NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Dziesięć.
Afirmacje dla sukcesu.
Jestem piękny.
Jestem kochany i zasługuję na miłość.
Panuję nad sytuacją.
- Jestem piękny. - Jestem piękny.
Jestem kochany i zasługuję na miłość.
Panuję nad sytuacją.
Jestem piękny.
Jestem kochany i zasługuję na miłość.
- Dziękuję. - Przyjemność po mojej stronie.
Bardzo dziękuję.
Miły chłopak.
- Jestem piękny. - Jestem piękny.
- Jestem kochany i zasługuję na miłość. - Jestem kochany i zasługuję na miłość.
- Panuję nad sytuacją. - Panuję nad sytuacją.
- Maxine mnie zaprosiła. - Panuję nad sytuacją.
- Jesteś? - Wiem, ale próbuję
znaleźć gościa, którego spotkałam ostatnio.
Czuję się wyjątkowy.
Nie chodzi o seks. Jest bezdomny.
Panuję nad sytuacją.
Na razie.
Jesteś wcześnie.
- Wyglądasz... - Dzięki.
- Co tam? Wydajesz się... - Zawsze tak mówisz.
- Zawsze mówię... - Zawsze.
Rutyna to niesamowita sprawa, Beatrice. Stajemy się tym, co powtarzamy.
Czy to jedna z twoich afirmacji?
- Gdzie twoje torby? - A twoje?
- Musimy porozmawiać... - Tak, porozmawiajmy.
Świetna pora na rozmowę.
Przed wyjazdem na planowany od miesięcy tygodniowy urlop.
Muszę się napić.
Mów, Beo.
Wyglądasz na zestresowaną.
Prawie jakbyś sobie uzmysławiała,
że może będzie trudniej, niż przypuszczałaś.
- Ktoś ci powiedział... - Że ze mną zerwiesz? Nie.
Ty mi powiedziałaś.
Przestań bawić się w te gierki.
Po co to robisz? Żeby mnie upokorzyć?
- Żebym czuła się źle? - Tak!
To nie miało się stać.
Nie.
Na tym polega problem. Próbujesz wszystko naprawiać.
Mogę naprawiać, jak przed chwilą.
Nie mogę już.
- Potrzebujesz pomocy. - Miałem się oświadczyć.
Przepraszam.
Do zobaczenia później.
Kurwa!
Zerwanie czy urodziny?
Urodziny.
Dobra.
OD F Spotkamy się na kawie?
DO F Pewnie, do zobaczenia za godzinę.
Myślałam, że wyjeżdżasz na weekend.
- Zerwałem z dziewczyną. - O nie.
Nie musisz karmić Boba Fett.
- Dobra. - Jak się umawialiśmy?
Pięćdziesiąt za tydzień? Masz stówę.
Dobra, dzięki.
Świetnie się składa,
bo pewnie bym zabiła tę rybę.
Mogę o coś zapytać?
Pewnie.
Mieszkamy w jednym budynku i przechodzimy obok siebie.
Co o mnie sądzisz?
- Nic. - Serio, gdybyś miała wybrać...
Gdybyś mi nie płacił, nie rozmawiałabym z tobą.
Dobra, dzięki. Dzięki za szczerość.
Jaja se robisz.
Miałeś się oświadczyć?
Od kiedy cię znam, jesteś z Beatrice.
Na studiach związki na odległość to niewypał.
Nie jest dla mnie odpowiednia.
Rozpierniczyłeś sobie całe życie i zachowujesz spokój seryjnego mordercy.
Sądzisz, że można poprawić swoje życie?
W końcu jestem w sytuacji, kiedy mogę robić, co trzeba.
Rozumiesz?
Przyjdziesz na kolację?
Będziemy z Sheree zachwyceni. W piątkowy wieczór.
Kiedy by nie wypadł piątek, przyjdę.
ARMIA ZBAWIENIA
Dzień dobry, jestem umówiony z doktor Zaveri.
Alanie, co się stało?
Co tu robisz? Przeziębiłeś się?
Nie, chcę ci coś powiedzieć.
Nie powinieneś być w pracy? Nie możesz opuszczać.
- Próbuję powiedzieć... - Nie możesz znów nie chodzić do pracy.
- To, co chcesz powiedzieć, może zaczekać. - Oświadczyłem się Beatrice.
Zgodziła się?
Tak.
Oczywiście.
Tak się cieszę.
Ja też.
Tylko poczekaj. To wszystko zmieni.
Wiem, masz rację.
Jadę w górę.
Nastąpiła tymczasowa awaria prądu.
Nie!
Wszyscy na podłogę.
Hej, nie słyszałeś nowiny? Zaraz umrzemy.
To nic. Umieram cały czas.
Ja też.
Kurwa.
Dobra, chwila.
- Hej, Alanie. - W windzie jest kobieta.
Kobiety nie lubią chodzić po schodach.
Jesteś kochany i zasługujesz na miłość.
Panuję nad sytuacją. Zasługuję na miłość. Jestem piękny i kochany.
Nie powiedziałeś słowa od wejścia.
Boję się.
Przepraszam.
Co teraz?
Mów, Beo. Wyglądasz na zestresowaną.
Prawie jakbyś sobie uzmysławiała,
że może będzie trudniej, niż przypuszczałaś.
Ktoś ci powiedział o Mike’u?
Mike’u?
Spałaś z Mikiem?
Ruchałaś piernikowego ludzika?
Nie nazywaj go tak.
Ty go tak nazywasz.
Niedobrze mi.
Będę wymiotować.
Zdradziłaś mnie ze snobistycznym, protekcjonalnym koszmarkiem.
Nawet go nie znasz. Nie interesuje cię...
To z nim wiecznie rozmawiasz przez telefon?
To dlatego spotykacie się, by omawiać twoją pracę
o Philipie Rothcie, czy jak mu tam?
Mówię po raz tysięczny, że chodzi o Updike’a i obraz przedmieść.
Jak mogłaś mi to zrobić?
Po prostu się stało.
Wielokrotnie.
Było mi coraz trudniej powiedzieć ci.
Jesteś wrażliwy.
Gdybym powiedziała coś niezupełnie zgodnego albo niemotywującego,
wybuchłbyś.
Albo może...
Nie wiem…
Zrobił sobie krzywdę.
Wtedy się zorientowałam,
że na taką rozmowę nigdy nie będzie odpowiedniej pory.
Kurwa.
Jeśli są dwie, jedna zabija drugą.
UNIWERSYTET
POZNAJ WYKŁADOWCÓW WYDZIAŁU HUMANISTYCZNEGO
PROFESOR ANGLISTYKI I LITERATURY PORÓWNAWCZEJ
- Hej. - Dzień dobry.
Jestem Liana, witamy w Garrett’s.
Coś specjalnego na dzień matki lub urodziny?
Obie wiemy, że nie jestem typem kupującej.
Dziękuję za pomoc, mimo że nie ma tu innych klientów.
Lepsze to niż krzyżówka.
Jest takie schorzenie, które polega na niepamiętaniu twarzy.
Afazja twarzy?
Tak.
Mam to, ale z imionami.
Robi mnie pani w chuja.
Ludzie często to robią, więc...
Nie, to prawdziwa choroba.
Jak się nazywa?
Afazja imion.
Bardzo poważne schorzenie. Może pani wyguglować, jak wyjdę.
Był tu mój chłopak, kupił mi pierścionek zaręczynowy.
Gratulacje. To cudownie.
Bardzo dziękuję. To wspaniale. Ekscytujący okres.
Chcę się upewnić, że kupił właściwy pierścionek.
Ma około metra osiemdziesięciu, jest po trzydziestce.
Ma zatrważająco dobrą postawę. Stoi bardzo prosto.
Jak ta ręka, tylko że kręgosłup.
Wygląda trochę jak Derek Jeter,
który oczywiście cały czas siedzi na siłowni
i jest skrajnie zadbany, ale nie dlatego, że jest próżny,
ale bardzo kompulsywny.
Bingo. To mój dziwak.
Był tu ze 20 razy
i w końcu wybrał najprostszy pierścionek.
Bez obrazy.
Nie ma sprawy.
Wie pani, jak się nazywa?
Czy ja wiem, jak się nazywa pani chłopak?
Tak.
- To bardzo dziwaczne. - Nie może pani sprawdzić?
Kłamie pani i czas już iść.
Nie kłamię. Może pani kłamie. Pani jest kłamczuchą.
To pani chłopak.
Tak.
Oskarża mnie pani o spanie ze swoim chłopakiem?
5% RABATU ZA KOMENTARZ W SIECI
Wie pani co?
Przyszła tu pani dowiedzieć się czegoś,
bo chce pani sprzedać prezent.
Chce pani go zanieść do lombardu?
- Proszę już iść. - Nie wie pani, jak się nazywa?
- Wynocha! - Nie ma sprawy.
Gratuluję instynktu. Rozumiem, czemu ufają pani z tą biżuterią.
Co za brednie.
Na razie.
No, już.
BIŻUTERIA GARRETT’S
Alan Zaveri.
Komuś posmakowała szoarma.
- Chcesz o tym pogadać? - O czym?
O rozstaniu.
- O Beatrice. Tym dupku Mike’u. - Nie ma o czym mówić.
Jak długo to trwa?
Nie pytałem. Nie pytałem o wiele spraw.
Ja bym zapytał
o tak wiele rzeczy.
Nigdy nie lubiłem Beatrice.
Co?
Nie mówiłem nic wrednego, bo zawsze była przy tobie.
Sheree zdradziła mnie raz, na samym początku.
Nie mówiłeś.
Byliśmy na terapii par.
W końcu się polepszyło.
Ale chciałem wiedzieć wszystko.
Ile razy to zrobiła,
gdzie,
kim był ten facet.
Czy zamierzała to powtórzyć.
- Ja nie mogę. - Czemu?
Nie chodzę na terapię.
Wiem, ale może warto spróbować?
Sean pomógł mnie i Sheree rozwiązać problemy.
Obecność trzeciej osoby pozwoliła spojrzeć na nie inaczej.
Dam radę sam.
Nikt z niczym nie radzi sobie sam.
Hej, Coco, jestem kumpelą Alana, z sześć L.
Domofon mu się zepsuł. Możesz mnie wpuścić?
- Skąd wiem, że nie jesteś morderczynią? - Dzięki błyskotliwej osobowości?
- Ilu ludzi zamordowałaś? - Żadnego.
Tak powiedziałaby morderczyni.
Serio?
My się znamy? Co to, kurwa, jest?
Hej, chciałam się włamać, ale to chyba sprawdza się
tylko w filmach.
Jak mnie znalazłaś?
Jesteśmy sąsiadami. Mieszkam na rogu 5. Ulicy i B.
Dziękuję, ale nie.
Nic nie sprzedaję.
Nie sądzisz, że to dziwne, że mieszkamy niedaleko siebie?
Czy to coś znaczy?
Czy jesteśmy martwi? Czy jesteśmy tą samą osobą?
Rozważam kilka teorii.
Ta, że jesteśmy tą samą osobą, jest moją ulubioną.
- Jak miałoby by to... - Patrz. Czujesz?
Boli? Mnie boli.
Przestań...
Słuchaj, też nie jestem tobą zachwycona.
Ale jesteś teraz jedynym tropem.
- Tropem? - Podpowiedzią.
Jak wybrnąć z tej sytuacji.
Nie można z niej wybrnąć.
Mnie się podobało. Panowałem nad sytuacją, wiedziałem, co będzie.
Potem ty skusiłaś mnie do pójścia dziwną ścieżką, jak rakowata syrena.
- Nie ma za co. - Nie dziękuję ci.
Pojawiłaś się i wszystko się poplątało.
Dowiedziałem się czegoś, czego nie chciałem wiedzieć.
Beatrice, z którą jestem od dziewięciu lat, zdradza mnie.
To cios.
Gdybyś chciał się spotkać, będę na moich urodzinach wczoraj wieczorem.
- Restartujesz się w urodziny? - Tak.
Impreza jest w starej jesziwie na 10. Ulicy. Nie da się przegapić.
Widzę, że Beatrice wytrąciła cię z równowagi,
ale właśnie się poznaliśmy, więc to nie moja wina.
Z tego, co widzę, siedzimy w tym razem.
Albo, jeśli pomyślisz o wpływie Faulknera na Williama Styrona.
Protagonistę Styrona,
żyjącego ze spuścizną byłego właściciela niewolników.
Układa się to
bardzo zgrabnie na wierzchu antynarracji
ocalonych z niemieckiego obozu koncentracyjnego.
Mamy więc bohatera,
który jest nękany,
a może romantycznie zmuszany przez grozę...
Przepraszam. To prywatny gabinet.
Pierdol się!
Co się dzieje?
Puszczaj!
- Odejdź. - Nie!
- Proszę odejść. - Kurwa.
- Dupek! - Kim pan jest?
Chłopakiem Beatrice.
- Tak? - Jesteś Alan.
- Znasz tego gościa? - To...
Wszystko w porządku, możesz iść.
- Nie znasz mnie. - Alanie, posłuchaj.
Możemy o tym porozmawiać.
- Dość już! - Idę!
Alanie,
ona jest nieszczęśliwa.
Ja jestem tylko wymówką do odejścia.
Idź pan w diabły.
- Jak twarz? - Dobrze.
- Tak? - Tak.
To dobrze.
Lustra już nie ma, więc nie wiem.
Dwanaście.
Zniknął.
Napisy: Małgorzata Ciborska