‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎(สงวนสิทธิ์ที่จอดรถ)
‎มีประชุมกับฝ่ายการตลาด 11:15 น. ‎ฝ่ายบัญชี 11:25 น.
‎แล้วก็ฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์ 11:40 น.
‎- โตเกียวอยู่ในสายค่ะ ‎- ปฏิเสธไป
‎- ใครคะ ‎- ทั้งหมด
‎อัลเบิร์ต
‎เกิดอะไรขึ้นกับหน้าหล่อๆ ของคุณ
‎ก็เมื่อคืน เขาขัดขืน
‎- แต่คุณก็ได้… ‎- ไม่ได้อะไรเลย
‎- เยี่ยมจริงๆ ‎- แต่อาจพอมีวิธีอื่น
‎จอย
‎ในปริมาณที่เหมาะสม มันจะไปลดการยั้งคิด
‎- ถ้าเราผสมมันกับสโคโปลามีน… ‎- ยารักษาอัลไซเมอร์เหรอ
‎พวกเขาใช้ปริมาณสูงรักษาอัลไซเมอร์
‎แต่ซีไอเอพัฒนามันเพื่อใช้เป็นยาเค้นความจริง
‎ถ้าผมคิดถูก สูตรผสมนั้นอาจให้ผลเหมือน…
‎โซเดียมเพนโทธาลแต่แรงกว่า
‎แล้วถ้าคุณคิดผิดล่ะ
‎ไม่รู้สิ แต่ทางเลือกเราน้อยเต็มที
‎คนจะรู้ว่าเขาอยู่ที่นี่ แล้วอาจเริ่มถามนู่นถามนี่
‎สวัสดี อังเคล รู้สึกยังไงบ้าง
‎ผมเป็นดอกเตอร์
‎ไม่ใช่แบบหมอที่ดูแลคนไข้ก็จริง
‎แต่ผมรู้ว่าเวลาที่ใครเจ็บปวด
‎สิ่งเดียวที่พวกเขาต้องการจริงๆ ‎คือให้ความเจ็บปวดหายไป
‎คุณต้องการอย่างนั้นหรือเปล่า
‎เพราะผมอยากช่วยคุณ
‎ผมเป็นเพื่อนคุณนะ
‎- นั่นอะไร ‎- ตัวช่วย
‎มันทำให้ความเจ็บปวดทั้งหมดหายไปได้
‎ผมแค่ต้องให้คุณตอบคำถามนึงก่อน
‎ใครเป็นคนบอกคุณว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่
‎ว่าไง
‎- คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้ ‎- ก็อยากให้เป็นอย่างนั้นนะ
‎ตอบคำถามผม ไม่งั้นผมจะออกไป
‎ส่วนคนที่มาแทนผมน่ะเหรอ เขาแย่กว่าแน่นอน
‎บอกได้เลยว่าโหดลูกเดียว
‎และเราจะไม่มีทางช่วยเหลือกัน ‎อย่างที่ทำได้ตอนนี้
‎(ใครรู้เรื่องลูกสาวฉันอีก)
‎ไม่มี
‎ตอบผิด
‎แต่ว่านะ…
‎- ลองหน่อยก็แล้วกัน ‎- เดี๋ยว
‎ฝากบอกพ่อผมทีว่าผมขอโทษ
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมบอกแล้วว่ามันอาจไม่ได้ผล
‎- เป็นไงบ้าง ‎- ไม่เจอชีพจร
‎เคลียร์
‎- กำลังชาร์จ ‎- ฉันกำลังหาตัวคนทรยศ
‎เคลียร์
‎คุณเพิ่งฆ่าคนคนเดียวที่ให้คำตอบฉันได้
‎คุณใช่มั้ย
‎เอเวอลีน
‎ถ้าผมอยากทำลายคุณ ทำลายอัมเบรลลา
‎ผมคงทำไปเป็นชาติแล้ว
‎เพราะงั้นอย่ามาแส่
‎อย่า
‎ทำไม เขาไม่มีทางทำอะไรผม
‎เพราะทำร้ายผมก็เท่ากับทำร้ายอัมเบรลลา
‎แล้วก็ยอมรับเถอะว่าอัมเบรลลา…
‎คือทั้งหมดที่คุณมี
‎คุณรอธ
‎ฉันอยากให้เก็บของทั้งหมด ‎แล้วพร้อมเดินทาง เข้าใจนะ
‎จัดการซะ
‎ได้ยินคำสั่งแล้วนี่ ไปสิ
‎เราพวกเดียวกัน
‎- เข้าไป ‎- พูดอีกทีซิ
‎ของฝากเหรอ
‎เอานี่ไปด้วย ไว้ในที่เก็บของส่วนตัวฉัน
‎- แล้วนี่เป็นไงบ้าง ‎- "เป็นไงบ้าง" เหรอ
‎- เธอเจาะเลือดฉัน ‎- โทษที ตามระเบียบน่ะ
‎ฉันนึกว่าเธอไม่มีทางออกจาก ‎เขตของอัมเบรลลาซะอีก
‎ช่วยไม่ได้
‎เอเวอลีนให้ฉันมาพาเธอกลับไป
‎ฉันบอกแล้วว่าเสียเวลาเปล่า
‎แต่เขาคิดว่าเธออาจมีประโยชน์ ‎ในโลกที่กำลังมาถึง
‎"โลกที่กำลังมาถึง"
‎เธอน่าจะรู้นะว่านี่ไม่ใช่การขอ
‎ก็ไม่เห็นต้องขอ
‎หล่อนถึงได้ส่งของเล่นชิ้นน้อยมาทำแทนไง
‎โปรเจกต์ลูกรักของตัวเอง
‎ล่าสุดที่เจอกัน
‎เธออายุ 18 แล้วก็ท้อง แถมฟันหน้าหักไปสองซี่
‎เด็กอยู่ไหนล่ะ
‎แท้งไปแล้ว
‎- พ่อเป็นไงบ้าง ‎- ถามหาเธอจนตาย
‎ใช่ อัลเบิร์ตคนนั้น เป็นห่วงลูกคนโปรดเสมอ
‎ฉันไม่ใช่คนโปรด
‎ตอนแรกอาจไม่ใช่
‎แต่แล้วก็ไปทำงานตามพื้นที่ชายขอบ ‎หาเรื่องตายเพื่อชดใช้บาป
‎ฟังดูคุ้นๆ มั้ย
‎พ่อเราเสียสติ
‎ใช่ แต่ทุกคนล้วนมีปัญหาของตัวเอง
‎เจด ได้เวลากลับไปแล้ว ‎เธอไม่เหนื่อยบ้างเหรอ
‎หลังจากเจอกันล่าสุด เธออยู่ในโตเกียวหกเดือน
‎เกือบปีในกรีนแลนด์
‎จนมาถูกจับได้ระหว่างที่หนีพร้อมกับหัวในกระเป๋า
‎นี่สิที่เรียกว่าเสียสติ
‎พวกเธอกำลังจะไปไหนล่ะ
‎มหาวิทยาลัย
‎เธอกำลังมุ่งหน้าไปที่นั่น ไม่ได้เล่นคำนะ
‎ใช่ แบ็กซ์เตอร์เป็นไอ้เจ้าเล่ห์มืออาชีพ ‎เราตามหาที่นั่นมาตลอด
‎มันอยู่ที่ไหน
‎- ฝันไปเถอะ ‎- ฝันไปเถอะ
‎ก็ฝาแฝดกันนี่นะ
‎ออกไปก่อน
‎บิลลี่ นี่มันเรื่องห่าเหวอะไร
‎ฉันไม่ให้เธอได้มหาวิทยาลัยไปหรอก
‎ฉันไม่ไปไหนกับเธอทั้งนั้น
‎แล้วก็อัมเบรลลา พวกมันไม่ได้สนใจโลกใหม่
‎พวกมันต้องการควบคุม
‎แล้วเธอเองก็น่าจะรู้ดีกว่าใคร ‎เพราะเราอยู่กับมันมาทั้งชีวิต
‎ฉันยอมตายดีกว่ากลับไปที่นั่น
‎นั่นแหละที่ฉันอยากได้ยิน
‎เจด ตอนที่ฉันเลือกอัมเบรลลา ฉันเลือกผิด
‎ฉันน่าจะเลือกเธอ
‎มาตอนนี้ ฉันคงแค่อยากจะบอกลา
‎- หมายความว่ายังไง ‎- ไวรัส
‎- เธอมีภูมิคุ้มกัน ‎- เปล่า
‎ใช่ มันแผลงฤทธิ์ช้าลง แต่เวลายังเดินอยู่
‎ถอยหลังสู่จุดจบ
‎ฉันแค่อยากเจอเธออีกครั้ง
‎ฉันอยากมองว่าเธอเป็นคู่หู
‎ที่ขยันขันแข็งและมีความสุข ‎พยายามชวนให้คนเป็นฝั่งเป็นฝา
‎แต่แล้วฉันก็กังวล
‎รู้สึกว่ามันนิ่งเกินไปหน่อยสำหรับเจด เวสเกอร์
‎เราดักจับสัญญาณได้
‎ทีมของมหาวิทยาลัยตามหาเธออยู่ ‎ทางตะวันตกไม่ถึงไมล์
‎เธอไปด้วยกันได้
‎แค่ฉันไม่ถูกล่ามโซ่ ไม่ได้แปลว่าฉันเป็นอิสระ
‎มีอย่างนึงที่ฉันอยากให้เธอทำ
‎ชกหน้าฉัน
‎- อะไรนะ ‎- อ๋อ แล้วก็…
‎หยุด…
‎พวกนั้นฝังตัวส่งสัญญาณไว้ตอนเจาะเลือดเธอ
‎ฉันไม่เคยเลิกเป็นพี่น้องเธอ
‎(เวสเกอร์)
‎- เจด ‎- กิเดียน
‎เราตามหาเธออยู่
‎อมฤตา
‎- คิดถึงนะ ‎- เหมือนกันจ้ะ ที่รัก
‎เฮ้ เราต้องไปแล้ว
‎จะไปเดี๋ยวนี้แหละ ขอแป๊บเดียว
‎แลบลิ้น
‎ได้เพื่อนใหม่มาด้วยเหรอ
‎ตัวอย่างน่ะ
‎อมฤตา ฉันว่านี่แหละที่เราตามหากันอยู่
‎เอาล่ะ ไปกันเถอะ
‎เอาไปที่แล็บ อย่าบอกใคร ไปเลย
‎เป็นไงบ้าง
‎สวัสดี
‎ไง
‎- ก๊วนต้อนรับฉันกลับบ้านอยู่ไหน ‎- ตามมาติดๆ เลย
‎แม่คะ
‎บี
‎แม่
‎แม่เป็นอะไรหรือเปล่า ตอนโทรศัพท์เสียงแม่สั่นๆ
‎แม่รู้ แต่ตอนนี้แม่ดีขึ้นแล้ว เห็นมั้ย
‎- ตัวจริงหรือเปล่า ‎- คุณล่ะตัวจริงหรือเปล่า
‎- เป็นยังไงบ้าง ทุกคนสบายดีใช่มั้ย ‎- ใช่ เราสบายดี
‎แม่ หนูได้เล่นเปียโน ‎ในงานแสดงความสามารถด้วย
‎เปียโนเหรอ แล้วบัลเลต์ล่ะ
‎ไม่ใช่เล่นๆ เลยล่ะ คุณต้องชอบแน่
‎แน่ล่ะ แม่ชอบแน่นอน
‎พ่อคะ หนูต้องไปแล้ว
‎เจอกันมื้อเย็นนะ
‎ซ้อมน่ะ
‎นั่นสินะ
‎เป็นอะไร
‎ฉันไปตั้งหกเดือน สรุปว่าแค่นี้เนี่ยนะ
‎คุณอยากให้ลูกร้องไห้ใจจะขาด
‎- ทึ้งเสื้อผ้าเหรอ ‎- เปล่า
‎ก็ได้ แค่ทึ้งนิดหน่อย หรือจะฉีกก็ได้
‎ผมคิดถึงคุณ
‎ก็ควรคิดถึงนะ
‎ฉันฝันถึงเวลานี้มาหลายเดือนแล้ว
‎เอ่อ นั่นมัน…
‎น่าชื่นชมมาก
‎เอาล่ะ เล่าให้ฟังหน่อยสิว่าฉันพลาดอะไรไปบ้าง
‎ก็ราบรื่นดี
‎เราได้ผลผลิตมากเป็นประวัติการณ์ ‎คนแห่มีลูกกันเพียบ
‎แล้วก็กลุ่มของเทอร์เรนซ์ ‎ยกห้องสมุดที่อิสตันบูลกลับมาครึ่งนึง
‎แล้วลูกสาวสิบขวบแต่ทำตัว 35 ของเราล่ะ
‎ก็นะ บีมีพัฒนาการที่โดดเด่นมาก
‎ผมว่าเธออาจจะเป็นอัจฉริยะก็ได้
‎เธอเรียนคณิตศาสตร์ได้ดี ‎มีพรสวรรค์เรื่องวิทยาศาสตร์และกีฬา
‎แต่ช่วงหลัง มีอย่างนึงที่เธอติดงอมแงม
‎วรรณกรรม
‎ใช่ เธอเล่นเปียโนด้วยเดี๋ยวนี้
‎- ต้องมีคนตื่นเต้นแน่ๆ ‎- ใช่
‎เอาเป็นว่าระวังหน่อยแล้วกัน
‎พ่อฉันเป็นพ่อแม่ประเภทที่
‎พยายามเลี้ยงลูกให้เป็นเหมือนตัวเอง
‎แล้วเขาก็ทำสำเร็จแค่คนเดียว
‎- คุณแน่ใจเหรอ ‎- หือ
‎ไม่เอาน่า
‎บอกผมสิว่าคุณไม่อยากเข้าแล็บตอนนี้
‎ฉันไม่เหมือนพ่อนะ
‎- เจด ผมไม่ได้ตั้งใจจะ… ‎- ไม่ ฉัน…
‎ตอนที่พ่อทำเรื่องพวกนั้น เขาคิดถึงแต่ตัวเอง
‎ตอนที่ลงพื้นที่ไปหกเดือน ฉัน…
‎ฉันไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย
‎ฉันเลยบอกตัวเองว่า อยู่ไป ‎ทำงานให้เสร็จ จะได้ไม่ต้องออกไปอีก
‎ใช่
‎- แล้วฉันก็เจอซีโร่ตัวนี้ ‎- อ๋อ หัวนั่นน่ะเหรอ
‎คุณต้องไม่เชื่อแน่ ‎ฉันรู้เลยว่าตัวเองวิ่งหนีไปเฉยๆ ไม่ได้
‎ฉันรู้ว่าฉันต้องกลับไปเอามัน
‎ไม่งั้นที่ทำมาทั้งหมดก็เสียเปล่า
‎และฉันก็ไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง ฉันทำเพื่อลูก
‎คุณกลับไปเหรอ
‎หมายความว่าไงที่ว่า "ต้องกลับไป"
‎กลับไปที่หลบภัย
‎เดี๋ยว ที่หลบภัยของบราเธอร์ฮูด ‎ที่มีแต่พวกซอมบี้เนี่ยนะ
‎คุณไม่เข้าใจ ซีโร่ตัวนี้ควบคุมซีโร่ตัวอื่นๆ ได้
‎โอเคนะ มันสั่งการพวกที่เหลือได้
‎ถ้าฉันรู้ว่ามันทำได้ยังไงล่ะก็ ‎คุณเข้าใจมั้ยว่านี่หมายถึงอะไร
‎เราเคยคุยเรื่องนี้แล้วใช่มั้ย
‎อย่าเสี่ยงโดยไม่จำเป็นอีก ‎อย่าทิ้งชีวิตตัวเอง เจด
‎- ไม่ มันไม่ใช่แบบนั้น ฉันต้องทำ ‎- ไม่จำเป็นเลย
‎- มันจำเป็น ‎- ไม่ต้องก็ได้
‎ถ้าคุณคิดว่าทำเพื่อบี คุณก็หลอกตัวเองแล้ว
‎แน่นอนว่าฉันทำเพื่อบี จะมีเหตุผลอะไรอีก
‎- ถ้าเกิดเธอเสียคุณไปล่ะ ‎- ก็ไม่นี่
‎- แค่ครั้งนี้ ‎- อย่าทำแบบนี้
‎- ฉันเป็นผู้ปกครอง ฉันนี่แหละ แม่เธอ ‎- แล้วผมล่ะเป็นอะไร
‎พี่เลี้ยงเด็กเหรอ
‎ฟังนะ แค่เพราะว่าผมไม่ใช่พ่อแท้ๆ ‎ไม่ได้หมายความว่า…
‎พอเถอะ
‎(ทางออก)
‎เอาล่ะ เป็นยังไงบ้าง
‎คุณเคียวโกะถามว่าหนูอยากทานมื้อเย็นที่นั่นมั้ย
‎วันพฤหัสฯ เหมือนเดิม
‎สัปดาห์นี้เว้นไปก่อนดีมั้ย เพราะแม่ก็เพิ่งกลับมา
‎แม่น่าจะทำงาน ไม่สนใจหรอก
‎นี่ จำตอนที่เราอ่าน ‎"ฝันในคืนกลางฤดูร้อน" ได้มั้ย
‎ที่เชกสเปียร์เขียนว่า
‎"จุดประสงค์ของศิลปะคือทำให้ชีวิตมีรูปร่าง"
‎- ค่ะ ‎- ใช่
‎งานที่แม่ทำคือศิลปะ ‎และมันทำให้ชีวิตเธอเป็นรูปเป็นร่าง
‎ขาดมันไป แม่เขาคงเสียศูนย์
‎นั่นคือเหตุผลที่แม่ไม่ค่อยอยู่เหรอคะ
‎ตอนที่แม่เขายังเด็ก ‎พ่อของเธอพยายามช่วยโลกใบนี้
‎แต่กลายเป็นว่าเขาทำให้มันเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม
‎และแม่ของลูกก็ใช้เวลาทั้งชีวิต ‎พยายามชดเชยเรื่องนั้น
‎แทนเขา
‎ไม่ยุติธรรมเลย แม่ไม่ได้ทำผิดสักหน่อย
‎ใช่ แม่เขาไม่ได้ทำ
‎แต่มันเป็นเรื่องสำคัญที่สุดรองลงมา ‎ที่ลูกต้องรู้เกี่ยวกับแม่
‎แล้วอย่างแรกคืออะไรคะ
‎แม่รักลูกยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
‎- ไงจ๊ะ ‎- หวัดดีค่ะแม่
‎- ยังไม่กินกันเหรอ ‎- รอคุณอยู่
‎ดีเลย
‎เพราะแม่จะฟาดของทุกคนให้เรียบ
‎ลูกคิดว่าไง
‎เราจะเอาแต่ของอร่อยๆ ให้หมดเลย
‎เธอหลับเร็วนะวันนี้
‎คงเพราะตื่นเต้นมาทั้งวัน
‎อรชุน
‎- ที่ฉันพูดก่อนหน้านี้… ‎- ช่างมันเถอะ
‎ไม่ ช่างมันไม่ได้
‎ฟังนะ
‎วันที่คุณเข้ามาในชีวิตฉัน…
‎ในชีวิตบี…
‎ฉันรักคุณ
‎เดี๋ยวสิ เดี๋ยวๆ
‎พ่อฉันตายแล้ว
‎พี่ฉันบอก
‎อัมเบรลลาให้เธอมาพาฉันกลับไป ‎แต่เธอปล่อยฉันมา
‎แล้วคุณ…
‎คุณเชื่อใจเธอได้หรือเปล่า
‎เธอบอกว่าเธอกำลังจะตาย
‎เจด
‎ผมเสียใจด้วยจริงๆ
‎ส่วนหนึ่งของฉัน…
‎ย้อนนึกถึงความทรงจำเก่าๆ เหมือนกับดูหนัง
‎แต่อีกใจก็บอกให้ฉันฆ่าเธอเมื่อมีโอกาส
‎มีเรือร้างลอยอยู่ทางขวา
‎ทราบเรื่องเรือร้างแล้ว แนะนำให้ปรับเส้นทาง
‎(ถูกต้อง)
‎โทษที
‎- กี่เดือนแล้ว ‎- ฉัน…
‎สองเดือน
‎เรายังไม่ได้บอกใครเลย
‎ฉันกลัวนิดหน่อยน่ะ
‎ดี ความรู้สึกกลัว อะดรีนาลินนั่นน่ะ
‎เธอต้องการมันเพื่อฝ่าฟันการให้นมตอนตีสอง
‎ไหนจะเปลี่ยนผ้าอ้อม เคยโดนฉี่ใส่มาก่อนมั้ย
‎ครั้งนึง
‎- สมัยมหาวิทยาลัย ‎- โอเค
‎เตรียมเจอมากกว่านั้นได้เลย
‎พูดซะดูเจ๋งเลย
‎ก็เจ๋งจริง
‎ฉันไม่เคยอยากมีลูกเลย
‎ฉันยังเด็กแล้วก็ตัวคนเดียว
‎มันเป็นสิ่งที่ยากที่สุด แต่ก็ดีที่สุด
‎อมฤตา
‎ฉันดีใจกับเธอจริงๆ
‎- พร้อมลงมือหรือยัง ‎- เอาเลย
‎- คุณผู้หญิงคนนี้มีอะไรพิเศษนักเหรอ ‎- มันควบคุมซีโร่ตัวอื่นๆ ได้
‎ยังไง
‎เรารู้อยู่แล้วว่ายังไงไวรัสก็จะวิวัฒนาการ
‎แต่พวกซีโร่มองไม่เห็น ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ยิน
‎ดังนั้น ถ้ามันจะสื่อสาร…
‎มันจะทำผ่านกลิ่น
‎อาจจะฟีโรโมน จากลมหายใจ
‎ต่อมนี่ ตรงนี้
‎ฉันไม่เคยเห็นอะไรแบบนี้มาก่อน
‎ช่วยเตือนฉันหน่อยนะ ฉันต้องไปดูบีแสดงเปียโน
‎ฉันตั้งเตือนไว้แล้ว เธอได้ไปแน่นอน
‎โอเค กำลังตรวจสอบเนื้อเยื่อบุผิว
‎เอาล่ะ เซลล์ของซีโร่ตัวนี้ ‎มีเอนไซม์ที่แตกต่างกันสองชนิด
‎แต่…
‎บ้าเอ๊ย
‎ออกซิเจนทำให้พวกมันสลายตัว
‎อาจจะต้องผสมกับอะไรสักอย่าง
‎เช่นอะไร
‎ถ้ามันเข้าไปในลำคอ ปาก
‎น้ำลายเหรอ
‎โอเค แล้วนั่นอะไรน่ะ ‎น้ำ สารละลาย เมือก…
‎อะไมเลส ไลเปส อิมมูโนโกลบูลินเอ ไลโซไซม์
‎แต่อัตราส่วน…
‎มีรูปแบบการผสมที่เป็นไปได้พันๆ แบบ
‎ทดลองครั้งที่หนึ่ง
‎ทดลองครั้งที่ 11
‎ทดลองครั้งที่ 22
‎ทดลองครั้งที่ 35
‎ทดลองครั้งที่ 44
‎จบการทดลองครั้งที่ 55
‎พอแค่นี้ก่อน
‎- พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่ ‎- ไม่ อีกหนเถอะ
‎แต่สารตั้งต้นเราใกล้จะหมดแล้ว
‎เราต้องเอาไปแลกกับแล็บอีกที่
‎- ขโมยเอาก็ได้ ‎- เจด
‎แหยะชะมัด
‎แต่นี่แหละ ทดลองครั้งที่ 56
‎แหยะแต่ได้ผล
‎ตัวอย่าง
‎มันเสถียร
‎ไม่น่าเชื่อ
‎ฉัน…
‎บี
‎- ไปเถอะ เดี๋ยวฉันเริ่มแยกมันเอง ‎- แต่…
‎- ฉันจะส่งข้อความหาทันทีที่มันพร้อม ‎- โอเค แต่พวกมันบอบบางมาก
‎- เธอต้องระวังตอนที่… ‎- เจด ไปได้แล้ว
‎- ไป ‎- ได้
‎- ขอบใจนะ ‎- ไปเถอะ
‎- แยกตัวอย่างให้ได้นะ ‎- แน่นอน ไปได้แล้ว
‎- อรชุนล่ะ ‎- ช่างเขาเถอะ เมียฉันล่ะ
‎- ทำงานอยู่ ‎- นั่นสินะ
‎ได้หยุดพักกินข้าวบ้างมั้ยเนี่ย
‎- เขาต้องกินข้าวบ้างนะ ‎- ใช่ เผื่อลูกด้วย
‎เธอต้องบอกฉันอยู่แล้วมั้ย
‎ขอต้อนรับเพื่อนๆ ครอบครัว และพ่อแม่
‎สู่การฉลองให้แก่ศิลปะและวัฒนธรรม
‎ที่ฉันบอกพวกคุณได้เลยว่า ‎เราทุกคนทุ่มเททั้งใจลงไป
‎ทำไมถึงต้องสอนกวีนิพนธ์ เชกสเปียร์ ‎การเต้นรำ และดนตรีให้เด็กๆ ตอนนี้
‎ณ จุดนี้ของประวัติศาสตร์ด้วย
‎ฉันคิดว่าพวกเราทุกคนอุทิศตัว
‎เพื่อรวบรวมทุกสิ่งจากอดีตเท่าที่เราทำได้
‎และรักษามันไว้ในความทรงจำร่วมกันของเรา
‎เพราะนั่นคือสิ่งที่ศิลปะทำมาตลอด ‎ตั้งแต่แรกเริ่มโบราณกาล
‎มันเป็นวิธีที่จะประทับเรื่องราวที่ลึกซึ้ง ‎และกินใจลงบนจิตวิญญาณของเรา
‎เรื่องราวที่เราไม่อยากให้หายไป
‎เพราะแม้แต่ในช่วงเวลาเช่นนี้ ‎ตัวเราก็คือเรื่องราวที่เราเล่าขาน
‎บีจ๊ะ
‎ใส่เอนไซม์ตัวแรกไปในตัวอย่างทีไวรัส
‎ไวรัสไม่เข้าใกล้เอนไซม์นี้เลย
‎เอาอีกอันมาให้ฉัน
‎แล้วถ้าเอนไซม์นี้ดึงดูดไวรัส
‎- ถ้ามันกระจายไปในอากาศ… ‎- ในอากาศ
‎มันก็จะสามารถระบุเป้าหมาย ‎และส่งพวกซีโร่ไปจัดการได้
‎- แต่อันสีแดง… ‎- กันพวกมันออกไป
‎เจด
‎ถ้าเราคิดถูก เราต้องทดสอบมัน กับซีโร่จริงๆ
‎เราต้องได้รับอนุญาตก่อน
‎เอาเรือเทียบท่าแล้วรอสองสัปดาห์
‎ได้เลย
‎ถ้าฉันไม่ปล่อยเธอกลับไปหาเปาโล ‎ตามเวลาที่สมควร
‎เขาเล่นงานฉันแน่
‎เอาเลยจ้ะ
‎(ลอราซีแพม)
‎- เฮ้ ‎- โอ๊ย
‎ซีรีน
‎- ไง ‎- ไง
‎ไง เธอตื่นไวจัง
‎ใช่ คือตอนลงพื้นที่ก็เจอเสียงดังตลอด
‎อยู่ๆ ไปสงสัยจะชินน่ะ
‎- ให้ช่วยหรือเปล่า ‎- อ๋อ ไม่เป็นไร ฉันไหว
‎- โอเค ‎- ขอบใจนะ
‎แม่คะ
‎บี
‎หนูเอามาให้แม่
‎แม่ทำอะไรน่ะ
‎ไม่เป็นไรนะ ทุกอย่างปกติดี ‎ลูกอยู่กับแม่ ลูกปลอดภัย
‎แม่คุมอยู่
‎มันเพิ่งขึ้นมาจากน้ำเย็นเฉียบ ‎พวกซีโร่เจอความเย็นแล้วเป็นไง
‎- พวกมันจะช้าลง ‎- ถูกต้อง
‎พ่อรู้หรือเปล่าคะ
‎มา แม่จะให้ลูกดูอะไร
‎แต่ลูกต้องอยู่ห่างๆ ตรงนี้นะ
‎ตอนที่แม่ออกไป แม่เจอซีโร่ตัวนึง ‎ที่คุยกับซีโร่ตัวอื่นๆ ได้
‎- ซีโร่คุยกันไม่ได้นี่ ‎- ไม่ได้ด้วยคำพูด
‎ลูกเห็นนี่มั้ย
‎นี่คือฟีโรโมน
‎เหมือนกับกลิ่น
‎เวลาพวกซีโร่ได้กลิ่นนี้ พวกมันจะไม่ทำร้ายลูก
‎ถ้าเราฉีดกลิ่นนี้ให้คนบนเรือ หรือคนทั้งเมือง
‎เราจะสร้างโลกใหม่ ‎ทำให้อะไรๆ กลับไปเป็นเหมือนเดิมได้
‎พ่อเล่าให้ฟังว่าตอนพ่อเป็นเด็ก ‎พ่อกินไอศกรีมได้ทุกวันเลย
‎ไม่ใช่แค่วันปีใหม่
‎ลูกจะกินไอศกรีม ‎แล้วก็ทำได้ทุกอย่างที่ต้องการเลย
‎นั่นคือโลกที่แม่อยากมอบให้ลูก บี
‎- ค่ะ ‎- เนอะ
‎แต่ตอนนี้ แม่ต้องรู้ให้ได้ว่า ‎มันใช้ได้จริงๆ หรือเปล่า
‎ลูกคอยอยู่ตรงนั้น ใกล้ๆ ประตู
‎โอเค
‎- แม่คะ ‎- ไม่เป็นไร
‎มันไม่รู้ว่าแม่อยู่ตรงนี้
‎มันได้ผล
‎บี ออกไป ไปสิ
‎หนีไป
‎ช่วยด้วย
‎ช่วยด้วยค่ะ
‎- มีอะไรจ๊ะ ‎- ตรงนั้นค่ะ นั่น
‎บี
‎อย่า
‎เกิดอะไรขึ้น
‎พระเจ้า
‎ไม่
‎- บี ‎- พ่อ
‎- พวกมันมีอีกมั้ย ‎- ฉันไม่รู้
‎ไม่มีแล้ว
‎คะ…
‎ความผิดฉันเอง
‎ฉันเอามันขึ้นเรือ
‎- ฉันพยายามจะทดลอง ‎- ความผิดเธอเหรอ
‎ฉันไม่นึกว่า…
‎เรากำลัง…
‎เธอทำเมียฉันตาย
‎- มันมาแล้ว เตรียมตัว ‎- เห็นตัวหรือเปล่า
‎เฮลิคอปเตอร์กำลังเข้ามา
‎เริ่มแล้วนะครับ
‎- ฉันอยากรู้ว่าเขาตายเพราะอะไร ‎- ครับ
‎มาดูกัน
‎น่าสนใจนี่
‎นี่มันบ้าชัดๆ
‎คุณขังผมไว้ในนี้ไม่ได้
‎นี่นายเป็นคนปอดแหกอย่างนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ไง ไอ้น้อง
‎(สร้างจากวิดีโอเกม "เรซิเดนต์อีวิล" ‎ของแคปคอม)
‎คำบรรยายโดย: วัชรพล อิศรานนท์