‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ฉันเจอมันบนหาดในไซเปรส
‎(มหาวิทยาลัย ปี 2030)
‎แล้วทำไมมันเป็นแบบนั้นล่ะ
‎ฉันฝังอิเล็กโทรดในสมองส่วนทาลามัสของมัน
‎ซึ่งจะส่งสัญญาณไฟฟ้าเฉพาะจุด
‎เธอทำให้มันหลับ
‎แล้วก็…
‎ทำให้มันตื่นได้ด้วย
‎อันนี้ผลงานเธอด้วยเหรอ
‎ฉันปรับอะไรนิดหน่อย
‎แต่งานวิจัยประเภทนี้เป็นแนวพี่สาวฉันมากกว่า
‎ขั้นตอนมันซับซ้อนเกินจะวัดได้ ‎ที่จริงก็ศัลยกรรมสมองดีๆ นี่เอง
‎แต่กับบางเคสก็ดูน่าสนใจดีทีเดียว ‎โดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้า…
‎ถ้าอะไร
‎ถ้าเราเล่นใหญ่ขึ้น
‎(มหาวิทยาลัย ปี 2036)
‎ให้เวลาเก็บของห้านาที
‎อย่าตุกติก อย่าเรื่องเยอะ เข้าไปแล้วออกมา
‎แล้วฉันจะพาพวกเธอกลับไปหาพ่อ
‎เจด
‎เราไม่อยากกลับไป
‎พวกเธอไม่มีสิทธิ์เลือก
‎ไม่งั้นพอลงจากรถแล้วเราจะกรี๊ดให้ลั่น
‎ดูซิว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‎เอาเลย จะได้เห็นกัน
‎ฉันเตือนคุณเรื่องโลกภายนอกแล้วนะ เบิร์ต
‎บอกแล้วว่าคุณยังไม่พร้อม
‎แต่คุณก็ไม่ฟัง แถมยังมีคนเจ็บอีก
‎คุณเองก็อาจโดนไปด้วย
‎ผมต้องช่วยครอบครัวผม
‎- น้องชายผม เขา… ‎- อะไร อัลเบิร์ตเหรอ
‎ขอเถอะ
‎เขาเคยช่วยใครนอกจากตัวเองเมื่อไหร่กัน
‎เขานึกว่าผมตายแล้ว
‎คุณบอกเขาแบบนั้นเหรอ
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว
‎ฟังนะ ฉันเข้าใจที่คุณรักครอบครัวคุณ
‎ฉันก็รักครอบครัวฉัน
‎ฉันยอมทำทุกอย่างเพื่อปกป้องพวกเขา ‎แต่อัลเบิร์ตไม่…
‎เขา…
‎ฉันต่างหากที่เป็นคนดูแลคุณ
‎ตลอดเวลาที่ผ่านมา ‎ฉันเป็นคนที่ทำให้คุณปลอดภัย
‎แล้วพวกเด็กๆ ล่ะ
‎ฉันก็คอยดูแลให้ปลอดภัยเหมือนกัน
‎ตอนนี้พวกเธออยู่ในห้องทำงานฉัน ‎กินไอศกรีมกันอยู่
‎ร็อกกี้โร้ดเหรอ
‎ของโปรดพวกเธอเหมือนกัน
‎และพวกเธอก็เอาแต่ถามถึงคุณ
‎ลุงเบิร์ต นักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่
‎แต่ผมนึกว่าผมทำพวกเธอกลัว
‎เปล่า ฉันบอกพวกเธอว่าคุณเป็นคนดี
‎ฉลาด
‎มีอารมณ์ขัน
‎ชอบช่วยเหลือ
‎เราต้องให้คุณช่วย
‎เรามีโปรเจกต์ใหม่
‎โปรเจกต์สำคัญ
‎และถ้าคุณทำได้ดี
‎พวกเด็กๆ อาจมาอยู่กับคุณก็ได้
‎หรือไม่เราก็อาจจะหาบ้านให้คุณ
‎สนามหญ้าเขียวๆ รั้วไม้สีขาว
‎ครอบครัวแสนสุข
‎โปรเจกต์อะไร
‎เขา
‎ห้านาที
‎พ่อเป็นมนุษย์โคลน
‎รู้แล้ว
‎ส่วนเราก็เป็นการทดลองวิทยาศาสตร์
‎นี่
‎เหลือจะเชื่อเลย
‎ช่างแม่งสิ
‎ช่างแม่งให้หมด
‎เจด เธอจะทำเป็นว่าเรื่องนี้ไม่เกิดขึ้นไม่ได้นะ
‎ฉันเปล่า
‎จริงๆ ฉันอยากจะเป็นบ้าด้วยซ้ำ
‎ฉันอยากแหกปากร้องไม่ไหว ‎ไหนพ่อจะเป็นคนเสียสติอีก
‎หัวหน้าเขานี่อย่างกับยัยครูเอลล่า
‎แล้วก็มีคนอยู่ในห้องรับแขกเราพร้อมปืน
‎ดังนั้นฉันรู้แน่ว่ามันเกิดขึ้นจริง
‎ฉันรู้ว่าทุกคนโกหกเราไม่ว่าเรื่องอะไร
‎แม้แต่ฉันเหรอ
‎แล้วถ้าเกิดพ่อ…
‎ถ้าเกิดฉันไม่ปกติล่ะ
‎ไม่ เธอปกติดี
‎เธอไม่เป็นไรใช่มั้ย
‎เราแค่ต้องไปจากที่นี่
‎ไปให้ไกลจากพ่อ เมืองนี้ อัมเบรลลา ทุกอย่าง
‎ยังไงล่ะ
‎กระเป๋านั่นไง
‎มันมีเงิน หนังสือเดินทาง ทุกอย่าง
‎แล้วไงต่อ ให้เรา…
‎หนีเหรอ
‎หนีแม่งให้ไวด้วย
‎(อัมเบรลลา รักษาความปลอดภัยหนึ่ง)
‎เจ้านี่คือพาโบล
‎เราต้องพามันไปด้วย
‎ไม่ เราจะส่งคนมาดูแลมันให้
‎โอเค แต่…
‎มันเป็นหมาเอาใจยาก
‎ชอบแซลมอนกับไก่ ไม่กินเนื้อวัว
‎มันได้กินขนมทุกคืน
‎ไม่ชอบเดิน แล้วก็ถ่ายก้อนใหญ่มาก
‎ฉันจะบอกทางนั้นให้
‎ไม่ต้องห่วง ไอ้หนู
‎โทษที มันไม่ชอบคนเฮงซวย
‎ไปตามพี่เธอมา
‎นี่
‎เรามีกันและกันใช่มั้ย
‎สาวๆ
‎ฉันพูดว่ายังไงเรื่องเล่นตุกติก
‎วิ่งเลย
‎เฮ้ย
‎บิลลี่
‎บ้าเอ๊ย
‎ไป
‎อะไรนะ ไม่
‎ลุกขึ้น
‎ให้ตายสิวะ
‎มานี่
‎ไป ตามคนมาช่วย
‎ไปจับเธอมา
‎ไปๆ
‎เธอเป็นตัวอะไรเนี่ย
‎เธอทำอะไร หยุดนะ
‎ฉันหยุดไม่ได้
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ไม่มีอะไร
‎คนมากมายกำลังจะตาย
‎อาจรวมคุณด้วย
‎ไม่หรอก
‎เธอต้องการฉัน
‎ไม่มีฉัน…
‎เธอจะเป็นอะไรได้
‎ถอยก่อน
‎เจด…
‎มาสิ
‎ออกเรือ
‎มาเร็ว
‎เดี๋ยว
‎เดี๋ยวก่อน
‎รอก่อน
‎เจด
‎หลบไป หลบๆ
‎อย่าเพิ่ง
‎โยนเลย
‎ฉัน…
‎ผม…
‎ได้ไง
‎- ความเร็วเราเท่าไร ‎- สิบห้านอตและยังเพิ่มขึ้นครับ
‎ซาคีม
‎- เจด ‎- กดปุ่มนั่นซะ
‎- ยังใกล้เกินไป ‎- ไม่เป็นไร
‎มันไม่มาหาเรา แต่ตรงไปหาพวกนั้น
‎โอเค ซาคีม
‎ฉันรู้ว่าฉันทำพลาดมาก่อน
‎แต่ครั้งนี้ไม่ใช่แน่นอน
‎ถ้าพวกนั้นเอาเฮลิคอปเตอร์ขึ้นได้ ‎เราจะตายกันหมด
‎- แน่ใจนะ ‎- แน่ใจ
‎เธอถูกกัดมา
‎เธอนี่เอง
‎คืนนั้น
‎หมาตัวนั้น
‎พ่อบอกว่าฉันไม่เป็นไร
‎งั้นเหรอ
‎หมาตัวนั้นป่วย
‎ถ้าเธอติดเชื้อจากมัน เธอจะเป็นอันตราย
‎กับคนอื่น กับตัวเอง
‎มีอาการอะไรหรือยัง
‎เห็นภาพหลอน
‎อารมณ์ร้อน
‎หัวใจเต้นแรง
‎ทำไมฉันต้องเชื่อคุณด้วย
‎ฉันรู้ว่าเธอไม่ชอบฉันเท่าไร บิลลี่
‎ฉันก็ไม่ชอบตัวเองเหมือนกัน ส่วนใหญ่น่ะนะ
‎แต่ฉันไม่เคยโกหกเธอ
‎พ่อเธอทำแบบนั้นได้หรือเปล่าล่ะ
‎คุณนี่มันเลวจริงๆ
‎ฉันมันคนเลวที่บอกความจริงกับเธอ
‎นั่นไม่ใช่ที่เธอต้องการเหรอ
‎ไอ้ความจริงน่ะ
‎ถ้าฉันติดเชื้อ…
‎คุณช่วยฉันได้เหรอ
‎ฉันเป็นคนเดียวที่ช่วยได้
‎ทำอะไรอยู่ครับแม่
‎ของโปรดของแม่เขาไง
‎เดี๋ยวนะ เราไม่ได้…
‎แม่ไม่อยู่สักหน่อย
‎เราเพิ่งกินมื้อเย็นแบบนี้เป๊ะกับเธอไป
‎แม่เป็นอะไรหรือเปล่า
‎ช่วยฉันหน่อย
‎เจด เกิดอะไรขึ้น
‎- ฉัน… ‎- ใครเหรอ
‎เอ่อ นี่เจด เพื่อนที่โรงเรียนครับ
‎- เราแค่… ‎- เรื่องการบ้านค่ะ วิชาเลข
‎ดูหมาน้อยนี่สิ
‎ดีจ้ะ
‎งั้นเราขอไปคุยกันตรงสระน้ำนะครับ
‎ขอให้สนุกนะ ไงจ๊ะ
‎- เธอล้อฉันเล่นแล้ว ‎- เปล่า
‎- มีมนุษย์โคลนด้วยเนี่ยนะ เจด ‎- ฉันรู้
‎นายก็เห็นอะไรแปลกๆ ในบ้านฉันแล้วนี่
‎ฉันต้องเข้าไปในอัมเบรลลา
‎- จะไปช่วยพี่สาวเธอเหรอ ‎- ใช่
‎- เพราะแม่ฉันลักพาตัวเขาไป ‎- ใช่
‎เจด เธอจะให้ฉันพูดยังไง
‎นี่มันบ้าชัดๆ
‎ฉันรู้
‎แต่ว่าไซม่อน พวกนั้นจะทำร้ายเธอ
‎ฉันอยู่ตรงนั้น
‎ฉันเห็นว่าพวกนั้นทำอะไร
‎ห้องทดลองลับ แล้วก็ยาบ้าๆ ที่เรียกว่าจอย
‎อะไรนะ
‎อะไร
‎เธอเจอนี่เหรอ
‎ใช่
‎แม่ครับ แม่ แม่ครับ
‎พระเจ้า
‎ให้ตายสิ
‎- แค่ถากๆ เอง ‎- ไม่ใช่แล้วครับ
‎แม่แทบไม่รู้สึกเจ็บเลย จริงๆ นะ
‎ทั้งหมดนี่ของแม่เหรอ
‎ไม่ใช่อยู่แล้ว
‎ยาแผนตะวันตกแค่รักษาตามอาการ ‎ไม่ได้แก้ที่สาเหตุ
‎อุ๊ย ชอบเพลงนี้จังเลย
‎เธอกล้าหาญมากนะ
‎ฉันติดเชื้อหรือเปล่า
‎เรื่องนั้น…
‎ไวรัสนี่ มันไม่ได้เล่นงานเซลล์ครับ
‎(ไม่พบการกลายพันธุ์)
‎ไม่รู้ว่าทำไม
‎มันยังอยู่หรือเปล่า
‎อาจจะ
‎หาให้เจอ
‎คิดนอกกรอบหน่อย
‎ไซม่อน มันดึกแล้วนะ
‎แม่วางยาแม่เขาเหรอ
‎อะไรนะ
‎ผมเจอยา จอยน่ะ
‎- นั่นมันของแม่ ‎- เลิกทำเป็นไม่รู้เรื่องได้แล้ว
‎เธอเพิ่งทำมีดบาดมือเหวอะ ‎แต่แทบไม่รู้สึกอะไรเลย
‎- แม่ทำอะไรกับเธอ ‎- ไซม่อน
‎บอกผมมา
‎แม่ของลูกมีปัญหาเรื่องปรับตัว
‎เราตกลงว่าจะให้เธอกินยาเพื่อช่วยคลายกังวล
‎เลิกโกหกสักที!
‎ไซม่อน
‎แม่ทำสิ่งที่จำเป็น ‎เพื่อให้เรายังเป็นครอบครัวกันได้
‎แล้วเธอก็ดีขึ้น มีความสุขขึ้นด้วย
‎นี่มันซอมบี้ชัดๆ
‎ส่วนลูกก็เป็นเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
‎เอาล่ะ ลูกไม่รู้หรอกว่าแม่ทำงานหนักแค่ไหน
‎บริษัทนี้โดนฉกไปจากตาของลูก ‎และแม่ก็สร้างมันขึ้นมาใหม่
‎และแม่ของลูก เธอไม่เคย…
‎เธออยากเลิก
‎เธออยากพาลูกหนีไป
‎แม่ทำทั้งหมดนี้เพื่อลูก
‎ผมไม่ต้องการ
‎ลูกไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
‎แม่…
‎ไปตายซะ
‎ไซม่อน…
‎ขอตรวจอีกครั้งเดียว ขอโทษนะ
‎- นั่นอะไรคะ ‎- ทำตัวสบายๆ
‎- ไม่ จะฉีดอะไรให้ฉันน่ะ ‎- ไม่เป็นไรนะ
‎ไม่เป็นไร ไม่ต้องกลัว นะ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎ทุกอย่างโอเค
‎ฉิบหายล่ะ
‎ให้ตายสิ
‎คุณไม่มีทางเลือก
‎ฉันรู้
‎บีล่ะ
‎ลูกไม่อยู่ในห้อง อาจจะอยู่บนดาดฟ้า
‎บี
‎เอาล่ะ ฉันแฮกประตูและทำให้ระบบรวนได้
‎แต่เรามีเวลาแค่สิบนาทีก่อนที่พวกนั้นจะรู้ตัว
‎เธอรู้ใช่มั้ยว่าต้องไปตรงไหน
‎อือ
‎นายไม่ต้องมากับฉันก็ได้นะ
‎อือ ฉันรู้
‎(เปิด)
‎มาเถอะ
‎นี่
‎ขอบใจนะ
‎(ห้ามเข้า พื้นที่หวงห้าม ‎เฉพาะเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุง)
‎อยู่นิ่งๆ สงบสติหน่อย
‎(ไม่พบการกลายพันธุ์)
‎น้องสาวฉันล่ะ
‎ผมฉีดอะดรีนาลินให้เธอ ‎หัวใจเธอเต้นเร็วผิดปกติแล้วก็ชัก
‎เอาน้องสาวฉันมา
‎รถเข็น ผมต้องใช้ยาระงับประสาท
‎ใจเย็นๆ นะ
‎แกโกหกฉัน
‎หายใจลึกๆ ไม่เป็นไรนะ
‎หายใจลึกๆ
‎ชูมือขึ้นเหนือหัว
‎คุณรู้ได้ยังไง
‎อัลเบิร์ต
‎เธอไม่ได้กินไอศกรีมใช่มั้ย
‎อะไรนะ
‎- หนูต้องออกไปจากที่นี่ ‎- โอเค
‎- เราจะไปหาพ่อเธอ ‎- ไม่
‎หนูไม่สนใจเขาแล้ว ‎เขาไม่สนว่าหนูจะเป็นยังไง
‎สนสิ เขาสน
‎ตอนที่เขาถูกขัง เขาคิดแต่อยากจะช่วยลูกสาว
‎เพราะเราเป็นยาของเขาไง
‎เขาต้องการเลือดเราเพื่อมีชีวิตรอด
‎แล้วไง
‎แล้วไงเหรอ
‎พ่อฉันก็ต้องการฉันกับพี่น้องเหมือนกัน
‎เขาถึงจับเราขังไว้นาน
‎ไม่ได้เห็นแม้แต่แสงตะวันจนกระทั่งเป็นผู้ใหญ่
‎แต่อัลเบิร์ตไม่ใช่แบบนั้น ‎เขาให้พวกเธอได้ใช้ชีวิต
‎แล้วก็ไม่แน่ว่า…
‎ฉันไม่ได้จะพูดว่าเขาทำถูกแล้ว ‎หรือเป็นคนดี แต่…
‎เขาอาจเลวร้ายกว่านี้ก็ได้
‎ก็เลยยอมรับได้งั้นเหรอ
‎เปล่า แต่…
‎มันอาจไม่มีคำตอบก็ได้
‎บางทีชีวิตก็แค่ประกอบด้วย ‎เรื่องไม่คาดคิดและน่าเศร้า แล้วก็…
‎ไม่มีใครรับได้จริงๆ หรอก ‎เราก็แค่พยายามทำดีที่สุด
‎ในโลกที่การทำเรื่องแย่ที่สุดนั้นง่ายมาก
‎พ่อเธอรักพวกเธอ
‎อาจเป็นความรักที่บิดเบี้ยวหน่อย แต่…
‎ความรักมันก็แบบนี้ ถ้าเธอลองคิดดูดีๆ
‎แต่ถ้าเธอต้องการอย่างนั้น เราทิ้งเขาไว้ก็ได้
‎ถ้าทำอย่างนั้น…
‎จะเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่ใช่เรื่องดีแน่
‎- เจด ‎- อย่าตื่นเต้นไป
‎บิลลี่อยู่ไหน
‎ไม่ได้อยู่กับลูกเหรอ
‎- สวัสดีครับ ผม… ‎- ลูกชายเอเวอลีน
‎เกิดอะไรขึ้น
‎เราพยายามจะหนี แต่…
‎พวกมันเอาตัวบิลลี่ไป
‎หนูคิดว่าพวกมันรู้ว่าเธอถูกกัด
‎- เราต้องหาเธอให้เจอเดี๋ยวนี้ ‎- พ่อไม่ต้องมากับเรา
‎แค่บอกว่าเธออยู่ไหนก็พอ
‎เจด พ่อ…
‎เฮ้ เจอกันพร้อมหน้า
‎ไง ไอ้น้อง
‎- อ้อ เราเป็น… ‎- ร่างโคลน
‎- พวกมันทำร้ายเธอหรือเปล่า ไม่เป็นไรใช่มั้ย ‎- ไม่เป็นไร
‎ฉันเอากระเป๋ามาแล้ว ‎แล้วก็ฝากพาโบลไว้กับแม่ไซม่อน
‎เราต้องไปแล้ว
‎ให้พ่อไปกับเราด้วย
‎- อะไรนะ ทำไม ‎- เพราะเราทิ้งเขาไว้ที่นี่ไม่ได้น่ะสิ
‎สิบนาที
‎- เกิดอะไรขึ้น ‎- พวกเขากำลังล็อกที่นี่
‎ทางนี้
‎ทั้งหมดเป็นความผิดฉัน
‎เจด อย่า
‎เราจะพาเธอกลับบ้าน
‎นั่น นั่นไง
‎เฮ้
‎เธอยังไม่น่าไปไหนไกล
‎อรชุน
‎ทางนี้
‎ซ่อนเร็ว ในนั้น
‎ไป ทุกคนเข้าไปในนั้น
‎ให้ตายสิ
‎โอเค
‎เยี่ยม
‎แก
‎ไม่มีฉัน พวกแกก็ไม่มีทางรอดได้สักคน
‎น่าจะถึงเวลาต้องพูดว่า "ขอบคุณ" แล้ว
‎รู้จักเคารพกันซะบ้าง
‎มัน…
‎นี่
‎ไม่เป็นไรนะ
‎เอาล่ะ ทางนี้
‎มาเร็ว
‎เจด บิลลี่
‎หยุดนะ
‎ไปเลย
‎โถงทิศตะวันตกเฉียงใต้
‎ไม่นะ
‎หยุด
‎ไซม่อน
‎แม่
‎ไม่
‎เธอกัดผม
‎เอเวอลีน
‎ผมช่วยเขาได้
‎ผมจะหาวิธี
‎แต่…
‎คุณต้องปล่อยลูกสาวผมไป
‎คุณก็รู้ นี่เป็นโอกาสเดียวของเขา
‎แม่
‎แม่…
‎ไม่!
‎พ่อ
‎ไม่
‎ไม่นะ ไม่!
‎อรชุน
‎อรชุน!
‎- นี่ ‎- พระเจ้า
‎พอขยับได้มั้ย
‎ไม่ได้
‎คุณต้องไป
‎ไปหาเธอ
‎เจด ไปเถอะ
‎ไปสิ
‎- ไปได้แล้ว ไปเลย ‎- ไปสิ
‎ไปกันเลย
‎บี
‎แม่
‎พ่ออยู่ไหน
‎แม่…
‎อยู่ใกล้ๆ แม่
‎ไง คุณแม่
‎ฉันนึกว่าตัวเองโกหกเก่งที่สุดในครอบครัวซะอีก
‎ลูกน่ารักนะ
‎เธอทำอะไรกับลูกล่ะ
‎ก็เจ้าจระเข้แสนรู้นั่น ‎น่าจะฉีกเธอเป็นชิ้นๆ ไปแล้ว แต่กลับ…
‎ไม่ได้ทำ
‎แปลกใช่มั้ยล่ะ
‎แปลกสิ
‎เธอปรับแต่งดีเอ็นเอลูกเหรอ
‎จะได้มีอะไรพิเศษแบบเวสเกอร์
‎- แม่ ‎- ไม่เป็นไร
‎ไม่เป็นไรแน่นอนจ้ะ ไงจ๊ะ หนูน้อย
‎ไสหัวไปให้ไกลๆ เธอ
‎ไม่
‎และคำตอบจะเป็น "ไม่" เสมอ
‎เธอน่าจะรู้นะ ก็เป็นฝาแฝดกันนี่
‎เราเหมือนกัน
‎ไม่ เราไม่เหมือนกัน
‎ตั้งแต่คืนนั้น เธอก็ไม่มีหัวใจ
‎ไม่มีหวัง
‎คืนนั้นเป็นคืนที่เลวร้ายที่สุดของฉัน
‎- มันเป็นคืนที่ฉันเสียพี่สาวไป ‎- ไม่ ไม่ใช่
‎นั่นแหละที่เธอไม่เคยเข้าใจ
‎ทีไวรัสปลดเปลื้องสิ่งแย่ๆ ทั้งหมดในตัวฉัน
‎ความกลัว ความกังวล
‎มันไม่ได้ทำให้ฉันกลายเป็นคนอื่น
‎มันทำให้ฉันเป็นคนที่ฉันเป็นมาตลอด
‎ฉันแค่กลัวเกินกว่าจะยอมรับ
‎นั่นน่ะ…
‎เป็นคืนที่ดีที่สุดของฉันเลย
‎เธอเป็นอะไรเนี่ย
‎ฉันคืออนาคต
‎ส่วนเธอน่ะเหรอ
‎เธอมันคือไวรัสชั่ว
‎เคยสังเกตบ้างมั้ย ‎ว่าทำไมทุกคนรอบๆ ตัวเธอถึงได้…
‎ตายกันหมด
‎ไซม่อน
‎เบิร์ต
‎คิม ฮิโรกิ
‎พ่อ
‎ฉันร่ายต่อได้อีกนะ
‎เธอพร่ำบอกตัวเองว่ากำลังช่วยชีวิตคน
‎แต่มือของเธอ เจด มันโชกไปด้วยเลือด
‎เพราะเธอมันเห็นแก่ตัว
‎เพราะเธอสนใจแต่ภารกิจ ‎สนแต่จะแก้ไขสิ่งที่ตัวเองก่อไว้
‎คนตายไปมากมาย แต่เธอก็ยังทำต่อ
‎เธอไม่หยุดเพราะมันสำคัญกับเธอ ตัวเธอ
‎อะไรๆ ก็ยังหมุนรอบเจดอยู่นั่นแหละ
‎ก็ได้
‎เอาตัวฉันไปเลย
‎แค่…
‎ขอแค่…
‎ปล่อยเธอไป
‎ฉันไม่ต้องการเธอแล้ว
‎แม่
‎แม่คะ
‎- บี ‎- อย่านะ
‎บี
‎แม่
‎บี
‎ไปเลยๆ
‎(ผลัก)
‎พวกมันอยู่กันเต็มไปหมด
‎จะทำอะไรน่ะ
‎ทำระเบิด
‎เอเวอลีนไม่มีทางหยุด นอกจากเราจะหยุดเธอ
‎เบิร์ต พาพวกเธอไปที่ปลอดภัยที
‎อ้าว แล้วนายล่ะ
‎ต้องมีคนจุดชนวน
‎พ่อ
‎พ่อไม่ต้องทำอย่างนี้ก็ได้
‎พ่อรักลูกนะ
‎พ่อ
‎หนูขอโทษ
‎ไม่ต้องขอโทษหรอก
‎ฉันทำเอง
‎ไม่
‎นายควรได้ใช้ชีวิต เบิร์ต
‎เข้าไปเลย
‎ออกไปข้างหลัง
‎หาเธอให้เจอ
‎อยู่นั่น
‎มาเร็ว มา
‎ลูกชายฉัน
‎ฉันรักเขา
‎คุณฆ่าเขา
‎ฉันปกป้องเขาไม่ให้กลายเป็นสัตว์ร้าย
‎แต่เมื่อเรื่องนี้จบลง…
‎ทั้งหมดนี้…
‎ทุกอย่างที่ฉันเสียสละไป…
‎ฉันจะเปลี่ยนแปลงโลก
‎ฉันมีอนาคต
‎คุณล่ะมีอะไร
‎ผมมีปากกา
‎ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเธอ
‎ไซม่อนอยู่ไหน
‎คือฉัน…
‎ฉันแค่…
‎ฉันขอโทษ
‎เรามีกันและกันใช่มั้ย
‎กันและกัน
‎(เอด้า หว่อง 2.20 ถนนชูโอโดริ ‎อากิฮาบาระ ญี่ปุ่น)
‎(ขอบคุณที่มาเยือนนิวแรคคูนซิตี้)
‎(สร้างจากวิดีโอเกม "เรซิเดนต์อีวิล" ‎ของแคปคอม)
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์