ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
ΚΡΑΤΗΜΕΝΟΣ ΧΩΡΟΣ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ
Έχεις το μάρκετιγκ στις 11:15, το λογιστήριο στις 11:25
και την ανάπτυξη προϊόντος στις 11:40.
-Έχω το Τόκιο στη γραμμή. -Πες τους "όχι".
-Σε ποιους; -Σε όλους.
Άλμπερτ.
Τι έπαθε το χαριτωμένο πρόσωπό σου;
Χθες βράδυ. Πέρασε στην αντεπίθεση.
-Αλλά εσύ απέσπασες… -Τίποτα.
-Υπέροχα. -Ίσως υπάρχει άλλος τρόπος.
Το Joy.
Στη σωστή δοσολογία, μειώνει τις αναστολές.
-Αν το αναμείξουμε με σκοπολαμίνη… -Για το Αλτσχάιμερ;
Σε υψηλές δόσεις, ναι,
αλλά είχε αναπτυχθεί ως ορός αλήθειας από τη CIA.
Αν έχω δίκιο, ο συνδυασμός μπορεί να λειτουργήσει
σαν πολύ δυνατό αναισθητικό.
Κι αν κάνεις λάθος;
Δεν ξέρω, αλλά δεν μας μένουν επιλογές.
Μπορεί να μαθευτεί ότι είναι εδώ. Να αρχίσουν οι ερωτήσεις.
Γεια σου, Άνχελ. Πώς νιώθεις;
Είμαι γιατρός.
Δεν έχω ασθενείς, βέβαια,
αλλά ξέρω πως όταν κάποιος πονάει,
το μόνο που θέλει είναι να τελειώσει ο πόνος.
Αυτό θες κι εσύ;
Γιατί θέλω να σε βοηθήσω.
Είμαι φίλος σου.
-Τι είναι αυτό; -Βοήθεια.
Αυτό θα σε ανακουφίσει απ' τον πόνο.
Θέλω να απαντήσεις μια ερώτηση πρώτα.
Ποιος σου είπε τι συνέβη εδώ;
Λοιπόν;
-Δεν χρειάζεται να το κάνεις αυτό. -Μακάρι να ήταν έτσι.
Απάντησέ μου, ειδάλλως θα φύγω.
Κι αυτός που θα με αντικαταστήσει θα 'ναι χειρότερος.
Θα σου επιφέρει μόνο πόνο.
Και δεν θα μπορούμε να βοηθήσουμε ο ένας τον άλλο, όπως τώρα.
ΠΟΙΟΣ ΞΕΡΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΜΟΥ;
Κανείς.
Λάθος απάντηση.
Αλλά πού 'σαι…
-Ας το προσπαθήσουμε. -Στάσου.
Πες στον πατέρα μου ότι λυπάμαι.
Τι συνέβη μόλις τώρα;
Σου είπα πως ίσως δεν πιάσει.
-Πώς είναι; -Δεν έχει σφυγμό.
Έτοιμος.
-Δίνω ρεύμα. -Έψαχνα για τον χαφιέ.
Έτοιμος.
Πιθανώς να σκότωσες το ένα άτομο που θα μου τον έδινε.
Μήπως είσαι εσύ;
Έβελιν.
Αν ήθελα να σε καταστρέψω, να καταστρέψω την Ομπρέλα,
θα μπορούσα να το είχα κάνει χίλιες φορές.
Οπότε, παράτα με.
Μη.
Γιατί; Δεν θα μου κάνει τίποτα.
Αν κάνει κακό σ' εμένα, κάνει και στην Ομπρέλα.
Κι ας μη γελιόμαστε, η Ομπρέλα
είναι το μόνο που έχεις.
Κύριε Ροθ.
Τα θέλω όλα μαζεμένα και έτοιμα για τον δρόμο. Κατανοητό;
Άντε.
Ακούσατε τις διαταγές. Εμπρός.
Είμαστε ίδιοι.
Σουβενίρ;
Βάλ' το κι αυτό μαζί. Στα πράγματά μου.
-Πώς πάει, λοιπόν; -Πώς πάει;
-Πήρες το αίμα μου. -Λυπάμαι. Το πρωτόκολλο.
Νόμιζα πως έμενες μόνο εντός Ομπρέλας.
Έχω άδικο;
Η Έβελιν με έστειλε να σε παραδώσω.
Της είπα ότι ήταν άσκοπο,
αλλά σε θεωρεί χρήσιμη στον μελλοντικό κόσμο.
"Μελλοντικό κόσμο";
Και δεν σου το ζητάει ακριβώς.
Δεν χρειάζεται.
Έστειλε το παιχνιδάκι της να το κάνει.
Το τσιράκι της.
Όταν σε είδα,
ήσουν 18 και έγκυος και με δύο μπροστινά δόντια σπασμένα.
Πού είναι το παιδί;
Το έχασα.
-Ο μπαμπάς πώς είναι; -Πέθανε ζητώντας εσένα.
Ναι. Ο Άλμπερτ δεν έκρυβε ποτέ τις αδυναμίες του.
Δεν ήμουν εγώ η αγαπημένη του.
Μπορεί όχι στην αρχή.
Αλλά μετά η δράση στο περιθώριο, η εξιλέωση για τις αμαρτίες σου.
Σου θυμίζει κάτι;
Ο πατέρας μας ήταν ψυχοπαθής.
Σαφώς, αλλά όλοι κάτι έχουμε.
Τζέιντ, είναι ώρα να επιστρέψεις. Δεν κουράστηκες;
Από τότε που σε είδα, ήσουν έξι μήνες στο Τόκιο,
σχεδόν έναν χρόνο στη Γροιλανδία.
Μέχρι που σε έπιασαν με ένα κεφάλι στην τσάντα σου.
Αυτό θα πει ψυχοπαθής.
Για πού το είχατε βάλει;
Για το Πανεπιστήμιο.
Προς τα εκεί οδεύατε, σωστά;
Ναι, ο Μπάξτερ ήταν καλή νυφίτσα. Το ψάχναμε το μέρος.
Πού είναι;
-Άντε γαμήσου. -Άντε γαμήσου.
Δίδυμες. Γρουσουζιά.
Εκκενώστε τον χώρο.
Μπίλι, τι μαλακίες είναι αυτές;
Δεν θα σου πω για το Πανεπιστήμιο.
Δεν θα πάω πουθενά μαζί σου.
Και την Ομπρέλα δεν τη νοιάζει ένας καινούργιος κόσμος.
Θέλουν τον έλεγχο.
Εσύ θα 'πρεπε να το ξέρεις, γιατί το ζήσαμε όλη μας τη ζωή.
Προτιμώ να πεθάνω απ' το να επιστρέψω εκεί.
Αυτό ήθελα ν' ακούσω να λες.
Τζέιντ, όταν επέλεξα την Ομπρέλα, έκανα λάθος επιλογή.
Έπρεπε να επιλέξω εσένα.
Και τώρα, ήθελα να σε αποχαιρετήσω.
-Τι θα πει αυτό; -Ο ιός.
-Έχεις ανοσία. -Δεν έχω.
Παίρνει πιο πολύ χρόνο, αλλά ο χρόνος κυλά.
Μέχρι να μηδενιστεί.
Ήθελα απλώς να σε δω ξανά.
Θέλω να σε σκέφτομαι χαρούμενη,
να ζορίζεις τον σύντροφό σου, που θέλει να κάνετε οικογένεια.
Όμως μετά ανησυχώ.
Μου φαίνεται πολύ συμβατικό για την Τζέιντ Γουέσκερ.
Υποκλέψαμε ένα σήμα.
Μια ομάδα του Πανεπιστημίου σε ψάχνει, 1,5 χλμ. δυτικά.
Κι εσύ μπορείς να φύγεις.
Δεν έχω αλυσίδες, μα δεν είμαι ελεύθερη.
Θέλω να κάνεις ένα πράγμα.
Χτύπα με στο πρόσωπο.
-Τι πράγμα; -Και…
Έβαλαν ανιχνευτή όταν σου πήραν αίμα.
Ποτέ δεν σταμάτησα να 'μαι η αδερφή σου.
ΓΟΥΕΣΚΕΡ
-Τζέιντ. -Γκίντεον.
Σε ψάχναμε.
Αμρίτα.
-Μου έλειψες. -Κι εμένα, αγάπη.
Πρέπει να φύγουμε.
Και θα φύγουμε. Πολύ γρήγορα.
Γλώσσα.
Βρήκες καινούργιο φιλαράκι;
Είναι δείγμα.
Αμρίτα, νομίζω πως είναι αυτό που ψάχνουμε.
Έλα. Πάμε.
Πήγαινέ το στο εργαστήριο. Μην πεις τίποτα.
Πώς πάει;
Γεια.
-Εμένα ποιος θα με καλωσορίσει; -Έρχονται.
Μαμά!
Μπι.
Μαμά.
Είσαι καλά; Στο τηλέφωνο ακουγόσουν τρομαγμένη.
Το ξέρω. Μα είμαι καλύτερα τώρα. Ναι;
-Είσαι αληθινή; -Εσύ είσαι αληθινός;
-Είστε καλά; Είναι όλοι καλά; -Ναι, καλά είμαστε.
Μαμά. Παίζω πιάνο σε έναν διαγωνισμό ταλέντων.
Πιάνο; Τι απέγινε το μπαλέτο;
Είναι πολύ εντυπωσιακό. Θα σ' αρέσει πολύ.
Ναι, είμαι σίγουρη.
Μπαμπά, πρέπει να φύγω.
Τα λέμε στο βραδινό.
Πρόβα.
Μάλιστα.
Τι;
Λείπω έξι μήνες, κι αυτό ήταν όλο;
Ήθελες να ξεσπάσει σε κλάματα;
-Να σκίσει τα ρούχα της; -Όχι.
Καλά, εντάξει. Ίσως να τα έσκιζε λίγο, ίσως κι ένα δάκρυ.
Εμένα μου έλειψες.
Το καλό που σου θέλω.
Το ονειρευόμουν αυτό εδώ και μήνες.
Αυτό
με κολακεύει.
Καλά. Πες μου τι έχω χάσει.
Ήταν ήρεμα.
Είχαμε καταπληκτική σοδειά. Αύξηση στις γεννήσεις.
Η ομάδα του Τέρενς έφερε μισή βιβλιοθήκη απ' την Κωνσταντινούπολη.
Και η δεκάχρονη κόρη μας που είναι σαν τριανταπεντάρα;
Η πρόοδος της Μπι ήταν… Είναι εξαιρετική.
Πιστεύω πως είναι ιδιοφυΐα.
Τα πάει καλά στα μαθηματικά. Έχει ταλέντο σε φυσικοχημεία και στα σπορ.
Αλλά, τελευταία, δεν χορταίνει
τη λογοτεχνία.
Ναι. Παίζει και πιάνο τώρα.
-Θα είσαι κατενθουσιασμένος. -Ναι.
Πρόσεχε, απλώς.
Ο πατέρας μου
ήθελε να μας κάνει σαν κι αυτόν.
Και πέτυχε μόνο με το ένα.
Είσαι σίγουρη;
Έλα τώρα.
Πες μου πως δεν θες να είσαι στο εργαστήριο τώρα.
Δεν είμαι σαν τον πατέρα μου.
-Τζέιντ, δεν… -Όχι, εγώ…
Όταν ο πατέρας μου έκανε ό,τι έκανε, νοιαζόταν μόνο για τον ίδιο.
Εγώ ήμουν στο πεδίο επί έξι μήνες…
Δεν είχα καταφέρει τίποτα.
Οπότε έπρεπε να μείνω, να κάνω τη δουλειά, για να μη χρειαστεί να ξαναφύγω.
Ναι.
-Και μετά βρήκα ένα μηδενικό. -Το κεφάλι;
Δεν θα το πιστέψεις. Δεν γινόταν να το βάλω στα πόδια.
Έπρεπε να πάω πίσω να το πάρω.
Ειδάλλως, θα ήταν όλα άσκοπα.
Και δεν το έκανα για μένα. Το έκανα για εκείνη.
Πήγες πίσω;
Τι εννοείς "Έπρεπε να πάω πίσω";
Στο καταφύγιο.
Το καταφύγιο της Αδελφότητας; Που 'ναι γεμάτο τέρατα;
Δεν καταλαβαίνεις. Αυτό το μηδενικό έλεγχε τα υπόλοιπα.
Τα έκανε να κάνουν διάφορα.
Αν μπορώ να βρω πώς, καταλαβαίνεις τι θα σημαίνει;
Το συζητήσαμε αυτό, σωστά;
Τέρμα οι περιττοί κίνδυνοι. Τέρμα η Τζέιντ-Καμικάζι.
-Δεν έγινε έτσι. Έπρεπε να το κάνω. -Όχι, δεν έπρεπε.
-Έπρεπε. -Όχι.
Και δεν το έκανες για την Μπι.
Ασφαλώς και το έκανα. Γιατί ποιον άλλο λόγο;
-Καλά. Κι αν σε έχανε; -Δεν με έχασε.
-Αυτήν τη φορά. -Μην το κάνεις αυτό.
-Εγώ είμαι ο γονιός. Εγώ, η μητέρα της. -Κι εγώ τι είμαι;
Η μπέιμπι σίτερ;
Δεν είμαι ο βιολογικός της πατέρας, μα δεν θα πει ότι…
Σταμάτα.
ΕΞΟΔΟΣ
Λοιπόν, πώς πήγε;
Η κυρία Κιόκο ρώτησε αν ήθελα να φάω εκεί.
Την Πέμπτη, ως συνήθως;
Μήπως να μην το κάνουμε αυτήν τη βδομάδα; Μιας και γύρισε η μαμά;
Θα δουλεύει. Δεν θα την πειράξει.
Θυμάσαι το Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας;
Ο Σαίξπηρ έγραψε
"Ο ρόλος της τέχνης είναι να διαμορφώνει τη ζωή".
-Ναι. -Ναι.
Η δουλειά της μαμάς σου είναι τέχνη και διαμορφώνει τη ζωή της.
Θα χανόταν χωρίς αυτήν.
Γι' αυτό λείπει συνέχεια;
Όταν η μαμά ήταν μικρή, ο μπαμπάς της πήγε να φτιάξει τον κόσμο.
Αλλά τον έκανε πολύ χειρότερο.
Και η μητέρα σου προσπαθεί να επανορθώσει όλη της τη ζωή.
Για εκείνον.
Αυτό είναι άδικο. Εκείνη δεν έκανε τίποτα.
Όχι, δεν έκανε.
Είναι το δεύτερο πιο σημαντικό που πρέπει να ξέρεις για εκείνη.
Ποιο είναι το πρώτο;
Ότι σε αγαπάει περισσότερο από κάθε τι.
-Γεια σας. -Γεια, μαμά.
-Δεν τρώτε; -Σε περιμέναμε.
Ωραία.
Γιατί θα φάω και τα δικά σας.
Πώς σας φαίνεται αυτό;
Θα πάρουμε ό,τι έχουν.
Αποκοιμήθηκε πολύ γρήγορα.
Μάλλον λόγω του ενθουσιασμού.
Άρτζουν.
-Αυτό που είπα πριν… -Δεν έχει σημασία.
Όχι, έχει.
Άκου.
Η μέρα που μπήκες στη ζωή μου,
στη ζωή της Μπι…
Σ' αγαπώ.
Κάτσε.
Ο πατέρας μου πέθανε.
Μου το είπε η αδελφή μου.
Η Ομπρέλα την έστειλε για να με πάει πίσω, αλλά με άφησε.
Την…
Θέλω να πω, μπορείς να την εμπιστευτείς;
Είπε ότι πεθαίνει.
Τζέιντ.
Λυπάμαι πολύ.
Ένα κομμάτι μου
αναπαράγει αναμνήσεις στο μυαλό μου σαν να 'ναι βιντεοταινίες.
Αλλά το άλλο κομμάτι μου εύχεται να την είχα σκοτώσει τότε που μπορούσα.
Πλοία φαντάσματα παρασύρονται στα δεξιά.
Αναγνώριση πλοίων φαντασμάτων. Πορεία αναχαίτισης.
ΣΩΣΤΟ
Συγγνώμη.
-Πόσων μηνών είσαι; -Δεν…
Δύο μηνών.
Δεν το έχουμε πει σε κανέναν.
Είμαι κάπως τρομοκρατημένη.
Ωραία. Αυτόν τον φόβο, την αδρεναλίνη,
θα τη χρειαστείς για το τάισμα στις δύο το πρωί,
για να αλλάζεις πάνες. Σε έχουν κατουρήσει ποτέ;
Μία φορά.
-Στο κολλέγιο. -Εντάξει.
Να περιμένεις πολλά τέτοια.
Το περιγράφεις καταπληκτικό.
Μα είναι.
Ποτέ δεν ήθελα παιδιά.
Ήμουν μικρή και μόνη μου.
Ήταν το πιο δύσκολο και το πιο όμορφο πράγμα.
Αμρίτα.
Χαίρομαι πολύ για σένα.
-Έτοιμη να το ανοίξουμε; -Πάμε.
-Τι το ιδιαίτερο έχει αυτή η κυρία; -Έλεγχε τα άλλα μηδενικά.
Πώς;
Πάντα ξέραμε ότι ο ιός θα εξελισσόταν.
Μα τα μηδενικά δεν βλέπουν. Τα περισσότερα δεν ακούν.
Αν εκείνη επικοινωνούσε…
Το έκανε μέσω όσφρησης.
Κάποια φερομόνη ίσως; Στην αναπνοή της;
Αυτός ο αδένας εδώ.
Δεν έχω ξαναδεί κάτι τέτοιο.
Μη μ' αφήσεις να ξεχαστώ, εντάξει; Έχω το πιάνο της Μπι.
Έβαλα ξυπνητήρι. Θα είσαι εκεί.
Εντάξει. Παρατηρώ τον επιθηλιακό ιστό.
Τα κύτταρα του μηδενικού παράγουν δύο διαφορετικά ένζυμα.
Μα…
Να πάρει.
Η έκθεση σε οξυγόνο τα διαλύει.
Ίσως πρέπει να αναμειχθούν με κάτι;
Σαν τι;
Αν είναι στον λαιμό της, στο στόμα της.
Σάλιο;
Και αυτό τι είναι; Νερό, ηλεκτρολύτες, βλέννα…
Αμυλάση, λιπάση, IgA και λυσοζύμες.
Αλλά οι αναλογίες…
Υπάρχουν χιλιάδες πιθανοί συνδυασμοί.
Δοκιμή ένα.
Δοκιμή 11.
Δοκιμή 22.
Δοκιμή 35.
Δοκιμή 44.
Και αυτό είναι το τέλος της δοκιμής 55.
Το λήγω.
-Θα ξαναρχίσουμε αύριο. -Όχι. Άλλη μία.
Μας τελειώνουν οι πρόδρομες ουσίες.
Θα πρέπει να ανταλλάξουμε με άλλα εργαστήρια.
-Μπορούμε να τις κλέψουμε. -Τζέιντ.
Αηδία.
Μα είναι η δοκιμή 56.
Η αηδία έπιασε.
Το δείγμα.
Είναι σταθερό.
Γαμώτο μου.
Η Μπι.
-Πήγαινε. Θ' αρχίσω να τα απομονώνω. -Μα…
-Θα σε καλέσω μόλις είναι έτοιμα. -Καλά. Είναι πολύ εύθραυστα.
-Να προσέξεις όταν… -Τζέιντ. Πήγαινε.
-Ναι. -Ναι.
-Ευχαριστώ. -Πήγαινε.
-Και πάρε δείγματα. -Ναι. Πήγαινε.
-Πού είναι ο Άρτζουν; -Άσ' τον αυτόν. Η γυναίκα μου;
-Δουλεύει. -Βέβαια.
Σταματήσατε για φαγητό;
-Πρέπει να τρώει. -Ναι, για δύο.
Πίστευες ότι δεν θα μου το έλεγε;
Θέλω να καλωσορίσω τους φίλους, τις οικογένειες και τους γονείς
σε μια γιορτή των τεχνών και του πολιτισμού,
στην οποία, μπορώ να σας εκμυστηρευτώ, έχουμε βάλει όλη μας την καρδιά.
Γιατί να διδάσκουμε τα παιδιά ποίηση, Σαίξπηρ, χορό και μουσική τώρα,
σ' αυτό το σημείο της ιστορίας μας;
Έχουμε όλοι αφοσιωθεί
στο να συλλέξουμε ό,τι μπορούμε από το παρελθόν
και να το διαφυλάξουμε στη συλλογική μας μνήμη,
γιατί αυτό ήταν οι τέχνες στο πιο αρχαίο ξεκίνημά τους.
Ένας τρόπος για να αποτυπωθούν έντονες, συναισθηματικές ιστορίες στις ψυχές μας.
Ιστορίες που δεν θέλαμε να χάσουμε,
γιατί ακόμα και σε τέτοιους καιρούς, είμαστε οι ιστορίες που λέμε.
Μπι;
Τοποθετώ το πρώτο ένζυμο σε δείγμα του ιού Τ.
Ο ιός δεν πλησιάζει καν το ένζυμο.
Δώσε μου το άλλο.
Σαν αυτό το ένζυμο να το ελκύει.
-Άρα, αν ήταν αερομεταφερόμενο… -Αερομεταφερόμενο.
Αν έβαζες έναν στόχο, τα μηδενικά θα τον κυνηγούσαν.
-Αλλά με το κόκκινο… -Θα έμεναν μακριά.
Τζέιντ.
Αν είναι σωστό, πρέπει να το δοκιμάσουμε. Σε πραγματικό μηδενικό.
Πρέπει να πάρουμε άδεια πρώτα.
Να δέσουμε και να περιμένουμε δύο βδομάδες.
Θα το κάνουμε.
Αν δεν σε πάω στον Πάολο μια λογική ώρα,
θα με τσακίσει.
Ορίστε.
ΛΟΡΑΖΕΠΑΜΗ
Να πάρει!
Σερίν.
-Γεια. -Γεια.
Γεια. Νωρίς σηκώθηκες.
Ναι, ξέρεις, έχει τόση φασαρία στο πεδίο,
που το συνηθίζεις.
-Θέλεις βοήθεια; -Όχι, δεν πειράζει. Το 'χω.
-Εντάξει. -Ευχαριστώ.
Μαμά;
Μπι;
Ήρθα να σου φέρω λίγο…
Τι έκανες;
Δεν είναι τίποτα. Όλα καλά. Είσαι μαζί μου, είσαι ασφαλής.
Το έχω υπό έλεγχο.
Μόλις βγήκε απ' το νερό. Τι παθαίνουν τα μηδενικά στο κρύο;
-Επιβραδύνουν. -Ακριβώς.
Ο μπαμπάς το ξέρει;
Θα σου δείξω κάτι.
Αλλά θα πρέπει να σταθείς εδώ πέρα.
Όταν έλειπα, βρήκα ένα μηδενικό που μπορούσε να μιλάει σε άλλα μηδενικά.
-Τα μηδενικά δεν μιλούν. -Όχι με λέξεις.
Το βλέπεις αυτό;
Αυτό είναι μια φερομόνη.
Είναι σαν μυρωδιά.
Όταν τη μυρίζουν τα μηδενικά, δεν μπορούν να σε βλάψουν.
Αν τη βάλουμε στους ανθρώπους στο πλοίο, σε ολόκληρες πόλεις,
μπορούμε να φτιάξουμε έναν καινούργιο κόσμο, όπως ήταν παλιά.
Ο μπαμπάς έλεγε πως όταν ήταν μικρός, μπορούσε να τρώει παγωτό κάθε μέρα,
όχι μόνο την Πρωτοχρονιά.
Κι εσύ θα τρως παγωτό και θα κάνεις ό,τι θέλεις.
Αυτόν τον κόσμο θέλω για σένα, Μπι.
-Εντάξει. -Ναι;
Αλλά τώρα πρέπει να μάθω αν λειτουργεί αυτό το πράγμα.
Μείνε κοντά στην πόρτα.
-Μαμά; -Μην ανησυχείς.
Δεν θα με καταλάβει καν.
Έπιασε!
Μπι! Φύγε! Εμπρός!
Τρέξε!
Βοήθεια!
-Τι συμβαίνει; -Εκεί πέρα! Εκεί!
Μπι;
Τι ήταν;
Θεέ μου.
Όχι.
-Μπι; -Μπαμπά!
-Υπάρχουν κι άλλα; -Δεν ξέρω.
Όχι.
Είναι…
Είναι δικό μου το φταίξιμο.
Εγώ το έφερα στο πλοίο.
-Ήθελα να δοκιμάσω. -Εσύ φταις;
Δεν περίμενα ότι…
Δουλεύαμε…
Τη σκότωσες.
-Έρχεται! Προσοχή! -Τα βλέπεις;
Έρχονται ελικόπτερα.
Ξεκινάω.
-Θέλω να μάθω τι τον σκότωσε. -Μάλιστα.
Για να δούμε.
Ενδιαφέρον.
Αυτό είναι τρελό!
Δεν μπορείς να με κρατάς εδώ.
Από πότε είσαι τόσο φοβητσιάρης;
Γεια, αδερφέ.
ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΟ ΒΙΝΤΕΟΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΗΣ CAPCOM "RESIDENT EVIL"
Υποτιτλισμός: Μυρσίνη Κορομάντζου