அலமாரியில் வைக்கப்பட்ட பெண்
முன்னொரு காலத்தில், ஒரு சிறுமி இருந்தாள்.
அவளின் சிறு வயதில் அவளுடைய அம்மா,
“நீ அறிவாளியா, அல்லது அழகியா என்று நான் தேர்வு செய்ய வேண்டியிருந்தால்,
எப்போதுமே அழகைத்தான் தேர்ந்தெடுப்பேன்” என்பாள்.
நீ மிகவும் அழகாக இருக்கிறாய், செல்லமே.
தயாரா?
மிஸ் ஃப்ளோரிடா.
ஆனால், எல்லாச் சிறுமிகளும் வளர்கிறார்கள்...
அலுப்பூட்டும் வேலைகளைப் பெறுகிறார்கள்...
ஒரு ஆணைச் சந்திக்கின்றனர்...
காதலில் விழுகிறார்கள்...
அவனுடைய மாளிகைக்குள் ஒன்றாகக் குடி புகுகிறார்கள்.
-இது நன்றாக இருக்கிறதா? -ஆமாம்.
நீ வந்து கொண்டிருப்பதை என்னுடைய பால்கனியில் இருந்து பார்த்தேன்.
-உன்னைப் பார்த்து... -இது ஒரு கற்பனைக் கதை.
ஹேரி?
அடக் கடவுளே... என்ன செய்கிறீர்கள்?
ட-டா!
ஆஹா.
நீங்காள்... இவ்வளவு உதவுவீர்கள் என்பது எனக்குத் தெரியாது.
வந்து, என்னை ஊக்குவித்தது.
வழக்கமாக, நான் யாரையாவது வேலைக்கு வைப்பேன், ஆனால் இதை நானே செய்யத்தான் விரும்பினேன்.
சபாஷ்.
இது உங்களுடைய கோல்ஃப் கோப்பைகளுக்காகவா அல்லது நான் பார்க்காத புத்தகங்களுக்காகவா?
இல்லை, இது உனக்காக.
அன்பே. நீங்கள் மிகவும் இனிமையானவர்.
ஆனால், அன்பே, நான்...
இந்த அலமாரியில் வைக்க என்னிடம் இன்னும் கொஞ்சம் ஷூக்கள் இருக்கின்றன.
-நமக்கு இன்னும் சில அலமாரிகள் தேவைப்படும். -இது உன்னுடைய பொருட்களுக்கல்ல.
சரி.
இது உனக்காக.
எல்லா சுவற்றையும் பார்த்து விட்டேன், இது தான் சரியாக இருக்கும்.
-நீச்சல் குளத்தைப் பார்க்க வசதியாக இருக்கும்... -சரி.
...என்னையும் தான்.
பார், நான் விரும்பும் போதெல்லாம் உன்னைப் பார்ப்பேன்,
என்னை யாராலும் வெல்ல முடியாது என அது என்னை உணர வைக்கும்.
நூறு வியாபாரங்களை என்னால் ஆரம்பிக்க முடியும், ஏனென்றால்,
ஒவ்வொரு முறை உன்னை நிமிர்ந்து பார்க்கும் போதும், என்னிடம் என்ன இருக்கிறது என்று ஞாபகம் வந்துவிடும்.
சரி.
என் குறிக்கோள்களை ஒருபோதும் தவறவிட மாட்டேன்.
அலமாரியின் மேல் என்னை உட்கார்ந்துகொள்ளச் சொல்கிறீர்களா?
ஆமாம்.
ஆனால் எனக்கென்று ஒரு வேலை இருக்கிறது. ஹேரி. அதாவது...
நின்றுவிடு.
சரி. என்னால் முடியாது என்று நினைக்கிறேன்.
ஏன் முடியாது? உனக்கு தான் மாடலிங் பிடிக்காதே.
புகைப்படம் பிடிப்பவர்கள் மோசமானவர்கள், நேரம் கெட்ட நேரத்தில்
படம்பிடிப்பார்கள் என குறை கூறுவாயே.
அதாவது, ஆமாம், ஆனால்...
அது வந்து... எப்போதும் அப்படி இருக்காது.
அன்பே, நீ சாதாரணமானவள் இல்லை, ஒரு சாதாரண வாழ்க்கை வாழக்கூடிய ஆளில்லை.
அதை விட்டுத் தள்ளு.
-என்ன? -வந்து, நான்...
ஒரு பேச்சுக்கு... அங்கே என் வாழ்க்கையை நன்றாக வாழ்கிறேன் என வைத்துக்கொள்வோம்.
நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்? என்னை...
-சும்மா பார்த்து, அப்படியே வணங்கப் போகிறீர்களா? -நிச்சயமாக.
-அட. -இது ஒரு ஜோக் என்று நினைக்கிறாய்,
ஆனால், இனி நீ எதைப்பற்றியும் கவலைப்பட வேண்டாம்
அதை மட்டும் நான் உறுதியாகச் சொல்வேன்.
-மற்றவர்கள் என்ன சொல்வார்கள்? -யாருக்குக் கவலை? இது நம்மைப் பற்றியது.
நீ இங்கே உட்கார்ந்து, நேசிக்கப்பட்டால் மட்டும் போதும்.
இதை நான் உனக்காக செய்கிறேன்.
உலகத்திலேயே என்னை சந்தோஷப்படுத்துவது அது தான்.
சரி. முயற்சிக்கலாம் என நினைக்கிறேன்.
-ஆமாம். ஆமாம். -என்ன?
சரி.
வந்து, நான் உதவலாமா?
சரி.
சரி. கவனமாக ஏறு.
சரி.
-உனக்குப் பரவாயில்லையா? -ஆம்.
ஆஹா.
உனக்குத் தலையணை வேண்டுமா?
இல்லை, எனக்கு... எனக்கு தலையணை வேண்டும்.
உனக்கு வேண்டியது கிடைக்கும்.
சரி.
-இப்பொழுதே வந்துவிட்டது. -நன்றி.
இது அழகான வாழ்க்கையின்...
அருமையான காட்சி.
ஆமாம்.
ஹாய், அன்பே.
ஹலோ.
சமையலறையில் இருந்து ஏதாவது கொண்டு வரட்டுமா?
காலை உணவு என்றால் பரவாயில்லை. நான் பட்டினியாக இருக்கிறேன்.
நானும் தான்.
-ஆரஞ்சு ஜூஸ் வேண்டுமா? -ஆமாம்.
சரி.
தயாராகிவிட்டது.
சரி.
-உனக்காக. -நன்றி.
-ஒரு டோஸ்ட் சொல்கிறேன். -சரி.
-சரியா? -சரி, சரி.
எனக்கு பைத்தியம் பிடிப்பது போல இருக்கிறது. தணிக்க முடியாத விருப்பம்...
அமீலியாவிற்காக.
ஆம். இல்லை, இன்னும் இங்கே தான் இருக்கிறேன்.
ஒரு நிமிடம் இருக்கிறாயா? நான் என் கூட்டாளியோடு பேச வேண்டும்.
மன்னிக்கவும். வேலை நேரத்தில் உங்களைத் தொந்தரவு செய்கிறேனா?
விளையாடுகிறாயா? உன்னைப் பற்றி நினைக்க விடாமல் என்னை தடுக்கிறார்கள்.
கிளம்புங்கள்.
பிறந்தநாள் வாழ்த்துக்கள், அன்பே.
இன்று என் பிறந்தநாள் இல்லையே. என் பிறந்தநாள் அக்டோ... அடக் கடவுளே!
சரி, எதற்காக காக்க வேண்டும் என நினைத்தேன்.
இனிய பாஸ்டில் நாள் வாழ்த்துக்கள்.
ஹேரி? என்ன? நாம் பிரெஞ்சை சேர்ந்தவர் கிடையாதே.
அலங்காரம் செய்தவரிடம் சொல்லாதே.
ஆஹா.
நன்றி!
அவை அழகாக உள்ளன.
இன்று எந்த பரிசும் இல்லையா?
ஒரு முத்தம் என்பது நல்ல பரிசு தான்.
என்னைக் கேட்டால் நகையை விட, அது தான் சிறந்தது.
காலை வணக்கம், அன்பே.
காலை வணக்கம்.
எப்படி தூங்கினீர்கள்?
எப்படி... தூங்கினீர்கள்?
-நன்றாக. -நல்லது.
இன்று அழகாக இருக்கிறீர்கள்.
-அன்பே. -சரி.
நான்... வந்து...
என்னைப் பாருங்கள்.
இங்கே.
இதை திருப்பி போடலாம்.
இரண்டும் பக்கமும் பிடியுங்கள். நான் நாற்காலி கொண்டு வருகிறேன். சரி.
-இல்லை, பொறுங்கள். மன்னியுங்கள். நான்... -சரி, அவ்வளவு தான்.
நல்லது.
ஹேரி. ஹேரி, என்ன... என்ன நடக்கிறது? அதாவது, என்ன...
காட்சி மாற்றம். இயற்கை ஒளி என் கண்ணுக்கு நல்லது.
சரி.
மூன்று வருடங்களுக்குப் பிறகு...
ஹேரி?
இனி என்னால் இப்படி இருக்க முடியாது.
நாம்... போக வேண்டும்...
நாம் செய்ய வேண்டியது, வந்து...
நாம் முயற்சிக்க வேண்டும்.
அடக் கடவுளே.
ஓ, கடவுளே.
சரி.
ஹேரி, நான் வெளியே போகிறேன்!
அமெரிக்க தபால் சேவை
-ஹாய்! -ஹாய்!
ஹாய்! ஹலோ! என் பெயர் அமீலியா. இது உங்கள் வெஸ்பாவா?
வூ!
இங்கே நன்றாக இருக்கிறது.
நான் கடற்கரைக்கு வந்ததே இல்லை. நம்ப முடிகிறதா?
எனக்கு கொடுக்க உங்களிடம் கூடுதல் டவல் இருக்கிறதா?
இல்லை. மன்னிக்கவும்.
வந்து...
ஹாய்.
சரும பாதுகாப்பு ஒப்பனை
-மன்னிக்கவும். நான் முறைத்தேன். -பரவாயில்லை.
உங்களுக்கு உதவி தேவையா என்று பார்த்தேன்
ஆனால் எல்லாமே சரியாக தான் இருக்கிறது.
எனக்கு முகம் கழுவ வேண்டும். அது... பரவாயில்லையா?
ஓ, சரி, சரி. எது வேண்டுமானாலும் பயன்படுத்திக்கொள்ளுங்கள்.
நான் எழுதிக் கொள்கிறேன்.
எப்படி ஒப்பனை செய்ய வேண்டும் என்று கற்றுக்கொள்ள பல வருடம் ஆனது.
நீங்கள் ஒப்பனை கலைஞரா?
இல்லை, இல்லை.
என்ன வேலை செய்கிறீர்கள்?
நான்... வந்து...
உட்கார்ந்திருந்தேன்...
ஒரு பணக்காரரின்... வெற்றிச் சின்னம் போல.
நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருந்தால் சரி. அப்படித்தான் என் அம்மா சொல்வார்.
நல்லது. என் அம்மாவோ,
“நீ அறிவாளியா, அல்லது அழகியா என்று நான் தேர்வு செய்ய வேண்டியிருந்தால்,
எப்போதுமே அழகைத்தான் தேர்ந்தெடுப்பேன்” என்பார். எனவே...
பரவாயில்லை, உங்களுக்கு அப்படிப்பட்ட பிரச்சினை இல்லை.
நான் அதைப் பற்றி யோசித்தது இல்லை.
-என்ன? -நீங்கள்... இப்போது சொன்னது பற்றி.
நான் சும்மா பேசினேன்.
ஆனால், உங்களுக்கு உதவியதில் மகிழ்ச்சி.
நான் முட்டாள் என்று என் மகள் நினைக்கிறாள்.
ஆமாம், அவளுக்கு ஒப்பனை பிடிக்காது. சுத்தமாக பிடிக்காது.
நான் செயற்கை இமைகள் வைத்தால், டேம்மி பே பேக்கர் போல இருக்கிறேன் என்பாள்.
அது யார் என்று தெரியவில்லை.
உங்களுக்குத் தெரியாது. நீங்கள் இளவயது.
மொத்தத்தில், மக்கள் ரொம்ப மோசமானவர்கள்.
ஆனால் நீங்கள் அப்படி இல்லை.
ஜோர்டன். நன்றி.
சரி.
உங்களுக்காக ஏதாவது எடுத்து காட்டவா? எனக்கு கமிஷன் கிடைக்கும்.
என்னிடம் பணம் இல்லை.
ஒரு வருடத்திற்கு பிறகு...
அமீலியா
கச்சேரி டிக்கெட் வாங்க வரிசையில் நிற்கிறீர்களா?
இல்லை, இது கடை திறப்பு விழா.
கடை திறப்பிற்காக யார் வரிசையில் நிற்பார்கள்? இது முட்டாள்தனம்.
பிரம்மாண்ட திறப்பு விழா
எல்லோரும் பார்க்கட்டும்
ஆஹா. அழகாக இருக்கிறீர்கள்.
அருமையாக வேலை செய்துள்ளாய், பமீலா.
ஹே, கெல்சி, நம் சன்செட் கிட்டன் கிலாஸ் தீரப் போகிறது.
நீ... இப்போதே செய்ய வேண்டாம், அது...
இப்படி தீர்ந்து போவது நல்ல விஷயம் தான்.
ஹாய். என் கடைக்கு வரவேற்கிறேன்.
அவள் ஏன் அலமாரியில் இருக்கிறாள்?
தெரியவில்லை. அவளுக்கு பிடித்திருக்கிறதோ என்னமோ.
நான் ஒருநாள் அங்கே இருக்கலாமா?
கண்டிப்பாக முடியாது.
ஹாய்.
நீங்கள் ரொம்ப அழகாக இருக்கிறீர்கள்.
நன்றி.
பை.
இது எல்லாமே...
ஹாய். வாருங்கள்.
ஹாய்.
செசிலியா ஏஹெர்ன் எழுதிய புத்தகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டது
தமிழாக்கம் மேனகா மணிகண்டன்