คุณเป็นใคร
ฮัลโหล
ขอโทษครับ ผมข้ามขั้นตอนไปหน่อย
สวัสดีครับ คนบนโต๊ะน่ะ
ช่วยตอบแบบสอบถามสั้นๆ ได้ไหม
นั่นใครน่ะ
ห้าคำถาม
ผมรู้ว่าคุณงัวเงีย
แต่ผมรับรองว่า คำถามจะทำให้คุณรู้สึกสดชื่นขึ้น
ใครพูดน่ะ
บ้าจริง
นี่ เปิดประตูนะ
ผมยินดีจะคุยกับคุณ หลังทำแบบสอบถามกันแล้ว
เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ
ฉันจะไม่ตอบคำถามคุณ
เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ
ปล่อยฉันออกไปนะ
เฮ้ย!
เปิดประตูสิโว้ย!
เวร
เฮ้ย! ปล่อยฉันออกไปนะ
นี่
ฮัลโหล
ห้าคำถามใช่มะ
ห้าคำถามครับ
ตอบแล้วได้อะไร
ขึ้นอยู่กับคำตอบของคุณ
ก็ได้
เยี่ยมครับ เริ่มกันเลย
ก่อนอื่น คุณเป็นใคร
นั่นคำถามแรกเหรอ
ตอบแค่ชื่ออย่างเดียวก็ได้
ฉันไม่…
ไม่เป็นไรครับ
ถ้าคุณตอบคำถามไม่ได้ ให้พูดว่า "ไม่ทราบ"
นี่มันอะไรกัน
โอเค แปลว่าไม่ทราบ
คำถามที่สอง คุณเกิดที่รัฐไหนหรือเขตไหนของสหรัฐฯ
- เดี๋ยวก่อน - รัฐหรือเขตไหนครับ
- ฉันไม่รู้ - ไม่ทราบ
คำถามที่สาม โปรดระบุชื่อรัฐ หรือเขตอะไรก็ได้ของสหรัฐฯ มาหนึ่งชื่อ
- เวร ฉัน… - สิ่งแรกที่คิดออก
- ฉันไม่รู้ เดลาแวร์มั้ง นี่มันอะไรกัน - เดลาแวร์
คำถามที่สี่ คุณอีแกนชอบกินอะไร เป็นอาหารเช้ามากที่สุด
ฉันไม่… คำถามอะไรไม่เห็นรู้เรื่องเลย
เนอะ ไม่ทราบ คำถามที่ห้า
และขอเตือนว่านี่เป็นคำถามสุดท้าย
พยายามนึกสุดชีวิต
แม่คุณตาสีอะไร
โอเค เกิดอะไร… เกิดอะไรขึ้น
ไม่ทราบ
คำตอบของคุณคือ ไม่ทราบ ไม่ทราบ เดลาแวร์ ไม่ทราบ ไม่ทราบ
คุณทำห่าเหวอะไรกับฉัน
คุณได้คะแนนเต็ม
(ลูมอน มาร์ค สเกาต์ บัตรเข้าแผนกแยกโลก)
คุณสเกาต์มา พร้อมหรือเปล่าคะ
ขอบคุณค่ะ
เชิญค่ะ
(ทางเข้าแผนกแยกโลก)
คุณสเกาต์
ไง จั๊ดด์
- เอาละ เจอกันตอนเย็นครับ - อื้อ ไว้เจอกัน
(มาร์ค เอส. - อัลเลนทาวน์)
- หายใจขัดๆ นะ - โทษที
ป่วยเหรอ
เป็นไปได้ เมื่อวานพีตี้ก็สูดน้ำมูกฟุดฟิด
ถ้าหายใจใส่ฉัน ฉันจะกระชากกล่องเสียงนายออกมา
โห โหดเต็มสิบไม่หัก
ฉันรู้สึกว่าการกระชากกล่องเสียง ที่มีเชื้อโรคออกมา
จะทำให้นายป่วยยิ่งกว่า โดนฉันหายใจรดซะอีก
ไม่อะ สารเอ็นดอร์ฟิน
อย่าให้พีตี้ป่วยจน มาทำงานไม่ไหวละกัน เพราะฉันเกือบจะทำ
ไฟล์ทัมวอเตอร์เสร็จแล้ว และเขาต้องเป็นคนส่งเรื่องต่อ
ฉันว่าเขาไม่มาหรอก
(เดรนวิลล์)
ถ้าเขาไม่มาส่งเรื่องวันนี้ พวกเขาจะไม่รู้จนอังคารหน้าโน่นแหละ
- ลูมอนเฮงซวยแบบนี้ตลอด - ระวังหน่อย พวก
ไง เด็กๆ ค่ำนี้มีอะไรกิน
ให้ตายสิ เอิร์ฟ เราเตือนคุณแล้วนะ
เรื่องคำทักทายน่ะเหรอ ล้อเล่นนี่
ไม่ เราเกลียดมันเข้าไส้ เราให้เหตุผลไปกี่ข้อแล้วนะ
- แปด - แปดข้อ
ข้อใหญ่สุดคือการกดหัวเราแบบเนียนๆ
แถมฟังแล้วสับสนด้วย ลูกๆ ทำอาหารให้คุณกินเหรอ หรือว่า…
นั่นสิ คุณเป็นพ่อเฮงซวยแบบไหนกัน
- พีตี้ไม่มาเหรอ - เราคิดว่าเขาป่วย
โอ้ ไม่นะ และดีแลน กำลังจะทำไฟล์ทัมวอเตอร์เสร็จในวันนี้
ใช่ และถ้าเขาไม่ได้เห็นผมทำเสร็จกับตา
ผมอาจจะชวดตำแหน่ง นักกรองข้อมูลดีเด่นประจำไตรมาส
และอดได้ปาร์ตี้วาฟเฟิล
ขี้บ๊นขี้บ่น รางวัลสมัยนี้ก็เว่อร์เกิน
สมัยก่อนเวลาที่เราปิดงานได้
พวกเขาแค่จับมือ แล้วเติมครีมเทียมให้
ผมยังไม่เชื่อว่า พวกเขาใช้ครีมเทียมเป็นแรงจูงใจ
พูดจริง สมัยนั้นแค่นั้นก็ซึ้งจะแย่
ห่วยชะมัด
ใช่ ห่วยมาก
อุตส่าห์ทำงานหลังขดหลังแข็งทั้งวัน แต่ไม่ได้กินอาหารที่เด็กกันกินตอนเช้า
โอ้โฮ วันนี้เอิร์ฟรมณ์บ่จอย
อรุณสวัสดิ์ แผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค
สวัสดีครับ คุณมิลชิค
มาร์ค ขอคุยด้วยหน่อยได้ไหม
(แผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค)
คราวก่อนที่คุณมาพบคุณโคเบล เธออยู่ที่ห้องทำงานเก่า
คราวนี้เธอย้ายมาห้องใหม่
หน้าตาไม่เหมือนเดิมเลย
นี่มันเรื่องอะไรครับ
เธอไม่เคยพูดหรอกนะ
แต่ผมรู้ว่าถ้าคุณชมเรื่องห้องใหม่ เธอจะมีความสุขมาก
(ฝ่ายบริหาร)
มาร์ค เข้ามาสิ ปิดประตูด้วย
ห้องใหม่สวยนะครับ
น่าเกลียดจะตาย
ครับ ออฟฟิศเก่าสวยกว่า
คุณดูโทรมมาก เหมือนเมาค้างมา
นั่งลงก่อนสิ
วันนี้กรรมการบริหาร จะร่วมประชุมกับเราทางไกล
มาร์ค เอส. มาที่โต๊ะทำงานฉันแล้วค่ะ
สวัสดีครับ คุณ…
เดาว่าเป็นเรื่องที่ ผมทำงานแทนหัวหน้าแผนกในวันนี้
โอเค คือ… คือว่า
ผมเคยทำงานแทนพีตี้มาก่อน ดังนั้นน่าจะไม่มีปัญหาอะไร
พีตี้ไม่ได้ทำงานให้บริษัทนี้แล้ว
อะไรนะครับ
ฉันพูดว่าพีตี้ไม่ได้ทำงานให้บริษัทนี้แล้ว
เสียใจด้วยนะ มาร์ค ผมชอบมิตรภาพในที่ทำงานของคุณสองคนสุดเลย
มันน่าจะมีการแจ้งล่วงหน้านี่ครับ เกิดอะไรขึ้น
เราก็อยากจะบอกคุณนะ
แต่บอกไม่ได้ เป็นนโยบายห้ามเปิดเผยข้อมูล
คุณจะทำให้เราละเมิดความเป็นส่วนตัวของพีตี้
มาร์ค ช่วยเอาคีย์การ์ดของคุณมาวางบนโต๊ะ
มาร์ค เอส. บัดนี้ ฉันขอมอบโอกาสให้คุณได้รับใช้เคียร์
ด้วยการเลื่อนขั้นให้คุณเป็น หัวหน้าแผนกคัดกรองข้อมูลมหภาค
ยินดีด้วย
ถ้าอยากจับมือให้เอ่ยขอ
ขอบคุณครับ ขอจับมือได้ไหมครับ
ฉันรู้ว่าคุณไม่เคยเป็นผู้คุมการฝึกพนักงานใหม่ แต่เออร์วิงจะคอยประกบอยู่ด้วย
แค่ทำตามขั้นตอน แล้วเพิ่มระดับ ให้เหมาะสมกับคำตอบที่ได้รับ
คุณทำได้
- ถ้าต้องการเตรียมตัวสัก… - ขอบคุณครับ ไม่ต้อง
แล้วก็ขอบคุณกรรมการบริหารด้วยครับ
กรรมการบริหารจะไม่มีส่วนร่วมการประชุมครั้งนี้ ด้วยเสียง
นักกรองข้อมูลที่เป็นผู้หญิงคนก่อนของเรา…
แครอล เคยนั่งที่ของดีแลน
อย่าเศร้าไป
ผมไม่เป็นไร เราไม่เป็นไรหรอก
ฉันรู้ว่านายกับพีตี้สนิทกัน
เขาเป็นคนเดียวที่ชอบอารมณ์ขันของนาย
ไม่มีปัญหาอะไรหรอก ผมควรเริ่มจากการถามข้อมูลก่อนใช่ไหม
มันไม่ประหลาดนิดๆ เหรอ
ระเบียบพื้นฐาน
แค่เริ่มจากเอหนึ่งไปทีละบรรทัด อิงจากคำตอบของเธอ
ผมคุยกับเธอเฉยๆ ไม่ได้เหรอ
เธอสมควรได้รับข้อมูลตามลำดับขั้นตอนที่ถูกต้อง
เหมือนคราวนายไง
(ลูมอน รีไซเคิล)
"ถ้าพนักงานฝึกหัดเริ่มดูกระวนกระวาย และขอออกจากห้อง ข้ามไปที่หน้า 19"
เธอต้องขอสามครั้ง คุณถึงจะปล่อยเธอไป
อ้อ ใช่
(พนักงานฝึกหัด ต้องขอออกจากห้องสามครั้ง)
ภาพชัดดี
เธอดูดี
โอเค พวกคุณพร้อมแล้ว
ผมแค่ชอบเห็นพวกคุณทุกคนเข้ามาในสภาพนี้
พร้อมเมื่อไหร่ก็เริ่มได้
- เอาละ - โอเค
(B-004 คำพูดพนักงานฝึกหัด: นั่นใครพูด)
(คำถามที่ 1: คุณเป็นใคร คำตอบมาตรฐาน: ไม่ทราบ)
เริ่มได้
คุณเป็นใคร
อย่างนั้นแหละ
คุณเป็นใคร
- มาร์ค - อะไร
นายข้ามคำพูดเกริ่นนำ
ฮัลโหล
ฉิบหายแล้ว!
ขอโทษครับ ผมข้ามขั้นตอนไปหน่อย
(สวัสดี คนบนโต๊ะ)
- นั่นแหละ - โอเค
สวัสดีครับ คนบนโต๊ะน่ะ
ช่วยตอบแบบสอบถามสั้นๆ ได้ไหม
นั่นใครน่ะ
ห้าคำถาม
ผมรู้ว่าคุณงัวเงีย
แต่ผมรับรองว่า คำถามจะทำให้คุณรู้สึกสดชื่นขึ้น
ใครพูดน่ะ
"ใครพูดน่ะ"
(คุณอีแกนชอบกินอะไรเป็นอาหารเช้า)
นี่ เปิดประตูนะ
มาร์ค
ผมยินดีจะคุยกับคุณ หลังทำแบบสอบถามกันแล้ว
เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ
ฉันจะไม่ตอบคำถามคุณ
เริ่มด้วยคำถามแรกกันเลยไหมครับ
ปล่อยฉันออกไปนะ เฮ้ย!
- เปิดประตูสิโว้ย! - เธอ… เธอไม่ควรทำอย่างนั้น
เฮ้!
เธอจะพังเข้ามา
- ปล่อยฉันออกไปนะ! - ไม่หรอก
คุณดูอยู่รึเปล่า
ดูอยู่
ผมควรไปช่วยไหม
ไม่ต้องช่วย
คุณได้คะแนนเต็ม
เอาละ ผมว่าผมรู้แล้วว่าทำไมเราต่อกันไม่ติด
- อะไร - มันต้องมีการเกริ่นนำ
ซึ่งผมควรจะต้องอ่านก่อนทำแบบสอบถาม
เพื่อนำไปสู่คำถามและ…
แต่โชคไม่ดีที่ผมดันข้ามไปถามคำถามเลย
ฉันเป็นมนุษย์เพาะพันธุ์รึเปล่า
อะไรนะครับ
คุณเพาะพันธุ์ฉันขึ้นมาเป็นอาหารรึเปล่า ฉันถึงได้ไม่มีความทรงจำ
คุณคิดว่าเราเพาะพันธุ์มนุษย์ทั้งตัว แล้วให้สติสัมปชัญญะแก่คุณ…
- จะไปรู้เหรอ - ทำเล็บให้คุณแล้วก็…
ฉันไม่รู้ ฉันไม่รู้จักคุณ
ไม่ คุณไม่ใช่มนุษย์เพาะพันธุ์ คุณพระช่วย
งั้นฉันชื่ออะไร
เฮลลี่
คุณชื่อเฮลลี่ เฮลลี่ อาร์.
เชิญครับ
ขอบคุณที่ทำแบบสอบถาม
ผมรู้สึกได้ว่าคำถามทำให้ คุณกลัวหรือจับต้นชนปลายไม่ถูก
ข่าวดีก็คือคุณกำลังอยู่ที่ จุดตั้งต้นของการปฐมนิเทศ
คืองี้ เรารับคุณเข้าทำงาน
บนชั้นแยกของลูมอนอินดัสทรีส์
ชั้นอะไรนะ
ผมเข้าใจว่าคุณสับสน เรื่องกระบวนการแยกโลก
ก่อนจะข้ามไปพูดเรื่องนั้น
มาคุยกันเรื่องที่ผมพนันว่าคุณเคยได้ยิน มาก่อนดีกว่า ความสมดุลระหว่างงานกับชีวิต
ก่อนอื่น ลองจินตนาการว่าตัวเองเป็นกระดานหก
บ้าจริง!
มันล็อกจากข้างนอก
- ปล่อยฉันออกไปนะ - ให้ตายสิ
ใจเย็นแล้วคุยก่อนแป๊บนึงได้มั้ย ขอร้องละ
ขอร้องละ
โอเค ผมชื่อมาร์ค
และ… คือว่าผม…
สองสามปีก่อน ผมตื่นขึ้นมาบนโต๊ะตัวนี้
ในห้องนี้
และมีเสียงลอยๆ ถามว่าผมเป็นใครอยู่ 19 ครั้ง
แล้วพอผมรู้ตัวว่าตอบไม่ได้
ผมบอกเสียงนั้นว่า ผมจะหาเขาให้เจอและฆ่าเขา
ผมไม่รู้ว่าทำไมผมพูดแบบนั้น คือว่าตอนนั้นผมก็กลัวเหมือนกัน
แล้วคุณได้ฆ่าเจ้าของเสียงไหม
ไม่
ไม่ เสียงนั้นชื่อพีตี้ เขากลายเป็นเพื่อนรักของผม
ฟังนะ ที่นี่มีชีวิตรออยู่ เฮลลี่
มีชีวิตรออยู่เหรอ
คืองี้ ชีวิตก็เหมือนกับกระดานหก มันต้อง…
ปล่อยฉันออกไปจากที่นี่ ไอ้เวร
- ขอผมอีกครั้ง - อะไรนะ
คุณขอให้ผมปล่อยไปสองครั้งแล้ว ขอผมอีกครั้ง
- มาร์ค - ว่าไง
ฉันอยากออกไปจากตึกนี้เดี๋ยวนี้
ผมเข้าใจว่าคุณไม่คิดว่าตัวเองเหมาะกับที่ลูมอน
ถึงจะน่าผิดหวัง แต่ผมไม่อยากกักคุณไว้ ในที่ซึ่งคุณไม่อยากอยู่
ดังนั้นผมจะพาคุณออกไป
เอิร์ฟ
แผนกต่างๆ ยังโหรงเหรง แต่สักวันจะมีพนักงานเต็มไปหมด
พวกเขาวางแผนจะขยายต่อไปอีก
และฉันเป็นส่วนหนึ่งของแผนกเหรอ
เปล่า คุณมาแทนที่คนอื่น
แทนที่ใคร
ทำไมคุณทำเสียงเหมือนคุณไม่พอใจ
นี่คือทางลงบันได แค่ลับมุมตึกตรงนี้
คุณไม่ไปกับฉันเหรอ
ผมไม่ได้รับอนุญาตให้มอง
ว่ายังไงนะ
เมื่อคุณออกไป คุณ…
ผมแค่ไม่สามารถดูตอนคุณออกไป
นั่นน่ะสินะ
(สุดเขตชั้นแยก เขตหวงห้าม)
อะไรวะ
- ฉันตายแล้วเหรอ - เปล่า
- ที่นี่ไม่ใช่นรกหรอกเหรอ - ไม่ใช่
งั้นทำไมฉันถึงออกไปจากที่นี่ไม่ได้วะ
คุณออกไปแล้ว ตะกี้นี้เอง อย่างน้อยก็ออกไปถึงบันได
คุณออกไป แต่คุณกลับมา
- เปล่านะ - เรื่องจริง
ตามมาสิ
ใช้อุปกรณ์สำนักงานเป็นอาวุธตั้งแต่วันแรก
คุณจะทำให้ที่นี่สนุกแน่
ฟังนะ ฉันเห็นใจคุณ
ฉันเองก็อยากทุบมาร์คสักตุ้บ แต่ฉันเป็นนายจ้างเขา
และเขาเป็นหัวหน้าแผนกของคุณ
ดังนั้นเราทั้งคู่ต้องแกร่งเข้าไว้
ข่าวดีก็คือ การปฐมนิเทศของคุณเหลือแค่ส่วนเดียว
ซึ่งมาร์คไม่มีทางทำพลาด
ทำไมคะ
เพราะมันเป็นวิดีโอ
ยินดีต้อนรับสู่ลูมอนค่ะ เฮลลี่
(เฮลลี่ อาร์.)
นั่งลงสิ
คุณโกรธผมเหรอ
สำหรับความไร้น้ำยาหรือว่าการขัดคำสั่งล่ะ
- คือ… - โกรธ!
คืองี้ แม่ฉันไม่นับถือพระเจ้า
ท่านเคยพูดว่านรกมีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
ข่าวดีก็คือ
นรกเป็นแค่จินตนาการของมนุษย์ป่วยๆ
ข่าวร้ายก็คือ
อะไรก็ตามที่มนุษย์จินตนาการขึ้นมาได้ พวกเขาก็สร้างมันขึ้นมาได้
ผมไม่เข้าใจว่ามันหมายความว่ายังไง
แผนกแบบของคุณ ถ้าไม่ได้มีประโยชน์มากก็มีโทษหนักไปเลย
รู้ไหมว่าอะไรที่ทำให้มันต่างกัน
คนไงล่ะ
นั่งลงได้ครับ
(ลูมอน "เฮลลี่ อาร์." ยินดีต้อนรับ)
โอเค เชิญไปนั่งได้เลยครับ
ฉันชื่อเฮลลี่ อาร์.
ฉันถ่ายคลิปวิดีโอนี้
ประมาณสองชั่วโมงก่อนที่จะเปิดให้ฉันดู
ฉันตัดสินใจเข้าสู่กระบวนการนี้ด้วยตัวเอง
กระบวนการที่เรียกว่า การแยกโลกเป็นสองใบ
ฉันยินยอมให้มีการผ่าตัด แยกการรับรู้ลำดับเหตุการณ์ต่างๆ
แยกความทรงจำ ระหว่างชีวิตการทำงานกับชีวิตส่วนตัว
ฉันยอมรับว่านับจากนี้ไป
การเข้าถึงความทรงจำของฉัน จะถูกควบคุมในเชิงพื้นที่
ฉันจะไม่สามารถเข้าถึง ความทรงจำภายนอกสถานที่แห่งนี้
ระหว่างอยู่ในแผนกแยกโลก ที่ชั้นใต้ดินของอาคารลูมอน
หรือมีความทรงจำเรื่องงาน เมื่อขึ้นจากชั้นนี้ไปแล้ว
ฉันรู้ตัวว่ากระบวนการเปลี่ยนแปลงนี้
ครบถ้วนสมบูรณ์และไม่อาจกลับมาเหมือนเดิมได้
ฉันอัดคลิปนี้ด้วยความสมัครใจ
โอเค แค่นี้ครับ
โอเค
เชิญครับ
เท่ากับฉันไม่มีวันออกไปจากที่นี่ได้
คุณออกได้ตอนห้าโมง
อันที่จริง เขาให้เราทยอยออก ดังนั้น ห้าโมง 15 นาที
แต่มันจะไม่รู้สึกอย่างนั้น อย่างน้อยก็ไม่ใช่คุณในเวอร์ชั่นนี้
ฉันมีครอบครัวไหม
คุณจะไม่มีทางรู้
และฉันไม่มีทางเลือก
ทุกครั้งที่คุณพบว่าตัวเองอยู่ที่นี่ เป็นเพราะคุณเลือกที่จะกลับมาเอง
สวัสดีครับ
กลับละนะ
สวัสดีครับ
(คุณสเกาต์)
"ถึงมาร์ค ระหว่างยกกล่องไปที่ห้องวันนี้
คุณเหยียบแผ่นสไลด์ของเครื่องฉายจนลื่นล้ม
ศีรษะบริเวณขมับกระทบกระเทือนเล็กน้อย"
(ร้านพิปส์ บาร์แอนด์กริล บัตรเข้าวีไอพี)
(บัตรของขวัญนี้ใช้เข้า)
(ห้องวีไอพีได้ครั้งเดียว)
(ฉันคือวีไอพีของพิปส์)
เฮ้!
โทษที
ตามองถนนลื่นๆ หน่อยก็ดีนะ
โทษที
(แบร์ดครีก)
ส่วนใหญ่ตัวริ้นจะใช้ชีวิตที่มีอยู่สามถึงเจ็ดวัน…
อาฮะ ไม่ ผมรู้ คุณนายเซลวิก แค่คุณเอามาไว้ในที่ของผมอีกแล้ว
ใช่ครับ รถเก็บขยะสดจะมาคืนพรุ่งนี้ คืนนี้เป็นขยะรีไซเคิล
ใช่ มันพิลึก แต่เขาทำแบบนี้กัน
พอคุณเอามาวางทั้งสองถัง มันก็ไม่เหลือที่ให้…
- ไง - ไง
ลืมใช่ไหม
ใช่ เวร
ไม่เป็นไร
- โทษที - ไม่เป็นไร
- ไปใส่กางเกงไหม แล้วฉันจะ… - ฉันสวมกางเกงอยู่
ไปรอนายใน… นั่นไม่ใช่กางเกง
ถ้ามันไม่มีอาหาร แล้วมันจะเรียกว่าดินเนอร์ได้ไง
- โอเค - แบบ…
นาย… นายติดหนี้ฉันรอบนี้
- งั้นเหรอ - ใช่
จำตอนที่เราเป็นเด็กได้ไหม และฉันเป็นพี่น้องที่ดีกว่านายน่ะ
สงสัยลืมไปแล้ว
แล้วฉันก็รู้ว่ามันใกล้วันครบรอบแล้ว
ฉันเลยคิดว่านายอาจจะอยากให้มีคนอยู่ด้วย
ไม่
น่ารักดี ไปโดนอะไรมา
ที่ทำงาน และพวกเขาขอโทษแล้ว
พวกเขาขอโทษแล้ว ขอบคุณพระเจ้า
พวกเขาได้เขียนคำอธิบาย ไว้กับคำขอโทษไหม
ไม่เป็นไร ได้บัตรของขวัญ
นายได้บัตรของขวัญ ได้ไปไหนล่ะ
ไม่รู้สิ ร้านพิปส์
แหงละ ร้านพิปส์ ขอให้สนุกนะ
แน่นอน ไม่ชวนเธอหรอก
นักโทษของเรามาถึงแล้ว
- ไง ริค - ริคเคน เรียกสิ ริคเคนไง
- นายดูสบายดีนะ - คงงั้น
- โอเค - ไง ที่รัก
ไง
ไม่ ฉันว่าสิ่งที่หลายคนมองข้ามก็คือ ชีวิตไม่ใช่อาหาร
- ใช่ - เรามีชีวิต
สิ่งที่มีคุณสมบัติแสนสลับซับซ้อน ทั้งทางประสาทการรับรู้ การเคลื่อนไหวกายภาพ
แล้วเราก็มีอาหาร ซึ่งคืออะไร
- ใช่ คืออะไร - เชื้อเพลิง
แคลอรี่ มันไม่เหมือนกัน
- ใช่ พูดถูกเป๊ะ แพตตัน - เห็นด้วยสุดๆ
แม้ว่า ถ้าฉัน…
โทษที มาร์คกับพ่อฉัน เคยสลักคำว่า "วิสกี้คือชีวิต" ไว้บนขวดแบน
- จริง - มุกนี้ไม่เล่นไม่ได้
ใช่ เขาถูกวินิจฉัยผิดพลาดว่าเป็นคนติดเหล้า
นี่มาร์ค ริคเคนบอกรีเบ็คกับฉันว่า คุณเคยสอนประวัติศาสตร์
ใช่ครับ
ฉันสงสัยว่าคุณคิดยังไงกับเรื่องนี้
อาหารกับชีวิตน่ะ
ผมไม่แน่ใจ ส่วนใหญ่แล้ว ผมสอนเกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
โอเค งั้นผมมีหนึ่งคำถาม
ผมเพิ่งอ่านบทความน่าคิดมาเรื่องนึง
เกี่ยวกับการเปรียบเทียบระดับความรุนแรง และการทำสงครามในประวัติศาสตร์โลก
เนิร์ดมาแล้ว
สงครามกระชากใจ ผมรู้
แต่ยังไงก็ตาม เขาเขียนว่า จริงๆ แล้วคนสมัยนั้นเรียกมันว่ามหาสงคราม
ปรากฏว่ามันจะสะเหล่อมาก ถ้าไปเรียกว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
อย่างนั้นเหรอ
คือว่า ไม่มีใครเรียกว่าสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เพราะตอนนั้นยังไม่เกิดสงครามโลกครั้งที่สอง
- ว้าว - แน่นอน
- นั่นถูกต้องที่สุด - โง่จัง
จริงมากๆ
เราถึงได้พาหมอนี่มาด้วยไง
ภรรยาผู้ล่วงลับของมาร์ค เจมม่า เป็นนักวิชาการเหมือนกัน วรรณคดีรัสเซีย
- ฉันชอบวรรณคดี - ใช่มะ
แต่มาร์คทำงานที่ลูมอนแล้ว
- ริคเคน - จริงเหรอ
ครับ ประมาณสองปี
- คุณออกแบบยารึเปล่า - เปล่า
ผมนึกว่าลูมอนทำเกี่ยวกับพวกเทคโนโลยีซะอีก
- พวกเขาเริ่มในยุค 1800 - จริงเหรอ
พวกยาทาแผลใช่ไหม
พวกเขาไม่ทำอะไรบ้าง
ใช่ แต่ผมอยู่ในแผนกคลังข้อมูลองค์กร ก็เลย…
งั้นคุณก็รู้ความลับดำมืดทั้งหมด
- ไม่ ไม่รู้หรอก - ไม่
งานของมาร์คลับสุดยอด ถึงขั้นต้องผ่านกระบวนการแยกโลก
คือ…
นั่นไม่ธรรมดาเลยนะคะ
ใช่ แล้วฉันก็คิดว่า มันเป็นสิทธิ์ของเขาที่จะบอกหรือไม่บอกใคร
- ใช่ไหม ริคเคน - โอ้ ตายละ
- ไม่ๆ - โอ้ พระเจ้า มาร์ค
- อภัยให้ฉันด้วย - ไม่ ไม่เป็นไร ฉันไม่สน
- ขอโทษด้วย - ไม่ ฉันคิดว่ามันน่าทึ่งมาก
คือว่า ฉันก็อยากทำได้บ้าง
แต่ฉันคงจะคิดถึงแต่ตัวฉันอีกคนตลอดเวลา
คือ มันไม่มีตัวเราอีกคน
เป็นผมเอง ผมเป็นคนทำงาน
ฉันแค่ไม่เข้าใจส่วนลึกๆ ข้างใน คุณรู้สึกยังไง
ก็ง่ายๆ ความทรงจำของคนคนหนึ่ง ถูกแบ่งเป็นสองส่วน
ดังนั้นเวลาคุณไม่ได้อยู่ที่ทำงาน คุณก็ไม่มีความทรงจำว่าทำอะไรที่นั่น
ผมพูดถูกไหม มาร์ค
- คือว่า มัน… - คุณเข้างานตอนเก้าโมงเช้า
แล้วจู่ๆ มันก็ห้าโมงเย็น แล้วคุณก็กลับบ้านเหรอ
- พวกเขาให้เราทยอยออก ก็เลย… - ให้ทยอยออกเหรอ
จากนั้นก็ตรงกันข้าม เมื่อคุณอยู่ที่ทำงาน คุณจะเข้าถึงความทรงจำข้างนอกไม่ได้
ดังนั้นแล้ว คุณในเวอร์ชั่นนั้นติดอยู่ที่นั่น
คือ…
- คือว่าไม่ใช่ติดอยู่ แต่… - แต่อะไร
ไม่ๆ ผมอยากรู้ คุณจะพูดว่าอะไร ไม่ใช่ติดอยู่ แต่อะไร
คุณจะพูดว่าอะไร
รู้เลยว่าจุดยืนเรื่องนี้อยู่ตรงไหน
โอเค ผมคิดว่าเราอาจจะ
- หลงประเด็นกันอยู่ - ใช่
ประเด็นคือมาร์คตัดสินใจไปแล้ว
และการตัดสินใจนั้นก็ชวนให้ถกกันได้
ทั้งทางจริยธรรมและทางสังคม
ทางศีลธรรม ทางวิทยาศาสตร์
แต่มาร์ค ฉันเป็นกำลังใจให้นาย
แบบสุดตัว
- พูดได้ดี - ขอบคุณ
- แน่นอนที่สุด - ฉันก็เป็นกำลังใจให้มาร์คแน่ๆ
ว้าว
ขอบคุณ พวกคุณน่ารักมาก
คือตอนนี้ถึงเวลาที่ปกติแล้ว
ผมจะพูดว่า "เจาะกินได้"
แต่ผมต้องบอกว่า ผมคิดว่าการไม่มีอาหาร
ทำให้เราได้ "เจาะ" ในระดับที่ลึกกว่านั้นเยอะ
- อ๋อ เออ แน่นอนที่สุด - ใช่ไหม
ผมจะบอกว่า เพื่อนผมที่ลิมาไม่ได้จัดเลี้ยงอาหารมา…
ถ้าฉันให้นาย 3,000 เหรียญ นายจะยกโทษให้ฉันไหม
เพราะลูกเธอไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง กับการกระทำป่าเถื่อนของคืนนี้
ฉันจะรอให้เธอคลอดก่อนแล้วค่อยฆ่าทิ้ง
ให้ตายสิ ได้แล้วจ้ะ
ขอบคุณ
นี่ จิตแพทย์คนที่ไว้หนวดตลกๆ คนนั้นเป็นไงบ้าง
นายไม่ได้ไปหาต่อ
งานมันช่วยได้น่ะ
อือ
ฉันภูมิใจในตัวนายนะที่รับงานนั้น ภูมิใจจริงๆ
และฉันคิดว่าเธอจะภูมิใจเหมือนกัน ฉันรู้
ฉันแค่รู้สึกว่าการลืมเธอวันละแปดชั่วโมง
มันไม่เหมือนกับการเยียวยาใจเท่าไหร่
อยากค้างที่นี่ไหม ไหนๆ ก็มาแล้ว
ไม่
ทำไมล่ะ
บ้านเธอมีกลิ่นเหมือนคนท้อง
ใช่ ฉันแค่ไม่เข้าใจส่วนลึกๆ ข้างใน
เธอตลกดีเนอะว่ามะ
- คืนนี้นายต้องนอนที่นี่ - ไม่ ไม่นอน
ฉันทำผ้าปูเตียงเองทั้งหมดเลย
ผืนใหญ่คงใช้เวลาอีกสักพักกว่าจะเสร็จ
แต่เตียงเดี่ยวก็นอนสบายดีนะ
ชุดนอนก็ทำมาจากผ้าทอมือจากบอลติก
นายจะหลับสบายแน่ๆ
ขอบคุณ ฉันยังไม่เข้าใจว่าทำไมต้องมีสามเตียง
- อ้อ - เพื่อนร่วมงานของริคเคนบอกเรา
การเปลี่ยนที่นอนใหม่ ระหว่างที่เด็กกำลังโตจะทำให้เด็กสะเทือนใจได้
อย่างไม่อาจเยียวยา
แต่ถ้าเราให้เด็กมีเตียงครบทุกขนาด ตั้งแต่แรกเกิด
เด็กจะเปลี่ยนที่นอนเองตามธรรมชาติ
เข้าใจละ ฮื่อ
ฮื่อ
ฉันคิดว่าคืนนี้ทุกคนชอบคุยกับนายนะ มาร์ค
ดี
เอาละ ที่รัก
- พร้อมยัง ที่รัก - จ้ะ
- ไปกันเถอะ - ฝันดีนะ
ขอบคุณ
ราตรีสวัสดิ์ นายท่าน
ราตรีสวัสดิ์ นายหญิง
เฮ้
ตื่นนานแค่ไหนแล้ว
สักพัก
มีพนักงานบริษัทอยู่ที่สนามเมื่อคืนนี้
- พนักงานบริษัทเหรอ - ใช่
ระดับล่างหรือผู้บริหาร
ฉันพูดจริงๆ
มีคนมาที่สนามบ้านฉันเมื่อคืนจริงๆ เหรอ
จริง
คุณพระช่วย
เขามองฉันแปลกๆ เหมือนเขารู้จักฉัน
คนที่มารุกล้ำพื้นที่บ้านฉัน กลับทำให้นายรู้สึกว่ามีคนเข้าใจเหรอ
ชัดเลยละ
มีบาร์อยู่ที่เนินด้านล่าง เขาอาจจะหลงเดินขึ้นมา
ไหนๆ ก็พูดเรื่องนี้ นายยังกลิ่นเหมือนโรงกลั่นเหล้า
ขอโทษนะ ฉันแค่อยากลืมความทรงจำ
ตอนที่แม่กับพ่อเปลี่ยนเตียงให้ฉัน สมัยที่เรายังเด็ก
รอจังหวะปล่อยมุกนี้สินะ
(สายจากคุณนายเซลวิก)
(พิปส์ บาร์แอนด์กริล มื้อกลางวันและมื้อเย็น)
(พื้นที่วีไอพี)
ฮัลโหล
โอเค รีไซเคิลคือเมื่อคืนนี้ คุณนายเซลวิก
คืนนี้เป็นขยะสด
และคุณชอบเอาถังของคุณมาไว้ฝั่งของผม
ใช่ โอเค
จริงๆ แล้วผมไม่สะดวกคุยตอนนี้ ผมออกมากินมื้อค่ำ แต่…
ไม่ มาคนเดียว
พิปส์ บาร์แอนด์กริล
ขอโทษนะครับ
วางสาย เร็วเข้า
ขอโทษนะครับ คุณนายเซลวิก อาหารมาแล้ว
ไง เด็กๆ ค่ำนี้มีอะไรกิน
โทษที คุณไม่เก๊ทคำพูดนี้สินะ
คุณตามผมมาเหรอ
อยู่ที่นี่เสียงคุณเปลี่ยนไปนะ
แย่กว่าเดิม
- โอเค คุณเป็นใครวะ - พีตี้
ผมชื่อพีตี้ จากที่ทำงาน
นั่นเป็นไปไม่ได้ ทุกคนในแผนกผมถูก…
แยกโลก แยกส่วนความจำ ผมด้วย
โอเค การผ่าแยกโลกส่วนความจำ ทำแล้วย้อนคืนไม่ได้
ใช่ การบายพาสอุปกรณ์ที่ฝังไว้ไม่ง่ายเลย ผมมีคนช่วย
แล้วไง คุณไม่มีความสุขในที่ทำงานเหรอ
- แทนที่จะส่งใบร้องเรียน คุณ… - ไม่
ตอนแรกก็ทำแบบนั้น คุณด้วย
ใช่ โอเค แล้ว…
คุณย้อนกระบวนการแยกโลก
และตอนนี้คุณคิดว่า พวกเขากำลังล่าคุณอยู่อะไรแบบนั้นเหรอ
ใช่
"พวกเขา" หมายถึงเกรเนอร์ ซึ่งอาจจะอยู่ที่นี่แล้ว
เกรเนอร์ โอเค เป็นคนที่คุณรู้จักหรือ…
เราทั้งคู่รู้จักเขา เราไม่ชอบเขา
เข้าใจละ
เรื่องในชั้นใต้ดินนั้นไม่ใช่อย่างที่เขาบอกไว้เลย
ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับผม
สิ่งที่ผมได้รู้มาจะต้องมีคนรู้ต่อไป
ผมอยากให้เพื่อนผมเป็นคนที่รู้
เราเป็นเพื่อนกันเหรอ
ผมเป็นเพื่อนรักของคุณ
คุณเป็นเพื่อนที่ดีมากๆ ของผม
(พิปส์)
(สุขสันต์วันเกิดหลานรัก!)
มาร์ค ขอโทษด้วยเรื่องการ์ด
ผมต้องหาอะไรใกล้ตัว รู้นะว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมเท่าไหร่
แม้ผมจะแน่ใจว่า คุณจะเป็นหลานสาวที่โคตรเจ๋ง
เราเคยสงสัยว่า เราเป็นคนยังไงตอนที่อยู่ข้างนอก
เราเลือกอะไรไปและทำไม
ผมเคยคิดว่ามีแต่ปีศาจเท่านั้นแหละ
ที่จับคนไปอยู่ในสถานที่อย่างออฟฟิศนั่น
โดยเฉพาะถ้าคนคนนั้นคือตัวเขาเอง
แต่เราไม่ใช่ปีศาจ มาร์ค ไม่ใช่ปีศาจตัวจริง
ถ้าคุณไม่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นข้างล่างนั่น ผมจะไม่บังคับคุณหรอก
แต่ถ้าอยากรู้ มีที่อยู่ที่ด้านหลังการ์ด
ไปคนเดียว แล้วคุณจะเจอ จุดเริ่มต้นของคำตอบที่ยาวเหยียด
(499 ถนนฮาล์ฟลูป)
มาร์ค นั่นคุณเหรอ
สวัสดีครับ คุณนายเซลวิก
คุณทำให้ฉันละอายที่สับสนเรื่องถังขยะ
ไม่ ไม่มีปัญหาครับ
มื้อค่ำเป็นยังไงบ้าง
ก็ดี ผมแค่เหนื่อยน่ะ
คือว่า แม่ฉันเป็นคาทอลิก
เธอเคยพูดว่านักบุญต้องใช้เวลาแปดชั่วโมง เพื่ออวยพรให้เด็กที่กำลังหลับ
ฉันหวังว่าคุณคงไม่ได้เร่งนักบุญหรอกนะ
คืนนี้ผมจะให้เวลาพวกเขาอย่างเหลือเฟือเลย
ราตรีสวัสดิ์ครับ คุณนายเซลวิก
มาร์ค
คุณเป็นคนดีนะ
คำบรรยายโดย ต้องตา สุธรรมรังษี