Atları Seven Kız
Erken kalkmışsın.
Evet. Lottie delirmiş hâldeydi, ben de dolaşmaya çıkardım.
Lottie mi?
Yemek hazırladım.
Evet, biliyorum.
-Hey, bir şey soracaktım… -Kapıyı çalman lazım.
Pardon. Unutuyorum.
Kendi alanıma ihtiyacım var. Herkes ne zaman isterse giriyor.
Sadece ikimiziz.
Perde olmasının bir sebebi var. Kendi hayatım var.
Sürekli alanımda olmana ihtiyacım yok.
Bugünlerde bana çok kızgın gibisin çocuk.
Değilim. Ve çocuk da değilim.
Annen burada olsaydı seninle nasıl konuşacağını bilirdi.
-Yaşadığın bu değişimler hakkında. -Tanrım.
Hayır… Yani evet, onlar da. Bütün duygularınla ilgili, demek istedim.
Senin yaşındayken ben açtım ya da aç değildim.
Peki. Annem yüz yıl falan önce öldü.
Belki de hayatına devam etme zamanıdır.
Haklısın.
Kasabada biraz işim var. Gelmek ister misin? Eski günlerin hatırına?
-Burada kalmayı tercih ederim. -Tek başına mı?
Yalnız değilim. Lottie var.
Peki şu kız ne oldu? Yolun aşağısında oturan hani?
Rahibin kızı mı?
Arkadaşın değil mi?
Yani bebekken tarlanın etrafında koşturmamız
arkadaşız anlamına gelmez.
Belki o da atları seviyordur. Birlikte binebilirsiniz.
Millie yan binmek ne demek, eminim onu bile bilmiyordur.
Ben onu severim.
Topluma aykırı hareket ediyor.
Buradaki kızların çoğu için bunu söyleyemezsin.
Akşam görüşürüz çocuk. Seni seviyorum.
Hoşça kal.
Gel bakalım.
Çok güzelsin.
Başınız sağ olsun hanımefendi.
Size detayları anlatarak rahatsızlık vermeyeceğim
ama babanızın Bay Silas McCall isimli birine yüksek miktarda borcu varmış.
Ve Bay McCall o parayı almaya çalıştığında
babanız silah çekmiş.
Bay McCall da onu vurmuş. Nefsi müdafaa yani haklı sebepten.
Atı nerede?
Şehre atıyla gelmedi mi?
Atlar hep kaçarlar hanımefendi. Ama bir ilan asarım.
Cesedi eve götürmek için yardım gerekirse söyleyin.
Ne mutlu yaslı olanlara çünkü… çünkü onlar teselli edilecekler.
İyi bir zamanlama değil Millie.
Baban için üzüldüm.
Ben de.
Bir şey ifade eder mi bilmem ama bir gün cennette buluşmayı umarım.
Gerçekten mi?
Babamla cennette takılmak için can atıyorsun, öyle mi?
Evet.
Onunla Dünya üzerinde takılmamış olsan bile mi?
Yani çok yaşlıydı.
-Onun kıyafetlerini giymişsin. -Evet.
Yas sürecinin bir parçası mı?
Hayır. Bir iş için kasabaya iniyorum.
Yani kılık mı değiştirdin?
Öyle bir şey.
Keyfim yerinde değilse Virgil's Eczanesi'ne uğrarım.
Her zaman anında neşelendiriyor.
Virgil's'e gitmiyorum.
O alçak Silas McCall'u vurmaya, salona gidiyorum.
-Dur, ne… Şimdi mi yani? -Evet.
Doğru Silas olduğuna emin misin?
Çünkü… Silas M. var, Mary'nin babası.
-Bir de Silas F. var, Pearl'ün babası… -Millie. Kapat çeneni.
Hadi Lottie. Gidelim. Hadi.
-Aferin kızıma. -Jane.
Jane, bekle.
Beklesene Jane!
-Bana kurabiye mı fırlattın? -Ben de seninle geliyorum.
Neden gelesin ki?
Çünkü şu an bir arkadaşa ihtiyacın var gibi.
-Biz arkadaş değiliz. -Eskiden arkadaştık.
Ve şu saçınla ve yeleğinle kafan çok karışmış gibi görünüyorsun.
Erkek gibi intikam alacaksan erkek gibi giyinmelisin.
Ya da intikam almayabilirsin, bu da diğer seçenek.
Millie, peşime takılıp beni durdurmana ihtiyacım yok.
Bütün gün İncil'den alıntı yapmana da.
İncil. Kitap falan gibi bir şey mi?
Böyle sürmeyi nereden öğrendin?
Şerife de haber vermeliyiz.
Zaten biliyor ve umurunda değil.
Birinin ona hikâyenin tamamını anlatması lazım.
Mary'nin babası kafayı yedi ve hapse atılması lazım.
Günahlarından pişmanlık duyabilmesi için.
Sonra seninle kiliseye gidip affedilmek için dua edebiliriz.
Niyetlendiğin şeye niyetlendiğin için.
Hâlâ niyetliysen.
Hep böyle çok mu konuşurdun?
Evet. Sen hep o güçlü, sessiz tip oldun.
Okuldaki çocuklar seni dilsiz sanırdı, hatırladın mı?
-Selam ver. -Peki.
Günaydın Millie.
Gözlüğüne bayıldım.
Teşekkür ederim Eleanor.
-En son teknoloji… -Seninle dalga geçiyorlar.
Dur Jane, hayır. Lütfen bunu yapma.
Hayatın boyunca pişman olacaksın.
Ruhunda bir leke olarak kalacak.
Aptalca, şeytanca. Benimle ve tanıdığımız herkesle cennete gelemeyeceksin.
Ayrıca bence seni asarlar.
Burada kal. Atıma göz kulak ol.
Silas McCall'u arıyorum. Buranın sahibi, öyle değil mi?
-Evet ama burada değil. -Peki hangi cehennemde o zaman?
Bilmiyorum. Programını üzerimde taşımıyorum.
Yapmak istemedi Tanrım. Onu affet! Hepimizi affet!
-Ne oldu? -Sana dışarıda kalmanı söylemiştim.
Sen rahibin kızı değil misin?
Doğru.
Babana söyle, kiliseye gelmediğim için çok üzgünüm.
Son zamanlarda çok meşgulüm ve ben…
Gittiğimizde mesajınızı iletirim.
Şimdi gidiyoruz.
Gitmeden önce, Silas nerede?
-Bunu paylaşmaya mecbur değilsiniz. -Söyle bana.
Av gezisine çıktı, 30 km kadar kuzeyde.
Troublesome Nehri'nin oraya.
Ben olsam peşine yalnız düşmezdim.
Silahını çok hızlı çeker. Sinirlenmesi daha da hızlıdır.
-Yetmiş metreden sineği vurabilir. -Neden ki?
Ne "neden"?
Neden böyle bir şey yapsın? Sineği neden vursun?
Bunları alıyoruz.
Bu… Bu bilgiyi vermeniz karşılığında kefaret olarak.
Ne yapacağız?
Eve geri dönemeyiz. Artık kaçağız.
Sen geri dönebilirsin. Ailen anlayışla karşılayacaktır, eminim.
Şaka mı yapıyorsun?
Silah zoruyla salonu soyduğumu öğrenirlerse ne yaparlar, haberin var mı?
Silah zoruyla salonu soyan benim. Sen benim habersiz suç ortağımsın.
Eve geri dönersem
benim… yedi erkek ve kız kardeşime bakmam lazım.
Yemek yapmaya, temizliğe ve kiliseyi hazırlamaya yardım etmem lazım.
-Koca bulmam lazım. -İsa'yla evli olduğunu sanıyordum.
Peki. Tamam, tamam, peki.
Bu gece burada kalıyoruz. Kamp yapıp düşünüyoruz.
Sabah da kaçırıldığımızı ve/veya içimize geçici olarak cin girdiğini söyleriz.
Sen istediğini söyleyebilirsin.
Ben Troublesome Nehri'ne gidip o pisliği öldürüyorum.
Silas'ın sinekleri vurduğunu anlattı, duymadın mı?
Neyse ki sinek değilim.
Jane. O alkol.
Siktir, cidden mi?
Meyve kokteyli sanıyordum.
Daha önce içmiş miydin?
Hayır.
-Sen? -Tabii ki hayır.
İçki seni orospu ya da cadı yapar. Bazen her ikisi de.
-Merak etmiyor musun? -Hayır.
Kızlar küçükken
atlara takık olmaları tuhaf değil mi?
Ve büyüdüklerinde onlardan beklenen
mutfakta çocuklarla olmaları.
Evet, tuhaf.
Sen hariç ama. Sen atları hâlâ seviyorsun.
Öyle.
Ben korkutucu buluyorum.
Sadece nasıl bağ kuracağını öğrenmen lazım.
Dans etmek ister misin?
Hayır. Böyle iyiyim.
Doğru, hâlâ yas tutuyorsun.
Dans etmek için çok mu üzgünsün?
Dans etmeyi sevmem. Ata binmeyi severim.
O kadar.
Dans etmemem gerekiyor.
Çünkü…
Şeytanla bir alakası vardı.
Hatırlamıyorum.
Ama bazen
annemin tarlatanını takıyorum.
Ve bacaklarımı yukarı kaldırıp salondaki dansçı kız taklidi yapıyorum.
Kötü şeyler yapmayan düzgünlerinden gibi.
Hadi. Hadi, denemelisin.
Hadi. Hadi.
Yukarı kaldır.
Ya da… Ya da bir de zıplayarak dans etmek var.
Bence sen de seversin.
Lanet olasıca.
Hadi Lottie.
İçeride olduğunu biliyorum McCall!
Silahım var.
Ateş etme. Zararsızız.
Bu o.
Millie? Burada ne işin var?
Ne işim mi var?
Beni ölüme terk eden sensin.
Şükürler olsun ki İhtiyar Doktor Henry'ye rastladım.
Nehrin öteki tarafındaki ülkede tıp okuyorum.
Babamla ben ziyaretlerinde bazen ona katılıyoruz.
-Güzelliği yayıyoruz. -Onu beceriksiz sanıyordum.
Bir saniye.
-Beni ölüme terk ettin. -Seni almaya gelecektim.
Tabii ki dönecektin.
Lyle Thomas'la puro içmeye gitmek için okuldan sonra beni ekmene benziyor.
Seninle alakası yok.
Sorun da bu ya. Ben burada senin için hayatımı riske atıyorum.
O kadar bencilsin ki umurunda bile değil.
-Gelmeyi sen istedin. -Çünkü delirmiş gibisin.
-Kızgınım. -Yani?
Bütün kızgın insanlar rastgele birilerini mi vursun?
-Belki. -Teşekkür bile etmedin.
Ben olmasaydım McCall'ın yerini öğrenemezdin bile.
Olay bu yani. Teşekkür etmeme mi ihtiyacın var?
-Zararı olmazdı. -Peki.
Teşekkür ederim Millie.
Kendi hayatından o kadar yalnız ve sıkılmış hâlde olup
benimkine sardığın için sağ ol.
-Bu pek kibar değildi. -Kibarlık için vaktim yok.
Babamın atı şurada. Gördün mü?
Üzerinde de bana vereceği eyer var.
Atını geri alacağım,
eyerini geri alacağım, tam burada Silas McCall'un dönmesini bekleyip
gözlerinin ortasından vuracağım.
Ya izlersin…
ya da ihtiyarı uyandırıp siktirip gidersin.
Uyandırmak mı?
Peki doktor. Gelmiyor. Gidelim.
-Ne oluyor? -Bilmiyorum.
Ölmüş.
Ne yapacağız?
Hiçbir şey. İhtiyar adam doğal sebeplerden öldü.
O iyi bir Hristiyan'dır. Usulüne uygun gömülmeyi hak ediyor.
-Kaldırmama yardım et. -Vaktim yok.
Yardım etmezsen çığlık atarım!
Kadın sıcak sobanın üzerindeki patlayan mısır gibi.
-Saklan. -Ceset ne olacak?
Evet ama yine de beceririm.
Kimsin sen?
Ne yaptığını anlat.
Şükürler olsun ki geldiniz. Tanrım. Tanrı'ya şükürler olsun.
Siz cesur, güçlü adamlar gelene kadar çok korkmuştuk.
Siz ikinizi tanıyor muyum?
Hayır. Adım Sadie. Bu da erkek kardeşim Clayton.
Kiliseden eve yürüyorduk ki küt! Haydutlar bizi kaçırdı.
Bu doğru mu?
Evet.
Ceset kimin?
Haydutlardan birinin.
Biraz yaşlı görünüyor.
Sanırım gelmeniz onu korkuttu.
Sesinizi duyar duymaz aniden öldü.
Sonra diğer haydutlar şu ormana kaçtı.
İçeri gelseniz iyi olur.
Pardon. Ne kadar acıktığımı fark etmemişim.
Neden bu kadar sessiz?
Oğlanlar nasıldır, bilirsiniz. Her şeyi içlerine atarlar.
Hep diyorum ki "İçini dökmelisin. Kalbinde olan ne olursa olsun.
Ne kadar çirkin olursa olsun. Yoksa patlarsın."
Bazı erkekler sessizliği güç ve cesaret gösterisi olarak kullanırlar.
Ben domuz gibi gürültücüyüm.
Dışarıdaki sizin atınız mı? Kahverengi olan?
Evet. Neden?
Yaşlı gibi duruyor.
Boktan bir at.
Kızıma veririm herhâlde. Atlara bayılır.
-Mary'ye mi yani? -Kahretsin Millie. Çek elini.
Onu tanıyor musunuz?
Aynı okula gitmiştik. Bu yüzden buradayız.
Sizi o mu gönderdi?
O gönderdi. Size bir mesaj iletmemizi istedi.
Çok uzun süredir görüşmüyoruz.
Biliyoruz. Acı çekiyor.
Soğukluğun suçunu bana mı atıyor?
Evet.
Sizi yolsuz olduğunuz için affedebilirmiş
ama ihmalkâr bir baba olduğunuz için affedemezmiş.
Sence bu yüzden mi hâlâ Diddlin Dora'nın Yeri'nde çalışıyor?
Muhtemelen. Ayrıca dedi ki…
onu hayal kırıklığına uğratmışsınız.
Rastgele birilerini öldürdüğünüz için.
İyi bir baba olmaktansa insanların sizden korkmasını önemsiyormuşsunuz.
Yani bu… Erkek olmak böyle bir şey.
Erkekler bunu yapar.
Her erkek, kardeşinin karısıyla yatar mı?
Bunu nereden biliyorsun?
Beni suçlama. Ben sadece elçiyim.
Mary… Onu hatırlıyorum.
Yargıcın oğluyla sikişen değil mi?
-Her cuma, okul binasının arkasında. -Evet. Evet, sanırım.
O kadar yüksek sesle boşalırdı ki. Bütün sınıf duyardı.
Matematikte o kadar iyiydi ki kendi işini yapabilirdi.
-Yani işte, sanırım öyle. -Yeter!
Lütfen… Lütfen susun.
Mary'ye söyleyin, üzgünüm.
Beş para etmez pisliğin tekiyim.
Ama lütfen, yalvarıyorum, eve dönmesini söyleyin.
Yalvarıyorum.
Bu acı…
Tanrım. Keşke biri kafama kurşun sıksa.
Üzgünüm.
Bunu yapamayız.
Lütfen.
Lütfen. Yapmalısınız.
Mary özürlerle ilgilenmiyor. Anlamsızlar.
Sonu gelmeyen şekilde acı çekmen yeterince özür sayılır.
Ama dışarıdaki atını ona götürebiliriz. Kahverengi olanı.
Kabul eder mi bilmiyorum ama deneyebiliriz.
Kardeşinin karısıyla yattığını nasıl bildin?
Babam rahip.
İnsanlar onunla her tür bilgiyi paylaşıyor.
Yardımın için teşekkürler Millie.
-Yola gelmesini istedim. -İstedim.
Seni öldürebilirdi, eminim.
Ve en yakın arkadaşımsın.
Ben Lottie'ye binerim.
Babamın atına binebilirsin.
Yapamam. Jane, ben… bilmiyorum ki.
Kolay. Sana gösterebilirim.
Hazır mısın?
Eyerle çok daha kolaymış.
Konuşuyorsun.
Aynı anda konuşup sürebilirim.
Evet, atlardan korkan kızın dediğine bak.
-Hadi gidelim. -Hâlâ korkuyorum.
Duygusal işkence için daha çok erkek bulalım.
Hadi Millie. Yetişmeye çalış.
Deniyorum. Ya düşersem? Attan düşülür mü?
CECELIA AHERN'İN KİTABINA DAYANMAKTADIR
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz