Ryk
Kobieta, która była trzymana na półce
Pewnego razu była sobie mała dziewczynka.
Za młodu wciąż słyszała od matki:
„Jeśli musiałabym wybrać, czy masz mieć rozum, czy urodę,
zawsze wybrałabym urodę”.
Przepięknie wyglądasz, skarbie.
Jesteś gotowa?
Miss Florydy.
Ale dziewczynki dorastają…
idą do nudnej pracy…
poznają mężczyznę…
zakochują się…
i wprowadzają do jego ogromnej posiadłości.
- Podoba ci się? - Tak.
Widziałem cię z tamtego balkonu.
- I widziałem… - Normalnie jak w bajce.
Harry?
Co ty robisz?
Nie wiedziałam, że jesteś taką złotą rączką.
Zostałem natchniony.
Zazwyczaj kogoś zatrudniam, ale to chciałem zbudować sam.
Brawo.
To półka na twoje golfowe trofea czy książki, których nie widziałam?
Nie. Jest dla ciebie.
Misiu. To takie słodkie.
Ale wiesz, ja…
mam trochę więcej butów, niż zmieści się na tej półce.
- Potrzebujemy kilku więcej. - Nie jest na twoje rzeczy.
Jest na ciebie.
Sprawdziłem wszystkie ściany i ta jest zdecydowanie najlepsza.
Jest stąd idealny widok na basen…
i na mnie.
Gdybym mógł na ciebie spoglądać, kiedy tylko tego zapragnę,
czułbym się niepokonany.
Rozkręciłbym setkę biznesów,
bo twój widok za każdym razem przypominałby mi, co już osiągnąłem.
Okej.
Nigdy nie stracę z oczu celu.
Chcesz, żebym siedziała na półce?
Tak.
Ale ja mam pracę. Harry, przecież ja…
Rzuć ją.
Nie mogę tak po prostu nie pracować.
Czemu nie? Nie cierpisz modelingu.
Zawsze narzekasz na zboczonych fotografów i nieludzkie godziny pracy.
No tak, ale to tylko… Nie zawsze tak będzie.
Kotku, jesteś zbyt niezwykła, żeby wieść zwykłe życie.
Pieprzyć to.
- Tak? - No…
Powiedzmy, że tam jestem i korzystam z życia na całego.
Co ty będziesz robił? Po prostu…
- Będziesz mnie wielbił? - Tak.
- No coś ty. - Bierzesz to za żart,
ale obiecuję, że zrobię wszystko,
żebyś już nigdy nie musiała się o nic martwić.
- Co ludzie powiedzą? - Kogo to obchodzi? Liczymy się tylko my.
Musisz tu tylko siedzieć i być kochaną.
Pozwól mi to dla siebie zrobić. Uczynisz mnie najszczęśliwszym mężczyzną.
Dobrze. Mogę spróbować.
- Tak. - Tak?
Pozwolisz?
Dobrze. Ostrożnie.
- W porządku? - Tak.
Chcesz poduszkę?
Nie, ja… Tak, chcę poduszkę.
Dla ciebie wszystko.
Tak.
- Proszę. - Dziękuję.
Piękny widok…
na piękne życie.
Tak.
Cześć, kochanie.
Cześć.
Przynieść ci coś z kuchni?
Może śniadanie. Umieram z głodu.
Ja też.
- Sok pomarańczowy? - Poproszę.
Prawie gotowe.
- Dla ciebie. - Dziękuję.
Wzniosę toast.
- Dobrze? - Jasne.
To doprowadzało mnie do szaleństwa. Mój nienasycony pęd do…
Za Amelię.
Tak, jestem.
Możesz chwilę poczekać? Muszę to omówić ze wspólnikiem.
Przepraszam. Odwracam twoją uwagę od pracy?
Żartujesz? To oni odwracają moją uwagę od ciebie.
Pracuj.
Sto lat, kochanie.
Urodziny mam dopiero w paździe… O Boże!
Po co czekać?
Wesołego Dnia Bastylli.
Co? Nie jesteśmy Francuzami.
Nie mów tego dekoratorowi.
Dziękuję!
Wspaniale wyglądają.
Dziś bez prezentu?
Pocałunek to bardzo miły prezent.
Moim zdaniem nawet lepszy od biżuterii.
Dzień dobry, skarbie.
Dzień dobry.
Jak spałeś?
- Dobrze. - To dobrze.
Świetnie dziś wyglądasz.
Kochanie.
Ja…
Spójrz na mnie.
Tutaj.
Odwróćmy je.
Chwyćcie je po bokach. Ja wezmę krzesło. Dobrze.
- Poczekaj, nie. Przepraszam… - Właśnie tak.
Dobrze.
Harry, co się dzieje? Przecież…
Zmiana scenerii. Naturalne światło jest lepsze dla oczu.
TRZY LATA PÓŹNIEJ…
Harry?
Nie mogę tak dłużej.
Myślę, że powinniśmy pójść…
Myślę, że powinniśmy…
Powinniśmy spróbować.
O Boże.
Harry, wychodzę!
POCZTA
Cześć!
Cześć! Jestem Amelia. To twój skuter?
Pięknie tu.
Uwierzycie, że nigdy nie byłam na plaży?
Macie może zapasowy ręcznik?
Nie, przykro mi.
Hej.
PIELĘGNACJA CERY MAKIJAŻ
- Przepraszam, zagapiłam się. - Nie szkodzi.
Sprawdzałam, czy nie pomóc, ale ma pani wszystko pod kontrolą.
Musiałam się odświeżyć. Nie ma pani nic przeciwko?
A gdzie tam. Proszę śmiało korzystać.
A ja się poduczę.
Latami uczyłam się nakładać korektor.
Jest pani makijażystką?
Nie.
Czym się pani zajmuje?
No więc ja…
siedzę…
dla bardzo majętnego człowieka… jako trofeum.
Póki jest pani szczęśliwa. Moja matka zawsze to powtarzała.
To miłe. Moja zawsze mówiła:
„Jeśli miałabym wybrać, czy masz mieć rozum, czy urodę,
zawsze wybrałabym urodę”.
Na szczęście nie musi pani wybierać.
Nigdy o tym nie pomyślałam.
- O czym? - O tym, co pani powiedziała.
Tak tylko gadam.
Ale cieszę się, że mogłam się przydać.
Córka ma mnie za kretynkę.
Nie cierpi makijażu. Nie cierpi.
Mówi, że ze sztucznymi rzęsami wyglądam jak Tammy Faye Bakker.
Nie wiem, kto to jest.
No tak, jest pani za młoda.
Po prostu ludzie potrafią być naprawdę surowi.
Pani taka nie jest.
Jordan. Dziękuję.
Jasne.
Wybrała coś może pani? Pracuję w systemie prowizyjnym.
Nie mam pieniędzy.
ROK PÓŹNIEJ…
To kolejka po bilety na koncert?
Nie, na otwarcie sklepu.
Kto stoi w kolejce na otwarcie sklepu? Pojebane.
WIELKIE OTWARCIE
NIECH WSZYSCY PATRZĄ
Pięknie wyglądasz.
Pamela, spisałaś się.
Kelsey, niedługo zabraknie nam błyszczyka Sunset Kitten.
Gdybyś mogła… Nie musisz teraz.
Zaczyna go brakować, a to dobrze.
Witam w moim sklepie.
- Czemu ona tam siedzi? - Nie wiem, może lubi.
Ja też tak będę mogła?
Mowy nie ma.
Hej.
Jest pani taka ładna.
Dziękuję.
Pa.
Nie chodzi tylko o…
Zapraszam.
Hej.
NA PODSTAWIE KSIĄŻKI CECELII AHERN
Napisy: Daria Okoniewska