(ผลงานภาพยนตร์ชุดของ NETFLIX)
ฉันต้องบอกนายตามตรงนะ
ถ้าฉันสร้างนรกนะ มันจะดูเหมือนแบบนี้มาก
นรก...
จริงเหรอ ฉันคิดว่ามันสะอาด
เปล่า ไม่ใช่ที่นี่ หมายถึงเรื่องทั้งหมดนี้
มันไม่แย่ขนาดนั้น
ชีวิตของเราขึ้นอยู่กับชีวิตของกันและกัน ไปชั่วนิรันดร์เนี่ยนะ
นั่นเป็นฝันร้ายขั้นสุดของฉันเลยนะ
อลัน
ไม่เอาน่า
ไม่ใช่นะ ไม่ใช่เพราะเป็นนาย
ฉันไม่อยากติดอยู่กับใครเลย
อย่างน้อยฉันแค่อยาก คงมายาแห่งเจตจำนงเสรีเอาไว้
ไอ้บ้าเอ๊ย
เห็นมั้ย ฉันไม่รู้สึกเลย
ฉันขอโทษด้วยนะ
ฉันแค่ต้องทำให้มั่นใจสุดๆ ว่าเราไม่ใช่คนคนเดียวกัน
ฉันต้องการชี้ขาดไปเลย
- ก็เราไม่ใช่ไง - โอเค
เธอได้ลองทำไปแล้ว
ใช่ นายพูดถูก
ถ้าไม่ใช่เรื่องนั้น จะเป็นเรื่องไหนได้ล่ะ
น้องสาวสามคน
ไม่มีน้องสาว ไม่มีพี่น้องเลย
- พ่อแม่นายยังอยู่มั้ย - ยังอยู่ เธอล่ะ
มีอะไร ลำไส้แปรปรวนเหรอ
โอ้ ว้าว
จะเปิดบริษัทอุปกรณ์ทำความสะอาดเหรอ
ก็เธอทิ้งขี้บุหรี่ไว้บนโต๊ะ
นายนี่ ใจเย็นหน่อยเถอะนะ เดี๋ยวมันก็เริ่มใหม่ตอนเราตาย
นี่ ช่วยอย่าแตะต้องของของฉันได้มั้ย
- ฉันจัดเรียงไว้... - สุโก้ย
ในแบบพิเศษมาก
นายเล่นเกมนี้เหรอ
เปล่า ไม่ได้เล่นตั้งแต่มันออกมา มันห่วยที่สุด
นี่เป็นหนึ่งในเกมแรกๆ ที่ฉันช่วยออกแบบนะ
นั่นไงสิ่งที่เรามีเหมือนกัน
เธอเป็นคนออกแบบ ฉันเป็นคนเล่น
ใช่ นายกับคนอื่นๆ ที่อายุระหว่าง 18 ถึง 35 ไง
- ทำไมนายคิดว่ามันห่วย - มันเป็นไปไม่ได้ไง
ฉันใช้เวลาหกเดือนพยายามจะออกจากห้องงู
ก่อนรู้ว่าใครก็ตามที่ออกแบบเกมนี้ ไม่ได้พยายามจะเล่นเองด้วยซ้ำ
- ฉันจะบอกอะไรให้นะ นายน่ะ - ว่า
นายเนี่ย นายคิดว่าฉัน ไม่เล่นเกมของตัวเองเหรอ
ฉันเอาชีวิตเป็นประกันเลย
จากสถานการณ์ที่เราเจออยู่ตอนนี้ เรื่องนั้นจิ๊บจ๊อยมาก
เธอสร้างเกมที่ไม่มีทางชนะได้ ด้วยตัวละครตัวเดียว
ที่ต้องสู้กับทุกอย่างด้วยตัวเองทั้งเกม
มันงี่เง่า
ดูแล้วเรียนรู้ไว้นะ ไอ้ละอ่อน
แบบนั้นแหละ
ยัยหนูตัวแสบ
ฉันว่านะ...
เคล็ดลับอยู่ที่นายต้องหาคนเฝ้าเขาวงกตให้เจอ
เธอใช้ลักษณะของตาตั้ม โอนีล ในเรื่องเปเปอร์ มูน แต่เป็นทรงผมของฉัน
เขาเรียกมันว่าไข่อีสเตอร์
ระวังนะ
ผิดไปแล้ว ไอ้นี่โคตรยากกว่าที่จำได้อีกนะ
- เธอไปสูบข้างนอกได้มั้ย - ถ้าฉันสูบข้างนอก ฉันอาจตายได้
และถ้าฉันตาย นายก็ตาย ฉะนั้นก็ ไม่เป็นไรหรอกนะ
อย่าเคร่งให้มากนักเลย นายเอ๊ย
นายตายยังไงบ้าง
ถูกรถทับช่วงการจราจรเร่งด่วน
ลื่นในห้องน้ำ
ไฟดูดในอ่างน้ำ
ฝาท่อเปิดทิ้งไว้
ใช่ แต่ครั้งแรกล่ะ ครั้งแรกนายตายยังไง
ไม่รู้สิ จำไม่ได้อะ
หมายความว่าไง จำไม่ได้ ฉันจำครั้งแรกของฉันได้นะ
ฉันโดนรถชน
ฉันจำได้แต่อยู่ในห้องน้ำ
แล้วก็มาอยู่ในวันเดิมๆ
นายจำการตายครั้งแรกไม่ได้เหรอ
การตายครั้งแรกของนาย อาจเป็นจุดเริ่มของเรื่องทั้งหมดนะ
ทำไมล่ะ
คือมันอาจจะไม่ใช่ แต่...
เอาจริงนะ มันเป็นสิ่งที่เราไม่รู้อยู่อันเดียว
หน้าต่างโจฮารี่
มันคือสิ่งที่เรารู้ว่าเราไม่รู้
เราต้องกระตุ้นความจำของนาย
เดี๋ยว ยังไง
นายนี่โชคดีนะเนี่ย ฉันรู้จักมืออาชีพ
ที่รัก ฉันไม่ได้ทำเรื่องแบบนั้น
ฉันเจอผู้ป่วยเป็นประจำมาหลายปี ก่อนใช้วิธีอีเอ็มดีอาร์เสียอีก
ก็ใช่ การ... การสะกดจิตล่ะ
หรือไม่รู้สิ การใช้อายาวัสก้าล่ะ
ฟังฉันนะ
ฉันเป็นนักบำบัด ไม่ใช่หมอผี
มีใครอยากได้ชาบ้างมั้ย
ไม่ ไม่เอาชา
รูธ แก๊สบ้านคุณรั่วนะ
เข้าใจมั้ย หนูจะเรียกให้คนมาดู ระหว่างคุณทำการรักษา
- ได้โปรดอย่ากลอกตาใส่ฉันนะ - ไม่เอา
ฉัน.. ไม่เอา
ฉันไม่ต้องหาหมอบำบัด และไม่ได้ว่านะครับ แต่ฉัน...
การที่คนคิดว่าฉันบ้า เป็นเรื่องที่ฉันกลัวที่สุดเรื่องหนึ่ง
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่ใช่
เราไม่ใช้คำว่าบ้าในบ้านหลังนี้
ฟังนะ นาเดียเคยเล่าให้เธอฟัง เรื่องแม่ของเขามั้ย
เอาแล้วไง
แม่ของนาเดียเป็นผู้หญิงที่ปราดเปรื่อง
- เหมือนนาเดียเลย - กลอกตา
แต่เขาจะย้ำคิดเรื่องเล็กๆ น้อยๆ และ...
เขาไปอ่านเจอว่าสีม่วง เป็นสีของการรักษาจักระที่เจ็ด
ฉะนั้นตามปกติแล้ว เขาใส่แต่เสื้อผ้าสีม่วงตลอดทั้งปี
แล้วก็ อ้อ... กระจก
อย่าให้ฉันเริ่มเล่าเรื่องกระจกนะ
วันหนึ่ง เขาทำกระจกแตก
และพอฉันมารับนาเดียไปโรงเรียน
กระจกก็ไม่อยู่แล้ว
แล้วก็มีเศษกระจกอยู่ทั่วไปหมด
ฉันคิดว่ามีเศษกระจกอยู่ในผมของเธอด้วยนะ
ก็จบเท่านั้น
- มันไม่ได้แย่ขนาดนั้น - มันแย่ขนาดนั้น
- ฉันอยู่ตรงนั้น - หนูก็เหมือนกัน
กระจกทำไมเหรอ
เงาสะท้อน
หลักฐานของการมีอยู่
ดวงตาอีกคู่หนึ่ง
นักบำบัดถึงมีความสำคัญไง
ถ้าไม่มีพวกเขา เราจะเป็น ผู้เล่าเรื่องของตัวเองที่เชื่อถือไม่ได้มากเลย
โอเค ผมจะ... ผมจะลองดูแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว
ได้ ฉันผิด ฉันยอมรับ แต่เราต้องหาคำตอบให้ได้ว่านายตายยังไง
ฉันบอกเธอแล้วว่ามันไม่ได้ผล และการบำบัดเป็นสิ่งที่ฉันกลัวที่สุด
มันเหมือนกับถ้าเธอบอกว่าเธอกลัวแมงมุม
แล้วฉันบอกว่า "เอาแมงมุมพวกนี้ไป"
รูธไม่ใช่แมงมุม เขามีความเป็นตั๊กแตนมากกว่า
ซึ่งในฐานะของคนที่แพ้ผึ้ง
ฉันสบายใจอย่างสูงเลยล่ะ
แปลกนะ ฉันก็แพ้ผึ้งเหมือนกัน
จริงเหรอ งั้นฉันว่า เราไปวิ่งชนฝูงผึ้งกันตอนนี้เลย
เอาละ แผนใหม่ ฟังฉันนะ
ถ้าฉันใช้เวลาข้ามคืนกับนายล่ะ
เราสร้างสิ่งที่นายได้ทำไปครั้งแรกขึ้นใหม่
ฉันอาจจะเห็นสิ่งที่นายไม่เคยเห็น
เธอไม่เข้าใจ
เธอต้องติดอยู่กับงานวันเกิดเก๋ๆ ของเธอกับ...
คนเจ๋งๆ ที่เธอไม่ชอบด้วยซ้ำ
ส่วนฉันต้องติดอยู่กับคืนที่เลวร้ายที่สุดของชีวิต
ฉันไม่ต้องการให้เธอเห็น
อลัน ฉันเห็นเรื่องแย่มาบ้าง
ไม่ว่ามีอะไรเกิดขึ้นในคืนนั้น...
ฉันจะไม่ประหลาดใจหรอก ฉันสัญญา
มาเร็ว
เอาละ นายทำอะไรเป็นอย่างแรก
ครั้งแรกที่ฉันอยู่ในวังวนนี้
ฉันไม่รู้ว่าเขาคุยโทรศัพท์อยู่ ก่อนฉันเข้าไป ฉะนั้น...
เราควรจะรอจนกว่าเขาคุยเสร็จ
ฉันแค่หวังว่าเขาจะไม่วางแผนขอแต่งงาน
ฉันกำลังวางแผนขอแต่งงานในคืนแรก
ฉันไม่ได้ยินเรื่องพวกนี้
พยายามคุยกับเขาให้รู้เรื่อง แต่เขาดูไม่...
เขากำลังคุยกับผู้ชายชื่อไมก์อยู่
คนที่เขานอกใจฉันไปหา คนที่ไปงานปาร์ตี้ของเธอ ไอ้ขยะนั่นน่ะ
คนขาวที่ทำตัวเหมือนฉลาดน่ะ
- นั่นเพื่อนของแม็กซีน - โอเค บาย
- เบียทริซผู้เลื่องชื่อนี่เอง - อลัน นี่ใคร
ฉัน... เราบังเอิญเจอกันข้างถนน
ฉันปวดฉี่น่ะ โอเคมั้ย
- ได้ - ขอบคุณนะ กระเพาะปัสสาวะเล็กน่ะ
แป๊บนะ คุณมีชีสคอตเทจบ้างมั้ย
ใครกินชีสคอตเทจกัน
คือมันเป็นวิธีรักษาหุ่นของฉันน่ะ
- ห้องน้ำอยู่ทางโน้น - ขอบคุณ
นั่นใครกัน
เรื่องมันยาว เขาช่วยบางอย่างฉัน
ฉันนึกว่าเราจะไปเที่ยว
เราต่างก็รู้ว่าเราจะไม่ได้ไป
ฉะนั้นมาคุยให้จบกันดีกว่า
ฉันรู้ว่าเราต้องออกเดินทางคืนนี้
แต่ฉันมาคิดถึงความสัมพันธ์ของเรา
เราคบกันมาตั้งแต่เด็กและ...
ว่าไปแล้ว เธอก็เหมือนเพื่อนสนิทของฉัน
แต่ถ้าฉันซื่อสัตย์กับตัวเอง... นี่ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการ
ชีวิตฉันต้องการมากกว่านี้
ฉันต้องการทำผิดพลาด ฉันต้องการได้ใบปริญญา
มีเรื่องที่ฉันต้องการทำมากมาย แต่เธอแค่ต้องการให้เป็นแบบเดิม
ฉันรักเธอนะ แต่...
ฉันได้ดูแลเรื่องนี้ เรื่องเรา เรื่องเธอมาตลอดเก้าปี แล้วก็...
ฉันอดคิดขึ้นมาไม่ได้ว่าฉันเป็นห่วงเธอ...
และจัดการเรื่องของเรา แล้วมันก็กลายเป็นหน้าที่
และฉันก็มีงานทำเต็มเวลาแล้วด้วย
คุณมีงานทำเหรอ
ใช่
ฉันกำลังเรียนปริญญาเอกสาขาวรรณกรรม
ว้าว ไร้ประโยชน์สุดๆ
ขอโทษจริงๆ นะ ฉันแค่เข้ามา
เพราะฉันต้องการบอกคุณว่า แคร็กเกอร์ปลอดกลูเตนนี้สุดยอดเลย
คุณคิดว่าคุณเป็นใครกัน
ฉันคิดว่าฉันเข้าใจแล้ว คุณคิดว่าคุณหาได้ดีกว่าเขาสินะ
มันน่าสนใจนะ เพราะที่จริงฉันคิดว่าอลันผู้นี้
คนละระดับกับคุณเหลือเกิน
ไม่มีใครถามคุณนะ โอเคมั้ย
คุณไปเอางานศิลปะนี่มาจากไหน
เอามาจากร้านเสื้อผ้าฮิปสเตอร์ทั้งดุ้นเลย หรือว่าเอามาแค่ไม่กี่ชิ้น
ผู้หญิงคนนี้เป็นใคร
เราเสร็จธุระกันรึยัง
เอาละ เยี่ยมไปเลย มาเถอะ
โอเคนะ เก็บแคร็กเกอร์ไว้เถอะ
ผู้ชายคนนี้นะ
โด่ไม่รู้ล้มเหมือนผู้ชายไม่กี่คนที่ฉันรู้จักเลยนะ
แล้วคุณก็จะพลาดเรื่องพวกนั้นไปหมด
ฉะนั้นก็ใคร่ครวญเรื่องนั้นไปแล้วกัน
งี่เง่า
ฉันรู้ว่าเขาจะจำไม่ได้หรอก แต่มันเจ๋งมากเลย
เยี่ยมไปเลย เธอสุดยอด ขอบคุณนะ
รู้อะไรมั้ย ฉันสุดยอดจริงๆ แหละ
ฉันต้องบอกนายเลยนะ ฉันไม่เคยเสี่ยงออกโรงเพื่อใคร
แต่ฉันโคตรรู้สึกเหมือนร็อกกี้เลยตอนนี้
เพราะเรื่องของเรื่องคือมันเจ๋งมากทุกครั้ง
ยัยแสบนี่เคยเล่นนายอ่วม และครั้งนี้นายเข้าไปเล่นหล่อนจนอ่วมเลย
ใช่ ขอบใจนะ
ด้วยความยินดี
เอาละ แล้วเกิดอะไรขึ้นต่อ
แล้ว นี่คือตอนที่นายเมาหัวทิ่มใช่มั้ย
ฉันเคยเมาหนักกว่านี้อีก ฉันจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเมาขนาดไหน
ฉันเข้าใจ
เฮ้ สาวบาร์เทนเดอร์
- ฮัลโหล ขอเมากว่านี้หน่อย - นี่ค่ะ
- ขอบคุณ เยี่ยม - ใช่
ฉันรู้ว่าเขาไม่มีความสุข
ฉันไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงคิดว่า การขอแต่งงานจะเป็นความคิดที่ดี
บางครั้งชัยชนะก็มาจาก ความพยายามเต็มที่ที่สุดของเรานะ
เธอเคยแต่งงานหรือหมั้นมั้ย
ฉันเคยคิดเรื่องนั้นนะ
แต่แล้วฉันก็คิดได้ว่า นั่นเป็นแค่สัญชาตญาณพื้นฐาน
ของพวกโง่กับพวกกระจอก
ฉันก็เลยก้าวต่อไป ลืมมันไปให้ได้ ฉันคิดว่ามันไม่เหมาะกับฉันเท่าไหร่
ฉันเหมาะที่จะอยู่คนเดียว
มีไม่กี่คนเจอเรื่องแบบที่เรากำลังเจออยู่
นั่นสวยดีนะ
นี่เหรอ ของแม่ฉันน่ะ
มันคือครูเกอร์แรนด์ รู้มั้ยว่าคืออะไร
อาจ... ไม่รู้อยู่แล้วล่ะ
มันคือเหรียญทองคำแอฟริกาใต้
มันมีค่าออนซ์ละ 1,500 เหรียญ
โห เจ๋ง
ฉันบอกนายแล้วใช่มั้ยว่า ตายายฉันรอดจากการสังหารหมู่ชาวยิว
ยัง เราเพิ่งได้เจอกัน ฉันเสียใจเรื่อง...
ไม่เกี่ยวกับนายนี่
ก็เอาเถอะ หลังสงคราม
ผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ตื่นตระหนก เรื่องเอาเงินฝากธนาคาร
ตายายฉันก็จัดหาเหรียญพวกนี้มาได้ 150 เหรียญ
จากนั้นแม่ของฉันซึ่งเหลือเกินเลยจริงๆ
แม่ใช้หมดเกลี้ยง เหลือแค่เหรียญนี้
ร้อยห้าสิบนี่เท่าไหร่...
ราคาทองมันผันผวนน่ะ แต่...
ถ้าให้เดา
ราคา 152,780.86 เหรียญ
- โห - ใช่
ฉันรู้ได้ไงรู้มั้ย เพราะมัน เป็นเงินทุนค่าเรียนมหาลัยของฉัน
แต่ว่าฉันได้สร้อยคอสวยๆ มาเส้นนึงใช่มั้ยล่ะ ฉะนั้นก็...
- แม่เธอ ฟังดูเหมือนเขา... - เยี่ยม
แล้วเกิดอะไรขึ้นหลังจากนี้
ฉันพยายาม... มันเลือนลาง
เอางี้นะ ไม่ต้องทุ่มนักหรอก
มันก็แค่ตลอดกาลเอง
นี่ เฮ้ยๆ
ทำไมฉันโดนสอบสวนอยู่คนเดียวเนี่ย
เธอก็มีส่วนในเรื่องนี้ด้วยนะ ฉะนั้นเอาเถอะ
เที่ยงคืนเหรอ เธออยู่ที่ไหนตอนนั้น
ฉันกำลังทำธุระอยู่
- สัญญานะว่าจะไม่สติแตก - ได้
ฉันได้กับไมก์จากงานปาร์ตี้
ไมก์เบียทริซน่ะเหรอ
ใช่ ไม่น่าเชื่อเลยเนอะ หล่อนนอกใจเธอ เขานอกใจหล่อน
เพราะงั้น ก็เหมือนเราทุกคนได้อึ๊บเบียทริซ
แน่นอนว่านายทำมากสุด แต่ก็เป็นประหนึ่งการรุมโทรม
แบบผสมกันมั่วเลย
- เธอได้กับไมก์จากงานปาร์ตี้เหรอ - เอาแล้วไง
โอเค
รู้อะไรมั้ย นี่ไม่ใช่เรื่อง การตายครั้งแรกของฉันแล้ว
นี่คงเป็นเพราะเธอเอากับไอ้...
ไอ้สารเลวหน้ายังกับหนุ่มตังเก มนุษย์ขนมปังขิงไอริชเวรนั่น
เอาละ พวก
เรื่องแรกนะ มือของหมอนี่โคตรนิ่มเลย
ในชีวิตเขาไม่มีทางเคยเป็นอีแจ๋วซักวันแน่
ไม่ต้องพูดถึงเรื่องหลีสาวสะบั้นนั่นหรอก
และเรื่องที่สอง ฉันอยากบอกว่า เรื่องเซ็กส์นั้นไม่ได้ดีเท่าไหร่
กลางๆ น่ะนะ และไม่มีทางทำให้เกิด
เรื่องราวแดนพิศวงบ้าบอ
ของพหุภพหักเหทั้งหมดนี้หรอกนะ
เพลาๆ หน่อย นายไม่ได้ดูเจ๋งในแบบบูคาวสกี้นะ
ฉันอึ๊บเธอได้เก่งกว่าไมก์นะ
โห เหมือนมีใครเพิ่งท้าทายจิ๊มิฉันเลย
เอาเลยมั้ยล่ะ
อยากเห็นการอึ๊บของมนุษย์ขนมปังขิงใช่มั้ย
โคตรอยากเห็นเลย
เรียกฉันว่าเบียทริซสิ
เบียทริซ
เฮ้ ฉันนอกใจนาย
แต่นายก็จะเอาฉันอยู่ดีแหละ แล้วนายก็จะแต่งงานกับฉัน
ฉันเอากับอะไรก็ได้
ฉันเอากับ...
พิซซ่า
- หลับเหรอ - พิซซ่ากับทุกอย่าง
- เร็วเข้า แสดงบทบาทสิ อย่าหลับ - ฉันคือไมก์ ใช่ ฉันคือไมก์
- ฉันคือไอ้อ้วนไมก์ ฉันจะแสดงลีลาเด็ด - โอเค
- ใช่ เธอ... เธออยากเอาตอนนี้ใช่มั้ย - ใช่
ได้
ไอ้ระยำ
เฮ้ นี่ ฮอร์ส
นี่ นาย
นาเดีย
ฉันเอง เพื่อนของนาย นายตัดผมให้ฉัน
ฉันไม่รู้จักเธอ
ก็ได้ ใจเย็นก่อนนะ นี่ นายใส่ไซส์อะไร
หมายความว่าไง
- ตามฉันมา - ตกลง
เราจะไปไหนกันเหรอ
ฉันมีของน่ะ
ฉันชอบความสนิทสนมตามโอกาส มากกว่าความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกว่านั้น
และชอบคนแปลกหน้ามากกว่าคนอื่นๆ เพราะมนุษย์มันเชี่ย
ฉันเคยมีหุ้นส่วนทางธุรกิจครั้งนึงในยุค 90 ตอนที่เรากำลังสร้างเว็บลับ
แล้วเขาก็โดนจับเพราะมันเป็นการหลอกลวง และรัฐบาลของเราก็หลอกลวง
และพอฉันเข้าใจแล้ว มันเป็นแค่เรื่องโกหก ฉันเลิกอย่างเด็ดขาดเลย
นายรู้ได้ไงว่านายเป็นของจริง
นายคิดว่าเราต้องการให้คนเป็นพยานเหรอ
ฉันอยู่ที่นี่
ถึงได้รู้ไง
ฉันดีใจที่เสียทุกอย่างไป
เทคโนโลยี เงินดิจิทัล...
ทุกอย่างเป็นเรื่องเก๊
เธอไม่ได้ต้องการอะไรพวกนั้นเลย
ยิ่งเธอสะสมของมากเท่าไหร่...
เธอก็ยิ่งใช้พื้นที่มากเท่านั้น
คนชี้ตัวฉันไม่ได้เพราะ...
พวกเขาจำฉันไม่ได้
ฉันเป็นเงามืดน่ะ
ฉันคิดว่าตอนนี้ฉันก็เป็นเงามืดเหมือนกัน
นั่นทองจริงรึเปล่า
- ทำไมล่ะ - มันหนักไป
ครั้งหน้าเอาถุงพลาสติกมานะ
- เฮ้ - ไง
นิยายไปถึงไหนแล้ว
ฉันเขียนบทสนทนาไม่ได้ ทำให้ฉันรู้สึกเหมือนฉันไม่รู้ว่าคนคุยกันยังไง
มันก็เหมือนกับการกลืนนั่นแหละ
ถ้านายคิดถึงมัน นายจะทำไม่ได้อีกเลย
ตอนนี้ฉันคิดถึงมัน ก็กลืนไม่ได้
นายรู้จักอลันนี่ เขามาที่นี่คืนนั้น
- คืนไหน - อลัน ซาเวอรี่ นายรู้จักเขาได้ไง
เราเป็นเพื่อนสนิทกัน
เราทำงานโรงงานอาหารกระป๋องที่อลาสก้า
เดี๋ยว อะไรนะ
ล้อเล่นน่ะ เราอยู่ชมรมพี่น้องในมหาลัยน่ะ
โรงงานอาหารกระป๋องนั่นเยี่ยมเลยนะ ฉันเขียนไว้ในนิยายของฉันแล้ว
นี่จ่ายให้เพื่อนฉันนะ ไม่ต้องทอน
- ขอบใจนะ เฟอร์ราน - ราตรีสวัสดิ์
เฮ้ อลัน รู้อะไรมั้ย พวก
เราได้เจอกันแล้วในคืนที่เป็นรอบแรกของเรา
เธอไปไหนมา
ฉันไม่คิดว่าฮาวเวิร์ด ฮิวส์จะโผล่มานะเนี่ย
นายสำรวจของของฉันเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าเธอไปไหน และฉันหารองเท้าไม่เจอน่ะ
ฉันเริ่มหามันแล้วจากนั้น... ฉันก็เอานิสัยฉันมาใช้น่ะ
- นายก็เลยสำรวจของของฉันเหรอ - ฉันทำความสะอาดน่ะ
ทำความสะอาด
ฉันเจอมันอยู่ใต้เตียงน่ะ
นายเคยคิดบ้างมั้ยว่าที่ของพวกนี้อยู่ใต้เตียงฉัน
เพราะฉันต้องการให้มันอยู่ใต้เตียงฉันไง
มันจะเริ่มต้นใหม่แบบที่เธอพูด มันจะกลับไปเป็นแบบที่เธอเคยเก็บไว้
เลวมากที่ยุ่งกับของของฉัน เลวมากที่แตะต้องของพวกนี้
เลวมากที่เป็นไอ้หน้าโง่
- ไสหัวออกไป - ฉันขอโทษ
เราต้องการกันนะ ฉันต้องการเธอ เธอต้องการฉัน
ฉันพูดติดขัดเหรอ
- ฉันไม่มีรองเท้าน่ะ นาเดีย - จะบ้าตาย ไสหัวออกไปซะ!
- โทษที - ออกจากบ้านฉันไปเลย
โธ่เว้ย!
ดูรูปเก่าๆ พวกนี้ของหนูกับแม่...
มันทำให้หนูประสาทกินน่ะ รูธ
ตอนที่แม่พยายามจะใช้ยี่ห้อเบ็ตตี้ บูป
แม่มีบริษัทออกใบอนุญาต
มันมีแต่พวกผ้าขนหนูเบ็ตตี้ บูป นาฬิกาแขวนกับนาฬิกาข้อมือเบ็ตตี้ บูป
- นั่นมันอะไรกัน - ที่รัก เธอต้องให้อภัยแม่นะ
ฟังนะ เธอไม่อยากใช้ชีวิตต่อไปเหรอ
จะบอกให้นะ รูธ จริงๆ แล้ว...
มนุษยชาติ... ตีค่าสูงไปหน่อยมั้ย
เราต้องการคนอื่นๆ
คนอื่นๆ เป็นพวกกาก
- งั้นก็ให้อภัยพวกเขา - ให้ตาย
นั่นเป็นสิ่งที่ฉันทำกับเธอ
แค่... ลองดูสักครั้ง
ได้ๆ คัก ซาเมียก
แก๊สบ้านคุณรั่วนะ
แม่งไม่มีเนื้อสัตว์เลย
ติดคอ
- สาวเจ้าของวันเกิดแสนหวาน สนุกมั้ย - มันไปไหน
- อะไรเหรอ - กระจกในห้องน้ำ
กระจกอะไร ไม่เคยมีกระจกในห้องน้ำนะ
มันเป็นการบ่งบอกถึง ความหลงตัวเอง... และเปล่าประโยชน์...
และอุตสาหกรรมความสวยความงาม
(เอ. ซาเวอรี่)
อลัน!
อลัน เร็วสิ เปิดให้ฉันเข้าไป
เร็วสิ นาย
- นี่ มันไม่มีกระจกน่ะ อลัน - ไม่มีกระจก ฉันรู้
ฉันรู้ ฉันเหมือนกัน
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ทำไมมันหายไป
ไม่รู้สิ
ฟังนะ ฉันขอโทษที่ตะคอกใส่นาย ทั้งที่นายแค่พยายามทำดีน่ะ
ฉันแค่ไม่อยากจัดการเรื่องนี้อยู่คนเดียว
ฉันขอโทษเหมือนกัน
ฉันต้องบอกอะไรบางอย่างกับเธอ ฉัน...
ฉันจำได้แล้ว
อลัน ไม่เป็นไรนะ คือว่า...
ไม่ ฟังฉันนะ ฉันจำการตายครั้งแรกของฉันได้
ฉันกระโดดตึกลงมา
ฉันฆ่าตัวตาย
คำบรรยายโดย จริยา จริยวิชัย