SERIAL NETFLIX
- Odbierz, Jade. - Nie zostawiaj wiadomości.
NOWY ALERT! ZAREJESTROWANO NOWE NAGRANIE
OSTATNIA AKTYWNOŚĆ
NOWE NAGRANIE
DRZWI WEJŚCIOWE GODZ. 00.39
Hej, ona cię szuka.
- Nie. - Tak. Nie chce słyszeć odmowy.
- Jest po północy. - To nie prośba.
RAJ DLA DZIECI!
- Co to? - Gadżety.
Uwielbia je.
Dlaczego poszedłeś?
To była tylko impreza.
Więc postanowiłeś nadużyć zaufania matki.
Ty zawsze robisz to, co chcesz.
Masz szlaban.
- Rób, jak chcesz. - Hej…
POŁĄCZENIE PRZERWANE
Spóźniłeś się.
- Evelyn, co tu jest grane? - Znasz go?
- Niby skąd? - Wie o nas.
- O Tijuanie. - Mówiłaś, że nie będzie problemem.
Umiem się przyznać do błędu.
Nazywa się Angel Hernan Rubio.
Od lat jest dla nas jak wrzód na tyłku.
Pracował dla Baja Post, ale dowiedział się o wypadku
w meksykańskiej placówce i postanowił to ujawnić.
- Czemu go nie kupiliście? - Próbowaliśmy.
Nie jest na sprzedaż. Porządny z niego facet.
Kupiliśmy wszystkich innych, a jego tuszowaliśmy.
Wierzyli mu tylko foliarze
i dziewice z 4chana… Albo jedni i drudzy.
Zwykle to idzie w parze.
Pan Rubio wie, że przenieśliśmy Raj do Afryki Południowej.
Wie też o naszym problemie.
Jakim?
Z psem.
Chcę wiedzieć, co wie i z kim rozmawia.
- Dlatego spuściłaś mu łomot? - Nie.
Dlatego Roth spuścił mu łomot.
Mimo że doceniam pomoc oprychów, nie zaszliśmy z nimi daleko.
Pora, żeby do zabawy przyłączył się stary, dobry Albert.
W DOMU. GDZIE JESTEŚ?
Dziewczyny nie śpią?
TYLNE WEJŚCIE WSZYSTKO – NOWE – NA ŻYWO – RUCH
SALON GODZ. 01.04
- Muszę lecieć. - Więc się nie obijaj.
Evelyn, naprawdę. Muszę już iść.
Znam cię.
Powinieneś być martwy.
Ja…
znam twoje córki.
W końcu wrócił!
Nie.
Nie, proszę. Proszę, nie!
Sprawdziłam dawne Raccoon City i nigdzie nie piszą, że zmiotła je bomba.
Ten koleś kłamie.
Nic mi nie jest.
Może dla odmiany cieszmy się chwilą.
Dobrze?
Cieszę się.
Dobrze. Idę po lody.
Tata nigdy o nich nie wspomina.
O mamach.
O naszych dawczyniach, Ricku i Mortym, naszych surogatkach.
Surogatki były anonimowe, nikt nie zna dawczyń.
Nic nie wiemy o jego rodzinie.
O braciach, siostrach, rodzicach.
Gdzie się urodził?
Przestań.
Facet jest szurnięty.
Jasne?
Co?
Kiedy byłyśmy w Umbrelli, znalazłam w komputerze taty plik…
o Tijuanie.
Co w nim napisali?
Nic. To był plik wideo.
Wygląda na to, że…
zginęli ludzie.
- Dlaczego mi nie powiedziałaś? - Nie wiem.
Wszystko się popieprzyło, a ty byłaś…
To nie znaczy, że mówi prawdę.
Wiem, ale… Dobra.
Nie znalazł naszych aktów urodzenia, prawda?
- Więc my je znajdźmy. - Jade.
Proszę, zaufaj mi.
Dobrze?
Jeśli je znajdziemy, wyluzujesz i zjemy lody?
Zjem ich całe pudełko.
Zgoda.
Tak.
Widzisz coś?
Sherlock Holmes.
Agatha Christie. Kod da Vinci.
Boże.
Co?
„Randkowanie seniorów. Poradnik dla dojrzałych kochanków”.
RANDKOWANIE SENIORÓW
- Cholera. - Co?
Znalazłam gwizdek na psy. To część broni?
Ale tata nienawidzi broni.
Czekaj.
- Jade. - Co to?
Chodź.
WPROWADŹ HASŁO
Użył innego hasła.
Fajnie.
Skończyłaś?
To głupota.
Co chcesz powiedzieć Si…
- Jade. Cześć, jesteś cała? - Ja…
Czemu pytasz?
Jakiś gość wtargnął na imprezę. Zjawiła się ochrona.
- Istne szaleństwo. - Tak.
Mógłbyś tu przyjść?
Jest już pierwsza w nocy.
Matka jest wkurzona,
że wróciłem tak późno.
Nie wypuści mnie.
- Zwiej oknem. - Co będę z tego miał?
Fujka.
Cześć, Billie.
- Muszę zhakować laptopa taty. - Po co?
Co wiesz o pierwszym Racoon City?
Wyleciało w powietrze przez jakiś wyciek gazu.
Zdaniem tego bloggera z sieci
zmiotła je bomba atomowa.
- Pierdolisz. - Podobno był tam mój ojciec.
To jakieś wariactwo.
Umbrella nie zbombardowałaby ludzi?
Nie.
Nie wiem.
Ale chcesz się dowiedzieć i chcesz mi pomóc.
Hej. Nadal tu jestem.
Nadal mam odruch wymiotny.
- Nie pomoże nam. - Zaczekajcie.
Dobra, ale będziesz mi dłużna.
Do śmierci.
No dobra.
Cholera.
Umbrella nigdy nie stosowała takich zabezpieczeń.
Zaczekaj.
Dobra, możesz odpalić laptopa.
- Gdzie jest wasz tata? - W pracy.
- Mama też pracuje do późna. - Mówiłeś, że jest w domu.
Ta druga mama. Mam dwie.
Dlatego tak dobrze dogaduję się z kobietami.
Dobra, wszedłem.
Udało mu się.
W dokumentach nic nie ma o dawnym Raccoon City.
W większości to artykuły naukowe.
Wiele z nich autorstwa Williama Birkina.
Ma w zakładkach strony MSNBC i Science Daily.
Reszta jak u starych pryków.
Karty kredytowe, banki, ubezpieczenie auta.
A jego mail?
Głównie praca. Dużo wiadomości do mojej mamy.
Cholera.
Ustawił wiadomość pośmiertną.
- Co? - Wiadomość pośmiertną.
Co 24 godziny trzeba wpisać kod, inaczej zostanie wysłana.
- Do kogo? - Do ciebie, Billie.
Do mnie?
Jak brzmi?
„Billie, jeśli to czytasz, przepraszam.
Coś mi się stało i nie mogę ci pomóc.
Zostało niewiele czasu.
Umbrella zamierza cię dopaść.
W torbie jest wszystko, czego potrzebujesz.
Znajdź ją z Jade i uciekajcie z domu.
Wybacz, tylko tyle mogłem dla ciebie zrobić”.
To jakiś żart.
„Zacznij od znalezienia klucza. Znajdziesz go pod stopami
po drodze do Lombard Street”.
Musimy znaleźć tę torbę.
Jade.
Słuchaj, to nie jest normalne. To…
Sama nie wiem, co to jest.
Dzięki, pa.
Czekajcie, mogę wam pomóc. Kamery.
- Co z kamerami? - W waszym domu.
System zabezpieczeń.
Wasz tata lub ktoś inny może was obserwować.
Mogę zapętlić nagranie,
na którym robicie coś nudnego.
- To legalne? - Naprawdę się tym przejmujesz?
Gotowe.
Zapętla to, co się działo pół godziny temu.
Jest drugi problem. Każde urządzenie w domu
ma wbudowaną kamerę.
- Więc je też zapętl. - Nie mogę. To wewnętrzny system.
Mają do niego dostęp gliniarze i może wasz tata.
Więc mamy przerąbane.
Nie do końca. Kamery mają ograniczone pole widzenia.
Spójrzcie.
- Pomogę wam je ominąć. - Fajnie.
Dlaczego nam pomagasz?
Nie jest tak gorąca, żeby za nią siedzieć.
Wypraszam sobie. To obraźliwe.
- Okej. - Nie chodzi o to.
Przede wszystkim to jest strasznie dziwne.
Muszę wiedzieć, dlaczego wasz tata myśli, że ściga go Umbrella.
Dlaczego?
Bo moja mama może być następna.
Dobra.
Dokąd idziesz?
Do Lombard Street.
Stójcie.
Termostat.
Przejdźcie pod nim.
Trzymajcie się nisko.
Niżej.
- Niżej. - Poważnie?
Z jednej strony macie telewizor, a z drugiej lodówkę, więc… tak.
Dobra. Droga wolna.
Lombard Street.
To zawsze było ulubione zdjęcie taty.
Pokażcie.
„Klucz do smutnej Jade w piątej klasie”.
Po co to robi?
Ponieważ tylko my możemy to rozwikłać.
- To znaczy ty. Napisał do ciebie. - Jade…
co cię wtedy smuciło?
Kiedy miałam 11 lat?
Życie.
Clannad, świat był do dupy i musiałam w nim żyć.
Byłam…
Byłam mroczna, okej?
Jade…
myśl.
Nie wiem. Wycięto mi migdałki.
Lekarz kazał mi spać, ale bardzo bolało.
Płakałam.
Tata nie potrafił nas pocieszać,
więc żebym usnęła, włączał…
Telewizor.
Może nie powinienem tego mówić, ale…
to jest całkiem fajne.
Traumatyczne, ale fajne.
Lubisz spędzać ze mną czas.
Lubię, kiedy mnie potrzebujesz.
Przegryw.
Utwór, który tata zawsze grał.
„Poruszający utwór, co?”
Coś tam jest.
Co to?
Paszporty.
Na nazwiska…
Anny i Mili Schneider, ale…
z naszymi zdjęciami.
Ja nie…
Gotówka.
Dziesięć kawałków.
Cholera.
Znalazłam jego broń.
Cholera. Wasz tata z pewnością zbombardował to miasto.
Zamknij się.
To jest twój problem?
To wszystko, a twoim problemem jest to?
Nie, nie rozum…
Nie chcę tego robić.
Czułam się dobrze i wszystko było w porządku.
Nigdy nie było w porządku.
Wiesz… ten gość miał rację.
Nie, nie miał racji.
- Ty nawet… - Pomylił się co do mnie!
Tata nas okłamywał.
Nie wiem jak. Nie wiem czemu.
- Ale najwyraźniej oszalał. - Tata nie…
Troszczy się o nas.
- Zostawił nam liścik. - Zostawił tobie liścik!
Nieważne.
Może wiedział, że nie będziesz zadawać pytań.
Jesteś czasem kurewsko wredna, wiesz?
- Billie… - O mało nie umarłam.
Przejęłaś się tym?
- Nie o tym… - Nie chodziło o ciebie.
Tak było, odkąd pamiętam.
A może tata mi ufa, bo nie jestem jebanym popaprańcem.
Wiecznie marudzisz, ledwo zaliczasz przedmioty.
- Rzuciłaś w dziewczynę kamieniem… - Zrobiłam to dla ciebie!
I kto teraz kłamie?
Zrobiłaś to, bo chciałaś.
Wszyscy uważali, że jestem szurnięta.
Ale ty byłaś gorsza.
Hej?
Siostry, co?
- Ile słyszałeś? - Nic, Billie. Ja…
To szaleństwo. Istne szaleństwo.
Wiesz, ledwo cię znam, ale…
bardzo lubię twoją siostrę.
Lubisz, jak cię wykorzystuje?
- Bo w pewnym sensie to robi. - Może… Nie.
Podoba mi się w niej to, że walczy o tych, których kocha.
I musi cię bardzo kochać, skoro bez przerwy o tobie gada.
Tak.
Jasne.
Wyciszę cię.
Przepraszam.
Po prostu się boję.
Ja też.
Jeśli tata to zataił, co jeszcze ukrywa?
Co ukrywa o nas?
Naprawdę chcesz wiedzieć?
Chcę.
Ja też.
Dobra, gdybym chciała coś w domu ukryć,
powiedzmy jakieś ważne dokumenty, gdzie bym je schowała?
Może w piwnicy?
- Nie mamy piwnicy. - Macie.
Kiedy Umbrella buduje domy, daje dwie opcje.
Patio z jacuzzi albo basen z ogrodem.
Ale w każdym jest piwnica.
Tu jest kamera!
Niech to szlag!
Dziwne.
Zwykle jest tu piwnica.
Minęłyście kamerę.
Jade.
To chyba czytnik RFID.
Taki, jakich się używa do otwierania drzwi garażu.
Zwykle potrzebna jest specjalna karta.
Niektórzy wszczepiają sobie w dłonie chipy.
- Co robisz? - Podejdź.
- Laska. - Chodź.
Po prostu… przyłóż tam dłonie.
- Jade. - Może tak?
- Może… - Zostaw mnie.
Tata pewnie ma klucz przy sobie.
Ale zawsze istnieje klucz zapasowy, nie?
Gwizdek na psy.
Ty mały, zaczipowany kędziorku.
Hej.
To było… urocze.
Możesz iść pierwsza.
Umbrella musi o tym wiedzieć. W końcu to zbudowali.
Niech to nie będzie seks-loch dla dojrzałych.
Jade, tracę zasięg. Słyszysz mnie?
To nie jest seks-loch.
BADANIA: Z74 2005 – 2011
To należało do mnie.
Gdy miałam dwa lata.
Co to?
Nie wiem.
Hej.
To chyba nasza krew.
To… Co do chuja?
„RC 1998”.
Raccoon City.
KORPORACJA UMBRELLA
Kim jest Lisa?
WCZYTYWANIE
Tata?
Jeśli wywinie jakiś numer, zastrzel sukę.
Tata jest dupkiem.
Lisa.
Lisa, nie zrobimy ci krzywdy.
Musimy już iść.
- Billie… - Chcę iść.
To nie była prawda!
To nie może być prawda.
- Nie, Jade… - Czekaj.
- Idę. - „18 września. Minęło 12 godzin.
Jej ciało wykazuje ograniczoną reakcję na wirusa.
Godzina 24. Poziom wiremii rośnie.
Brak rozszerzenia źrenic, ale badana jest wycofana…
zaburzona”.
Mówi o mnie.
„Wygląda na to, że wirus nie atakuje jej komórek.
Ale pogorszenie jest spodziewane.
W ciągu 72 godzin.
Jeśli się zmieni, będzie…”
Co?
„Będzie musiała trafić do izolatki”.
Masz rację. Idziemy.
- Co ty wyprawiasz? - Zabieram…
To jest dowód.
Połączenie sieciowe nieprawidłowo przerwane.
- Inicjuję spalanie. - Cholera.
Pozostało 30 sekund.
Pozostało 25 sekund.
Biegnij!
Dwadzieścia sekund.
Piętnaście sekund.
- Zamknięte! - Nie chce się otworzyć!
Dziesięć sekund.
Dziewięć, osiem, siedem, sześć, pięć,
cztery, trzy, dwa, jeden.
Procedura spalania rozpoczęta.
Boże!
Co wy tu robicie?
Jak w ogóle się tu dostałyście?
Jak znalazłyśmy twoje tajne laboratorium?
Wiecie, czym się zajmuję.
Dziewczynami z wielkim okiem na plecach? Tym się zajmujesz?
- To nie byłem ja. - Brzmiał jak ty.
- Jade, mówię prawdę. - Dlaczego mamy ci wierzyć?
- Bo jestem waszym ojcem. - Na pewno?
Gdzie się urodziłyśmy? W którym szpitalu?
Jak się nazywały nasze surogatki?
W Szpitalu Uniwersyteckim w San Francisco. Tara Sutton i Alex Shaum.
Stój.
Znalazłam e-mail.
I gówniane wskazówki, torbę.
Czemu trzymasz naszą krew w minilodówce?
Billie.
Co się ze mną dzieje?
Porozmawiamy o tym na górze.
Pierdol się.
- Jade. - Stój.
Powiedziałam „stój”!
Nie.
Nie będę się w to bawił.
Jestem twoim pieprzonym ojcem i masz się mnie słuchać!
To krzesło…
było dla mnie?
Pies, który cię ugryzł… był chory.
Umbrella testowała nowy lek o nazwie Raj. To był…
Nieważne. To…
W wysokich dawkach infekuje organizm tak zwanym wirusem T.
Zaraz, to coś jak… Covid?
Wirus zmienia komórki, przejmuje ciało.
Człowiek staje się…
bestialski.
Ta dziewczyna na nagraniu. Tym była zarażona?
Ty nie jesteś…
Ty zwalczyłaś wirusa.
Nie wiem jak, ale… Spójrz na siebie.
- Nie zmieniłaś się. - Więc co?
Zniknęło?
- To coś. - Nie wiem.
- Mogę zrobić testy. - Żadnych testów.
Pamiętasz, co kiedyś robiliśmy?
Oddychaj, ręce na głowę.
Właśnie tak.
Billie.
Jesteś silna.
Co to znaczy?
To znaczy, że takimi was uczyniłem.
W fazie embrionalnej można trochę… pomóc.
Edytować nici DNA, wybrać cechy, które zapewnią dziecku…
korzyści.
Pamiętacie, jak mieszkaliśmy przy katedrze Świętego Patryka?
Pewnego dnia rozmawiałaś z zakonnicami po hiszpańsku.
Miałaś cztery lata.
Zawsze byłaś wyjątkowa.
To, jak twoje ciało zwalczyło wirusa…
Tego jeszcze nie widziałem.
Więc co?
Jesteśmy twoim eksperymentem naukowym?
Jesteście moimi córkami, a ja jestem waszym ojcem.
Więc dlaczego pobierasz nam krew?
Przyszłyście na świat dzięki Umbrelli. Chcą, żebym was monitorował.
Więc jesteśmy ich eksperymentem.
Znacie mężczyznę o nazwisku Angel Rubio?
Przed chwilą ludzie Umbrelli związali go i pobili.
Właśnie stamtąd wróciłem. Mówił, że was zna.
Widziałyście go? Rozmawiał z wami?
Nie wiecie, do czego Umbrella…
Kurwa, przestań zwalać na nią winę!
Tu chodzi o ciebie. Ty to zrobiłeś!
Masz rację, ale i tak muszę wiedzieć.
Nic mu nie powiedziałyśmy, ale wie, że zostałam ugryziona.
Musicie mnie wypuścić. To moja wina.
Jeśli odkryją, że zostałaś zainfekowana…
nie spoczną, dopóki cię nie dopadną.
To, co zrobili tej dziewczynie…
Co ty jej zrobiłeś.
Dzięki mnie nadal żyjesz.
Torba jest po to, by zapewnić wam bezpieczeństwo.
Angel z pewnością się wygada.
- Muszę do niego dotrzeć. - Po co?
Żeby was chronić.
- To jakieś brednie. - Wiem, że mnie nienawidzicie…
ale w tym momencie…
tylko ja mogę was ocalić.
Więc pozwólcie, bym was ocalił.
Zrobisz mu krzywdę?
Uważajcie na siebie.
Cześć, siostrzyczko.
Nie.
NA PODSTAWIE GRY WIDEO RESIDENT EVIL FIRMY CAPCOM
Napisy: Mariusz Bansleben