‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎นี่คือสถานีสุดท้าย ‎สถานีสุดท้าย แอสเตอร์เพลซ
‎รถไฟขบวนนี้หยุดให้บริการแล้ว
‎กรุณาตรวจสอบสัมภาระของคุณ ‎นี่คือสถานีสุดท้าย ราตรีสวัสดิ์
‎นี่
‎สถานีสุดท้ายแล้วนะ
‎สถานีสุดท้าย
‎นี่ เห็นเหรียญทองบ้างไหม
‎ร้อยสี่สิบเก้าเหรียญน่ะ ฉันทำหายบนรถไฟขบวนนี้
‎เธอรีบลงจากรถก่อนดีกว่านะ
‎พวกตำรวจจะมาต้อนคนทุกเช้า
‎เธอดูสติไม่ดีด้วย ‎พวกนั้นจะจับพวกยัปปี้ไปขังไว้
‎ไม่ได้ว่านะ แต่เธอดูเพี้ยนๆ น่ะ
‎ขอบใจ ฉันเข้าใจน่ะ
‎- ไปได้แล้ว ‎- ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่นะ
‎นี่ รู้ไหมว่ามันมีศูนย์แจ้งของหายที่นี่บ้างไหม
‎ไม่มีหรอก เป็นเรื่องแต่งน่ะ ‎เหมือนกับเอลโดราโดนั่นแหละ
‎- เมืองแห่งทองคำ ‎- ใช่
‎- ดูเหมือนจะไม่ใช่สถานีที่ฉันต้องลง ‎- ฉันต้องไปทำงานแล้ว
‎- เอาล่ะ ‎- บันไดอยู่ทางนั้นนะ
‎โอเค ขอบคุณนะ
‎(แอสเตอร์เพลซ)
‎ฉันซวยครั้งใหญ่แล้ว รูธี่
‎- อาบน้ำอยู่น่ะ แต่… ‎- ขอบใจ
‎ยังไงก็เถอะฉันจะไม่กลับไปปี 2022
‎จนกว่าจะแก้ไขเรื่องระหว่างวีร่ากับโนร่าได้
‎- ไม่กลับไปหรอก ‎- โนร่าเหรอ
‎ฉันดูให้อยู่ หายห่วง
‎ฉัน… จัดการเอง
‎ดังนั้น หลอกฉันไม่ได้
‎ฉันจัดการเอง
‎โนร่า เธอเป็นอะไรไหม
‎ฉันเหรอ เป็นอะไรไหมน่ะเหรอ
‎พอเธอพูดขึ้นมาแล้ว
‎ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยดีหรอก มึนๆ หน่อย
‎อย่างเช่น ฉันเคยเกลียดบุหรี่เมนทอล
‎และตอนนี้ก็ติดมันหนึบเลย ‎เหมือนแม่ประสาทกลับของฉันเปี๊ยบ
‎แปลกพิลึกพิลั่น
‎เหมือนหนูน้อยโจดี้ ฟอสเตอร์ ‎ในอลิซดาสซึ่นลีฟเฮียเอนี่มอร์
‎มันฉายช่วงๆ นี้ใช่ไหม
‎ขอฉันแต่งตัวแป๊บนะ เราจะสายแล้ว
‎เราจะไปไหนกัน และมันต้องนั่งรถไฟไหม
‎เราสามคนจะไปโรงพยาบาลกัน
‎ลูกน้อยไง
‎ดีค่ะ วีร่า
‎โนร่า วัลโวคอฟ
‎หมอขอตัวอย่างปัสสาวะคุณค่ะ ขอบคุณ
‎ฉู่ๆ ฉี่ๆ
‎แกทำอะไรน่ะ
‎มันเป็นหนึ่งในสถานการณ์หายาก
‎ที่เป็นไปตามที่เห็นเป๊ะ
‎เมื่อคืนแกไม่ได้กลับบ้าน
‎ฉันโต้รุ่งรอแกทั้งคืน
‎ไม่ได้นะ โนร่า
‎คือหนูได้ทองมา แล้วก็ทำหายไปบนรถไฟ
‎แต่หนูสาบานเลยว่าจะแก้ไขทุกอย่าง
‎แกมีแต่ทำเสียเรื่อง เลโนร่า
‎แกทำลายความเชื่อใจ
‎แกผิดสัญญา แกมันพัง
‎เห็นไหมล่ะ เพราะแบบนี้ ‎หนูถึงได้ชอบฉี่ใส่ถ้วยแบบเป็นส่วนตัวมากกว่า
‎"หญิงที่มีหัวเป็นขี้ผึ้ง ไม่อาจเดินกลางแสงแดด"
‎อะไรวะ
‎เดี๋ยวนะ ทำไมหนูถึงเข้าใจภาษาฮังการีเนี่ย
‎คำแรกที่แกพูดได้คือภาษาฮังการี
‎"หมา"
‎แกพูดแต่ฮังการีจนอายุสี่ขวบ
‎ไม่สิ นั่นคือโนร่าไง
‎คือโนร่าพูดฮังการีได้ ไม่ใช่หนู
‎หนูนี่ หนูคือนาเดีย
‎โนร่า แกต้องเข้มแข็งนะ
‎ในโลกนี้แกพึ่งพาได้แค่ตัวเองเท่านั้น
‎ชีวิตเฮงซวยนี่
‎พวกมันจะพรากทุกอย่างไป
‎ยัดใส่รถไฟทองคำ
‎ทองหายไป
‎และทองก็กลับมา
‎ครูเกอร์รันด์
‎แต่มันหายไปอีกแล้ว
‎ให้ตายสิ ทองนี่มันอย่างกับเชื้อเอชพีวีเลย
‎งั้นยายจะบอกว่าครอบครัวนี้ ‎เคยทำทองหายบนรถไฟมาแล้วสองครั้ง
‎ในเหตุการณ์อภิปรัชญาน่าพิศวงงั้นเหรอ
‎แหม ไม่น่าใช่เรื่องบังเอิญแล้วมั้ง
‎ตอนแรกก็เป็นโศกนาฏกรรม ‎ตอนนี้ก็เรื่องตลก ไม่อะ
‎เรื่องบางอย่างในชีวิต
‎ก็อธิบายไม่ได้หรอกนะ
‎พวกเขาจะบอกว่าฉันเป็นบ้า
‎หัวเราะเยาะ โยนฉันออกมาเหมือนขยะ
‎โธ่ เรื่องอธิบายไม่ได้นี่ ‎มันเกิดกับหนูมาตลอดแหละ
‎ยาย บอกหนูทีสิ ‎เล่าให้ฟังทีว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
‎- ทุกอย่างในนี้เรียบร้อยดีไหมคะ ‎- เยี่ยมมาก
‎ขอบอกไว้ก่อนนะคะ
‎ฉันไม่ค่อยมั่นใจว่านี่คือปัสสาวะใครน่ะ
‎มันจะรู้สึกเย็นนิดหน่อยนะครับ
‎เพี้ยนเนอะ
‎สิ่งสำคัญที่สุดในช่วงสองสามสัปดาห์สุดท้ายนี้
‎คือการพักผ่อนให้มาก สงบใจ
‎และอย่าทำให้ร่างกายเครียดนะครับ
‎คุณมีคำถามอะไรไหมครับ
‎มีเรื่องใหญ่เรื่องนึงค่ะ
‎คุณว่าการมีสติสัมปชัญญะ ‎เป็นเรื่องของสมองไหมคะ
‎แบบสติสัมปชัญญะของคนคนหนึ่ง ‎สามารถเข้าไปแทนที่อีกคนได้ไหม
‎คือแบบสองสติในหนึ่งร่างน่ะ
‎- อะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ ‎- ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยครับ
‎เดาว่าคนไข้ส่วนใหญ่ของคุณ
‎สนใจเรื่องการสร้างอีกหนึ่งสติ ‎มาสู่โลกมากกว่าสินะ
‎โนร่า การเกิดมาไม่ได้ทำให้เธอเป็นเหยื่อนะ
‎กลับบ้านกันเถอะ
‎ผ้าเช็ดเจลค่ะ
‎ผ้าเช็ดเจล
‎เด็ก…
‎รถไฟทองคำ
‎หายไป
‎คอน เอดิสัน
‎นี่ เมื่อกี้ยายบอกจะไปบริษัทไฟฟ้าเหรอ
‎ยาย อะไรเนี่ย
‎แม่เธอคิดว่าให้เธออยู่ที่นี่จะดีกว่า
‎ดีกับเธอและเด็กในท้อง
‎เด็ก ไม่เอาน่า
‎เลิกพูดเรื่องเด็กซะที
‎อยากดื่มอะไรไหม
‎เข้าใจละ คุณพูดภาษาฮังการี โอเค
‎หนึ่งสำหรับฉันและหนึ่งสำหรับคุณ
‎ดีเลีย คุณจำเรื่องรถไฟทองคำนี่ได้บ้างไหม
‎แบบมันเกิดกับครอบครัวคุณด้วยหรือเปล่า
‎พวกเขาไม่เคารพชาวโรมานีมากพอ ‎ที่จะขโมยของของเรา
‎แต่เราก็รอดมาได้
‎ทุกอย่างถูกซ่อนไว้
‎เผื่อไว้น่ะ
‎ค่ะ
‎ฉันจะกลับไปที่ห้องแล้วเอาอะไรน่าดื่มกว่านี้มานะ
‎เข้าท่าดีค่ะ
‎รสชาติห่วยแตก
‎แกคือใครวะ
‎บ้านนี้มันหมกมุ่นกับเด็กชะมัด
‎ปั่นหัวคนไปเรื่อย
‎ไม่ยักรู้ว่าเด็กมันรวยเว้ย
‎ในนี้มีอะไรซ่อนบ้างนะ
‎ขอเบาะแสหน่อย
‎ไงจ๊ะ แม่จ๋า
‎หวัดดี
‎พันธุกรรมที่ดีสินะ
‎สวัสดี คุณตา
‎มีความลับอะไรไหมเอ่ย
‎อย่ามองหนูนะ
‎บิงโก
‎บันทึกของพ่อ
‎ไม่เจ๋งอะ
‎มาเร็ว ต้องมีอะไรดีๆ บ้างสิ
‎หน้าแกไปโดนอะไรมาน่ะ
‎หนังสือไว้อ่านบนรถไฟด้วย
‎แจ่มมาก
‎อะไรวะ
‎ท่าไม่ดีละ
‎สงสัยจะอยู่ในร่างแม่มากไปแล้วเรา
‎โนร่า
‎ได้เวลาข้ามรางแล้ว
‎จี ขอตัวจีหน่อยจ้ะ
‎มีแพคการ์ด นักธรรมชาติวิทยานู่นนี่นั่น
‎วิศวกรรม แล้วจีอยู่ไหนวะ
‎จี
‎รถไฟทองคำ ขอรถไฟทองคำทีจ้ะ
‎"กาลิเลโอ เกอเธ่"
‎"โกไลต์ลี่" ไม่เอาโกไลต์ลี่ ช่างหัวโกไลต์ลี่
‎"เอกภาพของแรง ทฤษฎีว่าด้วย…"
‎นี่ฉันทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย ‎มันต้องเป็นรถไฟตามด้วยทองคำสิ
‎อย่าเอาแผ่นสไลด์มาโดนแสงนะคะ
‎มันจะจาง
‎- งั้นจะดูได้ยังไง ‎- ฉันไม่ได้มีหน้าที่ทำให้มันดูได้
‎ฉันมีหน้าที่รักษามันเอาไว้ ‎เพื่อให้ดูได้ในอนาคตค่ะ
‎อ๋อ คุณไม่มีทางเจอปฏิทรรศน์สินะ ‎ฉันอยากจะดูภาพนี้น่ะค่ะ
‎ใช้ในห้องสมุดเท่านั้นนะคะ นั่นเป็นของดั้งเดิม
‎พวกบรรณารักษ์แบบคุณเนี่ย ‎รักการกักตุนข้อมูลมากเลยนะ
‎ไม่อยากเรียกว่ารักหรอกค่ะ ‎แต่ว่าชอบมากแน่นอน
‎- นั่นมันอาการไม่ปกติแล้วนะ ‎- ฉันไม่ใช่ฝ่ายที่บ้านะคะ
‎ไปได้แล้ว
‎ทุกคนเชิญออกไปได้ นี่ไม่ใช่โรงแรมนะครับ
‎ได้เวลาโดนัทแล้ว
‎(ฮังการี)
‎ที่ผมอยากจะรู้คือ
‎พวกเป็ดในเซ็นทรัลพาร์คมันหายไปไหน ‎ตอนที่สระน้ำกลายเป็นน้ำแข็งในช่วงหน้าหนาว
‎"เป็ดหายไปไหน"
‎(เอเธล)
‎เราจะลองหาข้อมูลแล้วติดต่อกลับไปนะคะ
‎เป็ด เป็ด ห่าน ตาฉันแล้ว
‎เอาละเอเธล ฉันต้องรีบหน่อย
‎เพราะฉันว่าตำรวจคนนั้นน่าจะไล่ล่าฉันอยู่
‎ฉันอยากหาข้อมูล ‎เกี่ยวกับตำแหน่งที่ตั้งของรถไฟทองคำที่หายไป
‎ในบูดาเปสต์ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง
‎"รถไฟทองคำ"
‎นี่เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากนะ ‎คือแบบระดับสูงน่ะ
‎"ระดับสูง"
‎ฝากชื่อกับเบอร์โทรไว้ได้ไหมคะ
‎ใช่เลย ฉันมีชื่อและเบอร์โทรนะ
‎ได้ทั้งคู่ โอเคนะ
‎และ…
‎ใช่แล้วค่ะ
‎เราจะโทรหาคุณค่ะ
‎(เครซี่เอ็ดดี้)
‎ช็อปกันให้กระจาย ‎ในช่วงลดราคากระจุยของเครซี่เอ็ดดี้!
‎ผมคือเครซี่เอ็ดดี้ และราคามันช่างบ้าบอ!
‎ผมคือคนบ้าจริงๆ บ้าจริงๆ นะ
‎มันเรียกว่าวงจรวิดีโอย้อนกลับ
‎เหมือนยืนอยู่ระหว่างกระจกสองบาน
‎แล้วภาพจะสะท้อนกลับไปกลับมา
‎และคุณไม่สามารถ ‎ชี้ไปที่ภาพสะท้อนภาพใดภาพหนึ่ง
‎แล้วบอกว่านั่นคือภาพดั้งเดิมได้
‎มันเหมือนจุดเริ่มต้นของมนุษยชาติน่ะ ‎เว้นแต่ว่า…
‎คุณไม่ใช่นักรังสรรค์นิยมใช่ไหม
‎มีคนให้โทษสักคนก็น่าจะดีไม่ใช่เหรอ
‎- มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ นาเดีย ‎- โอเค
‎นาซี สวัสดี
‎นี่คือแผนที่เล็กๆ เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง
‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหาอยู่
‎ฉันอยากได้เครื่องฉายสไลด์
‎แอ็กฟาคัลเลอร์นิวเหรอ
‎ผลิตออกมาไม่มาก ‎แค่สองปีในช่วงท้ายๆ ยุค 1930
‎ภาพอะไรเหรอ
‎ไม่รู้น่ะสิ ก็เลยต้องใช้เครื่องฉาย
‎- ขอเวลาเดี๋ยวนะครับ ‎- เยี่ยม
‎ผมว่าผมมีเครื่องนึงอยู่หลังร้าน
‎ได้ละ โกดักแอ็กตากราฟิกทรี
‎อย่างเด็ดเลย เครื่องฉาย
‎ขอบใจนะ แดนนี่
‎นาเดีย ผมอยากให้คุณรู้ว่า ‎ผมไม่ใช่แค่พนักงานห้องเก็บของเครซี่เอ็ดดี้นะ
‎ผมเป็นศิลปิน เป็นผู้ช่วยบรรณาธิการนิตยสาร
‎เกี่ยวกับลัทธิบูชาสินค้า ‎และปรากฏการณ์ทุนนิยมของเดอบอร์เดียน
‎เอาล่ะ แหม ชีวิตต้องใช้ให้คุ้มเนอะ
‎- ใช่เลย ‎- ลาก่อน
‎ไม่มีโซฟา
‎เป๊ะ
‎ทำได้ดีมาก
‎คัมภีร์แห่งความลับ ไอ้เพี้ยนเอ๊ย
‎จิตเภททางเพศ สนใจมาก
‎บันทึก ข้อความ
‎การสั่นสะเทือน
‎โอเค เลขศาสตร์ เยี่ยม
‎อัลเบิร์ต เพสเชาเออร์ถึงวีร่า เพสเชาเออร์
‎"ฉันได้รับข่าวร้ายอันแสนเศร้า
‎ว่าพ่อแม่ของเธอตกเป็นเหยื่อของเผด็จการนาซี"
‎"ในเมื่อเธอคือลูกของอีวา น้องที่รักของฉัน
‎ฉันจึงมีหน้าที่ต้องดูแลและช่วยเหลือเธอ"
‎นั่นมันป.ล. ไม่สำคัญ
‎อะไรวะ
‎รา
‎มีราขึ้นทั่วอพาร์ตเมนต์เลย
‎ล้างหน่อยๆ
‎โอเค
‎"โลกทั้งใบสร้างขึ้นเพื่อเธอ"
‎"ทุกอย่างคือฝุ่นและเถ้าธุลี"
‎ไอ้เศษสวะพวกนี้
‎ดูแกสิ
‎ไอ้เวรเอ๊ย
‎ดูแกสิ
‎อะไรเนี่ย
‎อะไรกันวะ
‎ช่างแม่งละ
‎บอกแล้วว่ามีแมลงในอพาร์ตเมนต์นี้
‎แม่จ๋า
‎เพราะมันมีราบนพื้นและก็ผนังด้วย
‎แม่โทรไปบอกวีร่าสองหน
‎แต่ยายก็บอกว่ารื้อดูทั้งห้องแล้ว
‎แต่ไม่เจอคราบราเลย ‎ไม่อยากจะเชื่อ ลูกเชื่อไหมล่ะ
‎หนูไม่เชื่อยายหรอก หนูเชื่อแม่นะ
‎ลูกรักของแม่ฉลาดมาก แม่รู้ว่าลูกเชื่อแม่
‎เฮ้ย!
‎ทีนี้ยายเขาก็ตัดไฟเราอีก
‎เขาพยายามควบคุมเราไง ‎แต่มันจะไม่ได้ผลหรอก
‎แม่หิวแล้ว
‎ไง
‎ขอเบนเน็ตต์แอนด์แฮมมอนด์ ‎อัลตราไลต์เมนทอลเลต 100 สองซองนะ
‎ได้เลย โนร่า
‎ลูกชอบวอเตอร์แครกเกอร์นี่ใช่ไหม
‎วอเตอร์แครกเกอร์ มะเขือเทศ ต้นหอม
‎ไม่ค่อยสด แต่ก็นะ
‎เอาชีสด้วยไหม
‎ค่ะแม่
‎นี่…
‎คืนนี้หนักสินะ
‎ใช่ คุณเป็นไงบ้าง
‎ผมก็สบายดี
‎พวกขี้ยาคอยเข้ามาขอเศษเงินอยู่เรื่อย
‎แล้วคุณล่ะ เด็กในท้องเป็นไงบ้าง
‎เด็กก็สบายดี
‎เด็กสบายดีมากเลยล่ะ
‎สีส้มคือสีแห่งความน่าหลงใหล
‎นี่
‎ขอไฟแช็กด้วยได้ไหมคะ
‎ได้สิครับ
‎แค่อย่าจุดไฟเผาชีสแล้วกันนะ
‎โอเค
‎ไม่ต้องทอนนะ
‎ไว้เจอกัน
‎รถไฟทองคำกับครูเกอร์รันด์เชื่อมโยงกัน ‎แต่ยังไงล่ะ
‎แล้ววีร่ารู้อะไรบ้าง
‎ในปี 1939 วีร่าเป็น…
‎นังตัวแสบ เหมือนที่เป็นเสมอมา
‎เขากล้ามาบงการชีวิตเราได้ยังไงกัน
‎ดูสิ นี่คือถนนโดฮานี
‎นี่ดีเลียใช่ไหม
‎แม่คิดอยากจะเป็นคาทอลิก ‎เพื่อกวนประสาทยายเขาด้วยนะ
‎หนึ่งในการก่อกบฏที่ยิ่งใหญ่ของโลกเลย แม่ ‎หนูเคยได้ยินมาแล้ว
‎โอเค ปี 1944
‎ดูนั่นสิ สงครามเต็มรูปแบบ
‎แต่ทุกคนยังไปปิกนิกกันอย่างกับคนบ้า
‎รู้ไหมพระธรรมบัญญัติ ‎ไม่อนุญาตให้มีภาพของพระเจ้าเลย
‎น่าเสียดายนะ ‎การไม่ได้เห็นอะไรงดงามแบบนั้นน่ะ
‎ใช่ แล้วก็มีไอดอลจอมปลอมมากขึ้น ‎อย่างที่เราต้องการเลย
‎ให้ตายสิ นั่นไงล่ะ
‎นั่นไง นั่นใช่รถไฟทองคำไหม
‎แม่ว่าพระเจ้าคือต้นไม้นะ ไม่ก็วงล้อ
‎แม่รับเอง
‎- ฮัลโหล ‎- ห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์กนะคะ
‎ห้องสมุดเหรอ
‎ฉันกำลังยุ่งอยู่กับลูกสาว ‎ไม่ต้องโทรมาอีกล่ะ
‎ไม่นะ เดี๋ยวก่อน!
‎ฮัลโหลค่ะ
‎เอเธล ซอร์เตอร์ ‎โทรมาจากห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์ก
‎พร้อมข้อมูลที่คุณยื่นขอมา
‎เกี่ยวกับรถไฟทองคำที่หายไปนะคะ
‎"เมื่อกองทัพโซเวียต ‎เคลื่อนทัพไปยังบูดาเปสต์ในปี 1944
‎ชุทซ์ชตัฟเฟิลต่างขนย้าย ‎สัมภาระของชาวยิวฮังการี"
‎"พวกเขาบังคับให้ครอบครัวชาวยิว ‎ส่งของที่มีมูลค่า
‎รวมถึงเครื่องประดับ ‎นาฬิกาข้อมือ ภาพวาด พรม
‎เครื่องเงิน เครื่องเคลือบ ‎เครื่องเล่นแผ่นเสียง นาฬิกา"
‎"สิ่งของเหล่านี้ถูกขนย้ายขึ้นรถไฟไปยังเบอร์ลิน
‎และแต่ละครอบครัวจะได้รับใบเสร็จ
‎อ้างว่าสักวันหนึ่งพวกเขาจะได้รับของมีค่าคืน"
‎- รถไฟเป็นของจริงสินะ ‎- มันจริงอยู่แล้ว
‎"ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้น
‎เมื่อรถไฟได้หายสาบสูญไป ‎หลังจากนาซีประกาศยอมแพ้ในปี 1945"
‎"หลายคนตั้งข้อสงสัยว่า ‎ทหารเป็นผู้โจรกรรมรถไฟ
‎และเก็บของมีค่าบางส่วนไว้เอง"
‎คุณยืนยันได้ไหมว่า ‎สิ่งของของครอบครัววัลโวคอฟ
‎ครอบครัวเพสเชาเออร์ นามสกุลฝั่งยายน่ะ
‎จริงด้วย คุณยืนยันได้ไหมว่า ‎สิ่งของของครอบครัวเพสเชาเออร์
‎ถูกขนขึ้นไปรถไฟขบวนนั้นด้วยน่ะค่ะ
‎ขอโทษด้วยนะคะ
‎แต่ทางห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์ก ‎ไม่มีข้อมูลดังกล่าวค่ะ
‎บ้าเอ๊ย เราต้องหารถไฟขบวนนั้นให้เจอ
‎ใช่ รถไฟและก็แมลงด้วย ‎มันเชื่อมโยงกันนะ
‎ตามหารถไฟแล้วทำให้เอพิเจเนติกส์ติดยานี้ ‎ทุเลาลงก่อนมันจะเริ่มขึ้น
‎ใช่เลย แม่จัดให้เอง ‎ลูกกับแม่จะต้องสู้ไปด้วยกันนะ
‎แม่โทรหาใครน่ะ
‎ฮัลโหล
‎- ไง รูธี่ ‎- โนร่า
‎ฉันอยู่กับลูกสาวฉัน นาเดีย ‎เขาบอกว่าเห็นแมลงด้วยเหมือนกัน
‎รู้ไหมว่ามันแปลว่าอะไร ‎แม่เอาแมลงมาปล่อยไว้น่ะสิ
‎ฉันมีเป็นฝูงเลยล่ะ เดี๋ยวจะเอาให้ดู
‎เธอโอเคไหม ผู้ดูแลตึกเขาโทรหาวีร่า
‎เธอไม่ควรเข้าไปในอพาร์ตเมนต์สิ
‎พวกเขาจะส่งคนจากโรงพยาบาลไป
‎เธอพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เป็นไร ‎ฉันรักเธอนะ บาย
‎เราต้องการพบโนร่า วัลโวคอฟครับ
‎- นั่นฉันเอง ‎- นั่นฉันเอง
‎เราจะไปไหนกันเหรอ
‎เยี่ยม
‎หมอคะ เราต่างก็ยุ่งๆ กันทั้งคู่ ‎อย่าเสียเวลากันเลยเนอะ
‎ฉันไม่ใช่คนบ้าค่ะ เธอต่างหาก
‎เธอไหนครับ
‎อย่างแย่เลย ช่างมันเถอะ ไม่มีมารยาทเลย
‎ฟังนะคะ ฉันคือคนที่ปกติดี
‎ปกติดีมาตลอด
‎พูดให้ชัดก็คือที่ว่า "ปกติ" เนี่ย ‎หมายถึง "ประหลาด" น่ะ
‎แต่ว่าสติสตังชัดเจนนะ ‎เป็นลักษณะนิสัยของฉันน่ะค่ะ
‎เหมือนกับตำรวจดี
‎กับตำรวจบ้าน่ะ
‎บอกเขาสิว่าหนูพูดถูกน่ะ ‎บอกเขาสิว่าหนูพูดถูก ใช่ไหมแม่
‎แม่จะไม่เข้าไปยุ่งด้วยหรอกนะ ‎แม่ไม่ไว้ใจเขา เราต้องรีบไปกันได้ละ
‎นี่คุณเห็นภาพหลอนหรือหูฝาดอย่างเดียวครับ
‎ไม่ทั้งสองอย่างค่ะ
‎นี่คุณคิดว่าเห็นแม่ของตัวเอง ‎หรือแค่ได้ยินเสียงเธอครับ
‎ฉันไม่ได้คิดว่าเห็นเธอ ฉันเห็นเธอ
‎เธออยู่นั่นไง
‎หมอคิดว่าหมอเห็นโต๊ะข้างหน้านี้ไหมล่ะ
‎นี่มันไม่ใช่ "ฉันคิดฉันจึงเป็นอยู่"
‎ฉันคิดฉันจึงเห็นแม่ อะไรแบบนั้นนะ
‎เรื่องของเรื่องคือมันไม่คนอื่นในห้องนี้แล้ว
‎มีแค่คุณกับผม
‎อย่ามาหลอนกันน่าหมอ
‎นี่
‎ดูข้างหลังก่อน
‎ไม่มีใครทั้งนั้น
‎ไม่มีเลย
‎ไม่มีใครอยู่หลังผมนะ โนร่า
‎คุณคิดผิดแล้วหมอ
‎ต้องผิดแน่ๆ
‎แม่อยู่ตรงนั้นไง
‎แค่…
‎แม่คะ
‎ช่วยพูดอะไรกับเขาทีสิ
‎เขาบันทึกเราอยู่
‎เยี่ยมเลย ช่วยได้มาก
‎ฟังนะ ฉันจะพูดตรงๆ กับคุณนะคะ
‎ฉันคือนาเดีย
‎ลูกสาวของโนร่า
‎ฉันมาจากอนาคต
‎ตอนแรกฉันคิดว่าฉันมาสิงร่างของเธอ
‎แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า ‎ฉันอยู่ในสติสัมปชัญญะของเธอด้วย
‎ปกติแล้วผมจะไม่ค่อยใช้ธอราซีน
‎แต่ถ้าจำเป็น ผมก็คงต้องใช้
‎วันครบกำหนดคลอดคือวันที่ 30 มีนาคม
‎อีกไม่กี่วันเท่านั้น
‎ทีนี้ก็ต้องดูว่าเราจะทำให้อาการคุณคงที่ ‎จนกว่าจะคลอดลูกได้ไหม
‎แล้วค่อยประเมินกันอีกครั้ง
‎ทำไมการเป็นโรคจิตหวาดระแวงแล้วมีลูก ‎มันถึงได้แย่แบบนี้ล่ะ
‎แม่ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ทุกวันเหรอ
‎หนูจะหาวิธีช่วยแม่เองนะ
‎ไม่มีใครเข้าใจแม่เลย จนกระทั่งมีลูก
‎ลูกรู้อะไรไหม
‎ไม่มีใครขังเราได้หรอก
‎ไม่มี
‎มาชิ่งจากที่นี่กันดีกว่า
‎หนูว่าถ้าเราย้อนกลับไปได้ไกลพอ
‎เราก็สามารถเลี่ยงนรกนี่ได้
‎แล้วแม่ก็ไม่ต้องเจอเรื่องอะไรพวกนี้ไง
‎ลูกแม่ฉลาดจริงๆ ‎ลูกต้องได้ทำอะไรที่ยิ่งใหญ่แน่ แม่รู้
‎ไม่ว่าจะตั้งใจทำอะไร ลูกก็จะทำสำเร็จ
‎ขอบคุณที่ให้กำลังใจกันนะ แม่
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ แม่ไม่ไปด้วยกันเหรอ
‎แม่ไปไม่ได้ ‎ไม่งั้นใครจะคอยอยู่อีกฝั่งของเชือกล่ะ
‎รักนะลูก
‎"ทำไมเธอไม่รับสาย โทรมานะ อลัน"
‎เฮ้ ว่าไงยัยเหมียวแรด
‎ทำอะไรน่ะ เอาเท้าเหมียวแรดออกไป…
‎ไง แม่
‎ในนี้มีอะไรเนี่ย โอ๊ตมีล
‎ใบเสร็จอะไรสักอย่าง
‎ให้ตายสิวะ
‎ลีโอ เพสเชาเออร์
‎ปี 1944 บูดาเปสต์
‎ลงชื่อและประทับตราโดย
‎คาปิทานี มาร์ตัน ฮาลาซ
‎พวกเวรสวัสดิกะ
‎แหม
‎ทีนี้ก็
‎นี่มันเรื่องของผู้ใหญ่นะ โอ๊ตมีล
‎ดูเหมือนเราจะต้องไปบูดาเปสต์กันแล้ว
‎แน่นอนเลย
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร