NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Okularnica!
Palenie!
Chodź!
Ryby!
Co tam?
Boże, to kurtka!
- Hej. - Dobrze się czujesz?
Kocham cię, misiu.
- Jesteś super. - Sto lat.
Piąteczka!
Jak się masz?
Cześć.
Sto lat, mała.
Maxine, chodź!
Kocham cię, kurwa.
Ja ciebie też. Co z tobą?
Muszę lecieć.
Co, kurwa?
- Muszę znaleźć Alana. - Oczywiście.
- Znasz Alana? - Nie, a jestem twoją przyjaciółką.
Zorganizowałam całą imprezę dla ciebie i przyjaciół,
a ty wychodzisz?
Mówiąc jak współuzależniona, skłamałabym, że wrócę za godzinę,
ale nasza przyjaźń może znieść szczerość.
Nie idź.
Co z tobą, kurwa, nie tak?
Czemu to zrobiłaś?
Nie wiem.
Dam ci koszulę. Możesz iść, jak chcesz.
Znów tu jest.
Wszystko wróciło.
Proszę.
Tak!
Tęskniłem, koleżko.
Udało nam się, kurwa!
Dałbym ci więcej, żeby to uczcić,
ale spuchłby ci pęcherz pławny i byś umarł.
Muszę znaleźć Nadię.
Co się stało? Za bardzo piracka ta koszula?
Wygląda dobrze.
Nie mogę zejść po schodach.
Boję się, że umrę.
Nie wygłupiaj się. Dasz radę.
Chodź.
Hej, Mike. Dobrze, że wróciłeś.
- Rozmawiam. - I wciąż jesteś fiutem.
Nadio, weź mnie za rękę.
Bierz.
Zejdźmy razem.
- Przepraszam. - Przepraszam.
Nie zauważyłem cię wcześniej. Zawsze tu jesteś?
Tak myślę.
Dobra, na razie.
Na razie.
No już.
Otwierać, kurwa, jebane drzwi.
Cudownie, kurwa.
Hej, może mnie pan wpuścić?
Jestem przyjaciółką Alana Zaveri.
Nie.
W budynku nie wolno palić.
Co tak szybko pan chodzi? Biały Wędrowiec z pana?
Zgaś to cholerstwo.
Moja żona dużo paliła i zmarła na raka.
- Przykro mi. - Zgaś.
Proszę posłuchać.
Mówiąc między nami,
ostatnimi czasy często spotykałam śmierć
i mam dobre wieści.
Życie jest jak pudełko osi czasu. Rozumie pan?
Nie.
Nie rozumiem, co to znaczy.
Wystarczy rzec, że na tej płaszczyźnie
pańska żona nie żyje, a palenie zabija.
Gdzie indziej jest żywa i ma się dobrze,
jeździ konno po plaży i sączy mai tai.
Może z włoskim przystojniakiem.
Nie z włoskim przystojniakiem, robię się zazdrosny.
Oni są bardzo atrakcyjni.
Wciąż palisz.
- Nie wpuści mnie pan? - Nie.
Nie złość się. Jesteś bardzo miła.
Dziękuję.
I ładna. Przepraszam.
Sam jesteś niczego sobie.
Dzięki za pilnowanie okolicy.
- Uważaj na siebie, proszę. - Pewnie.
Moje kondolencje.
Przestań palić.
- Wyglądasz, jakbyś miał misję. - Mam.
Najlepszy sposób na imprezę.
Wyglądaj, jakbyś miał cel. Wzbudź ciekawość.
Widziałaś Nadię?
Już jakiś czas nie. Pewnie wyszła z jakimś gościem.
Może robić, co zechce. To jej urodziny.
Bądźmy szczerzy. Robi co chce, nieważne, w jaki dzień.
Jordano, to...
Przepraszam, jak masz na imię?
Nic się nie stało, Alan.
- Hej. - Cześć.
Piękne imię.
Nie ma tu soku z żurawiny.
- Idziemy do delikatesów? - Tak.
Nadia prosiła, żebym ci przekazał,
że żałuje, że ci odradziła adopcję mastifów.
- Tak powiedziała? - Tak.
Uważa, że byłabyś cudowną matką.
Widzisz? Mówiłam.
O Boże.
Dziękuję.
Przepraszam, jestem taka emocjonalna, mam okres.
Też zaraz dostanę. Ona jest samicą alfa.
Idę zmienić tampon. Dziękuję, że mi to powiedziałeś.
To dla ciebie. Ma dobrą karmę.
Bingo, kurwa. Owies!
Hej. Owies!
Koniu.
Nadia. Owies!
Wydaje ci się, że to twój kot.
Ten zdzirus nie należy do nikogo, ale jest moim kotem.
O co ci chodzi?
O co chodzi komukolwiek?
Życie to jebany koszmar, co?
Bycie człowiekiem to jebany koszmar.
Dlatego kocham tego skurwielka.
Chodź.
- Chce iść do ciebie. - Tak.
- Ją wybierasz? - Tak.
Wybierasz ją?
- Hej, słodki. - Chyba ciebie wybiera.
Wróciłeś, chłopaczku.
- Jestem ci winna przysługę. - Mogę ci obciąć włosy?
Muszę się spotkać z przyjacielem,
ale przyjdzie na to czas. Wreszcie mamy czas.
Mógłbym ci bardzo pomóc.
Wiem, co robię.
Hej, Ferranie, widziałeś Nadię?
Znasz Nadię?
Nie, to nie tak.
Raz, ale bez zobowiązań.
Nieważne. Muszę ją o coś spytać.
Przyjdzie sprawdzić jak kot.
Owies?
Kurde, stary!
To w ogóle do ciebie niepodobne. Dobrze, Alanie.
- Mam cię nazywać Jamesem Bondem? - Co? Nie.
Nie jestem Jamesem Bondem. Jestem Alan.
Sprzedajecie podtlenek azotu? W butlach?
- Wyglądam jak dentysta? - Dobra.
Sprawdź.
- Daj spokój. - Słyszeliście, co powiedziałem?
Tak, słyszeliśmy.
- Zamknij się. - Sam się zamknij.
Weźmy bitą śmietanę, co?
Oszalałeś, stary.
Odpierdol się.
Ale jestem najarany na dziś.
Damy sobie spokój czy...
Mogę skołować trawę.
- Mam też gościa od kokainy. - Macie gości od kokainy?
PRACOWNICY (+OWIES)
- Ty nie? - Ja jestem gościem od kokainy.
Patrz, kogo znalazłam.
Dzikus znów złapany.
Jebany dzikus...
najsłodszy na świecie.
Chodź. Jak się masz? Tęskniłem.
- Hej, Ferranie. - Nadia.
Pokaż nam swoje najlepsze kondomy.
Alan.
Alanie, dobrze się czujesz?
Hej. Tak się cieszę, że cię widzę i że żyjesz.
Wiesz co? Trochę przestrzeni, hipisie.
Fajny szaliczek.
Kurwa.
O kurwa.
Naprawdę mnie nie pamiętasz?
Przepraszam, stary. Mam już taką pospolitą twarz.
Nie.
Nadio, ty mnie znasz.
Umieramy, wracamy,
próbujemy wymyślić, jak to przerwać.
O Boże.
Zaczynasz mnie przerażać.
Jeśli nie jesteś Nadią, która mnie pamięta,
możesz umrzeć na zawsze.
Musisz mnie sobie przypomnieć.
Stary, spokojnie.
Weź się odpierdol.
- Znasz tego gościa? - Nie.
- Znam ją lepiej niż ty, Mike. - My się znamy?
- Ruchasz moją dziewczynę. - Jeszcze nie.
- Nie jestem twoją dziewczyną. - Nie ją.
- Jedną ze studentek. - Jenny?
Boże, ależ z ciebie kutafon.
Mnie to nie zraża.
- Dobra. - Chodź.
- Nie wzięliśmy prezerwatyw. - To mnie też nie zraża.
Bez gumy!
Tędy.
Kurwa, Boże.
Alan! Uważaj na siebie!
Co, u diabła?
Alanie, jesteś pijany.
- Chodź, wytrzeźwiejesz. - Nie.
Nic już nie ma znaczenia.
Moja porażka jest porażką i porażką.
Wiem, że jesteś nawalony, ale jebię to.
Nie, Beatrice!
Jebać Beatrice, rozumiesz?
- Zależy mi na tobie. - Nie dotykaj mnie.
- Nie! - Hej, stary.
- Próbuję ocalić ci życie. - Hej, Czerwony Kapturek.
Ten smutas cię zaczepia?
Skręćcie w lewo w stronę Disneylandu.
Wszystko w porządku?
- Rozbiłem. - To nic, zajmiemy się tym.
Przepraszam.
- Nie wy, ciule. - Naprawię.
Będziemy tak grać cały wieczór, czy wychodzimy razem?
Wymiotować mi się chce przez ciebie, Kaczorze Potworze. Spierdalaj.
- Mówi, jakby to był problem. - Wszyscy na zewnątrz.
Muszę pomóc przyjacielowi. Przepraszam, ty Nadio też.
Znam go, jest też moim przyjacielem.
- Nie znasz go jak ja. - Alanie.
Nie jest z nim dobrze, to sprawa dla zaufanych.
Jestem zaufana.
Nie jesteś. Daj mi pięć minut.
- Pierdolisz sprawę? - Ja pierdolę?
Alanie, daj spokój.
Nadio, wiem.
Jesteś sceptyczką.
Szanuję to, ale podejmujesz dziś decyzje,
które zagrażają twojemu życiu.
- Boże, ten gość nie odpuszcza. - Wiem.
Nadio, przejedzie cię dziś auto i umrzesz.
Boże, przepraszam.
To jakaś zagrywka z Martwej strefy?
- To jest molestowanie. - Zgadza się.
Chce mi przypieprzyć,
bo dzięki mnie jego dziewczyna zobaczyła Boga.
- Chodźmy. - Sprawiasz, że ludzie widzą Boga?
- Tak. - Biorę!
To, co robię ze swoim czasem to mój wybór i moja sprawa.
On nie jest wyborem.
On jest dziurą w miejsce wyboru.
Spierdalaj, dobra?
Trzy metry, albo nie ręczę za siebie.
- Tak. - Próbuję tylko
w spokoju posunąć tę panią za obopólną zgodą.
Ktoś próbuje w spokoju posunąć tę panią za obopólna zgodą.
Nie.
Faceci lubią obciąganie czy to pogłoski?
Uwielbiają.
- Tak? - Jestem fanem.
Powiem ci, co jeszcze...
DO BEATRICE Zadzwoń teraz do Mike’a.
- Pragnę cię, kurwa. - Dobra.
Już, kurwa, tu.
Dobiorę się do ciebie teraz.
Jestem zbyt zajęty.
RESTAURACJA ODESSA
Siądę przy stoliku dla dwojga.
Obserwuję tego pana.
Boję się, że może się zabić, ale muszę działać po cichu, OK?
- Co podać? - Kawę, dzięki.
Hej, Alanie.
Alanie, śpisz?
Kurwa, muszę odebrać, to moja dziewczyna.
Daj mi dwie minuty. Nie ruszaj się.
Jemy na mieście z Alanem.
Tak.
Dzięki.
Kurwa mać.
- Masz numer do Nadii? - Tak.
- Zadzwonisz? - Po co?
- Powiedz, że znalazłem kota. - Nie mogę kłamać w sprawie Owsa.
- Nie masz jej numeru, skoro ją znasz? - Znam ją lepiej niż ona siebie.
Mam jej numer.
Tak.
- Nie mamy prezerwatyw, co? - Zgadza się.
Nie martw się tym.
Hej. Owies się pokazał?
Nie, ale Alan tu jest i mam ci powiedzieć...
Ten od Martwej strefy? Miły pojeb.
Powiedz skurwielowi, co wygląda jak Cronenberg,
że nie lubię stalkerów.
Przeważnie.
Mówi, że jesteś mu winna 152 780,86 $.
Dobra…
i tak muszę kupić papierosy.
Co, kurwa?
Już idzie.
ŻYCIE ZABIJA
Mam iść z tobą?
Nie, leniwy skurwielu.
Za oferowanie się też nie zapunktowałeś.
Nie dotykaj moich rzeczy, jak mnie nie będzie.
- Wiem. - Dobra.
OD BEATRICE To ty?
Jezu, kurwa.
Zadzwoń teraz.
Kim jest osoba na zdjęciu. Nie jestem wściekła, bądź przyzwoity.
Dużo wiadomości.
Masz drobne?
- Mam coś lepszego. - Tak?
Powinieneś chyba uklęknąć?
- Myślałem, że już nie zapytasz. Tak! - Tak?
- Tak! - Tak!
Stukrotne tak!
- Chodź ze mną - Tak?
Tędy.
Żadnych sztuczek, dobra?
- Jestem żonaty. - Tak.
Jesteśmy naprawdę.
Hej, Koniu.
Mamy jednego.
- Na pewno chcesz się sztachnąć. - Tak.
- Zapłacisz za to? - Oczywiście.
Co jest w portfelu?
Weźcie wszystko.
Nie potrzebuję tego.
Już nie potrzebuję. Proszę.
Tak.
Dość tego, idziemy stąd.
Hej, włosy, on jest z tobą?
- Tak. - Jebany nieudacznik.
- Zatrzymamy jego rzeczy. - Dobra.
Masz tyle czasu, ile będę kupować fajki, żeby powiedzieć mi, co się dzieje.
Powiedziałaś mi, że czas jest względny.
Twój kumpel, Einstein, tak powiedział.
Metafizycznie rzecz ujmując, jesteśmy w niewyjaśniony sposób powiązani.
Naszym celem jest nawiązać więź,
pomóc uratować sobie życie.
Liczę, że w innym świecie, robisz to samo dla mnie.
Czas się skończył.
Wiem, gdzie jest Owies.
- Gdzie? - W parku.
Chodźmy po niego.
To bardzo szczególne wyzwanie.
Co się stało?
Alanie, chcę powstrzymać cię, od zrobienia sobie krzywdy.
Czuję się fantastycznie.
Wiem, co planujesz, rozumiesz?
Wiele osób, które zdecydowały się zabić, czuje się świetnie.
Pogoda ducha, rozdawanie rzeczy obcym,
oświadczanie się ulicznikom.
Przepraszam, mogę się położyć? Mam palpitacje.
Uśpisz mnie?
Tak.
Opowiedzieć ci historię?
Pewnie.
Słuchaj w takim razie.
Słyszałeś kiedyś opowieść
o mężczyźnie z problemami i kobiecie z życzenie śmierci,
- co utknęli w powtarzającym się cyklu? - Opowiedz mi.
Dawno, dawno temu...
Żył wyjątkowy chłopiec o imieniu Alan.
Pewnego dnia...
życie stało się dla niego zbyt trudne.
Zdecydował się więc na spacer z dachu.
Ale gdy spadał,
bardzo dzielna kobieta,
która wyglądała jak skrzyżowanie Andrew Dice Claya i Meridy,
złapała go w swoje szalone włosy,
jak delfina w sieć.
Uwielbiam Meridę.
A ja Dice’a,
co w końcu stanie się problemem.
Mimo że dziewczyna go złapała,
sama nie była w najlepszej formie.
Życie było zbyt bolesne.
Albo oni byli zbyt delikatni.
Jakby się nie układało, nie szło im.
Pewnego wieczora
wydarzył się cud.
Udało im się go przeżyć.
Jest tu gdzieś.
Tak.
Skąd wiedziałeś o pieniądzach na moje studia?
Powiedziałaś mi.
Nie mówię o tamtych czasach,
dziwne by więc było, gdybym powiedziała o tym obcemu.
Mówię ci, że się znamy.
Dobra, co jeszcze o mnie wiesz?
Dziś są twoje urodziny.
Dlatego dziwne, że powiedziałeś, że dziś umrę.
Te konkretne urodziny zawsze wzbudzały we mnie przesądy.
Z powodu matki.
Kurwa. Nadio!
Poczekaj. Przepraszam.
Nie próbuję cię wystraszyć.
Kurde, patrzcie no.
Znam tego gościa.
Jest autodestrukcyjny i w chuj niebezpieczny.
On cię chyba nie lubi.
Jest niestabilny psychicznie, naprawdę. Odejdź od niego, to szaleniec.
Dobra.
Poczekaj!
Jezu Chryste.
- Ocaliłeś mi życie? - Tak.
Czemu?
Mówiłem, że cię znam.
Nie daję z tym rady. To dla mnie zbyt wiele.
Nie.
Ty jebana, głupia pizdo.
Kurwa.
Co się stało?
Jestem w chuj szczęśliwa, że nie skoczyłeś.
Obiecujesz, że jak nie skoczę, będę szczęśliwy?
Nie wiem. W ogóle nie wiem.
Ale mogę ci obiecać, że nie będziesz sam.
Dobra.
Co teraz?
Spierdalamy z dachu, zanim zmienisz zdanie.
Przepraszam, to przeze mnie.
Spotykam się z jedną dziewczyną.
To początek, ale może coś z tego będzie.
Powiedziała, że ma chłopaka wariata.
Wziąłem to za hiperbolę, nigdy bym nie przypuszczał...
- Co się stało? - Chodź.
Nadio, gdzie idziesz?
Nie wjeżdżają w człowieka, jak się popatrzy w obie strony.
Zaczynamy!
Za mną!
Napisy: Małgorzata Ciborska