยู่ที่สนามเมื่อคืนนี้ 521 00:48:04,551 --> 00:48:06,220 - พนักงานบริษัทเหรอ - ใช่ 522 00:48:06,303 --> 00:48:08,222 ระดับล่างหรือผู้บริหาร 523 00:48:08,305 --> 00:48:09,306 ฉันพูดจริงๆ 524 00:48:09,890 --> 00:48:11,600 มีคนมาที่สนามบ้านฉันเมื่อคืนจริงๆ เหรอ 525 00:48:11,683 --> 00:48:12,935 จริง 526 00:48:13,519 --> 00:48:14,520 คุณพระช่วย 527 00:48:15,646 --> 00:48:18,482 เขามองฉันแปลกๆ เหมือนเขารู้จักฉัน 528 00:48:19,024 --> 00:48:21,610 คนที่มารุกล้ำพื้นที่บ้านฉัน กลับทำให้นายรู้สึกว่ามีคนเข้าใจเหรอ 529 00:48:21,693 --> 00:48:22,945 ชัดเลยละ 530 00:48:24,488 --> 00:48:27,282 มีบาร์อยู่ที่เนินด้านล่าง เขาอาจจะหลงเดินขึ้นมา 531 00:48:28,200 --> 00:48:30,911 ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้ นายยังกลิ่นเหมือนโรงกลั่นเหล้า 532 00:48:31,870 --> 00:48:35,332 ขอโทษนะ ฉันแค่อยากลืมความทรงจำ 533 00:48:35,415 --> 00:48:38,627 ตอนที่แม่กับพ่อเปลี่ยนเตียงให้ฉัน สมัยที่เรายังเด็ก 534 00:48:39,211 --> 00:48:41,004 รอจังหวะปล่อยมุกนี้สินะ 535 00:49:27,718 --> 00:49:28,719 (สายจากคุณนายเซลวิก) 536 00:49:28,802 --> 00:49:30,596 (พิปส์ บาร์แอนด์กริล มื้อกลางวันและมื้อเย็น) 537 00:49:30,679 --> 00:49:32,431 (พื้นที่วีไอพี) 538 00:49:32,514 --> 00:49:33,515 ฮัลโหล 539 00:49:35,058 --> 00:49:40,022 โอเค รีไซเคิลคือเมื่อคืนนี้ คุณนายเซลวิก 540 00:49:40,105 --> 00:49:41,398 คืนนี้เป็นขยะสด 541 00:49:41,481 --> 00:49:45,152 และคุณชอบเอาถังของคุณมาไว้ฝั่งของผม 542 00:49:47,154 --> 00:49:48,655 ใช่ โอเค 543 00:49:49,907 --> 00:49:53,202 จริงๆ แล้วผมไม่สะดวกคุยตอนนี้ ผมออกมากินมื้อค่ำ แต่… 544 00:49:54,786 --> 00:49:56,288 ไม่ มาคนเดียว 545 00:49:59,041 --> 00:50:01,502 พิปส์ บาร์แอนด์กริล 546 00:50:02,544 --> 00:50:03,629 ขอโทษนะครับ 547 00:50:05,214 --> 00:50:07,424 วางสาย เร็วเข้า 548 00:50:12,513 --> 00:50:15,724 ขอโทษนะครับ คุณนายเซลวิก อาหารมาแล้ว 549 00:50:18,018 --> 00:50:20,938 ไง เด็กๆ ค่ำนี้มีอะไรกิน 550 00:50:26,026 --> 00:50:28,820 โทษที คุณไม่เก๊ทคำพูดนี้สินะ 551 00:50:31,240 --> 00:50:33,700 คุณตามผมมาเหรอ 552 00:50:34,701 --> 00:50:36,245 อยู่ที่นี่เสียงคุณเปลี่ยนไปนะ 553 00:50:37,204 --> 00:50:38,288 แย่กว่าเดิม 554 00:50:40,374 --> 00:50:42,918 - โอเค คุณเป็นใครวะ - พีตี้ 555 00:50:43,001 --> 00:50:45,337 ผมชื่อพีตี้ จากที่ทำงาน 556 00:50:47,631 --> 00:50:51,510 นั่นเป็นไปไม่ได้ ทุกคนในแผนกผมถูก… 557 00:50:51,593 --> 00:50:54,513 แยกโลก แยกส่วนความจำ ผมด้วย 558 00:50:56,390 --> 00:50:58,559 โอเค การผ่าแยกโลกส่วนความจำ ทำแล้วย้อนคืนไม่ได้ 559 00:50:58,642 --> 00:51:02,312 ใช่ การบายพาสอุปกรณ์ที่ฝังไว้ไม่ง่ายเลย ผมมีคนช่วย 560 00:51:15,450 --> 00:51:18,120 แล้วไง คุณไม่มีความสุขในที่ทำงานเหรอ 561 00:51:18,203 --> 00:51:20,789 - แทนที่จะส่งใบร้องเรียน คุณ… - ไม่ 562 00:51:21,498 --> 00:51:24,585 ตอนแรกก็ทำแบบนั้น คุณด้วย 563 00:51:26,420 --> 00:51:29,506 ใช่ โอเค แล้ว… 564 00:51:30,966 --> 00:51:32,426 คุณย้อนกระบวนการแยกโลก 565 00:51:32,509 --> 00:51:37,306 และตอนนี้คุณคิดว่า พวกเขากำลังล่าคุณอยู่อะไรแบบนั้นเหรอ 566 00:51:41,101 --> 00:51:42,102 ใช่ 567 00:51:45,439 --> 00:51:49,610 "พวกเขา" หมายถึงเกรเนอร์ ซึ่งอาจจะอยู่ที่นี่แล้ว 568 00:51:49,693 --> 00:51:54,323 เกรเนอร์ โอเค เป็นคนที่คุณรู้จักหรือ… 569 00:51:54,406 --> 00:51:57,701 เราทั้งคู่รู้จักเขา เราไม่ชอบเขา 570 00:51:59,286 --> 00:52:00,287 เข้าใจละ 571 00:52:06,210 --> 00:52:10,506 เรื่องในชั้นใต้ดินนั้นไม่ใช่อย่างที่เขาบอกไว้เลย 572 00:52:12,049 --> 00:52:13,759 ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผม 573 00:52:14,718 --> 00:52:18,180 สิ่งที่ผมได้รู้มาจะต้องมีคนรู้ต่อไป 574 00:52:20,682 --> 00:52:22,559 ผมอยากให้เพื่อนผมเป็นคนที่รู้ 575 00:52:28,190 --> 00:52:30,692 เราเป็นเพื่อนกันเหรอ 576 00:52:32,194 --> 00:52:33,570 ผมเป็นเพื่อนรักของคุณ 577 00:52:35,239 --> 00:52:36,740 คุณเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ ของผม 578 00:52:40,577 --> 00:52:43,372 (พิปส์) 579 00:53:05,602 --> 00:53:09,731 (สุขสันต์วันเกิดหลานรัก!) 580 00:53:12,109 --> 00:53:14,820 มาร์ค ขอโทษด้วยเรื่องการ์ด 581 00:53:15,863 --> 00:53:18,198 ผมต้องหาอะไรใกล้ตัว รู้นะว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่ 582 00:53:18,282 --> 00:53:21,493 แม้ผมจะแน่ใจว่า คุณจะเป็นหลานสาวที่โคตรเจ๋ง 583 00:53:23,745 --> 00:53:27,291 เราเคยสงสัยว่า เราเป็นคนยังไงตอนที่อยู่ข้างนอก 584 00:53:27,916 --> 00:53:30,627 เราเลือกอะไรไปและทำไม 585 00:53:37,384 --> 00:53:39,344 ผมเคยคิดว่ามีแต่ปีศาจเท่านั้นแหละ 586 00:53:39,428 --> 00:53:41,805 ที่จับคนไปอยู่ในสถานที่อย่างออฟฟิศนั่น 587 00:53:43,599 --> 00:53:46,143 โดยเฉพาะถ้าคนคนนั้นคือตัวเขาเอง 588 00:53:49,146 --> 00:53:52,941 แต่เราไม่ใช่ปีศาจ มาร์ค ไม่ใช่ปีศาจตัวจริง 589 00:53:55,694 --> 00:53:59,740 ถ้าคุณไม่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างล่างนั่น ผมจะไม่บังคับคุณหรอก 590 00:54:02,326 --> 00:54:06,330 แต่ถ้าอยากรู้ มีที่อยู่ที่ด้านหลังการ์ด 591 00:54:08,332 --> 00:54:13,128 ไปคนเดียว แล้วคุณจะเจอ จุดเริ่มต้นของคำตอบที่ยาวเหยียด 592 00:54:13,212 --> 00:54:16,340 (499 ถนนฮาล์ฟลูป) 593 00:54:34,733 --> 00:54:37,069 มาร์ค นั่นคุณเหรอ 594 00:54:37,152 --> 00:54:38,445 สวัสดีครับ คุณนายเซลวิก 595 00:54:39,905 --> 00:54:44,201 คุณทำให้ฉันละอายที่สับสนเรื่องถังขยะ 596 00:54:44,284 --> 00:54:45,577 ไม่ ไม่มีปัญหาครับ 597 00:54:46,787 --> 00:54:47,788 มื้อค่ำเป็นยังไงบ้าง 598 00:54:48,789 --> 00:54:51,750 ก็ดี ผมแค่เหนื่อยน่ะ 599 00:54:53,460 --> 00:54:56,004 คือว่า แม่ฉันเป็นคาทอลิก 600 00:54:56,088 --> 00:55:01,802 เธอเคยพูดว่านักบุญต้องใช้เวลาแปดชั่วโมง เพื่ออวยพรให้เด็กที่กำลังหลับ 601 00:55:02,678 --> 00:55:05,055 ฉันหวังว่าคุณคงไม่ได้เร่งนักบุญหรอกนะ 602 00:55:06,139 --> 00:55:09,560 คืนนี้ผมจะให้เวลาพวกเขาอย่างเหลือเฟือเลย 603 00:55:11,144 --> 00:55:12,646 ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณนายเซลวิก 604 00:55:12,729 --> 00:55:13,730 มาร์ค 605 00:55:16,900 --> 00:55:18,610 คุณเป็นคนดีนะ 606 00:57:08,387 --> 00:57:10,389 คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี