ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Βρώμη.
Γαμώτο.
Τι διάολο έχει μέσα αυτό;
ΔΕΥΤΕΡΑ 11:30 Π.Μ. ΣΥΣΚΕΨΗ - ΚΩΔΙΚΕΣ
Γαμώτο.
Γεια, Νέμο.
Η κατσαρίδα είμαι.
"Στα 87, η Ντολόρες Oυέρτα είναι σύμβολο των ατομικών δικαιωμάτων.
Ξεκίνησε το κίνημα των αγροτών με τον Σεζάρ Τσάβεζ,
ενώ μεγάλωνε 11 παιδιά μόνη της". Το λατρεύω.
Πρόκειται για κάποιο μήνυμα που σπονσοράρει η Wikipedia;
Όχι, διαβάζω ένα άρθρο σε μια έντυπη εφημερίδα.
-Τρελό. -Την πιστεύεις αυτήν την Ουέρτα;
Έντεκα παιδιά.
Εγώ δεν έχω ούτε ένα. Έχει δυο διαζύγια. Εγώ έχω μηδέν διαζύγια.
Μαξ, αν σε παρηγορεί, σου υπόσχομαι ότι κάποια μέρα θα πάρεις διαζύγιο.
Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ.
Το πας κάπου;
Συλλογίζομαι τη ζωή μου και τις επιλογές μου.
Συγγνώμη για χθες.
Παραφέρθηκα. Το μαγείρεμα μ΄αρέσει, αλλά αλλάζει την προσωπικότητά μου.
Σε συγχωρώ, Μαξίν.
Και είσαι φοβερή οικοδέσποινα.
Αυτό που θέλω πραγματικά να μάθω, είναι...
Ναι;
Από πού πήρες τον ισραηλινό μπάφο;
Από τον Γουόρντογκ.
Πουλάει τώρα; Νόμιζα ότι απλώς αγόρασε το μπαρ στην Έβδομη.
Καλά, δεν πουλάει ακριβώς.
Γι' αυτό αποφεύγει να λέει ότι το κάνει. Είναι πολύ κλειστός τύπος.
-Έχει ακόμα το τηλέφωνο με κωδικό 917; -Ναι.
Θα μου πεις τι τρέχει;
Θα σου έλεγα,
αλλά νομίζω ότι αν σου εξηγήσω, θα αποκτήσουμε κι οι δύο ανεύρυσμα.
Οι φίλοι σου δεν μπορούν να σε βοηθήσουν αν δεν θέλεις, όπως έχω ξαναπεί.
Το ξέρω.
Πρέπει να σε κλείσω. Τα λέμε μετά.
Γεια.
Εδώ είσαι!
Είκοσι τρία, δεκατέσσερα.
Και... είκοσι ένα.
Όχι! Είκοσι δύο.
-Και ξέρεις γιατί 22; -Γιατί;
Γιατί πριν από 22 χρόνια, πέθανε η γιαγιά μου.
Δεν ήταν ξαφνικό...
Γεια, Καμίλ, τι κάνεις;
Ήμουν και καλύτερα, Νάντια. Εσύ;
Δόξα να 'χει ο Αλλάχ!
-Ωραίο πουκάμισο. -Ευχαριστώ.
Ήταν χολέρα, μια εξουθενωτική ασθένεια και απαίσιος τρόπος να πεθάνεις.
Συνήθως δεν είναι θανάσιμη.
Φεράν, πώς είναι ο φίλος σου που ήταν εδώ χθες βράδυ και ήταν χάλια;
-Ποιος; -Δεν ξέρω. Δεν είδα καλά.
Ήταν μεθυσμένος και απελπισμένος.
-Με συγχωρείς. -Συγχωρεμένος.
Δεν ξέρω τι λες. Χθες το βράδυ ήταν ήσυχα εδώ.
Όχι, ήρθε ένας τύπος. Φίλος σου. Έριξε κάτι πράγματα.
Βλέπεις κάποιον άλλον εδώ;
Και βέβαια.
Γεια, Γουόρντογκ.
Γεια, είμαι η Νάντια Βάλβοκοφ.
Άκου, φίλε, ξέρω πως τις Δευτέρες δεν δουλεύεις,
αλλά είναι ανάγκη να μου τηλεφωνήσεις.
Είναι σημαντικό. Σ' ευχαριστώ.
ΠΡΟΣ ΤΖΟΝ
ΚΑΠΝΙΣΕΣ ΚΑΝΕΝΑΝ ΜΠΑΦΟ ΤΗΣ ΜΑΞΙΝ ΧΘΕΣ ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ;
ΚΑΠΟΙΑ ΠΕΡΙΕΡΓΑ ΜΥΑΛΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ.
ΕΠΙΣΗΣ, ΓΕΙΑ.
Προσπαθεί να πάρει τη μαμά μου για να μάθει πράγματα,
αλλά δεν ξέρει ότι η μαμά μου μ' αγαπάει.
Χριστέ μου!
Ας αρχίσει η αξιολόγηση.
Ντέρεκ, φοβερή δουλειά.
Τσαντ, έσκισες.
Νάντια...
βρήκαμε ένα σφάλμα στον κώδικά σου.
-Οπότε... -Μπορώ;
Ναι, με την ησυχία σου.
-Ο Μπομπ άφησε ένα λάθος εδώ. -Σοβαρά;
Γι' αυτό δεν τρέχει σωστά. Περίμενε. Το φτιάχνω.
Δεν χρειάζεται να το κάνεις τώρα, Νάντια.
Κάποια στιγμή μέσα στη μέρα, εντάξει;
Γιατί όχι τώρα;
Η ζωή είναι σύντομη, άδραξε τη μέρα και λοιπά.
-Φιλ; -Ναι;
Εντάξει.
Αυτό ήταν. Ορίστε.
-Τέλεια. -Ωραία. Ευχαριστώ, Νάντια.
Σειρά του Τσαντ. Τσαντ, τι μας έχεις σήμερα;
Ο έμπορος ναρκωτικών μου. Θα του μιλήσω.
Επιστρέφω.
-Νάντια. -Γεια.
-Πάει καιρός. -Γεια, φίλε.
Πώς είσαι;
Λοιπόν... ήμουν και καλύτερα.
Εδώ μέσα μυρίζει όπως κάποιος μετά από κραιπάλη.
Οι κίνδυνοι του επαγγέλματος.
Δεν είναι τέλειο; Έχει και κρυφό δωμάτιο με σύνθημα.
-Τέλεια. Άκου, Γουόρντογκ. -Με πίεσες πολύ.
Το σύνθημα είναι Jodorowsky's Dune.
Φύτουλα!
Λοιπόν, αυτοί οι μπάφοι που πούλησες στη Μαξίν...
-Οι ισραηλινοί; -Ναι.
Τους έφτιαξα εγώ. Σου άρεσαν;
Έχουν κάτι άλλο μέσα;
Που θα μπορούσε να έχει ψυχεδελική επήρεια;
Μόνο κοκαΐνη.
-Από τον συνήθη προμηθευτή; -Από έναν καινούργιο.
-Ποιον; -Τι τρέχει, Νάντια;
Ποιος αγαπά τα ναρκωτικά πιο πολύ από μένα;
-Κανείς. -Ποιος γουστάρει όργια πιο πολύ από σένα;
-Αυτός εδώ. -Εσύ.
Και όμως, να 'μαι.
Έχω δοκιμάσει τα πάντα, και δεν υπάρχει τίποτα
που να με έχει κάνει να τα παίξω τόσο.
Αλλά αν δεν είναι τα ναρκωτικά, τότε είμαι εγώ, οπότε...
Ναι.
Ναι; Έτσι απαντάς τώρα στο τηλέφωνο;
Είμαι αφηρημένη. Τι έγινε;
Εσύ μου έστειλες μήνυμα.
Σωστά.
Σου συνέβη κάτι περίεργο χθες;
Πήγα σε πάρτι γενεθλίων και η εορτάζουσα δεν ήταν εκεί.
Νομίζω ότι η Μαξίν μού πάσαρε κάτι περίεργο χθες.
Δεν ξέρω πώς να πω σ' εσένα, σε εκείνη,
σε όποιον άλλο νοιάζεται για μένα,
ότι ζω μια πραγματικά τρομακτική εμπειρία,
ότι έχω τρελαθεί από φόβο,
ότι αμφισβητώ την ψυχική μου υγεία
κι ότι ίσως είμαι νεκρή.
Εμπρός;
Είσαι ακόμα εκεί;
Ναι. Απλώς ψάχνω να βρω πού κολλάω εγώ σε όλα αυτά.
Δεν ξέρω.
Ίσως...
να με βοηθούσες;
Θα ακύρωνα το ραντεβού μου και θα ερχόμουν να σε δω,
αλλά η πείρα με δίδαξε ότι όταν έρχομαι να σε σώσω,
εσύ την κάνεις με ελαφρά.
Αν έρθω εκεί, θα σε βρω άραγε;
Καλά. Ξέρεις κάτι; Κάνε μου μια χάρη, Τζον. Έτσι;
Άρχισε να πηδάς άλλες, εντάξει;
Πάνε έξι μήνες.
Πηδάω πολλές!
Να το δω και να μην το πιστέψω.
Γαμώτο!
Σκατά!
Γλυκό, εορτάζον μωρό, διασκεδάζεις;
Ναντ; Νέμο; Νάντια;
Jodorowsky's Dune.
Νάντια! Χρόνια και ζαμάνια.
Χρόνια πολλά.
Τι έχει μέσα αυτό;
Οι ισραηλινοί μπάφοι;
Ρώτα τον Ντάνιελ. Με βοήθησε να τους φτιάξω ως δώρο.
Καλά. Από πού είναι αυτή η κοκαΐνη;
-Δεν είναι κόκα. -Όχι;
Εντάξει, θα σας τα πω όλα.
Δουλεύω ένα νέο πράγμα για την κατάθλιψη.
-Αλλά είναι κλασική Κετ. -Κεταμίνη;
Έχει μεγάλη άνοδο και βοηθάει.
Ειδικά οι καρκινοπαθείς ανταποκρίνονται καλά
στο πρωτοποριακό αντικαταθλιπτικό.
Τέλεια. Χαίρομαι για τους καρκινοπαθείς, αλλά το πάρτι μου δεν ήταν γι' αυτούς.
Και τώρα εγώ πεθαίνω συνεχώς και... ξαναζώ την ίδια νύχτα.
-Πονάς; -Φαίνεσαι καλά.
Ναι. Δεν είμαι καλά, εντάξει;
Δείτε αυτό στο δάχτυλό μου.
Έτσι; Άφησε σημάδι.
Μετά πέθανα. Επέστρεψα.
Δεν είναι πια εδώ.
Έχετε ιστορικό ψυχασθένειας στην οικογένεια;
-Δεν είναι αυτό. -Ρωτάω επειδή...
Όχι. Δεν φταίω εγώ. Καταλάβετέ το, δεν μπορεί να φταίω εγώ.
Οπότε, εκ των πραγμάτων, φταίει η γαμημένη σας κεταμίνη.
Καταλάβατε; Ευχαριστώ.
Συγγνώμη που φωνάζω.
Περνάω μια πολύ δύσκολη, ατελείωτη νύχτα.
-Εντάξει. -Θα έρθουμε να σε πάρουμε.
-Γιατί; -Όχι, ας πάμε από δω.
Αυτόν τον τύπο εννοούσα.
Φεράν, αυτός είναι ο φίλος σου!
Πάλι;
Αυτά τα πράγματα είναι μπελάς!
-Γλυκό, εορτάζον μωρό! -Μη μου το δίνεις αυτό!
Ναντς, τι διάολο;
Έχει κεταμίνη για τρελούς και για καρκίνο.
Τι είναι αυτά που λες;
Ο Γουόρντογκ κι ο δρ Ντάνιελ μού το είπαν.
Πώς ήξερες για τον Γουόρντογκ;
Ποιος είναι ο δρ Ντάνιελ; Δεν δοκίμασες καν.
Την κάνω από δω.
Αυτό είναι "χέσε μέσα". Εντάξει;
Γαμώτο!
-Γλυκό, εορτάζον μωρό. -Γιατί το κάνεις;
Να ζήσεις, Νάντια, και χρόνια πολλά
Μεγάλη να γίνεις με...
Πρόσεχε.
Γαμώτο!
-Γλυκό, εορτάζον μωρό! -Άρρωστη φαντασίωση είναι;
Να κάνω αφέλειες;
Είναι σαν Το Παιχνίδι.
Είμαι ο Μάικλ Ντάγκλας!
Καλά πάει το πράγμα.
Γαμώτο!
-Εορτάζον μωρό. -Έχω άλλα στο κεφάλι μου τώρα.
Να βρω πώς θα κατέβω τη σκάλα.
Δηλαδή, δεν θέλεις κοτόπουλο;
Απομακρυνθείτε, γαμώτο! Κατεβαίνω τη σκάλα!
Γλυκό, εορτάζον μωρό!
Γιατί μου δίνεις μπάφο που δεν ξέρεις τι έχει;
Έχει κοκαΐνη.
Δεν είναι κοκαΐνη, Μαξίν.
Είναι κεταμίνη, και δεν έχω ξαναπάρει.
Φαίνεται ότι με γαμάει.
Πρώτον, από όσο ξέρω είναι κοκαΐνη,
αλλά δεν τα έστριψα εγώ.
Αν θες να είναι κεταμίνη, πάω πάσο.
Δεύτερον, έχουμε πάρει κεταμίνη. Στη βάπτιση του Λούις.
Και ήσουν μια χαρά.
Το είχα ξεχάσει.
-Γαμώτο! -Εντάξει.
Νάντια, σε παρακαλώ ηρέμησε.
Όλα αυτά τα έκανα για σένα, και τον μπάφο-έκπληξη,
-γιατί μ' αρέσει... -Γιατί με θεωρείς κατσαρίδα.
-Τι; -Δεν είμαι κατσαρίδα.
Εσύ είσαι η κατσαρίδα.
Γιατί με λες κατσαρίδα τώρα;
Γιατί με είπες εσύ.
Πότε; Δεν θα σε έλεγα ποτέ έτσι.
Μαξίν,
πρέπει να με βοηθήσεις.
Δεν με βοηθάς.
Δεν με βοηθάς καθόλου. Με σαμποτάρεις.
Θα σταματήσεις να φέρεσαι τρελά;
Θεέ μου! Δεν είμαι τρελή!
Εντάξει; Δεν είμαι τρελή!
Το μισώ όταν οι άλλοι με λένε τρελή!
Κατάλαβα, εντάξει;
Αυτό ακούστηκε κάπως τρελό.
Υπερασπίζομαι τον εαυτό μου. Εντάξει; Αυτή φταίει.
Ή απλώς είσαι τρελή.
Τι κάνεις;
Μη.
Δεν μπορείς να φύγεις. Είναι το πάρτι σου.
Γαμημένη Δευτέρα.
Λίζι;
Ξύπνα. Ξύπνησες;
Γεια.
Ευχαριστώ.
Γαμώτο!
Μπλέχτηκα σε κάτι πολύ όμορφο.
-Πού είναι η Μαξίν; -Δεν ξέρω.
Είναι Δευτέρα,
άρα κάνει Gyrotonics.
Θα με βοηθήσεις με κάτι;
Εντάξει, πεδίο ελεύθερο.
Λοιπόν, τι είχε η σκάλα;
Είναι μεγάλη ιστορία, με πολλαπλούς θανάτους.
Αυτό είναι πιο ασφαλές.
Κοίτα, φίλε.
Δεν είμαι τρελή.
Δεν κρίνω. Γουστάρω τρέλα.
Θα βοηθήσω κάποια να φτιάξει ζελέ αίματος
που θα κρεμαστεί σε ψεύτικη φυλακή του 13ου αιώνα.
Στράφηκε στο σωστό άτομο.
Δηλαδή, σε εμένα.
Κι εσύ το ίδιο.
Ευχαριστώ.
Θα πας πίσω στον γαμιστρώνα;
Πρέπει να πλυθώ.
ΔΕΥΤΕΡΑ 11:30 Π.Μ. ΣΥΣΚΕΨΗ - ΚΩΔΙΚΕΣ
Γάμησέ το.
-Γεια, Λίζι. -Γεια.
-Σ' αγαπάω. -Σ' αγαπάω.
Γύρισες πίσω στην αρχική ανάμνηση;
Ναι, είμαι εκεί, έξω από το σχολείο.
Εντάξει. Βλέπεις τη σκιά του άντρα.
Πώς σε κάνει να νιώθεις;
Παγωμένος.
Ανίσχυρος.
Ισχύει σήμερα αυτή η πεποίθηση;
Όχι.
Όχι, τώρα ξέρω πώς να ζητάω πράγματα για εμένα.
Όπως στον γάμο μου.
Και τι θα ζητούσες;
Θέλω...
η γυναίκα μου...
να μου μιλάει.
Ίσως μιλάς όταν κανονικά θα έπρεπε απλώς να σε αγγίζουν.
Ναι. Μπορείς να της ζητήσεις μια αγκαλιά;
Ναι.
ΡΟΥΘ ΜΠΡΕΝΕΡ ΔΡ ΨΥΧΟΛΟΓΙΑΣ
Ρούθι;
Γεια σου.
-Λοιπόν, θέλεις τσάι; -Όχι.
Δεν θέλω αυτό το κυριλέ νερό.
Θέλω να σου μιλήσω.
Εντάξει.
Τι έγινε, ζουζούνα;
Ίσως βαρύνει η συζήτηση.
Δεν πάμε στο γραφείο σου, σαν να είμαι ασθενής;
Δεν νομίζω ότι σου πάει.
Πάντα σου άρεσε η κουζίνα.
Γιατί μ' αρέσει η κουζίνα;
Λοιπόν... Διατροφή, ασφάλεια, θρέψη...
Όλα όσα στερήθηκες ως παιδί.
Που λες,
νομίζω ότι τα χάνω, ότι τρελαίνομαι.
Όχι, ποτέ δεν χρησιμοποιούμε εδώ αυτήν τη λέξη.
Δεν θα αρχίσουμε τώρα.
Ποια ήταν η διάγνωσή της; Τι σκατά είχε;
Μη συγχέεις τη μητέρα σου με το πρόβλημά της.
Χθες το βράδυ πέθανα.
Τι εννοείς;
-Χθες είχα γενέθλια. -Σωστά.
Πήγα στη Μαξίν.
Τσακωθήκαμε και προσπάθησα να φύγω.
Έπεσα από τη σκάλα και έσπασα τον λαιμό μου.
Και πέθανα.
-Μάλιστα. -Μάλιστα.
Και μετά βρίσκομαι ξανά στο πάρτι.
Πάω να φύγω.
Πέφτω από τη σκάλα και σπάω τον λαιμό μου ξανά.
Εντάξει; Οπότε...
Πέθανα.
Τέσσερις φορές.
Επίσης, εξαφανίστηκε κυριολεκτικά η γάτα μου.
Πέρασες πολύ δύσκολη εφηβεία.
Τρομάξαμε πολλές φορές, έτσι;
Και πάντοτε σου έλεγα, αν τα πράγματα γίνουν τρομακτικά,
να μου πεις...
Πικάπ, Ρουθ. Πικάπ.
Είσαι σίγουρη;
Να πάρω τον δικό μου στο Μπέλβιου;
-Είναι το καλύτερο ψυχιατρείο; -Σίγουρα το πιο κοντινό.
Θα ερχόμουν μαζί, αλλά έχω κωλογόνατα.
Οπότε θα πάρω ταξί και θα σε βρω εκεί.
Δεν θα είσαι μόνη, εντάξει;
Εντάξει. Σ' αγαπάω.
Αφαιρέστε κοσμήματα και κορδόνια, παρακαλώ.
Δεν έχω κορδόνια.
Τότε, μας δίνετε το μενταγιόν;
Ξέρετε, ήταν της μητέρας μου.
Οπότε δεν θα το ήθελα.
Ονοματεπώνυμο;
Νάντια Βάλβοκοφ.
Β-Α-Λ-Β-Ο-Κ-Ο-Φ.
Όπως Βόλβο, αλλά με πιο πολλά γράμματα και δυσλεξικό.
Αυτοτραυματιστήκατε το τελευταίο 24ωρο;
Όχι επίτηδες, όχι.
Μήπως επρόκειτο να το κάνετε;
Όχι. Με τίποτα.
-Τι μέρα έχουμε; -Δευτέρα.
Βρίσκεις γράμμα με γραμματόσημο, τι κάνεις;
Έχει το όνομά μου;
-Ποιος είναι ο πρόεδρος; -Τι κάνετε εκεί;
Έχουμε κοκκινομάλλα εδώ;
Φωτιά στην τρύπα!
Φίλε, φιλάς τη μαμά σου με αυτό το στόμα;
Η μητέρα μου με αγαπάει πάρα πολύ.
-Θες βοήθεια με το μενταγιόν; -Αποφάσισα να μην το βγάλω. Κοιτάξτε.
Αν έχω τη δυνατότητα να πω ότι δεν θέλω να υπακούσω,
δεν σημαίνει ότι έχω αρκετή διαύγεια για να είμαι αυτόνομη;
-Έχει αρκετή διαύγεια. -Μα απάντησε στις ερωτήσεις πολύ γρήγορα.
Μάλιστα. Δεν ξέρω τι ακριβώς τρέχει με εμένα,
αλλά ένα ξέρω στα σίγουρα.
Δεν θα αποφασίσουν κάποιοι μαμάκηδες αν είμαι τρελή ή όχι.
Οπότε, ευχαριστώ. Την κάνω.
Όχι, αν δεν καθίσεις, θα πρέπει να σε δέσουμε.
Δεσποινίς Βάλβοκοφ, σας δίνω ένα ήπιο ηρεμιστικό.
Αφήστε με να φύγω! Αφήστε με!
-Ήρεμα. Ράιαν; -Προσπαθώ.
Τι τρέχει εκεί πίσω;
Κανείς δεν μας κλείνει μέσα.
Ας γαμήσουμε το πάρτι για τα καλά.
Εδώ είσαι. Σε έχασα.
Διασκεδάζεις.
Πλάκα κάνεις; Είναι το καλύτερο πάρτι όλων των εποχών.
Θα κάνουμε ό,τι θέλουμε και θα γαμήσουμε όποιον θέλουμε.
Δόξα τω Θεώ, αφού μαγείρεψα Πέμπτη.
Πέμπτη. Τι ιδέα!
Τι εννοείς;
Φίλε, ποτέ πια δεν θα είναι Πέμπτη.
Θα είναι πάντα αυτό το πάρτι.
Κι εμείς θα ερχόμαστε ξανά και ξανά.
Και γύρισε το μωράκι μου, ο Τζόνι.
Δεν θα αλλάξει ποτέ τίποτα.
Υποτιτλισμός: Ελιάνα Τσακίρη