SERIAL NETFLIX
GÓRY ARKLAY
ROK 2005
Bert!
Bert.
Burrito z krewetkami curry? Serio?
Ten smród nigdy nie zniknie.
Albercie.
On cię nie słyszy.
Stary.
Wyluzuj.
Sprzątnij ten syf.
Za chwilę.
Ja to zrobię.
Alby.
Musi się nauczyć.
Interfejs mózg-maszyna ma usterkę.
- Wybacz… - Napraw ją.
Na czym stoimy z uchwytem na klatkę?
Będzie gotowy jutro.
Dzisiaj.
Czy to…
Czy ty słuchasz muzyki?
Nie?
Przysięgniesz na paluszka?
To się już nie powtórzy.
Albercie Wesker! Wtargnąłeś do własności Umbrelli!
Ręce do góry! Natychmiast!
Wesker! Wiemy, że tam jesteś! Obiekt został otoczony!
- Albert, musimy stąd zjeżdżać! - Wyjdź! Natychmiast!
Nie!
Co ty robisz?
Niszczę dowody.
Padły strzały! Wchodzimy!
Wchodźcie!
Bert.
Bert!
Bert.
Jesteś cały?
Chyba tak.
Droga wolna.
Kim, kurwa, jesteście?
Evelyn!
- To nie może się dziać. - A jednak.
Ile to już? Siedem lat?
Siedemnaście.
Rany.
Poważnie?
Byłeś tu zamknięty przez cały ten czas?
Nie zawsze w tym miejscu, ale uwięziony?
Tak. To dla mojego dobra.
Nie wiedziałeś?
Myślałem, że nie żyjesz.
Mama mnie nie zabije. Potrzebuje mnie.
Nie…
Nie nazywaj jej tak.
Wybacz.
A gdzie trzymali ciebie?
Bert, ja…
Ja nie byłem uwięziony.
Jak to?
Wydostałem się.
Ułożyłem sobie życie.
- Super, stary. - Nie mogłem cię zabrać.
- To było… - Nie… Rozumiem to.
Moje życie…
nie jest idealne.
Przywykniesz do tego.
Próbowałeś uciec?
Nie, czemu?
A powinienem?
Bert, potrzebuję twojej pomocy.
- Moje córki… - Córki?
Ty masz… Jasny gwint.
Jak mają na imię?
Jade i Billie. To jeszcze dzieci. Mają po 14 lat.
Wiesz, co Umbrella im zrobi…
- Ręce za plecy. Już! - Nie.
- Ja… - Zostawcie go!
Przestańcie!
Nie martw się. Pomogę ci, stary!
ZAMKNIĘTE
Idź.
Co z Beą?
Nic jej nie jest.
Co ty sobie myślałaś?
Nie wiem.
Przepraszam.
Miałeś rację.
Nie powinnam była wyjeżdżać. Powinnam zostać z tobą.
To nie ma znaczenia.
Ma.
Co mam ci powiedzieć?
Że byłam głupia.
Że byłam samolubna. Że…
Przeze mnie zginęła Amrita.
Przez ciebie.
To wszystko przez ciebie.
Ale teraz jest tutaj Umbrella.
Co się dzieje?
Chcą się spotkać.
Z Saqimem.
To pułapka.
Spróbujmy się z nimi dogadać.
Z Umbrellą nie da się dogadać.
Arjun.
Musimy wcisnąć przycisk.
Nie.
To wykluczone. Na to za wcześnie.
Więc dobrze. Ja pójdę.
- Przecież to pułapka. - Właśnie.
Pójdę, a ty zabierz Beę i resztę
w bezpieczne miejsce.
Bea nie potrzebuje męczennika. Potrzebuje matki.
Kto prosi o spotkanie?
Evelyn Marcus.
- Dziękuję za spotkanie. - Broń.
To misja dyplomatyczna.
Nie mam broni, to byłoby niestosowne.
Jest czysty.
Za mną.
Saqim Salam!
Opuścić namiot.
Miło mi cię w końcu poznać.
- Pani Marcus. - Evelyn.
Poznaliśmy się, gdy przemawiałaś w Rijadzie w 2019.
Mały świat.
Napijesz się szampana?
Ja już nie piję.
Więc wypiję za ciebie.
To jak spotkanie z kimś sławnym.
Uniwersytet ukrywający się na statku.
Sprytnie.
Chcę Jade Wesker.
Jest członkiem naszej wspólnoty.
Cennym członkiem?
- Wszyscy są cenni. - Oczywiście. Powiem to inaczej.
Czy jest wystarczająco cenna, żeby narażać życie twoich ludzi?
Evelyn.
Rozumiem, że dysponujesz wieloma oddziałami zbrojnymi,
i rozumiem, że postrzegasz nas jako naukowców.
Belfrzy z Oxfordu w tweedach z frędzlami.
Podobają mi się frędzle.
Wierz mi, że mamy własną broń.
Jesteśmy też w posiadaniu dysku
zabranego z placówki Umbrelli na Bali w 2022 roku.
Jestem przekonany, że Umbrella wolałaby nie ujawniać jego zawartości.
Saqim, postawię sprawę jasno.
Możesz mi grozić, ile wlezie, ale te zbrojne oddziały
i tak wtargną na wasz statek.
Tak, ale…
Z pewnością na tym dysku znajdują się okropne rzeczy
i ktoś z wytęsknieniem czeka, by rozgłosić je światu. Więc…
droga wolna. Może to nas zrujnuje.
Ale wasz los jest niepewny.
Jeśli nie dostanę, czego chcę,
wasz pieoprzony statek miłości skończy jak Titanic.
Zrozumiano?
Więc mieliśmy trochę czasu, by…
ochłonąć.
Złapać kilka…
głębokich wdechów.
Wiem, czego chcesz, Evelyn. W ten sposób…
tego nie dostaniesz.
Mamy związane obie ręce.
Ten reporter, sprawdziliśmy jego krew.
Dawka Raju, którą mu podałeś, trzykrotnie przekroczyła dawkę śmiertelną.
- Czemu to zrobiłeś? - Nie możesz tego robić.
- I nie pomogę ci. - Pomożesz.
Gdyby nie ja, nadal tkwiłbyś
w tej dziurze z Dyludyludi i Dyludyludam.
Nie prosiłem cię o pomoc.
Ale ją przyjąłeś, prawda?
Błagałeś, żebym wyciągnęła cię z celi. Widocznie mam miękkie serce,
bo zlitowałam się nad tobą.
Mieliśmy umowę. Robisz, co ci każę, a w zamian pozwalam ci żyć swoim życiem.
Pozwoliłam ci stworzyć życie.
Dlaczego więc tak utrudniasz moje?
A Bert?
Jaką umowę zawarłaś z nim?
To on modyfikował recepturę Raju?
Jezu, Evelyn. On jest niestabilny.
UNIKASZ MNIE?
To tata?
Simon.
- Olej go. - Tak robię.
A co z tobą? Odezwał się?
Kiedy zaczniemy się martwić?
Teraz?
Ufałam ci.
Wmawiałam sobie, że jesteś inny.
Wyjątkowy.
Byłam ciekawa, czy klon aklimatyzuje się
w prawdziwym świecie.
Nabrałeś wiele osób, Al.
Ale jeśli uda nam się sprawić, by Raj…
Tylko na tym ci zależy?
By następny produkt podbił ceny akcji?
Zginęli ludzie!
A jeszcze więcej może zostać uratowanych! Kurwa, pomyśl o tym!
Depresja, lęk, samobójstwa. Wszystko…
zniknie!
To…
Pieprzyć wyniki finansowe.
To odmieni świat. No dalej, Al.
Nie chcesz ze mną odmienić tego świata?
Jakby ci zależało.
Postawiłam na to wszystko.
Pracę, reputację, małżeństwo.
Wszystko.
Zależy mi.
Nawet jeśli nie chcesz, pomożesz mi.
Notatki Berta. Do roboty.
Cześć, skarbie. Tak, jestem z Albertem.
Pozdrawia cię.
Tak.
Mamo?
Bea?
Wymknęłam się.
Co się dzieje? Amrita.
- Ona… - Wiem.
- Mówiłaś, że nic się nie stanie. - Wiem.
Musisz być silna, dobrze?
Bea, idź do naszej kajuty.
Dobrze? Podejdź do mojego łóżka.
Pod nim znajduje się zielona torba.
Po co?
Jest tam wszystko, co potrzebne.
Musisz zejść z tatą ze statku.
Czemu?
Bo są na nim źli ludzie.
Chcą cię skrzywdzić.
- Tata mówił… - Wiem, co mówił.
Ale nie zna ich tak jak ja.
Bea, musisz mi uwierzyć.
Jeśli tata z tobą nie pójdzie, musisz iść sama.
Co?
A co z tobą?
Będę tuż za tobą.
Bea…
Przepraszam cię za to wszystko.
Nie chciałam, żeby to cię dotknęło. Miałaś być szczęśliwa i bezpieczna.
Ale musisz to dla mnie zrobić, dobrze?
Obiecaj mi.
Obiecuję.
Odezwał się?
Nadal nie.
A co, jeśli się nie odezwie?
Powiadomimy policję.
- Policję Umbrelli? - Jade.
Pisałem do ciebie.
To nasz tata.
- Możemy pogadać… - Wybacz.
Czyje to auto?
Ja…
Kupiłem nową brykę.
Tylko to, co najlepsze…
dla moich dziewczyn.
Co się wydarzyło?
W Umbrelli.
Wiecie, praca.
Jak było w szkole?
Spotkałeś się z nim?
Tak, spotkałem.
Dobrze. I co się stało?
Pogadamy później.
Hej, kolego! Blokujesz przejazd!
Rusz się!
Co ich ugryzło?
Blokujesz przejazd.
Tu nie można parkować!
Rusz się! No dalej!
Jestem głodny, a wy?
Tato.
Ten mały ma niezłą moc.
Billie, zapnij pasy.
Nie masz już dość jej rozkazów?
Nie, jestem masochistą.
- Co z nim? - Jak dotąd całkiem dobrze.
Potrzebujesz leków.
Mogę ci przynieść.
Ile bez nich wytrzymasz?
W tej chwili zgrywasz silnego bohatera,
bo za takiego się uważasz, ale…
za jakąś godzinę, może mniej,
ból stanie się nieznośny i poddasz się.
Nie znasz mnie.
Znam każdą twoją twarz, Al.
Wy, Weskerzy, macie w głowie tylko jedno.
Chęć przetrwania.
Po co się klonować, jeśli nie po to, by żyć wiecznie?
Zaczyna się, prawda?
Właśnie z tego powodu lata temu porzuciliśmy program klonowania.
W pewnym momencie koszty stają się zbyt wysokie.
Bert potrzebuje codziennej dializy, koktajlu leków, żeby się obudzić,
a nawet wtedy na każdy dobry dzień przypada dziesięć złych.
Twoje komórki umierają.
Rozpadasz się od środka.
Proszę.
CO JEST, KURWA?
JADE NIC NIE POWIE
Tędy proszę.
Tyle makaronu.
Ale żadnych oliwek. Dziwne.
W aucie jest pluskwa?
Co? Czyja?
Umbrelli. Podsłuchiwali?
Boże.
Paluszki chlebowe bez limitu. Widzicie to?
- Wiedzą o mnie? - To mój najlepszy dzień.
Hej!
Odłóż to pieprzone menu.
Tato, twój palec.
Wszystko jest w porządku.
Zamówmy coś.
Musimy iść do łazienki.
ZJEDZMY COŚ
Przepraszam.
- Coś tu nie gra. - Tak myślisz?
Może to wina Umbrelli?
To oni obcięli mu palec?
I go naćpali albo użyli elektrod
i potraktowali go prądem.
- Przeszczepili mu mózg. - Jasne.
Okej.
Pomyślmy.
Za 15 minut będzie obiad.
Niech zgadnę, znowu łosoś? Ugotuj dla odmiany coś z nogami.
Masz zły humor. Co się stało?
Nic.
- Nie wiem. - Nie wiesz co?
Chodzi o przyjaciół…
Martwię się o nich, a oni mnie unikają.
Nie wiem, co robić.
Powiem ci, czego nie robić.
Nie gniewaj się i nie rezygnuj z nich.
Z pewnością poproszą cię o pomoc.
A jeśli nie, sam im ją zaoferujesz.
Kochanie…
Wróciłam.
Obiad prawie gotowy.
- Twój ulubiony. - W takim razie otworzę wino.
- Hej, mamo. - Hej, mały.
Co robisz?
Co?
- Co to jest? - Nowy filtr.
Pokazuje na twarzy, co lubisz jeść na śniadanie.
Mark wylosował twarożek z sosem jabłkowym i jest bardzo wkurzony.
Sprawdź mnie.
- Tak? - Tak.
- Co? - Komiczne.
- Co mi wyszło? Pokaż. - Tost z fasolą.
Jestem węglowodanami? Nie!
Ty i mama…
zachowujecie się inaczej.
Inaczej?
Cóż, ona…
była wściekła, kiedy zniknęłaś.
Myślałem, że będą dwie Gwiazdki.
Wróciłam.
Mówi, że za dużo pracujesz.
Ma rację.
Więc przestań.
Nie mogę.
Nie teraz.
Zaczekaj.
- Proszę. - Dziękuję.
- Masz go? - Nie wrócił do domu.
Namierzyć go?
- Ile to zajmie? - Maksymalnie 20, 30 minut.
Oddzwonię.
Simon?
Wyślesz SMS-a do Jade?
Po co?
Muszę wiedzieć, gdzie jest. Boję się, że ma kłopoty.
GDZIE JESTEŚCIE?
PRZYJEDZIESZ PO NAS?
Naprawdę dobre.
Przepraszam. Mogę prosić więcej paluszków?
- Jeszcze pan nie zjadł. - Nie.
To mój nielimitowany koszyk. One muszą mieć swoje.
Przykro mi. Po jednym na stół.
- Ale to jest limit. - Tato, nie ma sprawy.
Jest sprawa, bo nie są nielimitowane.
Jak opróżni pan koszyk, mogę…
Wiesz co? Dobrze.
Proszę. Opróżniony.
Chcecie w międzyczasie po paluszku?
Co się z tobą dzieje?
Co? Nic.
- Porozmawiamy o tym w domu. - Nie.
Teraz.
Nie jestem waszym tatą.
Tylko wujkiem.
Bertem.
Nie wspominał o mnie?
Więc jesteś kim?
Jego bratem bliźniakiem?
W pewnym sensie. Jesteśmy klonami.
Klonami?
Był jeszcze Alby,
ale zabił go oryginalny Albert Wesker.
Nasz stwórca.
Stwórca.
Pomagaliśmy mu
w pracach badawczo-rozwojowych.
Zginął w wulkanie.
Nie szkodzi. Nie był zbyt miły.
Nie lubił mnie.
Ale nie martwcie się.
Ja i wasz tata byliśmy inni.
Genetycznie go przypominaliśmy,
ale nie byliśmy jak on.
Był potworem. Uwielbiał krzywdzić ludzi.
Ale chyba wszyscy mamy w sobie takie uczucia.
Radość, smutek i…
chęć zdzielenia kogoś po gębie.
W każdym razie wszyscy mamy wybór.
Możemy wybrać, kim jesteśmy i kim chcemy być.
Ja wybieram paluszki chlebowe.
Nie zbliżaj się do nas.
Co?
Bo zaczniemy krzyczeć.
Ale ja…
- Co to było? - Nie wiem.
- Umbrella. - Cholera.
Sprawdź tyły.
Chodź.
- Stańcie za mną! - Boże.
Bert?
Cholera.
- Chodź. - Szybciej.
Hej!
Bez obaw. Wszystko jest w porząsiu.
Okej.
Chodź to tatusia.
Koniec zabawy, Bert.
Nie lubię cię!
Źle mnie traktujesz!
- Uwolnij mnie! - Nie dotykaj nas!
Puść je.
Spokojnie. Pracuję z waszym ojcem.
On nim nie jest.
Bez obaw! Wszystko będzie dobrze.
Wiemy.
Gdzie on jest?
Czeka na was. Chodźcie ze mną.
Nie.
„Nie” nie wchodzi tutaj w grę.
WYJŚCIE EWAKUACYJNE
Jak tylko mnie przekażecie, wróćcie na statek
i uruchomcie silniki.
I wciśnijcie jebany przycisk, dobra?
Jade.
Nie. Nie możecie jej nigdzie zabrać!
Posłuchaj. Wiem, że czujesz…
Arjun.
Będzie dobrze.
Kocham cię.
Ale muszę to zrobić.
Czekaj, Jade. Jade!
Jade.
Dzięki Bogu.
To mama Simona.
Billie, musiałaś być przerażona.
Ten okropny człowiek.
Powiedział, że jest klonem.
- To prawda? - Bo jeśli tak…
to popierdolone.
Cóż. Zajmujemy się popierdolonymi rzeczami.
Słuchajcie…
Wiem, że macie pytania.
Na początku też czułam strach i byłam zdezorientowana.
Nie do końca znałam ojca.
Był bardzo błyskotliwy, ale zarazem bardzo skryty.
Aby mnie chronić, trzymał mnie w niewiedzy.
Bał się, że wiedza mnie przytłoczy.
Ale…
my, dziewczyny, jesteśmy silniejsze i mądrzejsze, niż ludziom się wydaje.
Prawda?
Zabiorę was do taty.
Al, masz towarzystwo.
Tata?
Co ci jest? Co mu zrobiłaś?
- Hej! - Puść mnie!
- Puść! - Zostaw ją!
- Przestańcie! - Zostaw ją!
Przestańcie, proszę!
Nie!
Też wolałabym zrobić to w bardziej elegancki sposób.
Twoje lekarstwo, Albercie.
Co tu się dzieje?
Powiesz im czy ja mam to zrobić?
Dobrze, wyręczę cię.
Wasz ojciec umiera.
Jak powiedział wam stary, dobry Bert, jest klonem. Brzmi dziwnie,
ale tak naprawdę to bardzo prosty proces z udziałem DNA,
kilku pustych komórek i bardzo pechowej kobiety.
Jego największym problemem jest to,
że szybko się starzeje.
Wesker, ten pierwotny, był bardzo niecierpliwym człowiekiem.
Sklonował sobie małą armię geniuszy
i nie zamierzał czekać, aż dorosną.
Więc z pomocą starej, dobrej nauki wasz ojciec osiągnął wiek 20 lat
w zaledwie sześć miesięcy.
Ale przyspieszanie wzrostu komórek powoduje…
pewne problemy.
Rak, eksplozje mitochondrialne, różne paskudne rzeczy.
Wasz ojciec jest chory. Więc wynalazł lekarstwo.
Was.
Co?
Zmodyfikował waszą krew, by sobie pomóc.
Jak mówiłam, jest geniuszem.
To nieprawda.
Czyżby?
Ja…
Ja nie… Wytłumaczę wam.
To…
dlatego pobierałeś nam krew.
- Billie, proszę. - Przestań. Po prostu przestań!
Nie wiem, czym jesteś.
Ale kłamiesz jak najęty.
Te wszystkie słowa o dodawaniu nam sił i chronieniu nas…
To była gówno prawda!
Mam nadzieję…
że zdechniesz.
Jeśli je skrzywdzisz…
Nie jestem taka, Al.
Ale mówiłeś, że zrobisz wszystko.
Czas to udowodnić.
Tym razem wzięliście broń.
Dobra decyzja.
Sama.
Kto tam?
Evelyn?
Zrobiłam obrót o 180 stopni, wariatka
Myśląc o tym, jaka byłam
Czy rozstanie mnie zmieniło?
Może, ale spójrz, gdzie skończyłam
Jeśli chcesz wierzyć Że cokolwiek może mnie…
Jest świetna, nie?
To urządzenie nią steruje
i pompuje w nią 87 leków.
- Chcesz zobaczyć salto w tył? - Nie.
No weź. Takie przedstawienie i tylko tyle?
Małe, gniewne „nie”?
Wiedziałam, że mnie wrabiasz, gdy znalazłam nadajnik.
Doprowadziłam cię tu, bo jestem kurewsko głupia.
Robiłaś to, co robisz najlepiej.
Podążasz za swoim celem, a reszta to hałas.
Więc kontrolujesz teraz Evelyn?
A więc rządzisz też Umbrellą.
Trochę. Ale narobiłam sobie kilku wrogów.
Suki trzeba trzymać na smyczy. Prawda, E?
Wiem, o czym myślisz.
Wyglądam dobrze.
Kiedy we Francji twierdziłaś, że jesteś chora,
robiłaś to, co robisz najlepiej.
Kłamałaś.
Nie.
Mam złą krew. Ale okazuje się, że twoja nadal jest dobra.
Postawiła mnie na nogi, tak jak tatę.
Daj spokój.
Jesteśmy Weskerami. Mamy instynkt przetrwania.
Czego chcesz, Billie?
- Chcę odzyskać siostrę. - Nie pierdol.
Wydymałaś mnie. Teraz moja kolej.
Odeszłaś.
Tyle z bycia na zawsze razem.
Nie miałam wyboru.
Ktoś kiedyś powiedział, że możemy wybrać.
Kim jesteśmy i kim chcemy być.
Ty wybrałaś.
Dobra.
Masz mnie. Jestem tu. Wypuść resztę.
Myślisz, że chodzi tylko o ciebie? Jesteś narcyzem.
Rany…
Chcę wszystko.
Każdy artefakt, każdy obraz, wszystko.
Uniwersytet postanowił zachować przeszłość.
I w tym tkwi problem.
W przeszłości działy się złe rzeczy. Wiesz o tym. Byłaś tam.
Nie musisz tego robić.
Lubisz swoje wspomnienia?
Bo ja nie.
Dlatego tworzę lepszą przyszłość.
Czynię świat lepszym miejscem.
Słyszysz siebie?
Nawet brzmisz jak ona! Kto tutaj kogo kontroluje?
Malloy!
Przejmij statek.
Nie. Zaczekaj! Hej!
- Nie pozwolę ci na to. - Naprawdę?
Dobra.
To było dramatyczne.
Co to?
Kontakt!
- Co się dzieje? - Ani drgnij.
Jade.
Odwiążcie pieprzone liny! Szybko! Odwiążcie je! Żwawo!
Odwiążcie pieprzone liny!
Ruszamy!
Pospieszcie się! Szybko!
Nie.
Powstrzymaj to.
Czy w szybko zmieniającym się świecie nie zasługujesz na odrobinę Raju?
Stworzone dla ciebie przez Korporację Umbrella.
NA PODSTAWIE GRY WIDEO RESIDENT EVIL FIRMY CAPCOM
Napisy: Mariusz Bansleben