UNHA SERIE DE NETFLIX
Atopeino nunha praia de Chipre.
A UNIVERSIDADE, 2030
Entón por que está así?
Implanteille un eléctrodo no tálamo,
o que libera unha descarga eléctrica.
Durmíchelo.
E…
Podo espertalo.
Esta era a túa idea?
Fixen uns cambios,
pero era miña irmá quen investigaba isto.
A intervención é moi complexa para algo máis grande. É neurocirurxía.
Pero…
Podería ser interesante nalgún caso concreto, sobre todo se…
Se que?
Se o facemos ó grande.
A UNIVERSIDADE, 2036
Cinco minutos para facer a maleta.
Nada de xogos, nin drama. Entrar e saír.
E lévovos de volta con papá.
Jade?
Non queremos volver.
Non depende de vós.
Pois igual berramos ó baixar do coche.
E a ver que pasa.
Facédeo. A ver que pasa.
Advertinte sobre o mundo exterior, Bert.
Díxenche que non estabas preparado.
Pero non me fixeches caso e houbo feridos.
Puideches mancarte ti.
Tiña que axudar a miña familia.
- Meu irmán, el… - Quen, Albert?
Por favor.
El só se axuda a si mesmo.
Pensou que estaba morto.
Dixéchesllo ti?
Pois claro que non.
Mira, entendo que queiras a túa familia.
Eu quero á miña.
Faría o que fora para protexelos, pero Albert non é…
El é…
Son eu a que coida de ti.
En todos estes anos, fun eu quen te mantivo a salvo.
Pero que pasa coas nenas?
A elas tamén as protexo.
Agora están no meu despacho comendo xeado.
Rocky Road?
Tamén é o seu favorito.
E non fan máis que preguntar por ti.
O tío Bert, o gran científico.
Pero pensei que as asustara.
Non. Díxenlle que eras un bo home.
Intelixente.
Chistoso.
Servizal.
Tes que axudarnos.
Temos un proxecto novo.
Un importante.
E, se fas un bo traballo,
ata pode que as nenas queden contigo.
Igual vos mercamos unha casa só para vós.
Herba verde, un cerrado branco.
Unha familia feliz.
Cal é o proxecto?
El.
Cinco minutos!
Papá é un clon.
Xa.
E nós experimentos científicos.
Oe.
Non pode ser real.
Que lle dean.
Que lles dean.
Jade, non podes finxir que non pasa nada.
Non o fago.
De feito, creo que estou toleando, vale?
Quero berrar e chorar. Papá é un psicópata.
A súa xefa é a puta Cruella de Vil.
e hai un home cunha pistola no noso salón.
Son consciente do que pasa.
Sei que todo o mundo nos minte.
Eu tamén?
E se papá estaba…
E se non estou ben?
Non. Claro que o estás.
Estás ben, vale?
O que necesitamos é fuxir.
Lonxe de papá, desta cidade, de Umbrella… De todo.
Como?
A bolsa.
Ten diñeiro, pasaportes, de todo.
E despois que? Seguimos…
correndo?
O máis rápido posible.
SEGURIDADE DE UMBRELLA
Este é Pablo.
Levámolo con nós.
Non. Mandaremos a alguén a coidalo.
Vale, pero…
da moito traballo.
Gústalle o salmón e o polo, nada de tenreira.
Dámoslle premios á noite.
Odia pasear e bota unhas cagadas enormes.
Direillo.
Estarás ben, bonito.
Perdoa. Non lle gustan os imbéciles.
Vai pola túa irmá.
Oe.
Sempre xuntas, non?
Nenas.
Dixen que nada de xogos.
Corre!
Quietas!
Billie?
Merda.
Marcha.
Que? Non.
Levanta.
Cago en Deus!
Ven aquí!
Marcha! busca axuda!
Atopádea!
Movédevos!
Que es?
Detén isto!
Non podo.
Que está pasando?
Nada.
Vai morrer moita xente.
Ti, ó mellor.
Non.
Necesítasme.
Sen min…
quen es ti?
Retirada!
Jade…
Veña.
Esperade!
Jade!
Apartade!
Parade!
Lanza!
Eu…
Como?
- A que velocidade imos? - Quince nós e subindo.
Saqim!
- Jade? - Preme o puto botón.
- Moi preto. - É igual.
Irá directo ata eles.
Veña, Saqim.
Xa sei que a fodín antes.
Non a vou cagar con isto.
Se conseguen engalar, estamos mortos.
- Estás seguro? - Si.
Mordérona.
Fuches ti.
Aquela noite.
Co can.
Meu pai di que estou ben.
E estalo?
O animal estaba enfermo.
Se te infectou, agora es un perigo.
Para os demais e para ti mesma.
Tiveches algún síntoma?
Alucinacións?
Ira?
Palpitacións?
Por que te ía crer?
Sei que non che caio moi ben, Billie.
A min tamén me pasa a meirande parte do tempo.
Pero xamais che mentín.
Podes dicir o mesmo de teu pai?
Es unha puta pendanga.
Son a puta pendanga que che di a puta verdade.
Non era iso o que querías?
A puta verdade?
Se estou enferma…
podes axudarme?
Son a única que pode.
Que fas?
É o favorito da túa nai.
Se acabamos de…
Nin sequera está. Acabamos de cear isto mesmo con ela.
Mamá, estás ben?
Tesme que axudar.
Jade, que pasa?
- É que… - Quen é?
Esta é Jade.
- Unha amiga do instituto. Íamos… - Deberes. Matemáticas.
Un cachorriño.
Ola.
Estaremos onde a piscina, vale?
Pasádeo ben. Ola.
- Estaste burlando de min. - Non.
- Na túa historia hai clons, Jade. - Xa sei.
Xa viches cousas raras na miña casa.
Necesito ir a Umbrella.
- Pola túa irmá? - Si.
- Porque a raptou miña nai? - Si.
Jade, que queres que che diga? É unha tolería!
Xa o sei.
Pero, Simon, vanlle facer dano.
Estaba alí.
Vin o que fan.
Laboratorios secretos, o carallo das pílulas de Ledicia.
Que?
Víchelas?
Si.
Mamá?
Mi madriña.
Merda.
- É só unha rabuñada. - Nada diso
Apenas noto nada, en serio.
Mamá, son túas?
Pois claro que non.
A medicina occidental só trata os síntomas, non a causa.
Ai, encántame esta canción.
Estás sendo moi valente.
Estou enferma ou non?
Vexamos…
O virus… Non infecta as células.
NON SE DETECTA MUTACIÓN
Non sei por que.
É viable igualmente?
Quizais.
Pescúdao.
Sé creativo.
Simon, é tarde.
Estás drogando a mamá?
Que?
Atopei as pílulas. A Ledicia.
- Son miñas. - Déixate de lerias, oes?
Fixo un corte na man e case nin o sinte.
- Así que, que lle fixeches? - Simon.
Dimo.
Túa nai non se estaba adaptando ben.
Ambas acordamos que ía tomar as pílulas para a ansiedade.
Deixa de mentir!
Simon!
Fixen o que tiña que facer para manter unida á nosa familia.
E ela está mellor, é máis feliz.
É un puto zombi.
E ti es un puto neno!
Non tes nin idea do moito que traballo.
Roubáronlle a compañía ó teu avó e fun eu quen a volveu levantar.
Túa nai nunca…
Ela quería marchar…
Quería levarte lonxe.
Fixen todo isto por ti.
Non o quero.
Ti nin sabes o que queres.
Vai…
Vai tomar polo cu.
Simon…
Unha última proba. Síntoo.
- Que é iso? - Ti reláxate.
- Que me vas dar? - Non pasa nada.
Tranquila. Reláxate, vale?
Está todo ben.
Hostia.
Non che quedou doutra.
Seino.
Bea?
Non está no seu cuarto. Igual está na cuberta.
Bea?
Vale, podo abrir as portas e bloquear o sistema.
Temos dez minutos antes de que o noten.
Sabes a onde vas?
Si
Non tes por que vir comigo.
Xa, xa o sei.
ABERTO
Vamos.
Oe.
Grazas.
PROHIBIDO O PASO. AREA RESTRINXIDA SÓ EMPREGADOS
Cálmate dunha vez!
NON SE DETECTA MUTACIÓN
Miña irmá.
Púxenlle adrenalina. Ten taquicardias e convulsións.
Quero ver a miña irmá!
O carro. Necesito os sedantes!
Tranquilízate, si?
Mentíchesme!
Respira. Non pasa nada.
Respira.
Pon as mans na cabeza.
Como sabes disto?
Albert.
Non estabas comendo xeado, non?
Que?
- Teño que saír de aquí. - Vale.
- Imos por teu pai. - Non.
Non me importa. Igual que eu non lle importo a el.
Si lle importas.
Cando estaba pechado só quería axudarvos.
Porque somos a súa medicina.
O noso sangue manteno con vida.
E que?
Meu pai tamén nos necesitaba.
Por iso nos tivo pechados moito tempo.
O sol vímolo sendo xa adultos.
Pero Albert non é así. Deuvos unha vida.
E pode que…
Non digo que tivera razón ou que o fixera ben, pero…
puido ser peor.
E iso arránxao todo?
Non, pero…
Quizais é algo inalcanzable.
Pode que a vida sexan accidentes, traxedias e…
Ninguén é completamente bo. Só intentamos selo
nun mundo no que o fácil é ser malo.
O teu pai quérete.
Igual é unha forma retorcida de querer, pero…
Todas o son, se te paras a pensalo.
Pero podes deixalo aquí, se queres.
Se o facemos…
que lle vai pasar?
Nada bo.
- Jade? - Non te emociones.
Onde está Billie?
Non está contigo?
- Ola. Son… - O fillo de Evelyn.
Que pasou?
Intentamos fuxir, pero…
colleron a Billie.
Creo que saben o da dentada.
- Hai que atopala xa. - Ti non ves connosco.
Dime onde está e listo.
Jade, eu…
Ola, reunión familiar.
Ola, meu.
- Ai, somos… - Clons.
- Mancáronte? Estás ben? - Estou ben.
Teño a bolsa e deixei a Pablo coa nai de Simon.
Hai que marchar.
El ven con nós.
- Que? Por que? - Non o podemos deixar aquí.
Dez minutos.
- Que pasa? - Están pechando todo.
Por aquí.
É culpa miña.
Jade, para.
Ímola traer de volta.
Alí.
Non puido ir moi lonxe.
Arjun!
Por alí.
Escondédevos. Aí dentro.
- Veña, todos dentro. - Vai.
Merda.
A ver.
Ti!
Ningún de vós estaría vivo de non ser por min.
Así que creo que me debedes un grazas.
E un pouco de respecto!
Oe.
Estás ben.
Vale, por aquí.
Veña.
Jade? Billie!
Billie, para.
Zona suroeste.
Non.
Alto!
Simon?
Mamá.
Non.
Mordeume.
Evelyn.
Podo curalo.
Atoparei o modo.
Pero…
Deixa que elas se vaian.
Sabes que non ten doutra.
Mamá?
Ma…
Papá!
Non!
Arjun.
Arjun!
Arjun.
Arjun!
Podes movela?
Non.
Tes que marchar.
Atópaa.
Jade, vai.
Veña.
- Veña! Vamos! - Vamos!
Bea?
Mamá!
Onde está papá?
Non te afastes.
Ola, mami.
E eu crendo que era a que mellor mentía.
É riquiña.
Que lle fixeches?
Porque o crocodilo xigante puido partila a metade, pero…
non o fixo.
Non vos parece raro?
É raro.
Enredaches co seu ADN?
Fixécheslle un especial Wesker?
- Mamá? - Non pasa nada.
Claro que non. Ola, bonita.
Nin se che ocorra achegarte.
Non.
Sempre che vou dicir que non.
Xa deberías sabelo. Somos xemelgas, non?
Somos iguais.
Nin en soños.
Aquela noite deixaches de ter corazón.
Nin esperanza.
Aquela foi a peor noite da miña vida.
- Cando perdín a miña irmá. - Non foi así.
Pero nunca o entendiches.
O Virus-T despoxoume de tanta… carallada.
O medo a ansiedade.
Non me mudou noutra persoa.
Permitiume ser quen sempre fun.
Só me asustaba admitilo.
Aquela…
foi a mellor noite da miña vida.
Que es?
Son o futuro.
E ti?
Ti es un puto virus.
Nunca te deches conta de que todos os que te rodean
morren?
Simon?
Bert?
Kim? Hiroki?
Papá?
E podo seguir.
Non deixar de repetir que intentas salvar vidas,
pero tes as mans cubertas de sangue, Jade.
Porque es egoísta.
Porque só che importa a misión, arranxar o que estragaches.
A xente morre, pero ti segues.
Non paras porque iso é o que importa. Ti.
Segue a ser o puto show de Jade.
Vale.
Lévame.
Pero…
Por favor…
Deixa que marche.
Xa non te necesito.
Mamá?
- Bea! - Non!
Bea!
Mamá!
Bea!
Vai!
EMPUXAR
Téñennos rodeados.
Que fas?
Unha bomba.
Non parará ata que no a obriguemos.
Bert, lévaas a un lugar seguro.
Que? E ti?
Haina que detonar.
Papá?
Non tes que facer isto.
Quérovos.
Papá.
Síntoo.
Non tes por que.
Fágoo eu.
Non.
Mereces unha vida, Bert.
Vamos!
Saíde por atrás.
Atopádea.
Aí está!
Veña!
O meu fillo.
Queríao.
Matáchelo ti!
Estaba protexéndoo para que non se convertera nun monstro.
Pero cando isto remate…
Todo isto …
Os sacrificios que fixen…
Cambiarei o mundo.
O futuro perténceme.
E ti que tes?
Un bolígrafo.
Non quería facerche dano.
Onde está Simon?
Non…
Síntoo.
Sempre xuntas, non?
Sempre xuntas.
ADA WONG CALLE 2.20 CHUO-DORI, AKIHABARA, XAPÓN
GRAZAS POLA SÚA VISITA NEW RACOON CITY
BASEADO NO VIDEOXOGO DE CAPCOM RESIDENT EVIL
Subtítulos: Laura Feijóo Sánchez