BİR NETFLIX DİZİSİ
REZERVE EDİLMİŞ PARK ALANI
Saat 11.15'te pazarlama, 11.25'te muhasebe ve 11.40'ta
ürün geliştirmeyle toplantınız var.
-Tokyo hatta. -Onlara "hayır" de.
-Kime? -Hepsine.
Albert.
O güzel yüzüne ne oldu?
Bu… Dün gece oldu. Karşı koydu da.
-Ama elinde… -Hiçbir şey yok.
-Harika. -Ama başka bir yol olabilir.
Neşe.
Doğru dozda, ket vurmayı önler.
-Skopolaminle karıştırırsak… -Alzaymır ilacıyla mı?
Alzaymır için dozlar düşük
ama aslen CIA tarafından doğruluk serumu olarak geliştirilmişti.
Haklıysam bu kombinasyon, steroidle güçlenmiş
sodyum pentotal gibi işleyecektir.
Peki ya hatalıysan?
Bilmiyorum ama seçeneklerimiz azalıyor.
İnsanlar, burada olduğunu öğrenebilir. Soru sormaya başlayabilir.
Merhaba Angel. Nasıl hissediyorsun?
Ben bir doktorum.
Hastalarla ilgilenen türden değil
ama birinin ağrısı olup olmadığını anlarım.
Tek istedikleri, ağrının sona ermesidir.
Sen de bunu istiyor musun?
Çünkü sana yardım etmek istiyorum.
Ben senin arkadaşınım.
-O nedir? -Yardım.
Bu tüm ağrılarını dindirecek.
Tek yapman gereken, bir soruya cevap vermek.
Burada olanları sana kim anlattı?
Evet?
-Bunu yapmak zorunda değilsin. -Keşke bu doğru olsaydı.
Sorumu cevapla yoksa giderim
ve yerime gelecek kişi var ya? Benden kötü olur.
Sadece canını acıtır.
Ve o zaman, şu an olduğu gibi birbirimize yardım edemeyiz.
KIZLARIMDAN HABERDAR OLAN KİM VAR?
Kimse.
Yanlış cevap.
Ama, hey…
-Yine de deneyelim. -Bekle.
Babama üzgün olduğumu söyleyin.
Ne oldu öyle?
İşe yaramayabilir demiştim.
-Durum nedir? -Nabız yok.
Hazır.
-Şarj oluyor. -Casusu arıyordum.
Hazır.
Casusun kim olduğunu söyleyecek kişiyi öldürmüş olabilirsin.
Yoksa sen misin?
Evelyn.
Seni ya da Umbrella'yı mahvetmek istesem
bunu yüzlerce kez yapabilirdim.
Yani siktir git.
Yapma.
Neden? Bana bir şey yapmaz ki.
Bana zarar vermek, Umbrella'ya zarar verir.
Ve dürüst olalım, Umbrella…
…sahip olduğun tek şey.
Bay Roth.
Her şey paketlenip hazır olsun. Anlaşıldı mı?
Yapın hadi.
Emirleri duydunuz. Gidin.
Biz aynıyız.
Hatıra mı?
Bunu paketleyip kişisel zulama koy.
-E, nasıl gidiyor? -Nasıl mı gidiyor?
-Kanımı aldınız. -Üzgünüm. Protokol böyle.
Umbrella bölgesinden ayrılmadığını sanıyordum.
Beni suçlayabilir misin?
Evelyn, seni götürmem için yolladı beni.
Bu zaman kaybı dedim ama senin
gelecekteki dünyada işe yarayabileceğini düşünüyor.
"Gelecekteki dünya" mı?
Rica etmiyor bu arada.
Etmesi de gerekmiyor.
Kendi yerine küçük kuklasını göndermiş.
Evcil hayvanını.
Seni son gördüğümde
18 yaşında hamileydin ve ön iki dişin kırıktı.
Çocuk nerede?
Kaybettim.
-Babam nasıl? -Seni sora sora öldü.
Evet. Albert favorisi olmasını umursamazdı.
Favorisi ben değildim.
Belki başta değildin.
Ama sınırlarda çalışman, günahlarının kefaretini ödemek için kendini yırtman.
Tanıdık geldi mi?
Babamız bir psikopattı.
Evet ama hepimizin sorunları var.
Jade, dönme vaktin geldi. Yorulmadın mı?
Seni son gördüğümden beri altı ay Tokyo'da ve neredeyse
bir yıl Grönland'da hapis yattın.
Sonra da kaçarken çantanda bir kafayla yakalandın.
Psikopat diyene bak.
Nereye gidiyordunuz?
Üniversite'ye.
Oraya gidiyordunuz, değil mi?
Evet, Baxter verimli çalışan bir çakaldı. Orayı arıyorduk.
Nerede?
-Siktir git. -Siktir git.
İkizler. Pişti olduk.
Çıkın.
Billie, bu ne sikim ya?
Sana Üniversite'nin yerini söyleyecek değilim.
Seninle gelmeyeceğim de.
Ve yeni dünya Umbrella'nın umurunda değil.
Tek istedikleri kontrol etmek.
Bunu en iyi sen bilmelisin çünkü tüm hayatımız boyunca böyleydi.
Oraya döneceğime ölürüm daha iyi.
Ben de bunu duymak istemiştim.
Jade, Umbrella'yı seçmem hataydı.
Seni seçmeliydim.
Ve şimdi de sana veda etmek istedim sanırım.
-O ne demek? -Virüs.
-Senin bağışıklığın var. -Hayır.
Evet, daha yavaş ilerliyor ama saat işliyor.
Sıfıra ulaşmak üzere.
Seni tekrar görmek istedim sadece.
Seni mutlu, çalışkan bir ortak olarak düşünmeyi seviyorum.
İnsanı bir aile kurmaya ikna etmeye çalışıyor.
Ama sonra endişeleniyorum.
Bu Jade Wesker için fazla durgun olurdu.
Bir sinyal yakaladık.
Bir buçuk kilometre batıda, seni arayan bir Üniversite ekibi var.
Sen de kaçabilirsin.
Zincire vurulmamış olsam da özgür değilim.
Yapmanı istediğim tek bir şey var.
Yüzüme yumruk at.
-Ne? -Ve…
Kan alırken bir takip cihazı yerleştirdiler.
Kardeşin olmayı hiç bırakmadım.
-Jade. -Gideon.
Seni arıyorduk.
Amrita.
-Seni özledim. -Ben de seni canım.
Hey, gitmemiz gerek.
Gideceğiz. Hem de hızlıca.
Dilin.
Yeni bir kanka mı yaptın?
Bu bir numune.
Amrita, sanırım bu aradığımız şey.
Hadi. Gidelim.
Laboratuvara götür. Kimseye söyleme. Git.
Ne haber?
Merhaba.
Hey.
-Benim hoş geldin partim nerede? -Hemen arkamda.
Anneciğim!
Bea.
Anne.
İyi misin? Telefondayken korkmuş gibiydin.
Biliyorum ama şimdi iyiyim. Tamam mı?
-Gerçek misin? -Gerçek misin?
-Sen iyi misin? Herkes iyi mi? -Evet, iyiyiz.
Anne, yetenek gösterisinde piyano çalacağım.
Piyano mu? Baleye ne oldu?
Aslında oldukça etkileyici. Bayılacaksın.
Evet, eminim.
Baba, gitmem lazım.
Yemekte görüşürüz.
Provası var.
Peki.
Ne?
Altı aydır yokum ve hepsi bu mu?
Hıçkırarak ağlamasını mı istiyordun?
-Giysilerini paralamasını? -Hayır.
Peki, tamam. Biraz paralama ve belki bir damla gözyaşı olabilirdi.
Seni özledim.
İyi edersin.
Bunu aylardır düşlüyorum.
Eh, gururum…
…okşandı.
Pekâlâ. Neleri kaçırdığımı anlat.
Sıkıntı yoktu.
Rekor seviyede hasat yapıldı. Bebek sayısında patlama oldu.
Ve Terrence'ın grubu İstanbul'dan bir kütüphanenin yarısını getirdi.
Peki 35 yaşında gibi davranan 10 yaşındaki kızımız?
Bea'nin gelişimi… Fevkalade.
Biraz dâhi olabileceğini düşünüyorum.
Matematiği iyi. Fende ve sporda doğuştan yetenekli.
Ama son zamanlarda en sevdiği şey
edebiyat.
Evet. Artık piyano çalıyor.
-Biri heyecanlanmıştır. -Evet.
Dikkatli ol sadece.
Babam, çocuklarını kendisi gibi
olacak şekilde yetiştiren ebeveynlerdendi.
Ve iki taneden biri başarısız oldu.
Emin misin?
Hadi ama.
Şu an laboratuvarda olmak istemiyorum de bana.
Ben babam gibi değilim.
-Jade, öyle… -Hayır, ben…
Babam yaptıklarını yaparken sadece kendisini önemsedi.
Altı ay boyunca sahadayken ben…
Elimde gösterecek hiçbir şey yoktu.
Ben de kendime dedim ki kal ve işi bitir ki bir daha gitmen gerekmesin.
Evet.
-Sonra şu sıfırı buldum. -Kafayı mı?
İnanamazsın. Öylece kaçamayacağımı biliyordum.
Geri dönüp onu almam gerekiyordu.
Yoksa her şey bir hiç uğruna olacaktı.
Ve bunu kendim için değil, kızım için yaptım.
Geri mi döndün?
"Dönüp almam gerekiyordu" derken?
Sığınağa.
Kardeşlik'in sığınağına mı? Canavarlarla dolu olana?
Anlamıyorsun. Bu… Bu sıfır, diğer sıfırları kontrol edebilir.
Onlara bir şeyler yaptırabilir.
Nasıl olduğunu çözersek… Bu ne demek, anlıyor musun?
Bunu konuşmuştuk, değil mi?
Gereksiz risk almak yok. Kamikaze Jade yok.
-Hayır. Öyle bir şey değildi. Zorundaydım. -Hayır, değildin.
-Zorundaydım. -Hayır.
Bunu Bea için yaptığını düşünüyorsan kendine yalan söylüyorsundur.
Tabii ki Bea için yaptım. Yoksa neden…
-Peki. Ya seni kaybetseydi? -Kaybetmedi.
-Bu seferlik. -Bunu yapma.
-Burada ebeveyni benim. Annesi. -Peki ben neyim?
Bakıcısı mı?
Bak, onun biyolojik babası olmamam…
Sus artık.
ÇIKIŞ
Pekâlâ, nasıl gitti?
Bayan Kyoko yemeği burada yer miyiz, diye sordu.
Her zamanki gibi perşembeleri?
Belki bu hafta değil. Annen döndü ya.
Annem çalışacaktır. Umursamaz.
Bir Yaz Gecesi Rüyası'nı okumuştuk, hatırladın mı?
Ve Shakespeare şöyle yazmıştı:
"Sanatın amacı, hayata şekil vermektir."
-Evet. -Evet.
Annenin işi, sanat ve hayatına şekil veriyor.
O olmadan amaçsız kalırdı.
Bu yüzden mi hep gidiyor?
Annen gençken babası dünyayı düzeltmeye çalışmış.
Ama bunun yerine, daha kötü hâle getirmiş.
Ve annen tüm hayatını bunu telafi etmeye adamış.
Babası için.
Bu adil değil. Annem bir şey yapmamış ki.
Hayır, yapmamış.
Ama bu, onun hakkında bilinmesi gereken en önemli ikinci şey.
İlki nedir?
Seni her şeyden çok sevdiği.
-Selam millet. -Selam anne.
-Yemiyor musunuz? -Seni bekliyorduk.
Güzel.
Çünkü hepinizin payını ben yiyeceğim.
Buna ne diyorsunuz bakalım?
Bütün sıcak yemekleri alacağız.
Bu akşam çabuk uyudu.
Heyecandan olsa gerek.
Arjun.
-Daha önce dediklerim… -Önemi yok.
Hayır, var.
Dinle.
Benim hayatıma girdiğinde…
Bea'nin hayatına…
Seni seviyorum.
Bekle.
Babam ölmüş.
Kardeşim söyledi.
Umbrella beni geri götürmesi için onu göndermiş ama beni bıraktı.
Peki ona…
Yani ona güvenebilir misin?
Ölmekte olduğunu söyledi.
Jade.
Çok üzgünüm.
Bir parçam…
…zihnimde anıları amatör bir kayıttan oynatıyor.
Ama diğer parçam, şansın varken onu öldürseydin keşke, diyor.
Sancakta hayalet gemiler sürükleniyor.
Hayalet gemiler onaylandı. Rotanın önünü kesme öneriliyor.
DOĞRU
Pardon.
-Kaç aylık? -Ben…
İki aylık.
Daha kimseye söylemedik.
Biraz dehşete düşmüş durumdayım.
İyi. O korku, o adrenalin var ya?
Gece ikide emzirirken, altını değiştirirken
lazım olacak. Daha önce üstüne işemiş miydi kimse?
Bir kez.
-Üniversitede. -Peki.
Onun çok daha fazlasını bekle.
Harikaymış.
Öyle.
Hiç çocuk istemedim.
Genç ve yalnızdım.
Hayattaki en zor ve en güzel şeydi.
Amrita.
Senin adına çok mutlu oldum.
-Dalmaya hazır mısın? -Hadi bakalım.
-Bu tatlı hanımı özel yapan şey nedir? -Diğer sıfırları kontrol edebiliyor.
Nasıl?
Virüsün evrileceğini her zaman biliyorduk.
Ama sıfırlar göremez. Çoğu da sağırdır.
Eğer iletişim kurmuşsa…
Koku vasıtasıylaydı.
Nefesindeki bir feromon belki.
Şuradaki salgı bezi.
Daha önce öyle bir şey görmedim.
Kendimi fazla kaptırmamı engelle, olur mu? Bea'nin piyano olayı var.
Alarm kurdum. Kaçırmayacaksın.
Tamam. Epitel doku inceleniyor.
Pekâlâ, sıfırın hücreleri iki belirgin enzim salgılıyor.
Ama…
Ha siktir.
Oksijene maruz kalınca bozuluyorlar.
Belki bir şeyle karıştırmak gerekiyordur?
Mesela?
Eğer boğazından ve ağzından geçiyorsa.
Tükürük?
Peki. Neden oluşuyor? Su, elektrolitler, mukus…
Amilaz, lipaz, lgA ve lizozimler.
Ama oranları…
Yüzlerce farklı kombinasyon olası.
1. test.
11. test.
22. test.
35. test.
44. test.
Ve bu da 55. testin sonu.
Pes ediyorum.
-Yarın tekrar deneriz. -Hayır. Bir tane daha.
Prekürsörümüz bitti neredeyse.
Diğer laboratuvarlardan biriyle takas etmemiz lazım.
-Çalabiliriz. -Jade.
İğrenç.
Ama 56. testimiz bu işte.
İğrençlik işe yaradı.
Numune.
Stabil.
Siktir.
Bea.
-Git. Ben izole etmeye başlarım. -Ama…
-Hazır olduğunda haber veririm. -Tamam ama biliyorsun, narinler.
-Şey yaparken dikkatli olman… -Jade, git.
-Evet. -Evet.
-Teşekkürler. -Yürü.
-Ve numune al! -Tamam. Git hadi.
-Arjun nerede? -Boş ver onu. Karım nerede?
-Çalışıyor. -Elbette.
Öğle yemeği molası verdiniz mi?
-Yemesi lazım. -Evet, hem de iki kişilik.
Bana söyledi tabii ki.
Dostlarımız, ailelerimiz ve ebeveynlerimiz, sanat ve kültürü
kutlayacağımız bu gösteriye hoş geldiniz.
Şunu diyebilirim ki bu gösteri için elimizden geleni yaptık.
Peki böyle bir zamanda çocuklara neden şiiri, Shakespeare'i,
dansı ve müziği öğretiyoruz?
Bence hepimiz,
geçmişimizdeki her şeyi toplamaya ve kolektif hafızamızda korumaya
kendimizi adamış durumdayız
çünkü sanatların kadim başlangıçlarında da durum bu şekildeydi.
Derin, duygusal hikâyeleri ruhlarımıza nakşetmenin bir yoluydu.
Kaybetmek istemediğimiz hikâyeleri
çünkü böyle zamanlarda bile bizler anlattığımız hikâyeleriz.
Bea?
İlk enzim, T-Virüs numunesine uygulanıyor.
Virüs bu enzimin yanına bile yaklaşmıyor.
Diğerini versene.
Ve bu enzimse virüsü kendine çekiyor sanki.
-Yani havaya salınırsa… -Evet.
Bir hedefi bununla işaretleyip sıfırları onun peşinden gönderebilirsin.
-Ama kırmızı olan… -Onları uzak tutuyor.
Jade.
Eğer bu doğruysa bunu gerçek bir sıfırla test etmeliyiz.
Önce izin almamız lazım sadece.
Gemiyi limana çekip iki hafta bekleriz.
Öyle yaparız.
Makul bir saatte Paolo'nun yanında olmanı sağlamazsam
ağzıma sıçar.
Al bakalım.
-Hey. -Ha siktir!
Serene.
-Hey. -Hey.
Erken kalkmışsın.
Evet, saha o kadar gürültülü ki
alışıyorsun sanırım.
-Yardım lazım mı? -Hayır, gerek yok. Hallediyorum.
-Peki. -Teşekkürler.
Anne?
Bea.
Sana şey getirdim…
Ne yaptın sen?
Hey, sıkıntı yok. Her şey yolunda. Benim yanımdasın yani güvendesin.
Mesele tamamen kontrolüm altında.
Soğuk sudan yeni çıktı. Soğuk su sıfırlara ne yapar?
-Onları yavaşlatır. -Aynen öyle.
Babamın haberi var mı?
Ver bakalım, sana bir şey göstereceğim.
Ama ta burada durman lazım, tamam mı?
Ben uzaktayken diğer sıfırlarla konuşan bir sıfır buldum.
-Sıfırlar konuşamaz. -Kelimelerle değil.
Bunu görüyor musun?
Bu bir feromon.
Koku gibi bir şey.
Sıfırlar bunu kokladığında sana zarar veremez.
Bunu gemideki insanlara, bir şehrin tamamına sürersek
yeni bir dünya kurabilir, her şeyin eskisi gibi olmasını sağlayabiliriz.
Babam çocukken sadece yılbaşında değil, her gün dondurma yiyebiliyormuş.
Öyle demişti.
Dondurma yiyebilir ve istediğin her şeyi yapabilirsin.
İçinde yaşamanı istediğim dünya işte bu.
-Peki. -Tamam mı?
Ama şu anda bunun nasıl işlediğini çözmeliyim.
Kapının yanında bekle.
-Anne? -Sıkıntı yok.
Burada olduğumu anlamayacak.
İşe yaradı!
Bea! Çık dışarı! Hadi!
Koş!
Yardım edin!
-Ne oldu? -Orada!
Bea?
Ne olmuş?
Tanrım.
Olamaz.
-Bea? -Baba!
-Başkaları da var mı? -Bilmiyorum.
Hayır.
Bu…
Bu benim suçum.
Onu gemiye ben getirdim.
-Test ediyordum. -Senin suçun mu?
Ben düşünemedim…
Çalışıyorduk…
Onu sen öldürdün.
-Gelen var! Dikkat! -Onları görüyor musunuz?
Helikopterler geliyor.
Başlıyorum.
-Onu ne öldürmüş, bilmek istiyorum. -Peki.
Bir bakalım.
Enteresan.
Bu delilik!
Beni burada tutamazsın.
Ne zaman bu kadar korkak oldun?
Selam kardeşim.
CAPCOM'UN "RESIDENT EVIL" ADLI VİDEO OYUNUNDAN UYARLANMIŞTIR
Alt yazı çevirmeni: Merve Süzer