1
00:00:06,631 --> 00:00:09,134
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:45,545 --> 00:00:47,005
‎รู้ไหมว่านี่มันกี่โมงกี่ยามแล้ว

3
00:00:48,631 --> 00:00:50,175
‎ไม่ได้มีเรียนอุณหพลศาสตร์เหรอ

4
00:00:50,258 --> 00:00:51,134
‎จริงด้วย

5
00:00:51,801 --> 00:00:55,138
‎- จริงด้วยๆ ไปเรียน ใช่
‎- ใช่ ไปเรียนสายอีกแล้วนะ

6
00:00:55,221 --> 00:00:56,556
‎ไม่สมเป็นเธอเลย

7
00:00:56,639 --> 00:00:58,600
‎นี่เธอเป็นอะไรไป แอ็กเนส

8
00:00:59,184 --> 00:01:00,685
‎ฉันเสียสมาธินิดหน่อย

9
00:01:03,897 --> 00:01:05,523
‎ฉันก็เสียสมาธิเหมือนกัน

10
00:01:07,942 --> 00:01:10,570
‎ฉันต้องไปเรียน ทำตามตาราง

11
00:01:10,653 --> 00:01:12,447
‎- ไว้เจอกันพรุ่งนี้นะ
‎- อืม

12
00:01:13,281 --> 00:01:14,699
‎- นะ
‎- โอเค

13
00:01:17,118 --> 00:01:18,203
‎เจอกันพรุ่งนี้

14
00:01:19,370 --> 00:01:20,205
‎ไว้เจอกันนะ

15
00:02:05,041 --> 00:02:08,461
‎(เบอร์ลินตะวันออก ปี 1962)

16
00:02:22,183 --> 00:02:23,560
‎ยิ้มให้เราหน่อยสิ!

17
00:02:23,643 --> 00:02:25,395
‎ขอให้โชคดีเช่นกัน

18
00:02:39,617 --> 00:02:41,536
‎นี่คือรถไฟสายหกมุ่งหน้าขึ้นเหนือ

19
00:02:41,619 --> 00:02:43,580
‎กรุณาเว้นระยะห่างจากประตู

20
00:02:50,336 --> 00:02:51,880
‎(ทางออก
‎แอสเตอร์เพลซและถนนสายแปด)

21
00:02:51,963 --> 00:02:55,049
‎งั้นนายคือคนที่ฆ่าหนูน้อยฮิตเลอร์สินะ
‎น่าประทับใจ

22
00:02:55,133 --> 00:02:57,635
‎ฉันไม่เคยคิดเลยว่านายจะเป็นฆาตกรนะ อลัน

23
00:02:57,719 --> 00:03:00,096
‎นายให้ความรู้สึกแนวผู้สมรู้ร่วมคิดมากกว่า

24
00:03:00,180 --> 00:03:02,473
‎ขอบใจนะ แต่มันสายไปแล้วล่ะ

25
00:03:02,557 --> 00:03:05,977
‎มันเป็นเยอรมันตะวันออก ปี 1962
‎เพราะงั้น… กลางยุคสงครามเย็นเลย

26
00:03:06,060 --> 00:03:09,397
‎นั่นมันก็ฮิตเลอร์แนวคลาสสิกเลย
‎ฉันหมายถึงพวกคนบ้าก่อวินาศกรรมน่ะ

27
00:03:09,480 --> 00:03:12,609
‎แล้วนายตั้งเป้าไว้ว่าไง
‎สมบัติตระกูลนายที่สาบสูญอยู่ไหนเหรอ

28
00:03:12,692 --> 00:03:14,444
‎มันอาจไม่เกี่ยวกับการแก้ไขอะไรก็ได้

29
00:03:15,445 --> 00:03:17,030
‎เหมือนที่เธอว่าไง เราแค่เลื่อนขั้น

30
00:03:17,113 --> 00:03:22,076
‎บางทีเราอาจจะแค่…
‎ไม่รู้สิ สนุกไปกับมันล่ะมั้ง

31
00:03:22,160 --> 00:03:24,621
‎นี่เกิดอะไรขึ้นกับนายเนี่ย เมายาเหรอ

32
00:03:25,246 --> 00:03:27,874
‎เปล่า มันมีคนในอดีตที่…

33
00:03:28,458 --> 00:03:30,084
‎ฉันอยากใช้เวลาด้วยน่ะ

34
00:03:30,168 --> 00:03:34,088
‎เธอคือใครเหรอ
‎ประมาณมาร์เลเนอ ดีทริชหรือเปล่า

35
00:03:34,172 --> 00:03:35,632
‎หรือว่าอังเกลา แมร์เคิลมากกว่า

36
00:03:35,715 --> 00:03:36,549
‎เขา…

37
00:03:37,091 --> 00:03:39,135
‎โอเค เขาชื่อเลนนี่

38
00:03:40,178 --> 00:03:41,679
‎ตกลงว่าเป็นแนวฟลอเรียน ชไนเดอร์สินะ

39
00:03:41,763 --> 00:03:43,139
‎ฉันไม่รู้จักด้วยซ้ำ

40
00:03:43,223 --> 00:03:44,724
‎ครัฟท์แวร์ค ไปสู่สุคติแล้ว

41
00:03:44,807 --> 00:03:46,726
‎โอเค เราไม่ได้มีอะไรกันนะ เปล่า

42
00:03:46,809 --> 00:03:49,020
‎- แต่นายเก่งอยู่นะ
‎- ขอบคุณ แต่ว่า…

43
00:03:49,103 --> 00:03:50,438
‎- ดีที่สุดในชีวิตเลย
‎- มีสมาธิหน่อย

44
00:03:50,521 --> 00:03:54,025
‎เยอรมนีตะวันออกดูเหมือนจะเป็นทางออก

45
00:03:54,108 --> 00:03:57,320
‎หรือเป็นทางเลือกของการล่าอาณานิคมตะวันตก

46
00:03:57,403 --> 00:04:00,365
‎หรือแค่เป็นสถานที่ที่ให้ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์

47
00:04:00,448 --> 00:04:02,700
‎ยายฉันเป็นนักศึกษามาจากกานา

48
00:04:02,784 --> 00:04:05,203
‎และฉันไม่รู้เรื่องพวกนี้เลย
‎ฉันไม่รู้จักยายด้วยซ้ำ

49
00:04:05,286 --> 00:04:07,413
‎เธอนึกออกไหมว่าท่านต้องเจอกับอะไรบ้าง

50
00:04:09,040 --> 00:04:09,874
‎คือว่า…

51
00:04:11,125 --> 00:04:13,169
‎ท่านต้องรู้สึกโดดเดี่ยวมากแน่ๆ

52
00:04:14,212 --> 00:04:16,339
‎ฟังดูเหมือนท่านจะได้เจอใครบางคนแล้วนะ

53
00:04:18,383 --> 00:04:20,677
‎นายจะเดินไหมเนี่ย อึดอัดชะมัด

54
00:04:22,136 --> 00:04:24,681
‎ฉันชอบการได้ใช้เวลาในตอนนั้นนะ

55
00:04:25,306 --> 00:04:28,268
‎ไม่ต้องคอยกังวลว่าคนอื่นคิดยังไง
‎เวลาที่เห็นฉัน มันชวนให้รู้สึกดีน่ะ

56
00:04:28,351 --> 00:04:33,022
‎อลัน เหตุผลเดียวของการย้อนอดีต
‎คือการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเว้ย

57
00:04:33,106 --> 00:04:34,524
‎นี่นายไม่เคยดูหนังบ้างเหรอ

58
00:04:35,525 --> 00:04:36,776
‎ใช่ นาเดีย

59
00:04:36,859 --> 00:04:40,905
‎และเธออาจจะไม่เชื่อนะ แต่ฉันเคยดูหนัง

60
00:04:41,572 --> 00:04:45,326
‎และทุกเรื่องที่เกี่ยวกับการเดินทางท่องเวลา
‎จะบอกว่าห้ามเปลี่ยนแปลงอะไร

61
00:04:45,410 --> 00:04:47,412
‎มันถึงได้ดีมากไง

62
00:04:47,495 --> 00:04:48,329
‎นี่มัน…

63
00:04:48,830 --> 00:04:49,706
‎นาเดีย

64
00:04:50,206 --> 00:04:54,377
‎- นาเดีย อย่าทำมันพังนะ
‎- ไม่ต้องห่วง ฉันจบกับยุค 80 ละ

65
00:04:54,460 --> 00:04:57,255
‎มันไม่ได้มีแต่ตุ๊กตากะหล่ำปลีกับโคเคนน่ะสิ

66
00:04:58,047 --> 00:04:59,382
‎ดูนี่นะ ไอ้บ้า

67
00:04:59,465 --> 00:05:00,508
‎รุกฆาต

68
00:05:02,010 --> 00:05:05,346
‎เอาล่ะ ได้เวลาลาดตระเวนแล้ว
‎อยากไปด้วยกันไหมเอ่ย

69
00:05:05,430 --> 00:05:09,434
‎ไม่ล่ะ ฉันมีนัดแล้ว
‎ฉันต้องไปเจอเลนนี่น่ะ

70
00:05:09,517 --> 00:05:11,019
‎เลนนี่ที่นายบอกมา เข้าใจละ

71
00:05:11,102 --> 00:05:12,478
‎ดีใจด้วยนะ

72
00:05:12,562 --> 00:05:14,605
‎- โชคดีนะจ๊ะ
‎- โอเค

73
00:05:18,234 --> 00:05:20,570
‎นี่มันไม่ถูกนะ นาเดีย นี่มันจนมุมแล้วต่างหาก

74
00:05:20,653 --> 00:05:21,487
‎แน้ด

75
00:05:22,071 --> 00:05:23,573
‎นาเดีย เธอโกงนะ!

76
00:05:26,284 --> 00:05:27,744
‎นี่มันอะไรกัน

77
00:05:28,369 --> 00:05:34,125
‎หลักฐานชัดเจนว่าครอบครัวยายหนู
‎ถูกนาซีปล้นไปในปี 1944

78
00:05:34,208 --> 00:05:37,962
‎และคนไม่ค่อยพูดถึงเรื่องนี้กันนะ
‎แต่พวกนาซีมันถังแตกของจริง

79
00:05:38,046 --> 00:05:41,549
‎แถมยังติดยาบ้าอย่างแรง
‎มีหนังสือเขียนถึงเลยนะ

80
00:05:41,674 --> 00:05:45,928
‎พวกนาซีเยอรมนีทั้งหมดนั่นแหละ
‎คือพวกนั้นน่ะเมายาปลิ้นเลย

81
00:05:46,012 --> 00:05:47,847
‎ที่รัก พวกนั้นมันความรู้ทั่วไป

82
00:05:47,930 --> 00:05:50,475
‎แต่นี่เธอไปเจอมันที่ไหน

83
00:05:50,558 --> 00:05:53,728
‎เอ่อ ในกองข้าวของของโนร่าน่ะ

84
00:05:55,605 --> 00:05:56,856
‎หนูอยากไปบูดาเปสต์

85
00:05:56,939 --> 00:05:59,776
‎ไปสืบมาว่าเกิดอะไรขึ้นกับรถไฟทองคำนี่

86
00:05:59,859 --> 00:06:00,902
‎เย่

87
00:06:02,028 --> 00:06:05,031
‎นี่คือเครื่องบินนะ ไม่ได้ทำท่าซีค ไฮล์

88
00:06:05,615 --> 00:06:09,577
‎อืม อีกไม่กี่วันเธอก็จะอายุสี่สิบแล้ว

89
00:06:09,660 --> 00:06:12,580
‎ฉันว่าก็คงไม่แปลก

90
00:06:12,663 --> 00:06:15,416
‎ที่เธอจะเริ่มสนใจประวัติครอบครัวขึ้นมา

91
00:06:16,000 --> 00:06:19,295
‎เห็นไหม เพราะงี้หนูถึงได้รักคุณ รูธี่

92
00:06:19,379 --> 00:06:20,338
‎คุณเก็ทกันอะ

93
00:06:20,880 --> 00:06:24,717
‎ใช่ หนูอยากไปน่ะ ไม่รู้สิ
‎ไปฉลองการถือกำเนิดของตัวเอง

94
00:06:24,801 --> 00:06:27,303
‎ด้วยการย้อนกลับไปที่ที่ญาติทุกคนตาย

95
00:06:27,845 --> 00:06:29,138
‎หม่นเกินเหรอ

96
00:06:29,722 --> 00:06:33,393
‎หนูเปล่าตั้งกฎนะ ประวัติศาสตร์มันว่าไว้
‎ขอหนูถามอะไรหน่อยสิ

97
00:06:33,476 --> 00:06:38,981
‎คุณได้ติดต่อกับวีร่าอีกไหม
‎หลังจากที่แม่เสียไปน่ะ

98
00:06:39,065 --> 00:06:42,652
‎ยายของเธอเป็นคนตีสนิทยาก

99
00:06:42,735 --> 00:06:47,073
‎และฉันไม่ใช่คนโปรดของเขาหรอก

100
00:06:47,156 --> 00:06:48,241
‎ทำไมล่ะ

101
00:06:48,324 --> 00:06:51,911
‎ก็ฉันไม่เชื่อในพระเจ้าและก็พวกนอกรีต

102
00:06:51,994 --> 00:06:56,874
‎และเขาก็คิดว่า
‎ฉันคือคนไปกระตุ้นให้แม่เธอมีพฤติกรรมแย่ๆ

103
00:06:56,958 --> 00:07:01,629
‎ไม่เชื่อในพระเจ้าและนอกรีตสินะ
‎อย่างเท่เลย รูธี่ เท่เว่อร์

104
00:07:02,130 --> 00:07:03,798
‎นี่มันอะไรกันวะ นี่คืออะไรเนี่ย

105
00:07:03,881 --> 00:07:07,093
‎- นี่มันอะไร
‎- เธอไม่ต้องห่วงหรอก

106
00:07:07,176 --> 00:07:08,386
‎- ไม่มีอะไร
‎- มีของดีบ้างไหม

107
00:07:08,469 --> 00:07:10,138
‎ไม่มีอะไรหรอก

108
00:07:10,221 --> 00:07:11,389
‎อย่างกับลูกกวาดน่ะ

109
00:07:11,472 --> 00:07:12,432
‎รู้ไหม

110
00:07:12,515 --> 00:07:15,685
‎- อะไร
‎- พาแม็กซีนไปบูดาเปสต์ด้วยสิ

111
00:07:15,768 --> 00:07:17,812
‎- ไปเที่ยวสไตล์สาวๆ
‎- โอเค

112
00:07:17,895 --> 00:07:20,022
‎เวลาที่เธอไปขุดคุ้ยเรื่องอดีต

113
00:07:20,106 --> 00:07:22,608
‎มีคนคอยเป็นหูเป็นตาเพิ่มก็มีประโยชน์ดีนะ

114
00:07:23,401 --> 00:07:24,277
‎และก็เป็นตัวถ่วง

115
00:07:26,070 --> 00:07:28,114
‎นี่อะไรเนี่ย คุณเริ่มสูบเมนทอลตั้งแต่เมื่อไหร่

116
00:07:29,449 --> 00:07:30,283
‎ตลกดีนะ

117
00:07:30,992 --> 00:07:35,621
‎หลังๆ มานี่ ฉันก็คิดถึงแม่เธอบ่อยๆ น่ะ

118
00:07:44,338 --> 00:07:47,925
‎(บูดาเปสต์)

119
00:07:48,009 --> 00:07:49,343
‎นึกว่าเธอเป็นคนรัสเซียซะอีก

120
00:07:49,427 --> 00:07:51,721
‎คือฝั่งพ่อฉันน่ะรัสเซีย

121
00:07:51,804 --> 00:07:54,849
‎หรือไม่ก็ถูกพวกรัสเซียครองพักนึง

122
00:07:54,932 --> 00:07:58,227
‎ส่วนฝั่งแม่น่ะก็เหมือนกัน แต่เป็นฮังการีครองแทน

123
00:07:58,311 --> 00:08:02,190
‎เซ็กซ์ แต่งงาน ฆ่า
‎ฮิตเลอร์ แดร็กคูล่า แฟรงก์เกนสไตน์

124
00:08:02,273 --> 00:08:03,608
‎ง่ายเกิน

125
00:08:03,691 --> 00:08:06,110
‎เซ็กซ์สามคนกับแกรี่ โอลด์แมนและเบลา ลูโกซี

126
00:08:06,194 --> 00:08:09,739
‎แต่งกับบอริส คาร์ลอฟฟ์
‎และขอฆ่าฮิตเลอร์

127
00:08:09,822 --> 00:08:12,825
‎พระเจ้า เรานี่มันคนละขั้วเลย

128
00:08:12,909 --> 00:08:16,120
‎- โรงแรมเราอยู่ไหน ฉันรับสาย…
‎- เธออยากเอากับฮิตเลอร์เหรอ

129
00:08:16,204 --> 00:08:18,206
‎- อะไรนะ
‎- ใช่

130
00:08:19,999 --> 00:08:22,418
‎- ฉันอยากเอากับฮิตเลอร์ไหมน่ะเหรอ
‎- อยากไหมล่ะ

131
00:08:22,502 --> 00:08:24,712
‎ฉันเหนื่อยเกินจะคุยเรื่องนี้ละ
‎โรงแรมเราอยู่ไหน

132
00:08:24,795 --> 00:08:26,297
‎- ฉันจะเรียกอูเบอร์
‎- คืองี้

133
00:08:26,380 --> 00:08:30,384
‎ฉันอยากไปบ้านเก่าของยายก่อน
‎ที่ถนนโดฮานีน่ะ

134
00:08:30,468 --> 00:08:33,638
‎ตอนนี้ที่นิวยอร์กมันตีสามนะยะ นีโม่

135
00:08:33,721 --> 00:08:35,306
‎ตีสามนี่แหละเหมาะ

136
00:08:35,389 --> 00:08:38,392
‎ที่เราจะได้เศร้าซึมและสืบเรื่องครอบครัวกัน

137
00:08:42,271 --> 00:08:44,190
‎โอเค เราจะไปหายายเธอ

138
00:08:44,732 --> 00:08:49,779
‎นี่ ช่วงนี้ยายฉันก็มาคุยกับฉันเยอะมากเลยล่ะ

139
00:08:49,862 --> 00:08:51,364
‎- จริงเหรอ
‎- ใช่

140
00:08:51,447 --> 00:08:52,532
‎ฝันรู้ตัว

141
00:08:52,615 --> 00:08:56,786
‎ก่อนจะหลับนะ เธอต้องแปะแผ่นนิโคตินไว้ตรงนี้

142
00:08:57,370 --> 00:08:59,455
‎เป็นการเดินทางที่วิเศษสุดๆ

143
00:09:00,456 --> 00:09:01,791
‎เธอนี่เพี้ยนกู่ไม่กลับละ

144
00:09:01,874 --> 00:09:03,459
‎- ใช่
‎- ดูนี่สิ บันไดเลื่อน

145
00:09:06,212 --> 00:09:07,880
‎น่าสนใจดีนะ

146
00:09:07,964 --> 00:09:10,550
‎(ลาคาโตส โซลตัน เพสเชาเออร์ ลีโอโพลด์
‎กุลเดน มอริส)

147
00:09:10,633 --> 00:09:14,095
‎- ผู้ชายตายได้ป้ายประกาศ
‎- เออ ใช่ไหมล่ะ

148
00:09:14,178 --> 00:09:17,306
‎แล้วอนุสรณ์สำหรับผู้หญิงที่ยังปึ๋งปั๋งแบบเราล่ะ

149
00:09:17,848 --> 00:09:19,559
‎ห้ามมาเรี่ยไร!

150
00:09:19,642 --> 00:09:21,269
‎นี่มันอะไรกันวะ

151
00:09:22,520 --> 00:09:23,479
‎สวัสดี

152
00:09:23,563 --> 00:09:25,022
‎นังบ้า

153
00:09:25,106 --> 00:09:26,566
‎ช่างแม่งด้วยนะ

154
00:09:26,649 --> 00:09:27,567
‎หือ

155
00:09:28,276 --> 00:09:30,111
‎แอบส่องคำด่าเป็นภาษาฮังการีมาน่ะ

156
00:09:30,194 --> 00:09:32,071
‎- มีประโยชน์เนอะ
‎- ใช่

157
00:09:32,154 --> 00:09:35,199
‎ห้ามทิ้งขยะ!

158
00:09:35,283 --> 00:09:38,077
‎ฉันว่านางไม่น่าจะชวนเราไปจิมซุปแน่

159
00:09:38,160 --> 00:09:39,870
‎ฉันก็ไม่ชอบอยู่แล้ว

160
00:09:39,954 --> 00:09:41,289
‎อยากนอนน่ะ

161
00:09:41,372 --> 00:09:44,333
‎อยากนอนกับหนุ่มฮังการี
‎แต่ตอนนี้ขอนอนคนเดียวก่อน

162
00:09:53,676 --> 00:09:54,510
‎สวัสดี

163
00:10:12,069 --> 00:10:13,654
‎แอ็กเนส พวกเขาอยู่ข้างในแล้ว

164
00:10:14,363 --> 00:10:16,282
‎ไม่เป็นไร บรูโน่

165
00:10:17,241 --> 00:10:18,826
‎เธอทำแผนผังนั่นเอง

166
00:10:19,869 --> 00:10:21,203
‎งั้นนี่ก็คือแอ็กเนสสินะ ในที่สุด

167
00:10:21,287 --> 00:10:24,248
‎ใช่ ภาษาเยอรมันของเธอยังไม่แข็งนะ

168
00:10:24,332 --> 00:10:25,249
‎เธอเป็นคนดำ

169
00:10:25,333 --> 00:10:27,877
‎ใช่ แอ็กเนส นี่คือบรูโน่กับลูคัส

170
00:10:28,377 --> 00:10:31,380
‎- สวัสดี ฉันแอ็กเนส
‎- และพวกเราที่เหลือ

171
00:10:31,464 --> 00:10:33,674
‎- โอเค
‎- ผลงานของเธอคือศิลปะเลย แอ็กเนส

172
00:10:34,216 --> 00:10:35,051
‎ฉันทำอะไรไปเหรอ

173
00:10:35,134 --> 00:10:37,053
‎คืนนี้เราจะขุดห้าเมตรสุดท้ายกัน

174
00:10:37,845 --> 00:10:40,097
‎แล้วรอสัญญาณจากแอ็กเนส

175
00:10:40,181 --> 00:10:41,932
‎ให้เจาะทะลุพื้นห้องใต้ดิน

176
00:10:42,642 --> 00:10:45,478
‎นี่คือร้านเบเกอรี่ที่ปรินเซนสทราส 13

177
00:10:45,561 --> 00:10:47,730
‎ใช้ภาษาอังกฤษเถอะ แอ็กเนสจะได้เข้าใจ

178
00:10:47,813 --> 00:10:49,315
‎อ๋อใช่ โทษที

179
00:10:50,775 --> 00:10:52,735
‎เราจะทำตามตารางคืนพรุ่งนี้

180
00:10:53,361 --> 00:10:55,446
‎เลนนี่กับฉันจะไปตรวจรอบสุดท้าย

181
00:10:55,529 --> 00:10:59,241
‎แล้วกลุ่มแรกสิบคนก็จะเข้าไปหลังเที่ยงคืน

182
00:10:59,325 --> 00:11:01,410
‎เรานัดพบกันที่ล็อบบี้บอยด์ฮอลล์อีสต์

183
00:11:01,494 --> 00:11:04,705
‎แล้วลงไปที่แล็บบี 73 ในชั้นใต้ดินด้วยกัน

184
00:11:05,331 --> 00:11:09,251
‎ถ้ามีใครถาม ก็บอกว่ามาอ่านหนังสือ
‎เตรียมสอบวิศวกรรม

185
00:11:09,335 --> 00:11:10,961
‎อย่าลืมพกหนังสือเรียนไปด้วยล่ะ

186
00:11:11,045 --> 00:11:13,214
‎อย่างอื่นทิ้งเอาไว้ให้หมด

187
00:11:13,297 --> 00:11:15,633
‎โทษทีนะ แต่เรากำลังทำอะไรกันเหรอ

188
00:11:16,550 --> 00:11:18,219
‎นี่เธอเล่นมุกใช่ไหม

189
00:11:18,844 --> 00:11:20,971
‎แอ็กเนสกับเปตราจะข้ามไปตอนเช้า

190
00:11:21,055 --> 00:11:23,057
‎ผ่านด่านตรวจคนต่างชาติ

191
00:11:23,140 --> 00:11:25,393
‎และไปเจอกับน้องฉัน
‎และคนส่งของคนอื่นที่ปรินเซนสทราส

192
00:11:25,476 --> 00:11:26,477
‎นายมีน้องด้วยเหรอ

193
00:11:27,144 --> 00:11:28,396
‎เธอรู้จักน้องฉันนะ

194
00:11:30,773 --> 00:11:31,816
‎เดี๋ยวนะ นี่ใช่…

195
00:11:33,567 --> 00:11:35,653
‎ใช่อุโมงค์ใต้กำแพงเบอร์ลินไหม

196
00:11:35,736 --> 00:11:37,530
‎- อะไรวะ
‎- เป็นอะไรไป

197
00:11:37,613 --> 00:11:39,532
‎แอ็กเนส เธอเป็นอะไรเนี่ย

198
00:11:39,615 --> 00:11:41,033
‎คุณผู้หญิงเขาเป็นอะไรกัน

199
00:11:41,117 --> 00:11:42,535
‎เธอไม่ใช่ชาวเบอร์ลินตัวจริงไง

200
00:11:42,618 --> 00:11:45,579
‎พวกคนสังคมนิยมน่ะไม่เหมือนเราหรอก

201
00:11:45,663 --> 00:11:46,580
‎เราไว้ใจเธอไม่ได้

202
00:11:46,664 --> 00:11:48,040
‎เธออาจจะแจ้งทางการก็ได้

203
00:11:48,124 --> 00:11:49,250
‎อย่าพูดแบบนั้นสิ!

204
00:11:49,333 --> 00:11:51,919
‎เราเชื่อใจเธอได้
‎ถ้าไม่มีเธอ เราก็คงไม่มาถึงจุดนี้

205
00:11:52,002 --> 00:11:55,715
‎โทษทีที่ขัดนะ แต่ฉันว่ารถไฟที่ฉันนั่งมานี่

206
00:11:55,798 --> 00:11:57,258
‎ไปไม่ถึงเบอร์ลินตะวันตกนะ

207
00:11:58,551 --> 00:12:01,011
‎เลนนี่ นี่มันบ้ามากเลย

208
00:12:01,095 --> 00:12:03,597
‎เราขุดอุโมงค์เธอมาหกเดือน

209
00:12:03,681 --> 00:12:05,391
‎ตอนนี้เพิ่งมาบอกว่ามันบ้าเหรอ

210
00:12:06,267 --> 00:12:07,309
‎แล้วมีแผนใหม่ไหมล่ะ

211
00:12:08,519 --> 00:12:09,353
‎นี่เหรอ

212
00:12:10,062 --> 00:12:12,481
‎พอได้แล้ว อุโมงค์ต้องได้ผลแน่

213
00:12:15,568 --> 00:12:16,944
‎ขอกินนี่ได้ไหม

214
00:12:33,711 --> 00:12:35,880
‎(ลีโอ เพสเชาเออร์)

215
00:12:36,881 --> 00:12:37,882
‎คาปิทานี

216
00:12:38,799 --> 00:12:40,760
‎"ทายาทที่ยังมีชีวิตของมาร์ตัน ฮาลาซ"

217
00:12:41,260 --> 00:12:44,597
‎(แกลเลอรีและบ้านประมูลคาลเทเนคเกอร์)

218
00:12:45,639 --> 00:12:48,434
‎นี่ไงล่ะ คริสตอฟ ฮาลาซ

219
00:12:49,185 --> 00:12:50,060
‎ไง

220
00:12:56,817 --> 00:12:57,902
‎(อาชีพ หนังในช่วงแรก)

221
00:12:58,652 --> 00:12:59,487
‎อร่อยเหาะ

222
00:12:59,570 --> 00:13:00,404
‎(ปีเตอร์ ฟอล์ก)

223
00:13:09,622 --> 00:13:11,832
‎แม็กซีน ดูมีชีวิตชีวาจัง ข้อตกลงใหม่นะ

224
00:13:11,916 --> 00:13:13,709
‎ไม่เอา ฉันยังนอนไม่พอ

225
00:13:13,793 --> 00:13:15,127
‎ลองนี่สิ

226
00:13:16,378 --> 00:13:18,422
‎ฉันยังนอนไม่พอ

227
00:13:18,506 --> 00:13:21,967
‎พวกเวรพรรคแอร์โรว์ครอส
‎ที่ลงนามอนุญาตให้ปล้นครอบครัวฉัน

228
00:13:22,051 --> 00:13:26,055
‎คือคนสุดท้ายในบันทึกที่ได้เห็นสมบัติทั้งหลาย
‎ก่อนที่เบาะแสทุกอย่างจะหายไป

229
00:13:26,597 --> 00:13:28,224
‎ปัญหาเดียวก็คือ

230
00:13:28,307 --> 00:13:32,436
‎กัปตันมาร์ตัน ฮาลาซตายไปแล้ว
‎เหมือนกับนาซีที่ดีคนอื่นๆ

231
00:13:32,520 --> 00:13:34,855
‎เออ โอเค
‎นี่เธอแน่ใจนะว่าเรื่องนี้มันแก้ด้วยการ

232
00:13:34,939 --> 00:13:37,149
‎ให้ลิซซี่ทำป้ายให้เธอไปติดที่บ้านยายเธอไม่ได้น่ะ

233
00:13:37,233 --> 00:13:40,110
‎- เพราะลิซซี่จัดให้ได้นะ
‎- ไม่ เธอไม่เข้าใจ

234
00:13:40,194 --> 00:13:42,321
‎คือว่าลิซซี่ไม่ต้องทำอะไรให้ฉันทั้งนั้น

235
00:13:42,404 --> 00:13:45,825
‎เพราะมาร์ตันมีลูกชายที่มีลูกชาย
‎ที่อยู่ในบูดาเปสต์นี่

236
00:13:45,908 --> 00:13:47,409
‎และเขาจะให้คำตอบฉันได้

237
00:13:47,493 --> 00:13:49,370
‎ฉันเจอที่ทำงาน ที่อยู่

238
00:13:49,453 --> 00:13:51,914
‎เห็นหน้าตาเขา
‎และก็แฟนสองคนล่าสุดของเขาแล้ว

239
00:13:51,997 --> 00:13:54,166
‎- ฝากเตือนให้ฉันหยุดเล่นเน็ตทีนะ
‎- สายไปละ

240
00:13:54,250 --> 00:13:56,043
‎ไม่ต้องห่วง รูปนู้ดเธอเจ๋งอยู่

241
00:13:56,126 --> 00:13:57,336
‎มันไม่ควรเป็นแบบนั้น

242
00:14:01,298 --> 00:14:05,010
‎- นายเก็บความลับได้ไหม
‎- ฉันเคยฝึกมาหลายหนแล้ว

243
00:14:09,557 --> 00:14:11,809
‎ฉันรู้ดีว่ากำแพงนั่น

244
00:14:12,685 --> 00:14:14,103
‎จะต้องพังลงมา

245
00:14:16,272 --> 00:14:17,106
‎อย่าไปเลย

246
00:14:18,023 --> 00:14:20,442
‎ถ้านายรอเฉยๆ สักวันก็จะได้เจอกับครอบครัวอีก

247
00:14:22,152 --> 00:14:22,987
‎รอเหรอ

248
00:14:24,572 --> 00:14:25,573
‎จนถึงเมื่อไหร่

249
00:14:26,490 --> 00:14:28,242
‎จนถึงปี 1989

250
00:14:29,118 --> 00:14:30,160
‎ให้ตายสิ

251
00:14:31,704 --> 00:14:33,247
‎นี่เธอกำลังเล่นเกมอะไรเนี่ย

252
00:14:34,540 --> 00:14:37,960
‎ขอให้ฉันรอ 27 ปีเพื่อเจอครอบครัวงั้นเหรอ

253
00:14:39,753 --> 00:14:41,505
‎รอจนรับเงินเกษียณเลยก็ได้งั้น

254
00:14:41,589 --> 00:14:45,593
‎โอเคๆ ฉันลืมคำนวณไปว่ามันนานมาก

255
00:14:45,676 --> 00:14:48,804
‎แต่นี่มันชัดเจน

256
00:14:48,888 --> 00:14:50,890
‎และเป็นโอกาสแห่งอิสรภาพที่ไร้ความเสี่ยงนะ

257
00:14:54,184 --> 00:14:56,020
‎รอให้ถึงตอนนั้นไม่ดีกว่าเหรอ

258
00:15:01,817 --> 00:15:03,360
‎บรูโน่พูดถูกเรื่องเธองั้นเหรอ

259
00:15:04,612 --> 00:15:06,322
‎- นี่เธอแจ้งทางการหรือเปล่า
‎- ไม่อยู่แล้ว

260
00:15:06,405 --> 00:15:08,908
‎- เธอพูดเหมือนพวกแจ้งข่าวเลย
‎- อะไรนะ ไม่

261
00:15:08,991 --> 00:15:11,285
‎แอ็กเนส ฉันเข้าใจว่าเธอกังวล

262
00:15:12,411 --> 00:15:13,829
‎ฉันเองก็กังวล ทุกคนเอง…

263
00:15:13,913 --> 00:15:17,333
‎ไม่นะ ฉันมีข้อมูลเกี่ยวกับอนาคต

264
00:15:20,419 --> 00:15:22,463
‎ที่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับอุโมงค์

265
00:15:22,546 --> 00:15:25,382
‎อุโมงค์อาจมีน้ำท่วม
‎ไม่งั้นก็พวกสตาซีจะหานายเจอ

266
00:15:25,966 --> 00:15:28,594
‎นี่เป็นแค่การวิเคราะห์
‎ความเสี่ยงพื้นฐานใช่ไหมล่ะ

267
00:15:28,677 --> 00:15:30,846
‎ถึงฉันจะอยู่ต่อ เธอจะเป็นยังไง

268
00:15:32,264 --> 00:15:34,934
‎ปีหน้าเธอเรียนจบ กลับไปกานา

269
00:15:35,976 --> 00:15:39,605
‎บางทีอาจไปมอสโกต่อได้
‎หรือใครจะรู้ เธออาจไปถึงนิวยอร์ก

270
00:15:41,565 --> 00:15:45,194
‎เธอก็พูดเอง เธอยอมทำทุกอย่างเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น

271
00:15:45,861 --> 00:15:47,821
‎ฉันก็เหมือนกัน

272
00:15:50,616 --> 00:15:52,576
‎ปัญหาคือเรามีชีวิตต่างกัน

273
00:15:54,620 --> 00:15:55,829
‎บางทีเราอาจจะ

274
00:15:57,122 --> 00:15:58,248
‎แค่มาบรรจบพบกันในตอนนี้

275
00:16:01,001 --> 00:16:03,921
‎บางทีนาเดียอาจจะพูดถูก
‎บางทีฉันอาจจะต้องช่วยนาย

276
00:16:04,004 --> 00:16:05,464
‎ฉันไม่ต้องการให้ใครช่วย

277
00:16:06,340 --> 00:16:07,174
‎แล้วใครคือนาเดีย

278
00:16:09,301 --> 00:16:11,095
‎มาเร็ว ปล่อยไว้แบบนี้แหละ

279
00:16:11,178 --> 00:16:14,098
‎ยังไงก็เอาไปด้วยไม่ได้อยู่แล้ว ทิ้งไว้เลย

280
00:16:17,559 --> 00:16:18,394
‎โอเค

281
00:16:28,570 --> 00:16:29,947
‎ยิ้มให้เราหน่อยสิ!

282
00:16:44,795 --> 00:16:46,755
‎เธอเคยได้ยินเรื่องเมาสถานที่ไหม

283
00:16:46,839 --> 00:16:49,258
‎เวลาเธอเดินทางน่ะ
‎ไม่ใช่มีแต่เวลาที่ทำให้เรามึนนะ

284
00:16:49,341 --> 00:16:53,053
‎เรายังไม่พร้อม
‎ที่จะกระโดด 5,000 ไมล์ในชั่วข้ามคืน

285
00:16:53,137 --> 00:16:55,764
‎สมองเราตามไม่ทัน ฉันชอบจัง

286
00:16:55,848 --> 00:16:57,641
‎ไทม์โซน น่าสนใจดีนะ

287
00:16:58,225 --> 00:17:00,060
‎- นั่นแหละเขา
‎- โห พ่อวิลเลม ดาโฟ

288
00:17:00,144 --> 00:17:02,688
‎โทษนะคะ คริสตอฟ ฮาลาซใช่ไหม

289
00:17:03,272 --> 00:17:05,274
‎ปู่คุณรู้จักกับยายฉัน

290
00:17:05,941 --> 00:17:06,817
‎วีร่า เพสเชาเออร์

291
00:17:06,900 --> 00:17:08,652
‎- คนอเมริกันเหรอ
‎- ใช่

292
00:17:08,736 --> 00:17:12,573
‎คือนาเดียเป็นลูกครึ่งฮังการี
‎เธอกำลังตามหาต้นตระกูลอยู่

293
00:17:13,073 --> 00:17:14,867
‎ผมแทบไม่รู้จักปู่ผมเลย

294
00:17:14,950 --> 00:17:17,953
‎ไม่ค่อยได้ฟังเรื่องเกี่ยวกับเขา
‎แต่ก็พอจะเดาได้ว่าคุณมาทำไม

295
00:17:18,454 --> 00:17:21,290
‎เขาเลือกอยู่ผิดฝั่งในประวัติศาสตร์
‎และผมขอโทษด้วย

296
00:17:22,833 --> 00:17:26,086
‎ผมชวนเพื่อนๆ มาที่บ้าน
‎เลยคุยต่อไม่ได้ ขอโทษด้วยนะครับ

297
00:17:26,170 --> 00:17:28,589
‎เดี๋ยวก่อน ฉันยังมีเรื่องอยากถามอีก

298
00:17:28,672 --> 00:17:30,591
‎ปู่คุณเคยพูดถึงอะไร

299
00:17:30,674 --> 00:17:33,177
‎เกี่ยวกับรถไฟทองคำบ้างไหม

300
00:17:33,260 --> 00:17:36,221
‎ไม่รู้สิ เขาอาจจะมีไดอารี่บ้างไหม

301
00:17:37,222 --> 00:17:39,266
‎คุณพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับมันหรือเปล่า

302
00:17:40,893 --> 00:17:42,519
‎อยากไปกับผมไหมล่ะ

303
00:17:46,815 --> 00:17:47,733
‎จัดไปเลย

304
00:17:58,452 --> 00:17:59,536
‎แม่เจ้าโว้ย

305
00:17:59,620 --> 00:18:01,288
‎หมอนี่มันอะไรกันวะ

306
00:18:03,332 --> 00:18:04,458
‎ผมคริสตอฟ

307
00:18:04,541 --> 00:18:06,960
‎ก็ดูเป็นยังงั้นแหละ คริสตอฟ

308
00:18:07,044 --> 00:18:08,128
‎- คริสตอฟว่ะ
‎- เออ

309
00:18:08,212 --> 00:18:10,339
‎- ตามผมมา
‎- จ้า พ่อหนุ่ม

310
00:18:17,471 --> 00:18:20,682
‎ในบูดาเปสต์นี่คือการชวนเพื่อนมาบ้านเหรอ

311
00:18:20,766 --> 00:18:22,434
‎นี่คือเวทีปาร์ตี้

312
00:18:22,518 --> 00:18:23,936
‎ถ้าคุณอยากเต้น

313
00:18:24,686 --> 00:18:26,855
‎แล้วมีให้เต้นที่เวทีอื่นด้วยไหม

314
00:18:27,689 --> 00:18:30,150
‎เป็นการเต้นอีกแบบน่ะ เต้นทางใจไม่ใช่ร่างกาย

315
00:18:30,734 --> 00:18:32,444
‎ถ้าอยากไป ผมพาไปได้นะ

316
00:18:32,528 --> 00:18:35,906
‎แต่อย่าพลัดหลงกับด้ายที่เชื่อมคุณกับชีวิตล่ะ

317
00:18:36,490 --> 00:18:38,117
‎เร้าใจมากเลย ฟังนะ

318
00:18:39,076 --> 00:18:41,245
‎บางคนคิดว่ามีทหารบางนาย

319
00:18:41,328 --> 00:18:44,373
‎แอบขโมยของในรถไฟแล้วเก็บเอาไว้เอง

320
00:18:44,456 --> 00:18:48,794
‎- อะไรนะ
‎- มีนาคม 1944 ก่อนที่โซเวียตจะบุกมา

321
00:18:48,877 --> 00:18:50,838
‎ฉันนึกว่าเรามาคุยเรื่องมาร์ตันซะอีก

322
00:18:50,921 --> 00:18:51,755
‎มาร์ตันเหรอ

323
00:18:51,839 --> 00:18:55,300
‎ผมมีแค่ช่วงเวลานี้ ปาร์ตี้นี้เท่านั้นแหละ

324
00:18:55,384 --> 00:18:57,177
‎เห็นไหม เพื่อนคุณเก็ทนะ

325
00:18:58,887 --> 00:19:00,347
‎คุณเป็นนักดนตรีเหรอ

326
00:19:01,265 --> 00:19:03,350
‎ใครนะ ฉันเหรอ แต่ฉันทำงานด้านเสียงอยู่

327
00:19:04,059 --> 00:19:05,394
‎พระเจ้าช่วย

328
00:19:06,019 --> 00:19:07,688
‎เดี๋ยวผมเอาเครื่องดื่มมาให้นะ

329
00:19:07,771 --> 00:19:09,106
‎เยี่ยม

330
00:19:09,606 --> 00:19:10,858
‎เสียเวลาฉิบเลย

331
00:19:12,359 --> 00:19:15,112
‎- เธอว่าเขาจะเป็นพ่อที่ดีได้ไหม
‎- อะไรนะ

332
00:19:15,696 --> 00:19:19,408
‎เขาไม่จำเป็นต้องรู้ก็ได้
‎เขาสูงมากและก็อยู่ไกลจากบ้านมาก

333
00:19:19,491 --> 00:19:22,202
‎ใช่ และก็ยังเป็นญาติห่างๆ กับนาซีด้วย

334
00:19:22,286 --> 00:19:24,621
‎นี่แหละคือการล่มสลายของมนุษยชาติ
‎ที่เราคุยกันน่ะ

335
00:19:24,705 --> 00:19:25,998
‎ใช่เลย

336
00:19:26,081 --> 00:19:28,959
‎เขาเหมาะเหม็งกับทุกเรื่องที่ฉันจะสื่อเลย

337
00:19:29,042 --> 00:19:30,961
‎พระเจ้า รู้อะไรไหม ยอดเลย

338
00:19:31,044 --> 00:19:33,672
‎- เธอชนะ ไม่เป็นไรหรอก
‎- ใช่เลย

339
00:19:33,755 --> 00:19:37,426
‎- ฉันอวยพรให้เลย
‎- ไม่ต้องก็ได้ แต่อวยพรให้ก็ดี

340
00:19:37,509 --> 00:19:40,262
‎เหมือนการมีใบขับขี่หรือถนัดซ้ายน่ะ

341
00:19:42,055 --> 00:19:42,890
‎ขอบคุณ

342
00:19:42,973 --> 00:19:44,141
‎ยินดีด้วย

343
00:19:44,224 --> 00:19:45,934
‎- ไปหาเพื่อนไป
‎- เยี่ยมมาก

344
00:19:47,102 --> 00:19:48,228
‎ให้ตายสิวะ

345
00:19:49,188 --> 00:19:51,982
‎เอาล่ะ เวลาผู้ใหญ่ออกโรง

346
00:20:08,707 --> 00:20:10,959
‎ยายเคยเล่าเรื่องเบอร์ลินให้แม่ฟังบ้างไหม

347
00:20:11,043 --> 00:20:13,503
‎โอเค ยายเคยพูดถึงคนที่ชื่อเลนนี่บ้างหรือเปล่า

348
00:20:13,587 --> 00:20:15,047
‎ผมหาอะไรเกี่ยวกับเขาไม่เจอเลย

349
00:20:15,130 --> 00:20:17,299
‎ยายเขาไม่ค่อยพูดเรื่องสมัยนั้นนะ

350
00:20:17,382 --> 00:20:22,346
‎ไม่ได้เล่าเรื่องคนที่ยายคบสมัยนั้นเลยเหรอ

351
00:20:23,472 --> 00:20:26,141
‎แม่กับยายไม่ได้สนิทกับแบบนั้นหรอก

352
00:20:26,683 --> 00:20:30,187
‎และการเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวในประเทศนี้

353
00:20:30,270 --> 00:20:33,357
‎ก็หนักหนาพอแล้ว ซึ่งยายลูกก็ย้ำให้แม่ฟังบ่อยมาก

354
00:20:33,440 --> 00:20:34,858
‎ไหนๆ ลูกก็โทรมาแล้ว

355
00:20:35,442 --> 00:20:39,947
‎เอมิเลียบอกแม่ว่าลูกไม่โทรหาเธอมาสามวันแล้ว

356
00:20:40,030 --> 00:20:41,657
‎เธอนึกว่าเดตมันราบรื่นดีซะอีก

357
00:20:41,740 --> 00:20:43,700
‎โทษนะแม่ ผมต้องไปละ

358
00:20:44,159 --> 00:20:46,495
‎บางทีผมอาจจะเปลี่ยนแปลงอะไรให้ยายได้

359
00:20:46,578 --> 00:20:48,247
‎แต่ถึงจะไม่เปลี่ยน…

360
00:20:49,122 --> 00:20:51,875
‎โทษทีครับ ช่างเถอะ ผมรักแม่นะ

361
00:20:57,256 --> 00:20:58,340
‎ชั้นล่าง

362
00:21:02,010 --> 00:21:05,097
‎ดูจะเป็นฉากเซ็กซ์หมู่แฮะ

363
00:21:09,893 --> 00:21:12,521
‎แถวนี้สินะ ไอ้ประสาทเอ๊ย

364
00:21:13,522 --> 00:21:15,440
‎เถอะน่า ขอเบาะแสหน่อย

365
00:21:18,527 --> 00:21:20,654
‎มีงานศิลปะกับงานฝีมือ

366
00:21:20,737 --> 00:21:21,863
‎เยี่ยม

367
00:21:23,907 --> 00:21:24,741
‎ของจุกจิก

368
00:21:28,745 --> 00:21:32,499
‎อย่างน้อยนายก็มีรสนิยมทางแฟชั่นดีนะ สีดำล้วน

369
00:21:36,295 --> 00:21:37,129
‎แม่เจ้าโว้ย

370
00:21:37,713 --> 00:21:38,922
‎ว่าแล้วเชียว

371
00:21:40,424 --> 00:21:42,009
‎ว่าแล้วเชียว

372
00:21:44,678 --> 00:21:46,471
‎เลือดมันข้นเนอะ ฮาลาซ

373
00:21:53,645 --> 00:21:54,479
‎โอเค

374
00:21:58,442 --> 00:21:59,443
‎ยิ้มหน่อย!

375
00:22:11,163 --> 00:22:13,248
‎บี 73

376
00:22:19,880 --> 00:22:20,714
‎เลนนี่

377
00:22:38,190 --> 00:22:39,107
‎ฉันมาช้าไป

378
00:22:59,169 --> 00:23:00,003
‎ใช่

379
00:23:00,837 --> 00:23:02,381
‎ใช่ๆ

380
00:23:02,923 --> 00:23:04,424
‎หมอนี่แม่ง

381
00:23:11,431 --> 00:23:12,265
‎เดี๋ยวก่อน

382
00:23:13,225 --> 00:23:14,142
‎อะไรวะ

383
00:23:15,227 --> 00:23:16,103
‎เธอทำอะไรน่ะ

384
00:23:16,186 --> 00:23:17,896
‎เธอก็รู้ว่าเราทำอะไรอยู่ เธอแหละทำอะไร

385
00:23:17,979 --> 00:23:20,649
‎หมอนี่มันเป็นพวกนาซีพรรคแอร์โรว์ครอส

386
00:23:20,732 --> 00:23:22,901
‎ห้องมันมีแต่ของที่ระลึกฟาสซิสต์

387
00:23:22,984 --> 00:23:24,361
‎นี่มาทำอะไรในห้องฉันเนี่ย

388
00:23:24,444 --> 00:23:25,904
‎ฟังนะพวก นายโกหกฉัน

389
00:23:25,987 --> 00:23:27,697
‎ฉันเพิ่งเจอเธอเอง ให้ตายสิ

390
00:23:27,781 --> 00:23:31,952
‎นี่ฉันต้องอธิบายเรื่องซับซ้อนแบบนั้น
‎ให้คนแปลกหน้าฟังเหรอ

391
00:23:32,035 --> 00:23:33,286
‎"ยินดีที่ได้รู้จัก"

392
00:23:33,370 --> 00:23:36,998
‎"ฉันโตมากับพ่อที่
‎เกลียดรากฐานตัวตนของตัวเอง

393
00:23:37,082 --> 00:23:39,459
‎และไม่เคยทำความเข้าใจกับมันได้"

394
00:23:39,543 --> 00:23:41,086
‎"ยินดีต้อนรับสู่ปาร์ตี้ของฉัน"

395
00:23:42,963 --> 00:23:45,298
‎นายบอกว่าไม่รู้อะไรเกี่ยวกับปู่เลย

396
00:23:45,382 --> 00:23:46,466
‎พ่อฉันตาย

397
00:23:46,550 --> 00:23:49,094
‎ฉันเก็บกวาดบ้านเขา แล้วก็เจอของของปู่

398
00:23:49,177 --> 00:23:51,221
‎กระดาษ เหรียญ เสื้อผ้า

399
00:23:51,304 --> 00:23:52,806
‎ฉันควรทำไงล่ะ

400
00:23:52,889 --> 00:23:56,560
‎เท่าที่ฉันรู้คือเขาเป็นตาแก่นิสัยเสียน่าเบื่อ

401
00:23:56,643 --> 00:24:00,605
‎- พวกคุณไม่มีอะไรเหมือนกันเลยจ้ะ
‎- เธอไม่ช่วยเลย แม็กซีน

402
00:24:00,689 --> 00:24:01,940
‎เชิญค้นได้ตามสบาย

403
00:24:02,524 --> 00:24:03,984
‎ค้นไปแล้วเพื่อน

404
00:24:04,067 --> 00:24:06,445
‎ฉันพร้อมช่วยนะ ถ้าเธอต้องการ

405
00:24:09,698 --> 00:24:10,532
‎นั่นอะไรน่ะ

406
00:24:12,200 --> 00:24:13,326
‎มุมมอง

407
00:24:15,495 --> 00:24:18,165
‎เธอเคยอยากแยกออกจากตัวเองไหม

408
00:24:18,248 --> 00:24:19,541
‎ฉันเป็นแค่มนุษย์น่ะ

409
00:24:19,624 --> 00:24:21,918
‎อยากมองดูตัวเองจากที่ไกลๆ ไหม

410
00:24:22,502 --> 00:24:25,338
‎มันคือการอยู่ร่วมกัน
‎และการไม่มีตัวตนในคราวเดียวกัน

411
00:24:26,047 --> 00:24:28,675
‎คริสตอฟ คุณคือพระเจ้าชาวฮังการี

412
00:24:31,428 --> 00:24:34,055
‎เราไม่ได้รับอนุญาตให้ศึกษาเกี่ยวกับแอลเอสดี

413
00:24:34,139 --> 00:24:37,642
‎กรดถูกมองว่าอันตรายเกินไป
‎สำหรับประเทศคอมมิวนิสต์

414
00:24:37,726 --> 00:24:41,271
‎นักเคมีชาวเยอรมันสังเคราะห์มันได้เป็นคนแรก
‎จากต้นอะยาวัสกา

415
00:24:41,354 --> 00:24:42,898
‎ในยุค 50

416
00:24:42,981 --> 00:24:45,650
‎และที่จริงแล้วนักเคมีชาวฮังการีคือคนแรกที่พบว่า

417
00:24:45,734 --> 00:24:48,612
‎ไดเมทิลทริพทามีนมีฤทธิ์หลอนประสาท

418
00:24:52,699 --> 00:24:55,035
‎ลูกบิดรูบิกก็เป็นของขึ้นชื่อเหมือนกันนะ

419
00:26:14,698 --> 00:26:15,699
‎เราอยู่ที่ไหนเนี่ย

420
00:26:20,870 --> 00:26:22,539
‎เหมือนเราอยู่ "เมื่อไหร่" มากกว่า

421
00:26:24,958 --> 00:26:25,792
‎ฮัลโหล

422
00:26:29,212 --> 00:26:30,255
‎ช่างเถอะ

423
00:26:33,216 --> 00:26:34,050
‎ไม่

424
00:26:45,353 --> 00:26:46,605
‎สาม สอง หนึ่ง

425
00:26:59,284 --> 00:27:01,953
‎- รู้จักเขาเหรอ
‎- ไม่รู้จักเป็นการส่วนตัวหรอก

426
00:27:02,037 --> 00:27:03,371
‎(คิส ลาซโล
‎ปี 1911 ถึง 1986)

427
00:27:03,455 --> 00:27:06,082
‎- ก้อนหินนี่มันยังไงน่ะ
‎- ธรรมเนียมชาวยิว

428
00:27:06,166 --> 00:27:07,459
‎วางหินบนหลุมศพ

429
00:27:08,043 --> 00:27:10,253
‎เป็นการแสดงความเคารพ ใช่

430
00:27:10,337 --> 00:27:12,547
‎- เหมือนใน "ชะตากรรมที่โลกไม่ลืม"
‎- ใช่เลย

431
00:27:12,631 --> 00:27:18,053
‎แต่หมอนี่ คิส ลาซโลน่ะเป็นบาทหลวง

432
00:27:19,596 --> 00:27:21,931
‎แปลก ถึงจะอยู่ในหนังสปีลเบิร์กก็ยังนับว่าแปลก

433
00:27:22,557 --> 00:27:23,516
‎ใช่

434
00:27:30,982 --> 00:27:31,941
‎งั้น…

435
00:27:34,486 --> 00:27:38,114
‎ขอโทษที่ทำเธออดมีเบบี๋ฮังการีนาซีนะ

436
00:27:38,198 --> 00:27:39,658
‎มันอย่างพังเลย

437
00:27:40,825 --> 00:27:41,660
‎ไม่เป็นไรหรอก

438
00:27:44,037 --> 00:27:46,039
‎เสียใจด้วยนะที่เธอไม่เจอสิ่งที่ตามหา

439
00:27:48,249 --> 00:27:50,377
‎เราไปหาคริสตอฟกันดีไหม

440
00:27:50,460 --> 00:27:51,795
‎ไม่อะ ช่างเหอะ

441
00:27:52,629 --> 00:27:55,882
‎หมอนั่นก็ไม่ได้รู้อะไรมากไปกว่าฉันเลย

442
00:27:59,386 --> 00:28:00,220
‎กลับบ้านกันเถอะ

443
00:28:01,096 --> 00:28:03,014
‎ฉันอยากเปลี่ยนทุกอย่างในชีวิตฉันเลย

444
00:28:03,598 --> 00:28:04,766
‎ฉันไม่เอาด้วยหรอก

445
00:28:05,266 --> 00:28:07,894
‎ฉันว่านิวยอร์กมันอยู่ทางตะวันออกของ…

446
00:28:07,977 --> 00:28:10,313
‎เป็นยังไงบ้าง ไปเที่ยวสนุกไหม

447
00:28:10,397 --> 00:28:12,190
‎ไม่รู้สิ รูธี่ คือว่า…

448
00:28:12,941 --> 00:28:14,526
‎ได้แต่คำตอบแนวเสียดสี

449
00:28:15,235 --> 00:28:17,529
‎ไม่ค่อยมีอะไรจับต้องได้เลย

450
00:28:17,612 --> 00:28:22,742
‎ที่รัก เราคิดเสมอว่า
‎การหลุดพ้นคือสิ่งที่เราจะพบได้

451
00:28:22,826 --> 00:28:24,452
‎ข้างนอกในโลกกว้าง

452
00:28:24,536 --> 00:28:27,288
‎เหมือนกับเราจะหามันพบในตัวคนคนอื่น

453
00:28:27,372 --> 00:28:30,333
‎หรือคำสารภาพ คำขอโทษ

454
00:28:30,417 --> 00:28:31,835
‎แต่สุดท้ายแล้ว

455
00:28:32,335 --> 00:28:34,671
‎ไม่มีอะไรทำให้เราหลุดพ้นได้นอกจากตัวเราเอง

456
00:28:35,880 --> 00:28:40,135
‎นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันอยากจะบอก

457
00:28:41,469 --> 00:28:43,179
‎หลังๆ มานี้นะ

458
00:28:43,263 --> 00:28:46,975
‎ฉันได้แต่หวังว่าฉันมีโอกาสได้ขอโทษแม่เธอ

459
00:28:47,559 --> 00:28:51,604
‎รูธี่ แม่เขาต้องไปรักษาอยู่แล้ว

460
00:28:52,272 --> 00:28:54,566
‎แม่ป่วยหนักมากจริงๆ

461
00:28:55,191 --> 00:28:56,067
‎ใช่

462
00:28:56,568 --> 00:28:58,987
‎ฉันแค่ไม่เคยได้ยินเธอพูดแบบนั้นเลย

463
00:28:59,571 --> 00:29:01,781
‎แล้วนี่เจออะไรในข้าวของของแม่อีกบ้างล่ะ

464
00:29:02,449 --> 00:29:06,035
‎ไม่รู้สิ ความเศร้านี่กำลังฮิตเลยหรือเปล่า

465
00:29:06,119 --> 00:29:11,458
‎พระเจ้า พวกเขาซ่อนทุกอย่างนั่นแหละ
‎แม่กับยายเธอน่ะ

466
00:29:12,375 --> 00:29:14,627
‎และก็คงมีอะไรหายไปมากมาย

467
00:29:15,128 --> 00:29:19,674
‎พระเจ้า ใต้แผ่นพื้นไม้ หรือฝังไว้ใต้ต้นไม้

468
00:29:19,758 --> 00:29:20,675
‎พระเจ้า

469
00:29:20,759 --> 00:29:22,802
‎พื้นแผ่นไหนเหรอ

470
00:29:22,886 --> 00:29:25,597
‎หายไปนานแล้วล่ะ

471
00:29:26,890 --> 00:29:31,311
‎ปมในใจคือแผนที่ภูมิประเทศที่สลักไว้บนตัวเด็ก

472
00:29:31,394 --> 00:29:33,772
‎และมันต้องใช้เวลาทั้งชีวิตอ่านมัน

473
00:29:34,439 --> 00:29:37,025
‎ที่รัก พรุ่งนี้แวะมาหาฉันทีนะ

474
00:29:37,108 --> 00:29:41,154
‎ถ้าเธอยังไม่เบื่อแบ็กแกมมอน
‎และหนังโบการ์ตน่ะ

475
00:29:41,863 --> 00:29:44,741
‎ถ้าได้อยู่กับคุณก็ไม่มีวันเบื่อหรอก

476
00:29:45,241 --> 00:29:46,117
‎บ๊ายบาย

477
00:29:49,829 --> 00:29:50,663
‎แม่งเอ๊ย

478
00:29:51,498 --> 00:29:54,083
‎เราพลาดอะไรไปนะ

479
00:30:01,716 --> 00:30:02,801
‎โห แกนี่เก่งจริงๆ

480
00:30:04,928 --> 00:30:07,514
‎ย้อนไปปี 82 อีกรอบคงไม่ตายหรอก โอ๊ตมีล

481
00:30:59,983 --> 00:31:04,112
‎มาถึงบูดาเปสต์ สถานีเคเลติ

482
00:31:24,924 --> 00:31:26,467
‎(รถไฟใต้ดินนิวยอร์ก)

483
00:32:06,591 --> 00:32:09,510
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร