Гледавте... Ние ја напаѓавме метата во тајност.
Рајли, Омондс, се сеќавате на падобраните?
Стерлинг го интересира дали повторно ќе одиме. -Барам ваша дозвола.
Ќе изберам 60 луѓе по сопствени критериуми.
Зошто сакаш да се бориш во пустина, Дејв? -Само сакам да убивам фашисти.
Да не е ова единица составена од Педиевци?
Ако им се придружиш ти, и јас ќе одам во САС.
Испратени се во местото Кабрит,
300 км зад германските и италијанските редови.
Колкави се шансите да преживеат? - Десет отсто.
Ова е базата на САС.
Ние сме сега одговорни за спречување на фашизмот во Африка.
Нека ни помогне Бог.
Според вистинита приказна
Настаните кои ви изгледаат неверојатно,
претежно се вистинити.
Три месеца подоцна
Базата Бангуш 16 ноември 1941 г.
Педи, глуми лудак.
Тој и е лудак!
Дали ви пречи вам, на поштарите, малку ветер?
Педи, замолчи. - Сам можам да управувам со ова.
Ова е само камион со големи амбиции. -Доста беше.
Не прави се паметен.
Господа, ја сфаќам вашата загриженост поради времето.
Ова не е време, вака изгледа кога целата пустина ќе се крене во воздух.
Генерал Окинлек оди со својата осма армија против Ромел
за да го ослободи Тобрук.
Ако падне Тобрук... -Тобрук нема да падне!
Каиро и Суецкиот Канал се следни.
Малта и Медитеранот се следни.
На крајот Ромел со својот тенк ќе се паркира пред Бакингемската палата.
Неговите авиони не смеат да ги нападнат нашите луѓе.
САС со месеци вежбаше како да ги разнесе на земја.
Нема да се откажеме, многу животи зависат од нас.
Тоа е Божје дело! - Имаме само една можност, сфаќате?
Вие треба да не однесете, па назад. Ќе се вратиме сами.
Ветерот е 30 јазли, веќе на 15 е несигурно!
Па, војната е несигурна!
Доста. -Освен тоа, капетан Стирлинг има повисок чин од вас.
Како ќе спиете навечер ако Окинлек не победи во воздух
и ако Тобрук му припадне на непријателот?
Нека се качат вашите луѓе.
Така треба.
Дали претерав? - Мислам дека одлично помина.
Каков лудак.
Одметнати херои
Писма до дома во торбата.
Сега е вистинскиот момент! - Третата група? -Подготвени!
Одиме тогаш.
Одиме, момци.
Втората група!
Првата група!
Мајко мила,
ако не се вратам и ми го палите телото,
истурете ми ја пепелта низ воздухот така што ќе ми се смеат тетребите,
затоа што сега јас и моите колеги имаме улога на тетреб,
па летаме кон пушките.
Под нас е непријателот што ја полни пушката и нишани.
Моја најмила Мирен, знаеш дека те сакам.
Толку сакам да те усреќам што не би сакала да умреш затоа што ни во рајот
не е подобро. Само согласи се. Омажи се за мене кога ќе бидам капетан,
нема да мораш никому да му јавуваш затоа што можеби и ќе умрам вечерва.
Или ќе ми се смеат, или ќе ме сожалуваат. И двете се ужасни.
Ако сето ова бил мој сон, тогаш ми беше убаво да го сонувам.
Потенцијалната големина на овие луѓе е огромна.
Се надевам дека и другите офицери го гледаат тоа.
Или и тие се разгалени идиоти кои...
Ова е баш необична група луѓе.
Во текот на нашата кратка обука живеевме на рум и зелен лимон,
рум и чај, рум во омлет...
Драга сестро, убаво ми е во оваа нова единица.
Се надевам дека ќе можам да покажам што знам со пушка.
Ова се добри момци, не секирај се.
Само занимавај се со тоа што те усреќува во животот.
Заеби ова.
Сретнав еден стар пријател од пешадијата Алстер Рајфлс.
Протестант е. Педи Мејн.
Но пие како католик.
Заедно разговараме за домот.
Ист е како кога бевме во Ирска, но во последен момент успеа да ме промени.
Едно од момчињата познавам од претходно. Оен Меконигал.
На другата страна е, но не зборуваме за религија.
Кога понекогаш навечер лаам и завивам,
ме носи на прошетка и ми фрла стап.
Кога ќе почнам да се претворам во ѓавол, ме потсетува дека во себе сум поет.
Господине, пилотот сака да поразговара со Вас.
Не грижете се, момци. Малку се забавуваме.
На две минути сме од целта,
но, капетане, ако излезете по ова, тоа ќе биде самоубиство.
Самоубиство, капетане Стирлинг! Ништо друго!
Не е срамота да се откажеш во ноќ како оваа.
Мислете на своите луѓе!
Господата во авионот знаат каква е состојбата
и тие одлучија.
Продолжете со спуштањето.
Лудаците ќе излезат.
Дали сме подготвени, момци? -Да!
Имаме 15 километри пешачење до базата.
Ќе ги бомбардираме додека спијат,
па одиме на појадок со рум кај луѓето на Педи и Џек, може? -Да!
Мичам, многу си блед. Сакаш да се откажеш?
Не. -Не?
Вака, слушајте! Нема зезање!
Во ред! -Станете!
Тргнете, палете ги светлата!
Ајде!
Одред Л!
Омондс? Јејтс? Мичам?
Одред Л? Јејтс? Мичам?
Тука сум.
Паднав преку карпата.
Можеш ли да станеш? -Не можам.
Чув како ми пука 'рбетот.
Се слушна како пукање.
Сакаш вода? -Не можам да ја издржам болкава, извини.
Мичам, немој!
Да ти ебам!
Нека ти се смилува Бог.
И мене.
Па, татко,
рече дека војната знае да е непријатна!
Најдов бомби и митралези!
Тогаш имаме среќа. Одиме.
Каде? -Кон базите.
Само осуммина сме, господине.
Ќе им биде потешко да не видат од воздух. Одиме, на нозе.
Одбиј.
Што ти е на раката? -Скршена е.
Тогаш имаш среќа. Во САС нема салутирање.
Пред да продолжиме, мораме да процениме каде се базите.
За да можеме, мораме да процениме каде сме ние.
Рајли, го имаш својот компас?
Сигурен сум само дека базите се на брегот
и дека ние сме јужно од нив. - Добро. Значи, одиме на север.
Само осуммина сме, господине.
Ако пак го потенцираш тоа, ќе бидеме само седум.
Јас одам на север, па ако треба и сам.
Добро. -Имаме работа!
Мислиш ли дека постои некој град на работ на пустината,
на крајот на нам познатата земја?
Некоја тенка граница на нашето светло
во кое ќе те сретнам како ме чекаш,
па рака под рака повторно ќе тргнеме
кон непознати авантури?
Во ноќта.
Кој е? -Фала.
Меконигал.
Аха.
Добро, добро.
Тешко слета, се влечеше. -Сфаќам.
Дали успеавте да најдете оружје?
Само еден митралез и шест гранати.
Ниедна бомба, ни детонатор.
Сите ќе ги затрупа песокот. - Да, ќе ги земеме гранатите.
Молам? -Одиме на север.
По оној пат.
Ќе дојдеме до брегот и ќе ги најдеме воздухопловните бази.
Мислам дека не ја сфаќаш нашата ситуација, момче.
Педи, ние мислевме на југ.
Се собираат облаци, мораме да се качиме повисоко за да не не поплави дождот.
Аха. -Ова го оплескавме.
И тоа ептен. Ако не внимаваме, ќе се уништиме самите себе, Педи.
Во главниот штаб ќе не исмеваат затоа што сме оплескале.
Значи, твојот заклучок е дека треба да се повлечеме?
Навистина? -Педи, не мислев... - Вашиот заклучок, каплару,
е да се повлечеме? - Не мислев... -Така ли?
По се што му направија? - Не го убија тие.
Умре од ветрот и падот, сите се соочивме со тоа.
Жалам.
Педи, мораме да преживееме ако сакаме повторно да се обидеме.
Да тргнеме понатаму?
Господине? - Педи, не можеме без тебе.
Во ред е. Одете вие.
Ќе ве најдам.
Одете.
Земете си ги работите, си одиме оттука.
Купер, стани! Дај ми рака!
Знаеме ли воопшто каде одиме? - Дај ми рака! Секако!
Џок, вода влегла во компасот!
И во бомбите. Намокрени се, сега се бескорисни!
Тие бомби се викаат Луис, по мене, затоа што јас ги измислив!
Јас ќе кажам дали се бескорисни! - Не работат!
Вадете го од водата! -Ајде, брат!
Добро си. Ако не сакате да се удавиме, мораме да се вратиме!
Знаете дека ја препливав Темза?
Кај Тауер Бриџ.
Како што Цезар го препливал Тибар.
Пливав градно, Џок.
Погледнете. Од водата песокот се претворил во жив песок.
Не можеме да одиме по него, а не пак да го препливаме.
Не велам јас, Рајли, дека сум Јулиј Цезар.
Но, како и тој на Цезар, мојот прв обид за освојување беше неуспешен.
Цезар се повлекол, па се вратил.
Така ќе направиме и ние. Ќе се повлечеме, но ќе се вратиме.
Така е. Сигурно.
Ајде, го слушнавте. Одиме!
Слушам некакво пеење.
Сега ние ја продолжувме песната, така што тие ќе знаат дека не сме Германци.
Во Кабрит развивме пустинска стратегија.
Ако навечер видиш оган, го пееш првиот стих,
а луѓето околу огнот вториот,
затоа што да бевме Германци, немаше да ги знаеме зборовите на песната.
Го знае ли некој од вас следниот стих? - Не.
Па, ако не запеете за околу 30 секунди,
се отвора оган.
Ако Педи е меѓу нив, за пет секунди.
Леле, колку е ова забавно.
Еј, сите сме тука! И сеедно ни е!
Еј, сите сме тука! И сеедно ни е, оп!
Донесете ја бочвата! Сега ќе се забавуваме!
Донесете ја бочвата! Ги истеравме!
Тик, так, бум! Да слушнам весела песна!
Донесете ја бочвата! Сите сме тука!
Се е во ред.
Но не сме сите тука, нели?
Не, не сме сите тука.
Жедни сме, момци.
Како сте?
Има чај, Педи.
Ајде, Џим. -Еве.
Педи.
Ни дојдоа патници!
Мислев дека се 55. -Не грижи се.
Ќе ти платиме и ако возиш празни возила.
Групо од пустината, кажете кои сте!
Дојди.
Ние сме Одред Л, првата воздушна бригада.
Односно, тоа што остана од неа.
Можеби се работи за твојот став или начинот на којшто одиш,
но на тенок мраз си!
Ова е голема пустина,
но во неа нема место за реалисти, прагматичари
или луѓе што ја следат логиката.
Сношти го направивме првиот несигурен чекор на патот кон славата.
Нема друг наратив.
Само дојдете, така е. Што се случи?
Доживеавме лошо време. - А, да.
Дали вие тука сте главен? -Не, пустината е главна. Тоа го сфативте.
Дали се знае нешто за Тобрук? Немавме радиоприемник.
Ајде, искапете се,
испијте едно, две, три пива,
а потоа ќе зборуваме за Тобрук. Одиме.
Повторно ја оплескавме работата? - Повторно ја оплескавме работата.
Но ќе одиме со рикши во градот.
Уште колку сте?
Па, времето ни беше многу лошо, така што... -Да.
Не премногу. -Аха.
А колку долго би чекале?
Па, знаете... Засекогаш.
Не, не сакам да чекам.
Во четврток играм покер во Каиро.
Да ги собереме ранетите! Одиме, момци! -Станувајте!
Станувајте! -Во ред.
Сега малку ќе скокнеме!
Како мислите да ги најдете во ова пространство?
Во пустината се може да се предвиди.
Скокнавте од северот, а потоа врнеше дожд.
Поради дождот се качивте на повисок терен, кој оди на југ,
така што и тие ќе одат на југ додека не се раздвои возвишението.
Бркај работа, ти таму!
Одиме!
Тогаш ќе стигнат до една голема оаза,
која и Британците можат да ја најдат поради вегетацијата.
Одиме!
Тогаш ќе го следат исушеното речно корито кон југ,
се додека не стигнат, некаде... Сега.
Таму.
Сепак, ќе стигнам на покер.
Поручник Мајк Седлер Пустински одред
Можам да пребројам само осуммина наши.
22 преживеани од 55 колку што бевме.
Ниеден истрел, освен оној со кој се уби еден одличен војник.
Ниеден уништен авион, ниедна детонирана бомба.
Што ќе направи главниот штаб? - Околу што?
Ништо не се случи. Не ни ја одобрија мисијата, така што нема ни да знае.
Неколкумина во штабот што знаат, ќе ни се смеат,
но на повеќето им е сеедно затоа што ја губат војната.
А ние ќе мораме да се повлечеме кога ќе дојдеме до Каиро.
Да. Ако дојдеме.
Велат дека пустинскиот одред може да најде молив во пустина,
доволно е само да фрли сенка.
Можат да најдат паднат пилот на подрачје големо колку Англија,
насред вечер и песочна бура.
Па? -Па, се прашувам јас...
Можам ли да најдам некое прибежиште за нас.
Поздрав!
Од каде ти тука?
Тука доаѓам да се опуштам.
Мораме да се известуваме меѓусебно за најновите настани.
Канцеларијата ти беше заклучена.
За најновите настани?
Генерал Де Гол треба да биде известен за состојбата на Британија во Африка.
Француски од 75-та. -Кажи ми, која е моменталната главна грижа на Де Гол?
Еби се. Каде се?
Те интересира каде се тие или тој?
Сакаш вечера? - Не, кажи ми каде се.
Никој ништо не кажува, необично за Каиро.
Искрено, никој не знае каде се.
Преживеаните требаше да се јават пред две недели.
Не комунициравме. - Што им се случи?
Пред да помислиш на некоја херојска битка,
ако се мртви, не ги убиле ни Германците, ни Италијанците.
Ги убила пустината. Ветерот, песокот, трњата.
А да, и непромислената одлука на нашиот пријател и неговите другари
затоа што не сакале да се посрамотат.
Одлучиле да скокаат со падобрани навечер,
насред песочна бура.
Што ти пречи толку кај Стирлинг?
Јас ја измислив единицата САС.
Тој немаше право да ја уништи уште на првата мисија.
Ако не е уништена, ја исмеваат неколкумината кои знаат дека постои.
Во проценти, мислам дека шансата Стирлинг да е жив е еднаква на нула.
Мислев дека ги знаеш правилата на однесување во војна.
Ебење е во ред. Чувствата не се.
Ова, пријатели, е Џалу.
Буквално, непобитно, неспорно пустелија.
Да има некој главен град пустелија, ова би бил тој.
А ова би била главната улица на тој град.
А градоначалникот би владеел апсолутно со ништо
и тоа во место каде што нема никој што ќе го засега.
Токму тоа и го сакавте, капетане, нели?
Можеме да продолжиме, но ова е сосема добро место среде пустелија.
Колку има до германските бази?
Сирт е на 500 км северозападно.
А најблиските сојузници? -На исток се трупите од Нов Зеланд,
120 км низ пустината.
Но испратени се на север, така што базата им е празна.
Никој нема да може да ви помогне затоа што нема никој. -Празна, велите?
Неколку ранети, неколку стражари. - И веројатно неколку празни возила?
Можеби зад себе оставиле оружје и муниција.
Има ли таму клавир? - Клавир, ебате?
Главниот град на пустелијава ќе биде супер,
но прво мораме да одиме малку по набавки.
Ајде, царе.
Какви крадци. -Јас не.
Да знаев дека ќе го ограбите ова, немаше да ве земам.
Дејвид. Без персирање.
Филип, стражариш. На кулата, еден час. -Јасно.
Ако можете, закопајте ги канистрите со експлозив
за да не се загреат.
Каде да го ставам клавирот? - Свириш клавир, Педи?
Не. Оен сакаше да ме научи, па сакам да продолжам.
Стави го во трпезаријата. - Нема. -Па, направи.
Сикингс. -Да? -Сношти доживеавме успех, треба да се прослави тоа.
Што украде од пијачките? - 45 литри рум од Нов Зеланд.
Браво. Додека да се распакуваме, ќе има време за коктел.
А кога ќе ги испиеме и ќе зајде сонцето, треба малку да се развеселиме.
Муницијата ја попишува поручник Фрејзер,
освен ако нема проблем со тоа. - Немам! -Добро.
Наполнете ги возилата, г. Седлер. Вечерва тргаме.
Подигнете ги шаторите, не треба да бидете креативни!
Викај ме Мајк.
Ќе добиете мети на брегот.
Подгответе пет бомби по човек.
Подгответе фитили од 10 и 30 минути.
Не фрлајте ги бомбите додека не намирисате Месершмит!
Прва моторизирана мисија на САС.
Тргајте. Одиме, Боб.
15 км северно ни е базата во Сирт.
Носам тројца со себе и правам колку што можам повеќе штета.
Луис, ти ги водиш своите луѓе во Мерса Брега.
Ги напаѓате возилата со гориво и опрема.
Педи, ти ги водиш своите до базата Тамет.
Мета ви се Капрони и Месершмитови.
Бил Фрејзер, каде си? - Тука сум. -Дојди.
Слушам дека постојано си се распрашувал каде ти е командантот.
Одлучивме, за да бидеме поуспешни, да имаме прашања во САС.
Ќе избереш четворица, па одите во Аџдабија.
Ако може прашања, имам и јас едно. - Да?
Смеам да се напијам малку рум? - Секако, повелете.
Браво, Сикингс. -Ете.
Ќе се најдеме тука утре наутро.
Вие чекајте да се вратиме.
Со должна почит, доста ми е глумење такси.
Пустинава ја познавам подобро од кој било тука.
Ако сакаш акција, придружи му се на Педи Мејн.
Добивме втора шанса.
Да видиме што ни е запишано во ѕвездите? -Да! -Одиме!
Одиме!
Тамет германско-италијанска база
Аџдабија германско-италијанска база
Мерса Брега германско-италијански центар за достава
Сирт германско-италијанска база
Празно е.
Сите одлетале. Срање.
Подгответе фитили од 10 минути.
Одиме.
Рајли. Земи уште еден надесно.
Јас со уште тројца ќе им пријдам одзади.
Ќе се најдеме тука за осум минути.
Решете колку што можете возила и немојте да ве видат.
Одиме.
Седлер. -Да? -Ова е познатата бомба на Луис.
Никогаш не сум чул. -Затоа што е позната само меѓу нас.
Џок Луис ја измисли.
Ни направи прототип, а вечерва ќе го пробаме.
Ги немате користено претходно? - Не, но Луис е многу паметен.
Сигурно ќе биде во ред.
Сите фитили од 10 минути се активирани, нели?
Десет минути од сега? - Од сега.
Треба да тргнеме, Педи. - Десет минути се доволно време, момци.
За што?
Пијани се.
Можеме набрзина... - Овошје што виси ниско.
Зрели јаболка.
Пијаницине се пилоти и инженери кога ќе се отрезнат.
Затоа оставете ја Женевската конвенција и слично.
Ова е наша работа. Ова сме ние. Убиваме и не убиваат.
Ако некој е премногу праведен, благороден и добар за оваа работа,
нека остане тука и нека си прави ѓердан од куршуми.
Јас сум многу мирен.
И онака никогаш не одам на забавите на кои ме викаат.
Ајде.
Сакаш запалка? Повели.
Сонародник? -Не, Англичанец.
Англичанец? -Да, Англичанец.
Здраво.
Да ти ебам.
Добра вечер.
Бомбите ќе експлодираат за 3 минути и на ова возило!
Не е баш идеално.
Мислам дека им беше доволно, Педи!
Педи!
Уште две минути до бомбите, момци. Одиме.
Одиме, да ве ебам!
Џок, за две минути кај ова возило ќе биде малку жешко.
Не ми помагаш. -Одиме!
Педи! Може да одиме?
Каде е Педи?
Каде е?
Педи!
Немам муниција!
Одете!
Бомбите се добри!
Ајде, одиме!
Педи!
Да се вратиме кај нашите. - Педи, што направи?
Да!
Да, момци.
Летнаа во воздух Мерса Брега и Аџдабија.
А она е Педи Мејн во Тамет.
А јас седам во мир и тишина во Сирт.
Не е тоа натпревар. -Секако дека е.
Одиме.
Гарден Сити, Каиро Главниот британски штаб
Ни јавува разузнавачката служба.
Драга моја, конечно можам да ти кажам нешто што всушност е вистина.
Жива вистина.
Ја пресретнавме комуникацијата помеѓу германските и италијанските сили.
Пред две вечери се уништени 48 борбени авиони
додека биле на земја во две воздухопловни бази.
Ги уништиле луѓе што се појавиле од никаде и исчезнале во пустината.
Во Мерса Брега исто така се уништени гориво, залихи, муниција и бомби.
Тие што успеале да ги видат напаѓачите велат
дека не биле во униформи и дека изгледале како дивјаци.
Значи, жив е?
Важно е дека мојата креација е жива.
Мислам дека сега знаеме што се случило со Одредот Л на САС.
Изгледа дека малиот штотуку го доби облогот.
Аха, така значи.
Така значи.
Нека почнат игрите.
МЕДИЈАТРАНСЛЕЈШНС