SERIAL NETFLIX
Znalazłam go na plaży w Cypress.
UNIWERSYTET – ROK 2030
Dlaczego tak wygląda?
Wszczepiłam do jego wzgórza elektrodę,
która przekazuje impulsy elektryczne.
Uśpiłaś go.
I…
mogę go obudzić.
Sama na to wpadłaś?
Trochę je poprawiłam,
ale takie badania to działka mojej siostry.
Procedura jest skomplikowana. To dosłownie operacja na mózgu.
Ale w pewnych przypadkach może dać interesujące rezultaty, szczególnie jeśli…
Jeśli co?
Sięgniemy wyżej.
UNIWERSYTET – ROK 2036
Mamy pięć minut na spakowanie torby.
Żadnych gierek, żadnych scen. Wchodzimy i wychodzimy.
Potem zabiorę was do taty.
Jade?
Nie chcemy wracać.
To nie wy decydujecie.
A może wysiądziemy z auta i zaczniemy krzyczeć.
Zobaczymy, co się stanie.
Zróbcie tak. Sprawdźcie, co się stanie.
Ostrzegałam cię przed światem zewnętrznym, Bert.
Mówiłam, że nie jesteś gotowy.
Nie słuchałeś i ludzie ucierpieli.
Ty mogłeś ucierpieć.
Musiałem pomóc rodzinie.
- Mój brat, on… - Albert?
Błagam.
Czy kiedyś pomógł komuś innemu niż sobie?
Myślał, że nie żyję.
Tak mu powiedziałaś?
Oczywiście, że nie.
Rozumiem, że kochasz rodzinę.
Ja kocham swoją.
Zrobiłabym wszystko, żeby ją chronić, ale Albert nie…
On…
To ja się o ciebie troszczę.
Przez te wszystkie lata to ja cię chroniłam.
A co z dziewczynkami?
Je też chronię.
Siedzą w moim biurze i jedzą lody.
Rocky Road?
Ich ulubione.
Ciągle o ciebie pytają.
Wujek Bert, wielki naukowiec.
Myślałem, że je wystraszyłem.
Nie. Powiedziałam im, że jesteś dobrym człowiekiem.
Mądrym.
Zabawnym.
Pomocnym.
Musisz nam pomóc.
Mamy nowy projekt.
Ważny projekt.
Jeśli się spiszesz,
może dziewczynki będą mogły z tobą zostać.
Może dostaniesz od nas dom.
Z zielonym trawnikiem i białym płotem.
Szczęśliwa rodzina.
Co to za projekt?
On.
Pięć minut!
Tata jest klonem.
Wiem.
A my jesteśmy eksperymentem.
Hej.
To nie może być prawda.
Jebać to.
Jebać ich.
Jade, nie możesz udawać, że to się nie dzieje.
Nie udaję.
Czuję, że zaraz oszaleję.
Chce mi się krzyczeć i płakać. Tata okazał się psycholem.
Jego szefowa to jakaś Suczella de Mon,
a w naszym salonie jest facet ze spluwą.
Dobrze wiem, że to się dzieje.
Wiem, że nie można tu nikomu wierzyć.
Nawet mnie?
Co, jeśli tata był…
Co, jeśli coś mi jest?
Nic ci nie jest.
Wszystko z tobą dobrze.
Musimy się stąd wynosić.
Z dala od taty, tego miasta, Umbrelli. Od tego wszystkiego.
Jak?
Torba.
Są w niej pieniądze, paszporty, wszystko.
Co potem? Będziemy…
uciekać?
I to kurewsko szybko.
OCHRONA UMBRELLA 1
To Pablo.
Musimy zabrać go ze sobą.
Nie. Ktoś się nim zaopiekuje.
Dobrze, ale…
ma duże wymagania.
Lubi łososia i kurczaka. Żadnej wołowiny.
Co wieczór dostaje smakołyki.
Nienawidzi spacerów i robi gigantyczne kupy.
Przekażę im.
Będzie dobrze, kolego.
Wybacz. Nie lubi dupków.
Idź po siostrę.
Hej.
Ty i ja, tak?
Dziewczyny.
Co mówiłem o gierkach?
Biegnij!
Hej!
Billie?
Cholera.
Uciekaj.
Co? Nie.
Wstań.
Do jasnej cholery!
Wracaj tu!
Biegnij! Sprowadź pomoc!
Złapcie ją!
Szybciej!
Czym ty jesteś?
Zatrzymaj to!
Nie mogę.
Co się dzieje?
Nic.
Dziś zginie wiele osób.
Może ty też.
Nie.
Potrzebujesz mnie.
Beze mnie…
czym jesteś?
Odwrót!
Jade…
pospiesz się.
Czekajcie!
Jade!
Z drogi!
Czekajcie!
Rzuć ją!
Ja…
Jak?
- Jaką mamy prędkość? - 15 węzłów i rośnie, sir.
Saqim!
- Jade? - Wciśnij jebany guzik.
- Za blisko. - Nieważne.
Pójdzie prosto na nich.
Dobra, Saqim.
Wiem, że spieprzyłam sprawę.
Ale tego nie spieprzę.
Wystarczy jeden śmigłowiec i już po nas.
- Jesteś pewien? - Tak.
Została ugryziona.
To byłaś ty.
Tamtej nocy.
Pies.
Zdaniem taty nic mi nie jest.
Czyżby?
To zwierzę było chore.
Jeśli cię zaraziło, stanowisz zagrożenie.
Dla innych, dla siebie.
Miałaś jakieś objawy?
Halucynacje?
Napady agresji?
Łomotanie serca?
Dlaczego mam ci wierzyć?
Wiem, że za mną nie przepadasz.
Najczęściej sama za sobą nie przepadam.
Ale nigdy cię nie okłamałam.
Czy to samo powiesz o swoim ojcu?
Ty pieprzona suko.
Jestem pieprzoną suką, która mówi pieprzoną prawdę.
Czy nie tego właśnie chcesz?
Pieprzonej prawdy?
Jeśli jestem chora…
możesz mi pomóc?
Tylko ja to potrafię.
Co robisz, mamo?
Ulubione danie twojej mamy.
Czy my właśnie…
Nie ma jej.
Dopiero co jedliśmy z nią to samo.
Dobrze się czujesz?
Potrzebuję pomocy.
Co się stało?
- Ja… - Kto to?
To Jade, koleżanka ze szkoły.
- My tylko… - Praca domowa. Matma.
Piękny szczeniaczek.
Cześć.
Usiądziemy przy basenie, dobrze?
Bawcie się dobrze. Cześć.
- Wkręcasz mnie. - Nie.
- W twojej opowieści były klony. - Wiem.
Widziałeś te pokręcone rzeczy w moim domu.
Muszę dostać się do Umbrelli.
- Żeby uratować siostrę? - Tak.
- Bo porwała ją moja mama? - Tak.
Jade, jak mam na to zareagować? To jakiś obłęd!
Wiem.
Simon, oni ją skrzywdzą.
Byłam tam.
Widziałam, do czego są zdolni.
Mają tajne laboratoria i te głupie pigułki Raju.
Co?
Widziałaś je?
Tak.
Mamo?
Boże.
Cholera.
- To tylko draśnięcie. - Nie.
Prawie tego nie poczułam. Naprawdę.
Mamo, to twoje?
Oczywiście, że nie.
Zachodnia medycyna leczy objawy, a nie przyczyny.
Uwielbiam ten kawałek.
Jesteś bardzo dzielna.
Jestem chora czy nie?
Cóż…
Wirus… On nie infekuje komórek.
NIE WYKRYTO MUTACJI
Nie wiem, dlaczego.
Wciąż jest do tego zdolny?
Może.
Dowiedz się.
Wykaż się kreatywnością.
Simon, jest już późno.
Faszerujesz mamę lekami?
Co?
Znalazłem pigułki. Raj.
- Należą do mnie. - Przestań pieprzyć.
Skaleczyła się w rękę i nawet tego nie poczuła.
- Co jej zrobiłaś? - Simon.
Powiedz mi.
Twoja mama miała problemy z aklimatyzacją.
Uznałyśmy, że będzie lepiej, jeśli zacznie leczyć swoje lęki.
Przestań łgać!
Simon!
Zrobiłam, co musiałam, dla dobra naszej rodziny.
Czuje się lepiej. Jest szczęśliwsza.
Jest pieprzonym zombie!
A ty pieprzonym dzieckiem!
Nie masz pojęcia, jak ciężko pracuję.
Ta firma została skradziona twojemu dziadkowi. Odbudowałam ją,
a twoja matka, ona nigdy…
Chciała odejść.
Chciała zabrać cię ze sobą.
Zrobiłam to dla ciebie.
Ale ja tego nie chcę.
Nie wiesz, czego chcesz.
Ty…
Pierdol się.
Simon…
Jeszcze jedno badanie. Przepraszam.
- Co to? - Po prostu się odpręż.
- Nie, co chcesz mi podać? - Spokojnie.
Spokojnie. Odpręż się.
Wszystko jest dobrze.
Wszystko gra.
Kurwa.
Musiałaś.
Wiem.
Bea?
Nie ma jej w kajucie. Może jest na pokładzie?
Bea?
Dobra. Otworzę drzwi i zagłuszę alarm.
Zorientują się po dziesięciu minutach.
Wiesz, gdzie trzeba iść?
Tak.
Nie musisz iść ze mną.
Tak, wiem.
OTWARTE
Chodźmy.
Hej.
Dziękuję.
ZAKAZ WSTĘPU – OBSZAR ZAMKNIĘTY WSTĘP TYLKO DLA PERSONELU
Uspokój się. Leż spokojnie!
NIE WYKRYTO MUTACJI
Moja siostra…
Dałem jej adrenalinę. Ma tachykardię i drgawki!
Chcę do siostry!
Wózek. Potrzebuję leków nasennych!
Spokojnie, dobrze?
Okłamałaś mnie!
Oddychaj. Już dobrze.
Oddychaj.
Ręce nad głowę.
Skąd o tym wiedziałeś?
Od Alberta.
Nie jadłaś lodów, prawda?
Co?
- Muszę się stąd wydostać. - Dobrze.
- Poszukamy taty. - Nie.
Mam go gdzieś. Tak jak on ma mnie.
Wcale nie ma.
W niewoli mówił tylko o swoich dziewczynkach.
Bo byłyśmy jego lekarstwem.
Potrzebuje naszej krwi do życia.
No i?
Tak jak mój tata mnie i moich braci.
Długo trzymał nas w zamknięciu.
Zobaczyliśmy słońce, gdy dorośliśmy.
Ale Albert jest inny. Dał wam życie.
I może…
Nie twierdzę, że miał rację, ani że był dobry, ale…
mógł być gorszy.
To go usprawiedliwia?
Nie, ale…
może nie ma czegoś takiego?
Może życie to zlepek wypadków i tragedii…
Nie ma sprawiedliwości. Staramy się być dobrzy.
W świecie, w którym tak łatwo jest czynić zło.
Tata was kocha.
Może to trochę pokręcona miłość, ale…
Jak się nad tym zastanowić, każda jest taka.
Jeśli chcecie, możemy go zostawić.
Co się stanie…
jeśli tak zrobimy?
Nic dobrego.
- Jade? - Nie ekscytuj się.
Gdzie jest Billie?
Nie jest z tobą?
- Cześć, ja to… - Syn Evelyn.
Co się stało?
Próbowałyśmy uciec, ale…
złapali Billie.
Wiedzą, że ją ugryziono.
- Musimy ją odnaleźć. - Nie idziemy z tobą.
Powiedz, gdzie jest.
Jade, ja…
Spotkanie rodzinne.
Hej, stary.
- Jesteśmy… - Klonami.
- Zrobili ci coś? Nic ci nie jest? - Nie.
Mam torbę, a Pablo zostawiłam u mamy Simona.
Musimy się zbierać.
On idzie z nami.
- Co? Po co? - Nie możemy go tu zostawić.
Dziesięć minut.
- Co się dzieje? - Blokują wyjścia.
Tędy.
To moja wina.
Przestań, Jade.
Sprowadzimy ją do domu.
Tam!
Hej.
Musi być gdzieś blisko.
Arjun!
Tędy.
Schowajcie się. Tam.
Chodźmy tam.
Cholera.
Okej.
Ty!
Zawdzięczacie mi życie.
Więc wypadałoby podziękować.
Trochę jebanego szacunku!
Hej.
Nic ci nie jest.
Dobra, tędy.
Chodź.
Jade? Billie!
Billie, przestań.
Szybko!
Południowo-zachodnia hala.
Nie.
Stójcie!
Simon?
Mamo.
Nie.
Ugryzła mnie.
Evelyn.
Pomogę mu.
Znajdę sposób.
Ale…
wypuść moje córki.
To jego jedyna szansa.
Mamo?
Mamo…
Nie!
Tato!
Nie!
Arjun.
Arjun!
Arjun.
Arjun!
- Hej. - Boże.
Możesz nią ruszyć?
Nie.
Idź sama.
Znajdź ją.
Jade, idź.
Idź!
- Ruszamy! W drogę! - Leć!
Bea?
Mama!
Gdzie tata?
Ja…
Trzymaj się mnie.
Hej, mamuśko.
Myślałam, że ja jestem największą kłamczuchą.
Fajny dzieciak.
Co jej zrobiłaś?
Krokodyl Lyle mógł ją rozerwać na strzępy, ale…
tego nie zrobił.
Dziwne, nie?
Dziwne.
Namieszałaś jej w DNA?
Jak to Weskerowie mają w zwyczaju.
- Mamo? - Już dobrze.
Oczywiście. Cześć, skarbie.
Odpierdol się od niej.
Nie.
Odpowiedź zawsze będzie brzmiała „nie”.
Powinnaś to wiedzieć. W końcu jesteśmy jak bliźniaczki.
Takie same.
Nie jesteśmy.
Od tamtej nocy jesteś bez serca.
Żałosna.
To była najgorsza noc w moim życiu.
- Wtedy straciłam siostrę. - Nieprawda.
Nigdy tego nie rozumiałaś.
Wirus T pozbawił mnie… całego pieprzonego syfu!
Strachu, lęku.
Nie stałam się kimś innym.
Stałam się tym, kim naprawdę byłam.
Ale bałam się przyznać.
To…
była najlepsza noc w moim życiu.
Kim jesteś?
Przyszłością.
A ty?
Jesteś pieprzonym wirusem.
Nie zauważyłaś, że wszyscy wokół ciebie…
umierają?
Simon?
Bert?
Kim? Hiroki?
Tata?
Mogę wymieniać dalej.
Wmawiasz sobie, że ratujesz ludzi,
ale twoje ręce, Jade, są pokryte krwią.
Bo jesteś samolubna.
Zależy ci tylko na misji, na dokończeniu tego, co zaczęłaś.
Ludzie umierają, a ty idziesz dalej.
Nie zatrzymujesz się, bo tylko to się liczy. Ty.
To nadal jebane przedstawienie z tobą w roli głównej.
Dobra.
Weź mnie.
Tylko…
Proszę…
Pozwól jej odejść.
Już cię nie potrzebuję.
Mamo?
Hej, mamo?
- Bea! - Nie!
Bea!
Mamo!
Bea!
Chodźmy!
PCHAĆ
Są wszędzie.
Co robisz?
Bombę.
Powstrzymamy Evelyn.
Bert, zaprowadź je w bezpieczne miejsce.
Co? A co z tobą?
Ktoś musi ją odpalić.
Tato?
Nie musisz tego robić.
Kocham was.
Tato.
Przepraszam.
Nie musisz.
Ja to zrobię.
Nie.
Zasługujesz na własne życie, Bert.
Ruszać się!
Wyjdźcie tyłem.
Znajdźcie ją.
Jest tam!
Chodźcie!
Mój syn.
Kochałam go.
Zabiłaś go!
Musiałam go ochronić, żeby nie stał się potworem.
Ale kiedy to się skończy…
To wszystko…
Wszystko, co poświęciłam…
Zmienię świat.
Ja mam przyszłość.
A ty co?
Mam pióro.
Nie chciałam cię skrzywdzić.
Gdzie Simon?
Ja tylko…
Przepraszam.
Ty i ja, tak?
Ty i ja.
ADA WONG, ULICA CHUO-DORI 2.20 AKIHABARA, JAPONIA
DZIĘKUJEMY ZA WIZYTĘ W NEW RACCOON CITY
NA PODSTAWIE GRY WIDEO RESIDENT EVIL FIRMY CAPCOM
Napisy: Mariusz Bansleben