1
00:00:06,214 --> 00:00:08,717
‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)

2
00:00:33,408 --> 00:00:36,453
‎นี่คือสถานีสุดท้าย
‎สถานีสุดท้าย แอสเตอร์เพลซ

3
00:00:36,536 --> 00:00:38,371
‎รถไฟขบวนนี้หยุดให้บริการแล้ว

4
00:00:38,455 --> 00:00:41,666
‎กรุณาตรวจสอบสัมภาระของคุณ
‎นี่คือสถานีสุดท้าย ราตรีสวัสดิ์

5
00:00:43,835 --> 00:00:44,669
‎นี่

6
00:00:45,628 --> 00:00:46,463
‎สถานีสุดท้ายแล้วนะ

7
00:00:48,798 --> 00:00:49,674
‎สถานีสุดท้าย

8
00:01:10,070 --> 00:01:13,281
‎นี่ เห็นเหรียญทองบ้างไหม

9
00:01:14,407 --> 00:01:17,410
‎ร้อยสี่สิบเก้าเหรียญน่ะ ฉันทำหายบนรถไฟขบวนนี้

10
00:01:17,494 --> 00:01:19,037
‎เธอรีบลงจากรถก่อนดีกว่านะ

11
00:01:19,120 --> 00:01:22,540
‎พวกตำรวจจะมาต้อนคนทุกเช้า

12
00:01:22,624 --> 00:01:26,211
‎เธอดูสติไม่ดีด้วย
‎พวกนั้นจะจับพวกยัปปี้ไปขังไว้

13
00:01:27,087 --> 00:01:29,839
‎ไม่ได้ว่านะ แต่เธอดูเพี้ยนๆ น่ะ

14
00:01:29,923 --> 00:01:30,882
‎ขอบใจ ฉันเข้าใจน่ะ

15
00:01:31,716 --> 00:01:33,426
‎- ไปได้แล้ว
‎- ฉันจะพาเธอออกไปจากที่นี่นะ

16
00:01:33,510 --> 00:01:37,388
‎นี่ รู้ไหมว่ามันมีศูนย์แจ้งของหายที่นี่บ้างไหม

17
00:01:37,472 --> 00:01:40,225
‎ไม่มีหรอก เป็นเรื่องแต่งน่ะ
‎เหมือนกับเอลโดราโดนั่นแหละ

18
00:01:40,809 --> 00:01:41,810
‎- เมืองแห่งทองคำ
‎- ใช่

19
00:01:41,893 --> 00:01:45,271
‎- ดูเหมือนจะไม่ใช่สถานีที่ฉันต้องลง
‎- ฉันต้องไปทำงานแล้ว

20
00:01:45,355 --> 00:01:47,941
‎- เอาล่ะ
‎- บันไดอยู่ทางนั้นนะ

21
00:01:48,650 --> 00:01:49,484
‎โอเค ขอบคุณนะ

22
00:01:49,567 --> 00:01:50,401
‎(แอสเตอร์เพลซ)

23
00:02:10,213 --> 00:02:12,632
‎ฉันซวยครั้งใหญ่แล้ว รูธี่

24
00:02:12,715 --> 00:02:15,426
‎- อาบน้ำอยู่น่ะ แต่…
‎- ขอบใจ

25
00:02:15,510 --> 00:02:18,555
‎ยังไงก็เถอะฉันจะไม่กลับไปปี 2022

26
00:02:18,638 --> 00:02:20,807
‎จนกว่าจะแก้ไขเรื่องระหว่างวีร่ากับโนร่าได้

27
00:02:20,890 --> 00:02:23,184
‎- ไม่กลับไปหรอก
‎- โนร่าเหรอ

28
00:02:23,268 --> 00:02:25,019
‎ฉันดูให้อยู่ หายห่วง

29
00:02:25,562 --> 00:02:28,481
‎ฉัน… จัดการเอง

30
00:02:28,565 --> 00:02:31,734
‎ดังนั้น หลอกฉันไม่ได้

31
00:02:33,444 --> 00:02:34,445
‎ฉันจัดการเอง

32
00:02:35,113 --> 00:02:36,447
‎โนร่า เธอเป็นอะไรไหม

33
00:02:36,531 --> 00:02:38,408
‎ฉันเหรอ เป็นอะไรไหมน่ะเหรอ

34
00:02:39,033 --> 00:02:40,410
‎พอเธอพูดขึ้นมาแล้ว

35
00:02:40,493 --> 00:02:42,662
‎ฉันก็รู้สึกไม่ค่อยดีหรอก มึนๆ หน่อย

36
00:02:43,371 --> 00:02:45,665
‎อย่างเช่น ฉันเคยเกลียดบุหรี่เมนทอล

37
00:02:45,748 --> 00:02:50,086
‎และตอนนี้ก็ติดมันหนึบเลย
‎เหมือนแม่ประสาทกลับของฉันเปี๊ยบ

38
00:02:50,920 --> 00:02:52,380
‎แปลกพิลึกพิลั่น

39
00:02:53,256 --> 00:02:55,717
‎เหมือนหนูน้อยโจดี้ ฟอสเตอร์
‎ในอลิซดาสซึ่นลีฟเฮียเอนี่มอร์

40
00:02:55,800 --> 00:02:58,011
‎มันฉายช่วงๆ นี้ใช่ไหม

41
00:02:58,094 --> 00:03:00,180
‎ขอฉันแต่งตัวแป๊บนะ เราจะสายแล้ว

42
00:03:01,139 --> 00:03:03,850
‎เราจะไปไหนกัน และมันต้องนั่งรถไฟไหม

43
00:03:03,933 --> 00:03:06,102
‎เราสามคนจะไปโรงพยาบาลกัน

44
00:03:07,061 --> 00:03:07,937
‎ลูกน้อยไง

45
00:03:24,913 --> 00:03:25,747
‎ดีค่ะ วีร่า

46
00:03:27,498 --> 00:03:28,958
‎โนร่า วัลโวคอฟ

47
00:03:32,795 --> 00:03:35,840
‎หมอขอตัวอย่างปัสสาวะคุณค่ะ ขอบคุณ

48
00:03:37,425 --> 00:03:38,593
‎ฉู่ๆ ฉี่ๆ

49
00:03:48,311 --> 00:03:49,729
‎แกทำอะไรน่ะ

50
00:03:49,812 --> 00:03:51,773
‎มันเป็นหนึ่งในสถานการณ์หายาก

51
00:03:51,856 --> 00:03:53,942
‎ที่เป็นไปตามที่เห็นเป๊ะ

52
00:03:54,025 --> 00:03:55,985
‎เมื่อคืนแกไม่ได้กลับบ้าน

53
00:03:56,486 --> 00:03:59,739
‎ฉันโต้รุ่งรอแกทั้งคืน

54
00:03:59,822 --> 00:04:00,782
‎ไม่ได้นะ โนร่า

55
00:04:00,865 --> 00:04:04,494
‎คือหนูได้ทองมา แล้วก็ทำหายไปบนรถไฟ

56
00:04:04,577 --> 00:04:07,914
‎แต่หนูสาบานเลยว่าจะแก้ไขทุกอย่าง

57
00:04:07,997 --> 00:04:10,041
‎แกมีแต่ทำเสียเรื่อง เลโนร่า

58
00:04:10,124 --> 00:04:11,209
‎แกทำลายความเชื่อใจ

59
00:04:11,292 --> 00:04:13,753
‎แกผิดสัญญา แกมันพัง

60
00:04:14,921 --> 00:04:18,800
‎เห็นไหมล่ะ เพราะแบบนี้
‎หนูถึงได้ชอบฉี่ใส่ถ้วยแบบเป็นส่วนตัวมากกว่า

61
00:04:25,139 --> 00:04:27,892
‎"หญิงที่มีหัวเป็นขี้ผึ้ง ไม่อาจเดินกลางแสงแดด"

62
00:04:28,393 --> 00:04:29,310
‎อะไรวะ

63
00:04:29,394 --> 00:04:32,647
‎เดี๋ยวนะ ทำไมหนูถึงเข้าใจภาษาฮังการีเนี่ย

64
00:04:32,730 --> 00:04:34,607
‎คำแรกที่แกพูดได้คือภาษาฮังการี

65
00:04:35,233 --> 00:04:36,442
‎"หมา"

66
00:04:36,526 --> 00:04:39,279
‎แกพูดแต่ฮังการีจนอายุสี่ขวบ

67
00:04:40,029 --> 00:04:43,074
‎ไม่สิ นั่นคือโนร่าไง

68
00:04:43,157 --> 00:04:45,576
‎คือโนร่าพูดฮังการีได้ ไม่ใช่หนู

69
00:04:45,660 --> 00:04:47,412
‎หนูนี่ หนูคือนาเดีย

70
00:04:47,495 --> 00:04:50,081
‎โนร่า แกต้องเข้มแข็งนะ

71
00:04:50,665 --> 00:04:54,335
‎ในโลกนี้แกพึ่งพาได้แค่ตัวเองเท่านั้น

72
00:04:54,836 --> 00:04:56,337
‎ชีวิตเฮงซวยนี่

73
00:04:56,421 --> 00:04:58,589
‎พวกมันจะพรากทุกอย่างไป

74
00:04:59,590 --> 00:05:01,092
‎ยัดใส่รถไฟทองคำ

75
00:05:01,676 --> 00:05:03,177
‎ทองหายไป

76
00:05:03,261 --> 00:05:04,887
‎และทองก็กลับมา

77
00:05:05,346 --> 00:05:06,347
‎ครูเกอร์รันด์

78
00:05:06,889 --> 00:05:08,891
‎แต่มันหายไปอีกแล้ว

79
00:05:08,975 --> 00:05:11,853
‎ให้ตายสิ ทองนี่มันอย่างกับเชื้อเอชพีวีเลย

80
00:05:11,936 --> 00:05:15,690
‎งั้นยายจะบอกว่าครอบครัวนี้
‎เคยทำทองหายบนรถไฟมาแล้วสองครั้ง

81
00:05:15,773 --> 00:05:17,984
‎ในเหตุการณ์อภิปรัชญาน่าพิศวงงั้นเหรอ

82
00:05:18,067 --> 00:05:20,611
‎แหม ไม่น่าใช่เรื่องบังเอิญแล้วมั้ง

83
00:05:20,695 --> 00:05:23,656
‎ตอนแรกก็เป็นโศกนาฏกรรม
‎ตอนนี้ก็เรื่องตลก ไม่อะ

84
00:05:23,740 --> 00:05:25,450
‎เรื่องบางอย่างในชีวิต

85
00:05:25,533 --> 00:05:27,702
‎ก็อธิบายไม่ได้หรอกนะ

86
00:05:29,579 --> 00:05:31,331
‎พวกเขาจะบอกว่าฉันเป็นบ้า

87
00:05:31,914 --> 00:05:34,751
‎หัวเราะเยาะ โยนฉันออกมาเหมือนขยะ

88
00:05:34,834 --> 00:05:39,380
‎โธ่ เรื่องอธิบายไม่ได้นี่
‎มันเกิดกับหนูมาตลอดแหละ

89
00:05:39,881 --> 00:05:43,051
‎ยาย บอกหนูทีสิ
‎เล่าให้ฟังทีว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

90
00:05:46,637 --> 00:05:49,432
‎- ทุกอย่างในนี้เรียบร้อยดีไหมคะ
‎- เยี่ยมมาก

91
00:05:51,976 --> 00:05:53,311
‎ขอบอกไว้ก่อนนะคะ

92
00:05:53,853 --> 00:05:57,398
‎ฉันไม่ค่อยมั่นใจว่านี่คือปัสสาวะใครน่ะ

93
00:05:58,858 --> 00:06:00,610
‎มันจะรู้สึกเย็นนิดหน่อยนะครับ

94
00:06:02,653 --> 00:06:03,738
‎เพี้ยนเนอะ

95
00:06:05,448 --> 00:06:07,950
‎สิ่งสำคัญที่สุดในช่วงสองสามสัปดาห์สุดท้ายนี้

96
00:06:08,034 --> 00:06:10,703
‎คือการพักผ่อนให้มาก สงบใจ

97
00:06:11,287 --> 00:06:13,289
‎และอย่าทำให้ร่างกายเครียดนะครับ

98
00:06:20,338 --> 00:06:21,881
‎คุณมีคำถามอะไรไหมครับ

99
00:06:23,549 --> 00:06:25,093
‎มีเรื่องใหญ่เรื่องนึงค่ะ

100
00:06:26,803 --> 00:06:29,430
‎คุณว่าการมีสติสัมปชัญญะ
‎เป็นเรื่องของสมองไหมคะ

101
00:06:29,514 --> 00:06:33,726
‎แบบสติสัมปชัญญะของคนคนหนึ่ง
‎สามารถเข้าไปแทนที่อีกคนได้ไหม

102
00:06:33,810 --> 00:06:38,064
‎คือแบบสองสติในหนึ่งร่างน่ะ

103
00:06:38,147 --> 00:06:41,192
‎- อะไรทำนองนั้นน่ะค่ะ
‎- ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยครับ

104
00:06:41,275 --> 00:06:43,069
‎เดาว่าคนไข้ส่วนใหญ่ของคุณ

105
00:06:43,152 --> 00:06:45,571
‎สนใจเรื่องการสร้างอีกหนึ่งสติ
‎มาสู่โลกมากกว่าสินะ

106
00:06:45,655 --> 00:06:48,449
‎โนร่า การเกิดมาไม่ได้ทำให้เธอเป็นเหยื่อนะ

107
00:06:50,451 --> 00:06:51,786
‎กลับบ้านกันเถอะ

108
00:06:51,869 --> 00:06:52,870
‎ผ้าเช็ดเจลค่ะ

109
00:06:54,372 --> 00:06:55,289
‎ผ้าเช็ดเจล

110
00:06:58,126 --> 00:06:59,752
‎เด็ก…

111
00:07:00,670 --> 00:07:02,004
‎รถไฟทองคำ

112
00:07:03,423 --> 00:07:04,841
‎หายไป

113
00:07:07,009 --> 00:07:08,928
‎คอน เอดิสัน

114
00:07:10,972 --> 00:07:13,641
‎นี่ เมื่อกี้ยายบอกจะไปบริษัทไฟฟ้าเหรอ

115
00:07:14,434 --> 00:07:16,811
‎ยาย อะไรเนี่ย

116
00:07:16,894 --> 00:07:19,522
‎แม่เธอคิดว่าให้เธออยู่ที่นี่จะดีกว่า

117
00:07:19,605 --> 00:07:21,399
‎ดีกับเธอและเด็กในท้อง

118
00:07:22,316 --> 00:07:24,444
‎เด็ก ไม่เอาน่า

119
00:07:24,527 --> 00:07:26,237
‎เลิกพูดเรื่องเด็กซะที

120
00:07:26,320 --> 00:07:27,572
‎อยากดื่มอะไรไหม

121
00:07:33,911 --> 00:07:37,081
‎เข้าใจละ คุณพูดภาษาฮังการี โอเค

122
00:07:37,165 --> 00:07:39,208
‎หนึ่งสำหรับฉันและหนึ่งสำหรับคุณ

123
00:07:40,918 --> 00:07:45,214
‎ดีเลีย คุณจำเรื่องรถไฟทองคำนี่ได้บ้างไหม

124
00:07:45,298 --> 00:07:48,050
‎แบบมันเกิดกับครอบครัวคุณด้วยหรือเปล่า

125
00:07:48,134 --> 00:07:53,139
‎พวกเขาไม่เคารพชาวโรมานีมากพอ
‎ที่จะขโมยของของเรา

126
00:07:53,222 --> 00:07:55,016
‎แต่เราก็รอดมาได้

127
00:07:55,766 --> 00:07:57,602
‎ทุกอย่างถูกซ่อนไว้

128
00:07:57,685 --> 00:07:59,395
‎เผื่อไว้น่ะ

129
00:07:59,479 --> 00:08:00,354
‎ค่ะ

130
00:08:07,195 --> 00:08:10,948
‎ฉันจะกลับไปที่ห้องแล้วเอาอะไรน่าดื่มกว่านี้มานะ

131
00:08:11,949 --> 00:08:13,284
‎เข้าท่าดีค่ะ

132
00:08:17,330 --> 00:08:18,414
‎รสชาติห่วยแตก

133
00:08:21,626 --> 00:08:22,960
‎แกคือใครวะ

134
00:08:23,461 --> 00:08:26,130
‎บ้านนี้มันหมกมุ่นกับเด็กชะมัด

135
00:08:26,964 --> 00:08:28,591
‎ปั่นหัวคนไปเรื่อย

136
00:08:31,677 --> 00:08:34,305
‎ไม่ยักรู้ว่าเด็กมันรวยเว้ย

137
00:08:39,727 --> 00:08:41,270
‎ในนี้มีอะไรซ่อนบ้างนะ

138
00:08:43,981 --> 00:08:45,566
‎ขอเบาะแสหน่อย

139
00:08:48,903 --> 00:08:49,779
‎ไงจ๊ะ แม่จ๋า

140
00:08:52,823 --> 00:08:53,866
‎หวัดดี

141
00:08:54,867 --> 00:08:56,994
‎พันธุกรรมที่ดีสินะ

142
00:08:59,038 --> 00:09:00,373
‎สวัสดี คุณตา

143
00:09:02,083 --> 00:09:03,501
‎มีความลับอะไรไหมเอ่ย

144
00:09:05,503 --> 00:09:06,587
‎อย่ามองหนูนะ

145
00:09:10,424 --> 00:09:11,425
‎บิงโก

146
00:09:22,144 --> 00:09:23,563
‎บันทึกของพ่อ

147
00:09:24,146 --> 00:09:25,147
‎ไม่เจ๋งอะ

148
00:09:26,524 --> 00:09:29,944
‎มาเร็ว ต้องมีอะไรดีๆ บ้างสิ

149
00:09:32,154 --> 00:09:33,406
‎หน้าแกไปโดนอะไรมาน่ะ

150
00:09:38,452 --> 00:09:42,582
‎หนังสือไว้อ่านบนรถไฟด้วย

151
00:09:44,083 --> 00:09:44,917
‎แจ่มมาก

152
00:09:46,794 --> 00:09:47,878
‎อะไรวะ

153
00:09:56,512 --> 00:09:57,638
‎ท่าไม่ดีละ

154
00:10:01,017 --> 00:10:03,144
‎สงสัยจะอยู่ในร่างแม่มากไปแล้วเรา

155
00:10:03,227 --> 00:10:05,187
‎โนร่า

156
00:10:07,690 --> 00:10:09,066
‎ได้เวลาข้ามรางแล้ว

157
00:10:19,118 --> 00:10:20,369
‎จี ขอตัวจีหน่อยจ้ะ

158
00:10:20,453 --> 00:10:22,288
‎มีแพคการ์ด นักธรรมชาติวิทยานู่นนี่นั่น

159
00:10:22,830 --> 00:10:24,832
‎วิศวกรรม แล้วจีอยู่ไหนวะ

160
00:10:25,374 --> 00:10:26,250
‎จี

161
00:10:26,334 --> 00:10:27,335
‎จี

162
00:10:28,169 --> 00:10:29,003
‎จี

163
00:10:29,086 --> 00:10:30,755
‎รถไฟทองคำ ขอรถไฟทองคำทีจ้ะ

164
00:10:30,838 --> 00:10:32,173
‎"กาลิเลโอ เกอเธ่"

165
00:10:32,256 --> 00:10:34,884
‎"โกไลต์ลี่" ไม่เอาโกไลต์ลี่ ช่างหัวโกไลต์ลี่

166
00:10:34,967 --> 00:10:37,053
‎"เอกภาพของแรง ทฤษฎีว่าด้วย…"

167
00:10:37,136 --> 00:10:39,805
‎นี่ฉันทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย
‎มันต้องเป็นรถไฟตามด้วยทองคำสิ

168
00:10:46,646 --> 00:10:49,190
‎อย่าเอาแผ่นสไลด์มาโดนแสงนะคะ

169
00:10:49,273 --> 00:10:50,274
‎มันจะจาง

170
00:10:51,108 --> 00:10:53,861
‎- งั้นจะดูได้ยังไง
‎- ฉันไม่ได้มีหน้าที่ทำให้มันดูได้

171
00:10:53,944 --> 00:10:56,530
‎ฉันมีหน้าที่รักษามันเอาไว้
‎เพื่อให้ดูได้ในอนาคตค่ะ

172
00:10:56,614 --> 00:11:00,159
‎อ๋อ คุณไม่มีทางเจอปฏิทรรศน์สินะ
‎ฉันอยากจะดูภาพนี้น่ะค่ะ

173
00:11:00,242 --> 00:11:02,953
‎ใช้ในห้องสมุดเท่านั้นนะคะ นั่นเป็นของดั้งเดิม

174
00:11:03,037 --> 00:11:05,665
‎พวกบรรณารักษ์แบบคุณเนี่ย
‎รักการกักตุนข้อมูลมากเลยนะ

175
00:11:05,748 --> 00:11:08,084
‎ไม่อยากเรียกว่ารักหรอกค่ะ
‎แต่ว่าชอบมากแน่นอน

176
00:11:08,167 --> 00:11:11,712
‎- นั่นมันอาการไม่ปกติแล้วนะ
‎- ฉันไม่ใช่ฝ่ายที่บ้านะคะ

177
00:11:11,796 --> 00:11:12,672
‎ไปได้แล้ว

178
00:11:12,755 --> 00:11:15,716
‎ทุกคนเชิญออกไปได้ นี่ไม่ใช่โรงแรมนะครับ

179
00:11:15,800 --> 00:11:16,717
‎ได้เวลาโดนัทแล้ว

180
00:11:20,513 --> 00:11:23,224
‎(ฮังการี)

181
00:11:24,266 --> 00:11:26,102
‎ที่ผมอยากจะรู้คือ

182
00:11:26,185 --> 00:11:29,647
‎พวกเป็ดในเซ็นทรัลพาร์คมันหายไปไหน
‎ตอนที่สระน้ำกลายเป็นน้ำแข็งในช่วงหน้าหนาว

183
00:11:29,730 --> 00:11:32,775
‎"เป็ดหายไปไหน"

184
00:11:32,858 --> 00:11:33,859
‎(เอเธล)

185
00:11:33,943 --> 00:11:36,278
‎เราจะลองหาข้อมูลแล้วติดต่อกลับไปนะคะ

186
00:11:37,697 --> 00:11:39,448
‎เป็ด เป็ด ห่าน ตาฉันแล้ว

187
00:11:40,241 --> 00:11:42,201
‎เอาละเอเธล ฉันต้องรีบหน่อย

188
00:11:42,284 --> 00:11:44,245
‎เพราะฉันว่าตำรวจคนนั้นน่าจะไล่ล่าฉันอยู่

189
00:11:44,328 --> 00:11:48,582
‎ฉันอยากหาข้อมูล
‎เกี่ยวกับตำแหน่งที่ตั้งของรถไฟทองคำที่หายไป

190
00:11:48,666 --> 00:11:50,960
‎ในบูดาเปสต์ระหว่างช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง

191
00:11:51,544 --> 00:11:52,670
‎"รถไฟทองคำ"

192
00:11:53,796 --> 00:11:57,842
‎นี่เป็นเรื่องละเอียดอ่อนมากนะ
‎คือแบบระดับสูงน่ะ

193
00:11:57,925 --> 00:12:00,261
‎"ระดับสูง"

194
00:12:02,012 --> 00:12:04,223
‎ฝากชื่อกับเบอร์โทรไว้ได้ไหมคะ

195
00:12:04,306 --> 00:12:06,809
‎ใช่เลย ฉันมีชื่อและเบอร์โทรนะ

196
00:12:06,892 --> 00:12:09,061
‎ได้ทั้งคู่ โอเคนะ

197
00:12:09,645 --> 00:12:10,521
‎และ…

198
00:12:17,737 --> 00:12:18,612
‎ใช่แล้วค่ะ

199
00:12:19,655 --> 00:12:21,031
‎เราจะโทรหาคุณค่ะ

200
00:12:28,998 --> 00:12:31,959
‎(เครซี่เอ็ดดี้)

201
00:12:32,042 --> 00:12:34,879
‎ช็อปกันให้กระจาย
‎ในช่วงลดราคากระจุยของเครซี่เอ็ดดี้!

202
00:12:34,962 --> 00:12:37,590
‎ผมคือเครซี่เอ็ดดี้ และราคามันช่างบ้าบอ!

203
00:12:38,090 --> 00:12:41,761
‎ผมคือเครซี่เอ็ดดี้ และราคามันช่างบ้าบอ!

204
00:12:41,844 --> 00:12:44,638
‎ผมคือคนบ้าจริงๆ บ้าจริงๆ นะ

205
00:12:45,431 --> 00:12:47,141
‎มันเรียกว่าวงจรวิดีโอย้อนกลับ

206
00:12:47,224 --> 00:12:49,769
‎เหมือนยืนอยู่ระหว่างกระจกสองบาน

207
00:12:49,852 --> 00:12:52,146
‎แล้วภาพจะสะท้อนกลับไปกลับมา

208
00:12:52,229 --> 00:12:55,024
‎และคุณไม่สามารถ
‎ชี้ไปที่ภาพสะท้อนภาพใดภาพหนึ่ง

209
00:12:55,524 --> 00:12:56,817
‎แล้วบอกว่านั่นคือภาพดั้งเดิมได้

210
00:12:57,318 --> 00:12:59,987
‎มันเหมือนจุดเริ่มต้นของมนุษยชาติน่ะ
‎เว้นแต่ว่า…

211
00:13:00,529 --> 00:13:02,198
‎คุณไม่ใช่นักรังสรรค์นิยมใช่ไหม

212
00:13:03,199 --> 00:13:05,826
‎มีคนให้โทษสักคนก็น่าจะดีไม่ใช่เหรอ

213
00:13:07,161 --> 00:13:09,079
‎- มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ นาเดีย
‎- โอเค

214
00:13:11,290 --> 00:13:13,918
‎นาซี สวัสดี

215
00:13:14,001 --> 00:13:16,337
‎นี่คือแผนที่เล็กๆ เกี่ยวกับสงครามโลกครั้งที่สอง

216
00:13:16,420 --> 00:13:17,880
‎นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันหาอยู่

217
00:13:20,424 --> 00:13:21,592
‎ฉันอยากได้เครื่องฉายสไลด์

218
00:13:22,176 --> 00:13:23,844
‎แอ็กฟาคัลเลอร์นิวเหรอ

219
00:13:23,928 --> 00:13:27,890
‎ผลิตออกมาไม่มาก
‎แค่สองปีในช่วงท้ายๆ ยุค 1930

220
00:13:27,973 --> 00:13:28,808
‎ภาพอะไรเหรอ

221
00:13:28,891 --> 00:13:31,060
‎ไม่รู้น่ะสิ ก็เลยต้องใช้เครื่องฉาย

222
00:13:31,644 --> 00:13:33,187
‎- ขอเวลาเดี๋ยวนะครับ
‎- เยี่ยม

223
00:13:33,270 --> 00:13:35,439
‎ผมว่าผมมีเครื่องนึงอยู่หลังร้าน

224
00:13:58,003 --> 00:14:00,548
‎ได้ละ โกดักแอ็กตากราฟิกทรี

225
00:14:00,631 --> 00:14:02,591
‎อย่างเด็ดเลย เครื่องฉาย

226
00:14:03,384 --> 00:14:04,218
‎ขอบใจนะ แดนนี่

227
00:14:04,301 --> 00:14:09,139
‎นาเดีย ผมอยากให้คุณรู้ว่า
‎ผมไม่ใช่แค่พนักงานห้องเก็บของเครซี่เอ็ดดี้นะ

228
00:14:09,223 --> 00:14:11,767
‎ผมเป็นศิลปิน เป็นผู้ช่วยบรรณาธิการนิตยสาร

229
00:14:11,851 --> 00:14:14,812
‎เกี่ยวกับลัทธิบูชาสินค้า
‎และปรากฏการณ์ทุนนิยมของเดอบอร์เดียน

230
00:14:14,895 --> 00:14:18,023
‎เอาล่ะ แหม ชีวิตต้องใช้ให้คุ้มเนอะ

231
00:14:18,107 --> 00:14:20,109
‎- ใช่เลย
‎- ลาก่อน

232
00:14:26,448 --> 00:14:27,825
‎ไม่มีโซฟา

233
00:14:31,579 --> 00:14:32,454
‎เป๊ะ

234
00:14:34,623 --> 00:14:35,666
‎ทำได้ดีมาก

235
00:14:35,749 --> 00:14:38,002
‎คัมภีร์แห่งความลับ ไอ้เพี้ยนเอ๊ย

236
00:14:38,085 --> 00:14:40,880
‎จิตเภททางเพศ สนใจมาก

237
00:14:42,047 --> 00:14:43,382
‎บันทึก ข้อความ

238
00:14:44,049 --> 00:14:44,925
‎การสั่นสะเทือน

239
00:14:46,468 --> 00:14:48,053
‎โอเค เลขศาสตร์ เยี่ยม

240
00:14:50,306 --> 00:14:52,975
‎อัลเบิร์ต เพสเชาเออร์ถึงวีร่า เพสเชาเออร์

241
00:14:53,058 --> 00:14:54,727
‎"ฉันได้รับข่าวร้ายอันแสนเศร้า

242
00:14:54,810 --> 00:14:57,771
‎ว่าพ่อแม่ของเธอตกเป็นเหยื่อของเผด็จการนาซี"

243
00:14:57,855 --> 00:14:59,440
‎"ในเมื่อเธอคือลูกของอีวา น้องที่รักของฉัน

244
00:14:59,523 --> 00:15:01,567
‎ฉันจึงมีหน้าที่ต้องดูแลและช่วยเหลือเธอ"

245
00:15:01,650 --> 00:15:03,944
‎นั่นมันป.ล. ไม่สำคัญ

246
00:15:06,947 --> 00:15:07,907
‎อะไรวะ

247
00:15:08,407 --> 00:15:09,325
‎รา

248
00:15:10,534 --> 00:15:12,661
‎มีราขึ้นทั่วอพาร์ตเมนต์เลย

249
00:15:18,542 --> 00:15:19,752
‎ล้างหน่อยๆ

250
00:15:19,835 --> 00:15:20,794
‎โอเค

251
00:15:27,509 --> 00:15:29,720
‎"โลกทั้งใบสร้างขึ้นเพื่อเธอ"

252
00:15:29,803 --> 00:15:31,639
‎"ทุกอย่างคือฝุ่นและเถ้าธุลี"

253
00:15:37,937 --> 00:15:39,480
‎ไอ้เศษสวะพวกนี้

254
00:15:40,606 --> 00:15:41,523
‎ดูแกสิ

255
00:15:42,733 --> 00:15:44,068
‎ไอ้เวรเอ๊ย

256
00:15:45,110 --> 00:15:47,196
‎ไอ้เวรเอ๊ย

257
00:15:47,905 --> 00:15:49,073
‎ดูแกสิ

258
00:16:14,473 --> 00:16:15,808
‎อะไรเนี่ย

259
00:16:40,666 --> 00:16:42,167
‎อะไรกันวะ

260
00:16:43,919 --> 00:16:44,920
‎ช่างแม่งละ

261
00:16:47,172 --> 00:16:49,091
‎บอกแล้วว่ามีแมลงในอพาร์ตเมนต์นี้

262
00:16:50,592 --> 00:16:51,427
‎แม่จ๋า

263
00:16:51,927 --> 00:16:54,096
‎เพราะมันมีราบนพื้นและก็ผนังด้วย

264
00:16:54,179 --> 00:16:55,889
‎แม่โทรไปบอกวีร่าสองหน

265
00:16:55,973 --> 00:16:58,267
‎แต่ยายก็บอกว่ารื้อดูทั้งห้องแล้ว

266
00:16:58,350 --> 00:17:01,645
‎แต่ไม่เจอคราบราเลย
‎ไม่อยากจะเชื่อ ลูกเชื่อไหมล่ะ

267
00:17:01,729 --> 00:17:03,731
‎หนูไม่เชื่อยายหรอก หนูเชื่อแม่นะ

268
00:17:03,814 --> 00:17:05,858
‎ลูกรักของแม่ฉลาดมาก แม่รู้ว่าลูกเชื่อแม่

269
00:17:07,109 --> 00:17:07,943
‎เฮ้ย!

270
00:17:08,444 --> 00:17:10,404
‎ทีนี้ยายเขาก็ตัดไฟเราอีก

271
00:17:10,487 --> 00:17:13,115
‎เขาพยายามควบคุมเราไง
‎แต่มันจะไม่ได้ผลหรอก

272
00:17:18,579 --> 00:17:19,455
‎แม่หิวแล้ว

273
00:17:22,416 --> 00:17:23,250
‎ไง

274
00:17:24,501 --> 00:17:28,630
‎ขอเบนเน็ตต์แอนด์แฮมมอนด์
‎อัลตราไลต์เมนทอลเลต 100 สองซองนะ

275
00:17:28,714 --> 00:17:29,757
‎ได้เลย โนร่า

276
00:17:30,758 --> 00:17:33,177
‎ลูกชอบวอเตอร์แครกเกอร์นี่ใช่ไหม

277
00:17:33,260 --> 00:17:37,014
‎วอเตอร์แครกเกอร์ มะเขือเทศ ต้นหอม

278
00:17:37,097 --> 00:17:38,348
‎ไม่ค่อยสด แต่ก็นะ

279
00:17:38,891 --> 00:17:40,142
‎เอาชีสด้วยไหม

280
00:17:40,726 --> 00:17:41,602
‎ค่ะแม่

281
00:17:41,685 --> 00:17:42,561
‎นี่…

282
00:17:43,395 --> 00:17:44,605
‎คืนนี้หนักสินะ

283
00:17:45,898 --> 00:17:47,900
‎ใช่ คุณเป็นไงบ้าง

284
00:17:47,983 --> 00:17:49,068
‎ผมก็สบายดี

285
00:17:49,151 --> 00:17:51,361
‎พวกขี้ยาคอยเข้ามาขอเศษเงินอยู่เรื่อย

286
00:17:51,445 --> 00:17:52,905
‎แล้วคุณล่ะ เด็กในท้องเป็นไงบ้าง

287
00:17:52,988 --> 00:17:54,948
‎เด็กก็สบายดี

288
00:17:55,032 --> 00:17:56,492
‎เด็กสบายดีมากเลยล่ะ

289
00:17:56,575 --> 00:17:58,619
‎สีส้มคือสีแห่งความน่าหลงใหล

290
00:17:59,411 --> 00:18:00,245
‎นี่

291
00:18:00,954 --> 00:18:02,706
‎ขอไฟแช็กด้วยได้ไหมคะ

292
00:18:02,790 --> 00:18:03,624
‎ได้สิครับ

293
00:18:05,000 --> 00:18:06,710
‎แค่อย่าจุดไฟเผาชีสแล้วกันนะ

294
00:18:07,544 --> 00:18:08,378
‎โอเค

295
00:18:13,425 --> 00:18:15,094
‎ไม่ต้องทอนนะ

296
00:18:18,138 --> 00:18:19,181
‎ไว้เจอกัน

297
00:18:21,350 --> 00:18:24,812
‎รถไฟทองคำกับครูเกอร์รันด์เชื่อมโยงกัน
‎แต่ยังไงล่ะ

298
00:18:24,895 --> 00:18:26,855
‎แล้ววีร่ารู้อะไรบ้าง

299
00:18:27,564 --> 00:18:29,817
‎ในปี 1939 วีร่าเป็น…

300
00:18:29,900 --> 00:18:32,528
‎นังตัวแสบ เหมือนที่เป็นเสมอมา

301
00:18:33,445 --> 00:18:36,323
‎เขากล้ามาบงการชีวิตเราได้ยังไงกัน

302
00:18:36,406 --> 00:18:39,368
‎ดูสิ นี่คือถนนโดฮานี

303
00:18:40,911 --> 00:18:42,037
‎นี่ดีเลียใช่ไหม

304
00:18:42,121 --> 00:18:44,414
‎แม่คิดอยากจะเป็นคาทอลิก
‎เพื่อกวนประสาทยายเขาด้วยนะ

305
00:18:44,498 --> 00:18:47,459
‎หนึ่งในการก่อกบฏที่ยิ่งใหญ่ของโลกเลย แม่
‎หนูเคยได้ยินมาแล้ว

306
00:18:47,543 --> 00:18:50,254
‎โอเค ปี 1944

307
00:18:50,337 --> 00:18:51,922
‎ดูนั่นสิ สงครามเต็มรูปแบบ

308
00:18:52,005 --> 00:18:54,466
‎แต่ทุกคนยังไปปิกนิกกันอย่างกับคนบ้า

309
00:18:54,550 --> 00:18:57,177
‎รู้ไหมพระธรรมบัญญัติ
‎ไม่อนุญาตให้มีภาพของพระเจ้าเลย

310
00:18:57,970 --> 00:19:00,514
‎น่าเสียดายนะ
‎การไม่ได้เห็นอะไรงดงามแบบนั้นน่ะ

311
00:19:00,597 --> 00:19:03,433
‎ใช่ แล้วก็มีไอดอลจอมปลอมมากขึ้น
‎อย่างที่เราต้องการเลย

312
00:19:06,270 --> 00:19:07,688
‎ให้ตายสิ นั่นไงล่ะ

313
00:19:09,815 --> 00:19:11,525
‎นั่นไง นั่นใช่รถไฟทองคำไหม

314
00:19:11,608 --> 00:19:14,695
‎แม่ว่าพระเจ้าคือต้นไม้นะ ไม่ก็วงล้อ

315
00:19:22,661 --> 00:19:23,579
‎แม่รับเอง

316
00:19:28,000 --> 00:19:29,710
‎- ฮัลโหล
‎- ห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์กนะคะ

317
00:19:29,793 --> 00:19:30,627
‎ห้องสมุดเหรอ

318
00:19:30,711 --> 00:19:32,754
‎ฉันกำลังยุ่งอยู่กับลูกสาว
‎ไม่ต้องโทรมาอีกล่ะ

319
00:19:32,838 --> 00:19:33,672
‎ไม่นะ เดี๋ยวก่อน!

320
00:19:35,841 --> 00:19:36,675
‎ฮัลโหลค่ะ

321
00:19:36,758 --> 00:19:40,304
‎เอเธล ซอร์เตอร์
‎โทรมาจากห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์ก

322
00:19:40,387 --> 00:19:42,055
‎พร้อมข้อมูลที่คุณยื่นขอมา

323
00:19:42,139 --> 00:19:44,266
‎เกี่ยวกับรถไฟทองคำที่หายไปนะคะ

324
00:19:44,349 --> 00:19:48,729
‎"เมื่อกองทัพโซเวียต
‎เคลื่อนทัพไปยังบูดาเปสต์ในปี 1944

325
00:19:48,812 --> 00:19:53,442
‎ชุทซ์ชตัฟเฟิลต่างขนย้าย
‎สัมภาระของชาวยิวฮังการี"

326
00:19:53,525 --> 00:19:57,321
‎"พวกเขาบังคับให้ครอบครัวชาวยิว
‎ส่งของที่มีมูลค่า

327
00:19:57,404 --> 00:20:00,908
‎รวมถึงเครื่องประดับ
‎นาฬิกาข้อมือ ภาพวาด พรม

328
00:20:00,991 --> 00:20:04,620
‎เครื่องเงิน เครื่องเคลือบ
‎เครื่องเล่นแผ่นเสียง นาฬิกา"

329
00:20:04,703 --> 00:20:07,289
‎"สิ่งของเหล่านี้ถูกขนย้ายขึ้นรถไฟไปยังเบอร์ลิน

330
00:20:07,372 --> 00:20:09,541
‎และแต่ละครอบครัวจะได้รับใบเสร็จ

331
00:20:09,625 --> 00:20:13,295
‎อ้างว่าสักวันหนึ่งพวกเขาจะได้รับของมีค่าคืน"

332
00:20:13,378 --> 00:20:16,173
‎- รถไฟเป็นของจริงสินะ
‎- มันจริงอยู่แล้ว

333
00:20:16,256 --> 00:20:17,507
‎"ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้น

334
00:20:17,591 --> 00:20:23,472
‎เมื่อรถไฟได้หายสาบสูญไป
‎หลังจากนาซีประกาศยอมแพ้ในปี 1945"

335
00:20:23,555 --> 00:20:26,225
‎"หลายคนตั้งข้อสงสัยว่า
‎ทหารเป็นผู้โจรกรรมรถไฟ

336
00:20:26,308 --> 00:20:28,810
‎และเก็บของมีค่าบางส่วนไว้เอง"

337
00:20:28,894 --> 00:20:31,855
‎คุณยืนยันได้ไหมว่า
‎สิ่งของของครอบครัววัลโวคอฟ

338
00:20:31,939 --> 00:20:33,941
‎ครอบครัวเพสเชาเออร์ นามสกุลฝั่งยายน่ะ

339
00:20:34,024 --> 00:20:38,195
‎จริงด้วย คุณยืนยันได้ไหมว่า
‎สิ่งของของครอบครัวเพสเชาเออร์

340
00:20:38,278 --> 00:20:39,613
‎ถูกขนขึ้นไปรถไฟขบวนนั้นด้วยน่ะค่ะ

341
00:20:40,822 --> 00:20:42,157
‎ขอโทษด้วยนะคะ

342
00:20:42,241 --> 00:20:46,411
‎แต่ทางห้องสมุดสาธารณะนิวยอร์ก
‎ไม่มีข้อมูลดังกล่าวค่ะ

343
00:20:47,663 --> 00:20:50,290
‎บ้าเอ๊ย เราต้องหารถไฟขบวนนั้นให้เจอ

344
00:20:50,374 --> 00:20:52,501
‎ใช่ รถไฟและก็แมลงด้วย
‎มันเชื่อมโยงกันนะ

345
00:20:52,584 --> 00:20:55,003
‎ตามหารถไฟแล้วทำให้เอพิเจเนติกส์ติดยานี้
‎ทุเลาลงก่อนมันจะเริ่มขึ้น

346
00:20:55,087 --> 00:20:58,298
‎ใช่เลย แม่จัดให้เอง
‎ลูกกับแม่จะต้องสู้ไปด้วยกันนะ

347
00:20:59,132 --> 00:21:00,425
‎แม่โทรหาใครน่ะ

348
00:21:02,094 --> 00:21:02,970
‎ฮัลโหล

349
00:21:03,053 --> 00:21:04,638
‎- ไง รูธี่
‎- โนร่า

350
00:21:04,721 --> 00:21:08,225
‎ฉันอยู่กับลูกสาวฉัน นาเดีย
‎เขาบอกว่าเห็นแมลงด้วยเหมือนกัน

351
00:21:08,308 --> 00:21:10,352
‎รู้ไหมว่ามันแปลว่าอะไร
‎แม่เอาแมลงมาปล่อยไว้น่ะสิ

352
00:21:10,435 --> 00:21:12,521
‎ฉันมีเป็นฝูงเลยล่ะ เดี๋ยวจะเอาให้ดู

353
00:21:12,604 --> 00:21:14,231
‎เธอโอเคไหม ผู้ดูแลตึกเขาโทรหาวีร่า

354
00:21:14,314 --> 00:21:16,024
‎เธอไม่ควรเข้าไปในอพาร์ตเมนต์สิ

355
00:21:16,108 --> 00:21:18,068
‎พวกเขาจะส่งคนจากโรงพยาบาลไป

356
00:21:18,151 --> 00:21:20,862
‎เธอพูดเรื่องอะไร ฉันไม่เป็นไร
‎ฉันรักเธอนะ บาย

357
00:21:24,324 --> 00:21:25,951
‎เราต้องการพบโนร่า วัลโวคอฟครับ

358
00:21:26,535 --> 00:21:27,744
‎- นั่นฉันเอง
‎- นั่นฉันเอง

359
00:21:30,497 --> 00:21:31,581
‎เราจะไปไหนกันเหรอ

360
00:21:44,553 --> 00:21:45,387
‎เยี่ยม

361
00:21:45,470 --> 00:21:50,183
‎หมอคะ เราต่างก็ยุ่งๆ กันทั้งคู่
‎อย่าเสียเวลากันเลยเนอะ

362
00:21:51,184 --> 00:21:53,812
‎ฉันไม่ใช่คนบ้าค่ะ เธอต่างหาก

363
00:21:55,605 --> 00:21:56,440
‎เธอไหนครับ

364
00:21:57,816 --> 00:22:00,277
‎อย่างแย่เลย ช่างมันเถอะ ไม่มีมารยาทเลย

365
00:22:00,360 --> 00:22:02,863
‎ฟังนะคะ ฉันคือคนที่ปกติดี

366
00:22:03,447 --> 00:22:04,740
‎ปกติดีมาตลอด

367
00:22:05,324 --> 00:22:07,868
‎พูดให้ชัดก็คือที่ว่า "ปกติ" เนี่ย
‎หมายถึง "ประหลาด" น่ะ

368
00:22:07,951 --> 00:22:11,496
‎แต่ว่าสติสตังชัดเจนนะ
‎เป็นลักษณะนิสัยของฉันน่ะค่ะ

369
00:22:12,664 --> 00:22:14,333
‎เหมือนกับตำรวจดี

370
00:22:15,208 --> 00:22:17,169
‎กับตำรวจบ้าน่ะ

371
00:22:17,252 --> 00:22:20,255
‎บอกเขาสิว่าหนูพูดถูกน่ะ
‎บอกเขาสิว่าหนูพูดถูก ใช่ไหมแม่

372
00:22:20,339 --> 00:22:23,175
‎แม่จะไม่เข้าไปยุ่งด้วยหรอกนะ
‎แม่ไม่ไว้ใจเขา เราต้องรีบไปกันได้ละ

373
00:22:24,259 --> 00:22:28,138
‎นี่คุณเห็นภาพหลอนหรือหูฝาดอย่างเดียวครับ

374
00:22:28,221 --> 00:22:29,514
‎ไม่ทั้งสองอย่างค่ะ

375
00:22:29,598 --> 00:22:33,935
‎นี่คุณคิดว่าเห็นแม่ของตัวเอง
‎หรือแค่ได้ยินเสียงเธอครับ

376
00:22:34,019 --> 00:22:37,397
‎ฉันไม่ได้คิดว่าเห็นเธอ ฉันเห็นเธอ

377
00:22:37,481 --> 00:22:38,774
‎เธออยู่นั่นไง

378
00:22:39,358 --> 00:22:42,069
‎หมอคิดว่าหมอเห็นโต๊ะข้างหน้านี้ไหมล่ะ

379
00:22:42,152 --> 00:22:44,946
‎นี่มันไม่ใช่ "ฉันคิดฉันจึงเป็นอยู่"

380
00:22:45,030 --> 00:22:47,366
‎ฉันคิดฉันจึงเห็นแม่ อะไรแบบนั้นนะ

381
00:22:47,449 --> 00:22:51,119
‎เรื่องของเรื่องคือมันไม่คนอื่นในห้องนี้แล้ว

382
00:22:51,703 --> 00:22:54,915
‎มีแค่คุณกับผม

383
00:22:57,918 --> 00:23:00,462
‎อย่ามาหลอนกันน่าหมอ

384
00:23:01,755 --> 00:23:02,589
‎นี่

385
00:23:04,216 --> 00:23:05,258
‎ดูข้างหลังก่อน

386
00:23:07,010 --> 00:23:08,720
‎ไม่มีใครทั้งนั้น

387
00:23:09,971 --> 00:23:10,806
‎ไม่มีเลย

388
00:23:12,599 --> 00:23:15,394
‎ไม่มีใครอยู่หลังผมนะ โนร่า

389
00:23:19,314 --> 00:23:20,732
‎คุณคิดผิดแล้วหมอ

390
00:23:22,734 --> 00:23:23,860
‎ต้องผิดแน่ๆ

391
00:23:27,781 --> 00:23:29,449
‎แม่อยู่ตรงนั้นไง

392
00:23:31,368 --> 00:23:32,202
‎แค่…

393
00:23:33,537 --> 00:23:34,371
‎แม่คะ

394
00:23:35,247 --> 00:23:37,207
‎ช่วยพูดอะไรกับเขาทีสิ

395
00:23:37,833 --> 00:23:39,167
‎เขาบันทึกเราอยู่

396
00:23:41,628 --> 00:23:43,296
‎เยี่ยมเลย ช่วยได้มาก

397
00:23:43,380 --> 00:23:47,092
‎ฟังนะ ฉันจะพูดตรงๆ กับคุณนะคะ

398
00:23:47,884 --> 00:23:48,969
‎ฉันคือนาเดีย

399
00:23:49,970 --> 00:23:51,012
‎ลูกสาวของโนร่า

400
00:23:51,096 --> 00:23:52,389
‎ฉันมาจากอนาคต

401
00:23:52,472 --> 00:23:56,101
‎ตอนแรกฉันคิดว่าฉันมาสิงร่างของเธอ

402
00:23:56,184 --> 00:24:00,772
‎แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่า
‎ฉันอยู่ในสติสัมปชัญญะของเธอด้วย

403
00:24:04,359 --> 00:24:06,278
‎ปกติแล้วผมจะไม่ค่อยใช้ธอราซีน

404
00:24:06,361 --> 00:24:08,989
‎แต่ถ้าจำเป็น ผมก็คงต้องใช้

405
00:24:09,698 --> 00:24:11,950
‎วันครบกำหนดคลอดคือวันที่ 30 มีนาคม

406
00:24:13,034 --> 00:24:14,578
‎อีกไม่กี่วันเท่านั้น

407
00:24:14,661 --> 00:24:17,831
‎ทีนี้ก็ต้องดูว่าเราจะทำให้อาการคุณคงที่
‎จนกว่าจะคลอดลูกได้ไหม

408
00:24:17,914 --> 00:24:19,541
‎แล้วค่อยประเมินกันอีกครั้ง

409
00:24:20,917 --> 00:24:24,713
‎ทำไมการเป็นโรคจิตหวาดระแวงแล้วมีลูก
‎มันถึงได้แย่แบบนี้ล่ะ

410
00:24:26,465 --> 00:24:29,176
‎แม่ต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ทุกวันเหรอ

411
00:24:29,676 --> 00:24:31,887
‎หนูจะหาวิธีช่วยแม่เองนะ

412
00:24:32,762 --> 00:24:35,015
‎ไม่มีใครเข้าใจแม่เลย จนกระทั่งมีลูก

413
00:24:38,560 --> 00:24:39,436
‎ลูกรู้อะไรไหม

414
00:24:43,148 --> 00:24:44,608
‎ไม่มีใครขังเราได้หรอก

415
00:24:46,151 --> 00:24:47,027
‎ไม่มี

416
00:24:53,617 --> 00:24:55,452
‎มาชิ่งจากที่นี่กันดีกว่า

417
00:24:55,535 --> 00:24:58,038
‎หนูว่าถ้าเราย้อนกลับไปได้ไกลพอ

418
00:24:58,121 --> 00:25:01,041
‎เราก็สามารถเลี่ยงนรกนี่ได้

419
00:25:02,918 --> 00:25:05,128
‎แล้วแม่ก็ไม่ต้องเจอเรื่องอะไรพวกนี้ไง

420
00:25:05,212 --> 00:25:08,757
‎ลูกแม่ฉลาดจริงๆ
‎ลูกต้องได้ทำอะไรที่ยิ่งใหญ่แน่ แม่รู้

421
00:25:08,840 --> 00:25:10,759
‎ไม่ว่าจะตั้งใจทำอะไร ลูกก็จะทำสำเร็จ

422
00:25:11,426 --> 00:25:12,928
‎ขอบคุณที่ให้กำลังใจกันนะ แม่

423
00:25:13,553 --> 00:25:15,347
‎เกิดอะไรขึ้นน่ะ แม่ไม่ไปด้วยกันเหรอ

424
00:25:15,430 --> 00:25:17,849
‎แม่ไปไม่ได้
‎ไม่งั้นใครจะคอยอยู่อีกฝั่งของเชือกล่ะ

425
00:25:22,229 --> 00:25:23,522
‎รักนะลูก

426
00:26:16,575 --> 00:26:19,244
‎"ทำไมเธอไม่รับสาย โทรมานะ อลัน"

427
00:26:31,339 --> 00:26:33,925
‎เฮ้ ว่าไงยัยเหมียวแรด

428
00:26:34,509 --> 00:26:37,679
‎ทำอะไรน่ะ เอาเท้าเหมียวแรดออกไป…

429
00:26:38,263 --> 00:26:39,264
‎ไง แม่

430
00:26:48,023 --> 00:26:49,691
‎ในนี้มีอะไรเนี่ย โอ๊ตมีล

431
00:26:51,985 --> 00:26:53,486
‎ใบเสร็จอะไรสักอย่าง

432
00:26:55,113 --> 00:26:56,781
‎ให้ตายสิวะ

433
00:27:03,580 --> 00:27:05,665
‎ลีโอ เพสเชาเออร์

434
00:27:05,749 --> 00:27:08,126
‎ปี 1944 บูดาเปสต์

435
00:27:09,711 --> 00:27:12,380
‎ลงชื่อและประทับตราโดย

436
00:27:12,464 --> 00:27:16,384
‎คาปิทานี มาร์ตัน ฮาลาซ

437
00:27:17,344 --> 00:27:18,678
‎พวกเวรสวัสดิกะ

438
00:27:19,971 --> 00:27:20,805
‎แหม

439
00:27:23,183 --> 00:27:24,434
‎ทีนี้ก็

440
00:27:24,976 --> 00:27:29,564
‎นี่มันเรื่องของผู้ใหญ่นะ โอ๊ตมีล

441
00:27:30,607 --> 00:27:33,652
‎ดูเหมือนเราจะต้องไปบูดาเปสต์กันแล้ว

442
00:27:34,611 --> 00:27:35,528
‎แน่นอนเลย

443
00:28:15,110 --> 00:28:17,028
‎คำบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร