‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สองนาทีละ รู้สึกปวดอีกเมื่อไหร่บอกนะ
‎- เธอจะคลอดแล้ว! ‎- พาฉันออกไปจากที่นี่ที
‎นี่คือรถไฟสายหกมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ‎กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู
‎- มดลูกบีบตัวอีกครั้งเหรอ ‎- ไม่รู้เหมือนกัน รูธี่
‎ฉันก็ไม่รู้ ไม่รู้เลยว่าทำอะไรอยู่เนี่ย ‎ทำได้แค่ดูนาฬิกา
‎ฉันทำไม่ได้ พาฉันออกไปจากที่นี่ที
‎เราใกล้ถึงโรงพยาบาลแล้วล่ะ
‎ได้โปรดเถอะ รูธี่ ‎เธอต้องพาฉันกลับขึ้นรถไฟขบวนนั้น
‎เธอแค่กลัวเฉยๆ เบ่งเถอะ
‎เธอคือผู้รอดชีวิต
‎มีใครเป็นหมอบ้างไหมคะ
‎เธอก็เป็นหมอไม่ใช่เหรอ
‎เปล่านะ หนูเรียนปริญญาเอกจิตวิทยาคลินิก
‎ทำคลอดไม่เป็นหรอก
‎ไม่ใช่หมอจริงสินะ
‎ไร้ประโยชน์!
‎บางทีหนูอาจทำคลอดได้ก็ได้ ‎เพราะเด็กกำลังจะออกอยู่แล้ว
‎- ฉันจะรับเอง ‎- มองฉันนะ ฉันอยู่ตรงนี้
‎สถานการณ์เป็นยังไง มีคนเดือดร้อนเหรอครับ
‎โอ้ ผมรู้จักเธอ
‎- อ๋อ หมอนี่น่ะเอง โอเค ‎- ช่วยเราได้ไหมคะ
‎- ผมเตรียมตัวมามีส่วนร่วมอยู่แล้ว รับไปครับ ‎- เด็กจะออกแล้ว
‎เออสิ
‎นี่ คุณหาผู้ชายคนนั้นเจอไหม
‎ฟังนะ ฉันไม่อยากคลอด ‎ฉันไม่พร้อมเจออะไรแบบนี้
‎พอเด็กคลอดออกมา ทุกอย่างก็จะเรียบร้อย
‎ฉันนี่แหละเด็ก
‎เธอต้องเบ่งนะ
‎เตรียมตัวเบ่งเลยนะ เบ่ง!
‎- เบ่งครับ ใช้กล้ามซิกส์แพ็กส์เลย ‎- กล้ามซิกส์แพ็กส์ ถามจริง
‎โอเค กล้ามเนื้อเรคตัส ‎กับกล้ามเนื้อทรานสเวอร์ส
‎เบ่งเลย โนร่า! เบ่ง!
‎- เบ่ง! ‎- เบ่ง!
‎โนร่า
‎- เบ่ง ‎- เบ่ง
‎เบ่ง
‎- มีด! ‎- นี่ครับ
‎ใครมีผ้าขนหนูบ้าง
‎ใครมีผ้าขนหนูบ้างครับ
‎ขอผ้าขนหนูหน่อย
‎สวัสดี
‎นี่ไงล่ะ
‎ประคองหัวไว้นะ
‎นี่ฉัน
‎เจ้าหนูรถไฟใต้ดินของแท้
‎เกิดที่ชานชาลารถไฟสายหก ‎ต้องเอากุญแจเมืองให้เด็กคนนี้ซะแล้ว
‎นาเดีย
‎หลานรัก
‎สวัสดีนาเดีย
‎สุขสันต์วันเกิดนะเจ้าหนู
‎สาวเจ้าของวันเกิดแสนหวาน
‎ไง
‎ยินดีด้วยที่รัก
‎ลูกสาวจ้ะ
‎แบบที่เธออยากได้เลยใช่ไหม
‎ใช่ไหมที่รัก
‎นายทำอะไรน่ะ
‎แค่มาแสดงความยินดี
‎ได้ยินจากวิทยุน่ะ
‎เธอดังใหญ่แล้วนะ
‎นี่ ทำไมไม่ฟ้องรถไฟใต้ดินดูล่ะ
‎- หาเงินจากเรื่องนี้หน่อย ‎- ไม่รู้สิ มันฟังดูแหม่งๆ นะ เชส
‎นี่ล้อเล่นใช่ไหม
‎เมืองมันเงินเยอะเป็นถุงเป็นถัง ‎เราอาจจะรวยก็ได้
‎พวกเขาติดหนี้เธอนะ
‎อืม ฉันว่านั่นไม่น่าจะจริงนะ
‎จริงสิ พวกเขาติดหนี้เธอ
‎แกนี่มันหน้าไม่อายจริงๆ
‎เอาล่ะ ไว้คุยกันทีหลังนะ
‎และก็หวังว่าพวกเขาจะเย็บให้แน่นกริ๊บเลยนะ
‎อืม น่าจะยังงั้นนะ ฉันก็อยากให้เป็นงั้น
‎โอเค ออกไปได้แล้ว ไป
‎- ไอ้วอกนี่ ‎- โอเค คุณผู้หญิง เข้าใจผิดแล้ว
‎นี่ไม่ใช่ลูกผมนะ
‎เธอเป็นคนดัง
‎และผมแค่มาแสดงความยินดี
‎งั้นก็ขอให้หายไวไว ‎หรืออะไรก็ตามแต่ที่เขาอวยพรกัน
‎กล้าดียังไงมาเหยียบที่นี่
‎ผู้ชายในชีวิตแกพวกนี้เนี่ย
‎และแกยังคิดว่าตัวเองพร้อมจะเลี้ยงเด็กอีกเหรอ
‎ไอ้วอกนี่น่ะ
‎ไอ้เวร ไอ้หัวขโมย
‎- แมงดา หัวขโมย ‎- อะไรน่ะ นี่คุณจะ…
‎- ออกไปจากที่นี่ซะ ‎- แผลหายแล้วโทรมานะ
‎ขอแบบแน่นกริ๊บ
‎ฟังนะ เด็กจะต้องกลับไปกับเรา
‎เราเตรียมตัวกันมาตั้งแต่โนร่าท้องแล้ว
‎อะไร คุณหมายถึงอะไร แล้วโนร่าล่ะ
‎โนร่าเลี้ยงเด็กไม่ได้หรอก
‎เราควบคุมเธอไม่ได้
‎เธอต้องกลับไปที่โรงพยาบาลบ้า
‎อย่าเรียกแบบนั้นสิ มันก็แค่โรงพยาบาลแบบนึง
‎ฉันจะเรียกยังไง ‎ก็ไม่ได้เปลี่ยนเนื้อแท้ของมันหรอก
‎ได้โปรดเถอะค่ะ วีร่า ‎เห็นแก่นาเดีย ให้โอกาสโนร่าอีกครั้งนะ
‎- เธอไม่ใช่คนในครอบครัวนะ ‎- ให้โอกาสโนร่าหน่อย
‎- เธอสมควรได้ลองนี่คะ ‎- ยัยคนนี้ไม่ใช่ครอบครัวเรา
‎พระเจ้า พวกเขาโหดชะมัด
‎เดี๋ยวฉันมานะ
‎ไว้เจอกันนะ รูธี่
‎ฉันทำไว้ก่อนที่แกจะทำที่เหลือหาย
‎โนร่า แกนี่หาแต่เรื่อง ‎แต่ตอนนี้แกนำความสุขมาให้แล้ว
‎เด็กน้อย
‎แกใส่เอาไว้ก่อน
‎แต่พอนาเดียโตแล้ว ฉันยกมันให้หลานนะ
‎แกรู้สึกยังไงบ้าง
‎หิวน้ำ
‎ฉันจะเอาโซดามาให้
‎พระเจ้า
‎ได้เวลาแล้ว
‎(โรงพยาบาลเบธอิสราเอล)
‎อย่างน้อยที่สุดที่เธอทำได้คือช่วยครอบครัวนี้
‎ถ้าฉันเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นกับวีร่าได้ ‎มันก็จะเปลี่ยนสิ่งที่เกิดขึ้นกับโนร่าได้
‎และเท่ากับชีวิตเราก็จะดีขึ้น
‎สืบทอดกันไปน่ะนะ
‎แต่สิ่งที่เธอทำไปมันไม่เปลี่ยนอะไรเลย ‎เพราะเกมนี้มันถูกโกงใช่ไหม
‎ฉันก็เลยจะไปเอาชนะเวลาไงล่ะ
‎และเราก็จะได้แม่แบบที่เราควรจะมี
‎ฉันไง
‎เจ๋ง
‎เอาล่ะ
‎ช่างมัน ไปกันเถอะ
‎ไปเร็ว
‎ไปเร็ว อย่างกับเรื่องเธลม่ากับเธลม่าเลยเนอะ
‎สาบานเลย เรื่องการเลี้ยงลูกย้อนกลับเนี่ย
‎มันจะทำให้ฉันเส้นเลือดโป่งพองแล้ว
‎แปลว่าเธอก็จะเป็น ‎เส้นเลือดโป่งพองในทารกด้วย
‎เยี่ยมเลย
‎ฉันรู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ ‎"คิดอะไรเพี้ยนๆ อีกแล้ว"
‎เธอว่ามันไม่เข้าท่าเหรอ เอาล่ะ
‎นี่ ความเสี่ยงสูง ผลตอบแทนก็สูงนะ เจ้าหนู
‎ลูกน้อยของฉัน
‎ใช่ แกมันโชคดีจริงๆ ยัยหนู
‎มาเร็ว
‎นี่คือรถไฟสายหกมุ่งหน้าขึ้นเหนือ
‎กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู
‎(เบอร์ลินตะวันออก ปี 1962)
‎ขอเอกสารหน่อยครับ
‎ฉันมีติดตัวแค่นี้ค่ะ
‎คุณจะไปที่ไหน
‎เบอร์ลินตะวันออกมั้งคะ
‎สถานีอะไร
‎พอตสดัมพลัตซ์
‎คุณไม่ได้รับอนุญาต
‎นั่นเป็นสถานีร้าง
‎- ทำอะไรน่ะ ‎- คุณจะได้รับการติดต่อไป
‎เป็นนักศึกษาเหรอ มาจากประเทศอะไรครับ
‎ไม่นะคะ ไม่ต้องเขียนลงไปหรอกค่ะ
‎ฉันแค่… ฉันแค่มาตามหาเพื่อน
‎แค่อยากรู้ว่าเขาจะไม่เป็นอะไร ‎ไม่อยู่นานหรอกค่ะ
‎น้องเขาอยู่ในปรินเซนสทราส ‎ฉันจำได้แค่นั้น แต่ว่า…
‎ไม่แน่ใจว่าจำผิดหรือเปล่า ‎โทษทีค่ะ ฉันน่าจะหลงทาง
‎คุณควรจะนั่งรถไฟกลับบ้านซะนะ สาวน้อย
‎(รถไฟใต้ดินนิวยอร์ก)
‎กุ๊กกูๆ
‎อยากสัก 666 ไว้บนหน้าผากไหมจ๊ะ
‎เป็นหนูน้อยดาวห้าแฉกดีไหม
‎ฮาโหลๆ
‎น่ารักจังเลย
‎ไม่อยากรู้จักคนแปลกหน้าจ้ะ โอเคไหม
‎นั่นแหละ กินผมนั่นเข้าไปเลย
‎(รูธ: โทรหาฉันหน่อย)
‎(รูธ: ที่รัก เธอจะมาไหม)
‎(ลิซซี่: รีบมาเร็ว สุขสันต์วันเกิด!)
‎(จอห์น: สุขสันต์วันเกิด!)
‎เวรละ
‎- ฮัลโหลนีโม่ ‎- ไงแม็กซีน ได้ยินไหม
‎พระเจ้าช่วย เธอโทรมาละ ‎ทำไมเธอไม่ยอมรับสายเลยเนี่ย
‎อะไร ฉันอยู่บนรถไฟ ได้ยินไหม
‎ฟังนะ รูธมีลิ่มเลือดอุดตันในปอด ‎ตอนนี้เขาอยู่ในโรงพยาบาลนะ
‎อะไรนะ
‎ลิ่มเลือดอุดตันในปอด
‎- ใช่ไหมนะ ‎- เลือดอุดตันน่ะ
‎มีเลือดอุดตันในปอด
‎นาเดีย ฟังให้ดีนะ ‎พวกเขาไม่รู้ว่ารูธจะรอดหรือเปล่า
‎ฮัลโหล
‎คือฉันอยู่บนรถไฟสายหกน่ะ
‎- นั่นเสียงเด็กเหรอ ‎- กำลังไปนะ
‎- ฮัลโหล ‎- เวร
‎นี่คือรถไฟสายหกมุ่งหน้าขึ้นเหนือ ‎สถานีต่อไปถนนสาย 77 เลน็อกซ์ฮิลล์
‎(ถนนสาย 77)
‎(ถนนสาย 77 โรงพยาบาลเลน็อกซ์ฮิลล์)
‎นั่นไงล่ะ
‎- รูธอยู่ไหน ‎- นาเดีย มันดูไม่ค่อยดีเลย
‎พนันกันเท่าไรดีว่านาเดียจะมาไหม
‎นั่นสิ นี่มันปี 2022 แล้ว ‎ใครเขาปิดมือถือกันบ้างน่ะ
‎- ใช่ไหม ต้องชาร์จแบตสิ ‎- เดี๋ยวนะ แม็กซ์ ลิซซี่
‎- เยี่ยมเลย เธอมาแล้ว ‎- เธอต้องเอาไลต์บ็อกซ์ให้ฉันละนะ
‎นี่ มันเกิดบ้าอะไรขึ้น
‎มีคนไว้ใจฝากเด็กไว้กับเธอด้วยเหรอ
‎โอเค รูธปลอดภัยดี กำลังเปลี่ยนผ้าพันแผล
‎- รูธปลอดภัยเหรอ ‎- ใช่
‎แค่เฉี่ยวชนเล็กน้อย
‎- นั่นมันเมื่อสองอาทิตย์ก่อนนะ ‎- ขออุ้มหน่อยได้ไหม
‎ได้สิ ก็ดีนะ เด็กไม่ควรมาเห็นอะไรพวกนี้
‎- เด็กแรกเกิดตาบอด ‎- ไม่ใช่ ลูกหมาแรกเกิดต่างหากที่ตาบอด
‎ความรักก็ทำให้ตาบอดนะ
‎ฟังนะ นี่คือผู้หญิงที่ปลอดภัยที่สุดสองคนที่ฉันรู้จัก
‎รับรองเลย นั่นอาจจะไม่มากมายอะไรนะ
‎แต่อย่างที่รัมมี่พูดแหละ ทำศึกตามกำลังพลเนอะ
‎อยู่นี่นะ เดี๋ยวฉันกลับมา ‎ไม่เป็นไรหรอก ปลอดภัยแน่นอน
‎เอาล่ะ
‎นี่ เป็นยังไงบ้างคะ ฉันเอง
‎- ฉันมาหาคนไข้ชื่อรูธ เบรนเนอร์ ‎- ครอบครัวคนไข้เหรอคะ
‎ค่ะ
‎บางทีอาจจะเป็นเด็กส่งยาหรือเปล่า ‎ลองเช็กผ้าอ้อมดูสิ
‎- ห้องตรวจสาม ‎- เยี่ยมเลย
‎เธอมาซะที
‎ค่ะ
‎ฉันติดต่อเธอไม่ได้ ก็เลยโทรหาแม็กซีน
‎แต่ฟังนะ เราต้องแวะร้านขายยากัน
‎ฉันต้องไปรับยาแวเลียม
‎แต่คุณรับยาแวเลียมมาแล้วนะ
‎นี่คุณอยากจะกลายเป็นไอ้หน้าบากติดยา
‎หรือว่าหนูพลาดอะไรไปหรือเปล่า
‎แม็กซีนบอกว่าคุณกำลังจะตาย
‎แม็กซีนน่ะพูดเว่อร์ไปเรื่อย
‎แค่เฉี่ยวชนนิดหน่อยเอง
‎นี่คุณคิดว่าวันนี้คือวันอะไร
‎ฉันรู้ เธอพยายามใบ้ให้ฉันจำวันเกิดเธอล่ะสิ
‎ฉันวางแผนของขวัญเธอมาทั้งอาทิตย์แล้ว
‎อย่ามาเร่งคนแก่หน่อยเลย
‎โอเคๆ รูธี่
‎สวัสดีค่ะ ฉันมาหาคนไข้ชื่อรูธ เบรนเนอร์
‎เธอกลับมาโรงพยาบาลวันนี้ ‎น่าจะขึ้นรถโรงพยาบาลมา
‎มีบางอย่างผิดปกติกับปอดของเธอ
‎- เบรนเนอร์เหรอคะ ‎- ใช่
‎เตียงเจ็ดค่ะ
‎เจ็ดนะ เจ็ด
‎ระเบิดเวลานี่แม่ง
‎นาเดีย ฉันนึกว่าเธอกลับไปแล้ว ฟังนะ
‎พวกเขาอยากให้ฉันแอดมิตที่นี่ ‎อยากจะตรวจสอบอะไรเพิ่มหน่อย
‎ไม่มีอะไรมากหรอก
‎แต่จากราคาค่าห้องที่คิดมาเนี่ย
‎ฉันคาดหวังการดูแลแบบโรงแรมห้าดาวนะ
‎รูธี่
‎คุณโอเคไหม
‎ฉันคือคนป๊อปในย่านนี้จ้ะ
‎ทุกคนอยากมาถ่ายรูปในตัวฉัน
‎ฟังนะ ฉันรู้ดีว่ามันเร็วไป
‎แต่สุขสันต์วันเกิดนะจ๊ะ
‎วันนี้วันเกิดหนูค่ะ รูธี่
‎(เพร็พ)
‎เธอกินเก่งนะ
‎- เดี๋ยวนะ ฉันยุ่งอยู่ ‎- ดูเธอยืดเส้นสิ
‎ว้าว ลิซซี่ เธอเลี้ยงเด็กเก่งมากเลย
‎ฉันพาหลุยส์ไปสวนวันอาทิตย์น่ะ
‎- นี่โม่ ‎- รหัสฟ้า!
‎- นาเดีย ‎- ขอเอพิเนฟรีนสองเข็ม!
‎รูธ! ไม่นะ เดี๋ยวก่อน
‎ขอน้ำเกลือสองลิตร เปิดกว้างเลยนะ
‎คุณเข้ามาในนี้ไม่ได้นะคะ
‎จับชีพจรไม่ได้เลย
‎เป็นยังไงบ้าง
‎- ทำต่อไป ‎- ขอแผ่นกระตุ้นหัวใจ!
‎โอเค รูธ
‎คุณคะ เป็นอะไรไหม
‎- เธออยู่ไหน เมื่อกี้ยังอยู่เลย ‎- ใครคะ
‎- รูธ เบรนเนอร์ ‎- ฉันไม่เห็นชื่อรูธ เบรนเนอร์ในตารางนะคะ
‎- ฉันอยากให้คุณใจเย็นๆ ลงก่อน ‎- นี่วันอะไรเหรอ
‎- วันที่ 22 มีนาคม ‎- ไม่สิ นี่วันที่ 30 มีนาคม
‎ฉันขอบอกคุณในฐานะบุคลากรทางแพทย์ ‎วันนี้วันที่ 22 มีนาคมค่ะ
‎โอเค ฟังฉันนะ มีรูธอยู่ทั่วโรงพยาบาลนี้เลย
‎และฉันต้องหารูธที่ถูกต้องให้เจอ
‎โอเค คุณนั่งลงก่อนค่ะ ‎คุณกำลังมีภาวะแพนิค
‎หายใจลึกๆ ฉันจะไปตามหมอให้
‎อายุ 36 โดนแท็กซี่ชน น่าเสียดายนะ
‎- คนมันโง่ไง ‎- ข้ามถนนไม่มองทางกันเลย
‎พวกขี้ยาน่ะ
‎เพราะแสงสีฟ้าไง มันเข้าสมองนะเว้ย
‎- ใช่เลย ‎- พวกเขามองลงมา
‎อย่างกับหนังโป๊
‎พวก ฉันไม่ได้ดูหนังโป๊มาหนึ่งอาทิตย์แล้ว
‎- เบาๆ ‎- ระวังหน่อยๆ
‎ไม่เอาน่า
‎นายไม่ได้ส่งข้อความหาน้องฉันเลย
‎- เออ ฉันจะส่งข้อความกลับไป ใจเย็นๆ ‎- เธอสวยนะเว้ย
‎- ฉันรู้ว่าเธอสวย ฉันจะส่งข้อความกลับไป ‎- เธอสวย เธอฉลาด เธอตลก…
‎- เธอชอบนายนะเว้ย ‎- มากกว่าชอบน่ะสิ
‎- ไง ‎- โอ้ พวกใคร่ศพ
‎เข้าไปเอากับศพสินะ
‎- โชคดีนะ ‎- เฮ้ ซอมบี้
‎- เบาๆ หน่อยนะ ‎- เจ้าหน้าที่ชันสูตร เออ
‎สงสัยชอบแบบแข็งๆ
‎ความหลอนของระยะทาง
‎- นายพูดถึงแม่ฉันว่ายังไงนะ ‎- หา
‎ไม่ นายว่าแม่ฉันว่าไงนะ
‎ลงบันไดมา ขอฟังนายพูดต่อหน้าฉันซิ
‎มานี่ พูดให้ฟังชัดๆ หน่อย
‎กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู
‎ตอนนี้นายมันก็งั้นๆ แหละ
‎ฉันเห็นนายทิ้งขยะด้วย นั่นไม่ใช่บ้านนายนะ
‎ห้ามทิ้งขยะในนี้ ไอ้สัตว์
‎- ไม่นะ ‎- รู้อะไรไหม ถือนี่ซิ
‎- ให้ตายสิ ‎- หลีกทางเขาหน่อยซิ
‎- แม่ง ‎- กลับมาพูดอีกทีสิวะ
‎กลับไปอยู่สวนสัตว์เลยไป
‎- ขอโทษค่ะ เลขหมายที่ท่านเรียก… ‎- ให้ตายสิวะ
‎อลัน
‎- บ้าเอ๊ย ‎- ขอโทษค่ะ
‎- เลขหมายที่ท่านเรียก… ‎- พวก รับสายหน่อยสิวะ
‎ฟังนะพ่อหนุ่ม
‎ขอโทษครับคุณผู้หญิง ‎ผมจะโทรหาเพื่อนที่ชื่อนาเดีย
‎ฉันอยู่นี่มาก่อนนายจะเกิดซะอีก
‎ครับ ผมเข้าใจว่าคุณใช้เบอร์นี้มา…
‎ครับผม ผมเชื่อว่าท่านนายกดิงกิ้นส์ทำลายเมืองนี้
‎มันไม่เคย…
‎มาเทโอ ฉันบอกแล้วว่ามันต้องไม่สมบูรณ์แบบ
‎ฉันอยากให้มีฟองเพิ่ม
‎ใช่ ฉันฟังอยู่
‎ฉันมีอะไรให้เธอด้วย ‎ฉันรู้ว่าเธอแค่ช่วยเลี้ยงเด็กนะ
‎เด็กคนนี้นี่นางฟ้าชัดๆ
‎- โอเค ‎- จะไปไหนน่ะ
‎ฉันพูดอะไรไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนไปหรอก ‎เพราะเวลากำลังพัง
‎เธอติดอยู่ในช่วงเวลาของเธอ ‎ฉันก็ติดในช่วงเวลาของฉัน
‎นาเดีย เธอฟังดูเศร้าจัง
‎ฉันแค่ต้องไปหาผู้ติดต่อฉุกเฉินของฉันน่ะ
‎นาเดีย
‎โอ๊ตมีล
‎ไม่นะ
‎ไม่นะ ทำไมล่ะ
‎เธอทำอะไรลงไปนาเดีย
‎มีบางอย่างผิดปกติ
‎มีบางอย่างผิดปกติ ไม่นะ
‎ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ใช่โจร
‎- คุณเป็นเพื่อนอลันใช่ไหม ‎- ใช่
‎เขาขอให้ฉันให้อาหารโบบา เฟ็ตต์ ‎แต่ไม่รู้ว่าฉันให้มากไปหรือน้อยไป
‎อาหารปลามันเล็กมาก แต่ตัวปลาก็เล็กเหมือนกัน
‎ฝากขอโทษเขาทีได้ไหม
‎ฉันเพิ่งทำปลาของอลันตาย
‎พาเหรดคนหลอนยาเว้ย ให้ตายสิ
‎นี่ๆ เฟอร์รัน นายเห็นนาเดียไหม
‎ไงพวก ให้ตายสิ นี่มันยอดไปเลย
‎- พ่อ นี่เพื่อนผมเอง อลัน ‎- อะไรนะ
‎พ่อนายตายไปสามปีแล้ว
‎พูดอะไรบ้าๆ พ่อฉันก็ยืนหัวโด่อยู่นี่ไง
‎เฮ้ย ทายสิว่าฉันเจออะไร ‎ในถังขยะที่สวนซีวาร์ด
‎โอ๊ตมีล นี่อลันนะ
‎นั่นมัน…
‎ดีใจที่ได้เจอนะ โอ๊ตมีล
‎ก็ดูมีชีวิตชีวาออกนะ
‎ไม่เป็นไร ไปกันเถอะ
‎อลัน นายอยู่ไหม
‎พูดตามฉัน
‎- ตาคุณสวยมาก ‎- แม่งเอ๊ย
‎กำลังเล่นเพลงเปียโนคอนแชร์โตหมายเลขสี่ ‎ของบีโธเฟน
‎(เบอร์ลิน)
‎(ดำและขาว)
‎ฉันรู้ๆ
‎สตีเฟน ฮอว์กิง
‎พื้นฐาน
‎ทุกอย่างจะเรียบร้อย ‎มาเร็ว นายทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้นะ
‎มาเร็ว เราจะไปโอเดสซา ‎หาอะไรให้นายกิน
‎โอเคนะ ทุกอย่างจะต้องดีแน่
‎เดี๋ยวให้นายกินแท่งชีสมอสซาเรลลา
‎- อยากกินไหม ‎- ไม่นะ
‎ไม่มีบ้าน ไม่มีความสงบ ไม่เอาพวกยัปปี้
‎- ไม่มีบ้าน ไม่มีความสงบ ไม่เอาพวกยัปปี้ ‎- ให้ตายสิ
‎หวัดดี
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร