ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Τι διάολο λες;
Tabula rasa. Άγραφος πίνακας.
Ξέρεις ποια θα μπορούσα να ήμουν αν όλα ήταν αλλιώς;
Αν κάτι ήταν αλλιώς;
Η ευκαιρία να γίνω κάποια άλλη
γλίστρησε από το σώμα μου στην αποβάθρα της γραμμής 6.
Πώς, παρά τις ιστορίες για χρονοταξίδια και ανθρώπους που εξαφανίζονται,
εσύ βρήκες τρόπο να γίνεις διπλή;
Έπρεπε να την πάω σε ασφαλές μέρος.
Σ' αυτό δηλαδή;
Προκάλεσες κατάρρευση του χρόνου, Νάντια,
και τώρα επιστρέφουμε σ' αυτό το σατανικό πάρτι,
από το οποίο ξόδεψα ζωές για να ξεφύγω!
Το κοτόπουλο είναι σχεδόν έτοιμο!
Έλεος πια μ' αυτό το τραγούδι!
Πέρασα πολλά. Λες να μην ήθελα να αλλάξω πράγματα;
Αλλά όχι, ακολούθησα τους κανόνες γιατί είμαι καλός ταξιδιώτης.
Αλλά εσύ, από την άλλη μεριά, είσαι…
Κοίτα, κανένα παιδί δεν πρέπει να περάσει όσα πέρασα εγώ.
Πίστεψέ με, έζησα όλες τις πλευρές.
Ποιος έχει φατσούλα Ρασομόν;
Ρασομόν
Έχει φατσούλα Ρασομόν
Είσαι φίλη μου, αλλά ξεπέρασες πια τα όρια.
Έλεος.
-Κατέβηκαν… -Αμάν!
…ζωντανοί στο βασίλειο των νεκρών.
Ποιοι είναι αυτοί;
Για δες!
Αυτό παλιά ήταν σχολείο για Εβραίους.
Τώρα είναι κοινός χώρος διαβίωσης για τους πεφωτισμένους.
Χρησιμοποιώ τους όρους "τώρα" και "παλιά" χαλαρά.
-Θεέ μου! -Εντάξει.
Ποια είναι η Νάντια Κομανέτσι;
-Θεέ μου. -Ναι, είναι.
Όλα δεκάρια.
Αρκετά για μένα. Εσύ πώς είσαι;
Να την κρατήσω;
Φυσικά, αλλά μην κάνεις κάτι περίεργο.
Είμαι εγώ, ξέρεις.
Κάποιος σε συμπάθησε.
Αυτός ο τύπος.
Λοιπόν, κάτι τέτοιο σκεφτόμουν κι εγώ.
Γεια σου, μωρό.
Εντάξει, πρέπει να τη φέρουμε πίσω.
Δεν μπορούμε να ζήσουμε σε χάος για πάντα. Κοίτα.
-Είναι απλή απόφαση. Απλώς… -Έτσι λες εσύ.
Εγώ; Εξετάζω ακόμα τις επιλογές μου.
Τι;
Ο κόσμος είναι διαφορετικός, αλλά δεν είναι και χάλια.
Και μάντεψε. Υπάρχει χρόνος.
Χρόνος για τα πάντα.
Νάντια, σε παρακαλώ.
Έλα, φίλε, περάσαμε και χειρότερα, σωστά;
Το 'χουμε.
Άκου. Όπως έλεγε ο Αβραάμ,
"Το υλικό του χώρου και του χρόνου είναι ανθεκτικό σαν Tyvek".
Το οποίο είναι το Σεόλ, όπου πάνε όλοι οι νεκροί.
Ο κοινός τάφος για όλη την ανθρωπότητα.
Νάντια, καταλαβαίνω γιατί το έκανες. Αλήθεια.
Είναι λογικό, με εκθέτεις μπροστά σε ραβίνο.
Ήσουν πάντα τόσο δύσκολη;
Μην ενοχλείς το μωρό. Τώρα διαπλάθεται.
Συγγνώμη που δεν φοράω κιπά.
Χαλάρωσε. Δεν είναι παίξιμοι χαρακτήρες,
είναι κολλημένοι σε λούπα, δεν μπορούν να παρεκκλίνουν.
Γι' αυτούς, όλα αυτά είναι φυσιολογικά.
Ποιος θέλει ένα "κόλλα πέντε"; Ναι.
Γεια. Πώς τα πας;
Έλα εδώ.
Αυτός ήταν πάντα αγκαλίτσας, Άλαν.
Γεια. Θες φωτιά;
Ορίστε.
Είσαι ακόμα κούκλος.
Εντάξει. Γεια.
Γεια σας, τι κάνετε;
Κοίτα ποιος πίνει σπριτζ. Τέλεια.
Γλυκό, εορτάζον μωρό!
Έχει και κοκαΐνη, όπως το κάνουν οι Ισραηλινοί.
Πού το ξέρεις;
Έσπασα τον χρόνο.
Επειδή είσαι γριά.
Πρέπει να φύγουμε.
Έλα τώρα, Άλαν.
Τώρα αρχίζει το πάρτι. Και η Ρουθ δεν ήρθε ακόμα.
Δεν έκανα ποτέ γενέθλια χωρίς εκείνη. Δεν θα αρχίσω τώρα.
-Θες κοτόπουλο; -Δεν θέλω κοτόπουλο τεσσάρων ετών.
Εντάξει, θα το βάλω στον φούρνο για να μην κρυώσει.
Γεια σου.
Δεν ξέρω τι να κάνω.
Είναι καλά. Λατρεύει τα πάρτι. Κοίτα, έχω μπιμπερό.
Θα την κρατήσω. Κορίτσι είναι;
Ούτε το ένα ούτε το άλλο.
-Σικ. -Ναι.
Μαξίν.
Μαξίν! Αυτό…
Τι διάολο; Δεν είναι έτοιμο.
-Είναι ωμό. -Πολύ ενδιαφέρον.
Νάντια, αυτό είναι τρελό.
Είναι εντροπία, Άλαν. Ναι; Εντροπία.
Μας δίνει γραμμικό χρόνο, μη αναστρέψιμες διαδικασίες,
και όλα κινούνται προς μία κατεύθυνση, το μέλλον.
Δεν μπορείς να ξε-τηγανίσεις ένα αυγό. Συνήθως.
Ούτε να ξε-μαγειρέψεις ένα κοτόπουλο. Συνήθως.
Εκτός… Δες εμάς, έτσι;
-Τώρα μπορούμε. -Όχι, δεν μπορείς.
-Δεν ξε-μαγειρεύεις το μωρό. -Έλα. Είναι εντυπωσιακό.
Δεν ξε-μαγειρεύεις το μωρό.
Το μωρό είναι καλά.
Γουστάρει τη Λίζι.
Να τη φέρουμε πίσω;
Δεν σε νοιάζει που διαλύονται οι ζωές τους;
Καλλιτέχνες είναι. Λατρεύουν τα σουρεαλιστικά.
-Βλέπεις; -Γύρνα πίσω.
-Είναι χαρούμενη. -Νάντια;
Αν δεν το κάνεις αυτό για μένα, τους φίλους σου ή τον εαυτό σου,
κάν' το για να μην πας στην κόλαση για εγωισμό.
Είμαι οδυνηρά παρεξηγημένη.
Τι έγινε; Ποιος κάλεσε αυτά τα παιδιά στο πάρτι μου;
-Πρέπει να το χειριστώ. -Ναι.
Πάρε το μωρό μου.
Έλα, πάμε να φύγουμε, μικρό μου.
Νάντια.
Πού πας;
Νάντια, πού πας;
Δεν πειράζει. Ηρέμησε. Δεν αξίζει, πίστεψέ με.
Είναι ένα μάθημα που έμαθα από την πρώην μου.
Δεν μπορούσε να ξεχάσει τις παρασπονδίες μου.
Γεια.
Γαμώτο.
-Γάμησέ το. -Συγγ… Νάντια.
Γεια.
Να το εορτάζον κορίτσι μου.
Δεν χρειάζεται να στρώσεις το κόκκινο χαλί για μένα.
Τι σου έλεγα;
Ήρθε η Ρουθ. Καθόλου άσχημα.
-Κράτα το μωρό. -Είναι η Ρουθ προ τετραετίας.
Ναι, ξέρω ότι δεν θα κάνει διαφορά, αλλά…
-Εγώ απλώς θα περιμένω. -Εντάξει.
Γεια σου, Ρούθι.
-Έλα. -Περιμένουμε.
-Τα γαμημένα τα γόνατά μου. -Ναι.
-Οπαλάκια, Ρούθι. -Μπορώ να το κάνω.
-Ναι, το ξέρω. -Εντάξει.
Εντάξει.
Νάντια;
Ναι;
Κοίτα.
Το βλέπεις αυτό;
Έρχονται συνέχεια.
Νάντια;
Τι; Δεν θα έρθεις μέσα;
Όχι.
Δεν μπορείς να το στρίψεις αλά γαλλικά από το πάρτι σου.
Λυπάμαι που δεν είμαι μαζί σου στο νοσοκομείο.
Προσπαθώ. Στ' αλήθεια.
Δεν θα είσαι μόνη.
Γλυκιά μου, για ποιο πράγμα λυπάσαι;
Είσαι εδώ μαζί μου τώρα.
Τίποτα στον κόσμο δεν είναι εύκολο,
εκτός από το κατούρημα στο ντους.
-Εντάξει. -Νάντια;
-Νάντια. -Ναι;
Και να το εορτάζον κορίτσι μου.
Τα σκάτωσα.
Το ξέρω.
Ναι, ας την πάμε πίσω.
-Σκάλα κινδύνου; -Μάλλον. Δόξα τω Θεώ.
Κυρίες και κύριοι,
αγόρια και κορίτσια,
γνωρίστε τον ουρανό της Νέας Υόρκης!
-Δέκα σεντ… -Είμαι περήφανος για σένα.
…για την πρώτη σας αληθινή πτήση με αερόστατο!
Χριστέ μου. Σκατά.
Σου το είπα. Φυλλάδια.
Ναι.
Λοιπόν, ορίστε.
Ναι, δύο τσέπες.
Αυτό το αερόστατο δεν θα περιμένει πολύ!
Ας πάμε το μωρό στη δεκαετία του '80.
…της Νέας Υόρκης!
Το τοπικό τρένο προς γέφυρα Μπρούκλιν
πλησιάζει τον σταθμό.
Απομακρυνθείτε από την άκρη της αποβάθρας.
Φίλε, πού είναι το γαμημένο το τρένο;
-Γραμμή 6 προς Πέλαμ… -Έλα.
Επόμενη στάση, 77η Οδός, Λένοξ Χιλ.
Θα έχει γίνει δύστροπη έφηβη μέχρι να τη γυρίσουμε, έτσι όπως πάμε.
Σπόιλερ, της έρχεται περίοδος στα 12, οπότε ας μην το παρακάνουμε.
Είναι γελοίο. Κι αν δεν έρθει το τρένο; Αν κολλήσουμε εδώ για πάντα;
Πρέπει να έχουμε σχέδιο Β.
Αμάν πια.
Ξέρεις, αγχώνεσαι πολύ, Άλαν. Εντάξει;
-Γιατί δεν κρατάς το μωρό; -Όχι.
Θα σε ηρεμήσει.
Αυτό είναι. Ωραία. Ευχαριστώ.
Ο λαιμός μου μ' έχει πεθάνει. Γι' αυτό κάνουν εκτρώσεις.
Χωρίς παρεξήγηση, μωρό μου.
Η Αστυνομία της Νέας Υόρκης σας υπενθυμίζει…
-Προσέχετε γύρω σας. -Κοίτα.
Αν δείτε κάτι, πείτε το.
Γεια!
Ξέρεις πού είναι τα τρένα;
Περίμενε!
Άλαν!
-Ζητούμε συγγνώμη για την καθυστέρηση. -Σου μιλάω!
Άφιξη τώρα…
Από δω.
Φίλε, ξέρεις πού είναι το τρένο 6;
Σκατά.
Άλογο;
Δουλεύεις εδώ τώρα;
Τι; Όχι, Κούρεμα, μένω εδώ με τη γυναίκα μου. Χέσε μας.
Θα μας βοηθήσεις;
Ψάχνω το τρένο μου.
Είναι το νούμερο 6622.
Με το αζημίωτο.
Νάντια, αυτός ο τύπος δεν βοηθάει.
-Πρέπει ν' αλλάξεις πάνα. -Μια χαρά είναι.
Είμαστε κι οι δύο πατέρες. Το σέβομαι.
Θα κάνουμε ανταλλαγή.
-Ανταλλαγή; -Καλή η διαπραγμάτευση.
Ξέρω πού είναι το τρένο. Ελάτε.
Έλα.
Όλα πέφτουν.
Όσο πιο κοντά στο κέντρο της Γης, τόσο πιο κοντά στην αλήθεια. Βαρύτητα.
Συγγνώμη, δεν συντομεύεις; Βιαζόμαστε.
Έχεις χρόνο, φίλε.
Ο χρόνος εφευρέθηκε για να συγχρονίζονται τα ευρωπαϊκά τρένα
για τη μεταφορά αγαθών διεθνώς.
Προσοχή στην τρίτη ράγα.
Δώσε λίγο το μωρό.
Φαίνεσαι πολύ απασχολημένος.
Έλα, για λίγο μόνο;
Να την κρατήσω.
Τι θέλεις, μωρό; Τα μωρά είναι αληθινοί υλιστές.
Άλαν, μην του δώσεις το μωρό.
-Είναι καλά; -Είναι μωρό του μετρό. Είμαι εγώ.
Όσο ζω εγώ, αυτό σημαίνει ότι είναι καλά.
Καλά.
Στο τέλος των γραμμών είναι το τρένο. Πλήρωσε.
-Αλήθεια; -Ναι. Πλήρωσε.
-Λεφτά. Μετρητά. -Φτάνουν;
-40 δολάρια. Όχι άσχημα. -Ακούω κουδούνισμα.
-Κλειδιά. -Ωραία. Πήγαινε.
Τέλεια, ευχαριστώ.
Κι εσύ, φίλε. Πλήρωσε.
Αυτό είναι το γαμημένο το τρένο σου; Αυτό είναι;
Δεν ξέρω, φίλε. Είναι μοντέλο R32, αριθμός 6622, οπότε…
Πώς το ξέρεις;
Πρέπει να ξέρεις το μοντέλο σου. Δες το Κυνηγητό Μέσα στον Χρόνο.
Τρέχα.
-Γεια σου, Νάντια. -Ναι.
Γουόρντογκ. Ναι.
Νάντια, γεια. Νομίζαμε ότι δεν θα έρθεις.
Κι έχεις μωρό.
Γλυκούλι μωρό.
Τι γίνεται;
Δεν ξέρω. Το τρένο σταμάτησε εδώ και 30 λεπτά.
Θ' αργήσουμε στην αγρυπνία.
Δεν είναι σωστό.
Περίμενε.
Δεν σ' αρέσουν οι ορχιδέες; Η Ρουθ τις λάτρευε.
Ξέχνα τες.
Έλα, Ναντς.
Μην αυτομαστιγώνεσαι που δεν ήσουν εκεί.
Τι εννοείς δεν ήμουν εκεί; Η Ρουθ πεθαίνει μόνη;
Μετά από όλα αυτά;
Της μίλησα στα γενέθλιά μου.
Ήταν πριν από έναν μήνα.
-Είναι Απρίλιος, 30 Απριλίου. -Όχι.
Είναι 30 Μαρτίου, εντάξει;
Σήμερα είναι τα γενέθλιά μου. Οπότε,
είστε στο μέλλον.
-Νάντια. -Εντάξει.
-Η θλίψη δεν σε κινεί σε ευθεία γραμμή. -Ξέ… Ξέρεις τι θα πεις απόψε;
Όλα εντάξει.
"Πιστεύετε στο μέλλον της ανθρωπότητας;" Μάλιστα.
Ευχαριστούμε για την υπομονή σας. Ο συρμός αναχωρεί.
Έλα. Πρέπει να βγούμε από το τρένο.
Πρέπει να… Δεν έχουμε καμιά δουλειά εδώ. Έλα.
-Πρέπει να γυρίσουμε το μωρό, σωστά; -Δεν φεύγω. Γάμα το.
Αν δεν πάω στο νεκροκρέβατό της, τουλάχιστον ας πάω στην κηδεία της!
-Όχι, Νάντια! -Εντάξει;
-Έλα! -Πηδιούνται;
-Πρόσεχε το μωρό. -Ξέρω να περπατάω, ρε!
Θεέ μου!
Νάντια; Νάντια, ηρέμησε!
Νάντια, σε παρακαλώ.
Να ηρεμήσω;
Φίλε, τελείωσε, εντάξει;
Δεν προλαβαίνω τη Ρουθ.
Και ήταν η καλύτερη μητέρα που είχα.
Όλα αυτά τα σκατά για το τίποτα.
Οπότε, τέλεια.
Πώς σκατά θα φύγουμε από δω; Ναι.
Εγώ δεν…
Περίμενε.
Πού πας; Νάντια;
-Σου είπα για τον Λένι, έτσι; -Ναι.
Προσπάθησα να του πω ότι το Τείχος θα έπεφτε.
Ότι είχα πληροφορίες από το μέλλον.
-Είχα τον απόλυτο έλεγχο της κατάστασης. -Ναι.
Αλλά αυτός πήγε.
Καλά. Δεν μπορούσες να αλλάξεις τίποτα. Κλειστή λούπα.
Σωστά. Λόγω…
Των νόμων της φυσικής.
Θα έλεγα "της ανθρώπινης φύσης".
Είμαστε το προϊόν πραγμάτων που δεν αλλάζουν.
-Θες να πεις ότι δεν είμαι πρωτότυπο; -Κανείς δεν είναι.
-Και ο Μπόουι; -Δεν εννοώ αυτό. Κοίτα.
Η Ρουθ δεν θα ήθελε να έχεις ενοχές.
"Γλυκιά μου, οι ενοχές είναι σπαταλημένο συναίσθημα".
Πήγε να αποδράσει. Να φύγει.
Ο Λένι πήγε στο Δυτικό Βερολίνο, και δεν ξέρω καν τι βρήκε εκεί. Δηλαδή…
Νομίζω ότι έπρεπε να τον σταματήσω, αλλά δεν πρόλαβα καν να πω αντίο.
Δεν ξέρω τι έπρεπε να κάνω.
-Δεν θα συγχωρήσω ποτέ τον εαυτό μου. -Άλαν, είσαι καλός. Εντάξει;
Δεν πειράζει.
Απλώς είναι…
-Είναι ένα "Κόνι Άιλαντ". -Τι πράγμα;
Αυτό το πράγμα που θα τα έκανε όλα καλύτερα
αν είχε συμβεί, σωστά;
Ή αν δεν είχε συμβεί.
Ξέρεις, ένα "μακάρι να ήταν αλλιώς".
Το ακούς αυτό;
Σκατά. Δώσ' τη μου.
Νάντια;
Νάντια!
Άλαν!
Νάντια.
Γαμώτο.
Εντάξει.
Έλα, μπορείς;
Έλα.
Καλά.
Κέρδισες.
ΜΟΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Γιαγιά;
Άλαν.
Για δες!
Τι απέγινε ο Λένι;
Ο Λένι; Δεν ξέρω.
Δεν ξέρεις; Δηλαδή έπρεπε να τον εμποδίσω να φύγει
ή… δεν έπρεπε να κάνω τίποτα;
Δεν έπρεπε να κάνω τίποτα. Γιατί έκανα;
Τα κάνω όλα σκατά. Πάντα τα κάνω σκατά.
Άλαν, δεν ξέρω. Και δεν πειράζει.
Όλοι λένε ότι είμαι σαν εσένα.
Δεν θα έμενε ποτέ.
Και δεν θα έφευγα ποτέ.
Δεν μπορούσα να αφήσω τη ζωή που έφτιαχνα.
Τον βοήθησα να φύγει.
Δεν υπήρχε άλλος τρόπος για να γίνει.
Το κατάλαβα λάθος.
Απλώς θέλω απαντήσεις. Απλώς…
Απλώς θέλω να ξέρω. Συγγνώμη. Συγγνώμη που είμαι έτσι.
Είσαι ακριβώς σαν εμένα.
Δεν μπορούμε να φοβόμαστε τόσο μήπως κάνουμε μια λάθος κίνηση,
ώστε να μη ζούμε καθόλου.
Μη φοβάσαι τόσο να ζήσεις.
Ναι, αυτοκτόνησα, οπότε…
δεν ξέρω πώς να ζήσω με αυτό.
Όλα φαίνονται πολύ πιο εύκολα για όλους τους άλλους.
Κάνω λάθος;
Είσαι το τέλειο αγοράκι μου.
Δεν σου το είπα;
Ήσουν πολύ μικρός. Δεν θυμάσαι.
Θα σου το πω ξανά.
Είσαι το τέλειο αγοράκι μου.
Εντάξει;
Τι είναι αυτό το μέρος;
Το αποκαλούμε "το Κενό".
Είναι μια περιοχή άδειου χώρου
που απέμεινε από κάτι που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ.
Είμαι νεκρός;
Πρέπει να φύγεις.
-Ακολούθησε το μπλε φως. -Ναι.
Υπάρχει μια έξοδος στη γωνία, που θα σε βγάλει στην επιφάνεια.
Εντάξει. Σ' ευχαριστώ.
Είχα χαθεί.
Υπάρχει άδειος χώρος κάτω από την πόλη, τον οποίο έχουμε ξεχάσει.
Είναι θαύμα που δεν καταρρέουν τα πάντα.
Για δες.
Αυτό είναι καλό.
Μόνο λίγα κάτουρα στο σακάκι μου.
Δεν πειράζει. Γι' αυτό είναι τα ρούχα.
Εντάξει.
Για δες αυτό.
Εντάξει.
Το 'χουμε.
Γεια.
Έχω πεθάνει;
Πώς να απαντήσω σε τέτοια ερώτηση;
Άρα δεν έχω πεθάνει.
Το ότι ήρθα πριν από σένα δεν σημαίνει ότι τα ξέρω όλα.
Ψάχνεις σε λάθος μέρος.
Λοιπόν, αυτό άρχισε να γίνεται μοτίβο.
Αν μπορούσες να διαλέξεις μητέρα,
θα με διάλεγες ξανά;
ΝΤΕΜΙΑΝ
Ναι, δεν σε διάλεξα την πρώτη φορά, αλλά…
έτσι πάει η ιστορία. Έτσι, μαμά;
Έλα, μικρή.
Κάντε χώρο για τα μωρά μου.
Δεσποινίς, σας παρακαλώ, δώστε χώρο στα μωρά μου.
Συγγνώμη, ξέρεις ποιος σταθμός είναι;
-Δεν ξέρω. Εισπράκτορας είμαι; -Ας την πάμε σπίτι.
Δεν είχες υποχρέωση, αλλά μ' αγαπούσες, έτσι;
Αντίο, Ρούθι.
Είναι η γραμμή 6 προς νότια. Επόμενη στάση, Άστορ Πλέις.
Απομακρυνθείτε από τις πόρτες.
30 ΑΠΡΙΛΙΟΥ
Πεινάς;
Κι εγώ.
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη