1 00:00:07,132 --> 00:00:09,968 ‎(ซีรีส์จาก NETFLIX) 2 00:00:23,356 --> 00:00:24,482 ‎เธอพูดเรื่องบ้าอะไรเนี่ย 3 00:00:26,109 --> 00:00:26,943 ‎กระดานเปล่าไง 4 00:00:27,027 --> 00:00:30,196 ‎รู้ไหมว่าฉันจะเป็นใครได้บ้าง ‎ถ้าทุกอย่างเปลี่ยนไปน่ะ 5 00:00:30,280 --> 00:00:31,698 ‎ถ้าสักอย่างเปลี่ยนไป 6 00:00:32,282 --> 00:00:34,409 ‎โอกาสที่จะเป็นตัวฉันที่น่าจะเป็นได้ 7 00:00:34,492 --> 00:00:37,704 ‎หลุดปรี๊ดออกมาจากตัวฉัน ‎บนชานชาลารถไฟสายหก 8 00:00:37,787 --> 00:00:40,206 ‎จากบรรดาเรื่องการท่องเวลาทั้งหลายแหล่ 9 00:00:40,290 --> 00:00:42,125 ‎ที่บอกว่าคนย้อนกลับไปทำลายตัวเอง 10 00:00:42,208 --> 00:00:44,461 ‎เธอก็ยังหาทางแตกหน่อตัวเองออกมาได้อีกเหรอ 11 00:00:44,544 --> 00:00:46,588 ‎ฉันต้องพาเธอไปที่ที่ปลอดภัย 12 00:00:49,007 --> 00:00:49,841 ‎นี่เหรอปลอดภัย 13 00:00:51,051 --> 00:00:53,845 ‎เธอทำลายเวลาไปแล้ว นาเดีย 14 00:00:53,928 --> 00:00:56,890 ‎และตอนนี้เราก็กลับมาสู่ ‎ปาร์ตี้วันเกิดสุดเพี้ยนอีกครั้ง 15 00:00:56,973 --> 00:00:59,059 ‎ที่ฉันสละชีวิตหลายครั้งเพื่อหนีมัน! 16 00:00:59,559 --> 00:01:01,311 ‎ไก่ใกล้เสร็จแล้วนะ! 17 00:01:02,395 --> 00:01:04,355 ‎พอกันทีเหอะเพลงนี้ 18 00:01:05,190 --> 00:01:07,984 ‎ฉันเจอเรื่องฉิบหายขั้นสุดมา ‎ไม่คิดว่าฉันจะอยากเปลี่ยนอะไรเหรอ 19 00:01:08,068 --> 00:01:12,113 ‎แต่ไม่ ฉันทำตามกฎของรถไฟ ‎เพราะฉันคือผู้โดยสารที่ดี 20 00:01:12,197 --> 00:01:14,449 ‎แต่เธอเนี่ย เธอมันคนละเรื่องเลย 21 00:01:14,532 --> 00:01:18,203 ‎ฟังนะ ไม่ควรมีเด็กคนไหน ‎เจอเรื่องที่ฉันเจอ โอเคปะ 22 00:01:18,286 --> 00:01:20,538 ‎เชื่อเหอะ ฉันใช้ชีวิตมาครบรสแล้ว 23 00:01:20,622 --> 00:01:22,916 ‎เจ้าหนูราโชมอนนี่ใครเอ่ย 24 00:01:22,999 --> 00:01:24,250 ‎ราโชมอน 25 00:01:24,334 --> 00:01:26,503 ‎ยัยหนูราโชมอน 26 00:01:26,586 --> 00:01:29,172 ‎เพื่อนขโมยตัวเองเวอร์ชันทารกมา ‎และทำลายเวลาพังหมดนี่มันเกินรับได้ 27 00:01:30,048 --> 00:01:30,882 ‎ไม่เอาน่า 28 00:01:32,592 --> 00:01:34,135 ‎- พวกเขาลงไป… ‎- ให้ตายสิ 29 00:01:34,219 --> 00:01:37,222 ‎ทั้งเป็น ลงไปในดินแดนของคนตาย 30 00:01:37,305 --> 00:01:38,515 ‎นั่นใครน่ะ 31 00:01:38,598 --> 00:01:40,266 ‎ดูนั่นสิ 32 00:01:40,350 --> 00:01:42,769 ‎ที่นี่เคยเป็นโรงเรียนยิวน่ะ 33 00:01:43,269 --> 00:01:46,564 ‎ตอนนี้ก็เป็นโถงเปิดโล่งแห่งการเรียนรู้ 34 00:01:46,648 --> 00:01:49,776 ‎ฉันใช้คำว่า "ตอนนี้" กับ "เคยเป็น" ‎จำกัดความมันแบบหลวมๆ นะ 35 00:01:49,859 --> 00:01:51,111 ‎- พระเจ้าช่วย ‎- โอเค 36 00:01:52,278 --> 00:01:54,447 ‎ใครคือนาเดีย กอเมอเนช 37 00:01:54,531 --> 00:01:57,367 ‎- ใช่เลย สิบสิบสิบ ‎- พระเจ้า 38 00:01:57,450 --> 00:02:00,453 ‎พักเรื่องฉันไว้ก่อน แล้วนายล่ะเป็นไง 39 00:02:02,038 --> 00:02:03,081 ‎ขออุ้มเด็กทีได้ไหม 40 00:02:03,164 --> 00:02:07,252 ‎แน่นอน แต่อย่าทำอะไรชวนอึดอัดนะ ‎เพราะเด็กนี่คือฉันเอง 41 00:02:12,757 --> 00:02:14,300 ‎มีคนชอบหนูแฮะ 42 00:02:14,801 --> 00:02:16,219 ‎หมอนี่ไง 43 00:02:17,720 --> 00:02:22,183 ‎เห็นไหม นี่แหละคือภาพที่ฉันคิดไว้ 44 00:02:22,767 --> 00:02:23,852 ‎ไงจ๊ะหนูน้อย 45 00:02:27,522 --> 00:02:30,441 ‎โอเค เราต้องพาเด็กกลับไป 46 00:02:30,525 --> 00:02:31,651 ‎เฮ้ยๆ 47 00:02:31,734 --> 00:02:34,696 ‎เราจะอยู่ในความโกลาหลนี่ตลอดไปไม่ได้นะ 48 00:02:34,779 --> 00:02:37,615 ‎- นาเดีย มันคือการตัดสินใจง่ายๆ ‎- นายก็พูดได้สิ 49 00:02:38,199 --> 00:02:40,910 ‎แต่ฉันน่ะ ฉันยังมองๆ ทางเลือกอื่นอยู่ 50 00:02:40,994 --> 00:02:41,911 ‎อะไรนะ 51 00:02:41,995 --> 00:02:45,123 ‎คือโลกมันไม่เหมือนเดิมแน่นอนล่ะ ‎แต่มันก็ไม่แย่ไหม 52 00:02:45,206 --> 00:02:47,500 ‎ทายสิ มันมีเวลา 53 00:02:48,084 --> 00:02:49,669 ‎มีเวลาสำหรับทุกอย่าง 54 00:02:49,752 --> 00:02:51,588 ‎นาเดีย ได้โปรดเถอะ 55 00:02:51,671 --> 00:02:54,215 ‎ไม่เอาน่า แย่กว่านี้ก็ผ่านมาแล้ว 56 00:02:54,299 --> 00:02:55,592 ‎เราไหวน่า 57 00:02:55,675 --> 00:02:58,511 ‎นี่ อย่างที่อับราฮัมกล่าวไว้ 58 00:02:59,012 --> 00:03:03,892 ‎"ความเชื่อคือผืนผ้าแห่งเวลาและอวกาศ ‎ซึ่งยืดหยุ่นดั่งยางยืด" 59 00:03:05,810 --> 00:03:09,105 ‎ในเชลที่คนตายไปกัน 60 00:03:09,647 --> 00:03:13,067 ‎เป็นหลุมฝังศพของมวลมนุษย์ 61 00:03:13,151 --> 00:03:15,945 ‎นาเดีย ฉันเข้าใจนะว่าเธอทำแบบนี้ทำไม 62 00:03:16,487 --> 00:03:19,699 ‎เข้าท่าดี นายมาโบ้ยความผิดใส่ฉัน ‎ต่อหน้าแรบไบเลย 63 00:03:19,782 --> 00:03:21,159 ‎นี่เธอรับมือยากแบบนี้ตลอดเลยเหรอ 64 00:03:21,242 --> 00:03:23,536 ‎อย่าว่าเด็กสิ ‎เธอยังอยู่ในช่วงแรกเริ่มของชีวิตนะ 65 00:03:23,620 --> 00:03:25,997 ‎- ขอโทษนะครับ ผมไม่มีหมวก ‎- ใจเย็นน่า อลัน 66 00:03:26,080 --> 00:03:27,999 ‎พวกเขาเป็นเหมือนเอ็นพีซีแหละ 67 00:03:28,082 --> 00:03:31,544 ‎ติดอยู่ในวัฏจักร ‎ไม่สามารถหลุดจากเรื่องที่ตั้งไว้แล้วได้ 68 00:03:31,628 --> 00:03:33,922 ‎สำหรับพวกเขา นี่มันก็สภาพเป็นอยู่ปกติ 69 00:03:34,005 --> 00:03:36,591 ‎ใครอยากไฮไฟฟ์บ้างเอ่ย เย่ๆ 70 00:03:36,674 --> 00:03:39,219 ‎ไง เป็นไงบ้าง มานี่หน่อย 71 00:03:40,011 --> 00:03:42,180 ‎หมอนี่ชอบให้กอดน่ะ อลัน 72 00:03:42,263 --> 00:03:44,224 ‎ไง เอาไฟแช็กไหม 73 00:03:44,307 --> 00:03:45,308 ‎นี่ไง 74 00:03:45,934 --> 00:03:47,477 ‎นายยังดูดีอยู่นะ 75 00:03:48,019 --> 00:03:49,187 ‎โอเค ว่าไง 76 00:03:49,270 --> 00:03:50,647 ‎ไงพวก สบายดีไหม 77 00:03:50,730 --> 00:03:53,358 ‎ดูสิว่าใครดื่มไวน์ขาว เยี่ยมเลย 78 00:03:53,441 --> 00:03:55,318 ‎สาวเจ้าของวันเกิดแสนหวาน 79 00:03:55,401 --> 00:03:58,780 ‎ผสมโคเคนแบบที่คนอิสราเอลทำกัน 80 00:03:58,863 --> 00:03:59,864 ‎เธอรู้ได้ยังไง 81 00:03:59,948 --> 00:04:01,866 ‎ฉันทำเวลาพัง 82 00:04:01,950 --> 00:04:04,410 ‎- อ๋อ เพราะเธอแก่งั่กสินะ ‎- เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ 83 00:04:04,494 --> 00:04:07,372 ‎ไม่เอาน่า อลัน ปาร์ตี้เพิ่งเริ่มเองนะ 84 00:04:07,455 --> 00:04:08,831 ‎แถมรูธยังไม่โผล่มาเลยด้วย 85 00:04:08,915 --> 00:04:11,876 ‎ฉันไม่เคยจัดงานวันเกิดโดยไม่มีเธอเลย ‎นี่กำลังจะเริ่มงานแล้วเนี่ย 86 00:04:11,960 --> 00:04:14,462 ‎- อยากกินไก่ไหม ‎- ฉันไม่อยากได้ไก่เก่าเก็บสี่ปีของเธอ 87 00:04:14,545 --> 00:04:17,715 ‎โอเค งั้นฉันจะยัดเข้าเตาอบไว้ ‎จะได้ไม่เย็นชืดแล้วกัน 88 00:04:18,675 --> 00:04:21,052 ‎นี่ๆ โอเค ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงต่อ 89 00:04:21,135 --> 00:04:24,222 ‎ไม่เป็นไรหรอก เธอชอบปาร์ตี้น่ะ ‎ดูสิ ฉันมีขวดนมด้วย 90 00:04:24,305 --> 00:04:26,516 ‎ฉันอุ้มให้นะ นี่เด็กผู้หญิงเหรอ 91 00:04:26,599 --> 00:04:28,017 ‎ไม่ใช่ทั้งสองเพศน่ะ 92 00:04:28,601 --> 00:04:30,270 ‎- เท่เว่อร์ ‎- ใช่ 93 00:04:31,145 --> 00:04:32,230 ‎แม็กซีน 94 00:04:32,897 --> 00:04:34,232 ‎แม็กซีน นี่มัน… 95 00:04:37,026 --> 00:04:38,820 ‎อะไรกันพวก มันยังไม่เสร็จนะ 96 00:04:41,656 --> 00:04:43,449 ‎- ไก่ดิบ ‎- น่าสนใจมาก 97 00:04:43,533 --> 00:04:45,326 ‎นาเดีย นี่มันบ้ามาก 98 00:04:45,410 --> 00:04:47,578 ‎มันคือเอนโทรปีน่ะ อลัน เอนโทรปี 99 00:04:47,662 --> 00:04:50,915 ‎มันคือสิ่งที่มอบลำดับเวลาให้เรา ‎ขั้นตอนที่ไม่ย้อนกลับ 100 00:04:50,999 --> 00:04:54,210 ‎เพื่อให้ทุกสิ่งเคลื่อนที่ไปในทิศทางเดียว ‎นั่นคือไปสู่อนาคต 101 00:04:54,294 --> 00:04:56,504 ‎ปกติแล้วนายจะย้อนกลับให้ไข่ยังไม่สุกไม่ได้ 102 00:04:56,587 --> 00:04:58,798 ‎ปกติแล้วนายจะย้อนกลับให้ไก่ยังไม่สุกไม่ได้ 103 00:04:58,881 --> 00:05:01,217 ‎เว้นแต่ ดูเราสิเนี่ย 104 00:05:01,301 --> 00:05:03,386 ‎- เราทำได้แล้ว ‎- ไม่ได้นะ 105 00:05:03,469 --> 00:05:06,389 ‎- เธอจะย้อนเวลาให้เด็กไม่สุกไม่ได้ ‎- ไม่เอาน่า มันน่าทึ่งดีออก 106 00:05:06,472 --> 00:05:08,266 ‎นาเดีย เธอจะย้อนเวลาให้เด็กไม่สุกไม่ได้ 107 00:05:08,349 --> 00:05:09,809 ‎- เด็กมันสบายดี ‎- เอาเด็กกลับไปคืนนะ 108 00:05:09,892 --> 00:05:11,060 ‎- นาเดีย ‎- เธอรักลิซซี่ 109 00:05:11,144 --> 00:05:12,645 ‎พาเธอกลับไปได้ไหม 110 00:05:13,604 --> 00:05:16,232 ‎เธอไม่สนเหรอว่าชีวิตพวกเขาจะพังทลายน่ะ 111 00:05:16,983 --> 00:05:19,652 ‎พวกเขาคือศิลปิน อลัน ‎พวกเขารักความเหนือจริง 112 00:05:20,987 --> 00:05:22,613 ‎- เห็นไหม ‎- กลับมานี่นะ 113 00:05:22,697 --> 00:05:24,157 ‎- ดูสิว่ามีความสุขแค่ไหน ‎- นาเดีย 114 00:05:24,240 --> 00:05:26,409 ‎ถ้าเธอไม่คิดว่าควรจะทำเพื่อฉัน 115 00:05:26,492 --> 00:05:28,119 ‎เพื่อเพื่อนสนิทเธอ หรือเพื่อตัวเธอเองล่ะก็ 116 00:05:28,202 --> 00:05:31,039 ‎ก็ทำเพื่อที่ตัวเธอเองจะได้ไม่ต้องตกนรก ‎ฐานเป็นคนเห็นแก่ตัวที่สุดก็ได้นะ 117 00:05:32,040 --> 00:05:34,667 ‎ฉันถูกเข้าใจผิดอย่างร้ายกาจเลย 118 00:05:34,751 --> 00:05:37,920 ‎นี่ ใครเชิญเด็กๆ พวกนี้มางานฉันเนี่ย 119 00:05:38,004 --> 00:05:39,839 ‎- ฉันต้องไปจัดการก่อน ‎- อือ 120 00:05:40,423 --> 00:05:41,549 ‎เอาลูกฉันไปที 121 00:05:43,092 --> 00:05:45,428 ‎ออกไปจากที่นี่กันดีกว่า เจ้าหนู 122 00:05:45,511 --> 00:05:46,888 ‎นาเดีย 123 00:05:46,971 --> 00:05:48,222 ‎เธอจะไปไหนกันน่ะ 124 00:05:48,306 --> 00:05:50,099 ‎นาเดีย เธอจะไป… 125 00:05:51,059 --> 00:05:54,228 ‎ไม่เป็นไรน่า ใจเย็น ‎เธอไม่คุ้มค่าขนาดนั้นหรอก 126 00:05:54,312 --> 00:05:57,231 ‎เป็นเรื่องที่ผมเรียนรู้มาอย่างดีจากเมียเก่า 127 00:05:57,315 --> 00:06:00,151 ‎เธอไม่มีทางลืมความผิดพลาดในอดีตของผม ‎รู้อะไรไหม… 128 00:06:00,234 --> 00:06:01,110 ‎หวัดดี 129 00:06:03,780 --> 00:06:04,697 ‎บ้าเอ๊ย 130 00:06:05,573 --> 00:06:07,325 ‎- ช่างแม่งละ ‎- นาเดีย 131 00:06:08,076 --> 00:06:08,910 ‎ไง 132 00:06:10,078 --> 00:06:12,497 ‎นั่นสาวเจ้าของวันเกิดของฉันนี่ 133 00:06:12,580 --> 00:06:15,958 ‎ไม่ต้องปูพรมแดงให้ฉันหรอก ที่รัก 134 00:06:16,042 --> 00:06:18,795 ‎ฉันบอกว่าไง รูธมาแล้ว ไม่แย่เท่าไร 135 00:06:18,878 --> 00:06:21,631 ‎- เอ้านี่ รับเด็กไปที ‎- นั่นรูธเมื่อสี่ปีก่อนนะ 136 00:06:21,714 --> 00:06:24,175 ‎ใช่ ฉันรู้ว่าไม่ต่างอะไรหรอก แต่ว่า… 137 00:06:24,258 --> 00:06:26,386 ‎- ฉันจะรอเธอนะ ฉันจะรอ ‎- โอเค 138 00:06:28,054 --> 00:06:29,639 ‎สวัสดี รูธี่ 139 00:06:30,556 --> 00:06:31,724 ‎- มาเถอะ ‎- เรารออยู่ 140 00:06:31,808 --> 00:06:33,851 ‎- หัวเข่าฉันเนี่ย ‎- ใช่ 141 00:06:33,935 --> 00:06:36,729 ‎- ฮึบหน่อย รูธี่ ‎- ฉันขึ้นเองได้น่า 142 00:06:36,813 --> 00:06:38,481 ‎- หนูรู้ว่าคุณขึ้นบันไดเองได้ ‎- โอเค 143 00:06:38,564 --> 00:06:39,399 ‎โอเค 144 00:06:43,152 --> 00:06:43,986 ‎นาเดีย 145 00:06:45,822 --> 00:06:46,989 ‎อะไร 146 00:06:47,073 --> 00:06:47,907 ‎ดูสิ 147 00:06:54,789 --> 00:06:56,541 ‎ดูนั่นสิเว้ย 148 00:06:57,208 --> 00:06:59,669 ‎มากันไม่หยุดไม่หย่อนเลย 149 00:07:00,503 --> 00:07:01,671 ‎นาเดีย 150 00:07:01,754 --> 00:07:03,756 ‎อะไร ทำไมเธอไม่เข้ามาล่ะ 151 00:07:04,465 --> 00:07:06,384 ‎ไม่นะ ไม่ 152 00:07:06,467 --> 00:07:09,804 ‎เธอจะชิ่งงานตัวเองไม่ได้นะ 153 00:07:11,222 --> 00:07:14,100 ‎หนูขอโทษนะคะ ‎ที่ไม่ได้ไปอยู่กับคุณที่รพ.ตอนนี้น่ะ รูธี่ 154 00:07:14,684 --> 00:07:16,811 ‎หนูพยายามอยู่จริงๆ 155 00:07:17,395 --> 00:07:18,563 ‎คุณจะไม่ต้องอยู่ลำพังแน่นอน 156 00:07:18,646 --> 00:07:22,525 ‎ที่รัก เธอขอโทษเรื่องอะไรกัน 157 00:07:22,608 --> 00:07:25,570 ‎เธออยู่กับฉันตอนนี้นี่ไง 158 00:07:25,653 --> 00:07:30,658 ‎โลกนี้ไม่มีอะไรง่ายหรอก ‎นอกจากการฉี่ตอนอาบน้ำ 159 00:07:31,242 --> 00:07:32,452 ‎- โอเค ‎- นาเดีย 160 00:07:33,661 --> 00:07:34,996 ‎- นาเดีย ‎- หือ 161 00:07:36,873 --> 00:07:38,875 ‎นั่นไงสาวเจ้าของวันเกิดของฉัน 162 00:07:42,128 --> 00:07:43,421 ‎ฉันทำพัง 163 00:07:43,504 --> 00:07:44,338 ‎ฉันรู้ 164 00:07:46,674 --> 00:07:48,634 ‎ใช่ พาเธอกลับไปกันเถอะ 165 00:07:50,303 --> 00:07:53,055 ‎- บันไดหนีไฟนะ ‎- คงงั้น ขอบคุณพระเจ้า 166 00:07:53,139 --> 00:07:55,766 ‎ท่านผู้มีเกียรติทั้งหลาย 167 00:07:55,850 --> 00:07:57,977 ‎ทั้งเด็กชายและเด็กหญิง 168 00:07:58,561 --> 00:08:02,482 ‎เชิญสัมผัสท้องฟ้าของนิวยอร์กได้! 169 00:08:02,565 --> 00:08:04,817 ‎- ค่าขึ้นคนละสิบเซ็นต์ ‎- ฉันภูมิใจในตัวเธอนะ 170 00:08:04,901 --> 00:08:09,322 ‎กับการขึ้นบอลลูนไฮโดรเจนของแท้แน่นอน 171 00:08:09,405 --> 00:08:11,407 ‎พระเจ้า ให้ตายสิ 172 00:08:11,949 --> 00:08:13,326 ‎บอกแล้วไง ใบปลิวน่ะ 173 00:08:13,409 --> 00:08:14,410 ‎โอ้ 174 00:08:14,494 --> 00:08:15,328 ‎ใช่ 175 00:08:15,411 --> 00:08:16,245 ‎เอ้านี่ 176 00:08:16,746 --> 00:08:18,080 ‎สองกระเป๋าเลย 177 00:08:19,040 --> 00:08:21,417 ‎บอลลูนนี้จะยังอยู่อีกไม่นาน! 178 00:08:21,501 --> 00:08:23,920 ‎เอาล่ะ พาเจ้าหนูนี่กลับยุค 80 กันเถอะ 179 00:08:24,003 --> 00:08:25,296 ‎สัมผัสท้องฟ้านิวยอร์ก! 180 00:08:25,379 --> 00:08:27,924 ‎นี่คือรถไฟสายหกเข้าตัวเมือง ไปสะพานบรุกลิน 181 00:08:28,007 --> 00:08:29,300 ‎กำลังเทียบชานชาลา 182 00:08:29,383 --> 00:08:31,260 ‎กรุณาเว้นระยะห่างจากขอบชานชาลา 183 00:08:31,344 --> 00:08:34,639 ‎- กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู ‎- รถไฟมันอยู่ไหนวะ 184 00:08:34,722 --> 00:08:36,432 ‎- นี่คือรถไฟสายหก ไปสวนเพลแฮมเบย์ ‎- เร็วสิ 185 00:08:36,516 --> 00:08:38,518 ‎สถานีต่อไปถนนสาย 77 เลน็อกซ์ฮิลล์ 186 00:08:39,060 --> 00:08:40,770 ‎ถ้าไม่รีบ ยัยหนูนี่จะกลายเป็นวัยรุ่นขี้วีน 187 00:08:40,853 --> 00:08:42,897 ‎ก่อนที่เราจะพาเธอกลับไปแน่ 188 00:08:43,940 --> 00:08:45,942 ‎สปอยล์เลยว่าเธอจะมีประจำเดือนตอนอายุ 12 189 00:08:46,025 --> 00:08:48,069 ‎แดงเดือดแน่นอน 190 00:08:48,945 --> 00:08:51,113 ‎กรุณาเว้นระยะห่างจากขอบชานชาลา 191 00:08:52,031 --> 00:08:54,283 ‎นี่คือรถไฟสายหก ‎มุ่งหน้าไปสะพานบรุกลิน ศาลากลาง 192 00:08:54,867 --> 00:08:57,078 ‎บ้าบอแล้ว ถ้าเกิดว่ารถไฟมันไม่มีวันมาล่ะ 193 00:08:57,161 --> 00:08:59,163 ‎ถ้าเราติดอยู่ที่นี่ตลอดไป 194 00:08:59,247 --> 00:09:00,998 ‎เราต้องคิดแผนสำรองเผื่อไว้นะ 195 00:09:01,582 --> 00:09:05,169 ‎ให้ตายสิ นายแค่เครียดเกินไปน่ะ อลัน 196 00:09:05,253 --> 00:09:07,088 ‎- ทำไมไม่อุ้มเด็กเอาไว้ล่ะ ‎- ไม่นะ 197 00:09:07,171 --> 00:09:08,506 ‎เธอจะช่วยให้นายใจเย็นลงได้ 198 00:09:09,507 --> 00:09:11,634 ‎นั่นแหละ ใช่เลย 199 00:09:11,717 --> 00:09:13,553 ‎ปวดคอชะมัดเลย 200 00:09:13,636 --> 00:09:15,638 ‎นี่แหละสาเหตุที่คนเขาทำแท้งกัน 201 00:09:15,721 --> 00:09:17,932 ‎- ไม่ได้ว่านะ ยัยหนู ‎- กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู 202 00:09:18,015 --> 00:09:20,768 ‎- กรมตำรวจนครบาล… ‎- นี่ 203 00:09:20,851 --> 00:09:22,728 ‎- กรุณาตรวจสอบสัมภาระของท่าน ‎- ดูสิ 204 00:09:22,812 --> 00:09:25,815 ‎- หากพบเห็นเหตุไม่ปกติ กรุณาแจ้งทันที ‎- นี่! 205 00:09:26,274 --> 00:09:28,234 ‎รู้ไหมคะว่ารถไฟอยู่ไหน 206 00:09:28,317 --> 00:09:30,528 ‎นี่ ช้าก่อนสิ 207 00:09:30,611 --> 00:09:31,445 ‎อลัน! 208 00:09:31,529 --> 00:09:34,448 ‎- ขออภัยในความล่าช้า ‎- นี่พวก ฉันคุยกับคุณอยู่นะ! 209 00:09:34,532 --> 00:09:35,533 ‎กำลังเทียบ… 210 00:09:36,993 --> 00:09:37,827 ‎ทางนี้ 211 00:09:37,910 --> 00:09:40,580 ‎นี่พวก รู้ไหมว่ารถไฟสายหกอยู่ไหน 212 00:09:42,540 --> 00:09:43,833 ‎เชี่ย 213 00:09:43,916 --> 00:09:45,126 ‎ฮอร์ส 214 00:09:45,209 --> 00:09:46,711 ‎นี่ทำงานให้รถไฟแล้วเหรอ 215 00:09:46,794 --> 00:09:49,714 ‎อะไร ไม่ตัดผมแล้ว ‎ฉันอยู่กับเมียข้างล่างนี่นะ ไปตายไป 216 00:09:49,797 --> 00:09:50,798 ‎ช่วยเราหน่อยได้ไหม 217 00:09:51,841 --> 00:09:55,261 ‎ฉันกำลังหารถไฟอยู่ เลขขบวน 6622 218 00:09:56,304 --> 00:09:57,471 ‎แลกกับอะไร 219 00:09:57,555 --> 00:09:59,724 ‎นาเดีย หมอนี่ช่วยอะไรไม่ได้หรอก 220 00:09:59,807 --> 00:10:02,226 ‎- เด็กต้องเปลี่ยนผ้าอ้อมด้วย ‎- เด็กสบายดีน่า 221 00:10:02,310 --> 00:10:04,604 ‎เราต่างก็เป็นพ่อคนนะ ยอมรับตรงจุดนั้นเลย 222 00:10:05,771 --> 00:10:07,064 ‎โอเค เราจะแลกเปลี่ยนกัน 223 00:10:07,148 --> 00:10:09,191 ‎- แลกเปลี่ยนเหรอ ‎- เจรจาได้ดี 224 00:10:09,775 --> 00:10:11,902 ‎ฉันรู้ว่ารถไฟอยู่ที่ไหน ตามฉันมา 225 00:10:12,820 --> 00:10:13,863 ‎มาเถอะ 226 00:10:18,159 --> 00:10:19,452 ‎ทุกอย่างพังทลาย 227 00:10:20,119 --> 00:10:23,706 ‎ยิ่งเข้าใกล้ศูนย์กลางโลกเท่าไร ‎ก็ยิ่งเข้าใกล้ความจริงมากเท่านั้น แรงดึงดูด 228 00:10:23,789 --> 00:10:26,292 ‎ขอโทษนะ แต่ช่วยรีบหน่อยได้ไหม ‎เรากำลังรีบอยู่นะ 229 00:10:26,375 --> 00:10:27,418 ‎นายมีเวลาน่าพวก 230 00:10:27,501 --> 00:10:30,546 ‎เวลาถูกคิดค้นขึ้นเพื่อจัดระบบรถไฟยุโรป 231 00:10:30,630 --> 00:10:32,715 ‎เพื่อจะได้ขนส่งของข้ามชายแดนได้ 232 00:10:33,591 --> 00:10:35,009 ‎ระวังรางสามด้วย 233 00:10:38,512 --> 00:10:39,555 ‎ขอฉันอุ้มเด็กทีสิ 234 00:10:40,139 --> 00:10:41,807 ‎มือนายดูไม่ว่างเท่าไรนะ 235 00:10:41,891 --> 00:10:43,351 ‎เถอะน่า ขออุ้มนิดนึง 236 00:10:43,434 --> 00:10:44,518 ‎ขอฉันอุ้มหน่อยนะ 237 00:10:44,602 --> 00:10:46,187 ‎ว่าไงยัยหนู 238 00:10:46,270 --> 00:10:47,897 ‎เด็กคือพวกวัตถุนิยมโดยแท้เลย 239 00:10:47,980 --> 00:10:49,857 ‎อลัน อย่าเอาเด็กให้ฮอร์สนะ 240 00:10:49,940 --> 00:10:51,233 ‎เธอโอเคดีไหม 241 00:10:51,317 --> 00:10:52,693 ‎เธอเป็นเด็กรถไฟอยู่แล้ว เธอคือฉัน เราโอเค 242 00:10:52,777 --> 00:10:55,446 ‎ถ้าฉันยังยืนได้อยู่ ก็แปลว่าเธอปลอดภัยดี 243 00:10:56,030 --> 00:10:56,864 ‎ก็ได้ 244 00:10:57,531 --> 00:11:00,034 ‎เดินตามรางไฟ ‎พอสุดทางก็จะเจอรถไฟเอง จ่ายมา 245 00:11:00,117 --> 00:11:01,869 ‎- จริงเหรอ ‎- ใช่ จ่ายมา 246 00:11:05,206 --> 00:11:06,874 ‎- เงิน ฉันรับเงินสด ‎- เป็นไง 247 00:11:06,957 --> 00:11:09,543 ‎- เอาล่ะ 40 เหรียญ ไม่เลวนะ ‎- ฉันได้ยินเสียงกริ๊งๆ อยู่นะ 248 00:11:09,627 --> 00:11:11,212 ‎- เอาล่ะ กุญแจ ‎- ดีแล้ว ไปเลย 249 00:11:11,295 --> 00:11:12,296 ‎เยี่ยม ขอบคุณ 250 00:11:13,464 --> 00:11:15,132 ‎นายก็เหมือนกัน จ่ายเงินมา 251 00:11:19,470 --> 00:11:22,807 ‎นั่นรถไฟเธองั้นเหรอ นั่นรถไฟเธอเหรอ 252 00:11:22,890 --> 00:11:23,933 ‎นั่นรถไฟเธอเหรอ 253 00:11:24,016 --> 00:11:27,478 ‎ไม่รู้สิ ของฉันรถไฟรุ่นอาร์ 32 เลขขบวน 6622 254 00:11:27,561 --> 00:11:29,271 ‎- เธอรู้ได้ยังไง ‎- ไม่เอาน่า 255 00:11:29,355 --> 00:11:32,191 ‎นายต้องรู้รุ่นกับเลขขบวนสิ ‎นั่นคือพื้นฐานการท่องเวลาเลยนะ 256 00:11:33,859 --> 00:11:34,694 ‎วิ่งเร็ว 257 00:11:36,737 --> 00:11:38,447 ‎- ไงนาเดีย ‎- อือ 258 00:11:39,115 --> 00:11:41,492 ‎วอร์ด็อก ใช่ 259 00:11:45,246 --> 00:11:47,623 ‎นาเดียนี่ เราไม่คิดว่าเธอจะมา 260 00:11:48,374 --> 00:11:49,542 ‎แถมยังพาเด็กมาด้วยอีก 261 00:11:50,126 --> 00:11:51,293 ‎น่ารักจัง 262 00:11:53,629 --> 00:11:54,463 ‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย 263 00:11:54,547 --> 00:11:57,675 ‎ฉันไม่รู้ รถไฟจอดอยู่ 30 นาทีได้ละ 264 00:11:57,758 --> 00:11:59,593 ‎เราได้ไปงานศพสายแน่ๆ 265 00:12:10,938 --> 00:12:11,939 ‎นี่มันไม่ถูกต้องนะ 266 00:12:12,898 --> 00:12:14,108 ‎เดี๋ยวก่อนๆ 267 00:12:14,191 --> 00:12:16,944 ‎ไม่ชอบดอกไม้นี่เหรอ นึกว่ารูธชอบกล้วยไม้ซะอีก 268 00:12:18,237 --> 00:12:19,405 ‎งั้นทิ้งเลยละกัน 269 00:12:22,408 --> 00:12:24,410 ‎นี่ๆ แน้ดส์ 270 00:12:24,493 --> 00:12:27,288 ‎เธอต้องเลิกโทษตัวเอง ‎ที่ไม่ได้อยู่ตอนเขาเสียนะ 271 00:12:27,830 --> 00:12:31,208 ‎หมายความว่าไงที่ว่าฉันไม่ได้อยู่น่ะ ‎นี่รูธเสียไปตามลำพังเหรอ 272 00:12:32,168 --> 00:12:33,252 ‎หลังจากทั้งหมดนี่น่ะนะ 273 00:12:34,879 --> 00:12:37,131 ‎ฉันเพิ่งคุยกับเขาไปตอนงานวันเกิด 274 00:12:38,007 --> 00:12:39,675 ‎วันเกิดเธอมันเมื่อเดือนก่อน 275 00:12:39,759 --> 00:12:41,719 ‎- เมษาไง วันที่ 30 เมษายน ‎- ไม่นะ 276 00:12:42,553 --> 00:12:45,014 ‎วันที่ 30 มีนาคมหรอก 277 00:12:45,598 --> 00:12:46,891 ‎วันนี้ยังเป็นวันเกิดฉันอยู่ 278 00:12:46,974 --> 00:12:50,019 ‎งั้น… เธอก็อยู่ในอนาคตสินะ 279 00:12:50,102 --> 00:12:51,145 ‎- นาเดีย ‎- ไม่เป็นไร 280 00:12:51,729 --> 00:12:53,647 ‎ความเศร้าทำให้เวลาเราแปรปรวน 281 00:12:53,731 --> 00:12:56,400 ‎รู้หรือยังว่าคืนนี้จะพูดอะไรบ้าง 282 00:12:58,694 --> 00:12:59,528 ‎ไม่เป็นไร 283 00:13:00,863 --> 00:13:03,532 ‎"คุณเชื่อในอนาคต ‎ของมวลมนุษยชาติไหม" โอเค 284 00:13:05,409 --> 00:13:07,411 ‎ขอบคุณที่อดทนรอ ‎รถไฟสายหกกำลังออกเดินทาง 285 00:13:07,495 --> 00:13:10,122 ‎มาเร็ว เราต้องลงจากรถไฟขบวนนี้ 286 00:13:10,206 --> 00:13:12,833 ‎เราต้อง… เราไม่ควรอยู่ที่นี่ 287 00:13:12,917 --> 00:13:15,002 ‎นาเดีย เราต้องพาเด็กกลับไปใช่ไหม 288 00:13:15,085 --> 00:13:16,712 ‎ฉันไม่ไปหรอก ช่างมัน 289 00:13:17,296 --> 00:13:19,048 ‎ถ้าฉันไปไม่ทันตอนที่รูธเสีย 290 00:13:19,131 --> 00:13:21,258 ‎อย่างน้อยฉันก็ควรจะไปงานศพเธอสิ! 291 00:13:21,342 --> 00:13:23,469 ‎- ไม่นะ นาเดีย! ‎- โอเคนะ 292 00:13:23,552 --> 00:13:25,012 ‎- เร็วเข้า! ‎- สองคนนั้นได้กันเหรอ 293 00:13:25,095 --> 00:13:27,431 ‎- อลัน ฉันเดินเป็นน่า ‎- ระวังเด็กด้วย 294 00:13:27,515 --> 00:13:28,349 ‎พระเจ้า! 295 00:13:31,227 --> 00:13:33,437 ‎นาเดีย นาเดียใจเย็นก่อน 296 00:13:33,521 --> 00:13:34,980 ‎นาเดีย ขอร้องล่ะ 297 00:13:35,689 --> 00:13:36,816 ‎ใจเย็นเหรอ 298 00:13:36,899 --> 00:13:39,068 ‎มันจบไปแล้วนะ 299 00:13:39,151 --> 00:13:41,070 ‎ฉันไปไม่ทันดูใจรูธ 300 00:13:41,153 --> 00:13:43,489 ‎ไม่ได้ดูใจแม่ที่ดีที่สุดของฉัน 301 00:13:44,031 --> 00:13:46,367 ‎ทำทั้งหมดนี่เพื่อบ้าอะไรกัน 302 00:13:47,117 --> 00:13:49,036 ‎เยี่ยมเลย 303 00:13:49,829 --> 00:13:52,832 ‎งั้นเราจะออกไปจากนี่ได้ยังไงน่ะเหรอ 304 00:13:54,166 --> 00:13:55,709 ‎ฉันไม่… 305 00:13:55,793 --> 00:13:56,877 ‎เดี๋ยวสิ 306 00:13:56,961 --> 00:13:58,712 ‎เธอจะไปไหนน่ะ นาเดีย 307 00:14:02,967 --> 00:14:05,261 ‎- ฉันบอกเธอเรื่องเลนนี่แล้วใช่ไหม ‎- เออ 308 00:14:05,344 --> 00:14:08,180 ‎ฉันพยายามไปบอกเขาว่า ‎สุดท้ายกำแพงมันจะพังลงมา 309 00:14:09,515 --> 00:14:11,934 ‎ว่าฉันมีข้อมูลแน่นหนาจากอนาคต 310 00:14:12,017 --> 00:14:14,687 ‎- ควบคุมสถานการณ์ได้ทั้งหมดใช่ไหม ‎- ใช่ 311 00:14:14,770 --> 00:14:15,729 ‎แต่เขาก็ไปอยู่ดี 312 00:14:17,022 --> 00:14:20,359 ‎นายเปลี่ยนอะไรไม่ได้หรอก วงจรมันปิดตาย 313 00:14:20,442 --> 00:14:22,319 ‎ใช่ เพราะว่า… 314 00:14:22,403 --> 00:14:23,571 ‎กฎฟิสิกส์ 315 00:14:24,613 --> 00:14:26,115 ‎ฉันกำลังจะพูดว่า "ธรรมชาติของมนุษย์" 316 00:14:27,992 --> 00:14:30,494 ‎เราหนีจากการเป็นผลผลิต ‎จากสิ่งที่เราเปลี่ยนไม่ได้ 317 00:14:30,578 --> 00:14:33,289 ‎นี่นายกำลังจะบอกว่าฉันไม่ใช่ต้นแบบงั้นเหรอ 318 00:14:33,372 --> 00:14:34,331 ‎ไม่มีใครเป็นทั้งนั้น 319 00:14:34,415 --> 00:14:35,666 ‎แล้วโบวี่ล่ะ 320 00:14:35,749 --> 00:14:37,042 ‎ไม่ใช่ประเด็น ฟังนะ 321 00:14:38,043 --> 00:14:40,045 ‎รูธคงไม่อยากให้เธอแบกรับความรู้สึกผิดนั่นไว้ 322 00:14:40,129 --> 00:14:44,008 ‎ที่รัก ความรู้สึกผิดคือสิ่งที่สูญเปล่า 323 00:14:44,842 --> 00:14:46,677 ‎เขาพยายามหนี พยายามจะออกไป 324 00:14:46,760 --> 00:14:50,055 ‎เลนนี่ไปเบอร์ลินตะวันตก ‎และฉันก็ไม่รู้ว่าเขาไปถึงไหม 325 00:14:50,139 --> 00:14:50,973 ‎คือว่า… 326 00:14:52,182 --> 00:14:53,976 ‎ฉันคิดว่าฉันควรจะหยุดเขา 327 00:14:54,059 --> 00:14:57,187 ‎และฉันก็ไม่มีโอกาสได้บอกลา 328 00:14:57,271 --> 00:14:59,064 ‎ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง 329 00:14:59,982 --> 00:15:01,734 ‎ฉันจะไม่มีวันให้อภัยตัวเองแน่ 330 00:15:01,817 --> 00:15:05,237 ‎อลัน นายไม่เป็นไรหรอกนะ 331 00:15:05,321 --> 00:15:06,363 ‎มันไม่เป็นไร 332 00:15:07,031 --> 00:15:08,532 ‎มันแค่แบบ… 333 00:15:08,616 --> 00:15:11,118 ‎- มันคือเกาะโคนีย์ ‎- อะไรนะ 334 00:15:11,201 --> 00:15:14,413 ‎คือสิ่งที่จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้น 335 00:15:14,496 --> 00:15:16,373 ‎ถ้าหากว่ามันเกิดขึ้นจริงๆ น่ะ 336 00:15:16,457 --> 00:15:18,250 ‎หรือไม่เกิดขึ้นจริง 337 00:15:19,001 --> 00:15:21,754 ‎แบบว่า "ถ้าหากว่า" น่ะ 338 00:15:24,006 --> 00:15:25,132 ‎เธอได้ยินไหม 339 00:15:27,760 --> 00:15:29,887 ‎ให้ตายสิ ส่งเด็กมา 340 00:16:07,716 --> 00:16:08,842 ‎นาเดีย 341 00:16:11,804 --> 00:16:13,263 ‎นาเดีย! 342 00:16:17,351 --> 00:16:18,268 ‎อลัน! 343 00:16:21,021 --> 00:16:22,523 ‎อลัน! 344 00:16:22,606 --> 00:16:23,732 ‎นาเดีย 345 00:16:48,382 --> 00:16:49,341 ‎นาเดีย! 346 00:17:49,526 --> 00:17:50,402 ‎ให้ตายสิ 347 00:17:54,698 --> 00:17:55,574 ‎เอาล่ะ 348 00:18:09,379 --> 00:18:10,631 ‎มาเร็วเข้า 349 00:18:11,340 --> 00:18:12,257 ‎มาเร็ว 350 00:18:16,804 --> 00:18:17,638 ‎ก็ได้ 351 00:18:21,100 --> 00:18:21,975 ‎เธอชนะ 352 00:18:34,029 --> 00:18:36,698 ‎(เฉพาะพนักงาน) 353 00:18:41,912 --> 00:18:42,746 ‎ยาย 354 00:18:48,127 --> 00:18:48,961 ‎อลัน 355 00:18:51,004 --> 00:18:52,047 ‎ดูแกสิ 356 00:18:52,798 --> 00:18:54,341 ‎เกิดอะไรขึ้นกับเลนนี่เหรอครับ 357 00:18:56,009 --> 00:18:58,303 ‎เลนนี่เหรอ ฉันก็ไม่รู้ 358 00:18:58,887 --> 00:19:02,057 ‎ยายไม่รู้เหรอ งั้นผมควรจะห้ามไม่ให้เขาไป 359 00:19:02,141 --> 00:19:03,934 ‎หรือผมไม่ควรทำอะไรทั้งนั้นน่ะ 360 00:19:04,017 --> 00:19:06,770 ‎ผมไม่ควรทำอะไรทั้งนั้นสิ ผมจะทำไปทำไมล่ะ 361 00:19:06,854 --> 00:19:09,231 ‎ผมทำพังหมด ทำพังตลอด 362 00:19:09,314 --> 00:19:11,942 ‎อลัน ฉันไม่รู้หรอก และมันก็ไม่เป็นไร 363 00:19:12,860 --> 00:19:14,778 ‎ทุกคนบอกว่าผมเหมือนยาย 364 00:19:14,862 --> 00:19:17,781 ‎เขาไม่คิดจะอยู่กับฉันอยู่แล้ว ‎และฉันก็ไม่คิดจะไปไหน 365 00:19:17,865 --> 00:19:20,450 ‎ฉันทิ้งชีวิตที่กำลังสร้างอยู่ไม่ลง 366 00:19:21,118 --> 00:19:23,036 ‎ฉันช่วยให้เขาได้หนีไป 367 00:19:23,120 --> 00:19:25,330 ‎มันไม่มีทางอื่นอีกแล้ว 368 00:19:25,914 --> 00:19:27,082 ‎งั้นผมก็เข้าใจผิดสิ 369 00:19:28,500 --> 00:19:30,669 ‎ผมแค่อยากได้คำตอบ แค่แบบ… 370 00:19:30,752 --> 00:19:32,212 ‎ผมอยากจะรู้ 371 00:19:32,296 --> 00:19:34,214 ‎ขอโทษครับ ขอโทษที่ทำตัวแบบนี้ 372 00:19:34,298 --> 00:19:35,841 ‎แกเหมือนฉันเลย 373 00:19:38,510 --> 00:19:42,598 ‎เราจะใช้ชีวิตโดยเอาแต่กลัวว่าจะเลือกผิดไม่ได้ 374 00:19:42,681 --> 00:19:44,308 ‎นั่นแปลว่าเราไม่ได้ใช้ชีวิตเลย 375 00:19:45,559 --> 00:19:47,311 ‎อย่ากลัวการมีชีวิต 376 00:19:48,478 --> 00:19:50,105 ‎ผมฆ่าตัวตาย 377 00:19:51,857 --> 00:19:53,775 ‎ผมไม่รู้จะอยู่กับมันได้ยังไง 378 00:19:57,321 --> 00:20:01,200 ‎ทุกคนดูทำมันได้ง่ายดายมากเลย 379 00:20:02,117 --> 00:20:03,202 ‎ไม่จริงเหรอ 380 00:20:03,827 --> 00:20:05,871 ‎หลานที่สมบูรณ์แบบของยาย 381 00:20:08,373 --> 00:20:09,541 ‎ฉันไม่ได้บอกแกเหรอ 382 00:20:11,627 --> 00:20:13,503 ‎แกยังเด็กเกินไป ก็เลยจำไม่ได้ 383 00:20:14,546 --> 00:20:15,964 ‎ฉันจะบอกให้ฟังอีกครั้ง 384 00:20:18,008 --> 00:20:19,509 ‎หลานที่สมบูรณ์แบบของยาย 385 00:20:21,595 --> 00:20:22,429 ‎นะ 386 00:20:24,223 --> 00:20:25,682 ‎ที่นี่คือที่ไหนเหรอ 387 00:20:26,892 --> 00:20:28,227 ‎เราเรียกมันว่าสุญตา 388 00:20:29,353 --> 00:20:31,772 ‎เหมือนช่องว่างของอวกาศ 389 00:20:31,855 --> 00:20:34,524 ‎ถูกทิ้งไว้เป็นผลงานที่ไม่สมบูรณ์ 390 00:20:35,984 --> 00:20:36,860 ‎ผมตายหรือยัง 391 00:20:40,322 --> 00:20:41,490 ‎แกต้องไปแล้ว 392 00:20:41,573 --> 00:20:43,367 ‎- ตามแสงสีฟ้าไปนะ ‎- โอเค 393 00:20:43,450 --> 00:20:47,329 ‎มีทางออกอยู่ตรงหัวมุม ‎ที่จะพาแกขึ้นไปสู่พื้นด้านบน 394 00:20:47,412 --> 00:20:49,623 ‎ครับ ขอบคุณ 395 00:20:50,207 --> 00:20:51,041 ‎ผมหลงทาง 396 00:20:51,124 --> 00:20:54,503 ‎มันมีที่ว่างใต้เมืองมากมายที่เราหลงลืมไป 397 00:20:55,587 --> 00:20:57,673 ‎น่าอัศจรรย์ที่มันไม่ยุบลงมา 398 00:21:29,413 --> 00:21:30,247 ‎ดูนั่นสิ 399 00:21:31,456 --> 00:21:32,416 ‎ดีแล้วล่ะ 400 00:21:32,499 --> 00:21:34,835 ‎แค่มีฉี่เปื้อนเสื้อนิดหน่อย 401 00:21:35,377 --> 00:21:37,879 ‎ไม่เป็นไร เราซื้อเสื้อมาเพื่อการนี้แหละเนอะ 402 00:21:38,672 --> 00:21:39,715 ‎เอาล่ะ 403 00:21:41,216 --> 00:21:42,217 ‎ดูนี่สิ 404 00:21:44,970 --> 00:21:45,804 ‎โอเค 405 00:21:48,765 --> 00:21:49,599 ‎เราทำได้ 406 00:21:50,183 --> 00:21:51,101 ‎เราทำได้ 407 00:22:21,465 --> 00:22:22,299 ‎สวัสดี 408 00:22:23,759 --> 00:22:24,676 ‎หนูตายหรือยัง 409 00:22:26,136 --> 00:22:28,180 ‎แม่จะตอบคำถามแบบนั้นยังไง 410 00:22:28,764 --> 00:22:31,308 ‎งั้นหนูยังไม่ตายเหรอ 411 00:22:31,975 --> 00:22:34,978 ‎แค่เพราะแม่เกิดก่อน ‎ไม่ได้แปลว่าแม่จะรู้คำตอบนะ 412 00:22:35,562 --> 00:22:37,189 ‎ลูกตามหาคำตอบผิดที่แล้ว 413 00:22:37,272 --> 00:22:41,485 ‎โห นั่นเริ่มเข้าเค้าละ 414 00:22:42,277 --> 00:22:44,154 ‎ถ้าลูกเลือกแม่ใหม่ได้เอง 415 00:22:45,739 --> 00:22:46,990 ‎ลูกจะเลือกแม่อีกไหม 416 00:22:57,292 --> 00:22:59,878 ‎(แยกเล็กซิงตัน ‎รถไฟด่วนเพลแฮม) 417 00:23:06,635 --> 00:23:09,054 ‎(เดเมียน) 418 00:23:18,980 --> 00:23:21,608 ‎ครั้งแรกหนูไม่ได้เลือกแม่ 419 00:23:21,691 --> 00:23:25,612 ‎แต่หนูว่าเรื่องราวมันก็แบบนี้ไม่ใช่เหรอคะ 420 00:23:32,702 --> 00:23:33,787 ‎มาเถอะเจ้าหนู 421 00:23:57,269 --> 00:23:59,062 ‎ขอทางให้เด็กๆ ของฉันทีนะคะ 422 00:23:59,146 --> 00:24:02,899 ‎ขอทางให้เด็กๆ ของฉันที 423 00:24:05,026 --> 00:24:07,779 ‎นี่ คุณรู้ไหมว่านี่คือสถานีอะไร 424 00:24:07,863 --> 00:24:10,699 ‎- ไม่รู้หรอก ฉันไม่ใช่คนตรวจตั๋วนะ ‎- พาเธอกลับบ้านกันเถอะ 425 00:24:11,324 --> 00:24:13,785 ‎คุณไม่มีพันธะ แต่คุณก็รักหนูอยู่ดีใช่ไหม 426 00:24:15,745 --> 00:24:16,872 ‎บาย รูธี่ 427 00:24:26,715 --> 00:24:29,843 ‎นี่คือรถไฟสายหก ‎สถานีต่อไปแอสเตอร์เพลซ 428 00:24:41,605 --> 00:24:43,565 ‎กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู 429 00:24:56,119 --> 00:25:00,040 ‎(แอสเตอร์เพลซ) 430 00:25:02,626 --> 00:25:04,586 ‎(30 เมษายน 19.17 น. ‎นิวยอร์กซิตี - 52 องศา เมฆมาก) 431 00:26:45,729 --> 00:26:46,563 ‎หิวไหม 432 00:26:47,272 --> 00:26:48,106 ‎ฉันก็หิว 433 00:29:38,234 --> 00:29:41,154 ‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร